ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.20.1
ततो वित्रासयन्मर्त्यान्पृथिव्यां राक्षसाधिपः ।
आससाद घने तस्मिन्नारदं मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.२०.१ ॥
ಆಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ, ಆ ದಟ್ಟ ಮೇಘದಲ್ಲಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾರದರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
7.20.2
तस्याभिवादनं कृत्वा दशग्रीवो निशाचरः ।
अब्रवीत्कुशलं पृष्ट्वा हेतुमागमनस्य च ॥ ७.२०.२ ॥
ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ದಶಗ್ರೀವ ನಿಶಾಚರನು, ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ ಮತ್ತು ಆಗಮನದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.20.3
नारदस्तु महातेजा देवर्षिरमितप्रभः ।
अब्रवीन्मेघपृष्ठस्थो रावणं पुष्पके स्थितम् ॥ ७.२०.३ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಅಮಿತ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವರೂ ಆದ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದರು, ಮೇಘದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾವಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
7.20.4
राक्षसाधिपते सौम्य तिष्ठ विश्रवसः सुत ।
प्रीतो ऽस्म्यभिजनोपेतविक्रमैरूर्जितैस्तव ॥ ७.२०.४ ॥
ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಯೇ, ಸೌಮ್ಯನೇ, ವಿಶ್ರವಸನ ಮಗನೇ, ನಿಲ್ಲು. ನಿನ್ನ ಉನ್ನತ ಕುಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರಬಲ ಪರಾಕ್ರಮಗಳಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
7.20.5
विष्णुना दैत्यघातैश्च गन्धर्वोरगधर्षणैः ।
त्वया समं विमर्दैश्च भृशं हि परितोषितः ॥ ७.२०.५ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ದೈತ್ಯರ ಸಂಹಾರದಿಂದ, ಗಂಧರ್ವ ಮತ್ತು ಉರಗರನ್ನು ಅಡಗಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
7.20.6
किंचिद्वक्ष्यामि तावत्ते श्रोतव्यं श्रोष्यसे यदि ।
श्रुत्वा चानन्तरं कार्यं त्वया राक्षससत्तम ।
तन्मे निगदतस्तात समाधिं श्रवणे कुरु ॥ ७.२०.६ ॥
ನಾನು ನಿನಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಕೇಳಲು ಬಯಸಿದರೆ ಕೇಳು. ರಾಕ್ಷಸೋತ್ತಮನೇ, ಕೇಳಿದ ನಂತರ ನೀನು ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮಾಡು. ಮಗನೇ, ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳು.
7.20.7
किमयं वध्यते तात त्वया ऽवध्येन दैवतैः ।
हत एव ह्ययं लोको यदा मृत्युवशं गतः ॥ ७.२०.७ ॥
ಮಗನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದವನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿರುವೆ? ಮೃತ್ಯುವಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ ಈ ಲೋಕ ಈಗಾಗಲೇ ಹತವಾಗಿದೆ.
7.20.8
्तम ।
देवदानवदैत्यानां यक्षगन्धर्वरक्षसाम् ।
अवध्येन त्वया लोकः क्लेष्टुं युक्तो न मानुषः ॥ ७.२०.८ ॥
ದೇವ, ದಾನವ, ದೈತ್ಯ, ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ವಧ್ಯನಾಗದ ನೀನು, ಮನುಷ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
7.20.9
नित्यं श्रेयसि सम्मूढं महद्भिर्व्यसनैर्वृतम् ।
हन्यात्कस्तादृशं लोकं जराव्याधिशतैर्युतम् ॥ ७.२०.९ ॥
ಸದಾ ಒಳಿತಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಮಹಾ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ನೂರಾರು ಮುಪ್ಪು ರೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇಂತಹ ಲೋಕವನ್ನು ಯಾರು ಕೊಲ್ಲುವರು?
7.20.10
तैस्तैरनिष्टोपगमैरजस्रं यत्र कुत्र कः ।
मतिमान्मानुषे लोके युद्धेन प्रणयी भवेत् ॥ ७.२०.१० ॥
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಿರಂತರ ಅಹಿತ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಅದರ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರನಾಗುವನು?
7.20.11
क्षीयमाणं दैवहतं श्रुत्पिपासाजरादिभिः ।
विषादशोकसम्मूढं लोकं त्वं क्षपयस्व मा ॥ ७.२०.११ ॥
ಹಸಿವು, ನೀರಡಿಕೆ, ಮುಪ್ಪು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತ, ದೈವದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿಷಾದ ಶೋಕದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ನೀನು ನಾಶಮಾಡಬೇಡ.
7.20.12
पश्य तावन्महाबाहो राक्षसेश्वर मानुषम् ।
मूढमेवं विचित्रार्थं यस्य न ज्ञायते गतिः ॥ ७.२०.१२ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನೇ, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡು. ಹೀಗೆ ಮೋಹಗೊಂಡು, ವಿಚಿತ್ರ ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳ, ಯಾರ ಗತಿಯೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡು.
7.20.13
क्वचिद्वादित्रनृत्यादि सेव्यते मुदितैर्जनैः ।
रुद्यते चापरैरार्तैर्धाराश्रुनयनाननैः ॥ ७.२०.१३ ॥
ಎಲ್ಲೋ ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಿತ ಜನರು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಬೇರೆಡೆ ಪೀಡಿತರು ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣು ಮುಖಗಳಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
7.20.14
मातापितृसुतस्नेहैर्भार्याबन्धुमनोरमैः ।
मोहितो ऽयं जनो ध्वस्तः क्लेशं स्वं नावबुध्यते ॥ ७.२०.१४ ॥
ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಮಗನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಮನೋಹರ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಈ ಮನುಷ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.20.15
अलमेनं परिक्लिश्य लोकं मोहनिराकृतम् ।
जित एव त्वया सौम्य मर्त्यलोको न संशयः ॥ ७.२०.१५ ॥
ಸಾಕು, ಮೋಹದಿಂದ ಸೋತ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪೀಡಿಸಬೇಡ. ಸೌಮ್ಯನೇ, ಮರ್ತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ನೀನು ಈಗಾಗಲೇ ಗೆದ್ದಿರುವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
7.20.16
अवश्यमेभिः सर्वैश्च गन्तव्यं यमसादनम् ।
तन्निगृह्णीष्व पौलस्त्य यमं परपुरञ्जय ॥ ७.२०.१६ ॥
ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಯಮನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪೌಲಸ್ತ್ಯನೇ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ, ಯಮನನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸು.
7.20.17
तस्मिञ्जिते जितं सर्वं भवत्येव न संशयः ।
एवमुक्तस्तु लङ्केशो दीप्यमानं स्वतेजसा ।
अब्रवीन्नारदं तत्र सम्प्रहस्याभिवाद्य च ॥ ७.२०.१७ ॥
ಅವನನ್ನು ಗೆದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗೆದ್ದಂತೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಲಂಕೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಅಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ನಾರದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
7.20.18
महर्षे देवगन्धर्वविहार समरप्रिय ।
अहं समुद्यतो गन्तुं विजयार्थं रसातलम् ॥ ७.२०.१८ ॥
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರ ನಡುವೆ ವಿಹರಿಸುವವನೇ, ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯನೇ! ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
7.20.19
ततो लोकत्रयं जित्वा स्थाप्य नागान्सुरान्वशे ।
समुद्रममृतार्थं च मथिष्यामि रसालयम् ॥ ७.२०.१९ ॥
ನಂತರ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು, ನಾಗರನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ಜಲಾಲಯವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.20.20
अथाब्रवीदृशग्रीवं नारदो भगवानृषिः ।
क्व खल्विदानीं मार्गेण त्वया ह्यन्येन गम्यते ॥ ७.२०.२० ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ನಾರದರು ದಶಗ್ರೀವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಈಗ ನೀನು ಯಾವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ? ಇದು ಬೇರೆಯೇ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲವೇ?"
7.20.21
अयं खलु सुदुर्गम्यः प्रेतराजपुरं प्रति ।
मार्गो गच्छति दुर्धर्षो यमस्यामित्रकर्शन ॥ ७.२०.२१ ॥
"ಈ ಮಾರ್ಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮ. ಇದು ಯಮರಾಜನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಶತ್ರುನಾಶಕನೇ, ಇದು ಯಮನ ದುರ್ಧರ್ಷ ಮಾರ್ಗ."
7.20.22
स तु शारदमेघाभं हासं मुक्त्वा दशाननः ।
उवाच कृतमित्येव वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ७.२०.२२ ॥
ಆದರೆ ದಶಾನನನು ಶರದ್ಋತುವಿನ ಮೇಘದಂತೆ ನಕ್ಕು, "ಅದು ಆಗಲೇ ಆಯಿತು" ಎಂದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.20.23
तस्मादेवमहं ब्रह्मन् वैवस्वतवधोद्यतः ।
गच्छामि दक्षिणामाशां यत्र सूर्यात्मजो नृपः ॥ ७.२०.२३ ॥
"ಆದ್ದರಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನ್, ವೈವಸ್ವತ ಯಮನನ್ನು ವಧಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಸೂರ್ಯಪುತ್ರನಾದ ಆ ರಾಜನಿರುವ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ."
7.20.24
मया हि भगवन्क्रोधात्प्रतिज्ञातं रणार्थिना ।
अवजेष्यामि चतुरो लोकपालानिति प्रभो ॥ ७.२०.२४ ॥
"ಭಗವನ್, ಕೋಪದಿಂದಲೂ ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದಲೂ ನಾನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ: ಪ್ರಭುವೇ, ನಾಲ್ವರು ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ."
7.20.25
तदिह प्रस्थितो ऽहं वै प्रेतराजपुरं प्रति ।
प्राणिसङ्क्लेशकर्तारं योजयिष्यामि मृत्युना ॥ ७.२०.२५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ನಾನು ಪ್ರೇತರಾಜನ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸಂಕಟ ನೀಡುವ ಅವನನ್ನು ಮೃತ್ಯುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.20.26
एवमुक्त्वा दशग्रीवो मुनिं तमभिवाद्य च ।
प्रययौ दक्षिणामाशां प्रविष्टः सह मन्त्रिभिः ॥ ७.२०.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದಶಗ್ರೀವನು ಆ ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
7.20.27
नारदस्तु महातेजा मुहूर्तं ध्यानमास्थितः ।
चिन्तयामास विप्रेन्द्रो विधूम इव पावकः ॥ ७.२०.२७ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನಾರದನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಆ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.20.28
येन लोकास्त्रयः सेन्द्राः क्लिश्यन्ते सचराचराः ।
क्षीणे चायुषि धर्मेण स कालो जेष्यते कथम् ॥ ७.२०.२८ ॥
ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ಯಾರಿಂದ ಸಂಕಟ ಪಡುತ್ತಿವೆಯೋ, ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಧರ್ಮದಂತೆ ಯಾರ ಮೂಲಕ ಮರಣ ಬರುತ್ತದೆಯೋ — ಆ ಕಾಲನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವನು?
7.20.29
स्वदत्तकृतसाक्षी यो द्वितीय इव पावकः ।
लब्धसञ्ज्ञा विजेष्यन्ते लोका यस्य महात्मनः ॥ ७.२०.२९ ॥
ತಾನು ಕೊಟ್ಟ ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವನು, ಎರಡನೆಯ ಅಗ್ನಿಯಂತಿರುವವನು — ಯಾವ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಚೇತನ ಪಡೆದು ಲೋಕಗಳು ಜಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯೋ —
7.20.30
यस्य नित्यं त्रयो लोका विद्रवन्ति भयार्दिताः ।
तं कथं राक्षसेन्द्रो ऽसौ स्वयमेव गमिष्यति ॥ ७.२०.३० ॥
ಯಾರ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಸದಾ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆಯೋ — ಅವನ ಬಳಿಗೆ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನು ತಾನೇ ಹೇಗೆ ಹೋಗುವನು?
7.20.31
यो विधाता च धाता च सुकृतं दुष्कृतं तथा ।
त्रैलोक्यं विजितं येन तं कथं विजयिष्यते ॥ ७.२०.३१ ॥
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಪೋಷಕನೂ, ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಆಗಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯ?
7.20.32
अपरं किन्तु कृत्वायं विधानं संविधास्यति ।
कौतूहलसमुत्पन्नो यास्यामि यमसादनम् ॥ ७.२०.३२ ॥
ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವರು. ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
7.20.33
विमर्दं द्रष्टुमनयोर्यमराक्षसयोः स्वयम् ॥ ७.२०.३३ ॥
ಯಮ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ನಡುವಿನ ಈ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ನಾನೇ ಸ್ವತಃ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.