வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
प्रविष्टायां हुताशं तु वेदवत्यां स रावणः ।
पुष्पकं तु समारुह्य परिचक्राम मेदिनीम् ॥ ७.१८.१ ॥
வேதவதி நெருப்பில் பிரவேசித்த பின், அந்த ராவணன் புஷ்பக விமானத்தில் ஏறி பூமியெங்கும் சுற்றித் திரிந்தான்.
7.18.2
ततो मरुत्तं नृपतिं यजन्तं सह दैवतैः ।
उशीरबीजमासाद्य ददर्श स तु रावणः ॥ ७.१८.२ ॥
பின்னர் உசீரபீஜம் என்ற இடத்தை அடைந்த அந்த ராவணன், தேவர்களுடன் யாகம் செய்துகொண்டிருந்த மருத்த மன்னனைக் கண்டான்.
7.18.3
संवर्तो नाम ब्रह्मर्षिः साक्षाद्भ्राता बृहस्पतेः ।
याजयामास धर्मज्ञः सर्वैर्देवगणैर्वृतः ॥ ७.१८.३ ॥
பிருஹஸ்பதியின் சகோதரரான சம்வர்தர் என்ற பிரம்மரிஷி, தர்மத்தை அறிந்தவர், எல்லா தேவகணங்களாலும் சூழப்பட்டு யாகத்தை நடத்தி வைத்தார்.
7.18.4
दृष्ट्वा देवास्तु तद्रक्षो वरदानेन दुर्जयम् ।
तिर्यग्योनिं समाविष्टास्तस्य दर्शनभीरवः ॥ ७.१८.४ ॥
வரத்தின் காரணமாக வெல்ல முடியாதவனான அந்த அரக்கனைக் கண்ட தேவர்கள், அவனைக் காண அஞ்சி விலங்கு யோனிகளில் புகுந்தனர்.
7.18.5
इन्द्रो मयूरः संवृत्तो धर्मराजस्तु वायसः ।
कृकलासो धनाध्यक्षो हंसश्च वरुणो ऽभवत् ॥ ७.१८.५ ॥
இந்திரன் மயிலானான், தர்மராஜன் காக்கையானான், குபேரன் பல்லியானான், வருணன் அன்னமானான்.
7.18.6
अन्येष्वपि गतेष्वेवं देवेष्वरिनिषूदन ।
रावणः प्राविशद्यज्ञं सारमेय इवाशुचिः ॥ ७.१८.६ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவனே, இவ்வாறு மற்ற தேவர்களும் சென்றுவிட்ட பின், ராவணன் அசுத்தமான நாயைப் போல யாகத்தில் நுழைந்தான்.
7.18.7
तं च राजानमासाद्य रावणो राक्षसाधिपः ।
प्राह युद्धं प्रयच्छेति निर्जितो ऽस्मीति वा वद ॥ ७.१८.७ ॥
அந்த அரசனை அணுகிய அரக்கர் தலைவன் ராவணன், "போர் கொடு, அல்லது நான் தோற்றேன் என்று சொல்" என்றான்.
7.18.8
ततो मरुत्तो नृपतिः को भवानित्युवाच तम् ।
अपहासं ततो मुक्त्वा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१८.८ ॥
அப்போது அரசன் மருத்தன் அவனிடம், "நீ யார்?" என்று கேட்டான். பின்னர் ராவணன் சிரிப்பை விட்டு இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.18.9
अकुतूहलभावेन प्रीतो ऽस्मि तव पार्थिव ।
धनदस्यानुजं यो मां नावगच्छसि रावणम् ॥ ७.१८.९ ॥
"அரசே, ஆர்வம் இல்லாமலேயே உன் கேள்வியால் நான் மகிழ்ந்தேன். செல்வக் கடவுள் குபேரனின் தம்பியான என்னை ராவணன் என்று நீ அறியவில்லையா?"
7.18.10
त्रिषु लोकेषु को ऽन्यो ऽस्ति यो न जानाति मे बलम् ।
भ्रातरं येन निर्जित्य विमानमिदमाहृतम् ।
ततो मरुत्तः स नृपस्तं रावणमथाब्रवीत् ॥ ७.१८.१० ॥
"மூவுலகங்களிலும் என் வலிமையை அறியாதவன் யார்? என் சகோதரனை வென்று இந்த விமானத்தைக் கைப்பற்றியவன் நான்." பின்னர் அரசன் மருத்தன் அந்த ராவணனிடம் சொன்னான்.
7.18.11
धन्यः खलु भवान्येन ज्येष्ठो भ्राता रणे जितः ।
न त्वया सदृशः श्लाध्यस्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.१८.११ ॥
"நீர் உண்மையிலேயே பாக்கியவான், போரில் உம் மூத்த சகோதரனை வென்றீர். மூவுலகங்களிலும் உமக்கு நிகரான புகழுக்குரியவர் எவருமில்லை."
7.18.12
नाधर्मसहितं श्लाध्यं तल्लोकं प्रतिसंहितम् ।
कर्म दौरात्म्यकं कृत्वा श्लाघ्यसे भ्रातृनिर्जयात् ॥ ७.१८.१२ ॥
"அதர்மத்தோடு கூடிய செயல், அந்த உலகத்தோடு பிணைந்ததாக இருந்தாலும், புகழுக்குரியதல்ல. கொடிய செயலைச் செய்து, சகோதரனை வென்றதால் நீ புகழப்படுகிறாய்."
7.18.13
क त्वं प्राक्केवलं धर्मं चरित्वा लब्धवान्वरम् ।
श्रूतपूर्वं हि न मया भाषसे यादृशं स्वयम् ॥ ७.१८.१३ ॥
முன்பு வெறும் தர்மத்தை மட்டும் கடைப்பிடித்து வரம் பெற்ற நீ யார்? நீ இப்படித் தானாகப் பேசுவதை நான் முன்பு கேட்டதே இல்லை.
7.18.14
तिष्ठेदानीं न मे जीवन्प्रतियास्यसि दुर्मते ।
अद्य त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१८.१४ ॥
நில்! இப்போது என்னிடமிருந்து உயிருடன் நீ திரும்பிச் செல்ல மாட்டாய், தீய புத்தியுள்ளவனே! இன்று கூரிய அம்புகளால் உன்னை யமலோகத்துக்கு அனுப்புவேன்.
7.18.15
ततः शरासनं गृह्य सायकांश्च नराधिपः ।
रणाय निर्ययौ क्रुद्धः संवर्तो मार्गमावृणोत् ॥ ७.१८.१५ ॥
பின்னர் மன்னன் வில்லையும் அம்புகளையும் எடுத்துக்கொண்டு கோபத்துடன் போருக்குப் புறப்பட்டான்; சம்வர்தன் வழியை மறைத்தான்.
7.18.16
सो ऽब्रवीत्स्नेहसंयुक्तं मरुत्तं तं महानृषिः ।
श्रोतव्यं यदि मद्वाक्यं सम्प्रहारो न ते क्षमः ॥ ७.१८.१६ ॥
அந்த மகாரிஷி அன்புடன் மருத்தனிடம் கூறினான்: நீ என் சொல்லைக் கேட்க வேண்டும்; உனக்குப் போர் தகுதியானதல்ல.
7.18.17
माहेश्वरमिदं सत्रमसमाप्तं कुलं दहेत् ॥ ७.१८.१७ ॥
இந்த மகேசுவர யாகம் இன்னும் முடியவில்லை; அது குலத்தை எரித்துவிடும்.
7.18.18
दीक्षितस्य कुतो युद्धं क्रोधित्वं दीक्षिते कुतः ।
संशयश्च जये नित्यं राक्षसश्च सुदुर्जयः ॥ ७.१८.१८ ॥
தீட்சை பெற்றவனுக்கு போர் எங்ஙனம்? தீட்சையில் இருப்பவனுக்கு கோபம் எங்ஙனம்? வெற்றியில் எப்போதும் ஐயம் உண்டு; அரக்கனோ மிகவும் வெல்லற்கரியவன்.
7.18.19
स निवृत्तो गुरोर्वाक्यान्मरुत्तः पृथिवीपतिः ।
विसृज्य सशरं चापं स्वस्थो मखमुखो ऽभवत् ॥ ७.१८.१९ ॥
குருவின் சொல்லால் திரும்பிய அந்த பூமிபதி மருத்தன், அம்புடன் வில்லை விட்டு, அமைதியடைந்து யாகத்தின் முன்னிலையில் நின்றான்.
7.18.20
ततस्तं निर्जितं मत्वा घोषयामास वै शुकः ।
रावणो जयतीत्युच्चैर्हर्षान्नादं विमुक्तवान् ॥ ७.१८.२० ॥
அவனைத் தோற்கடிக்கப்பட்டவனாக எண்ணி, சுகன் அறிவித்தான்; ராவணன் 'ராவணன் வெல்கிறான்' என்று மகிழ்ச்சியுடன் உரத்துக் கர்ஜித்தான்.
7.18.21
तान्भक्षयित्वा तत्रस्थान्महर्षीन्यज्ञमागतान् ।
वितृप्तो रुधिरैस्तेषां पुनः सम्प्रययौ महीम् ॥ ७.१८.२१ ॥
யாகத்திற்கு வந்து அங்கே நின்ற அந்த மகாரிஷிகளைப் பட்சித்து, அவர்களின் இரத்தத்தால் திருப்தியடைந்து, அவன் மீண்டும் பூமிக்குச் சென்றான்.
7.18.22
रावणे तु गते देवाः सेन्द्राश्चैव दिवौकसः ।
ततः स्वां योनिमासाद्य तानि सत्त्वानि चाब्रुवन् ॥ ७.१८.२२ ॥
ராவணன் சென்றபின், இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் தங்கள் இருப்பிடத்தை அடைந்து, அந்த உயிரினங்களிடம் பேசினார்கள்.
7.18.23
हर्षात्तदाब्रवीदिन्द्रो मयूरं नीलबर्हिणम् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ भुजङ्गाद्धि न ते भयम् ॥ ७.१८.२३ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் இந்திரன் நீல இறகுகள் கொண்ட மயிலிடம் கூறினான்: 'தர்மம் அறிந்தவனே, நான் உன்மீது மகிழ்ந்தேன்; பாம்பால் உனக்குப் பயமில்லை.'
7.18.24
इदं नेत्रसहस्रं तु यत्त्वद्बर्हे भविष्यति ।
वर्षमाणे मयि मुदं प्राप्स्यसे प्रीतिलक्षणाम् ।
एवमिन्द्रो वरं प्रादान्मयूरस्य सुरेश्वरः ॥ ७.१८.२४ ॥
'உன் இறகுகளில் இந்த ஆயிரம் கண்கள் இருக்கும்; நான் மழை பொழியும்போது நீ அன்பின் அடையாளமான மகிழ்ச்சியை அடைவாய்.' இவ்வாறு தேவேசுவரனான இந்திரன் மயிலுக்கு வரம் அளித்தான்.
7.18.25
नीलाः किल पुरा बर्हा मयूराणां नराधिप ।
सुराधिपाद्वरं प्राप्य गताः सर्वे ऽपि बर्हिणः ॥ ७.१८.२५ ॥
மன்னா, முன்பு மயில்களின் இறகுகள் நீல நிறமாக இருந்தன; தேவர்களின் தலைவனிடம் வரம் பெற்று, அவை அனைத்தும் (அவ்வாறே) ஆயின.
7.18.26
धर्मराजो ऽब्रवीद्राम प्राग्वंशे वायसं स्थितम् ।
पक्षिंस्तवास्मि सुप्रीतः प्रीतस्य वचनं शृणु ॥ ७.१८.२६ ॥
ராமா, தர்மராஜன் (யமன்) முன்பு வம்சத்தில் இருந்த ஒரு காக்கையிடம் கூறினான் — பறவையே, நான் உன்மீது மிகவும் மகிழ்ந்துள்ளேன்; மகிழ்ச்சியுடன் என் சொல்லைக் கேள்.
7.18.27
यथान्ये विविधै रोगैः पीड्यन्ते प्राणिनो मया ।
ते न ते प्रभविष्यन्ति मयि प्रीते न संशयः ॥ ७.१८.२७ ॥
மற்ற உயிரினங்கள் என்னால் பல்வேறு நோய்களால் துன்புறுத்தப்படுவது போல, நான் மகிழ்ந்திருக்கும்போது அவை உன்னை வருத்தமாட்டா — இதில் ஐயமில்லை.
7.18.28
मृत्युतस्ते भयं नास्ति वरान्मम विहङ्गम ।
यावत्त्वां न वधिष्यन्ति नरास्तावद्भविष्यसि ॥ ७.१८.२८ ॥
பறவையே, என் வரத்தால் உனக்கு மரணத்திலிருந்து பயம் இல்லை; மனிதர்கள் உன்னைக் கொல்லாத வரை நீ (உயிருடன்) இருப்பாய்.
7.18.29
एते मद्विषयस्था वै मानवाः क्षुद्भयार्दिताः ।
त्वयि भुक्ते तु तृप्तास्ते भविष्यन्ति सबान्धवाः ॥ ७.१८.२९ ॥
என் ஆட்சியில் வாழும் இந்த மனிதர்கள் பசியாலும் பயத்தாலும் துன்புறுகின்றனர்; நீ உண்ணப்படும்போது அவர்கள் தம் உறவினருடன் திருப்தியடைவார்கள்.
7.18.30
वरुणस्त्वब्रवीद्धंसं गङ्गातोयविहारिणम् ।
श्रूयतां प्रीतिसंयुक्तं वचः पत्ररथेश्वर ॥ ७.१८.३० ॥
வருணன் கங்கை நீரில் விளையாடும் அன்னப்பறவையிடம் கூறினான் — பறவைகளின் தலைவனே, அன்புடன் கூறப்படும் என் சொல்லைக் கேள்.
7.18.31
वर्णो मनोहरः सौम्यश्चन्द्रमण्डलसन्निभः ।
भविष्यति तवोदग्रः शुद्धफेनसमप्रभः ॥ ७.१८.३१ ॥
உன் நிறம் மனத்தை கவர்வதாகவும் அமைதியானதாகவும் இருக்கும்; சந்திர வட்டத்தைப் போலவும், தூய நுரையின் ஒளியைப் போலவும் உயர்ந்ததாக இருக்கும்.
7.18.32
मच्छरीरं समासाद्य कान्तो नित्यं भविष्यसि ।
प्राप्स्यसे चातुलां प्रीतिमेतन्मे प्रीतिलक्षणम् ॥ ७.१८.३२ ॥
என் உடலை அடைவதால் நீ எப்போதும் அன்பிற்குரியவனாக இருப்பாய்; ஒப்பற்ற பேரன்பைப் பெறுவாய்; இதுவே என் அன்பின் அடையாளம்.
7.18.33
हंसानां हि पुरा राम नीलवर्णः सपाण्डुरः ।
पक्षा नीलाग्रसंवीताः क्रोडाः शष्पाग्रनिर्मलाः ॥ ७.१८.३३ ॥
ராமா, முன்பு அன்னப்பறவைகளின் நிறம் நீலமும் சற்று வெண்மையும் கலந்ததாக இருந்தது; அவற்றின் இறக்கை நுனிகள் நீலமாகவும், அடிப்பகுதி புல்நுனி போல தூய்மையாகவும் இருந்தன.
7.18.34
अथाब्रवीद्वैश्रवणः कृकलासं गिरौ स्थितम् ।
हैरण्यं सम्प्रयच्छामि वर्णं प्रीतस्तवाप्यहम् ॥ ७.१८.३४ ॥
அப்பொழுது வைசிரவணன் (குபேரன்) மலையில் நின்றிருந்த ஓணானிடம் கூறினான்: 'நான் உனக்குப் பொன் நிறத்தை அளிப்பேன்; நானும் உன்மீது மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளேன்.'
7.18.35
सद्रव्यं च शिरो नित्यं भविष्यति तवाक्षयम् ।
एष काञ्चनको वर्णो मत्प्रीत्या ते भविष्यति ॥ ७.१८.३५ ॥
உன் தலை எப்போதும் அழியாத நல்ல செல்வத்தைப் பெற்றிருக்கும்; என் அன்பினால் இந்தப் பொன் நிறம் உனக்கு உண்டாகும்.
7.18.36
एवं दत्त्वा वरांस्तेभ्यस्तस्मिन्यज्ञोत्सवे सुराः ।
निवृत्ताः सह राज्ञा ते पुनः स्वभवनं गताः ॥ ७.१८.३६ ॥
இவ்வாறு அவர்களுக்கு வரங்களை அளித்த பின், அந்த யாகத் திருவிழாவில் தேவர்கள் அரசனுடன் திரும்பி, மீண்டும் தம் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர்.