ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
स जित्वा धनदं राम भ्रातरं राक्षसाधिपः ।
महासेनप्रसूतिं तद्ययौ शरवणं महत् ॥ ७.१६.१ ॥
ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಯು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ಧನದನನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಮಹಾಸೇನನ ಜನ್ಮಸ್ಥಾನವಾದ ಆ ಮಹಾ ಶರವಣಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
7.16.2
अथापश्यदृशग्रीवो रौक्मं शरवणं महत् ।
गभस्तिजालसंवीतं द्वितीयमिव भास्करम् ॥ ७.१६.२ ॥
ಆಗ ದಶಗ್ರೀವನು ಆ ಬಂಗಾರದ ಮಹಾ ಶರವಣವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ಕಿರಣಜಾಲದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಎರಡನೆಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೋರಿತು.
7.16.3
स पर्वतं समारुह्य कञ्चिद्रम्यवनान्तरम् ।
अपश्यत् पुष्पकं तत्र रामविष्टम्भितं तदा ॥ ७.१६.३ ॥
ಅವನು ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ, ಒಂದು ರಮಣೀಯ ಕಾಡಿನ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಆಗ ರಾಮನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಪುಷ್ಪಕವನ್ನು ಕಂಡನು.
7.16.4
विष्टब्धं पुष्पकं दृष्ट्वा ह्यगमं कामागं कृतम् ।
अचिन्तयद्राक्षसेन्द्रः सचिवैस्तैः समावृतः ॥ ७.१६.४ ॥
ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಪುಷ್ಪಕವು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು, ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
7.16.5
किन्निमित्तं चेच्छया मे नेदं गच्छति पुष्पकम् ।
पर्वतस्योपरिष्ठस्य कर्मेदं कस्यचिद्भवेत् ॥ ७.१६.५ ॥
ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಈ ಪುಷ್ಪಕ ಏಕೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇದು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರ ಕರ್ಮವಾಗಿರಬಹುದು.
7.16.6
ततो ऽब्रवीत्तदा राम मारीचो बुद्धिकोविदः ।
नेदं निष्कारणं राजन्पुष्पकं यन्न गच्छति ॥ ७.१६.६ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಾರೀಚನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಪುಷ್ಪಕ ಚಲಿಸದಿರುವುದು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲ.
7.16.7
अथवा पुष्पकमिदं धनदान्नान्यवाहनम् ।
अतो निष्पन्दमभवद्धनाध्यक्षविनाकृतम् ॥ ७.१६.७ ॥
ಅಥವಾ ಈ ಪುಷ್ಪಕವು ಧನದ ಕುಬೇರನ ಹೊರತು ಬೇರೆಯವರ ವಾಹನವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧನಾಧ್ಯಕ್ಷನಿಲ್ಲದೆ ಇದು ಚಲನರಹಿತವಾಯಿತು.
7.16.8
वामनो विकटो मुण्डी नन्दी प्रह्वभुजो बली ॥ ७.१६.८ ॥
ವಾಮನ, ವಿಕಟ, ಬೋಳುತಲೆಯ ಮುಂಡಿ, ನಂದಿ, ಬಾಗಿದ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳ ಬಲಶಾಲಿ.
7.16.9
ततः पार्श्वमुपागम्य भवस्यानुचरो ऽब्रवीत् ।
नन्दीश्वरो वचश्चेदं राक्षसेन्द्रमशङ्कितः ॥ ७.१६.९ ॥
ಆಗ ಭವನ (ಶಿವನ) ಅನುಚರನಾದ ನಂದೀಶ್ವರನು ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಬಂದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.16.10
निवर्तस्व दशग्रीव शैले क्रीडति शङ्करः ।
सुपर्णनागयक्षाणां देवगन्धर्वरक्षसाम् ॥ ७.१६.१० ॥
ದಶಗ್ರೀವನೇ, ಹಿಂದಿರುಗು; ಈ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸುಪರ್ಣರು, ನಾಗರು, ಯಕ್ಷರು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ಇದು ಅಗಮ್ಯ.
7.16.12
सर्वेषामेव भूतानामगम्यः पर्वतः कृतः ।
रोषात्तु ताम्रनयनः पुष्पकादवरुह्य सः ।
को ऽयं शङ्कर इत्युक्त्वा शैलमूलमुपागतः ॥ ७.१६.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಈ ಬೆಟ್ಟ ಅಗಮ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಅವನು ಪುಷ್ಪಕದಿಂದ ಇಳಿದು, 'ಈ ಶಂಕರ ಯಾರು?' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಬೆಟ್ಟದ ತಳವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
7.16.13
सो ऽपश्यन्नन्दिनं तत्र देवस्यादूरतः स्थितम् ।
दीप्तं शूलमवष्टभ्य द्वितीयमिव शङ्करम् ॥ ७.१६.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಂದಿಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು; ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಅವನು ಎರಡನೆಯ ಶಂಕರನಂತೆ ತೋರಿದನು.
7.16.14
तं दृष्ट्वा वानरमुखमवज्ञाय स राक्षसः ।
प्रहासं मुमुचे तत्र सतोय इव तोयदः ॥ ७.१६.१४ ॥
ವಾನರ ಮುಖದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿದ ಮೇಘದಂತೆ ನಕ್ಕನು.
7.16.15
तं क्रुद्धो भगवान्नन्दी शङ्करस्यापरा तनुः ।
अब्रवीत्तत्र तद्रक्षो दशाननमुपस्थितम् ॥ ७.१६.१५ ॥
ಶಂಕರನ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪವಾದ ಭಗವಾನ್ ನಂದಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ದಶಾನನ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.16.16
यस्माद्वानररूपं मामवज्ञाय दशानन ।
अशनीपातसङ्काशमपहासं प्रमुक्तवान् ॥ ७.१६.१६ ॥
ಓ ದಶಾನನನೇ! ನನ್ನ ವಾನರ ರೂಪವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ನೀನು ಸಿಡಿಲು ಬಡಿದಂತೆ ಗೇಲಿಯ ನಗೆ ನಕ್ಕಿರುವೆ.
7.16.17
तस्मान्मद्रूपसम्पन्ना मद्वीर्यसमतेजसः ।
उत्पत्स्यन्ति वधार्थं हि कुलस्य तव वानराः ॥ ७.१६.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು, ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ವಾನರರು ನಿನ್ನ ವಂಶದ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟುವರು.
7.16.18
नखदंष्ट्रायुधाः क्रूरा मनःसम्पातरंहसः ।
युद्धोन्मत्ता बलोद्रिक्ताः शैला इव विसर्पिणः ॥ ७.१६.१८ ॥
ಉಗುರು ಮತ್ತು ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳೇ ಆಯುಧವಾಗಿರುವವರು, ಕ್ರೂರರು, ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉನ್ಮತ್ತರು, ಬಲದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದವರು, ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವರು.
7.16.19
ते तव प्रबलं दर्पमुत्सेधं च पृथग्विधम् ।
व्यपनेष्यन्ति सम्भूय सहामात्यसुतस्य च ॥ ७.१६.१९ ॥
ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರಬಲ ಗರ್ವವನ್ನು, ನಾನಾ ವಿಧದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು, ಮಂತ್ರಿಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ ಹೋಗಲಾಡಿಸುವರು.
7.16.20
किं त्विदानीं मया शक्यं हन्तुं त्वां हे निशाचर ।
न हन्तव्यो हतस्त्वं हि पूर्वमेव स्वकर्मभिः ॥ ७.१६.२० ॥
ಓ ರಾಕ್ಷಸನೇ, ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲೆ? ನೀನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಲು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ನೀನು ಮೊದಲೇ ನಾಶವಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
7.16.21
इत्युदीरितवाक्ये तु देवे तस्मिन्महात्मनि ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ॥ ७.१६.२१ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಬಿದ್ದಿತು.
7.16.22
अचिन्तयित्वा स तदा नन्दिवाक्यं महाबलः ।
पर्वतं तु समासाद्य वाक्यमाह दशाननः ॥ ७.१६.२२ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ದಶಾನನನು ನಂದಿಯ ಮಾತನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಪರ್ವತದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.16.23
पुष्पकस्य गतिश्छिन्ना यत्कृते मम गच्छतः ।
तमिमं शैलमुन्मूलं करोमि तव गोपते ॥ ७.१६.२३ ॥
ಈ ಪರ್ವತದಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಹೋಗುವಾಗ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದ ಗತಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಓ ಗೋಪತಿ, ಈ ಪರ್ವತವನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
7.16.24
केन प्रभावेण भवो नित्यं क्रीडति राजवत् ।
विज्ञातव्यं न जानीते भयस्थानमुपस्थितम् ॥ ७.१६.२४ ॥
ಯಾವ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಭವ (ಶಿವ) ಸದಾ ರಾಜನಂತೆ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಭಯದ ಸ್ಥಾನ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.16.25
एवमुक्त्वा ततो राम भुजान्विक्षिप्य पर्वते ।
तोलयामास तं शीघ्रं स शैलं समकम्पत ॥ ७.१६.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಓ ರಾಮಾ, ಅವನು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಚಾಚಿ ಅದನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದನು; ಆ ಪರ್ವತ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಡುಗಿತು.
7.16.26
चालनात्पर्वतस्यैव गणा देवस्य कम्पिताः ।
चचाल पार्वती चापि तदा ऽ ऽश्लिष्टा महेश्वरम् ॥ ७.१६.२६ ॥
ಪರ್ವತದ ಚಲನೆಯಿಂದಲೇ ದೇವನ ಗಣಗಳು ನಡುಗಿದವು; ಆಗ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಾರ್ವತಿಯೂ ನಡುಗಿದಳು.
7.16.27
ततो राम महादवो देवानां प्रवरो हरः ।
पादाङ्गुष्ठेन तं शैलं पीडयामास लीलया ॥ ७.१६.२७ ॥
ಆಗ ರಾಮಾ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾದೇವ ಹರನು ತನ್ನ ಪಾದದ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನಿಂದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಲೀಲೆಯಾಗಿ ಒತ್ತಿದನು.
7.16.28
पीडितास्तु ततस्तस्य शैलस्याधोगता भुजाः ।
विस्मिताश्चाभवंस्तत्र सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.१६.२८ ॥
ಆಗ ಆ ಪರ್ವತದ ಕೆಳಗೆ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನ ತೋಳುಗಳು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದವು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.
7.16.29
रक्षसा तेन रोषाच्च भुजानां पीडनात्तदा ।
मुक्तो विरावः सहसा त्रैलोक्यं येन कम्पितम् ॥ ७.१६.२९ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳು ಹಿಸುಕಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ಘೋರ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ನಡುಗಿದವು.
7.16.30
मेनिरे वज्रनिष्पेषं तस्यामात्या युगक्षये ।
तदा वर्त्मस्थचलिता देवा इन्द्रपुरोगमाः ॥ ७.१६.३० ॥
ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಅದನ್ನು ಯುಗಾಂತದ ವಜ್ರಪಾತದಂತೆ ಭಾವಿಸಿದರು; ಆಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇಂದ್ರನೇ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳೂ ನಡುಗಿದರು.
7.16.31
समुद्राश्चापि सङ्क्षुब्धाश्चलिताश्चापि पर्वताः ।
यक्षा विद्याधराः सिद्धाः किमेतदिति चाब्रुवन् ॥ ७.१६.३१ ॥
ಸಮುದ್ರಗಳೂ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡವು, ಪರ್ವತಗಳೂ ಚಲಿಸಿದವು; ಯಕ್ಷರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, "ಇದೇನು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
7.16.32
अथ ते मन्त्रिणस्तस्य विक्रोशन्तमथाब्रुवन् ।
तोषयस्व महादेवं नीलकण्ठमुमापतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
ಆಗ ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಗೋಳಾಡುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಮಹಾದೇವ, ನೀಲಕಂಠ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸು.
7.16.33
तमृते शरणं नान्यं पश्यामो ऽत्र दशानन ।
स्तुतिभिः प्रणतो भूत्वा तमेव शरणं व्रज ॥ ७.१६.३३ ॥
ದಶಾನನನೇ, ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯ ನಮಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವನನ್ನೇ ಶರಣು ಹೊಂದು.
7.16.34
कृपालुः शङ्करस्तुष्टः प्रसादं ते विधास्यति ।
एवमुक्तस्तदामात्यैस्तुष्टाव वृषभध्वजम् ॥ ७.१६.३४ ॥
ಕೃಪಾಳು ಶಂಕರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ನಿನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡುವನು. ಮಂತ್ರಿಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಅವನು ವೃಷಭಧ್ವಜನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
7.16.35
सामभिर्विविधैः स्तोत्रैः प्रणम्य स दशाननः ।
संवत्सरसहस्रं तु रुदतो रक्षसो गतम् ॥ ७.१६.३५ ॥
ನಾನಾ ವಿಧದ ಸಾಮಗಾನ ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಆ ದಶಾನನ ರಾಕ್ಷಸನ ಅಳುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.
7.16.36
ततः प्रीतो महादेवः शैलाग्रे विष्ठितः प्रभुः ।
मुक्त्वा चास्य भुजान्राम प्राह वाक्यं दशाननम् ॥ ७.१६.३६ ॥
ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಮಹಾದೇವನು, ಪರ್ವತಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಪ್ರಭು, ರಾಮ, ಅವನ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ದಶಾನನನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.16.37
प्रीतो ऽस्मि तव वीर्यस्य शौण्डार्याच्च दशानन ।
शैलाक्रान्तेन यो मुक्तस्त्वया रावः सुदारुणः ॥ ७.१६.३७ ॥
ದಶಾನನನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಪರ್ವತದಡಿಯಲ್ಲಿ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನೀನು ಬಿಟ್ಟ ಭೀಕರ ಕೂಗು ಅದು.
7.16.38
यस्माल्लोकत्रयं चैतद्रावितं भयमागतम् ।
तस्मात्त्वं रावणो नाम नाम्ना राजन्भविष्यसि ॥ ७.१६.३८ ॥
ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಹೆಸರಿನಿಂದ 'ರಾವಣ' ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ.
7.16.39
देवता मानुषा यक्षा ये चान्ये जगतीतले ।
एवं त्वामभिधास्यन्ति रावणं लोकरावणम् ॥ ७.१६.३९ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಇತರರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ 'ಲೋಕವನ್ನು ಅಳಿಸುವ ರಾವಣ' ಎಂದು ಕರೆಯುವರು.
7.16.40
गच्छ पौलस्त्य विस्रब्धं पथा येन त्वमिच्छसि ।
मया चैवाभ्यनुज्ञातो राक्षसाधिप गम्यताम् ॥ ७.१६.४० ॥
ಓ ಪೌಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಹೋಗು. ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪನೇ, ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯೊಡನೆ ಹೋಗು.
7.16.41
एवमुक्तस्तु लङ्केशः शम्भुना स्वयमब्रवीत् ।
प्रीतो यदि महादेव वरं मे देहि याचतः ॥ ७.१६.४१ ॥
ಶಂಭು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಲಂಕೆಯ ಅಧಿಪತಿ ತಾನೇ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾದೇವ, ನೀನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದರೆ, ಬೇಡುವ ನನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡು.'
7.16.42
अवध्यत्वं मया प्राप्तं देवगन्धर्वदानवैः ।
राक्षसैर्गुह्यकैर्नागैर्ये चान्ये बलवत्तराः ॥ ७.१६.४२ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗುಹ್ಯಕರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಲಿಷ್ಠರಿಂದ ಅವಧ್ಯತ್ವ ವರವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
7.16.43
मानुषान्न गणे देव स्वल्पास्ते मम सम्मताः ।
दीर्घमायुश्च मे प्राप्तं ब्रह्मणस्त्रिपुरान्तक ॥ ७.१६.४३ ॥
ದೇವ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನಾನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ನನಗೆ ಅಲ್ಪರೆಂದು ಭಾವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನನಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವೂ ದೊರೆತಿದೆ.
7.16.44
वाञ्छितं चायुषः शेषं शस्त्रं त्वं च प्रयच्छ मे ।
एवमुक्तस्ततस्तेन रावणेन स शङ्करः ॥ ७.१६.४४ ॥
ನನಗೆ ಬಯಸಿದ ಉಳಿದ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಶಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಕೊಡು. ರಾವಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಆ ಶಂಕರನು—
7.16.45
ददौ खड्गं महादीप्तं चन्द्रहासमिति श्रुतम् ।
आयुषश्चावशेषं च स्थित्वा भूतपतिस्तदा ॥ ७.१६.४५ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಚಂದ್ರಹಾಸ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಆಗ ಭೂತಪತಿಯು ನಿಂತು ಉಳಿದ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.
7.16.46
दत्त्वोवाच ततः शम्भुर्नावज्ञेयमिदं त्वया ।
अवज्ञातं यदि हि ते मामेवैष्यत्यसंशयः ॥ ७.१६.४६ ॥
ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ಶಂಭು ಹೇಳಿದನು: "ಇದನ್ನು ನೀನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು. ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಇದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೇ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತದೆ."
7.16.47
एवं महेश्वरेणैव कृतनामा स रावणः ।
अभिवाद्य महादेवमारुरोहाथ पुष्पकम् ॥ ७.१६.४७ ॥
ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ಹೀಗೆಯೇ ಹೆಸರು ಪಡೆದ ಆ ರಾವಣನು ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ನಂತರ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿದನು.
7.16.48
ततो महीतले राम पर्यक्रामत रावणः ।
क्षत्ऺित्रयान्सुमहावीर्यान्बाधमान इतस्ततः ॥ ७.१६.४८ ॥
ಆಗ ರಾಮ, ರಾವಣನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ ತಿರುಗಿದನು.
7.16.49
केचित्तेजस्विनः शूराः क्षत्ऺित्रया युद्धदुर्मदाः ।
तच्छासनमकुर्वन्तो विनेशुः सपरिच्छदाः ॥ ७.१६.४९ ॥
ಕೆಲವು ತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತರಾದ ಶೂರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸದೆ, ತಮ್ಮ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ನಾಶವಾದರು.
7.16.50
अपरे दुर्जयं रक्षो जानन्तः प्राज्ञसम्मताः ।
जिताः स्म इत्यभाषन्त राक्षसं बलदर्पितम् ॥ ७.१६.५० ॥
ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಬಲ್ಲವರಾದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಮಾನ್ಯರಾದ ಇತರರು, ಬಲದರ್ಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ, 'ನಾವು ಸೋತೆವು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.