رامايانا فالميكي · السارغا 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
प्रविष्टायां हुताशं तु वेदवत्यां स रावणः ।
पुष्पकं तु समारुह्य परिचक्राम मेदिनीम् ॥ ७.१८.१ ॥
وعندما دخلت فيدافاتي النار المقدسة، صعد رافانا إلى مركبة بوشباكا وجال في الأرض.
7.18.2
ततो मरुत्तं नृपतिं यजन्तं सह दैवतैः ।
उशीरबीजमासाद्य ददर्श स तु रावणः ॥ ७.१८.२ ॥
ثم بلغ رافانا المكان المسمّى أوشيرابيجا فرأى الملك مروتّا يقدّم القربان مع الآلهة.
7.18.3
संवर्तो नाम ब्रह्मर्षिः साक्षाद्भ्राता बृहस्पतेः ।
याजयामास धर्मज्ञः सर्वैर्देवगणैर्वृतः ॥ ७.१८.३ ॥
كان الحكيم البرهمي المسمّى سامفارتا، أخو بريهاسباتي، العالم بالدارما، محاطًا بجميع جماعات الآلهة، يُقيم القربان.
7.18.4
दृष्ट्वा देवास्तु तद्रक्षो वरदानेन दुर्जयम् ।
तिर्यग्योनिं समाविष्टास्तस्य दर्शनभीरवः ॥ ७.१८.४ ॥
فلما رأت الآلهة ذلك الراكشاسا، الذي لا يُقهر بفضل الموهبة، خافت من رؤيته فدخلت في أجناس الحيوان.
7.18.5
इन्द्रो मयूरः संवृत्तो धर्मराजस्तु वायसः ।
कृकलासो धनाध्यक्षो हंसश्च वरुणो ऽभवत् ॥ ७.१८.५ ॥
صار إندرا طاووسًا، وصار دارماراجا غرابًا، وصار سيد الثروة سحليةً، وصار فارونا بجعةً.
7.18.6
अन्येष्वपि गतेष्वेवं देवेष्वरिनिषूदन ।
रावणः प्राविशद्यज्ञं सारमेय इवाशुचिः ॥ ७.१८.६ ॥
يا مُهلك الأعداء، لما ذهبت الآلهة الأخرى على هذا النحو، دخل رافانا القربان كالكلب النجس.
7.18.7
तं च राजानमासाद्य रावणो राक्षसाधिपः ।
प्राह युद्धं प्रयच्छेति निर्जितो ऽस्मीति वा वद ॥ ७.१८.७ ॥
ودنا راوانا سيد الراكشاسا من ذلك الملك وقال: «أعطني القتال، أو قل إنني مهزوم.»
7.18.8
ततो मरुत्तो नृपतिः को भवानित्युवाच तम् ।
अपहासं ततो मुक्त्वा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१८.८ ॥
فسأله الملك ماروتا: «من أنت؟» ثم كفّ راوانا عن السخرية وقال هذه الكلمات.
7.18.9
अकुतूहलभावेन प्रीतो ऽस्मि तव पार्थिव ।
धनदस्यानुजं यो मां नावगच्छसि रावणम् ॥ ७.१८.९ ॥
«أيها الملك، وإن لم يكن بي فضول، فإنني راضٍ عنك. أما تعرفني، أنا راوانا، الأخ الأصغر لدهانادا (كوبيرا) واهب الثروات؟»
7.18.10
त्रिषु लोकेषु को ऽन्यो ऽस्ति यो न जानाति मे बलम् ।
भ्रातरं येन निर्जित्य विमानमिदमाहृतम् ।
ततो मरुत्तः स नृपस्तं रावणमथाब्रवीत् ॥ ७.१८.१० ॥
«مَن في العوالم الثلاثة لا يعرف قوتي؟ أنا الذي غلبتُ أخي واستوليتُ على هذه المركبة الجوية.» فقال الملك ماروتا لذلك الراوانا.
7.18.11
धन्यः खलु भवान्येन ज्येष्ठो भ्राता रणे जितः ।
न त्वया सदृशः श्लाध्यस्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.१८.११ ॥
«حقًا أنت محظوظ، فقد غلبتَ أخاك الأكبر في القتال. ليس في العوالم الثلاثة من يماثلك، جديرٌ بالثناء.»
7.18.12
नाधर्मसहितं श्लाध्यं तल्लोकं प्रतिसंहितम् ।
कर्म दौरात्म्यकं कृत्वा श्लाघ्यसे भ्रातृनिर्जयात् ॥ ७.१८.१२ ॥
«الأفعال المقترنة بالإثم، ولو تعلقت بذلك العالم، ليست بجديرة بالثناء. فقد فعلتَ فعلًا شريرًا، ثم تُمدح لأنك غلبتَ أخاك.»
7.18.13
क त्वं प्राक्केवलं धर्मं चरित्वा लब्धवान्वरम् ।
श्रूतपूर्वं हि न मया भाषसे यादृशं स्वयम् ॥ ७.१८.१३ ॥
من أنت، أنت الذي نلت في السابق نعمة بمجرد ممارسة الدارما؟ لم أسمع من قبل كلامًا كالذي تنطق به أنت بنفسك.
7.18.14
तिष्ठेदानीं न मे जीवन्प्रतियास्यसि दुर्मते ।
अद्य त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१८.१४ ॥
قف! لن تعود حيًّا من عندي الآن، أيها الخبيث الفكر! سأرسلك اليوم إلى مسكن يما بسهام حادة.
7.18.15
ततः शरासनं गृह्य सायकांश्च नराधिपः ।
रणाय निर्ययौ क्रुद्धः संवर्तो मार्गमावृणोत् ॥ ७.१८.१५ ॥
فأخذ الملك القوس والسهام وخرج غاضبًا إلى القتال؛ فسدّ سمفرتا الطريق.
7.18.16
सो ऽब्रवीत्स्नेहसंयुक्तं मरुत्तं तं महानृषिः ।
श्रोतव्यं यदि मद्वाक्यं सम्प्रहारो न ते क्षमः ॥ ७.१८.१६ ॥
قال ذلك الحكيم العظيم، ممتلئًا بالمودة، لمروتا: إن كنت تسمع كلامي، فالقتال لا يليق بك.
7.18.17
माहेश्वरमिदं सत्रमसमाप्तं कुलं दहेत् ॥ ७.१८.१७ ॥
هذه القربان الماهيشفري لم يكتمل بعد؛ سيحرق السلالة كلها.
7.18.18
दीक्षितस्य कुतो युद्धं क्रोधित्वं दीक्षिते कुतः ।
संशयश्च जये नित्यं राक्षसश्च सुदुर्जयः ॥ ७.१८.१८ ॥
كيف يكون القتال لمن هو في النذر، وكيف يكون الغضب فيمن هو في النذر؟ وفي النصر شك دائمًا، والراكشاسا عسير الغلبة جدًا.
7.18.19
स निवृत्तो गुरोर्वाक्यान्मरुत्तः पृथिवीपतिः ।
विसृज्य सशरं चापं स्वस्थो मखमुखो ऽभवत् ॥ ७.१८.१९ ॥
عاد مروتّا، سيد الأرض، بكلمة معلمه، فألقى قوسه مع سهمه، وهدأ، ووقف أمام وجه القربان.
7.18.20
ततस्तं निर्जितं मत्वा घोषयामास वै शुकः ।
रावणो जयतीत्युच्चैर्हर्षान्नादं विमुक्तवान् ॥ ७.१८.२० ॥
ولما ظنّه مهزومًا، أعلن شوكا ذلك، فأطلق راڤانا في الفرح صيحة عالية: «راڤانا ينتصر!»
7.18.21
तान्भक्षयित्वा तत्रस्थान्महर्षीन्यज्ञमागतान् ।
वितृप्तो रुधिरैस्तेषां पुनः सम्प्रययौ महीम् ॥ ७.१८.२१ ॥
بعد أن افترس كبار الحكماء الذين جاؤوا إلى القربان ووقفوا هناك، وارتوى من دمائهم، عاد مرة أخرى إلى الأرض.
7.18.22
रावणे तु गते देवाः सेन्द्राश्चैव दिवौकसः ।
ततः स्वां योनिमासाद्य तानि सत्त्वानि चाब्रुवन् ॥ ७.१८.२२ ॥
ولما مضى راڤانا، بلغ الآلهة مع إندرا مسكنهم، فكلّموا تلك الكائنات.
7.18.23
हर्षात्तदाब्रवीदिन्द्रो मयूरं नीलबर्हिणम् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ भुजङ्गाद्धि न ते भयम् ॥ ७.१८.२३ ॥
فقال إندرا في فرح للطاووس ذي الريش الأزرق: «يا عارف الدرما، أنا راضٍ عنك؛ لا خوف عليك من الثعبان.»
7.18.24
इदं नेत्रसहस्रं तु यत्त्वद्बर्हे भविष्यति ।
वर्षमाणे मयि मुदं प्राप्स्यसे प्रीतिलक्षणाम् ।
एवमिन्द्रो वरं प्रादान्मयूरस्य सुरेश्वरः ॥ ७.१८.२४ ॥
«ستكون على ريشك هذه الألف عين؛ وحين أُمطر سينالك فرح تسمه البهجة.» وهكذا أنعم إندرا، سيد الآلهة، على الطاووس بنعمة.
7.18.25
नीलाः किल पुरा बर्हा मयूराणां नराधिप ।
सुराधिपाद्वरं प्राप्य गताः सर्वे ऽपि बर्हिणः ॥ ७.१८.२५ ॥
أيها السيد على البشر، كانت ريش الطواويس في القديم زرقاء؛ فلما نال من سيد الآلهة نعمة، صارت جميعها كذلك.
7.18.26
धर्मराजो ऽब्रवीद्राम प्राग्वंशे वायसं स्थितम् ।
पक्षिंस्तवास्मि सुप्रीतः प्रीतस्य वचनं शृणु ॥ ७.१८.२६ ॥
يا راما، قال ملك الدهرما (ياما) في القديم لغراب كان في النسل: «أيها الطائر، أنا راضٍ عنك كل الرضا؛ فاسمع قولي الذي أقوله بمودة.»
7.18.27
यथान्ये विविधै रोगैः पीड्यन्ते प्राणिनो मया ।
ते न ते प्रभविष्यन्ति मयि प्रीते न संशयः ॥ ७.१८.२७ ॥
كما أن كائنات حية أخرى تُبتلى بي بأمراض شتى، فإن هذه الأمراض لن يكون لها سلطان عليك حين أكون راضيًا — ولا شك في ذلك.
7.18.28
मृत्युतस्ते भयं नास्ति वरान्मम विहङ्गम ।
यावत्त्वां न वधिष्यन्ति नरास्तावद्भविष्यसि ॥ ७.१८.२८ ॥
أيها الطائر، بنعمتي لا خوف عليك من الموت؛ وما دام البشر لا يقتلونك فستبقى.
7.18.29
एते मद्विषयस्था वै मानवाः क्षुद्भयार्दिताः ।
त्वयि भुक्ते तु तृप्तास्ते भविष्यन्ति सबान्धवाः ॥ ७.१८.२९ ॥
هؤلاء البشر الساكنون في مملكتي مبتلون بالجوع والخوف؛ فإذا أُكلتَ شبعوا هم وذووهم.
7.18.30
वरुणस्त्वब्रवीद्धंसं गङ्गातोयविहारिणम् ।
श्रूयतां प्रीतिसंयुक्तं वचः पत्ररथेश्वर ॥ ७.१८.३० ॥
قال فارونا للإوزة التي تلهو في مياه الغانج: «أيها سيد الطيور، اسمع قولي المفعم بالمودة.»
7.18.31
वर्णो मनोहरः सौम्यश्चन्द्रमण्डलसन्निभः ।
भविष्यति तवोदग्रः शुद्धफेनसमप्रभः ॥ ७.१८.३१ ॥
سيكون لونك بهيجًا ولطيفًا، كقرص القمر، وسيكون بريقك رفيعًا كرغوة نقية.
7.18.32
मच्छरीरं समासाद्य कान्तो नित्यं भविष्यसि ।
प्राप्स्यसे चातुलां प्रीतिमेतन्मे प्रीतिलक्षणम् ॥ ७.१८.३२ ॥
بالحصول على جسدي ستكون محبوبًا دائمًا، وستنال مودة لا مثيل لها؛ هذه علامة مودتي.
7.18.33
हंसानां हि पुरा राम नीलवर्णः सपाण्डुरः ।
पक्षा नीलाग्रसंवीताः क्रोडाः शष्पाग्रनिर्मलाः ॥ ७.१८.३३ ॥
يا راما، كانت البجع فيما مضى زرقاء داكنة بلمسة شاحبة؛ وكانت أجنحتها مطرزة بالأزرق الداكن، وكانت صدورها نقية كرؤوس العشب.
7.18.34
अथाब्रवीद्वैश्रवणः कृकलासं गिरौ स्थितम् ।
हैरण्यं सम्प्रयच्छामि वर्णं प्रीतस्तवाप्यहम् ॥ ७.१८.३४ ॥
ثم قال فايشرافانا (كوبيرا) للوزغة الواقفة على الجبل: «سأمنحك لونًا ذهبيًا، فأنا أيضًا راضٍ عنك.»
7.18.35
सद्रव्यं च शिरो नित्यं भविष्यति तवाक्षयम् ।
एष काञ्चनको वर्णो मत्प्रीत्या ते भविष्यति ॥ ७.१८.३५ ॥
سيظل رأسك دائمًا مالكًا لثروة صالحة لا تفنى؛ وبفضلي سيكون هذا اللون الذهبي لك.
7.18.36
एवं दत्त्वा वरांस्तेभ्यस्तस्मिन्यज्ञोत्सवे सुराः ।
निवृत्ताः सह राज्ञा ते पुनः स्वभवनं गताः ॥ ७.१८.३६ ॥
وبعد أن منح الآلهة تلك النعم لهم، عاد الآلهة مع الملك من ذلك الاحتفال بالقربان، ثم مضوا مرة أخرى إلى مساكنهم.