رامايانا فالميكي · السارغا 7.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.20.1
ततो वित्रासयन्मर्त्यान्पृथिव्यां राक्षसाधिपः ।
आससाद घने तस्मिन्नारदं मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.२०.१ ॥
ثم اقترب سيد الراكشاسا، مروِّعًا الفانين على الأرض، في ذلك السحاب الكثيف، من نارادا، أفضل الحكماء.
7.20.2
तस्याभिवादनं कृत्वा दशग्रीवो निशाचरः ।
अब्रवीत्कुशलं पृष्ट्वा हेतुमागमनस्य च ॥ ७.२०.२ ॥
فلما حيّاه بالتحية، سأل الليلي ذو العشر رقاب عن سلامته وسبب مجيئه، ثم قال:
7.20.3
नारदस्तु महातेजा देवर्षिरमितप्रभः ।
अब्रवीन्मेघपृष्ठस्थो रावणं पुष्पके स्थितम् ॥ ७.२०.३ ॥
أما نارادا، حكيم الآلهة، عظيم البهاء لا تُحد إشراقته، فقد وقف على ظهر السحابة وخاطب راڤانا الواقف في عربة بوشباكا.
7.20.4
राक्षसाधिपते सौम्य तिष्ठ विश्रवसः सुत ।
प्रीतो ऽस्म्यभिजनोपेतविक्रमैरूर्जितैस्तव ॥ ७.२०.४ ॥
يا سيد الراكشاسا، يا لطيف، يا ابن فيشراوا، قِف! إنني مسرور ببأسك الجبار الذي يليق بنسبك الرفيع.
7.20.5
विष्णुना दैत्यघातैश्च गन्धर्वोरगधर्षणैः ।
त्वया समं विमर्दैश्च भृशं हि परितोषितः ॥ ७.२०.५ ॥
لقد سررتُ كثيرًا بقتل الدايتيا مع فيشنو، وبإخضاع الغاندهارفا والأفاعي، وبالمنازلات التي خضتها معي.
7.20.6
किंचिद्वक्ष्यामि तावत्ते श्रोतव्यं श्रोष्यसे यदि ।
श्रुत्वा चानन्तरं कार्यं त्वया राक्षससत्तम ।
तन्मे निगदतस्तात समाधिं श्रवणे कुरु ॥ ७.२०.६ ॥
سأقول لك شيئًا؛ فاسمع إن أردت السماع. يا أفضل الراكشاسا، بعد أن تسمع فافعل ما يجب عليك فعله. يا عزيزي، ألقِ سمعك إلى كلامي حين أتكلم.
7.20.7
किमयं वध्यते तात त्वया ऽवध्येन दैवतैः ।
हत एव ह्ययं लोको यदा मृत्युवशं गतः ॥ ७.२०.७ ॥
يا بُنيّ، لماذا تقتل من لا تقتله حتى الآلهة؟ إن هذا العالم، إذ صار في قبضة الموت، قد قُتل من قبل.
7.20.8
्तम ।
देवदानवदैत्यानां यक्षगन्धर्वरक्षसाम् ।
अवध्येन त्वया लोकः क्लेष्टुं युक्तो न मानुषः ॥ ७.२०.८ ॥
أنت الذي لا تقتله الآلهة ولا الدانافا ولا الدايتيا ولا اليكشا ولا الغاندهارفا ولا الراكشاسا، ولا يليق بك أن تعذب عالم البشر.
7.20.9
नित्यं श्रेयसि सम्मूढं महद्भिर्व्यसनैर्वृतम् ।
हन्यात्कस्तादृशं लोकं जराव्याधिशतैर्युतम् ॥ ७.२०.९ ॥
من ذا الذي يقتل عالماً كهذا، تائهاً دوماً عن خيره، محاطاً بالمصائب العظيمة، ومثقلاً بمئات الشيخوخة والأمراض؟
7.20.10
तैस्तैरनिष्टोपगमैरजस्रं यत्र कुत्र कः ।
मतिमान्मानुषे लोके युद्धेन प्रणयी भवेत् ॥ ७.२०.१० ॥
في عالم البشر المملوء أينما كان وفي كل حين بشتى الأحداث المكروهة، أيُّ حكيم يصير محباً له بالحرب؟
7.20.11
क्षीयमाणं दैवहतं श्रुत्पिपासाजरादिभिः ।
विषादशोकसम्मूढं लोकं त्वं क्षपयस्व मा ॥ ७.२०.११ ॥
لا تُهلك هذا العالم الذي يذبل من الجوع والعطش والشيخوخة وغيرها، المضروب بالقدر، المحتار بالحزن والأسى.
7.20.12
पश्य तावन्महाबाहो राक्षसेश्वर मानुषम् ।
मूढमेवं विचित्रार्थं यस्य न ज्ञायते गतिः ॥ ७.२०.१२ ॥
انظر، يا ذا الذراعين القويتين، يا سيد الراكشاسا، إلى الإنسان، هكذا تائهاً ذا غايات عجيبة لا يُعرف مصيره.
7.20.13
क्वचिद्वादित्रनृत्यादि सेव्यते मुदितैर्जनैः ।
रुद्यते चापरैरार्तैर्धाराश्रुनयनाननैः ॥ ७.२०.१३ ॥
هنا يتمتع الفرحون بالموسيقى والرقص وما شابه، وهناك يبكي المتألمون وقد غمرت الدموع عيونهم ووجوههم.
7.20.14
मातापितृसुतस्नेहैर्भार्याबन्धुमनोरमैः ।
मोहितो ऽयं जनो ध्वस्तः क्लेशं स्वं नावबुध्यते ॥ ७.२०.१४ ॥
هذا الإنسان، المخدوع بمحبة الأم والأب والابن، وبالروابط الساحرة للزوجة والأقارب، يهلك، لكنه لا يدرك عذابه الخاص.
7.20.15
अलमेनं परिक्लिश्य लोकं मोहनिराकृतम् ।
जित एव त्वया सौम्य मर्त्यलोको न संशयः ॥ ७.२०.१५ ॥
كفى! لا تُعذِّب أكثر هذا العالم المقهور بالوهم. أيها الحليم، لقد فتحتَ عالم الفانين من قبل، ولا شك في ذلك.
7.20.16
अवश्यमेभिः सर्वैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ।
तन्निगृह्णीष्व पौलस्त्य यमं परपुरञ्जय ॥ ७.२०.१६ ॥
لا بد أن يذهب جميعُ هؤلاء إلى مسكن ياما. فلذلك، أيها المنحدر من بوليستيا، يا فاتح مدن الأعداء، قيِّدْ ياما.
7.20.17
तस्मिञ्जिते जितं सर्वं भवत्येव न संशयः ।
एवमुक्तस्तु लङ्केशो दीप्यमानं स्वतेजसा ।
अब्रवीन्नारदं तत्र सम्प्रहस्याभिवाद्य च ॥ ७.२०.१७ ॥
إذا قُهِر هو فقد قُهِر كل شيء، ولا شك في ذلك. فلما قيل له هذا، ضحك سيّد لانكا، وهو يتوهّج بنوره، وحيّى ناراداً ثم قال.
7.20.18
महर्षे देवगन्धर्वविहार समरप्रिय ।
अहं समुद्यतो गन्तुं विजयार्थं रसातलम् ॥ ७.२०.१८ ॥
أيها الحكيم العظيم، يا من تطوف بين الآلهة والغاندهارفا، يا محب القتال! قد استعددت للذهاب إلى رساتالا طلباً للنصر.
7.20.19
ततो लोकत्रयं जित्वा स्थाप्य नागान्सुरान्वशे ।
समुद्रममृतार्थं च मथिष्यामि रसालयम् ॥ ७.२०.१९ ॥
ثم، بعد أن أفتح العوالم الثلاثة وأُخضع النagas والآلهة، سأخض المحيط، مسكن المياه، من أجل الأمريتا.
7.20.20
अथाब्रवीदृशग्रीवं नारदो भगवानृषिः ।
क्व खल्विदानीं मार्गेण त्वया ह्यन्येन गम्यते ॥ ७.२०.२० ॥
فقال الحكيم المبجل ناراداً لرافانا ذي العشرة رؤوس: "إلى أين تذهب الآن؟ أنت تسلك طريقاً آخر."
7.20.21
अयं खलु सुदुर्गम्यः प्रेतराजपुरं प्रति ।
मार्गो गच्छति दुर्धर्षो यमस्यामित्रकर्शन ॥ ७.२०.२१ ॥
"هذا الطريق بالفعل شديد الوعورة، إنه يؤدي إلى مدينة ملك الموتى. يا مُهلك الأعداء، هذا هو طريق يَمَا الذي لا يُقهر."
7.20.22
स तु शारदमेघाभं हासं मुक्त्वा दशाननः ।
उवाच कृतमित्येव वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ७.२०.२२ ॥
لكن داشانانا ضحك كغيمة الخريف وقال: "لقد تم ذلك بالفعل"، ونطق بهذه الكلمات.
7.20.23
तस्मादेवमहं ब्रह्मन् वैवस्वतवधोद्यतः ।
गच्छामि दक्षिणामाशां यत्र सूर्यात्मजो नृपः ॥ ७.२०.२३ ॥
"لذلك، أيها البراهمي، عازماً على قتل فيفاسفاتا، أمضي نحو الجنوب، حيث يقيم الملك ابن الشمس."
7.20.24
मया हि भगवन्क्रोधात्प्रतिज्ञातं रणार्थिना ।
अवजेष्यामि चतुरो लोकपालानिति प्रभो ॥ ७.२०.२४ ॥
"أيها المبجل، إني بدافع الغضب والرغبة في القتال قد نذرت: يا رب، سأقهر حماة العوالم الأربعة."
7.20.25
तदिह प्रस्थितो ऽहं वै प्रेतराजपुरं प्रति ।
प्राणिसङ्क्लेशकर्तारं योजयिष्यामि मृत्युना ॥ ७.२०.२५ ॥
لذلك أنا منطلق من هنا نحو مدينة ملك الموتى؛ وسأجعل مسبب العذاب للكائنات يلتقي بالموت.
7.20.26
एवमुक्त्वा दशग्रीवो मुनिं तमभिवाद्य च ।
प्रययौ दक्षिणामाशां प्रविष्टः सह मन्त्रिभिः ॥ ७.२०.२६ ॥
وبعد أن قال ذلك، حيّا رافانا ذو العشرة رؤوس ذلك الحكيم، ومضى نحو الجنوب مع وزرائه.
7.20.27
नारदस्तु महातेजा मुहूर्तं ध्यानमास्थितः ।
चिन्तयामास विप्रेन्द्रो विधूम इव पावकः ॥ ७.२०.२७ ॥
جلس نارادا ذو البهاء العظيم في تأمل لحظة وأخذ يفكر؛ كان ذلك أفضل البراهمة يتلألأ كنار بلا دخان.
7.20.28
येन लोकास्त्रयः सेन्द्राः क्लिश्यन्ते सचराचराः ।
क्षीणे चायुषि धर्मेण स कालो जेष्यते कथम् ॥ ७.२०.२८ ॥
كيف يُغلب ذلك الزمن الذي يُعذَّب بسببه العوالم الثلاثة مع إندرا وكل الكائنات المتحركة والساكنة، والذي حين تنفد الأعمار يجلب الموت وفق الدَّرْمَا؟
7.20.29
स्वदत्तकृतसाक्षी यो द्वितीय इव पावकः ।
लब्धसञ्ज्ञा विजेष्यन्ते लोका यस्य महात्मनः ॥ ७.२०.२९ ॥
هو شاهد ما أعطاه وما فعله، مثل نار ثانية؛ ذلك العظيم الذي بنيل الوعي يُغلب العوالم —
7.20.30
यस्य नित्यं त्रयो लोका विद्रवन्ति भयार्दिताः ।
तं कथं राक्षसेन्द्रो ऽसौ स्वयमेव गमिष्यति ॥ ७.२०.३० ॥
كيف يذهب سيد الرakshasa بنفسه إلى ذلك الذي تفر العوالم الثلاثة المعذّبة دوماً من خوفه؟
7.20.31
यो विधाता च धाता च सुकृतं दुष्कृतं तथा ।
त्रैलोक्यं विजितं येन तं कथं विजयिष्यते ॥ ७.२०.३१ ॥
من هو الخالق والحافظ، ربّ الأعمال الصالحة والسيئة، الذي قهر العوالم الثلاثة، كيف يُهزم؟
7.20.32
अपरं किन्तु कृत्वायं विधानं संविधास्यति ।
कौतूहलसमुत्पन्नो यास्यामि यमसादनम् ॥ ७.२०.३२ ॥
لكن غيره سيدبّر هذا الأمر. مدفوعًا بالفضول، سأذهب إلى مسكن ياما.
7.20.33
विमर्दं द्रष्टुमनयोर्यमराक्षसयोः स्वयम् ॥ ७.२०.३३ ॥
سأذهب بنفسي لأشهد الصدام بين هذين، ياما والراكشاسا.