Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.17.1
अथ राजन्महाबाहुर्विचरन्स महीतले ।
हिमवद्वनमासाद्य परिचक्राम रावणः ॥ ७.१७.१ ॥
Entonces, oh rey, el de brazos poderosos Rāvaṇa, vagando por la tierra, llegó al bosque del Himālaya y deambuló por allí.
7.17.2
तत्रापश्यत्स वै कन्यां कृष्णाजिनजटाधराम् ।
आर्षेण विधिना युक्तां दीप्यन्तीं देवतामिव ॥ ७.१७.२ ॥
Allí vio a una doncella que vestía piel de antílope negro y llevaba cabellos enmarañados, cumpliendo la norma de los sabios, resplandeciente como una diosa.
7.17.3
स दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां कन्यां तां सुमहाव्रताम् ।
काममोहपरीतात्मा पप्रच्छ प्रहसन्निव ॥ ७.१७.३ ॥
Al ver a aquella doncella, dotada de belleza y de grandes votos, con la mente dominada por el deseo y la confusión, le preguntó como si se riera.
7.17.4
किमिदं वर्तसे भद्रे विरुद्धं यौवनस्य ते ।
नहि युक्ता तवैतस्य रूपस्यैव प्रति
क्रिया ॥ ७.१७.४ ॥
Oh dama bondadosa, ¿qué haces tú, contra tu juventud? Esto no conviene a tu belleza, ni tiene remedio.
7.17.5
रूपं ते ऽनुपमं भीरु कामोन्मादकरं नृणाम् ।
न युक्तं तपसि स्थातुं निर्गतो ह्येष निर्णयः ॥ ७.१७.५ ॥
Oh tímida, tu belleza incomparable enloquece de deseo a los hombres. No te conviene permanecer en la austeridad; esta es la decisión.
7.17.6
कस्यासि किमिदं भद्रे कश्च भर्ता वरानने ।
येन सम्भुज्यसे भीरु स नरः पुण्यभाग्भुवि ॥ ७.१७.६ ॥
Oh dama bondadosa, ¿de quién eres, y qué es esto? Oh de hermoso rostro, ¿quién es tu esposo? Oh tímida, el hombre que te disfrute será un bienaventurado en la tierra.
7.17.7
पृच्छतः शंस मे सर्वं कस्य हेतोः परिश्रमः ।
एवमुक्ता तु सा कन्या रावणेन यशस्विनी ॥ ७.१७.७ ॥
Dime todo, tú que preguntas: ¿por qué causa es este esfuerzo? Así interpelada por Rāvaṇa, aquella joven renombrada habló.
7.17.8
अब्रवीद्विधिवत्कृत्वा तस्यातिथ्यं तपोधना ।
कुशध्वजो मम पिता ब्रह्मर्षिरमितप्रभः ।
बृहस्पतिसुतः श्रीमान्बुद्ध्या तुल्यो बृहस्पतेः ॥ ७.१७.८ ॥
Habiéndole ofrecido la hospitalidad según el rito, ella, rica en austeridad, dijo: Mi padre es Kuśadhvaja, brahmarṣi de esplendor sin límite, el glorioso hijo de Bṛhaspati, igual a Bṛhaspati en inteligencia.
7.17.9
तस्याहं कुर्वतो नित्यं वेदाभ्यासं महात्मनः ।
सम्भूय वाङ्मयी कन्या नाम्ना वेदवती स्मृता ॥ ७.१७.९ ॥
Mientras aquel magnánimo practicaba siempre el estudio de los Vedas, nací junto con él; esta doncella hecha de palabra es conocida por el nombre de Vedavatī.
7.17.10
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
ते ऽपि गत्वा हि पितरं वरणं रोचयन्ति मे ॥ ७.१७.१० ॥
Entonces los dioses, junto con los Gandharvas, Yakṣas, Rākṣasas y Nāgas, también van a mi padre y desean desposarme.
7.17.11
न च मां स पिता तेभ्यो दत्तवान्राक्षसर्षभ ।
कारणं तद्वदिष्यामि निशाचर निशामय ॥ ७.१७.११ ॥
Y mi padre no me dio a ellos, oh toro entre los rākṣasas. Te diré la razón, oh errante nocturno; escucha.
7.17.12
पितुस्तु मम जामाता विष्णुः किल सुरेश्वरः ।
अभिप्रेतस्त्रिलोकेशस्तस्मान्नान्यस्य मे पिता ॥ ७.१७.१२ ॥
Pues Viṣṇu, señor de los tres mundos y soberano de los dioses, era el deseado por mi padre como yerno; por eso mi padre no pertenecía a otro.
7.17.13
दातुमिच्छति तस्मै तु तच्छ्रुत्वा बलदर्पितः ।
दम्भुर्नाम ततो राजा दैत्यानां कुपितो ऽभवत् ॥ ७.१७.१३ ॥
Al oírlo, el rey de los daityas, llamado Dambhu, orgulloso de su fuerza, quiso dársela; entonces se enfureció.
7.17.14
तेन रात्रौ शयानो मे पिता पापेन हिंसितः ॥ ७.१७.१४ ॥
Aquel malvado mató a mi padre mientras dormía de noche.
7.17.15
ततो मे जननी दीना तच्छरीरं पितुर्मम ।
परिष्वज्य महाभागा प्रविष्टा हव्यवाहनम् ॥ ७.१७.१५ ॥
Entonces mi madre, afligida, abrazó el cuerpo de mi padre y, siendo una mujer de gran fortuna, entró en el fuego.
7.17.16
ततो मनोरथं सत्यं पितुर्नारायणं प्रति ।
करोमीति तमेवाहं हृदयेन समुद्वहे ॥ ७.१७.१६ ॥
Por ello, resuelta a hacer verdadero el deseo de mi padre hacia Nārāyaṇa, lo sostengo solo en mi corazón.
7.17.17
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया राक्षसपुङ्गव ॥ ७.१७.१७ ॥
Oh, mejor de los rākṣasas, te he contado todo esto.
7.17.18
नारायणो मम पतिर्न त्वन्यः पुरुषोत्तमात् ।
आश्रये नियमं घोरं नारायणपरीप्सया ।
विज्ञातस्त्वं हि मे राजन्गच्छ पौलस्त्यनन्दन ॥ ७.१७.१८ ॥
Nārāyaṇa es mi esposo, y ningún otro que el Puruṣottama. Deseando a Nārāyaṇa, me he acogido a un voto terrible. Oh rey, te he reconocido; hijo de Pulastya, vete ya.
7.17.19
जानामि तपसा सर्वं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते ॥ ७.१७.१९ ॥
Por tu austeridad sé todo lo que ocurre en los tres mundos.
7.17.20
सो ऽब्रवीद्रावणो भूयस्तां कन्यां सुमहाव्रताम् ।
अवरुह्य विमानाग्रात्कन्दर्पशरपीडितः ॥ ७.१७.२० ॥
Entonces Rāvaṇa, atormentado por las flechas de Kandarpa, volvió a hablar a aquella doncella de grandes votos y descendió de la cima del carro aéreo.
7.17.21
अवलिप्ता ऽसि सुश्रोणि यस्यास्ते मतिरीदृशी ।
वृद्धानां मृगशावाक्षि भ्राजते पुण्यसञ्चयः ॥ ७.१७.२१ ॥
Eres orgullosa, oh de bellas caderas, pues tu mente es de tal clase. Oh de ojos de cervatilla, el acervo de mérito de los ancianos resplandece.
7.17.22
त्वं सर्वंगुणसम्पन्ना नार्हसे वक्तुमीदृशम् ।
त्रैलोक्यसुन्दरी भीरु यौवनं ते निवर्तते ॥ ७.१७.२२ ॥
Estás dotada de toda virtud; no te conviene hablar así. Oh la más bella de los tres mundos, oh tímida, tu juventud se desvanece.
7.17.23
अहं लङ्कापतिर्भद्रे दशग्रीव इति श्रुतः ।
तस्य मे भव भार्या त्वं भुङ्क्ष्व भोगान्यथासुखम् ॥ ७.१७.२३ ॥
Yo soy el señor de Laṅkā, famoso como Daśagrīva. Hazte mi esposa, oh afortunada, y disfruta de los placeres a tu gusto.
7.17.24
कश्च तावदसौ यं त्वं विष्णुरित्यभिभाषसे ।
वीर्येण तपसा चैव भोगेन च बलेन च ॥
न मया स समो भद्रे यं त्वं कामयसे ऽङ्गने ॥ ७.१७.२४ ॥
¿Quién es ese Viṣṇu del que hablas? En valor, austeridad, esplendor y fuerza no es igual a mí, oh afortunada, aquel que tú deseas.
7.17.25
इत्युक्तवति तस्मिंस्तु वेदवत्यथ सा ऽब्रवीत् ॥ ७.१७.२५ ॥
Cuando él había hablado así, Vedavatī entonces respondió.
7.17.26
ैव भोगेन च बलेन च ॥
मा मैवमिति सा कन्या तमुवाच निशाचरम् ।
त्रैलोक्याधिपति विष्णुं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
त्वदृते राक्षसेन्द्रान्यः को ऽवमन्येत बुद्धिमान् ॥ ७.१७.२६ ॥
Vedavatī dijo a aquel errante nocturno: 'No hables así. Salvo tú, señor de los rākṣasas, ¿qué hombre sabio despreciaría a Viṣṇu, señor de los tres mundos, venerado por todos los mundos?'
7.17.27
एवमुक्तस्तया तत्र वेदवत्या निशाचरः ।
मूर्धजेषु तदा कन्यां कराग्रेण परामृशत् ॥ ७.१७.२७ ॥
Cuando Vedavatī le habló así, el errante nocturno tocó entonces el cabello de la doncella con la punta de sus dedos.
7.17.28
ततो वेदवती क्रुद्धा केशान्हस्तेन सा ऽच्छिनत् ।
असिर्भूत्वा करस्तस्याः केशांश्छिन्नांस्तदा ऽकरोत् ॥ ७.१७.२८ ॥
Entonces Vedavatī, enfurecida, se cortó el cabello con su propia mano. Su mano se volvió una espada, y lo cortado quedó como estaba.
7.17.29
सा ज्वलन्तीव रोषेण दहन्तीव निशाचरम् ।
उवाचाग्निं समाधाय मरणाय कृतत्वरा ॥ ७.१७.२९ ॥
Ardiendo como de ira, abrasando como si quemara al errante nocturno, invocó el fuego y, apresurándose hacia la muerte, habló.
7.17.30
धर्षितायास्त्वयानार्य न मे जीवितमिष्यते ।
रक्षस्तस्मात्प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते हुताशनम् ॥ ७.१७.३० ॥
¡Oh innoble! Violada por ti, no deseo la vida. Por eso, oh rākṣasa, ante tus propios ojos entraré en este fuego.
7.17.31
यस्मात्तु धर्षिता चाहं त्वया पापात्मना वने ।
तस्मात्तव वधार्थं हि समुत्पत्स्ये ह्यहं पुनः ॥ ७.१७.३१ ॥
Porque tú, de alma pecadora, me ultrajaste en el bosque, por eso volveré a nacer para tu destrucción.
7.17.32
न हि शक्यं स्त्रिया हन्तुं पुरुषः पापनिश्चः ।
शापे त्वयि मयोत्सृष्टे तपसश्च व्ययो भवेत् ॥ ७.१७.३२ ॥
Una mujer no puede matar a un hombre de intención perversa; y si lanzo una maldición sobre ti, mi austeridad se perdería.
7.17.33
यदि त्वस्ति मया किञ्चित्कृतं दत्तं हुतं तथा ।
तस्मात्त्वयोनिजा साध्वी भवेयं धर्मिणः सुता ॥ ७.१७.३३ ॥
Si he realizado algún rito, dado algún don u ofrecido alguna oblación, que por ese mérito yo sea una hija virtuosa de un justo, nacida no de vientre alguno.
7.17.34
एवमुक्त्वा प्रविष्टा सा ज्वलितं जातवेदसम् ।
पपात च दिवो दिव्या पुष्पवृष्टिः समन्ततः ॥ ७.१७.३४ ॥
Dicho esto, entró en el fuego ardiente, y desde el cielo cayó por todas partes una lluvia divina de flores.
7.17.35
पुनरेव समुद्भूता पद्मे पद्मसमप्रभा ।
तस्मादपि पुनः प्राप्ता पूर्ववत्तेन रक्षसा ॥ ७.१७.३५ ॥
De nuevo surgió sobre un loto, resplandeciente como un loto; y aquel demonio volvió a tomarla, como antes.
7.17.36
कन्यां कमलगर्भाभां प्रगृह्य स्वगृहं ययौ ।
प्रगृह्य रावणस्त्वेतां दर्शयामास मन्त्रिणे ॥ ७.१७.३६ ॥
Tomando a aquella doncella, radiante como el corazón de un loto, se fue a su casa; y Rāvaṇa, habiéndola tomado, se la mostró a su ministro.
7.17.37
लक्षणज्ञो निरीक्ष्यैव रावणं चैवमब्रवीत् ।
गृहस्थैषां हि सुश्रोणी त्वद्वधायैव दृश्यते ॥ ७.१७.३७ ॥
El que conocía los signos, tras mirar atentamente a Rāvaṇa, dijo así: "Oh de hermosas caderas, esta joven no parece destinada a la vida de un hogar, sino a tu destrucción."
7.17.38
एतच्छ्रुत्वा ऽर्णवे राम तां प्रचिक्षेप रावणः ।
सा चैव क्षितिमासाद्य यज्ञायतनमध्यगा ॥ ७.१७.३८ ॥
Al oír esto, Rāvaṇa la arrojó al océano, oh Rāma; y ella, llegando a la tierra, fue a parar al centro de un recinto de sacrificio.
7.17.39
राज्ञो हलमुखोत्कृष्टा पुनरप्युत्थिता सती ।
सैषा जनकराजस्य प्रसूता तनया प्रभो ।
तव भार्या महाबाहो विष्णुस्त्वं हि सनातनः ॥ ७.१७.३९ ॥
Ella es la virtuosa, levantada por la punta del arado del rey y que volvió a alzarse: esta es la hija nacida del rey Janaka. Oh señor, oh de brazos poderosos, ella es tu esposa, pues tú eres el eterno Viṣṇu.
7.17.40
पूर्वं क्रोधाहितः शत्रुर्यया ऽसौ निहतस्तथा ।
उपाश्रयित्वा शैलभस्तव वीर्यममानुषम् ॥ ७.१७.४० ॥
Así como antes ella dio muerte a aquel enemigo lleno de ira, también el enemigo nacido de la montaña fue abatido, habiendo buscado refugio en tu poder sobrehumano.
7.17.41
एवमेषा महाभागा मर्त्येषूत्पत्स्यते पुनः ।
क्षेत्रे हलमुखोत्कृष्टे वेद्यामग्निशिखोपमा ॥ ७.१७.४१ ॥
Así, esta mujer de gran fortuna volverá a nacer entre los mortales: en un campo arado con la punta de un arado, sobre el altar, como una llama de fuego.
7.17.42
एषा वेदवती नाम पूर्वमासीत्कृते युगे ।
त्रेतायुगमनुप्राप्य वधार्थं तस्य रक्षसः ॥ ७.१७.४२ ॥
Esta se llamó antes Vedavatī, en la edad Kṛta; al llegar a la edad Tretā, nació de nuevo para dar muerte a aquel rākṣasa.
7.17.43
उत्पन्ना मैथिलकुले जनकस्य महात्मनः ।
सीतोत्पन्ना तु सीतेति मानुषैः पुनरुच्यते ॥ ७.१७.४३ ॥
Nació en el linaje mithila del magnánimo Janaka. Nacida del surco, los hombres la llaman de nuevo Sītā.