ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः ।
कुम्भयोनिर्मिहातेजा राममेतदुवाच ह ॥ ७.२.१ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ರಾಘವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕುಂಭಯೋನಿ ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.2.2
शृणु राम कथावृत्तं तस्य तेजोबलं महत् ।
जघान शत्रून्येनासौ न च वध्यः स शत्रुभिः ॥ ७.२.२ ॥
ರಾಮ, ಕೇಳು ಅವನ ಕಥಾವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು; ಅವನ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲವನ್ನು; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಅವನು ವಧಿಸಲ್ಪಡಲಾರನು.
7.2.3
तावत्ते रावणस्येदं कुलं जन्म च राघव ।
वरप्रदानं च तथा तस्मै दत्तं ब्रवीमि ते ॥ ७.२.३ ॥
ರಾಘವ, ಈಗ ನಿನಗೆ ರಾವಣನ ಈ ವಂಶವನ್ನು, ಅವನ ಜನ್ಮವನ್ನು, ಅವನಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ವರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
7.2.4
पुरा कृतयुगे राम प्रजापतिसुतः प्रभुः ।
पुलस्त्यो नाम ब्रह्मर्षिः साक्षादिव पितामहः ॥ ७.२.४ ॥
ರಾಮ, ಹಿಂದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಪ್ರಭುವಾದ ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಇದ್ದನು; ಅವನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಿತಾಮಹನಂತೆ ಇದ್ದನು.
7.2.5
नानुकीर्त्या गुणास्तस्य धर्मतः शीलतस्तथा ।
प्रजापतेः पुत्र इति वक्तुं शक्यं हि नामतः ॥ ७.२.५ ॥
ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಮತ್ತು ಶೀಲದಿಂದ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗದು; ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರ ಎಂದು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಹುದು.
7.2.6
प्रजापतिसुतत्वेन देवानां वल्लभो हि सः ।
हृष्टः सर्वस्य लोकस्य गुणैः शुभ्रैर्महामतिः ॥ ७.२.६ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರನಾದುದರಿಂದ ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದನು; ಆ ಮಹಾಮತಿ ತನ್ನ ಶುಭ್ರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
7.2.7
स तु धर्मप्रसङ्गेन मेरोः पार्श्वे महागिरेः ।
तृणविन्द्वाश्रमं गत्वा न्यवसन्मुनिपुङ्गवः ॥ ७.२.७ ॥
ಧರ್ಮಪ್ರಸಂಗದ ಕಾರಣ ಮಹಾಗಿರಿ ಮೇರುವಿನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ತೃಣಬಿಂದುವಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ನೆಲೆಸಿದನು.
7.2.8
तपस्तेपे स धर्मात्मा स्वाध्यायनियतेन्द्रियः ।
गत्वाश्रमपदं तस्य विघ्नं कुर्वन्ति कन्यकाः ॥ ७.२.८ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಆತನು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಕನ್ಯೆಯರು ಆಶ್ರಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಿದರು.
7.2.9
देवपन्नगकन्याश्च राजर्षितनयाश्च याः ।
क्रीडन्त्यो ऽप्सरसश्चैव तं देशमुपपेदिरे ॥ ७.२.९ ॥
ದೇವ-ನಾಗ ಕನ್ಯೆಯರು, ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಪುತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
7.2.10
सर्वर्तुषृपभोग्यत्वाद्रम्यत्वात्काननस्य च ।
नित्यशस्तास्तु तं देशं गत्वा क्रीडन्ति कन्यकाः ॥ ७.२.१० ॥
ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದದಾಯಕವಾಗಿದ್ದು, ಕಾಡಿನ ರಮಣೀಯತೆಯಿಂದ ಕನ್ಯೆಯರು ಸದಾ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು.
7.2.11
देशस्य रमणीयत्वात्पुलस्त्यो यत्र स द्विजः ।
गायन्त्यो वादयन्त्यश्च लासयन्त्यस्तथैव च ।
मुनेस्तपस्विनस्तस्य विघ्नं चक्रुरनिन्दिताः ॥ ७.२.११ ॥
ಆ ದೇಶದ ರಮಣೀಯತೆಯಿಂದ, ದ್ವಿಜ ಪುಲಸ್ತ್ಯನಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಹಾಡುತ್ತ, ವಾದ್ಯ ನುಡಿಸುತ್ತ, ನರ್ತಿಸುತ್ತ ಆ ನಿರ್ದೋಷ ಕನ್ಯೆಯರು ತಪಸ್ವಿ ಮುನಿಯ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಿದರು.
7.2.12
अथ क्रुद्धो महातेजा व्याजहार महामुनिः ।
या मे दर्शनमागच्छेत्सा गर्भं धारयिष्यति ॥ ७.२.१२ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮಹಾಮುನಿ ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಕನ್ಯೆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸುವಳು.
7.2.13
तास्तु सर्वाः प्रतिश्रुत्य तस्य वाक्यं महात्मनः ।
ब्रह्मशापभयाद्भीतास्तं देशं नोपचक्रमुः ॥ ७.२.१३ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಬ್ರಹ್ಮಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ ಭೀತರಾಗಿ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವರು ಸಮೀಪಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.2.14
तृणबिन्दोस्तु राजर्षेस्तनया न शृणोति तत् ॥ ७.२.१४ ॥
ರಾಜರ್ಷಿ ತೃಣಬಿಂದುವಿನ ಮಗಳು ಅದನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
7.2.15
गत्वाश्रमपदं तत्र विचचार सुनिर्भया ।
न सापश्यत्स्थिता तत्र काञ्चिदभ्यागतां सखीम् ॥ ७.२.१५ ॥
ಆಕೆ ಆಶ್ರಮ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡಿದಳು; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಬಂದ ಒಬ್ಬ ಸಖಿಯನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
7.2.16
तस्मिन्काले महातेजाः प्राजापत्यो महानृषिः ।
स्वाध्यायमकरोत्तत्र तपसा भावितः स्वयम् ॥ ७.२.१६ ॥
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ತಾನೇ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
7.2.17
सा तु वेदश्रुतिं श्रुत्वा दृष्ट्वा वै तपसो निधिम् ।
अभवत्पाण्डुदेहा सा सुव्यञ्जितशरीरजा ॥ ७.२.१७ ॥
ಆಕೆ ವೇದಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪಾಂಡುವರ್ಣ ದೇಹವುಳ್ಳವಳಾದಳು; ಆಕೆಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದವು.
7.2.18
वभूव च समुद्विग्ना दृष्ट्वा तद्दोषमात्मनः ।
इदं मे किन्त्विति ज्ञात्वा पितुर्गत्वा ऽ ऽश्रमे स्थिता ॥ ७.२.१८ ॥
ತನ್ನ ಆ ದೋಷವನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕೆ ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡಳು; 'ಇದು ನನಗೆ ಏನಾಯಿತು?' ಎಂದು ತಿಳಿದು, ತಂದೆಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತಳು.
7.2.19
तां तु दृष्ट्वा तथाभूतां तृणविन्दुरथाब्रवीत् ।
किं त्वमेतत्त्वसदृशं धारयस्यात्मनो वपुः ॥ ७.२.१९ ॥
ಅವಳು ಹೀಗೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತೃಣಬಿಂದು ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಅಯೋಗ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿರುವೆ?"
7.2.20
सा तु कृत्वाञ्जलिं दीना कन्योवाच तपोधनम् ।
न जाने कारणं तात येन मे रूपमीदृशम् ॥ ७.२.२० ॥
ಆಕೆ ದೀನಳಾಗಿ ಕೈಮುಗಿದು ಆ ತಪೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಅಪ್ಪಾ, ನನ್ನ ರೂಪ ಹೀಗೇಕೆ ಆಯಿತೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು."
7.2.21
किं तु पूर्वं गतास्म्येका महर्षेर्भावितात्मनः ।
पुलस्त्यस्याश्रमं दिव्यमन्वेष्टुं स्वसखीजनम् ॥ ७.२.२१ ॥
ನಾನು ಮೊದಲು ಒಬ್ಬಳೇ, ಭಾವಿತಾತ್ಮರಾದ ಮಹರ್ಷಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯರ ದಿವ್ಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಸಖಿಯರನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ.
7.2.22
न च पश्याम्यहं तत्र काञ्चिदभ्यागतां सखीम् ।
रूपस्य तु विपर्यासं दृष्ट्वा त्रासादिहागता ॥ ७.२.२२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಯಾವ ಸಖಿಯನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ರೂಪ ಹೀಗೆ ಬದಲಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ.
7.2.23
तृणबिन्दुस्तु राजर्षिस्तपसा द्योतितप्रभः ।
ध्यानं विवेश तच्चापि ह्यपश्यदृषिकर्मजम् ॥ ७.२.२३ ॥
ಆದರೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಜರ್ಷಿ ತೃಣಬಿಂದು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿ, ಅದು ಋಷಿಯ ಕರ್ಮದಿಂದ ಉಂಟಾದುದೆಂದು ಕಂಡನು.
7.2.24
स तु विज्ञाय तं शापं महर्षेर्भावितात्मनः ।
गृहीत्वा तनयां गत्वा पुलस्त्यमिदमब्रवीत् ॥ ७.२.२४ ॥
ಆಗ ಅವನು ಭಾವಿತಾತ್ಮರಾದ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆ ಶಾಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಪುಲಸ್ತ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.2.25
भगवंस्तनयां मे त्वं गुणैः स्वैरेव भूषिताम् ।
भिक्षां प्रतिगृहाणेमां महर्षे स्वयमुद्यताम् ॥ ७.२.२५ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಇವಳು ನನ್ನ ಮಗಳು; ತನ್ನದೇ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದವಳು. ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ತಾನಾಗಿಯೇ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಈ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ.
7.2.26
तपश्चरणयुक्तस्य श्रम्यमाणेन्द्रियस्य ते ।
शुश्रूषणपरा नित्यं भविष्यति न संशयः ॥ ७.२.२६ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಬಳಲಿರುವ ನಿಮಗೆ ಅವಳು ಸದಾ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿರುವಳು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
7.2.27
तं ब्रुवाणं तु तद्वाक्यं राजर्षिं धार्मिकं तदा ।
जिघृक्षुरब्रवीत्कन्यां बाढमित्येव स द्विजः ॥ ७.२.२७ ॥
ಆ ಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜರ್ಷಿ ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಆ ದ್ವಿಜನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ 'ಸರಿ' ಎಂದನು.
7.2.28
दत्त्वा स तु यथान्यायं स्वमाश्रमपदं गतः ।
सापि तत्रावसत्कन्या तोषयन्ती पतिं गुणैः ॥ ७.२.२८ ॥
ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅವನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಆ ಕನ್ಯೆಯೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತ ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಪತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.
7.2.29
तस्यास्तु शीलवृत्ताभ्यां तुतोष मुनिपुङ्गवः ।
प्रीतः स तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.२.२९ ॥
ಅವಳ ಶೀಲ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಿಂದ ಆ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು. ಪ್ರೀತನಾದ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
7.2.30
परितुष्टो ऽस्मि सुश्रोणि गुणानां सम्पदा भृशम् ।
तस्माद्देवि ददाम्यद्य पुत्रमात्मसमं तव ॥ ७.२.३० ॥
ಓ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಗುಣಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ನಾನು ಬಹಳ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವಿಯೇ, ಇಂದು ನಿನಗೆ ನನ್ನಂತಹ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
7.2.31
उभयोर्वंशकर्तारं पौलस्त्य इति विश्रुतम् ।
यस्मात्तु विश्रुतो वेदस्त्वयैषो ऽध्ययतो मम ॥ ७.२.३१ ॥
ಇವನು ಎರಡೂ ವಂಶಗಳ ಮೂಲಪುರುಷನಾಗಿ ಪೌಲಸ್ತ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಗ್ರಹಿಸಿದೆ.
7.2.32
तस्मात्स विश्रवा नाम भविष्यति न संशयः ।
एवमुक्ता तु सा देवी प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ७.२.३२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ವಿಶ್ರವಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನಾಗುವನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ದೇವಿ ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ...
7.2.33
अचिरेणैव कालेनासूत विश्रवसं सुतम् ।
त्रिषु लोकेषु विख्यातं यशोधर्मसमन्वितम् ॥ ७.२.३३ ॥
ಅಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅವಳು ವಿಶ್ರವಸ್ ಎಂಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು; ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದು ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
7.2.34
श्रुतिमान्समदर्शी च व्रताचाररतस्तथा ।
पितेव तपसा युक्तो ह्यभवद्विश्रवा मुनिः ॥ ७.२.३४ ॥
ಅವನು ವೇದಜ್ಞನು, ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು, ವ್ರತಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತನು; ತಂದೆಯಂತೆಯೇ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಶ್ರವಸ್ ಮುನಿಯಾದನು.