Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः ।
कुम्भयोनिर्मिहातेजा राममेतदुवाच ह ॥ ७.२.१ ॥
Ao ouvir aquelas palavras do magnânimo Rāghava, o sábio nascido do pote, de grande esplendor, disse estas palavras a Rāma.
7.2.2
शृणु राम कथावृत्तं तस्य तेजोबलं महत् ।
जघान शत्रून्येनासौ न च वध्यः स शत्रुभिः ॥ ७.२.२ ॥
Ouve, Rāma, o relato de sua história, seu grande esplendor e força, pelos quais matou seus inimigos e não podia ser morto por eles.
7.2.3
तावत्ते रावणस्येदं कुलं जन्म च राघव ।
वरप्रदानं च तथा तस्मै दत्तं ब्रवीमि ते ॥ ७.२.३ ॥
Agora, Rāghava, te conto a linhagem de Rāvaṇa, seu nascimento e a dádiva que lhe foi concedida.
7.2.4
पुरा कृतयुगे राम प्रजापतिसुतः प्रभुः ।
पुलस्त्यो नाम ब्रह्मर्षिः साक्षादिव पितामहः ॥ ७.२.४ ॥
Outrora, Rāma, na era Kṛta, houve o senhor Pulastya, filho de Prajāpati, um brahmarṣi, como se fosse o próprio avô em pessoa.
7.2.5
नानुकीर्त्या गुणास्तस्य धर्मतः शीलतस्तथा ।
प्रजापतेः पुत्र इति वक्तुं शक्यं हि नामतः ॥ ७.२.५ ॥
Suas qualidades, em dharma e em caráter, não podem ser plenamente recontadas; pode-se apenas dizer pelo nome que ele é filho de Prajāpati.
7.2.6
प्रजापतिसुतत्वेन देवानां वल्लभो हि सः ।
हृष्टः सर्वस्य लोकस्य गुणैः शुभ्रैर्महामतिः ॥ ७.२.६ ॥
Por ser filho de Prajāpati, era amado pelos deuses; aquele de grande mente alegrava todo o mundo com suas qualidades luminosas.
7.2.7
स तु धर्मप्रसङ्गेन मेरोः पार्श्वे महागिरेः ।
तृणविन्द्वाश्रमं गत्वा न्यवसन्मुनिपुङ्गवः ॥ ७.२.७ ॥
Por causa de uma conversa sobre o dharma, foi para o eremitério de Tṛṇabindu, ao lado do grande monte Meru, e ali habitou, o melhor dos sábios.
7.2.8
तपस्तेपे स धर्मात्मा स्वाध्यायनियतेन्द्रियः ।
गत्वाश्रमपदं तस्य विघ्नं कुर्वन्ति कन्यकाः ॥ ७.२.८ ॥
O de alma justa praticou austeridades, com os sentidos contidos pelo estudo dos Vedas. As donzelas foram ao local de seu eremitério e criaram obstáculos.
7.2.9
देवपन्नगकन्याश्च राजर्षितनयाश्च याः ।
क्रीडन्त्यो ऽप्सरसश्चैव तं देशमुपपेदिरे ॥ ७.२.९ ॥
As filhas dos deuses e dos seres-serpente, as filhas dos reis-sábios e também as apsaras, brincando, chegaram àquela região.
7.2.10
सर्वर्तुषृपभोग्यत्वाद्रम्यत्वात्काननस्य च ।
नित्यशस्तास्तु तं देशं गत्वा क्रीडन्ति कन्यकाः ॥ ७.२.१० ॥
Por ser agradável em todas as estações e pela beleza da floresta, as donzelas iam sempre àquele lugar brincar.
7.2.11
देशस्य रमणीयत्वात्पुलस्त्यो यत्र स द्विजः ।
गायन्त्यो वादयन्त्यश्च लासयन्त्यस्तथैव च ।
मुनेस्तपस्विनस्तस्य विघ्नं चक्रुरनिन्दिताः ॥ ७.२.११ ॥
Por causa da beleza da região onde habitava o nascido duas vezes Pulastya, as donzelas irrepreensíveis, cantando, tocando instrumentos e dançando, criaram obstáculos às austeridades daquele sábio asceta.
7.2.12
अथ क्रुद्धो महातेजा व्याजहार महामुनिः ।
या मे दर्शनमागच्छेत्सा गर्भं धारयिष्यति ॥ ७.२.१२ ॥
Então o grande sábio, de grande esplendor, irado, falou: «A donzela que vier à minha vista conceberá um filho.»
7.2.13
तास्तु सर्वाः प्रतिश्रुत्य तस्य वाक्यं महात्मनः ।
ब्रह्मशापभयाद्भीतास्तं देशं नोपचक्रमुः ॥ ७.२.१३ ॥
Tendo prometido as palavras do magnânimo, todas, temendo a maldição do brâmane, não se aproximaram daquele lugar.
7.2.14
तृणबिन्दोस्तु राजर्षेस्तनया न शृणोति तत् ॥ ७.२.१४ ॥
Mas a filha do rei-sábio Tṛṇabindu não ouviu aquilo.
7.2.15
गत्वाश्रमपदं तत्र विचचार सुनिर्भया ।
न सापश्यत्स्थिता तत्र काञ्चिदभ्यागतां सखीम् ॥ ७.२.१५ ॥
Indo ao local do eremitério, vagou ali sem medo, mas não viu nenhuma companheira que tivesse chegado e estivesse ali de pé.
7.2.16
तस्मिन्काले महातेजाः प्राजापत्यो महानृषिः ।
स्वाध्यायमकरोत्तत्र तपसा भावितः स्वयम् ॥ ७.२.१६ ॥
Naquele tempo, o grande sábio da linhagem de Prajāpati, de grande esplendor, purificado pela austeridade, recitava ele mesmo o Veda ali.
7.2.17
सा तु वेदश्रुतिं श्रुत्वा दृष्ट्वा वै तपसो निधिम् ।
अभवत्पाण्डुदेहा सा सुव्यञ्जितशरीरजा ॥ ७.२.१७ ॥
Tendo ouvido o som do Veda e visto aquele tesouro de austeridade, ela de fato tornou-se pálida no corpo, e os sinais da gravidez manifestaram-se claramente em seu corpo.
7.2.18
वभूव च समुद्विग्ना दृष्ट्वा तद्दोषमात्मनः ।
इदं मे किन्त्विति ज्ञात्वा पितुर्गत्वा ऽ ऽश्रमे स्थिता ॥ ७.२.१८ ॥
Vendo aquela falta em si mesma, ficou muito perturbada; sabendo 'O que é isto que me aconteceu?', foi ao eremitério de seu pai e ali se pôs de pé.
7.2.19
तां तु दृष्ट्वा तथाभूतां तृणविन्दुरथाब्रवीत् ।
किं त्वमेतत्त्वसदृशं धारयस्यात्मनो वपुः ॥ ७.२.१९ ॥
Ao vê-la assim transformada, Tṛṇabindu disse: "Por que carregas o teu corpo numa forma tão imprópria?"
7.2.20
सा तु कृत्वाञ्जलिं दीना कन्योवाच तपोधनम् ।
न जाने कारणं तात येन मे रूपमीदृशम् ॥ ७.२.२० ॥
Com as mãos postas e aflita, a jovem disse àquele tesouro de ascese: "Pai, não conheço a causa pela qual minha forma se tornou assim."
7.2.21
किं तु पूर्वं गतास्म्येका महर्षेर्भावितात्मनः ।
पुलस्त्यस्याश्रमं दिव्यमन्वेष्टुं स्वसखीजनम् ॥ ७.२.२१ ॥
Antes, fui sozinha ao divino eremitério do grande sábio Pulastya, de alma disciplinada, procurar minhas companheiras.
7.2.22
न च पश्याम्यहं तत्र काञ्चिदभ्यागतां सखीम् ।
रूपस्य तु विपर्यासं दृष्ट्वा त्रासादिहागता ॥ ७.२.२२ ॥
Lá não vi nenhuma companheira que tivesse chegado; e, vendo essa inversão da minha forma, vim para cá com medo.
7.2.23
तृणबिन्दुस्तु राजर्षिस्तपसा द्योतितप्रभः ।
ध्यानं विवेश तच्चापि ह्यपश्यदृषिकर्मजम् ॥ ७.२.२३ ॥
Mas Tṛṇabindu, o rei-sábio cujo esplendor fora iluminado pela ascese, entrou em meditação e percebeu que aquilo surgira da ação do sábio.
7.2.24
स तु विज्ञाय तं शापं महर्षेर्भावितात्मनः ।
गृहीत्वा तनयां गत्वा पुलस्त्यमिदमब्रवीत् ॥ ७.२.२४ ॥
Então, compreendendo aquela maldição do grande sábio de alma disciplinada, tomou sua filha, foi até Pulastya e disse isto.
7.2.25
भगवंस्तनयां मे त्वं गुणैः स्वैरेव भूषिताम् ।
भिक्षां प्रतिगृहाणेमां महर्षे स्वयमुद्यताम् ॥ ७.२.२५ ॥
Ó venerável, esta é minha filha, adornada pelas suas próprias virtudes. Ó grande sábio, aceita esta oferenda que ela própria se apresenta para fazer.
7.2.26
तपश्चरणयुक्तस्य श्रम्यमाणेन्द्रियस्य ते ।
शुश्रूषणपरा नित्यं भविष्यति न संशयः ॥ ७.२.२६ ॥
Ela sempre estará dedicada a servir-te, a ti que te entregas às austeridades e cujos sentidos estão exaustos; não há dúvida.
7.2.27
तं ब्रुवाणं तु तद्वाक्यं राजर्षिं धार्मिकं तदा ।
जिघृक्षुरब्रवीत्कन्यां बाढमित्येव स द्विजः ॥ ७.२.२७ ॥
Quando aquele virtuoso rei-sábio disse estas palavras, o brâmane, desejando tomar a donzela, respondeu: «Muito bem».
7.2.28
दत्त्वा स तु यथान्यायं स्वमाश्रमपदं गतः ।
सापि तत्रावसत्कन्या तोषयन्ती पतिं गुणैः ॥ ७.२.२८ ॥
Tendo-a dado segundo a norma, ele regressou ao seu próprio eremitério. A donzela também ali habitou, agradando ao marido com as suas virtudes.
7.2.29
तस्यास्तु शीलवृत्ताभ्यां तुतोष मुनिपुङ्गवः ।
प्रीतः स तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.२.२९ ॥
Aquele melhor dos sábios agradou-se do seu caráter e da sua conduta; encantado, o de grande esplendor disse estas palavras.
7.2.30
परितुष्टो ऽस्मि सुश्रोणि गुणानां सम्पदा भृशम् ।
तस्माद्देवि ददाम्यद्य पुत्रमात्मसमं तव ॥ ७.२.३० ॥
Ó de belas ancas, estou muito satisfeito com a abundância das tuas virtudes. Por isso, ó deusa, hoje concedo-te um filho igual a mim.
7.2.31
उभयोर्वंशकर्तारं पौलस्त्य इति विश्रुतम् ।
यस्मात्तु विश्रुतो वेदस्त्वयैषो ऽध्ययतो मम ॥ ७.२.३१ ॥
Ele será o progenitor de ambas as linhagens e será renomado como Paulastya, pois você ouviu e aprendeu este Veda enquanto eu o estudava.
7.2.32
तस्मात्स विश्रवा नाम भविष्यति न संशयः ।
एवमुक्ता तु सा देवी प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ७.२.३२ ॥
Portanto ele será chamado Viśravas; não há dúvida. Assim dita, a deusa, com o coração cheio de alegria...
7.2.33
अचिरेणैव कालेनासूत विश्रवसं सुतम् ।
त्रिषु लोकेषु विख्यातं यशोधर्मसमन्वितम् ॥ ७.२.३३ ॥
Em pouco tempo deu à luz o filho Viśravas, famoso nos três mundos e dotado de glória e dharma.
7.2.34
श्रुतिमान्समदर्शी च व्रताचाररतस्तथा ।
पितेव तपसा युक्तो ह्यभवद्विश्रवा मुनिः ॥ ७.२.३४ ॥
Era versado nos Vedas, de ânimo equânime e devotado aos votos e à conduta correta; como seu pai, dotado de austeridade, Viśravas tornou-se um sábio.