Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
प्रविष्टायां हुताशं तु वेदवत्यां स रावणः ।
पुष्पकं तु समारुह्य परिचक्राम मेदिनीम् ॥ ७.१८.१ ॥
Cuando Vedavatī entró en el fuego sagrado, Rāvaṇa subió al carro Puṣpaka y recorrió la tierra.
7.18.2
ततो मरुत्तं नृपतिं यजन्तं सह दैवतैः ।
उशीरबीजमासाद्य ददर्श स तु रावणः ॥ ७.१८.२ ॥
Entonces, al llegar al lugar llamado Uśīrabīja, Rāvaṇa vio al rey Marutta sacrificando junto con los dioses.
7.18.3
संवर्तो नाम ब्रह्मर्षिः साक्षाद्भ्राता बृहस्पतेः ।
याजयामास धर्मज्ञः सर्वैर्देवगणैर्वृतः ॥ ७.१८.३ ॥
El brahmarṣi llamado Saṃvarta, hermano de Bṛhaspati, conocedor del dharma, rodeado por todos los grupos de dioses, dirigía el sacrificio.
7.18.4
दृष्ट्वा देवास्तु तद्रक्षो वरदानेन दुर्जयम् ।
तिर्यग्योनिं समाविष्टास्तस्य दर्शनभीरवः ॥ ७.१८.४ ॥
Al ver a aquel rākṣasa invencible por su don, los dioses, temerosos de su presencia, entraron en nacimientos animales.
7.18.5
इन्द्रो मयूरः संवृत्तो धर्मराजस्तु वायसः ।
कृकलासो धनाध्यक्षो हंसश्च वरुणो ऽभवत् ॥ ७.१८.५ ॥
Indra se volvió pavo real, Dharmarāja se volvió cuervo, el señor de la riqueza se volvió lagarto y Varuṇa se volvió cisne.
7.18.6
अन्येष्वपि गतेष्वेवं देवेष्वरिनिषूदन ।
रावणः प्राविशद्यज्ञं सारमेय इवाशुचिः ॥ ७.१८.६ ॥
Oh destructor de enemigos, cuando los demás dioses se habían ido de este modo, Rāvaṇa entró en el sacrificio como un perro impuro.
7.18.7
तं च राजानमासाद्य रावणो राक्षसाधिपः ।
प्राह युद्धं प्रयच्छेति निर्जितो ऽस्मीति वा वद ॥ ७.१८.७ ॥
Acercándose a aquel rey, Rāvaṇa, señor de los rākṣasas, dijo: "Dame batalla, o di que he sido vencido."
7.18.8
ततो मरुत्तो नृपतिः को भवानित्युवाच तम् ।
अपहासं ततो मुक्त्वा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१८.८ ॥
Entonces el rey Marutta le preguntó: "¿Quién eres?" Entonces Rāvaṇa, dejando la burla, pronunció estas palabras.
7.18.9
अकुतूहलभावेन प्रीतो ऽस्मि तव पार्थिव ।
धनदस्यानुजं यो मां नावगच्छसि रावणम् ॥ ७.१८.९ ॥
"Oh rey, aunque sin curiosidad, estoy complacido contigo. ¿No me conoces, a mí, Rāvaṇa, el hermano menor de Dhanada (Kubera), el dador de riquezas?"
7.18.10
त्रिषु लोकेषु को ऽन्यो ऽस्ति यो न जानाति मे बलम् ।
भ्रातरं येन निर्जित्य विमानमिदमाहृतम् ।
ततो मरुत्तः स नृपस्तं रावणमथाब्रवीत् ॥ ७.१८.१० ॥
"¿Quién en los tres mundos no conoce mi fuerza? Soy yo quien venció a mi hermano y se llevó este carro aéreo." Entonces el rey Marutta habló a aquel Rāvaṇa.
7.18.11
धन्यः खलु भवान्येन ज्येष्ठो भ्राता रणे जितः ।
न त्वया सदृशः श्लाध्यस्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.१८.११ ॥
"Ciertamente eres afortunado, pues en la batalla venciste a tu hermano mayor. En los tres mundos no hay nadie igual a ti, digno de alabanza."
7.18.12
नाधर्मसहितं श्लाध्यं तल्लोकं प्रतिसंहितम् ।
कर्म दौरात्म्यकं कृत्वा श्लाघ्यसे भ्रातृनिर्जयात् ॥ ७.१८.१२ ॥
"Las acciones unidas a la injusticia, aunque ligadas a ese mundo, no son dignas de alabanza. Habiendo cometido una acción perversa, eres alabado por haber vencido a tu hermano."
7.18.13
क त्वं प्राक्केवलं धर्मं चरित्वा लब्धवान्वरम् ।
श्रूतपूर्वं हि न मया भाषसे यादृशं स्वयम् ॥ ७.१८.१३ ॥
¿Quién eres tú, que antes obtuviste un don practicando solo el dharma? Nunca antes había oído palabras como las que tú mismo pronuncias.
7.18.14
तिष्ठेदानीं न मे जीवन्प्रतियास्यसि दुर्मते ।
अद्य त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१८.१४ ॥
¡Detente! Ahora no volverás vivo de mi presencia, de mente perversa. Hoy te enviaré a la morada de Yama con flechas afiladas.
7.18.15
ततः शरासनं गृह्य सायकांश्च नराधिपः ।
रणाय निर्ययौ क्रुद्धः संवर्तो मार्गमावृणोत् ॥ ७.१८.१५ ॥
Entonces el señor de los hombres, tomando su arco y sus flechas, salió enfurecido a la batalla; Saṃvarta bloqueó el camino.
7.18.16
सो ऽब्रवीत्स्नेहसंयुक्तं मरुत्तं तं महानृषिः ।
श्रोतव्यं यदि मद्वाक्यं सम्प्रहारो न ते क्षमः ॥ ७.१८.१६ ॥
Aquel gran sabio, lleno de afecto, habló a Marutta: si escuchas mis palabras, la batalla no te conviene.
7.18.17
माहेश्वरमिदं सत्रमसमाप्तं कुलं दहेत् ॥ ७.१८.१७ ॥
Este sacrificio de Maheśvara aún no está terminado; quemaría todo el linaje.
7.18.18
दीक्षितस्य कुतो युद्धं क्रोधित्वं दीक्षिते कुतः ।
संशयश्च जये नित्यं राक्षसश्च सुदुर्जयः ॥ ७.१८.१८ ॥
¿Cómo puede haber batalla para quien está consagrado, y cómo puede haber ira en quien está consagrado? En la victoria siempre hay duda, y el rākṣasa es sumamente difícil de vencer.
7.18.19
स निवृत्तो गुरोर्वाक्यान्मरुत्तः पृथिवीपतिः ।
विसृज्य सशरं चापं स्वस्थो मखमुखो ऽभवत् ॥ ७.१८.१९ ॥
Volviendo atrás por la palabra de su maestro, el señor de la tierra Marutta soltó su arco con la flecha, se serenó y quedó ante el rostro del sacrificio.
7.18.20
ततस्तं निर्जितं मत्वा घोषयामास वै शुकः ।
रावणो जयतीत्युच्चैर्हर्षान्नादं विमुक्तवान् ॥ ७.१८.२० ॥
Considerándolo vencido, Śuka lo proclamó, y Rāvaṇa, lleno de alegría, lanzó un rugido en alto diciendo: «¡Rāvaṇa vence!».
7.18.21
तान्भक्षयित्वा तत्रस्थान्महर्षीन्यज्ञमागतान् ।
वितृप्तो रुधिरैस्तेषां पुनः सम्प्रययौ महीम् ॥ ७.१८.२१ ॥
Tras devorar a los grandes sabios que habían venido al sacrificio y allí se encontraban, saciado con su sangre, volvió a marcharse hacia la tierra.
7.18.22
रावणे तु गते देवाः सेन्द्राश्चैव दिवौकसः ।
ततः स्वां योनिमासाद्य तानि सत्त्वानि चाब्रुवन् ॥ ७.१८.२२ ॥
Cuando Rāvaṇa se fue, los dioses con Indra llegaron a su morada y hablaron a aquellas criaturas.
7.18.23
हर्षात्तदाब्रवीदिन्द्रो मयूरं नीलबर्हिणम् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ भुजङ्गाद्धि न ते भयम् ॥ ७.१८.२३ ॥
Entonces Indra, lleno de alegría, habló al pavo real de plumas azules: «Conocedor del dharma, estoy complacido contigo; no tienes temor de la serpiente.»
7.18.24
इदं नेत्रसहस्रं तु यत्त्वद्बर्हे भविष्यति ।
वर्षमाणे मयि मुदं प्राप्स्यसे प्रीतिलक्षणाम् ।
एवमिन्द्रो वरं प्रादान्मयूरस्य सुरेश्वरः ॥ ७.१८.२४ ॥
«Sobre tu plumaje estarán estos mil ojos; cuando yo haga llover, obtendrás una alegría señalada por el afecto.» Así Indra, señor de los dioses, concedió al pavo real un don.
7.18.25
नीलाः किल पुरा बर्हा मयूराणां नराधिप ।
सुराधिपाद्वरं प्राप्य गताः सर्वे ऽपि बर्हिणः ॥ ७.१८.२५ ॥
Oh señor de los hombres, en tiempos antiguos las plumas de los pavos reales eran azul oscuro; tras recibir un don del señor de los dioses, todas se volvieron así.
7.18.26
धर्मराजो ऽब्रवीद्राम प्राग्वंशे वायसं स्थितम् ।
पक्षिंस्तवास्मि सुप्रीतः प्रीतस्य वचनं शृणु ॥ ७.१८.२६ ॥
Oh Rāma, el rey del dharma (Yama) dijo en tiempos antiguos a un cuervo que estaba en el linaje: «Oh pájaro, estoy muy complacido contigo; escucha mis palabras, pronunciadas con afecto.»
7.18.27
यथान्ये विविधै रोगैः पीड्यन्ते प्राणिनो मया ।
ते न ते प्रभविष्यन्ति मयि प्रीते न संशयः ॥ ७.१८.२७ ॥
Así como otros seres vivos son afligidos por mí con diversas enfermedades, esas enfermedades no tendrán poder sobre ti cuando yo esté complacido — de esto no hay duda.
7.18.28
मृत्युतस्ते भयं नास्ति वरान्मम विहङ्गम ।
यावत्त्वां न वधिष्यन्ति नरास्तावद्भविष्यसि ॥ ७.१८.२८ ॥
Oh pájaro, por mi don no tienes temor a la muerte; mientras los hombres no te maten, así seguirás existiendo.
7.18.29
एते मद्विषयस्था वै मानवाः क्षुद्भयार्दिताः ।
त्वयि भुक्ते तु तृप्तास्ते भविष्यन्ति सबान्धवाः ॥ ७.१८.२९ ॥
Estos hombres que habitan en mi reino están afligidos por el hambre y el miedo; cuando seas consumido, ellos, junto con sus parientes, quedarán saciados.
7.18.30
वरुणस्त्वब्रवीद्धंसं गङ्गातोयविहारिणम् ।
श्रूयतां प्रीतिसंयुक्तं वचः पत्ररथेश्वर ॥ ७.१८.३० ॥
Varuṇa dijo al cisne que juega en las aguas del Ganges: «Oh señor de las aves, escucha mis palabras, llenas de afecto.»
7.18.31
वर्णो मनोहरः सौम्यश्चन्द्रमण्डलसन्निभः ।
भविष्यति तवोदग्रः शुद्धफेनसमप्रभः ॥ ७.१८.३१ ॥
Tu color será encantador y apacible, semejante al disco de la luna, y tu brillo será elevado, como espuma pura.
7.18.32
मच्छरीरं समासाद्य कान्तो नित्यं भविष्यसि ।
प्राप्स्यसे चातुलां प्रीतिमेतन्मे प्रीतिलक्षणम् ॥ ७.१८.३२ ॥
Al obtener mi cuerpo, siempre serás amado y alcanzarás un afecto incomparable; este es el signo de mi afecto.
7.18.33
हंसानां हि पुरा राम नीलवर्णः सपाण्डुरः ।
पक्षा नीलाग्रसंवीताः क्रोडाः शष्पाग्रनिर्मलाः ॥ ७.१८.३३ ॥
Oh Rāma, antes los cisnes eran de un azul oscuro con un tinte pálido; sus alas tenían puntas azul oscuro, y sus pechos eran puros como las puntas de la hierba.
7.18.34
अथाब्रवीद्वैश्रवणः कृकलासं गिरौ स्थितम् ।
हैरण्यं सम्प्रयच्छामि वर्णं प्रीतस्तवाप्यहम् ॥ ७.१८.३४ ॥
Entonces Vaiśravaṇa (Kubera) dijo al lagarto que estaba sobre la montaña: 'Te concederé un color dorado, pues yo también estoy complacido contigo.'
7.18.35
सद्रव्यं च शिरो नित्यं भविष्यति तवाक्षयम् ।
एष काञ्चनको वर्णो मत्प्रीत्या ते भविष्यति ॥ ७.१८.३५ ॥
Tu cabeza siempre poseerá una riqueza buena e imperecedera; y por mi favor este color dorado será tuyo.
7.18.36
एवं दत्त्वा वरांस्तेभ्यस्तस्मिन्यज्ञोत्सवे सुराः ।
निवृत्ताः सह राज्ञा ते पुनः स्वभवनं गताः ॥ ७.१८.३६ ॥
Habiendo así concedido sus dones a aquellos, los dioses, junto con el rey, regresaron de aquella fiesta del sacrificio y volvieron a sus propias moradas.