ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.22.1
स तस्य तु महानादं श्रुत्वा वैवस्वतः प्रभुः ।
शत्रुं विजयिनं मेने स्वबलस्य च सङ्क्षयम् ॥ ७.२२.१ ॥
ಅವನ ಆ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರಭು ವೈವಸ್ವತ (ಯಮ) ಶತ್ರು ಜಯಶಾಲಿಯಾದನೆಂದೂ, ತನ್ನ ಸೇನೆಯ ನಾಶವಾಯಿತೆಂದೂ ಭಾವಿಸಿದನು.
7.22.2
स हि योधान्हतान्मत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः ।
अब्रवीत्त्वरितं सूतं रथो ऽयमुपनीयताम् ॥ ७.२२.२ ॥
ಯೋಧರು ಹತರಾದರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನು ಬೇಗನೆ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ರಥವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತನ್ನಿ."
7.22.3
तस्य सूतस्तदा दिव्यमुपस्थाप्य महारथम् ।
स्थितः स च महातेजा ह्यध्यारोहत तं रथम् ।
प्राशमुद्गरहस्तश्च मृत्युस्तस्याग्रतः स्थितः ॥ ७.२२.३ ॥
ಆಗ ಅವನ ಸಾರಥಿ ದಿವ್ಯ ಮಹಾರಥವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ಆ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು. ಈಟಿ ಮತ್ತು ಗದೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಮೃತ್ಯು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತ್ತು.
7.22.4
येन सङ्क्षिप्यते सर्वं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ।
कालदण्डस्तु पार्श्वस्थो मूर्तिमानस्य चाभवत् ।
यमप्रहरणं दिव्यं तेजसा ज्वलदग्निमत् ॥ ७.२२.४ ॥
ಈ ಅವ್ಯಯ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಾವುದರಿಂದ ಕುಗ್ಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ಕಾಲದಂಡವು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮೂರ್ತಿರೂಪ ತಾಳಿತು. ಯಮನ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರವು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯಿತು.
7.22.5
तस्य पार्श्वेषु निच्छिद्राः कालपाशाः प्रतिष्ठिताः ॥ ७.२२.५ ॥
ಅವನ ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರವಿಲ್ಲದ ಕಾಲಪಾಶಗಳನ್ನು ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
7.22.6
पावकस्पर्शसङ्काशः स्थितो मूर्तश्च मुद्गरः ॥ ७.२२.६ ॥
ಬೆಂಕಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಗದೆ ಮೂರ್ತರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು.
7.22.7
ततो लोकत्रयं क्षुब्धमकम्पन्त दिवौकसः ।
कालं दृष्ट्वा तथा क्रुद्धं सर्वलोकभयावहम् ॥ ७.२२.७ ॥
ಆಗ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಕಳವಳಗೊಂಡವು; ದೇವತೆಗಳು ನಡುಗಿದರು; ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯ ತರುವ ಕೋಪಗೊಂಡ ಕಾಲನನ್ನು ಕಂಡು.
7.22.8
ततः प्रचोदयन्सूतस्तानश्वान्रुचिरप्रभान् ।
प्रययौ भीमसन्नादो यत्र रक्षःपतिः स्थितः ॥ ७.२२.८ ॥
ಆಗ ಸಾರಥಿ ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ, ಭೀಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ರಾಕ್ಷಸರಾಜ ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
7.22.9
मुहूर्तेन यमं ते तु हया हरिहयोपमाः ।
प्रापयन्मनसस्तुल्या यत्र तत्प्रस्तुतं रणम् ॥ ७.२२.९ ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಕುದುರೆಗಳಂತಿದ್ದ ಆ ಕುದುರೆಗಳು, ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಯುದ್ಧ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಒಯ್ದವು.
7.22.10
दृष्ट्वा तथैव विकृतं रथं मृत्युसमन्वितम् ।
सचिवा राक्षसेन्द्रस्य सहसा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.२२.१० ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವಿಕೃತವಾಗಿ, ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದಂತಿದ್ದ ಆ ರಥವನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಚದುರಿ ಓಡಿದರು.
7.22.11
लघुसत्त्वतया ते हि नष्टसञ्ज्ञा भयार्दिताः ।
नेह योद्धुं समर्थाः स्म इत्युक्त्वा प्रययुर्दिशः ॥ ७.२२.११ ॥
ಅಲ್ಪ ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದು, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, 'ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ನಾವು ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಓಡಿದರು.
7.22.12
स तु तं तादृशं दृष्ट्वा रथं लोकभयावहम् ।
नाक्षुभ्यत दशग्रीवो न चापि भयमाविशत् ॥ ७.२२.१२ ॥
ಆದರೆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯ ತರುವ ಆ ರಥವನ್ನು ಹಾಗೆ ಕಂಡರೂ, ದಶಗ್ರೀವನು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಅವನಲ್ಲಿ ಭಯವೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.22.13
स तु रावणमासाद्य व्यसृजच्छक्तितोमरान् ।
यमो मर्माणि सङ्क्रुद्धो रावणस्योपकृन्तत ॥ ७.२२.१३ ॥
ಯಮನು ರಾವಣನ ಬಳಿ ಸಾರಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತೋಮರಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ರಾವಣನ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.22.14
रावणस्तु ततः स्वस्थः शरवर्षं मुमोच ह ।
तस्मिन्वैवस्वतरथे तोयवर्षमिवाम्बुदः ॥ ७.२२.१४ ॥
ಆದರೆ ರಾವಣನು ಸ್ಥೈರ್ಯದಿಂದ ಆ ವೈವಸ್ವತ ಯಮನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಮೋಡ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.
7.22.15
ततो महाशक्तिशरैः पात्यमानैर्महोरसि ।
नाशक्नोत्प्रतिकर्तुं स राक्षसः शल्यपीडितः ॥ ७.२२.१५ ॥
ಆಗ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳು ಅವನ ವಿಶಾಲ ಎದೆಗೆ ತಗಲುತ್ತಿರಲು, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಬಾಣಗಳ ನೋವಿನಿಂದ ಪ್ರತಿದಾಳಿ ಮಾಡಲಾರದವನಾದನು.
7.22.16
एवं नानाप्रहरणैर्यमेनामित्रकर्षिणा ।
सप्तरात्रं कृतः सङ्ख्ये विसञ्ज्ञो विमुखो रिपुः ॥ ७.२२.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸದೆಬಡಿಯುವ ಯಮನು ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಆ ವೈರಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
7.22.17
तदासीत्तुमुलं युद्धं यमराक्षसयोर्द्वयोः ।
जयमाकाङ्क्षतोर्वीर समरेष्वनिवर्तिनोः ॥ ७.२२.१७ ॥
ಆಗ ಯಮ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸನ ನಡುವೆ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು. ವೀರನೇ, ಇಬ್ಬರೂ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಗೆಯದವರಾಗಿದ್ದರು.
7.22.18
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य समेतास्तद्रणाजिरम् ॥ ७.२२.१८ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು.
7.22.19
संवर्त इव लोकानां क्रुध्यतोरभवत्तदा ।
राक्षसानां च मुख्यस्य प्रेतानामीश्वरस्य च ॥ ७.२२.१९ ॥
ಆಗ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಪ್ರಳಯದಂತೆ, ರಾಕ್ಷಸರ ಮುಖ್ಯನೂ ಪ್ರೇತಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.
7.22.20
राक्षसेन्द्रो ऽपि विस्फार्य चापमिन्द्राशनिप्रभम् ।
निरन्तरमिवाकाशं कुर्वन्बाणांस्ततो ऽसृजत् ॥ ७.२२.२० ॥
ರಾಕ್ಷಸರಾಜನೂ ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಅಂತರವಿಲ್ಲದಂತೆ ತುಂಬುತ್ತಾ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
7.22.21
मृत्युं चतुर्भिर्विशिखैः सूतं सप्तभिरार्दयत् ।
यमं शतसहस्रेण शीघ्रं मर्मस्वताडयत् ॥ ७.२२.२१ ॥
ಅವನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಅದರ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಿದನು; ಯಮನನ್ನು ಲಕ್ಷ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.
7.22.22
ततः क्रुद्धस्य वदनाद्यमस्य समजायत ।
ज्वालामाली सनिःश्वासः सधूमः कोपपावकः ॥ ७.२२.२२ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಮನ ಮುಖದಿಂದ, ಜ್ವಾಲೆಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಮತ್ತು ಹೊಗೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕೋಪಾಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
7.22.23
तदाश्चर्यमथो दृष्ट्वा देवदानवसन्निधौ ।
प्रहर्षितौ सुसंरब्धौ मृत्युकालौ बभूवतुः ॥ ७.२२.२३ ॥
ಆಗ ದೇವ-ದಾನವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೃತ್ಯು ಮತ್ತು ಕಾಲ ಇಬ್ಬರೂ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತರಾದರು.
7.22.24
ततो मृत्युः क्रुद्धतरो वैवस्वतमभाषत ।
मुञ्च मां समरे यावद्धन्मीमं पापराक्षसम् ।
नैषा रक्षो भवेदद्य मर्यादा हि निसर्गतः ॥ ७.२२.२४ ॥
ಆಗ ಮೃತ್ಯು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೋಪಗೊಂಡು ವೈವಸ್ವತ ಯಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು, ಈ ಪಾಪಿ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನಾನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ಸ್ವಭಾವತಃ ಈ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ಇಂದು ಈ ಮರ್ಯಾದೆ ಇರಬಾರದು.
7.22.25
हिरण्यकशिपुः श्रीमान्नमुचिः शम्बरस्तथा ।
विसन्धिर्धूमकेतुश्च बलिर्वैरोचनो ऽपि च ॥ ७.२२.२५ ॥
ಶ್ರೀಮಂತ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು, ನಮುಚಿ, ಶಂಬರ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಸಂಧಿ, ಧೂಮಕೇತು, ವಿರೋಚನನ ಮಗ ಬಲಿ ಕೂಡ.
7.22.26
दम्भुर्दैत्यमहाराजो वृत्रो बाणस्तथैव च ।
राजर्षयः शास्त्रविदो गन्धर्वाः समहोरगाः ॥ ७.२२.२६ ॥
ದಂಭು, ದೈತ್ಯ ಮಹಾರಾಜ ವೃತ್ರ, ಬಾಣ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರವಿದರಾದ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು.
7.22.27
ऋषयः पन्नगा दैत्या यक्षाश्चाप्यप्सरोगणाः ।
युगान्तपरिवर्ते च पृथिवी समहार्णवा ॥ ७.२२.२७ ॥
ಋಷಿಗಳು, ಪನ್ನಗರು, ದೈತ್ಯರು, ಯಕ್ಷರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳೂ; ಯುಗಾಂತದ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯೂ ಮಹಾಸಾಗರಗಳೂ.
7.22.28
क्षयं नीता महाराज सपर्वतसरिद्द्रुमा ।
एते चान्ये च बहवो बलवन्तो दुरासदाः ॥ ७.२२.२८ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪರ್ವತ, ನದಿ, ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿ ನಾಶವಾಯಿತು; ಇವರೂ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ದುರ್ಜಯರು.
7.22.29
विनिपन्ना मया दृष्टाः किमुतायं निशाचरः ॥ ७.२२.२९ ॥
ನನ್ನಿಂದ ನಾಶವಾದವರು ಕಾಣಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಈ ನಿಶಾಚರನು ಇನ್ನೂ ಸುಲಭವಾಗಿ.
7.22.30
मुञ्चं मां साधु धर्मज्ञ यावदेनं निहन्म्यहम् ।
नहि कश्चिन्मया दृष्टो बलवानपि जीवति ॥ ७.२२.३० ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು, ನಾನು ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು; ನನ್ನಿಂದ ಕಂಡ ಯಾವ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಬದುಕಿರಲಿಲ್ಲ.
7.22.31
बलं मम न खल्वेतन्मर्यादैषा निसर्गतः ।
स दृष्टो न मया कालं मुहुर्तमापि जीवति ॥ ७.२२.३१ ॥
ಇದು ನನ್ನ ಬಲವಲ್ಲ; ಇದು ಸ್ವಭಾವತಃ ನನ್ನ ಮರ್ಯಾದೆ. ಅವನು ಒಂದು ಮುಹೂರ್ತವೂ ಬದುಕಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿಲ್ಲ.
7.22.32
तस्यैवं वचनं श्रुत्वा धर्मराजः प्रतापवान् ।
अब्रवीत्तत्र तं मुत्युं त्वं तिष्ठैनं निहन्म्यहम् ॥ ७.२२.३२ ॥
ಅವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಧರ್ಮರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ನಿಲ್ಲು; ನಾನೇ ಇವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ."
7.22.33
ततः संरक्तनयनः क्रुद्धो वैवस्वतः प्रभुः ।
कालदण्डममोघं तु तोलयामास पाणिना ॥ ७.२२.३३ ॥
ಆಗ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕೋಪಿತನಾದ ಪ್ರಭು ವೈವಸ್ವತನು ಅಚೂಕ ಕಾಲದಂಡವನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ತೂಗಿದನು.
7.22.34
यस्य पार्श्वेषु निखिला कालपाशाः प्रतिष्ठिताः ।
पावकाशनिसङ्काशो मुद्गरो मूर्तिमान्स्थितः ॥ ७.२२.३४ ॥
ಯಾರ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಪಾಶಗಳು ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವೋ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವಜ್ರದಂತೆ ಮೂರ್ತಿಗೊಂಡ ಮುದ್ಗರ ನಿಂತಿತ್ತೋ.
7.22.35
दर्शनादेव यः प्राणान्प्राणिनामपकर्षति ।
किं पुनः स्पृश्यमानस्य पात्यमानस्य वा पुनः ॥ ७.२२.३५ ॥
ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುವವನು, ಮತ್ತೆ ಸ್ಪರ್ಶಿತನಾದಾಗ ಅಥವಾ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಏನಾಗಬಹುದು?
7.22.36
स ज्वालापरिवारस्तु निर्दहन्निव राक्षसम् ।
तेन स्पृष्टो बलवता महाप्रहरणो ऽस्फुरत् ॥ ७.२२.३६ ॥
ಆ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ, ಬಲಶಾಲಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತವಾದ ಆ ಮಹಾ ಆಯುಧವು ನಡುಗಿತು.
7.22.37
ततो विदुद्रुवुः सर्वे तस्मात्रस्ता रणाजिरे ।
सुराश्च क्षुभिताः सर्वे दृष्ट्वा दण्डोद्यतं यमम् ॥ ७.२२.३७ ॥
ಆಗ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನಿಂದ ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಓಡಿದರು; ದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಯಮನನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕಳವಳಗೊಂಡರು.
7.22.38
तस्मिन्प्रहर्तुकामे तु यमे दण्डेन रावणम् ।
यमं पितामहः साक्षाद्दर्शयित्वेदमब्रवीत् ॥ ७.२२.३८ ॥
ಯಮನು ದಂಡದಿಂದ ರಾವಣನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಯಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.22.39
वैवस्वत महाबाहो न खल्वमितविक्रम ।
न हन्तव्यस्त्वया तेन दण्डेनैव निशाचरः ॥ ७.२२.३९ ॥
ವೈವಸ್ವತನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅಮಿತವಿಕ್ರಮನೇ! ಆ ದಂಡದಿಂದ ಈ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನೀನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು.
7.22.40
वरः खलु मयैतस्मै दत्तस्त्रिदशपुङ्गव ।
स त्वया नानृतः कार्यो यन्मया व्याहृतं वचः ॥ ७.२२.४० ॥
ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನಾನು ಇವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಆಡಿದ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗದಂತೆ ನೀನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
7.22.41
यो हि मामनृतं कुर्याद्देवो वा मानुषो ऽपि वा ।
त्रैलोक्यमनृतं तेन कृतं स्यान्नात्र संशयः ॥ ७.२२.४१ ॥
ದೇವನಾಗಲಿ ಮಾನವನಾಗಲಿ, ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಸುಳ್ಳಾಗಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಸುಳ್ಳಾಗುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
7.22.42
क्रुद्धेन विप्रमुक्तो ऽयं निर्विशेषं प्रियाप्रिये ।
प्रजाः संहरते रौद्रो लोकत्रयभयावहः ॥ ७.२२.४२ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಭಯಂಕರವು ಪ್ರಿಯ-ಅಪ್ರಿಯ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
7.22.43
अमोघो ह्येष सर्वेषां प्राणिनाममितप्रभः ।
कालदण्डो मया सृष्टः पूर्वं मृत्युपुरस्कृतः ॥ ७.२२.४३ ॥
ಇದು ಅಮೋಘವಾದುದು; ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳದ್ದು. ಹಿಂದೆ ನಾನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.
7.22.44
तन्न खल्वेष ते सौम्य पात्यो रावणमूर्धनि ।
नह्यस्मिन्पतिते कश्चिन्मुहूर्तमपि जीवति ॥ ७.२२.४४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸೌಮ್ಯನೇ, ಇದನ್ನು ರಾವಣನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯಬಾರದು; ಇದು ಬಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಯಾರೂ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.
7.22.45
यदि ह्यन्मिन्निपतिते न म्रियेतैष राक्षसः ।
म्रियते वा दशग्रीवस्तदाप्युभयतो ऽनृतम् ॥ ७.२२.४५ ॥
ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೂ ಈ ರಾಕ್ಷಸ ಸಾಯದಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ದಶಗ್ರೀವ ಸತ್ತರೆ, ಎರಡೂ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಸುಳ್ಳಾಗುತ್ತದೆ.
7.22.46
तन्निवर्तय लङ्केशं द्दण्डमेतं समुद्यतम् ।
सत्यं च मां कुरुष्वाद्य लोकांस्त्वं यद्यवेक्षसे ॥ ७.२२.४६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಲಂಕೇಶನ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿದ ಈ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಸು; ನೀನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿಸು.
7.22.47
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा प्रत्युवाच यमस्तदा ।
एष व्यावर्तितो दण्डः प्रभविष्णुर्हि नो भवान् ॥ ७.२२.४७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಯಮನು ಆಗ ಉತ್ತರಿಸಿದ: ಈ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಸಲಾಗಿದೆ; ನೀವೇ ನಮಗೆ ಸಮರ್ಥರು.
7.22.48
किं न्विदानीं मया शक्यं कर्तुं रणगतेन हि ।
न मया यद्ययं शक्यो हन्तुं वरपुरस्कृतः ॥ ७.२२.४८ ॥
ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರುವ ನಾನು ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ವರದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇವನನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲಲಾರೆನಾದರೆ.
7.22.49
एष तस्मात्प्रणश्यामि दर्शनादस्य रक्षसः ।
इत्युक्त्वा सरथः साश्वस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.२२.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, 'ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ರಾಕ್ಷಸನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾನು ಮರೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು, ರಥ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
7.22.50
दशग्रीवस्तु तं जित्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ।
आरुह्य पुष्पकं भूयो निष्क्रान्तो यमसादनात् ॥ ७.२२.५० ॥
ಆದರೆ ದಶಗ್ರೀವನು ಅವನನ್ನು ಗೆದ್ದು, ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ, ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಮತ್ತೆ ಯಮಲೋಕದಿಂದ ಹೊರಟನು.
7.22.51
स तु वैवस्वतो देवैः सह ब्रह्मपुरोगमैः ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टो नारदश्च महामुनिः ॥ ७.२२.५१ ॥
ಆಗ ವೈವಸ್ವತ ಯಮನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಮಹಾಮುನಿ ನಾರದನೂ ಹೋದನು.