Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.18.1
प्रविष्टायां हुताशं तु वेदवत्यां स रावणः ।
पुष्पकं तु समारुह्य परिचक्राम मेदिनीम् ॥ ७.१८.१ ॥
Als Vedavatī in das Opferfeuer eingetreten war, bestieg Rāvaṇa den Streitwagen Puṣpaka und durchstreifte die Erde.
7.18.2
ततो मरुत्तं नृपतिं यजन्तं सह दैवतैः ।
उशीरबीजमासाद्य ददर्श स तु रावणः ॥ ७.१८.२ ॥
Dann erreichte Rāvaṇa den Ort namens Uśīrabīja und sah König Marutta zusammen mit den Göttern opfern.
7.18.3
संवर्तो नाम ब्रह्मर्षिः साक्षाद्भ्राता बृहस्पतेः ।
याजयामास धर्मज्ञः सर्वैर्देवगणैर्वृतः ॥ ७.१८.३ ॥
Der Brahmarṣi namens Saṃvarta, Bruder Bṛhaspatis, Kenner des Dharma, umgeben von allen Göttergruppen, leitete das Opfer.
7.18.4
दृष्ट्वा देवास्तु तद्रक्षो वरदानेन दुर्जयम् ।
तिर्यग्योनिं समाविष्टास्तस्य दर्शनभीरवः ॥ ७.१८.४ ॥
Als die Götter jenen Dämon sahen, der durch seine Gabe unbesiegbar war, traten sie, aus Furcht vor seinem Anblick, in tierische Geburten ein.
7.18.5
इन्द्रो मयूरः संवृत्तो धर्मराजस्तु वायसः ।
कृकलासो धनाध्यक्षो हंसश्च वरुणो ऽभवत् ॥ ७.१८.५ ॥
Indra wurde zum Pfau, Dharmarāja zur Krähe, der Herr des Reichtums zur Eidechse, und Varuṇa zum Schwan.
7.18.6
अन्येष्वपि गतेष्वेवं देवेष्वरिनिषूदन ।
रावणः प्राविशद्यज्ञं सारमेय इवाशुचिः ॥ ७.१८.६ ॥
O Vernichter der Feinde, als auch die anderen Götter auf diese Weise fortgegangen waren, drang Rāvaṇa wie ein unreiner Hund in das Opfer ein.
7.18.7
तं च राजानमासाद्य रावणो राक्षसाधिपः ।
प्राह युद्धं प्रयच्छेति निर्जितो ऽस्मीति वा वद ॥ ७.१८.७ ॥
Zu jenem König tretend, sprach Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas: »Gib mir Kampf, oder sag, dass ich besiegt bin.«
7.18.8
ततो मरुत्तो नृपतिः को भवानित्युवाच तम् ।
अपहासं ततो मुक्त्वा रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.१८.८ ॥
Da fragte ihn König Marutta: »Wer bist du?« Dann, sein Spotten beendend, sprach Rāvaṇa diese Worte.
7.18.9
अकुतूहलभावेन प्रीतो ऽस्मि तव पार्थिव ।
धनदस्यानुजं यो मां नावगच्छसि रावणम् ॥ ७.१८.९ ॥
»O König, auch ohne Neugier bin ich mit dir zufrieden. Kennst du mich nicht, Rāvaṇa, den jüngeren Bruder Dhanadas (Kuberas), des Gebers der Reichtümer?«
7.18.10
त्रिषु लोकेषु को ऽन्यो ऽस्ति यो न जानाति मे बलम् ।
भ्रातरं येन निर्जित्य विमानमिदमाहृतम् ।
ततो मरुत्तः स नृपस्तं रावणमथाब्रवीत् ॥ ७.१८.१० ॥
»Wer in den drei Welten kennt meine Stärke nicht? Ich bin es, der meinen Bruder besiegte und dieses Luftgefährt raubte.« Da sprach König Marutta zu jenem Rāvaṇa.
7.18.11
धन्यः खलु भवान्येन ज्येष्ठो भ्राता रणे जितः ।
न त्वया सदृशः श्लाध्यस्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.१८.११ ॥
»Fürwahr, du bist glücklich, denn im Kampf hast du deinen älteren Bruder besiegt. In den drei Welten gibt es keinen, der dir gleich und des Lobes würdig wäre.«
7.18.12
नाधर्मसहितं श्लाध्यं तल्लोकं प्रतिसंहितम् ।
कर्म दौरात्म्यकं कृत्वा श्लाघ्यसे भ्रातृनिर्जयात् ॥ ७.१८.१२ ॥
»Taten, die mit Unrecht verbunden sind, sind nicht lobenswert, selbst wenn sie an jene Welt gebunden sind. Nachdem du eine böse Tat getan hast, wirst du für den Sieg über deinen Bruder gelobt.«
7.18.13
क त्वं प्राक्केवलं धर्मं चरित्वा लब्धवान्वरम् ।
श्रूतपूर्वं हि न मया भाषसे यादृशं स्वयम् ॥ ७.१८.१३ ॥
Wer bist du, der du einst allein durch Dharma-Übung eine Gabe erlangt hast? Solche Worte, wie du sie selbst sprichst, habe ich zuvor nie gehört.
7.18.14
तिष्ठेदानीं न मे जीवन्प्रतियास्यसि दुर्मते ।
अद्य त्वां निशितैर्बाणैः प्रेषयामि यमक्षयम् ॥ ७.१८.१४ ॥
Halt! Jetzt wirst du nicht lebend von mir zurückkehren, du Übelgesinnter. Heute schicke ich dich mit scharfen Pfeilen in Yamas Reich.
7.18.15
ततः शरासनं गृह्य सायकांश्च नराधिपः ।
रणाय निर्ययौ क्रुद्धः संवर्तो मार्गमावृणोत् ॥ ७.१८.१५ ॥
Da nahm der Herr der Menschen Bogen und Pfeile, zog zornig in den Kampf; Saṃvarta versperrte den Weg.
7.18.16
सो ऽब्रवीत्स्नेहसंयुक्तं मरुत्तं तं महानृषिः ।
श्रोतव्यं यदि मद्वाक्यं सम्प्रहारो न ते क्षमः ॥ ७.१८.१६ ॥
Jener große Weise sprach voller Zuneigung zu Marutta: Wenn du meine Worte hörst, ziemt sich der Kampf für dich nicht.
7.18.17
माहेश्वरमिदं सत्रमसमाप्तं कुलं दहेत् ॥ ७.१८.१७ ॥
Dieses Maheśvara-Opfer ist noch unvollendet; es würde das ganze Geschlecht verbrennen.
7.18.18
दीक्षितस्य कुतो युद्धं क्रोधित्वं दीक्षिते कुतः ।
संशयश्च जये नित्यं राक्षसश्च सुदुर्जयः ॥ ७.१८.१८ ॥
Wie kann es für einen Geweihten Kampf geben, und wie Zorn bei einem Geweihten? Im Sieg gibt es stets Zweifel, und der Rākṣasa ist äußerst schwer zu besiegen.
7.18.19
स निवृत्तो गुरोर्वाक्यान्मरुत्तः पृथिवीपतिः ।
विसृज्य सशरं चापं स्वस्थो मखमुखो ऽभवत् ॥ ७.१८.१९ ॥
Auf das Wort seines Lehrers hin kehrte der Herrscher der Erde Marutta um, legte Bogen mit Pfeil nieder, wurde gefasst und stand vor dem Opfer.
7.18.20
ततस्तं निर्जितं मत्वा घोषयामास वै शुकः ।
रावणो जयतीत्युच्चैर्हर्षान्नादं विमुक्तवान् ॥ ७.१८.२० ॥
In der Annahme, er sei besiegt, verkündete es Śuka; und Rāvaṇa stieß vor Freude laut den Ruf aus: »Rāvaṇa siegt!«
7.18.21
तान्भक्षयित्वा तत्रस्थान्महर्षीन्यज्ञमागतान् ।
वितृप्तो रुधिरैस्तेषां पुनः सम्प्रययौ महीम् ॥ ७.१८.२१ ॥
Nachdem er die großen Weisen, die zum Opfer gekommen waren und dort standen, verschlungen hatte, und von ihrem Blut gesättigt, zog er wieder hinaus zur Erde.
7.18.22
रावणे तु गते देवाः सेन्द्राश्चैव दिवौकसः ।
ततः स्वां योनिमासाद्य तानि सत्त्वानि चाब्रुवन् ॥ ७.१८.२२ ॥
Als Rāvaṇa fort war, erreichten die Götter mit Indra ihren eigenen Wohnsitz und sprachen zu jenen Wesen.
7.18.23
हर्षात्तदाब्रवीदिन्द्रो मयूरं नीलबर्हिणम् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ भुजङ्गाद्धि न ते भयम् ॥ ७.१८.२३ ॥
Da sprach Indra voll Freude zum Pfau mit den dunkelblauen Federn: »Kenner des Dharma, ich bin mit dir zufrieden; vor der Schlange hast du nichts zu fürchten.«
7.18.24
इदं नेत्रसहस्रं तु यत्त्वद्बर्हे भविष्यति ।
वर्षमाणे मयि मुदं प्राप्स्यसे प्रीतिलक्षणाम् ।
एवमिन्द्रो वरं प्रादान्मयूरस्य सुरेश्वरः ॥ ७.१८.२४ ॥
»Auf deinem Gefieder werden diese tausend Augen sein; wenn ich regnen lasse, wirst du eine von Freude gekennzeichnete Freude erlangen.« So gewährte Indra, der Herr der Götter, dem Pfau eine Gabe.
7.18.25
नीलाः किल पुरा बर्हा मयूराणां नराधिप ।
सुराधिपाद्वरं प्राप्य गताः सर्वे ऽपि बर्हिणः ॥ ७.१८.२५ ॥
O Herr der Menschen, einst waren die Federn der Pfauen dunkelblau; nachdem sie vom Herrn der Götter eine Gabe erhalten hatten, wurden alle so.
7.18.26
धर्मराजो ऽब्रवीद्राम प्राग्वंशे वायसं स्थितम् ।
पक्षिंस्तवास्मि सुप्रीतः प्रीतस्य वचनं शृणु ॥ ७.१८.२६ ॥
O Rāma, der König des Dharma (Yama) sprach einst zu einer Krähe, die im Geschlecht verweilte: „O Vogel, ich bin sehr zufrieden mit dir; höre meine Worte, gesprochen in Wohlwollen.“
7.18.27
यथान्ये विविधै रोगैः पीड्यन्ते प्राणिनो मया ।
ते न ते प्रभविष्यन्ति मयि प्रीते न संशयः ॥ ७.१८.२७ ॥
So wie andere Lebewesen von mir mit verschiedenen Krankheiten geplagt werden, so werden diese Krankheiten keine Macht über dich haben, wenn ich erfreut bin — daran besteht kein Zweifel.
7.18.28
मृत्युतस्ते भयं नास्ति वरान्मम विहङ्गम ।
यावत्त्वां न वधिष्यन्ति नरास्तावद्भविष्यसि ॥ ७.१८.२८ ॥
O Vogel, durch meine Gabe hast du keine Furcht vor dem Tod; solange die Menschen dich nicht töten, wirst du bestehen.
7.18.29
एते मद्विषयस्था वै मानवाः क्षुद्भयार्दिताः ।
त्वयि भुक्ते तु तृप्तास्ते भविष्यन्ति सबान्धवाः ॥ ७.१८.२९ ॥
Diese Menschen, die in meinem Reich wohnen, sind von Hunger und Furcht geplagt; wenn du verzehrt wirst, werden sie samt ihren Verwandten gesättigt sein.
7.18.30
वरुणस्त्वब्रवीद्धंसं गङ्गातोयविहारिणम् ।
श्रूयतां प्रीतिसंयुक्तं वचः पत्ररथेश्वर ॥ ७.१८.३० ॥
Varuṇa sprach zum Schwan, der in den Wassern des Ganges spielt: „O Herr der Vögel, höre meine Worte, erfüllt von Zuneigung.“
7.18.31
वर्णो मनोहरः सौम्यश्चन्द्रमण्डलसन्निभः ।
भविष्यति तवोदग्रः शुद्धफेनसमप्रभः ॥ ७.१८.३१ ॥
Deine Färbung wird reizend und sanft sein, dem Mondrund gleich, und dein Glanz wird erhaben sein wie reiner Schaum.
7.18.32
मच्छरीरं समासाद्य कान्तो नित्यं भविष्यसि ।
प्राप्स्यसे चातुलां प्रीतिमेतन्मे प्रीतिलक्षणम् ॥ ७.१८.३२ ॥
Wenn du meinen Körper erlangst, wirst du stets geliebt sein und eine unvergleichliche Zuneigung erlangen; das ist das Zeichen meiner Zuneigung.
7.18.33
हंसानां हि पुरा राम नीलवर्णः सपाण्डुरः ।
पक्षा नीलाग्रसंवीताः क्रोडाः शष्पाग्रनिर्मलाः ॥ ७.१८.३३ ॥
O Rāma, früher waren die Schwäne dunkelblau mit einem blassen Schimmer; ihre Flügel waren an den Spitzen dunkelblau, und ihre Unterseiten waren rein wie die Halme des Grases.
7.18.34
अथाब्रवीद्वैश्रवणः कृकलासं गिरौ स्थितम् ।
हैरण्यं सम्प्रयच्छामि वर्णं प्रीतस्तवाप्यहम् ॥ ७.१८.३४ ॥
Da sprach Vaiśravaṇa (Kubera) zu der Eidechse, die auf dem Berg stand: „Ich werde dir eine goldene Färbung schenken, denn auch ich bin mit dir zufrieden.“
7.18.35
सद्रव्यं च शिरो नित्यं भविष्यति तवाक्षयम् ।
एष काञ्चनको वर्णो मत्प्रीत्या ते भविष्यति ॥ ७.१८.३५ ॥
Dein Haupt wird stets unvergängliche, gute Schätze besitzen; und durch meine Gunst wird diese goldene Färbung dir gehören.
7.18.36
एवं दत्त्वा वरांस्तेभ्यस्तस्मिन्यज्ञोत्सवे सुराः ।
निवृत्ताः सह राज्ञा ते पुनः स्वभवनं गताः ॥ ७.१८.३६ ॥
Nachdem sie ihnen so Gaben verliehen hatten, kehrten die Götter zusammen mit dem König von jenem Opferfest zurück und gingen wieder in ihre eigenen Wohnstätten.