رامايانا فالميكي · السارغا 7.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.17.1
अथ राजन्महाबाहुर्विचरन्स महीतले ।
हिमवद्वनमासाद्य परिचक्राम रावणः ॥ ७.१७.१ ॥
ثم أيها الملك، وصل راڤانا ذو الذراعين القويتين، وهو يجوب الأرض، إلى غابة الهيمالايا وجال فيها.
7.17.2
तत्रापश्यत्स वै कन्यां कृष्णाजिनजटाधराम् ।
आर्षेण विधिना युक्तां दीप्यन्तीं देवतामिव ॥ ७.१७.२ ॥
هناك رأى فتاة ترتدي جلد الظبي الأسود وتحمل خصلات الشعر المجدولة، ملتزمة بقواعد الحكماء، تتلألأ كالإلهة.
7.17.3
स दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां कन्यां तां सुमहाव्रताम् ।
काममोहपरीतात्मा पप्रच्छ प्रहसन्निव ॥ ७.१७.३ ॥
لما رأى تلك الفتاة الجميلة، صاحبة النذور العظيمة، وقد غلب على نفسه الهوى والوهم، سألها كأنه يضحك.
7.17.4
किमिदं वर्तसे भद्रे विरुद्धं यौवनस्य ते ।
नहि युक्ता तवैतस्य रूपस्यैव प्रति
क्रिया ॥ ७.१७.४ ॥
أيتها الفاضلة، ما هذا الذي تفعلينه مخالفةً لشبابك؟ هذا لا يليق بجمالك، ولا علاج له.
7.17.5
रूपं ते ऽनुपमं भीरु कामोन्मादकरं नृणाम् ।
न युक्तं तपसि स्थातुं निर्गतो ह्येष निर्णयः ॥ ७.१७.५ ॥
أيتها الخجولة، إن جمالك الذي لا مثيل له يُطيّش الرجال بالهوى. لا يليق بك البقاء في التقشف؛ هذا هو الحكم الثابت.
7.17.6
कस्यासि किमिदं भद्रे कश्च भर्ता वरानने ।
येन सम्भुज्यसे भीरु स नरः पुण्यभाग्भुवि ॥ ७.१७.६ ॥
أيتها الفاضلة، لمن أنتِ، وما هذا؟ أيتها الجميلة الوجه، من زوجك؟ أيتها الخجولة، إن الرجل الذي تكونين له سيكون من أصحاب الحظ الطيب على الأرض.
7.17.7
पृच्छतः शंस मे सर्वं कस्य हेतोः परिश्रमः ।
एवमुक्ता तु सा कन्या रावणेन यशस्विनी ॥ ७.१७.७ ॥
أخبرني بكل شيء أيها السائل، لأي سبب هذا التعب؟ فلما خاطبها راڤانا بهذا، تكلمت تلك الفتاة المشهورة.
7.17.8
अब्रवीद्विधिवत्कृत्वा तस्यातिथ्यं तपोधना ।
कुशध्वजो मम पिता ब्रह्मर्षिरमितप्रभः ।
बृहस्पतिसुतः श्रीमान्बुद्ध्या तुल्यो बृहस्पतेः ॥ ७.१७.८ ॥
فلما أكرمته ضيافة وفق الشعيرة، قالت تلك الغنية بالتقشف: أبي هو كوشادهفاجا، برهمرشي ذو بهاء لا حدّ له، الابن المجيد لبرهاسباتي، مساوٍ لبرهاسباتي في الفطنة.
7.17.9
तस्याहं कुर्वतो नित्यं वेदाभ्यासं महात्मनः ।
सम्भूय वाङ्मयी कन्या नाम्ना वेदवती स्मृता ॥ ७.१७.९ ॥
وبينما كان ذلك العظيم النفس يواظب دائماً على دراسة الفيدا، وُلدتُ معه؛ وهذه الفتاة المصوغة من الكلام تُعرف باسم فيداڤتي.
7.17.10
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
ते ऽपि गत्वा हि पितरं वरणं रोचयन्ति मे ॥ ७.१७.१० ॥
ثم تذهب الآلهة مع الغاندهاربا واليكشا والراكشاسا والناغا كذلك إلى أبي، ويرغبون في أن يتزوجوني.
7.17.11
न च मां स पिता तेभ्यो दत्तवान्राक्षसर्षभ ।
कारणं तद्वदिष्यामि निशाचर निशामय ॥ ७.१७.११ ॥
ولم يعطني أبي إليهم، يا ثور الراكشاسا. سأخبرك بسبب ذلك، أيها الجوّال في الليل؛ فاسمع.
7.17.12
पितुस्तु मम जामाता विष्णुः किल सुरेश्वरः ।
अभिप्रेतस्त्रिलोकेशस्तस्मान्नान्यस्य मे पिता ॥ ७.१७.१२ ॥
فإن فيشنو، سيد العوالم الثلاثة وسيد الآلهة، هو الذي رغب فيه أبي صهراً؛ لذلك لم يكن أبي لغيره.
7.17.13
दातुमिच्छति तस्मै तु तच्छ्रुत्वा बलदर्पितः ।
दम्भुर्नाम ततो राजा दैत्यानां कुपितो ऽभवत् ॥ ७.१७.१३ ॥
فلما سمع ذلك، أراد الملك دمبهو، المغرور بقوته، أن يعطيها له، فغضب ملك الدايتيا.
7.17.14
तेन रात्रौ शयानो मे पिता पापेन हिंसितः ॥ ७.१७.१४ ॥
قتل ذلك الشرير أبي وهو نائم في الليل.
7.17.15
ततो मे जननी दीना तच्छरीरं पितुर्मम ।
परिष्वज्य महाभागा प्रविष्टा हव्यवाहनम् ॥ ७.१७.१५ ॥
ثم عانقت أمي الحزينة جسد أبي، وهي المباركة العظيمة، ودخلت النار.
7.17.16
ततो मनोरथं सत्यं पितुर्नारायणं प्रति ।
करोमीति तमेवाहं हृदयेन समुद्वहे ॥ ७.१७.१६ ॥
ولذلك، عازمةً على تحقيق رغبة أبي نحو نارايانا، أحمله في قلبي وحده.
7.17.17
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया राक्षसपुङ्गव ॥ ७.१७.१७ ॥
يا خير الرakshasas، لقد أخبرتك بكل هذا.
7.17.18
नारायणो मम पतिर्न त्वन्यः पुरुषोत्तमात् ।
आश्रये नियमं घोरं नारायणपरीप्सया ।
विज्ञातस्त्वं हि मे राजन्गच्छ पौलस्त्यनन्दन ॥ ७.१७.१८ ॥
نارايانا زوجي، ولا أحد غير الرجل الأعلى. وإذ أتوق إلى نارايانا، التزمت نذرًا رهيبًا. أيها الملك، لقد عرفتك؛ يا ابن بولاستيا، فاذهب الآن.
7.17.19
जानामि तपसा सर्वं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते ॥ ७.१७.१९ ॥
بتقشفك أعلم كل ما يجري في العوالم الثلاثة.
7.17.20
सो ऽब्रवीद्रावणो भूयस्तां कन्यां सुमहाव्रताम् ।
अवरुह्य विमानाग्रात्कन्दर्पशरपीडितः ॥ ७.१७.२० ॥
فتكلم راڤانا مرة أخرى، وقد عذبته سهام كندربا، إلى تلك الفتاة ذات النذور العظيمة، ونزل من قمة المركبة الجوية.
7.17.21
अवलिप्ता ऽसि सुश्रोणि यस्यास्ते मतिरीदृशी ।
वृद्धानां मृगशावाक्षि भ्राजते पुण्यसञ्चयः ॥ ७.१७.२१ ॥
أنتِ متكبرة، يا جميلة الخصر، لأن عقلك على هذه الحال. يا ذات عيني الغزال، إن حصيلة الفضل للكبار تتلألأ.
7.17.22
त्वं सर्वंगुणसम्पन्ना नार्हसे वक्तुमीदृशम् ।
त्रैलोक्यसुन्दरी भीरु यौवनं ते निवर्तते ॥ ७.१७.२२ ॥
أنتِ متحلية بكل الفضائل، فلا يليق بك أن تقولي مثل هذا. يا أجمل نساء العوالم الثلاثة، يا خائفة، إن شبابك يمضي.
7.17.23
अहं लङ्कापतिर्भद्रे दशग्रीव इति श्रुतः ।
तस्य मे भव भार्या त्वं भुङ्क्ष्व भोगान्यथासुखम् ॥ ७.१७.२३ ॥
أنا سيد لانكا، المشهور باسم داشاغريفا. كوني زوجتي، يا مباركة، وتمتعي بالملذات كما تشائين.
7.17.24
कश्च तावदसौ यं त्वं विष्णुरित्यभिभाषसे ।
वीर्येण तपसा चैव भोगेन च बलेन च ॥
न मया स समो भद्रे यं त्वं कामयसे ऽङ्गने ॥ ७.१७.२४ ॥
من ذلك الفيشنو الذي تسمّينه؟ في الشجاعة والتقشف والجلال والقوة لا يساويني، يا مباركة، ذاك الذي تهواه.
7.17.25
इत्युक्तवति तस्मिंस्तु वेदवत्यथ सा ऽब्रवीत् ॥ ७.१७.२५ ॥
وحين قال ذلك، أجابته فيدافاتي.
7.17.26
ैव भोगेन च बलेन च ॥
मा मैवमिति सा कन्या तमुवाच निशाचरम् ।
त्रैलोक्याधिपति विष्णुं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
त्वदृते राक्षसेन्द्रान्यः को ऽवमन्येत बुद्धिमान् ॥ ७.१७.२६ ॥
قالت فيدافاتي لذلك السائر في الليل: «لا تقل هذا. من ذا الحكيم، غيرك أيها ملك الرакشاسا، يهين فيشنو سيد العوالم الثلاثة الذي تعظمه كل العوالم؟»
7.17.27
एवमुक्तस्तया तत्र वेदवत्या निशाचरः ।
मूर्धजेषु तदा कन्यां कराग्रेण परामृशत् ॥ ७.१७.२७ ॥
وحين قالت فيدافاتي ذلك، لمس ذلك السائر في الليل شعر الفتاة بأطراف أصابعه.
7.17.28
ततो वेदवती क्रुद्धा केशान्हस्तेन सा ऽच्छिनत् ।
असिर्भूत्वा करस्तस्याः केशांश्छिन्नांस्तदा ऽकरोत् ॥ ७.१७.२८ ॥
فقطعت فيدافاتي، وقد استشاطت غضبًا، شعرها بيدها. وصارت يدها سيفًا، وجعلت الشعر المقطوع على حاله.
7.17.29
सा ज्वलन्तीव रोषेण दहन्तीव निशाचरम् ।
उवाचाग्निं समाधाय मरणाय कृतत्वरा ॥ ७.१७.२९ ॥
كانت تتقد كأنما بالغضب، وتحرق كأنما تحرق ذلك السائر في الليل، فاستدعت النار وأسرعت نحو الموت وتكلمت.
7.17.30
धर्षितायास्त्वयानार्य न मे जीवितमिष्यते ।
रक्षस्तस्मात्प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते हुताशनम् ॥ ७.१७.३० ॥
يا ذا الخسة، لقد امتُهنت على يديك فلا أريد الحياة. لذلك، أيها الرakشاسا، أمام عينيك سأدخل هذه النار.
7.17.31
यस्मात्तु धर्षिता चाहं त्वया पापात्मना वने ।
तस्मात्तव वधार्थं हि समुत्पत्स्ये ह्यहं पुनः ॥ ७.१७.३१ ॥
لأنك، أيها الآثم، أهنتني في الغابة، فسأولد ثانيةً لأكون هلاكك.
7.17.32
न हि शक्यं स्त्रिया हन्तुं पुरुषः पापनिश्चः ।
शापे त्वयि मयोत्सृष्टे तपसश्च व्ययो भवेत् ॥ ७.१७.३२ ॥
لا تستطيع امرأة قتل رجلٍ عقد نيته على الشر؛ وإن أطلقتُ عليك لعنةً ضاع تقشّفي سدى.
7.17.33
यदि त्वस्ति मया किञ्चित्कृतं दत्तं हुतं तथा ।
तस्मात्त्वयोनिजा साध्वी भवेयं धर्मिणः सुता ॥ ७.१७.३३ ॥
إن كنتُ قد أقمتُ شعيرةً أو وهبتُ عطاءً أو قدمتُ قربانًا في النار، فبذلك الاستحقاق لأكون ابنةً صالحةً لرجلٍ بارٍّ، لم أولد من رحمٍ.
7.17.34
एवमुक्त्वा प्रविष्टा सा ज्वलितं जातवेदसम् ।
पपात च दिवो दिव्या पुष्पवृष्टिः समन्ततः ॥ ७.१७.३४ ॥
ولما قالت ذلك دخلت النار المتأججة، ونزل من السماء من كل جانب مطرٌ إلهيٌّ من الزهور.
7.17.35
पुनरेव समुद्भूता पद्मे पद्मसमप्रभा ।
तस्मादपि पुनः प्राप्ता पूर्ववत्तेन रक्षसा ॥ ७.१७.३५ ॥
ظهرت من جديد فوق زهرة لوتس، متألقةً كاللوتس؛ فأخذها ذلك الرakshasa ثانيةً كما فعل من قبل.
7.17.36
कन्यां कमलगर्भाभां प्रगृह्य स्वगृहं ययौ ।
प्रगृह्य रावणस्त्वेतां दर्शयामास मन्त्रिणे ॥ ७.१७.३६ ॥
أخذ تلك الفتاة المتألقة كقلب زهرة اللوتس، ومضى إلى داره؛ وراڤانا، إذ حملها، أراها لوزيره.
7.17.37
लक्षणज्ञो निरीक्ष्यैव रावणं चैवमब्रवीत् ।
गृहस्थैषां हि सुश्रोणी त्वद्वधायैव दृश्यते ॥ ७.१७.३७ ॥
قال العارف بالعلامات، بعد أن تأمل راڤانا مليًا: «أيتها الجميلة الخصر، إن هذه الفتاة لا تبدو لحياة البيت، بل تبدو لهلاكك أنت.»
7.17.38
एतच्छ्रुत्वा ऽर्णवे राम तां प्रचिक्षेप रावणः ।
सा चैव क्षितिमासाद्य यज्ञायतनमध्यगा ॥ ७.१७.३८ ॥
فلما سمع راڤانا ذلك ألقاها في المحيط، يا راما؛ فوصلت إلى الأرض ودخلت وسط موضع القربان.
7.17.39
राज्ञो हलमुखोत्कृष्टा पुनरप्युत्थिता सती ।
सैषा जनकराजस्य प्रसूता तनया प्रभो ।
तव भार्या महाबाहो विष्णुस्त्वं हि सनातनः ॥ ७.१७.३९ ॥
إنها الفاضلة التي رُفعت بطرف محراث الملك ثم نهضت من جديد: هذه هي ابنة الملك جنكا. أيها السيد، أيها الشديد الذراعين، إنها زوجتك، فأنت فيشنو الأزلي.
7.17.40
पूर्वं क्रोधाहितः शत्रुर्यया ऽसौ निहतस्तथा ।
उपाश्रयित्वा शैलभस्तव वीर्यममानुषम् ॥ ७.१७.४० ॥
كما قتلت من قبل ذلك العدو المملوء غضبًا، كذلك قُتل العدو المولود من الجبل، إذ لجأ إلى قوتك غير البشرية.
7.17.41
एवमेषा महाभागा मर्त्येषूत्पत्स्यते पुनः ।
क्षेत्रे हलमुखोत्कृष्टे वेद्यामग्निशिखोपमा ॥ ७.१७.४१ ॥
وهكذا ستولد هذه المباركة العظيمة من جديد بين الفانين: في حقل حرثه طرف المحراث، على المذبح، كلهيب نار.
7.17.42
एषा वेदवती नाम पूर्वमासीत्कृते युगे ।
त्रेतायुगमनुप्राप्य वधार्थं तस्य रक्षसः ॥ ७.१७.४२ ॥
كانت هذه في الماضي في عصر كريتا تُدعى فيداواتي؛ ولما بلغت عصر تريتا وُلدت من جديد لقتل ذلك الراكشاسا.
7.17.43
उत्पन्ना मैथिलकुले जनकस्य महात्मनः ।
सीतोत्पन्ना तु सीतेति मानुषैः पुनरुच्यते ॥ ७.१७.४३ ॥
وُلدت في سلالة ميثيلا للعظيم الروح جاناكا. ولدت من الأخدود، ولذلك يدعوها البشر سيتا مرة أخرى.