Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.16.1
स जित्वा धनदं राम भ्रातरं राक्षसाधिपः ।
महासेनप्रसूतिं तद्ययौ शरवणं महत् ॥ ७.१६.१ ॥
Tendo vencido seu irmão Dhanada, o senhor dos rākṣasas dirigiu-se ao grande canavial, berço de Mahāsena.
7.16.2
अथापश्यदृशग्रीवो रौक्मं शरवणं महत् ।
गभस्तिजालसंवीतं द्वितीयमिव भास्करम् ॥ ७.१६.२ ॥
Então Daśagrīva viu o grande canavial dourado, envolto em uma rede de luz, como um segundo sol.
7.16.3
स पर्वतं समारुह्य कञ्चिद्रम्यवनान्तरम् ।
अपश्यत् पुष्पकं तत्र रामविष्टम्भितं तदा ॥ ७.१६.३ ॥
Tendo subido a montanha, viu no interior de uma floresta encantadora o carro Puṣpaka, então detido por Rāma.
7.16.4
विष्टब्धं पुष्पकं दृष्ट्वा ह्यगमं कामागं कृतम् ।
अचिन्तयद्राक्षसेन्द्रः सचिवैस्तैः समावृतः ॥ ७.१६.४ ॥
Ao ver o Puṣpaka, feito para ir à vontade, detido em seu curso, o senhor dos rākṣasas, cercado de seus ministros, pôs-se a refletir.
7.16.5
किन्निमित्तं चेच्छया मे नेदं गच्छति पुष्पकम् ।
पर्वतस्योपरिष्ठस्य कर्मेदं कस्यचिद्भवेत् ॥ ७.१६.५ ॥
Por que razão este Puṣpaka, que vai à minha vontade, não segue adiante? Isto deve ser obra de alguém no topo da montanha.
7.16.6
ततो ऽब्रवीत्तदा राम मारीचो बुद्धिकोविदः ।
नेदं निष्कारणं राजन्पुष्पकं यन्न गच्छति ॥ ७.१६.६ ॥
Então Mārīca, hábil no juízo, falou: Ó rei, não sem causa este Puṣpaka não segue adiante.
7.16.7
अथवा पुष्पकमिदं धनदान्नान्यवाहनम् ।
अतो निष्पन्दमभवद्धनाध्यक्षविनाकृतम् ॥ ७.१६.७ ॥
Ou então, este Puṣpaka não é veículo de outro senão de Kubera, doador da riqueza; por isso, privado do senhor da riqueza, tornou-se imóvel.
7.16.8
वामनो विकटो मुण्डी नन्दी प्रह्वभुजो बली ॥ ७.१६.८ ॥
Vāmana, o disforme Vikaṭa, Muṇḍī de cabeça raspada, Nandī de braços inclinados, o forte.
7.16.9
ततः पार्श्वमुपागम्य भवस्यानुचरो ऽब्रवीत् ।
नन्दीश्वरो वचश्चेदं राक्षसेन्द्रमशङ्कितः ॥ ७.१६.९ ॥
Então Nandīśvara, servo de Bhava, aproximou-se do senhor dos rākṣasas e, sem temor, disse estas palavras.
7.16.10
निवर्तस्व दशग्रीव शैले क्रीडति शङ्करः ।
सुपर्णनागयक्षाणां देवगन्धर्वरक्षसाम् ॥ ७.१६.१० ॥
Volte atrás, ó de dez pescoços! Śaṅkara brinca nesta montanha, e ela é inacessível a garudas, nāgas, yakṣas, deuses, gandharvas e rākṣasas.
7.16.12
सर्वेषामेव भूतानामगम्यः पर्वतः कृतः ।
रोषात्तु ताम्रनयनः पुष्पकादवरुह्य सः ।
को ऽयं शङ्कर इत्युक्त्वा शैलमूलमुपागतः ॥ ७.१६.१२ ॥
Esta montanha foi tornada inacessível a todos os seres. De olhos vermelhos de ira, desceu do Puṣpaka dizendo: 'Quem é este Śaṅkara?', e chegou ao sopé da montanha.
7.16.13
सो ऽपश्यन्नन्दिनं तत्र देवस्यादूरतः स्थितम् ।
दीप्तं शूलमवष्टभ्य द्वितीयमिव शङ्करम् ॥ ७.१६.१३ ॥
Ali viu Nandī de pé perto do deus, segurando um tridente flamejante, como se fosse um segundo Śaṅkara.
7.16.14
तं दृष्ट्वा वानरमुखमवज्ञाय स राक्षसः ।
प्रहासं मुमुचे तत्र सतोय इव तोयदः ॥ ७.१६.१४ ॥
Ao ver aquele de rosto de macaco, o rākṣasa o desprezou e explodiu em gargalhadas ali, como uma nuvem carregada de água.
7.16.15
तं क्रुद्धो भगवान्नन्दी शङ्करस्यापरा तनुः ।
अब्रवीत्तत्र तद्रक्षो दशाननमुपस्थितम् ॥ ७.१६.१५ ॥
O bem-aventurado Nandin, outra forma de Śaṅkara, irado, falou àquele rākṣasa de dez rostos que ali estava.
7.16.16
यस्माद्वानररूपं मामवज्ञाय दशानन ।
अशनीपातसङ्काशमपहासं प्रमुक्तवान् ॥ ७.१६.१६ ॥
Ó tu de dez rostos! Porque me desprezaste na minha forma de macaco e soltaste uma gargalhada zombeteira, como o estrondo de um raio,
7.16.17
तस्मान्मद्रूपसम्पन्ना मद्वीर्यसमतेजसः ।
उत्पत्स्यन्ति वधार्थं हि कुलस्य तव वानराः ॥ ७.१६.१७ ॥
Portanto, macacos dotados da minha forma e iguais a mim em valor e esplendor nascerão certamente para a destruição da tua linhagem.
7.16.18
नखदंष्ट्रायुधाः क्रूरा मनःसम्पातरंहसः ।
युद्धोन्मत्ता बलोद्रिक्ताः शैला इव विसर्पिणः ॥ ७.१६.१८ ॥
Suas armas são garras e presas; são ferozes, rápidos como o pensamento, enlouquecidos pela batalha, inchados de orgulho pela força, e movem-se como montanhas.
7.16.19
ते तव प्रबलं दर्पमुत्सेधं च पृथग्विधम् ।
व्यपनेष्यन्ति सम्भूय सहामात्यसुतस्य च ॥ ७.१६.१९ ॥
Juntos, eles dissiparão teu poderoso orgulho e tua soberba de muitas formas, junto com a do filho do ministro.
7.16.20
किं त्विदानीं मया शक्यं हन्तुं त्वां हे निशाचर ।
न हन्तव्यो हतस्त्वं हि पूर्वमेव स्वकर्मभिः ॥ ७.१६.२० ॥
Ó andarilho da noite, como poderia eu matar-te agora? Não deves ser morto; já foste destruído antes, pelos teus próprios atos.
7.16.21
इत्युदीरितवाक्ये तु देवे तस्मिन्महात्मनि ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ॥ ७.१६.२१ ॥
Quando aquele deus de grande alma proferiu estas palavras, soaram os tambores celestiais e uma chuva de flores caiu do céu.
7.16.22
अचिन्तयित्वा स तदा नन्दिवाक्यं महाबलः ।
पर्वतं तु समासाद्य वाक्यमाह दशाननः ॥ ७.१६.२२ ॥
Então o poderoso Daśānana, sem dar atenção às palavras de Nandin, aproximou-se da montanha e disse estas palavras.
7.16.23
पुष्पकस्य गतिश्छिन्ना यत्कृते मम गच्छतः ।
तमिमं शैलमुन्मूलं करोमि तव गोपते ॥ ७.१६.२३ ॥
Por causa desta montanha, o curso do meu carro Puṣpaka foi interrompido ao passar; esta montanha arrancarei pela raiz, ó senhor dos rebanhos.
7.16.24
केन प्रभावेण भवो नित्यं क्रीडति राजवत् ।
विज्ञातव्यं न जानीते भयस्थानमुपस्थितम् ॥ ७.१६.२४ ॥
Por que poder Bhava (Śiva) sempre brinca como um rei? Ele não sabe que o lugar do perigo se apresentou diante dele.
7.16.25
एवमुक्त्वा ततो राम भुजान्विक्षिप्य पर्वते ।
तोलयामास तं शीघ्रं स शैलं समकम्पत ॥ ७.१६.२५ ॥
Tendo dito isto, ó Rāma, estendeu os braços sobre a montanha e a abalou rapidamente; a montanha tremeu por inteiro.
7.16.26
चालनात्पर्वतस्यैव गणा देवस्य कम्पिताः ।
चचाल पार्वती चापि तदा ऽ ऽश्लिष्टा महेश्वरम् ॥ ७.१६.२६ ॥
Pelo próprio abalo da montanha, os gaṇas do deus tremeram; então também Pārvatī, abraçada a Maheśvara, vacilou.
7.16.27
ततो राम महादवो देवानां प्रवरो हरः ।
पादाङ्गुष्ठेन तं शैलं पीडयामास लीलया ॥ ७.१६.२७ ॥
Então, ó Rāma, o grande deus Hara, o melhor dos deuses, comprimiu aquela montanha com o dedo grande do pé, brincando.
7.16.28
पीडितास्तु ततस्तस्य शैलस्याधोगता भुजाः ।
विस्मिताश्चाभवंस्तत्र सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.१६.२८ ॥
Então seus braços, oprimidos sob a montanha, caíram para baixo, e ali os ministros daquele demônio ficaram espantados.
7.16.29
रक्षसा तेन रोषाच्च भुजानां पीडनात्तदा ।
मुक्तो विरावः सहसा त्रैलोक्यं येन कम्पितम् ॥ ७.१६.२९ ॥
Então aquele demônio, por ira e porque seus braços estavam esmagados, soltou de repente um rugido pelo qual os três mundos tremeram.
7.16.30
मेनिरे वज्रनिष्पेषं तस्यामात्या युगक्षये ।
तदा वर्त्मस्थचलिता देवा इन्द्रपुरोगमाः ॥ ७.१६.३० ॥
Seus ministros tomaram aquilo pelo estrondo dos raios no fim de uma era; e então os deuses, liderados por Indra, que estavam em seus caminhos, foram abalados.
7.16.31
समुद्राश्चापि सङ्क्षुब्धाश्चलिताश्चापि पर्वताः ।
यक्षा विद्याधराः सिद्धाः किमेतदिति चाब्रुवन् ॥ ७.१६.३१ ॥
Os oceanos também se agitaram e as montanhas também tremeram; os yakṣas, vidyādharas e siddhas disseram: «O que é isto?»
7.16.32
अथ ते मन्त्रिणस्तस्य विक्रोशन्तमथाब्रुवन् ।
तोषयस्व महादेवं नीलकण्ठमुमापतिम् ॥ ७.१६.३२ ॥
Então seus ministros, enquanto ele gritava, disseram-lhe: Agrada o grande deus, o de garganta azul, o senhor de Umā.
7.16.33
तमृते शरणं नान्यं पश्यामो ऽत्र दशानन ।
स्तुतिभिः प्रणतो भूत्वा तमेव शरणं व्रज ॥ ७.१६.३३ ॥
Ó de dez faces, aqui não vemos outro refúgio senão ele. Prostrado em louvores, vai buscar refúgio somente nele.
7.16.34
कृपालुः शङ्करस्तुष्टः प्रसादं ते विधास्यति ।
एवमुक्तस्तदामात्यैस्तुष्टाव वृषभध्वजम् ॥ ७.१६.३४ ॥
O compassivo Śaṅkara, satisfeito, te concederá sua graça. Assim instruído por seus ministros, louvou aquele de estandarte de touro.
7.16.35
सामभिर्विविधैः स्तोत्रैः प्रणम्य स दशाननः ।
संवत्सरसहस्रं तु रुदतो रक्षसो गतम् ॥ ७.१६.३५ ॥
Com diversos cantos do Sāma e hinos, prostrado, aquele rākṣasa de dez faces, chorando, passou mil anos.
7.16.36
ततः प्रीतो महादेवः शैलाग्रे विष्ठितः प्रभुः ।
मुक्त्वा चास्य भुजान्राम प्राह वाक्यं दशाननम् ॥ ७.१६.३६ ॥
Então o grande deus, satisfeito, sentado no cume da montanha, ó Rāma, libertando seus braços, dirigiu palavras ao de dez faces.
7.16.37
प्रीतो ऽस्मि तव वीर्यस्य शौण्डार्याच्च दशानन ।
शैलाक्रान्तेन यो मुक्तस्त्वया रावः सुदारुणः ॥ ७.१६.३७ ॥
Ó de dez faces, estou satisfeito com teu valor e tua ousadia. Foi o rugido terrível que soltaste quando oprimido sob a montanha.
7.16.38
यस्माल्लोकत्रयं चैतद्रावितं भयमागतम् ।
तस्मात्त्वं रावणो नाम नाम्ना राजन्भविष्यसि ॥ ७.१६.३८ ॥
Porque estes três mundos foram levados a gritar de medo, por isso, ó rei, serás chamado Rāvaṇa pelo nome.
7.16.39
देवता मानुषा यक्षा ये चान्ये जगतीतले ।
एवं त्वामभिधास्यन्ति रावणं लोकरावणम् ॥ ७.१६.३९ ॥
Deuses, humanos, yakṣas e os demais na terra te chamarão assim: Rāvaṇa, aquele que faz os mundos chorarem.
7.16.40
गच्छ पौलस्त्य विस्रब्धं पथा येन त्वमिच्छसि ।
मया चैवाभ्यनुज्ञातो राक्षसाधिप गम्यताम् ॥ ७.१६.४० ॥
Vai, filho de Pulastya, sem temor, pelo caminho que desejares. Vai, senhor dos rākṣasas, com a minha licença.
7.16.41
एवमुक्तस्तु लङ्केशः शम्भुना स्वयमब्रवीत् ।
प्रीतो यदि महादेव वरं मे देहि याचतः ॥ ७.१६.४१ ॥
Quando Śambhu assim falou, o senhor de Laṅkā mesmo disse: 'Grande deus, se estás satisfeito, concede-me uma graça, a mim que a peço.'
7.16.42
अवध्यत्वं मया प्राप्तं देवगन्धर्वदानवैः ।
राक्षसैर्गुह्यकैर्नागैर्ये चान्ये बलवत्तराः ॥ ७.१६.४२ ॥
Obtive a invulnerabilidade diante de deuses, gandharvas e dānavas, de rākṣasas, guhyakas e nāgas, e de outros mais poderosos.
7.16.43
मानुषान्न गणे देव स्वल्पास्ते मम सम्मताः ।
दीर्घमायुश्च मे प्राप्तं ब्रह्मणस्त्रिपुरान्तक ॥ ७.१६.४३ ॥
Ó deus, não conto os humanos; considero-os insignificantes. E, ó destruidor das três cidades, de Brahmā obtive uma vida longa.
7.16.44
वाञ्छितं चायुषः शेषं शस्त्रं त्वं च प्रयच्छ मे ।
एवमुक्तस्ततस्तेन रावणेन स शङ्करः ॥ ७.१६.४४ ॥
«Concede-me o resto de vida que desejo, e também uma arma.» Assim interpelado por Rāvaṇa, aquele Śaṅkara—
7.16.45
ददौ खड्गं महादीप्तं चन्द्रहासमिति श्रुतम् ।
आयुषश्चावशेषं च स्थित्वा भूतपतिस्तदा ॥ ७.१६.४५ ॥
Deu uma espada muito brilhante, conhecida como Candrahāsa; e então o senhor dos seres, levantando-se, concedeu também o resto da vida.
7.16.46
दत्त्वोवाच ततः शम्भुर्नावज्ञेयमिदं त्वया ।
अवज्ञातं यदि हि ते मामेवैष्यत्यसंशयः ॥ ७.१६.४६ ॥
Tendo dado, Śambhu disse: «Isto não deves desprezar. Se o desprezares, sem dúvida retornará a mim.»
7.16.47
एवं महेश्वरेणैव कृतनामा स रावणः ।
अभिवाद्य महादेवमारुरोहाथ पुष्पकम् ॥ ७.१६.४७ ॥
Assim nomeado por Maheśvara, Rāvaṇa saudou Mahādeva e então subiu ao carro Puṣpaka.
7.16.48
ततो महीतले राम पर्यक्रामत रावणः ।
क्षत्ऺित्रयान्सुमहावीर्यान्बाधमान इतस्ततः ॥ ७.१६.४८ ॥
Então, ó Rāma, Rāvaṇa percorreu a superfície da terra, oprimindo aqui e ali os kṣatriyas de grande poder.
7.16.49
केचित्तेजस्विनः शूराः क्षत्ऺित्रया युद्धदुर्मदाः ।
तच्छासनमकुर्वन्तो विनेशुः सपरिच्छदाः ॥ ७.१६.४९ ॥
Alguns kṣatriyas heroicos e resplandecentes, orgulhosos na batalha, não obedeceram ao seu comando e pereceram com as suas comitivas.
7.16.50
अपरे दुर्जयं रक्षो जानन्तः प्राज्ञसम्मताः ।
जिताः स्म इत्यभाषन्त राक्षसं बलदर्पितम् ॥ ७.१६.५० ॥
Outros, que conheciam aquele rākṣasa invencível e eram estimados pelos sábios, disseram ao rākṣasa, orgulhoso de sua força: "Fomos vencidos."