رامايانا فالميكي · السارغا 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
स जित्वा धनदं राम भ्रातरं राक्षसाधिपः ।
महासेनप्रसूतिं तद्ययौ शरवणं महत् ॥ ७.१६.१ ॥
بعد أن هزم أخاه دهانادا، ذهب سيد الراكشاسا إلى الأجمة الكبيرة من القصب، مولد ماهاسينا.
7.16.2
अथापश्यदृशग्रीवो रौक्मं शरवणं महत् ।
गभस्तिजालसंवीतं द्वितीयमिव भास्करम् ॥ ७.१६.२ ॥
عندها رأى دشاغريفا الأجمة الكبيرة الذهبية من القصب، محاطة بشبكة من الإشعاع، كأنها شمس ثانية.
7.16.3
स पर्वतं समारुह्य कञ्चिद्रम्यवनान्तरम् ।
अपश्यत् पुष्पकं तत्र रामविष्टम्भितं तदा ॥ ७.१६.३ ॥
صعد الجبل، فرأى داخل غابة بهية المركبة بوشبكا، التي كان راما قد أوقفها حينذاك.
7.16.4
विष्टब्धं पुष्पकं दृष्ट्वा ह्यगमं कामागं कृतम् ।
अचिन्तयद्राक्षसेन्द्रः सचिवैस्तैः समावृतः ॥ ७.१६.४ ॥
لما رأى البوشبكا، المصنوعة للتحرك بإرادته، متوقفة في مسيرها، بدأ سيد الراكشاسا، محاطاً بوزرائه، يتأمل.
7.16.5
किन्निमित्तं चेच्छया मे नेदं गच्छति पुष्पकम् ।
पर्वतस्योपरिष्ठस्य कर्मेदं कस्यचिद्भवेत् ॥ ७.१६.५ ॥
لماذا لا تمضي هذه البوشبكا، التي تتحرك بإرادتي، إلى الأمام؟ لا بد أن هذا فعل أحدهم على قمة الجبل.
7.16.6
ततो ऽब्रवीत्तदा राम मारीचो बुद्धिकोविदः ।
नेदं निष्कारणं राजन्पुष्पकं यन्न गच्छति ॥ ७.१६.६ ॥
عندها قال مارِيتشا، الماهر في التدبير: أيها الملك، ليس بغير سبب أن هذه البوشبكا لا تمضي.
7.16.7
अथवा पुष्पकमिदं धनदान्नान्यवाहनम् ।
अतो निष्पन्दमभवद्धनाध्यक्षविनाकृतम् ॥ ७.१६.७ ॥
أو لعل هذا البوشبكا ليس مركبة لغير كوبيرا، واهب الثروة؛ فلما فقد سيد الثروة صار ساكنًا لا يتحرك.
7.16.8
वामनो विकटो मुण्डी नन्दी प्रह्वभुजो बली ॥ ७.१६.८ ॥
فامانا، وفيكاتا القبيح، وموندي أصلع الرأس، ونانديّ ذو الذراعين المنحنيتين، القوي.
7.16.9
ततः पार्श्वमुपागम्य भवस्यानुचरो ऽब्रवीत् ।
नन्दीश्वरो वचश्चेदं राक्षसेन्द्रमशङ्कितः ॥ ७.१६.९ ॥
ثم دنا نانديشفارا، تابع بهافا، من ملك الراكشاسا، وقال هذه الكلمات دون خوف.
7.16.10
निवर्तस्व दशग्रीव शैले क्रीडति शङ्करः ।
सुपर्णनागयक्षाणां देवगन्धर्वरक्षसाम् ॥ ७.१६.१० ॥
ارجع يا ذا العشرة رؤوس! إن شانكارا يلعب على هذا الجبل، وهو لا يُدرك لا للغارودا ولا للنّاغا ولا لليكشا ولا للآلهة ولا للغاندارفا ولا للراكشاسا.
7.16.12
सर्वेषामेव भूतानामगम्यः पर्वतः कृतः ।
रोषात्तु ताम्रनयनः पुष्पकादवरुह्य सः ।
को ऽयं शङ्कर इत्युक्त्वा शैलमूलमुपागतः ॥ ७.१६.१२ ॥
جُعل هذا الجبل غير قابل للوصول لجميع الكائنات. فنزل من البوشبكا وعيناه حمراوان من الغضب، قائلًا: «من هذا شانكارا؟» ووصل إلى سفح الجبل.
7.16.13
सो ऽपश्यन्नन्दिनं तत्र देवस्यादूरतः स्थितम् ।
दीप्तं शूलमवष्टभ्य द्वितीयमिव शङ्करम् ॥ ७.१६.१३ ॥
هناك رأى نانديّ واقفًا قرب الإله، يمسك رمحًا ثلاثي الشعب متوهجًا، كأنه شانكارا ثانٍ.
7.16.14
तं दृष्ट्वा वानरमुखमवज्ञाय स राक्षसः ।
प्रहासं मुमुचे तत्र सतोय इव तोयदः ॥ ७.१६.१४ ॥
فلما رأى ذلك الوجه القردي، احتقره ذلك الراكشاسا وانفجر ضاحكًا هناك كسحابٍ مثقلٍ بالماء.
7.16.15
तं क्रुद्धो भगवान्नन्दी शङ्करस्यापरा तनुः ।
अब्रवीत्तत्र तद्रक्षो दशाननमुपस्थितम् ॥ ७.१६.१५ ॥
فغضب الإلهُ المبارك نَنْدِن، وهو هيئةٌ أخرى لشانكارا، فخاطب ذلك الراكشاسا ذا العشرة رؤوس الواقف هناك.
7.16.16
यस्माद्वानररूपं मामवज्ञाय दशानन ।
अशनीपातसङ्काशमपहासं प्रमुक्तवान् ॥ ७.१६.१६ ॥
يا ذا العشرة رؤوس! لأنك احتقرتَ هيئتي القردية وأطلقتَ ضحكةً ساخرةً كسقوط الصاعقة،
7.16.17
तस्मान्मद्रूपसम्पन्ना मद्वीर्यसमतेजसः ।
उत्पत्स्यन्ति वधार्थं हि कुलस्य तव वानराः ॥ ७.१६.१७ ॥
لذلك سيولد حتمًا قردةٌ يحملون صورتي ويماثلونني في البأس والبهاء، لهلاك نسلك.
7.16.18
नखदंष्ट्रायुधाः क्रूरा मनःसम्पातरंहसः ।
युद्धोन्मत्ता बलोद्रिक्ताः शैला इव विसर्पिणः ॥ ७.१६.१८ ॥
أسلحتهم المخالب والأنياب، وهم شرسون، سريعون كسرعة الفكر، مجنونون بالحرب، منتفخون بالزهو بقوتهم، يجوبون كالجبال.
7.16.19
ते तव प्रबलं दर्पमुत्सेधं च पृथग्विधम् ।
व्यपनेष्यन्ति सम्भूय सहामात्यसुतस्य च ॥ ७.१६.१९ ॥
وسيزيلون مجتمعين كبرياءك الجامح وغرورك على أشكاله، مع غرور ابن الوزير.
7.16.20
किं त्विदानीं मया शक्यं हन्तुं त्वां हे निशाचर ।
न हन्तव्यो हतस्त्वं हि पूर्वमेव स्वकर्मभिः ॥ ७.१६.२० ॥
أيها الجوّال في الليل، كيف أستطيع الآن قتلك؟ لست جديراً بالقتل؛ فقد هلكتَ من قبل بأعمالك أنت.
7.16.21
इत्युदीरितवाक्ये तु देवे तस्मिन्महात्मनि ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ॥ ७.१६.२१ ॥
ولما نطق ذلك الإله العظيم النفس بهذه الكلمات، دوّت الطبول السماوية، وهطل من السماء مطر من الزهور.
7.16.22
अचिन्तयित्वा स तदा नन्दिवाक्यं महाबलः ।
पर्वतं तु समासाद्य वाक्यमाह दशाननः ॥ ७.१६.२२ ॥
فلم يعبأ القويّ دشانانا بكلام نندِي، بل دنا من الجبل وقال هذه الكلمات.
7.16.23
पुष्पकस्य गतिश्छिन्ना यत्कृते मम गच्छतः ।
तमिमं शैलमुन्मूलं करोमि तव गोपते ॥ ७.१६.२३ ॥
بسبب هذا الجبل انقطع سير مركبتي بوشبكا حين كنت أمضي؛ سأقتلع هذا الجبل من أصله، أيها الراعي.
7.16.24
केन प्रभावेण भवो नित्यं क्रीडति राजवत् ।
विज्ञातव्यं न जानीते भयस्थानमुपस्थितम् ॥ ७.१६.२४ ॥
بأيّ قدرة يلهو بهافا (شيفا) دائماً كالملك؟ إنه لا يدري أن موضع الخطر قد حضر أمامه.
7.16.25
एवमुक्त्वा ततो राम भुजान्विक्षिप्य पर्वते ।
तोलयामास तं शीघ्रं स शैलं समकम्पत ॥ ७.१६.२५ ॥
وبعد أن قال هذا، يا راما، مدّ ذراعيه على الجبل وهزّه بسرعة؛ فارتجف الجبل كله.
7.16.26
चालनात्पर्वतस्यैव गणा देवस्य कम्पिताः ।
चचाल पार्वती चापि तदा ऽ ऽश्लिष्टा महेश्वरम् ॥ ७.१६.२६ ॥
وبسبب اهتزاز الجبل نفسه ارتعد أتباع الإله، واهتزت أيضا باروباتي التي كانت متعانقة مع ماهيشفارا.
7.16.27
ततो राम महादवो देवानां प्रवरो हरः ।
पादाङ्गुष्ठेन तं शैलं पीडयामास लीलया ॥ ७.१६.२७ ॥
ثم، يا راما، ضغط الإله العظيم هارا، أفضل الآلهة، ذلك الجبل بإبهام قدمه، لعبا.
7.16.28
पीडितास्तु ततस्तस्य शैलस्याधोगता भुजाः ।
विस्मिताश्चाभवंस्तत्र सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.१६.२८ ॥
ثم انحنت ذراعاه إلى أسفل مضغوطتين تحت الجبل، وذهل هناك وزراء ذلك الرakshasa.
7.16.29
रक्षसा तेन रोषाच्च भुजानां पीडनात्तदा ।
मुक्तो विरावः सहसा त्रैलोक्यं येन कम्पितम् ॥ ७.१६.२९ ॥
ثم أطلق ذلك الرakshasa، من الغضب ولأن ذراعيه قد سحقتا، زئيرا فجأة زلزلت به العوالم الثلاثة.
7.16.30
मेनिरे वज्रनिष्पेषं तस्यामात्या युगक्षये ।
तदा वर्त्मस्थचलिता देवा इन्द्रपुरोगमाः ॥ ७.१६.३० ॥
وحسبه وزراؤه صاعقة نهاية العصر؛ عندئذ ارتجف الآلهة بقيادة إندرا، الواقفون في طرقهم.
7.16.31
समुद्राश्चापि सङ्क्षुब्धाश्चलिताश्चापि पर्वताः ।
यक्षा विद्याधराः सिद्धाः किमेतदिति चाब्रुवन् ॥ ७.१६.३१ ॥
واضطربت البحار وتزلزلت الجبال أيضا، فقال اليكشas والفيدياداراs والسيداs: «ما هذا؟»
7.16.32
अथ ते मन्त्रिणस्तस्य विक्रोशन्तमथाब्रुवन् ।
तोषयस्व महादेवं नीलकण्ठमुमापतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
فقال له وزراؤه وهو يصرخ: أرضِ الإله العظيم، أزرق الحلق، سيّد أوما.
7.16.33
तमृते शरणं नान्यं पश्यामो ऽत्र दशानन ।
स्तुतिभिः प्रणतो भूत्वा तमेव शरणं व्रज ॥ ७.१६.३३ ॥
يا ذا العشرة الرؤوس، لا نرى هنا ملجأً غيره. فاسجد بالتسابيح، واحتمِ به وحده.
7.16.34
कृपालुः शङ्करस्तुष्टः प्रसादं ते विधास्यति ।
एवमुक्तस्तदामात्यैस्तुष्टाव वृषभध्वजम् ॥ ७.१६.३४ ॥
سيُنعم عليك شنكرا الرحيم وقد رضي. وهكذا قال له وزراؤه، فمدح صاحب راية الثور.
7.16.35
सामभिर्विविधैः स्तोत्रैः प्रणम्य स दशाननः ।
संवत्सरसहस्रं तु रुदतो रक्षसो गतम् ॥ ७.१६.३५ ॥
بأناشيد السّاما المتنوعة والتسابيح، ساجدًا، بكى ذلك الراكشاسا ذو العشرة الرؤوس، فمرّت ألف سنة.
7.16.36
ततः प्रीतो महादेवः शैलाग्रे विष्ठितः प्रभुः ।
मुक्त्वा चास्य भुजान्राम प्राह वाक्यं दशाननम् ॥ ७.१६.३६ ॥
ثم إن الإله العظيم، وقد رضي، الجالس على قمة الجبل، يا راما، فكّ ذراعيه وقال كلامًا لذي العشرة الرؤوس.
7.16.37
प्रीतो ऽस्मि तव वीर्यस्य शौण्डार्याच्च दशानन ।
शैलाक्रान्तेन यो मुक्तस्त्वया रावः सुदारुणः ॥ ७.१६.३७ ॥
يا ذا العشرة الرؤوس، إني راضٍ عن شجاعتك وبسالتك، تلك الصرخة المرعبة التي أطلقتها حين طُوّقت تحت الجبل.
7.16.38
यस्माल्लोकत्रयं चैतद्रावितं भयमागतम् ।
तस्मात्त्वं रावणो नाम नाम्ना राजन्भविष्यसि ॥ ७.१६.३८ ॥
لأن هذه العوالم الثلاثة أُجبرت على الصراخ من الخوف، فلذلك أيها الملك ستُدعى راڤانا بالاسم.
7.16.39
देवता मानुषा यक्षा ये चान्ये जगतीतले ।
एवं त्वामभिधास्यन्ति रावणं लोकरावणम् ॥ ७.१६.३९ ॥
ستدعوك الآلهة والبشر واليakshas وسواهم على الأرض هكذا: راڤانا، مُبكي العوالم.
7.16.40
गच्छ पौलस्त्य विस्रब्धं पथा येन त्वमिच्छसि ।
मया चैवाभ्यनुज्ञातो राक्षसाधिप गम्यताम् ॥ ७.१६.४० ॥
اذهب يا ابن بوليستيا مطمئنا في أي طريق تشاء. اذهب يا سيد الراكشاسا بإذني.
7.16.41
एवमुक्तस्तु लङ्केशः शम्भुना स्वयमब्रवीत् ।
प्रीतो यदि महादेव वरं मे देहि याचतः ॥ ७.१६.४१ ॥
فلما قال شامبهو ذلك، قال سيد لانكا بنفسه: «أيها الإله العظيم، إن كنت راضيًا فامنح سائلك منحة.»
7.16.42
अवध्यत्वं मया प्राप्तं देवगन्धर्वदानवैः ।
राक्षसैर्गुह्यकैर्नागैर्ये चान्ये बलवत्तराः ॥ ७.१६.४२ ॥
لقد نلتُ عدم القابلية للقتل من الآلهة والغاندهاربا والدانافا، ومن الراكشاسا والغوهياكا والناغا، ومن غيرهم من الأقوياء.
7.16.43
मानुषान्न गणे देव स्वल्पास्ते मम सम्मताः ।
दीर्घमायुश्च मे प्राप्तं ब्रह्मणस्त्रिपुरान्तक ॥ ७.१६.४३ ॥
أيها الإله، لا أعدّ البشر؛ فهم عندي تافهون. وأيها مُهلك المدن الثلاث، لقد نلت من براهما عمرًا طويلًا.
7.16.44
वाञ्छितं चायुषः शेषं शस्त्रं त्वं च प्रयच्छ मे ।
एवमुक्तस्ततस्तेन रावणेन स शङ्करः ॥ ७.१६.४४ ॥
«امنحني ما أرغب فيه من بقية العمر، ومعه سلاح أيضًا.» فلما قال ذلك راوانا، فإن ذلك الشانكارا—
7.16.45
ददौ खड्गं महादीप्तं चन्द्रहासमिति श्रुतम् ।
आयुषश्चावशेषं च स्थित्वा भूतपतिस्तदा ॥ ७.१६.४५ ॥
فأعطاه سيفًا شديد اللمعان يُعرف باسم تشاندراهاسا، ثم وقف سيد الكائنات فمنحه كذلك بقية العمر.
7.16.46
दत्त्वोवाच ततः शम्भुर्नावज्ञेयमिदं त्वया ।
अवज्ञातं यदि हि ते मामेवैष्यत्यसंशयः ॥ ७.१६.४६ ॥
ثم قال شامبهو بعد أن أعطاه: «لا ينبغي أن تحتقر هذا. فإن احتقرته فسيعود إليّ بلا ريب.»
7.16.47
एवं महेश्वरेणैव कृतनामा स रावणः ।
अभिवाद्य महादेवमारुरोहाथ पुष्पकम् ॥ ७.१६.४७ ॥
فلما سمّاه ماهيشفارا بذلك الاسم، حيّا راوانا ماهاديفا ثم صعد إلى مركبة بوشباكا.
7.16.48
ततो महीतले राम पर्यक्रामत रावणः ।
क्षत्ऺित्रयान्सुमहावीर्यान्बाधमान इतस्ततः ॥ ७.१६.४८ ॥
ثم يا راما، جال راوانا على سطح الأرض، يضايق الكشاتريا الأشداء هنا وهناك.
7.16.49
केचित्तेजस्विनः शूराः क्षत्ऺित्रया युद्धदुर्मदाः ।
तच्छासनमकुर्वन्तो विनेशुः सपरिच्छदाः ॥ ७.१६.४९ ॥
فبعض الكشاتريا الأبطال المتألقين، المعتزين بالقتال، لم يطيعوا أمره فهلكوا مع حاشيتهم.
7.16.50
अपरे दुर्जयं रक्षो जानन्तः प्राज्ञसम्मताः ।
जिताः स्म इत्यभाषन्त राक्षसं बलदर्पितम् ॥ ७.१६.५० ॥
قال آخرون، وكانوا يعرفون ذلك الرakshasa الذي لا يُقهر ويحظون بتقدير الحكماء، للرakshasa المفتخر بقوته: «لقد هُزمنا».