ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
ततस्ताँल्लक्ष्य वित्रस्तान्यक्षेन्द्रांश्च सहस्रशः ।
धनाध्यक्षो महायक्षं माणिचारमथाब्रवीत् ॥ ७.१५.१ ॥
ଏପରେ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଭୀତ ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ ମହାଯକ୍ଷ ମାଣିଚରକୁ କହିଲେ।
7.15.2
रावणं जहि यक्षेन्द्र दुर्वृत्तं पापचेतसम् ।
शरणं भव वीराणां यक्षाणां युद्धशालिनाम् ॥ ७.१५.२ ॥
ହେ ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ର, ଦୁରାଚାରୀ ଓ ପାପଚିତ୍ତ ରାବଣକୁ ବଧ କର। ଯୁଦ୍ଧନିପୁଣ ବୀର ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ଶରଣ ହୁଅ।
7.15.3
एवमुक्तो महाबाहुर्माणिभद्रः सुदुर्जयः ।
वृतो यक्षसहस्रैस्तु चतुर्भिः समयोधयत् ॥ ७.१५.३ ॥
ଏପରି କୁହାଯାଇ ମହାବାହୁ ଦୁର୍ଜୟ ମାଣିଭଦ୍ର ସହସ୍ର ଯକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ଚାରିଜଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.15.4
ते गदामुसलप्रासैः शक्तितोमरमुद्गरैः ।
अभिघ्नन्तस्तदा यक्षा राक्षसान्समुपाद्रवन् ॥ ७.१५.४ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ଯକ୍ଷମାନେ ଗଦା, ମୁସଳ, ପ୍ରାସ, ଶକ୍ତି, ତୋମର ଓ ମୁଦ୍ଗରରେ ପ୍ରହାର କରି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡିଲେ।
7.15.5
कुर्वन्तस्तुमुलं युद्धं चरन्तः श्येनवल्लघु ।
बाढं प्रयच्छन्नेच्छामि दीयतामिति भाषिणः ॥ ७.१५.५ ॥
ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଶ୍ୟେନ ପରି ଶୀଘ୍ର ବିଚରଣ କରି, 'ନିଶ୍ଚୟ ଦେବି, ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଦିଆଯାଉ' ଏପରି କହି।
7.15.6
ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयो ब्रह्मवादिनः ।
दृष्ट्वा तत्तुमुलं युद्धं परं विस्मयमागमन् ॥ ७.१५.६ ॥
ଏପରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଋଷିମାନେ ସେହି ତୁମୁଳ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
7.15.7
यक्षाणां तु प्रहस्तेन सहस्रं निहतं रणे ।
महोदरेण चानिन्द्यं सहस्रमपरं हतम् ॥ ७.१५.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରହସ୍ତ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଜାରେ ଜଣଙ୍କୁ ବଧ କଲା; ନିର୍ଦୋଷ ମହୋଦର ଆଉ ହଜାରେ ଜଣଙ୍କୁ ବଧ କଲା ।
7.15.8
क्रुद्धेन च तदा राजन्मारीचेन युयुत्सुना ।
निमेषान्तरमात्रेण द्वे सहस्रे निपातिते ॥ ७.१५.८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେତେବେଳେ କ୍ରୋଧିତ ଓ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ମାରୀଚ ଏକ ନିମିଷ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ହଜାର ଜଣଙ୍କୁ ପତନ କଲା ।
7.15.9
क्व च यक्षार्जवं युद्धं क्व च मायाबलाश्रयम् ।
रक्षसां पुरुषव्याघ्र तेन ते ऽभ्यधिका युधि ॥ ७.१५.९ ॥
ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ସରଳ ଯୁଦ୍ଧ କେଉଁଠି, ଆଉ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମାୟାବଳ ଉପରେ ଆଶ୍ରିତ ଯୁଦ୍ଧ କେଉଁଠି! ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ସେଥିପାଇଁ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଧିକ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ ।
7.15.10
धूम्राक्षेण समागम्य माणिभद्रो महारणे ।
मुसलेनोरसि क्रोधात्तडितो न च कम्पितः ॥ ७.१५.१० ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ସହ ମୁକାବିଲା କରି ମାଣିଭଦ୍ର କ୍ରୋଧରେ ମୁଷଳ ଦ୍ୱାରା ଛାତିରେ ଆହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କମ୍ପିତ ହେଲେ ନାହିଁ ।
7.15.11
ततो गदां समाविध्य माणिभद्रेण राक्षसः ।
धूम्राक्षस्ताडितो मूर्ध्नि विह्वलः स पपात ह ॥ ७.१५.११ ॥
ତା'ପରେ ମାଣିଭଦ୍ର ଗଦାକୁ ଭଲ ଭାବେ ଘୂରାଇ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ନାମକ ସେଇ ରାକ୍ଷସର ମସ୍ତକରେ ଆଘାତ କଲା; ସେ ବିହ୍ବଳ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲା ।
7.15.12
धूम्राक्षं ताडितं दृष्ट्वा पतितं शोणितोक्षितम् ।
अभ्यधावत सङ्ग्रामे माणिभद्रं दशाननः ॥ ७.१५.१२ ॥
ଧୂମ୍ରାକ୍ଷକୁ ଆଘାତରେ ପଡ଼ିଥିବା ଓ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ଦେଖି ଦଶାନନ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାଣିଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଝାସ ଦେଲା ।
7.15.13
तं क्रुद्धमभिधावन्तं माणिभद्रो दशाननम् ।
शक्तिभिस्ताडयामास तिसृभिर्यक्षपुङ्गवः ॥ ७.१५.१३ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଭରି ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ସେହି ଦଶାନନଙ୍କୁ ଯକ୍ଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିଭଦ୍ର ତିନି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାର କଲେ।
7.15.14
ताडितो माणिभद्रस्य मुकुटे प्राहरद्रणे ।
तस्य तेन प्रहारेम मुकुटं पार्श्वमागतम् ॥ ७.१५.१४ ॥
ମାଣିଭଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରହାରରେ ଆହତ ହୋଇ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ମୁକୁଟ ଉପରେ ପ୍ରହାର କଲା; ସେହି ପ୍ରହାରରେ ତାଙ୍କ ମୁକୁଟ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଖସିଗଲା।
7.15.15
ततः संयुध्यमानेन विष्टब्धो न व्यकम्पत ।
तदाप्रभृति यक्षो ऽसौ पार्श्वमौलिरिति स्मृतः ।
सन्नादः सुमहान्राजंस्तस्मिन्शैले ऽभ्यवर्तत ॥ ७.१५.१५ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସେ ଅଚଳ ରହିଲା, କମ୍ପିଲା ନାହିଁ। ସେହି ଦିନଠାରୁ ସେ ଯକ୍ଷ 'ପାର୍ଶ୍ୱମୌଳି' ନାମରେ ସ୍ମରଣୀୟ ହେଲା। ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ପର୍ବତରେ ମହା କୋଳାହଳ ଉଠିଲା।
7.15.16
ततो दूरात्प्रददृशे धनाध्यक्षो गदाधरः ।
शुक्रप्रौष्ठपदाभ्यां च पद्मशङ्खसमावृतः ॥ ७.१५.१६ ॥
ତା'ପରେ ଦୂରରୁ ଗଦାଧାରୀ ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ (କୁବେର) ଦେଖାଗଲେ; ସେ ଶୁକ୍ର ଓ ପ୍ରୌଷ୍ଠପଦ ଏବଂ ପଦ୍ମ ଓ ଶଙ୍ଖ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିଲେ।
7.15.17
स दृष्ट्वा भ्रातरं सङ्ख्ये शापाद्विभ्रष्टगौरवम् ।
उवाच वचनं धीमान्युक्तं पैतामहे कुले ॥ ७.१५.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଶାପ ହେତୁ ଗୌରବ ହରାଇଥିବା ନିଜ ଭାଇଙ୍କୁ ଦେଖି ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୈତାମହ କୁଳର ଉପଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.15.18
यन्मया वार्यमाणस्त्वं नावगच्छसि दुर्मते ।
पश्चादस्य फलं प्राप्य ज्ञास्यसे निरयं गतः ॥ ७.१५.१८ ॥
ହେ ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି! ମୁଁ ବାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ବୁଝିଲ ନାହିଁ। ପଛେ ଏହାର ଫଳ ପାଇ, ନରକ ପାଇ ତୁମେ ଜାଣିବ।
7.15.19
यो हि मोहाद्विषं पीत्वा नावगच्छति दुर्मतिः ।
स तस्य परिणामान्ते जानीते कर्मणः फलम् ॥ ७.१५.१९ ॥
ମୋହରୁ ବିଷ ପାନ କରି ମଧ୍ୟ ଯେ ଦୁର୍ମତି ବୁଝେ ନାହିଁ, ସେ ତାର ପରିଣାମର ଶେଷରେ କର୍ମର ଫଳ ଜାଣେ।
7.15.20
देवता नाभिनन्दन्ति धर्मयुक्तेन केनचित् ।
येन त्वमीदृशं भावं नीतस्सन्नावबुद्ध्यसे ॥ ७.१५.२० ॥
ଧର୍ମଯୁକ୍ତ କାହା ପ୍ରତି ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ଏପରି ଅବସ୍ଥାକୁ ଆସି ମଧ୍ୟ ବୁଝୁନାହଁ।
7.15.21
मातरं पितरं यो हि आचार्यं चावमन्यते ।
स पश्यति फलं तस्य प्रेतराजवशं गतः ॥ ७.१५.२१ ॥
ଯିଏ ମାତା, ପିତା ଓ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ସେ ଯମରାଜଙ୍କ ବଶରେ ଯାଇ ତାର ଫଳ ଦେଖେ।
7.15.22
अध्रुवे हि शरीरे यो न करोति तपोर्जनम् ।
स पश्चात्तप्यते मूढो मृतो दृष्ट्वा ऽ ऽत्मनो गतिम् ॥ ७.१५.२२ ॥
ଏହି ଅନିତ୍ୟ ଶରୀରରେ ଯେ ତପସ୍ୟା କରେ ନାହିଁ, ସେ ମୂଢ଼ ମରିବା ପରେ ନିଜ ଗତି ଦେଖି ପରେ ଅନୁତାପ କରେ।
7.15.23
धर्माद्राज्यं धनं सौख्यमधर्माद्दुःखमेव च ।
तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विसर्जयेत् ॥ ७.१५.२३ ॥
ଧର୍ମରୁ ରାଜ୍ୟ, ଧନ ଓ ସୁଖ ମିଳେ; ଅଧର୍ମରୁ କେବଳ ଦୁଃଖ ଆସେ। ତେଣୁ ସୁଖ ପାଇଁ ଧର୍ମ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପାପ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
7.15.24
पापस्य हि फलं दुःखं तद्भोक्तव्यमिहात्मना ।
तस्मादात्मापघातार्थं मूढः पापं करिष्यति ॥ ७.१५.२४ ॥
ପାପର ଫଳ ଦୁଃଖ; ତାକୁ ଏଠାରେ ନିଜକୁ ହିଁ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ। ତେଣୁ ମୂଢ଼ ନିଜର ବିନାଶ ପାଇଁ ହିଁ ପାପ କରିବ।
7.15.25
कस्य चिन्न हि दुर्बुद्धेश्छन्दतो जायते मतिः ।
देवं चेष्टयते सर्वं हतो दैवेन हन्यते ।
यादृशं कुरुते कर्म तादृशं फलमश्नुते ॥ ७.१५.२५ ॥
ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି କାହାରି ଇଚ୍ଛାରୁ ଜନ୍ମେ ନାହିଁ। ଦୈବ ହିଁ ସବୁ ଚଳାଏ; ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ଲୋକ ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ନିହତ ହୁଏ। ଯେପରି କର୍ମ କରେ, ସେପରି ଫଳ ପାଏ।
7.15.26
बुद्धिरूपं फलं पुत्राञ्छौर्यं धीरत्वमेव च ।
प्राप्नुवन्ति नरा लोके निर्जितं पुण्यकर्मभिः ॥ ७.१५.२६ ॥
ଜଗତରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଥିବା ବୁଦ୍ଧିରୂପ ଫଳ, ପୁତ୍ର, ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ପାଆନ୍ତି।
7.15.27
एवं निरयगामी त्वं यस्य ते मतिरीदृशी ।
न त्वां समभिभाषिष्ये ऽसद्वृत्तेष्वेव निर्णयः ॥ ७.१५.२७ ॥
ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିର ତୁମେ ନରକଗାମୀ। ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣକାରୀଙ୍କର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଏହା ହିଁ; ମୁଁ ତୁମ ସହ କଥା କହିବି ନାହିଁ।
7.15.28
एवमुक्तास्ततस्तेन तस्यामात्याः समाहताः ।
मारीचप्रमुखाः सर्वे विमुखा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१५.२८ ॥
ସେ ଏପରି କହିବାରୁ ମାରୀଚ ପ୍ରମୁଖ ତାର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଆହତ ହୋଇ ମୁହଁ ଫେରାଇ ପଳାଇଗଲେ।
7.15.29
ततस्तेन दशग्रीवो यक्षेन्द्रेण महात्मना ।
गदयाभिहतो मूर्ध्नि न च स्थानात्प्रकम्पितः ॥ ७.१५.२९ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ମହାତ୍ମା ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ର ଗଦାରେ ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରହାର କଲେ; ତଥାପି ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ଟିକେ ମଧ୍ୟ ଟଳିଲେ ନାହିଁ।
7.15.30
ततस्तौ राम निघ्नन्तौ तदान्योन्यं महामृधे ।
न विह्वलौ न च श्रान्तौ बभूवतुरमर्षणौ ॥ ७.१५.३० ॥
ହେ ରାମ! ସେ ଦୁହେଁ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି ଚାଲିଥିଲେ; ତଥାପି ସେମାନେ ବିହ୍ୱଳ ହେଲେ ନାହିଁ, କ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ ନାହିଁ; ଦୁହେଁ କ୍ରୋଧରେ ଅଟଳ ରହିଲେ।
7.15.31
आग्नेयमस्त्रं तस्मै स मुमोच धनदस्तदा ।
राक्षसेन्द्रो वारुणेन तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५.३१ ॥
ସେତେବେଳେ ଧନଦ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆଗ୍ନେୟ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିହତ କଲେ।
7.15.32
ततो मायां प्रविष्टो ऽसौ राक्षसीं राक्षसेश्वरः ।
रूपाणां शतसाहस्रं विनाशाय चकार च ॥ ७.१५.३२ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର ରାକ୍ଷସୀ ମାୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ବିନାଶ ପାଇଁ ଶହ ହଜାର ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
7.15.33
व्याघ्रो वराहो जीमूतः पर्वतः सागरो द्रुमः ।
यक्षो दैत्यस्वरूपी च सो ऽदृश्यत दशाननः ॥ ७.१५.३३ ॥
ବାଘ, ବରାହ, ମେଘ, ପର୍ବତ, ସମୁଦ୍ର, ବୃକ୍ଷ, ଯକ୍ଷ ଓ ଦୈତ୍ୟ ରୂପରେ ସେ ଦଶାନନ ଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
7.15.34
बहूनि च करोति स्म दृश्यन्ते न त्वसौ ततः ।
प्रतिगृह्य ततो राम महदस्त्रं दशाननः ॥ ७.१५.३४ ॥
ସେ ବହୁ ରୂପ କଲେ, ମାତ୍ର ସେ ନିଜେ ଦେଖା ଦେଲେ ନାହିଁ। ତା'ପରେ, ହେ ରାମ, ଦଶାନନ ଏକ ମହାନ ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
7.15.35
जघान मूर्ध्नि धनदं व्याविद्ध्य महतीं गदाम् ।
एवं स तेनाभिहतो विह्वलः शोणितोक्षितः ॥ ७.१५.३५ ॥
ଏକ ବିଶାଳ ଗଦାକୁ ଘୂରାଇ ସେ ଧନଦଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ କଲେ। ଏହିପରି ତାଙ୍କ ଆଘାତରେ ଆହତ ଓ ବିହ୍ୱଳ ଧନଦ ରକ୍ତରେ ଲଥପଥ ହେଲେ।
7.15.36
कृत्तमूल इवाशोको निपपात धनाधिपः ॥ ७.१५.३६ ॥
ମୂଳରୁ କଟା ଅଶୋକ ବୃକ୍ଷ ପରି ଧନାଧିପ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.15.37
ततः पद्मादिभिस्तत्र निधिभिः स तदा वृतः ।
धनदोच्छ्वासितस्तैस्तु वनमानीय नन्दनम् ॥ ७.१५.३७ ॥
ତା'ପରେ ପଦ୍ମ ଆଦି ନିଧିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ଘେରାଯାଇ, ଧନଦ (କୁବେର)ଙ୍କୁ ନିଃଶ୍ୱାସ ପକାଇ, ନନ୍ଦନ ବନକୁ ଆଣି।
7.15.38
निर्जित्य राक्षसेन्द्रस्तं धनदं हृष्टमानसः ।
पुष्पकं तस्य जग्राह विमानं जयलक्षणम् ॥ ७.१५.३८ ॥
ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ସେହି ଧନଦ (କୁବେର)ଙ୍କୁ ଜିଣି, ହର୍ଷିତ ମନରେ, ଜୟଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ତାଙ୍କ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନ ଗ୍ରହଣ କଲା।
7.15.39
काञ्चनस्तम्भसंवीतं वैडूर्यमणितोरणम् ।
मुक्ताजालप्रतिच्छन्नं सर्वकामफलद्रुमम् ॥ ७.१५.३९ ॥
ସୁନାସ୍ତମ୍ଭରେ ଘେରା, ବୈଡୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ମଣିର ତୋରଣଯୁକ୍ତ, ମୁକ୍ତାଜାଲରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ସର୍ବକାମଫଳଦ ବୃକ୍ଷଯୁକ୍ତ।
7.15.40
मनोजवं कामगमं कामरूपं विहङ्गमम् ।
मणिकाञ्चनसोपानं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ ७.१५.४० ॥
ମନ ପରି ବେଗବାନ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନକାରୀ, ଇଚ୍ଛିତ ରୂପଧାରୀ, ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଡ଼ୁଥିବା, ମଣି ଓ ସୁନାର ସିଡ଼ିଯୁକ୍ତ, ତପ୍ତ ସୁନାର ବେଦିଯୁକ୍ତ।
7.15.41
देवोपवाह्यमक्षय्यं सदादृष्टिमनःसुखम् ।
बह्वाश्चर्यं भक्तिचित्रं ब्रह्मणा परिनिर्मितम् ॥ ७.१५.४१ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହନଯୋଗ୍ୟ, ଅକ୍ଷୟ, ସଦା ଚକ୍ଷୁ ଓ ମନକୁ ସୁଖଦ, ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ, ନାନା କାରିଗରିରେ ଚିତ୍ରିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ରୂପେ ନିର୍ମିତ।
7.15.42
निर्मितं सर्वकामैस्तु मनोहरमनुत्तमम् ।
न तु शीतं न चोष्णं च सर्वर्तुसुखदं शुभम् ॥ ७.१५.४२ ॥
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁରେ ନିର୍ମିତ, ମନୋହର ଓ ଅନୁତ୍ତମ; ତାହା ଶୀତଳ ନ ଥିଲା, ଉଷ୍ଣ ନ ଥିଲା, ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ସୁଖଦ ଶୁଭ ଥିଲା।
7.15.43
स तं राजा समारुह्य कामगं वीर्यनिर्जितम् ।
जितं त्रिभुवनं मेने दर्पोत्सेकात्सुदुर्मतिः ॥ ७.१५.४३ ॥
ରାଜା ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଜିତିଥିବା, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନଶୀଳ ସେହି ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କରି, ଦର୍ପର ଆତିଶଯ୍ୟରେ ଅତି ଦୁର୍ମତି ସେ ତ୍ରିଭୁବନ ଜିତିଲା ବୋଲି ମନେ କଲା।
7.15.44
जित्वा वैश्रवणं देवं कैलासात्समवातरत् ॥ ७.१५.४४ ॥
ଦେବ ବୈଶ୍ରବଣ (କୁବେର)ଙ୍କୁ ଜିତି ସେ କୈଳାସରୁ ଓହ୍ଲାଇଲା।
7.15.45
स्वतेजसा विपुलमवाप्य तं जयं प्रतापवान्विमलकिरीटहारवान् ।
रराज वै परमविमानमास्थितो निशाचरः सदसि गतो यथानलः ॥ ७.१५.४५ ॥
ନିଜ ତେଜରେ ସେ ମହାନ୍ ଜୟ ପାଇ, ପ୍ରତାପୀ, ନିର୍ମଳ ମୁକୁଟ ଓ ହାର ଧାରଣ କରି ସେହି ନିଶାଚର ସେହି ପରମ ବିମାନରେ ବସି ସଭାକୁ ଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଝଲସିଲା।