ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.17.1
अथ राजन्महाबाहुर्विचरन्स महीतले ।
हिमवद्वनमासाद्य परिचक्राम रावणः ॥ ७.१७.१ ॥
ಅರಸನೇ, ಮಹಾಬಾಹು ರಾವಣನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಹಿಮವದ್ವನವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದನು.
7.17.2
तत्रापश्यत्स वै कन्यां कृष्णाजिनजटाधराम् ।
आर्षेण विधिना युक्तां दीप्यन्तीं देवतामिव ॥ ७.१७.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಮತ್ತು ಜಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಋಷಿವಿಧಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ದೇವತೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
7.17.3
स दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां कन्यां तां सुमहाव्रताम् ।
काममोहपरीतात्मा पप्रच्छ प्रहसन्निव ॥ ७.१७.३ ॥
ರೂಪಸಂಪನ್ನೆಯಾದ, ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾಮ-ಮೋಹಗಳಿಂದ ಆವೃತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳಿದನು.
7.17.4
किमिदं वर्तसे भद्रे विरुद्धं यौवनस्य ते ।
नहि युक्ता तवैतस्य रूपस्यैव प्रति
क्रिया ॥ ७.१७.४ ॥
ಮಂಗಳೆಯೇ, ಯೌವನಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನೀನು ಇದೇನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ? ನಿನ್ನ ಈ ರೂಪಕ್ಕೆ ಇದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
7.17.5
रूपं ते ऽनुपमं भीरु कामोन्मादकरं नृणाम् ।
न युक्तं तपसि स्थातुं निर्गतो ह्येष निर्णयः ॥ ७.१७.५ ॥
ಭೀರುವೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ರೂಪವು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಕಾಮೋನ್ಮಾದವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಇದೇ ನಿರ್ಧಾರ.
7.17.6
कस्यासि किमिदं भद्रे कश्च भर्ता वरानने ।
येन सम्भुज्यसे भीरु स नरः पुण्यभाग्भुवि ॥ ७.१७.६ ॥
ಮಂಗಳೆಯೇ, ನೀನು ಯಾರವಳು? ಇದೇನು? ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪತಿ ಯಾರು? ಭೀರುವೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವಂತನಾಗಿರುವನು.
7.17.7
पृच्छतः शंस मे सर्वं कस्य हेतोः परिश्रमः ।
एवमुक्ता तु सा कन्या रावणेन यशस्विनी ॥ ७.१७.७ ॥
ಕೇಳುವವನೇ, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಶ್ರಮ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು. ರಾವಣನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಲು ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು.
7.17.8
अब्रवीद्विधिवत्कृत्वा तस्यातिथ्यं तपोधना ।
कुशध्वजो मम पिता ब्रह्मर्षिरमितप्रभः ।
बृहस्पतिसुतः श्रीमान्बुद्ध्या तुल्यो बृहस्पतेः ॥ ७.१७.८ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತಳಾದ ಆಕೆ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅವನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು: ನನ್ನ ತಂದೆ ಕುಶಧ್ವಜ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ, ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವರು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಮಗ, ಶ್ರೀಮಂತರು, ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಸಮಾನರು.
7.17.9
तस्याहं कुर्वतो नित्यं वेदाभ्यासं महात्मनः ।
सम्भूय वाङ्मयी कन्या नाम्ना वेदवती स्मृता ॥ ७.१७.९ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ನಿತ್ಯ ವೇದಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಅವರೊಡನೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ವಾಣಿಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಈ ಕನ್ಯೆ ವೇದವತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾದಳು.
7.17.10
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
ते ऽपि गत्वा हि पितरं वरणं रोचयन्ति मे ॥ ७.१७.१० ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ನಾಗರು ಕೂಡ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನನ್ನನ್ನು ವರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
7.17.11
न च मां स पिता तेभ्यो दत्तवान्राक्षसर्षभ ।
कारणं तद्वदिष्यामि निशाचर निशामय ॥ ७.१७.११ ॥
ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿಚರನೇ! ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
7.17.12
पितुस्तु मम जामाता विष्णुः किल सुरेश्वरः ।
अभिप्रेतस्त्रिलोकेशस्तस्मान्नान्यस्य मे पिता ॥ ७.१७.१२ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಅಳಿಯನಾಗಿ ತ್ರಿಲೋಕೇಶ್ವರ, ಸುರೇಶ್ವರನಾದ ವಿಷ್ಣುವೇ ಅಭೀಷ್ಟನಾಗಿದ್ದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ ಬೇರೆಯವನಿಗೆ ಸೇರಿದವರಲ್ಲ.
7.17.13
दातुमिच्छति तस्मै तु तच्छ्रुत्वा बलदर्पितः ।
दम्भुर्नाम ततो राजा दैत्यानां कुपितो ऽभवत् ॥ ७.१७.१३ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಲಗರ್ವಿತನಾದ ದಂಭು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು; ಆಗ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ಕೋಪಗೊಂಡನು.
7.17.14
तेन रात्रौ शयानो मे पिता पापेन हिंसितः ॥ ७.१७.१४ ॥
ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದ್ದ ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಆ ಪಾಪಿಯು ಕೊಂದನು.
7.17.15
ततो मे जननी दीना तच्छरीरं पितुर्मम ।
परिष्वज्य महाभागा प्रविष्टा हव्यवाहनम् ॥ ७.१७.१५ ॥
ಆಗ ದುಃಖಿತಳಾದ ನನ್ನ ತಾಯಿ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆ ದೇಹವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
7.17.16
ततो मनोरथं सत्यं पितुर्नारायणं प्रति ।
करोमीति तमेवाहं हृदयेन समुद्वहे ॥ ७.१७.१६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ನಾರಾಯಣನ ಕುರಿತಾದ ಆಸೆಯನ್ನು ಸತ್ಯಗೊಳಿಸುವೆನೆಂದು, ಅವನನ್ನೇ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.17.17
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया राक्षसपुङ्गव ॥ ७.१७.१७ ॥
ಓ ರಾಕ್ಷಸೋತ್ತಮನೇ, ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
7.17.18
नारायणो मम पतिर्न त्वन्यः पुरुषोत्तमात् ।
आश्रये नियमं घोरं नारायणपरीप्सया ।
विज्ञातस्त्वं हि मे राजन्गच्छ पौलस्त्यनन्दन ॥ ७.१७.१८ ॥
ನಾರಾಯಣನೇ ನನ್ನ ಪತಿ; ಪುರುಷೋತ್ತಮನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಘೋರ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಪೌಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗನೇ, ಹೋಗು.
7.17.19
जानामि तपसा सर्वं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते ॥ ७.१७.१९ ॥
ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.
7.17.20
सो ऽब्रवीद्रावणो भूयस्तां कन्यां सुमहाव्रताम् ।
अवरुह्य विमानाग्रात्कन्दर्पशरपीडितः ॥ ७.१७.२० ॥
ಕಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ರಾವಣನು ಆ ಮಹಾವ್ರತೆಯಾದ ಕನ್ಯೆಯೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿ, ವಿಮಾನದ ತುದಿಯಿಂದ ಇಳಿದನು.
7.17.21
अवलिप्ता ऽसि सुश्रोणि यस्यास्ते मतिरीदृशी ।
वृद्धानां मृगशावाक्षि भ्राजते पुण्यसञ्चयः ॥ ७.१७.२१ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗಿರುವುದರಿಂದ ನೀನು ಅಹಂಕಾರಿಣಿ. ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣಿನವಳೇ, ಹಿರಿಯರ ಪುಣ್ಯಸಂಚಯ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.
7.17.22
त्वं सर्वंगुणसम्पन्ना नार्हसे वक्तुमीदृशम् ।
त्रैलोक्यसुन्दरी भीरु यौवनं ते निवर्तते ॥ ७.१७.२२ ॥
ನೀನು ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನೆ; ಇಂಥ ಮಾತು ನಿನಗೆ ತಕ್ಕುದಲ್ಲ. ಮೂರು ಲೋಕದ ಸುಂದರಿಯೇ, ಭೀರುವೇ, ನಿನ್ನ ಯೌವನ ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
7.17.23
अहं लङ्कापतिर्भद्रे दशग्रीव इति श्रुतः ।
तस्य मे भव भार्या त्वं भुङ्क्ष्व भोगान्यथासुखम् ॥ ७.१७.२३ ॥
ಓ ಮಂಗಳೆಯೇ, ನಾನು ಲಂಕೆಯ ಒಡೆಯ, ದಶಗ್ರೀವನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ನೀನು ನನ್ನ ಭಾರ್ಯೆಯಾಗು; ಇಷ್ಟದಂತೆ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
7.17.24
कश्च तावदसौ यं त्वं विष्णुरित्यभिभाषसे ।
वीर्येण तपसा चैव भोगेन च बलेन च ॥
न मया स समो भद्रे यं त्वं कामयसे ऽङ्गने ॥ ७.१७.२४ ॥
ನೀನು ವಿಷ್ಣು ಎಂದು ಹೇಳುವವನು ಯಾರು? ಶೌರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ವೈಭವ, ಬಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನ ಸಮನಲ್ಲ, ಓ ಮಂಗಳೆಯೇ, ನೀನು ಬಯಸುವವನು.
7.17.25
इत्युक्तवति तस्मिंस्तु वेदवत्यथ सा ऽब्रवीत् ॥ ७.१७.२५ ॥
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ವೇದವತಿ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
7.17.26
ैव भोगेन च बलेन च ॥
मा मैवमिति सा कन्या तमुवाच निशाचरम् ।
त्रैलोक्याधिपति विष्णुं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
त्वदृते राक्षसेन्द्रान्यः को ऽवमन्येत बुद्धिमान् ॥ ७.१७.२६ ॥
ವೇದವತಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಸರ್ವಲೋಕ ವಂದಿತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಯಾವ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ?'
7.17.27
एवमुक्तस्तया तत्र वेदवत्या निशाचरः ।
मूर्धजेषु तदा कन्यां कराग्रेण परामृशत् ॥ ७.१७.२७ ॥
ವೇದವತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಆ ಕನ್ಯೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಮುಟ್ಟಿದನು.
7.17.28
ततो वेदवती क्रुद्धा केशान्हस्तेन सा ऽच्छिनत् ।
असिर्भूत्वा करस्तस्याः केशांश्छिन्नांस्तदा ऽकरोत् ॥ ७.१७.२८ ॥
ಆಗ ಕ್ರುದ್ಧಳಾದ ವೇದವತಿ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಕೈ ಖಡ್ಗವಾಗಿ, ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕೂದಲನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿತು.
7.17.29
सा ज्वलन्तीव रोषेण दहन्तीव निशाचरम् ।
उवाचाग्निं समाधाय मरणाय कृतत्वरा ॥ ७.१७.२९ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಇದ್ದ ಅವಳು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ತ್ವರೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
7.17.30
धर्षितायास्त्वयानार्य न मे जीवितमिष्यते ।
रक्षस्तस्मात्प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते हुताशनम् ॥ ७.१७.३० ॥
ಓ ಅನಾರ್ಯನೇ! ನಿನ್ನಿಂದ ಅಪಮಾನಿತಳಾದ ನನಗೆ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಕ್ಷಸನೇ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ನಾನು ಈ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.17.31
यस्मात्तु धर्षिता चाहं त्वया पापात्मना वने ।
तस्मात्तव वधार्थं हि समुत्पत्स्ये ह्यहं पुनः ॥ ७.१७.३१ ॥
ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪಾತ್ಮನಾದ ನೀನು ನನಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ವಧೆಗಾಗಿ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಜನಿಸುವೆನು.
7.17.32
न हि शक्यं स्त्रिया हन्तुं पुरुषः पापनिश्चः ।
शापे त्वयि मयोत्सृष्टे तपसश्च व्ययो भवेत् ॥ ७.१७.३२ ॥
ಪಾಪನಿಶ್ಚಯನಾದ ಪುರುಷನನ್ನು ಸ್ತ್ರೀ ಕೊಲ್ಲುವುದು ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಶಾಪವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೆ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು.
7.17.33
यदि त्वस्ति मया किञ्चित्कृतं दत्तं हुतं तथा ।
तस्मात्त्वयोनिजा साध्वी भवेयं धर्मिणः सुता ॥ ७.१७.३३ ॥
ನಾನು ಏನಾದರೂ ಕರ್ಮ, ದಾನ, ಹೋಮ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಫಲದಿಂದ ನಾನು ಧರ್ಮಿಷ್ಠನ ಮಗಳಾಗಿ, ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟದ ಸಾಧ್ವಿಯಾಗಲಿ.
7.17.34
एवमुक्त्वा प्रविष्टा सा ज्वलितं जातवेदसम् ।
पपात च दिवो दिव्या पुष्पवृष्टिः समन्ततः ॥ ७.१७.३४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವಳು ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಯಿತು.
7.17.35
पुनरेव समुद्भूता पद्मे पद्मसमप्रभा ।
तस्मादपि पुनः प्राप्ता पूर्ववत्तेन रक्षसा ॥ ७.१७.३५ ॥
ಅವಳು ಮತ್ತೆ ತಾವರೆಯ ಮೇಲೆ ಉದಯಿಸಿದಳು, ತಾವರೆಯಂತಹ ಕಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ; ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಅವಳನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಪಡೆದನು.
7.17.36
कन्यां कमलगर्भाभां प्रगृह्य स्वगृहं ययौ ।
प्रगृह्य रावणस्त्वेतां दर्शयामास मन्त्रिणे ॥ ७.१७.३६ ॥
ತಾವರೆಯ ಗರ್ಭದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು; ರಾವಣನು ಅವಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
7.17.37
लक्षणज्ञो निरीक्ष्यैव रावणं चैवमब्रवीत् ।
गृहस्थैषां हि सुश्रोणी त्वद्वधायैव दृश्यते ॥ ७.१७.३७ ॥
ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು ರಾವಣನನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಈಕೆ ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನಕ್ಕಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ."
7.17.38
एतच्छ्रुत्वा ऽर्णवे राम तां प्रचिक्षेप रावणः ।
सा चैव क्षितिमासाद्य यज्ञायतनमध्यगा ॥ ७.१७.३८ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾವಣನು ಅವಳನ್ನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದನು; ಓ ರಾಮಾ, ಅವಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಯಜ್ಞವೇದಿಕೆಯ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
7.17.39
राज्ञो हलमुखोत्कृष्टा पुनरप्युत्थिता सती ।
सैषा जनकराजस्य प्रसूता तनया प्रभो ।
तव भार्या महाबाहो विष्णुस्त्वं हि सनातनः ॥ ७.१७.३९ ॥
ರಾಜನ ನೇಗಿಲ ಮೊನೆಯಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಬಂದ ಆ ಸತಿ ಇವಳು — ಇವಳು ಜನಕ ರಾಜನ ಮಗಳು. ಓ ಪ್ರಭು, ಮಹಾಬಾಹು! ಅವಳು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ; ನೀನು ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣು.
7.17.40
पूर्वं क्रोधाहितः शत्रुर्यया ऽसौ निहतस्तथा ।
उपाश्रयित्वा शैलभस्तव वीर्यममानुषम् ॥ ७.१७.४० ॥
ಹಿಂದೆ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶತ್ರುವನ್ನು ಅವಳು ಕೊಂದಂತೆ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೂ ನಿನ್ನ ಅಮಾನುಷ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.17.41
एवमेषा महाभागा मर्त्येषूत्पत्स्यते पुनः ।
क्षेत्रे हलमुखोत्कृष्टे वेद्यामग्निशिखोपमा ॥ ७.१७.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಈ ಮಹಾಭಾಗೆ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜನಿಸುವಳು — ನೇಗಿಲ ಮೊನೆಯಿಂದ ಉಳಲ್ಪಟ್ಟ ಹೊಲದಲ್ಲಿ, ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತೆ.
7.17.42
एषा वेदवती नाम पूर्वमासीत्कृते युगे ।
त्रेतायुगमनुप्राप्य वधार्थं तस्य रक्षसः ॥ ७.१७.४२ ॥
ಈಕೆ ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ವೇದವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳಾಗಿದ್ದಳು; ತ್ರೇತಾಯುಗವನ್ನು ತಲುಪಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ವಧೆಗಾಗಿ (ಮತ್ತೆ ಜನಿಸಿದಳು).
7.17.43
उत्पन्ना मैथिलकुले जनकस्य महात्मनः ।
सीतोत्पन्ना तु सीतेति मानुषैः पुनरुच्यते ॥ ७.१७.४३ ॥
ಅವಳು ಮಹಾತ್ಮ ಜನಕನ ಮೈಥಿಲ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದಳು. ನೇಗಿಲ ಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೀತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.