ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.17.1
अथ राजन्महाबाहुर्विचरन्स महीतले ।
हिमवद्वनमासाद्य परिचक्राम रावणः ॥ ७.१७.१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମହାବାହୁ ରାବଣ ପୃଥିବୀରେ ବିଚରଣ କରି ହିମାଳୟ ବନରେ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲା।
7.17.2
तत्रापश्यत्स वै कन्यां कृष्णाजिनजटाधराम् ।
आर्षेण विधिना युक्तां दीप्यन्तीं देवतामिव ॥ ७.१७.२ ॥
ସେଠାରେ ସେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଋଷିବିଧି ପାଳନ କରୁଥିବା, ଦେବୀ ପରି ଦୀପ୍ତିମତୀ ଏକ କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲା।
7.17.3
स दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां कन्यां तां सुमहाव्रताम् ।
काममोहपरीतात्मा पप्रच्छ प्रहसन्निव ॥ ७.१७.३ ॥
ରୂପସମ୍ପନ୍ନା ଓ ମହାବ୍ରତଧାରିଣୀ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ଦେଖି, କାମମୋହରେ ଆବୃତ ମନ ଥିବା ସେ ହସି ହସି ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲା।
7.17.4
किमिदं वर्तसे भद्रे विरुद्धं यौवनस्य ते ।
नहि युक्ता तवैतस्य रूपस्यैव प्रति
क्रिया ॥ ७.१७.४ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣି, ଯୌବନର ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଏ କ'ଣ କରୁଛ? ତୁମ ଏହି ରୂପ ପାଇଁ ଏହା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହାର ପ୍ରତିକାରିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
7.17.5
रूपं ते ऽनुपमं भीरु कामोन्मादकरं नृणाम् ।
न युक्तं तपसि स्थातुं निर्गतो ह्येष निर्णयः ॥ ७.१७.५ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ତୁମ ଅନୁପମ ରୂପ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାମୋନ୍ମାଦ ଜାଗ୍ରତ କରେ। ତପସ୍ୟାରେ ରହିବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ନିର୍ଣ୍ଣୟ।
7.17.6
कस्यासि किमिदं भद्रे कश्च भर्ता वरानने ।
येन सम्भुज्यसे भीरु स नरः पुण्यभाग्भुवि ॥ ७.१७.६ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣି, ତୁମେ କାହାର? ଏ କ'ଣ? ହେ ସୁମୁଖୀ, ତୁମର ସ୍ୱାମୀ କିଏ? ହେ ଭୀରୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଉପଭୋଗ କରାଯିବ ସେ ପୃଥିବୀରେ ପୁଣ୍ୟଭାଗୀ ହେବ।
7.17.7
पृच्छतः शंस मे सर्वं कस्य हेतोः परिश्रमः ।
एवमुक्ता तु सा कन्या रावणेन यशस्विनी ॥ ७.१७.७ ॥
ପଚାରୁଥିବା ହେ, ଏହି ପରିଶ୍ରମ କେଉଁ କାରଣରୁ ତାହା ମୋତେ ସବୁ କୁହ। ରାବଣ ଏପରି କହିବାରୁ ସେହି ଯଶସ୍ୱିନୀ କନ୍ୟା କହିଲା।
7.17.8
अब्रवीद्विधिवत्कृत्वा तस्यातिथ्यं तपोधना ।
कुशध्वजो मम पिता ब्रह्मर्षिरमितप्रभः ।
बृहस्पतिसुतः श्रीमान्बुद्ध्या तुल्यो बृहस्पतेः ॥ ७.१७.८ ॥
ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ ସେହି କନ୍ୟା ବିଧିପୂର୍ବକ ତାଙ୍କର ଆତିଥ୍ୟ କରି କହିଲା: ମୋ ପିତା କୁଶଧ୍ୱଜ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶ୍ରୀମାନ, ବୁଦ୍ଧିରେ ବୃହସ୍ପତି ସମାନ।
7.17.9
तस्याहं कुर्वतो नित्यं वेदाभ्यासं महात्मनः ।
सम्भूय वाङ्मयी कन्या नाम्ना वेदवती स्मृता ॥ ७.१७.९ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମା ନିତ୍ୟ ବେଦାଭ୍ୟାସ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହିତ ଜନ୍ମିଲି; ବାଣୀରୁ ଗଠିତ ଏହି କନ୍ୟା ବେଦବତୀ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ।
7.17.10
ततो देवाः सगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ।
ते ऽपि गत्वा हि पितरं वरणं रोचयन्ति मे ॥ ७.१७.१० ॥
ତାପରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ମୋତେ ବରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
7.17.11
न च मां स पिता तेभ्यो दत्तवान्राक्षसर्षभ ।
कारणं तद्वदिष्यामि निशाचर निशामय ॥ ७.१७.११ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ! ମୋ ପିତା ମୋତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। ହେ ନିଶାଚର! ତାର କାରଣ ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ।
7.17.12
पितुस्तु मम जामाता विष्णुः किल सुरेश्वरः ।
अभिप्रेतस्त्रिलोकेशस्तस्मान्नान्यस्य मे पिता ॥ ७.१७.१२ ॥
ମୋ ପିତାଙ୍କ ଜାମାତା ରୂପେ ତ୍ରିଲୋକେଶ୍ୱର, ସୁରେଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁ ହିଁ ଅଭିପ୍ରେତ ଥିଲେ; ତେଣୁ ମୋ ପିତା ଅନ୍ୟ କାହାର ନ ଥିଲେ।
7.17.13
दातुमिच्छति तस्मै तु तच्छ्रुत्वा बलदर्पितः ।
दम्भुर्नाम ततो राजा दैत्यानां कुपितो ऽभवत् ॥ ७.१७.१३ ॥
ଏହା ଶୁଣି ବଳଦର୍ପିତ ଦମ୍ଭୁ ନାମକ ରାଜା ତାହାକୁ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲା; ତହୁଁ ଦୈତ୍ୟରାଜ କ୍ରୋଧିତ ହେଲା।
7.17.14
तेन रात्रौ शयानो मे पिता पापेन हिंसितः ॥ ७.१७.१४ ॥
ରାତିରେ ଶୋଇଥିବା ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ସେହି ପାପୀ ହତ୍ୟା କଲା।
7.17.15
ततो मे जननी दीना तच्छरीरं पितुर्मम ।
परिष्वज्य महाभागा प्रविष्टा हव्यवाहनम् ॥ ७.१७.१५ ॥
ତହୁଁ ଦୁଃଖିତା ମୋ ମାତା ମୋ ପିତାଙ୍କ ସେ ଶରୀରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ହୋଇ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.17.16
ततो मनोरथं सत्यं पितुर्नारायणं प्रति ।
करोमीति तमेवाहं हृदयेन समुद्वहे ॥ ७.१७.१६ ॥
ଅତଏବ ମୋ ପିତାଙ୍କର ନାରାୟଣ ପ୍ରତି ଇଚ୍ଛାକୁ ମୁଁ ସତ୍ୟ କରିବି ବୋଲି, ତାଙ୍କୁ ହିଁ ମୁଁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରେ।
7.17.17
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया राक्षसपुङ्गव ॥ ७.१७.१७ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି।
7.17.18
नारायणो मम पतिर्न त्वन्यः पुरुषोत्तमात् ।
आश्रये नियमं घोरं नारायणपरीप्सया ।
विज्ञातस्त्वं हि मे राजन्गच्छ पौलस्त्यनन्दन ॥ ७.१७.१८ ॥
ନାରାୟଣ ହିଁ ମୋ ପତି; ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁନ୍ତି। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପାଇବାର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଘୋର ନିୟମ ଆଶ୍ରୟ କରିଛି। ହେ ରାଜନ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଲି; ହେ ପୌଲସ୍ତ୍ୟନନ୍ଦନ, ଏବେ ଯାଅ।
7.17.19
जानामि तपसा सर्वं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते ॥ ७.१७.१९ ॥
ତୁମ ତପସ୍ୟାର ବଳରେ ତ୍ରିଲୋକରେ ଯାହା ଘଟୁଛି, ସବୁ ମୁଁ ଜାଣେ।
7.17.20
सो ऽब्रवीद्रावणो भूयस्तां कन्यां सुमहाव्रताम् ।
अवरुह्य विमानाग्रात्कन्दर्पशरपीडितः ॥ ७.१७.२० ॥
କାମଦେବଙ୍କ ବାଣରେ ପୀଡିତ ରାବଣ ସେଇ ମହାବ୍ରତା କନ୍ୟାକୁ ପୁନର୍ବାର କହିଲା ଏବଂ ବିମାନର ଶିଖରରୁ ଓହ୍ଲାଇଲା।
7.17.21
अवलिप्ता ऽसि सुश्रोणि यस्यास्ते मतिरीदृशी ।
वृद्धानां मृगशावाक्षि भ्राजते पुण्यसञ्चयः ॥ ७.१७.२१ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା, ତୁମ ମନ ଏପରି ଥିବାରୁ ତୁମେ ଗର୍ବିତା। ହେ ମୃଗନୟନା, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟସଞ୍ଚୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
7.17.22
त्वं सर्वंगुणसम्पन्ना नार्हसे वक्तुमीदृशम् ।
त्रैलोक्यसुन्दरी भीरु यौवनं ते निवर्तते ॥ ७.१७.२२ ॥
ତୁମେ ସର୍ବଗୁଣସଂପନ୍ନା; ଏପରି କଥା କହିବା ତୁମ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତ୍ରିଲୋକର ସୁନ୍ଦରୀ, ଭୀରୁ, ତୁମ ଯୌବନ ଢଳୁଛି।
7.17.23
अहं लङ्कापतिर्भद्रे दशग्रीव इति श्रुतः ।
तस्य मे भव भार्या त्वं भुङ्क्ष्व भोगान्यथासुखम् ॥ ७.१७.२३ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣି, ମୁଁ ଲଙ୍କାର ଅଧିପତି, ଦଶଗ୍ରୀବ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତୁମେ ମୋ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହୁଅ; ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସୁଖ ଭୋଗ କର।
7.17.24
कश्च तावदसौ यं त्वं विष्णुरित्यभिभाषसे ।
वीर्येण तपसा चैव भोगेन च बलेन च ॥
न मया स समो भद्रे यं त्वं कामयसे ऽङ्गने ॥ ७.१७.२४ ॥
ତୁମେ ଯାହାକୁ ବିଷ୍ଣୁ କହୁଛ, ସେ କିଏ? ବୀର୍ଯ୍ୟ, ତପ, ବୈଭବ ଓ ବଳରେ ସେ ମୋ ସମାନ ନୁହେଁ, ହେ କଲ୍ୟାଣି, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କର।
7.17.25
इत्युक्तवति तस्मिंस्तु वेदवत्यथ सा ऽब्रवीत् ॥ ७.१७.२५ ॥
ସେ ଏପରି କହିବାରୁ ବେଦବତୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.17.26
ैव भोगेन च बलेन च ॥
मा मैवमिति सा कन्या तमुवाच निशाचरम् ।
त्रैलोक्याधिपति विष्णुं सर्वलोकनमस्कृतम् ।
त्वदृते राक्षसेन्द्रान्यः को ऽवमन्येत बुद्धिमान् ॥ ७.१७.२६ ॥
ବେଦବତୀ ସେଇ ରାକ୍ଷସକୁ କହିଲେ, 'ଏପରି କହ ନାହିଁ। ତ୍ରିଲୋକର ଅଧିପତି, ସର୍ବଲୋକ ନମସ୍କୃତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ହେ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅପମାନ କରିବ?'
7.17.27
एवमुक्तस्तया तत्र वेदवत्या निशाचरः ।
मूर्धजेषु तदा कन्यां कराग्रेण परामृशत् ॥ ७.१७.२७ ॥
ବେଦବତୀ ଏପରି କହିବାରୁ ସେ ରାକ୍ଷସ ସେହି କନ୍ୟାର କେଶକୁ ଆଙ୍ଗୁଠି ଅଗ୍ରରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲା।
7.17.28
ततो वेदवती क्रुद्धा केशान्हस्तेन सा ऽच्छिनत् ।
असिर्भूत्वा करस्तस्याः केशांश्छिन्नांस्तदा ऽकरोत् ॥ ७.१७.२८ ॥
ତେବେ କ୍ରୋଧିତା ବେଦବତୀ ନିଜ ହାତରେ ନିଜ କେଶ କାଟିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ହାତ ଖଡ଼୍ଗ ହୋଇଗଲା ଏବଂ କଟା କେଶକୁ ସେହିପରି କରିଦେଲା।
7.17.29
सा ज्वलन्तीव रोषेण दहन्तीव निशाचरम् ।
उवाचाग्निं समाधाय मरणाय कृतत्वरा ॥ ७.१७.२९ ॥
କ୍ରୋଧରେ ଜଳୁଥିବା ପରି, ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ଦଗ୍ଧ କରୁଥିବା ପରି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ତ୍ୱରା କରି ସେ କହିଲେ।
7.17.30
धर्षितायास्त्वयानार्य न मे जीवितमिष्यते ।
रक्षस्तस्मात्प्रवेक्ष्यामि पश्यतस्ते हुताशनम् ॥ ७.१७.३० ॥
ହେ ଅନାର୍ଯ୍ୟ! ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତା ମୋର ବଞ୍ଚିବାର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ। ଅତଏବ, ହେ ରାକ୍ଷସ, ତୁମ ଆଖି ଆଗରେ ମୁଁ ଏହି ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି।
7.17.31
यस्मात्तु धर्षिता चाहं त्वया पापात्मना वने ।
तस्मात्तव वधार्थं हि समुत्पत्स्ये ह्यहं पुनः ॥ ७.१७.३१ ॥
କାରଣ ବନରେ ପାପାତ୍ମା ତୁମେ ମୋର ଅପମାନ କରିଛ; ତେଣୁ ତୁମ ବଧ ପାଇଁ ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନେବି।
7.17.32
न हि शक्यं स्त्रिया हन्तुं पुरुषः पापनिश्चः ।
शापे त्वयि मयोत्सृष्टे तपसश्च व्ययो भवेत् ॥ ७.१७.३२ ॥
ପାପନିଶ୍ଚୟୀ ପୁରୁଷକୁ ସ୍ତ୍ରୀ ବଧ କରିପାରିବ ନାହିଁ; ତୁମ ଉପରେ ମୁଁ ଅଭିଶାପ ଛାଡ଼ିଲେ ମୋ ତପସ୍ୟା ବ୍ୟୟ ହେବ।
7.17.33
यदि त्वस्ति मया किञ्चित्कृतं दत्तं हुतं तथा ।
तस्मात्त्वयोनिजा साध्वी भवेयं धर्मिणः सुता ॥ ७.१७.३३ ॥
ମୁଁ ଯଦି କିଛି କର୍ମ, ଦାନ କିମ୍ବା ହୋମ କରିଥାଏ, ତେବେ ତାହାର ଫଳରେ ମୁଁ ଧର୍ମିକଙ୍କ କନ୍ୟା, ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନହୋଇ ସାଧ୍ୱୀ ହେବି।
7.17.34
एवमुक्त्वा प्रविष्टा सा ज्वलितं जातवेदसम् ।
पपात च दिवो दिव्या पुष्पवृष्टिः समन्ततः ॥ ७.१७.३४ ॥
ଏପରି କହି ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଆକାଶରୁ ସର୍ବତ୍ର ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା।
7.17.35
पुनरेव समुद्भूता पद्मे पद्मसमप्रभा ।
तस्मादपि पुनः प्राप्ता पूर्ववत्तेन रक्षसा ॥ ७.१७.३५ ॥
ସେ ପୁନର୍ବାର ପଦ୍ମ ଉପରେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ପଦ୍ମସମ ପ୍ରଭାରେ; ସେହି ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ପରି ପୁନର୍ବାର ପାଇଲା।
7.17.36
कन्यां कमलगर्भाभां प्रगृह्य स्वगृहं ययौ ।
प्रगृह्य रावणस्त्वेतां दर्शयामास मन्त्रिणे ॥ ७.१७.३६ ॥
କମଳ-ଗର୍ଭ ପରି ପ୍ରଭାବାନ୍ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ଧରି ସେ ନିଜ ଗୃହକୁ ଗଲା; ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ଧରି ନିଜ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲା।
7.17.37
लक्षणज्ञो निरीक्ष्यैव रावणं चैवमब्रवीत् ।
गृहस्थैषां हि सुश्रोणी त्वद्वधायैव दृश्यते ॥ ७.१७.३७ ॥
ଲକ୍ଷଣ ଜାଣିଥିବା ସେ ରାବଣଙ୍କୁ ଅନୁଧ୍ୟାନରେ ଦେଖି ଏପରି କହିଲା — "ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା ଏ କନ୍ୟା ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ତୁମର ବିନାଶ ପାଇଁ ହିଁ ଦେଖାଯାଉଛି।"
7.17.38
एतच्छ्रुत्वा ऽर्णवे राम तां प्रचिक्षेप रावणः ।
सा चैव क्षितिमासाद्य यज्ञायतनमध्यगा ॥ ७.१७.३८ ॥
ଏହା ଶୁଣି ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରରେ ପକାଇଦେଲା; ହେ ରାମ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ପହଞ୍ଚି ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳୀର ମଝିରେ ଯାଇ ପଡ଼ିଲେ।
7.17.39
राज्ञो हलमुखोत्कृष्टा पुनरप्युत्थिता सती ।
सैषा जनकराजस्य प्रसूता तनया प्रभो ।
तव भार्या महाबाहो विष्णुस्त्वं हि सनातनः ॥ ७.१७.३९ ॥
ରାଜାଙ୍କ ହଳର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଉଠାଯାଇ ପୁଣି ଉଠିଥିବା ସେ ସତୀ ଏହି — ଏ ଜନକ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା। ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ମହାବାହୁ! ସେ ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟା; ତୁମେ ହିଁ ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁ।
7.17.40
पूर्वं क्रोधाहितः शत्रुर्यया ऽसौ निहतस्तथा ।
उपाश्रयित्वा शैलभस्तव वीर्यममानुषम् ॥ ७.१७.४० ॥
ପୂର୍ବରୁ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁକୁ ସେ ବଧ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ପର୍ବତରେ ଜନ୍ମିତ ଶତ୍ରୁ ତୁମର ଅମାନୁଷିକ ପରାକ୍ରମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ନିହତ ହେଲା।
7.17.41
एवमेषा महाभागा मर्त्येषूत्पत्स्यते पुनः ।
क्षेत्रे हलमुखोत्कृष्टे वेद्यामग्निशिखोपमा ॥ ७.१७.४१ ॥
ଏହିପରି ଏହି ମହାଭାଗା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁଣି ଜନ୍ମିବେ — ହଳର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଚଷାଯାଇଥିବା କ୍ଷେତ୍ରରେ, ବେଦୀ ଉପରେ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି।
7.17.42
एषा वेदवती नाम पूर्वमासीत्कृते युगे ।
त्रेतायुगमनुप्राप्य वधार्थं तस्य रक्षसः ॥ ७.१७.४२ ॥
ଏ ପୂର୍ବରୁ କୃତଯୁଗରେ ବେଦବତୀ ନାମରେ ଥିଲେ; ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ରାକ୍ଷସର ବଧ ପାଇଁ (ପୁଣି ଜନ୍ମିଲେ)।
7.17.43
उत्पन्ना मैथिलकुले जनकस्य महात्मनः ।
सीतोत्पन्ना तु सीतेति मानुषैः पुनरुच्यते ॥ ७.१७.४३ ॥
ସେ ମହାତ୍ମା ଜନକଙ୍କ ମୈଥିଳ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ହଳର ରେଖାରୁ ଜନ୍ମିତ ହେତୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୀତା ବୋଲି ଡାକନ୍ତି।