Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.17.1
अथ राजन्महाबाहुर्विचरन्स महीतले ।
हिमवद्वनमासाद्य परिचक्राम रावणः ॥ ७.१७.१ ॥
Então, ó rei, Rāvaṇa de braços poderosos, vagueando pela terra, chegou à floresta do Himālaya e ali passeou.
7.17.2
तत्रापश्यत्स वै कन्यां कृष्णाजिनजटाधराम् ।
आर्षेण विधिना युक्तां दीप्यन्तीं देवतामिव ॥ ७.१७.२ ॥
Ali viu uma donzela que vestia pele de antílope negra e trazia cabelos emaranhados, seguindo a regra dos sábios, resplandecente como uma deusa.
7.17.3
स दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां कन्यां तां सुमहाव्रताम् ।
काममोहपरीतात्मा पप्रच्छ प्रहसन्निव ॥ ७.१७.३ ॥
Ao ver aquela donzela, dotada de beleza e de grandes votos, com a mente tomada pelo desejo e pela confusão, perguntou-lhe como se risse.
7.17.4
किमिदं वर्तसे भद्रे विरुद्धं यौवनस्य ते ।
नहि युक्ता तवैतस्य रूपस्यैव प्रति
क्रिया ॥ ७.१७.४ ॥
Ó senhora bondosa, que fazes tu, contra a tua juventude? Isto não convém à tua beleza, nem há remédio para isso.
7.17.5
रूपं ते ऽनुपमं भीरु कामोन्मादकरं नृणाम् ।
न युक्तं तपसि स्थातुं निर्गतो ह्येष निर्णयः ॥ ७.१७.५ ॥
Ó tímida, a tua beleza incomparável enlouquece de desejo os homens. Não te convém permanecer na ascese; esta é a decisão.
7.17.6
कस्यासि किमिदं भद्रे कश्च भर्ता वरानने ।
येन सम्भुज्यसे भीरु स नरः पुण्यभाग्भुवि ॥ ७.१७.६ ॥
Ó senhora bondosa, de quem és tu, e que é isto? Ó de belo rosto, quem é o teu marido? Ó tímida, o homem que te desfrutar será abençoado em mérito sobre a terra.
7.17.7
पृच्छतः शंस मे सर्वं कस्य हेतोः परिश्रमः ।
एवमुक्ता तु सा कन्या रावणेन यशस्विनी ॥ ७.१७.७ ॥
Diz-me tudo, tu que perguntas: por que causa é este esforço? Assim interpelada por Rāvaṇa, a jovem ilustre falou.
7.17.8
अब्रवीद्विधिवत्कृत्वा तस्यातिथ्यं तपोधना ।
कुशध्वजो मम पिता ब्रह्मर्षिरमितप्रभः ।
बृहस्पतिसुतः श्रीमान्बुद्ध्या तुल्यो बृहस्पतेः ॥ ७.१७.८ ॥
Tendo-lhe oferecido a hospitalidade segundo o rito, aquela rica em austeridade disse: Meu pai é Kuśadhvaja, brahmarṣi de esplendor sem medida, o glorioso filho de Bṛhaspati, igual a Bṛhaspati em inteligência.
7.17.9
तस्याहं कुर्वतो नित्यं वेदाभ्यासं महात्मनः ।
सम्भूय वाङ्मयी कन्या नाम्ना वेदवती स्मृता ॥ ७.१७.९ ॥
Enquanto aquele magnânimo praticava sempre o estudo dos Vedas, nasci junto com ele; esta donzela feita de palavra é conhecida pelo nome de Vedavatī.
7.17.10
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
ते ऽपि गत्वा हि पितरं वरणं रोचयन्ति मे ॥ ७.१७.१० ॥
Então os deuses, junto com os Gandharvas, Yakṣas, Rākṣasas e Nāgas, também vão ao meu pai e desejam tomar-me por esposa.
7.17.11
न च मां स पिता तेभ्यो दत्तवान्राक्षसर्षभ ।
कारणं तद्वदिष्यामि निशाचर निशामय ॥ ७.१७.११ ॥
E meu pai não me deu a eles, touro entre os rākṣasas. Vou contar-te a razão, errante da noite; escuta.
7.17.12
पितुस्तु मम जामाता विष्णुः किल सुरेश्वरः ।
अभिप्रेतस्त्रिलोकेशस्तस्मान्नान्यस्य मे पिता ॥ ७.१७.१२ ॥
Pois Viṣṇu, senhor dos três mundos e soberano dos deuses, era o desejado por meu pai como genro; por isso meu pai não pertencia a nenhum outro.
7.17.13
दातुमिच्छति तस्मै तु तच्छ्रुत्वा बलदर्पितः ।
दम्भुर्नाम ततो राजा दैत्यानां कुपितो ऽभवत् ॥ ७.१७.१३ ॥
Ao ouvir isso, Dambhu, o rei dos daityas, orgulhoso de sua força, quis dá-la a ele; então o rei dos daityas ficou irado.
7.17.14
तेन रात्रौ शयानो मे पिता पापेन हिंसितः ॥ ७.१७.१४ ॥
Aquele perverso matou meu pai enquanto ele dormia à noite.
7.17.15
ततो मे जननी दीना तच्छरीरं पितुर्मम ।
परिष्वज्य महाभागा प्रविष्टा हव्यवाहनम् ॥ ७.१७.१५ ॥
Então minha mãe, aflita, abraçou o corpo de meu pai e, mulher de grande ventura, entrou no fogo.
7.17.16
ततो मनोरथं सत्यं पितुर्नारायणं प्रति ।
करोमीति तमेवाहं हृदयेन समुद्वहे ॥ ७.१७.१६ ॥
Por isso, resolvida a realizar o desejo de meu pai por Nārāyaṇa, trago somente a ele em meu coração.
7.17.17
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया राक्षसपुङ्गव ॥ ७.१७.१७ ॥
Ó melhor dos rākṣasas, contei-te tudo isto.
7.17.18
नारायणो मम पतिर्न त्वन्यः पुरुषोत्तमात् ।
आश्रये नियमं घोरं नारायणपरीप्सया ।
विज्ञातस्त्वं हि मे राजन्गच्छ पौलस्त्यनन्दन ॥ ७.१७.१८ ॥
Nārāyaṇa é o meu esposo, e nenhum outro além do Puruṣottama. Desejando Nārāyaṇa, tomei um voto terrível. Ó rei, eu te reconheci; filho de Pulastya, vai agora.
7.17.19
जानामि तपसा सर्वं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते ॥ ७.१७.१९ ॥
Pela tua austeridade sei tudo o que acontece nos três mundos.
7.17.20
सो ऽब्रवीद्रावणो भूयस्तां कन्यां सुमहाव्रताम् ।
अवरुह्य विमानाग्रात्कन्दर्पशरपीडितः ॥ ७.१७.२० ॥
Então Rāvaṇa, atormentado pelas flechas de Kandarpa, falou de novo àquela donzela de grandes votos e desceu do topo do carro aéreo.
7.17.21
अवलिप्ता ऽसि सुश्रोणि यस्यास्ते मतिरीदृशी ।
वृद्धानां मृगशावाक्षि भ्राजते पुण्यसञ्चयः ॥ ७.१७.२१ ॥
És orgulhosa, ó de belos quadris, pois a tua mente é dessa natureza. Ó de olhos de corça, o acúmulo de mérito dos anciãos resplandece.
7.17.22
त्वं सर्वंगुणसम्पन्ना नार्हसे वक्तुमीदृशम् ।
त्रैलोक्यसुन्दरी भीरु यौवनं ते निवर्तते ॥ ७.१७.२२ ॥
És dotada de todas as virtudes; não te convém falar assim. Ó mais bela dos três mundos, ó tímida, a tua juventude vai-se embora.
7.17.23
अहं लङ्कापतिर्भद्रे दशग्रीव इति श्रुतः ।
तस्य मे भव भार्या त्वं भुङ्क्ष्व भोगान्यथासुखम् ॥ ७.१७.२३ ॥
Sou o senhor de Laṅkā, renomado como Daśagrīva. Torna-te minha esposa, ó afortunada, e desfruta dos prazeres como desejares.
7.17.24
कश्च तावदसौ यं त्वं विष्णुरित्यभिभाषसे ।
वीर्येण तपसा चैव भोगेन च बलेन च ॥
न मया स समो भद्रे यं त्वं कामयसे ऽङ्गने ॥ ७.१७.२४ ॥
Quem é esse Viṣṇu de que falas? Em valor, austeridade, esplendor e força não é meu igual, ó afortunada, aquele que desejas.
7.17.25
इत्युक्तवति तस्मिंस्तु वेदवत्यथ सा ऽब्रवीत् ॥ ७.१७.२५ ॥
Quando ele assim falou, Vedavatī então respondeu.
7.17.26
ैव भोगेन च बलेन च ॥
मा मैवमिति सा कन्या तमुवाच निशाचरम् ।
त्रैलोक्याधिपति विष्णुं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
त्वदृते राक्षसेन्द्रान्यः को ऽवमन्येत बुद्धिमान् ॥ ७.१७.२६ ॥
Vedavatī disse àquele andarilho da noite: 'Não fales assim. Fora tu, senhor dos rākṣasas, que homem sábio desprezaria Viṣṇu, senhor dos três mundos, reverenciado por todos os mundos?'
7.17.27
एवमुक्तस्तया तत्र वेदवत्या निशाचरः ।
मूर्धजेषु तदा कन्यां कराग्रेण परामृशत् ॥ ७.१७.२७ ॥
Quando Vedavatī assim lhe falou, o andarilho da noite então tocou os cabelos da donzela com a ponta dos dedos.
7.17.28
ततो वेदवती क्रुद्धा केशान्हस्तेन सा ऽच्छिनत् ।
असिर्भूत्वा करस्तस्याः केशांश्छिन्नांस्तदा ऽकरोत् ॥ ७.१७.२८ ॥
Então Vedavatī, enfurecida, cortou o próprio cabelo com a mão. Sua mão tornou-se uma espada, e fez os cabelos cortados ficarem como estavam.
7.17.29
सा ज्वलन्तीव रोषेण दहन्तीव निशाचरम् ।
उवाचाग्निं समाधाय मरणाय कृतत्वरा ॥ ७.१७.२९ ॥
Ardendo como de cólera, queimando como se fosse consumir o andarilho da noite, invocou o fogo e, apressando-se para a morte, falou.
7.17.30
धर्षितायास्त्वयानार्य न मे जीवितमिष्यते ।
रक्षस्तस्मात्प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते हुताशनम् ॥ ७.१७.३० ॥
Ó ignóbil, violada por ti, não desejo a vida. Por isso, ó rākṣasa, diante dos teus próprios olhos entrarei neste fogo.
7.17.31
यस्मात्तु धर्षिता चाहं त्वया पापात्मना वने ।
तस्मात्तव वधार्थं हि समुत्पत्स्ये ह्यहं पुनः ॥ ७.१७.३१ ॥
Porque tu, de alma perversa, me ultrajaste na floresta, renascerei para a tua destruição.
7.17.32
न हि शक्यं स्त्रिया हन्तुं पुरुषः पापनिश्चः ।
शापे त्वयि मयोत्सृष्टे तपसश्च व्ययो भवेत् ॥ ७.१७.३२ ॥
Uma mulher não pode matar um homem de intenção perversa; e se eu lançar uma maldição sobre ti, minha austeridade se perderia.
7.17.33
यदि त्वस्ति मया किञ्चित्कृतं दत्तं हुतं तथा ।
तस्मात्त्वयोनिजा साध्वी भवेयं धर्मिणः सुता ॥ ७.१७.३३ ॥
Se realizei algum rito, dei alguma dádiva ou ofertei alguma oblação, que por esse mérito eu seja a virtuosa filha de um justo, nascida não de ventre algum.
7.17.34
एवमुक्त्वा प्रविष्टा सा ज्वलितं जातवेदसम् ।
पपात च दिवो दिव्या पुष्पवृष्टिः समन्ततः ॥ ७.१७.३४ ॥
Dito isto, entrou no fogo flamejante, e do céu caiu por todos os lados uma chuva divina de flores.
7.17.35
पुनरेव समुद्भूता पद्मे पद्मसमप्रभा ।
तस्मादपि पुनः प्राप्ता पूर्ववत्तेन रक्षसा ॥ ७.१७.३५ ॥
Ela surgiu de novo sobre um lótus, radiante como um lótus; e aquele demônio a tomou de volta, como antes.
7.17.36
कन्यां कमलगर्भाभां प्रगृह्य स्वगृहं ययौ ।
प्रगृह्य रावणस्त्वेतां दर्शयामास मन्त्रिणे ॥ ७.१७.३६ ॥
Tomando aquela donzela, radiante como o coração de um lótus, foi para sua casa; e Rāvaṇa, tomando-a, mostrou-a ao seu ministro.
7.17.37
लक्षणज्ञो निरीक्ष्यैव रावणं चैवमब्रवीत् ।
गृहस्थैषां हि सुश्रोणी त्वद्वधायैव दृश्यते ॥ ७.१७.३७ ॥
Aquele que conhecia os sinais, tendo observado Rāvaṇa atentamente, falou assim: "Ó de quadris formosos, esta moça não parece destinada à vida doméstica, mas à tua destruição."
7.17.38
एतच्छ्रुत्वा ऽर्णवे राम तां प्रचिक्षेप रावणः ।
सा चैव क्षितिमासाद्य यज्ञायतनमध्यगा ॥ ७.१७.३८ ॥
Ouvindo isto, Rāvaṇa a lançou ao oceano, ó Rāma; e ela, alcançando a terra, foi parar no meio de um recinto de sacrifício.
7.17.39
राज्ञो हलमुखोत्कृष्टा पुनरप्युत्थिता सती ।
सैषा जनकराजस्य प्रसूता तनया प्रभो ।
तव भार्या महाबाहो विष्णुस्त्वं हि सनातनः ॥ ७.१७.३९ ॥
Ela é a virtuosa, erguida pela ponta do arado do rei e que se ergueu de novo: esta é a filha nascida do rei Janaka. Ó senhor, ó de braços poderosos, ela é tua esposa, pois tu és o eterno Viṣṇu.
7.17.40
पूर्वं क्रोधाहितः शत्रुर्यया ऽसौ निहतस्तथा ।
उपाश्रयित्वा शैलभस्तव वीर्यममानुषम् ॥ ७.१७.४० ॥
Assim como outrora ela matou aquele inimigo cheio de ira, também o inimigo nascido da montanha foi abatido, tendo buscado refúgio no teu poder sobre-humano.
7.17.41
एवमेषा महाभागा मर्त्येषूत्पत्स्यते पुनः ।
क्षेत्रे हलमुखोत्कृष्टे वेद्यामग्निशिखोपमा ॥ ७.१७.४१ ॥
Assim, esta de grande fortuna nascerá novamente entre os mortais: num campo arado pela ponta de um arado, sobre o altar, como chama de fogo.
7.17.42
एषा वेदवती नाम पूर्वमासीत्कृते युगे ।
त्रेतायुगमनुप्राप्य वधार्थं तस्य रक्षसः ॥ ७.१७.४२ ॥
Esta chamou-se outrora Vedavatī, na era Kṛta; ao chegar à era Tretā, nasceu de novo para matar aquele rākṣasa.
7.17.43
उत्पन्ना मैथिलकुले जनकस्य महात्मनः ।
सीतोत्पन्ना तु सीतेति मानुषैः पुनरुच्यते ॥ ७.१७.४३ ॥
Ela nasceu na linhagem mithila do magnânimo Janaka. Nascida do sulco, é chamada Sītā de novo pelos homens.