Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.22.1
स तस्य तु महानादं श्रुत्वा वैवस्वतः प्रभुः ।
शत्रुं विजयिनं मेने स्वबलस्य च सङ्क्षयम् ॥ ७.२२.१ ॥
Ao ouvir o seu grande rugido, o senhor Vaivasvata (Yama) pensou que o inimigo havia vencido e que o seu próprio exército fora destruído.
7.22.2
स हि योधान्हतान्मत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः ।
अब्रवीत्त्वरितं सूतं रथो ऽयमुपनीयताम् ॥ ७.२२.२ ॥
Julgando mortos os seus guerreiros, com os olhos avermelhados de ira, disse depressa ao cocheiro: "Que este carro seja trazido aqui."
7.22.3
तस्य सूतस्तदा दिव्यमुपस्थाप्य महारथम् ।
स्थितः स च महातेजा ह्यध्यारोहत तं रथम् ।
प्राशमुद्गरहस्तश्च मृत्युस्तस्याग्रतः स्थितः ॥ ७.२२.३ ॥
Então o seu cocheiro trouxe o divino grande carro e o deteve; o de grande esplendor subiu nele. A Morte, com lança e maça na mão, estava diante dele.
7.22.4
येन सङ्क्षिप्यते सर्वं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ।
कालदण्डस्तु पार्श्वस्थो मूर्तिमानस्य चाभवत् ।
यमप्रहरणं दिव्यं तेजसा ज्वलदग्निमत् ॥ ७.२२.४ ॥
Pelo qual todo este tri-mundo imperecível é recolhido: o bastão do Tempo, de pé a seu lado, tomou forma corpórea. A arma divina de Yama ardia com seu brilho como fogo.
7.22.5
तस्य पार्श्वेषु निच्छिद्राः कालपाशाः प्रतिष्ठिताः ॥ ७.२२.५ ॥
Nos seus flancos estavam postos laços do Tempo, sem qualquer brecha.
7.22.6
पावकस्पर्शसङ्काशः स्थितो मूर्तश्च मुद्गरः ॥ ७.२२.६ ॥
Semelhante ao toque do fogo, a maça estava ali, corpórea.
7.22.7
ततो लोकत्रयं क्षुब्धमकम्पन्त दिवौकसः ।
कालं दृष्ट्वा तथा क्रुद्धं सर्वलोकभयावहम् ॥ ७.२२.७ ॥
Então os três mundos se agitaram e os deuses tremeram, ao ver Kāla irado, que traz temor a todos os mundos.
7.22.8
ततः प्रचोदयन्सूतस्तानश्वान्रुचिरप्रभान् ।
प्रययौ भीमसन्नादो यत्र रक्षःपतिः स्थितः ॥ ७.२२.८ ॥
Então o cocheiro, incitando aqueles cavalos de brilho radiante, avançou rugindo terrivelmente para onde estava o senhor dos rākṣasas.
7.22.9
मुहूर्तेन यमं ते तु हया हरिहयोपमाः ।
प्रापयन्मनसस्तुल्या यत्र तत्प्रस्तुतं रणम् ॥ ७.२२.९ ॥
Num instante, aqueles cavalos, semelhantes aos de Indra e tão rápidos quanto a mente, o levaram ao lugar onde a batalha fora preparada.
7.22.10
दृष्ट्वा तथैव विकृतं रथं मृत्युसमन्वितम् ।
सचिवा राक्षसेन्द्रस्य सहसा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.२२.१० ॥
Vendo aquele carro igualmente deformado e acompanhado pela morte, os ministros do senhor dos rākṣasas fugiram de repente em todas as direções.
7.22.11
लघुसत्त्वतया ते हि नष्टसञ्ज्ञा भयार्दिताः ।
नेह योद्धुं समर्थाः स्म इत्युक्त्वा प्रययुर्दिशः ॥ ७.२२.११ ॥
Por leviandade de espírito, tendo perdido os sentidos e atormentados pelo medo, dizendo "Não somos capazes de lutar aqui", partiram em todas as direções.
7.22.12
स तु तं तादृशं दृष्ट्वा रथं लोकभयावहम् ।
नाक्षुभ्यत दशग्रीवो न चापि भयमाविशत् ॥ ७.२२.१२ ॥
Mas Rāvaṇa, o de dez pescoços, ao ver aquele carro tão temível para os mundos, não se perturbou, e o medo também não entrou nele.
7.22.13
स तु रावणमासाद्य व्यसृजच्छक्तितोमरान् ।
यमो मर्माणि सङ्क्रुद्धो रावणस्योपकृन्तत ॥ ७.२२.१३ ॥
Yama aproximou-se de Rāvaṇa e, enfurecido, lançou lanças e dardos que feriram seus pontos vitais.
7.22.14
रावणस्तु ततः स्वस्थः शरवर्षं मुमोच ह ।
तस्मिन्वैवस्वतरथे तोयवर्षमिवाम्बुदः ॥ ७.२२.१४ ॥
Mas Rāvaṇa, recobrando a calma, derramou uma chuva de flechas sobre o carro de Vaivasvata Yama, como uma nuvem que despeja água.
7.22.15
ततो महाशक्तिशरैः पात्यमानैर्महोरसि ।
नाशक्नोत्प्रतिकर्तुं स राक्षसः शल्यपीडितः ॥ ७.२२.१५ ॥
Então, atingido no largo peito por grandes lanças e flechas, o rākṣasa, atormentado pelos dardos, não conseguiu revidar.
7.22.16
एवं नानाप्रहरणैर्यमेनामित्रकर्षिणा ।
सप्तरात्रं कृतः सङ्ख्ये विसञ्ज्ञो विमुखो रिपुः ॥ ७.२२.१६ ॥
Assim, Yama, o subjugador de inimigos, com diversas armas, manteve o inimigo na batalha por sete noites, sem sentidos e de costas.
7.22.17
तदासीत्तुमुलं युद्धं यमराक्षसयोर्द्वयोः ।
जयमाकाङ्क्षतोर्वीर समरेष्वनिवर्तिनोः ॥ ७.२२.१७ ॥
Então travou-se uma batalha tumultuosa entre Yama e o rākṣasa; ambos, ó herói, desejavam a vitória e não recuavam nos combates.
7.22.18
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य समेतास्तद्रणाजिरम् ॥ ७.२२.१८ ॥
Então os deuses, com os gandharvas, os siddhas e os grandes sábios, colocando Prajāpati à frente, reuniram-se naquele campo de batalha.
7.22.19
संवर्त इव लोकानां क्रुध्यतोरभवत्तदा ।
राक्षसानां च मुख्यस्य प्रेतानामीश्वरस्य च ॥ ७.२२.१९ ॥
Então, como a dissolução cósmica dos mundos, o chefe dos rākṣasas e o senhor dos espíritos dos mortos se enfureceram.
7.22.20
राक्षसेन्द्रो ऽपि विस्फार्य चापमिन्द्राशनिप्रभम् ।
निरन्तरमिवाकाशं कुर्वन्बाणांस्ततो ऽसृजत् ॥ ७.२२.२० ॥
O senhor dos rākṣasas também esticou seu arco, brilhante como o raio de Indra, e lançou flechas que enchiam o céu sem intervalo.
7.22.21
मृत्युं चतुर्भिर्विशिखैः सूतं सप्तभिरार्दयत् ।
यमं शतसहस्रेण शीघ्रं मर्मस्वताडयत् ॥ ७.२२.२१ ॥
Feriu a Morte com quatro flechas e seu cocheiro com sete, e logo atingiu Yama nos pontos vitais com cem mil.
7.22.22
ततः क्रुद्धस्य वदनाद्यमस्य समजायत ।
ज्वालामाली सनिःश्वासः सधूमः कोपपावकः ॥ ७.२२.२२ ॥
Então do rosto do Yama irado surgiu um fogo de cólera, coroado de chamas, com respiração e fumaça.
7.22.23
तदाश्चर्यमथो दृष्ट्वा देवदानवसन्निधौ ।
प्रहर्षितौ सुसंरब्धौ मृत्युकालौ बभूवतुः ॥ ७.२२.२३ ॥
Então, vendo aquele prodígio na presença dos deuses e dos dānavas, a Morte e o Tempo ficaram ao mesmo tempo alegres e furiosamente irados.
7.22.24
ततो मृत्युः क्रुद्धतरो वैवस्वतमभाषत ।
मुञ्च मां समरे यावद्धन्मीमं पापराक्षसम् ।
नैषा रक्षो भवेदद्य मर्यादा हि निसर्गतः ॥ ७.२२.२४ ॥
Então a Morte, ainda mais furiosa, falou a Yama, filho de Vivasvat: Solta-me na batalha, para que eu golpeie este rākṣasa pecador. Por sua própria natureza, hoje não deve ser este o limite para o rākṣasa.
7.22.25
हिरण्यकशिपुः श्रीमान्नमुचिः शम्बरस्तथा ।
विसन्धिर्धूमकेतुश्च बलिर्वैरोचनो ऽपि च ॥ ७.२२.२५ ॥
O glorioso Hiraṇyakaśipu, Namuci e Śambara, assim como Visandhi, Dhūmaketu e Bali, filho de Virocana.
7.22.26
दम्भुर्दैत्यमहाराजो वृत्रो बाणस्तथैव च ।
राजर्षयः शास्त्रविदो गन्धर्वाः समहोरगाः ॥ ७.२२.२६ ॥
Dambhu, o grande rei dos Daityas Vṛtra, e Bāṇa, assim como os reis-sábios versados nas escrituras, os Gandharvas e as grandes serpentes.
7.22.27
ऋषयः पन्नगा दैत्या यक्षाश्चाप्यप्सरोगणाः ।
युगान्तपरिवर्ते च पृथिवी समहार्णवा ॥ ७.२२.२७ ॥
Sábios, serpentes, Daityas, Yakṣas e multidões de Apsarases; e na mudança do fim da era do mundo, a terra com seus grandes oceanos.
7.22.28
क्षयं नीता महाराज सपर्वतसरिद्द्रुमा ।
एते चान्ये च बहवो बलवन्तो दुरासदाः ॥ ७.२२.२८ ॥
Ó grande rei, a terra com suas montanhas, rios e árvores foi levada à ruína; estes e muitos outros, poderosos e inacessíveis.
7.22.29
विनिपन्ना मया दृष्टाः किमुतायं निशाचरः ॥ ७.२२.२९ ॥
Os que vi tombar pela minha mão; quanto mais este demônio noturno.
7.22.30
मुञ्चं मां साधु धर्मज्ञ यावदेनं निहन्म्यहम् ।
नहि कश्चिन्मया दृष्टो बलवानपि जीवति ॥ ७.२२.३० ॥
Ó conhecedor do dharma, solte-me bem, para que eu o possa matar; nenhum poderoso que eu tenha visto permanece vivo.
7.22.31
बलं मम न खल्वेतन्मर्यादैषा निसर्गतः ।
स दृष्टो न मया कालं मुहुर्तमापि जीवति ॥ ७.२२.३१ ॥
Esta não é verdadeiramente a minha força; é o meu limite por natureza. Nunca o vi vivo nem por um instante.
7.22.32
तस्यैवं वचनं श्रुत्वा धर्मराजः प्रतापवान् ।
अब्रवीत्तत्र तं मुत्युं त्वं तिष्ठैनं निहन्म्यहम् ॥ ७.२२.३२ ॥
Ao ouvir as palavras dele, o poderoso rei do dharma disse ali à Morte: "Fica aqui; eu mesmo o matarei."
7.22.33
ततः संरक्तनयनः क्रुद्धो वैवस्वतः प्रभुः ।
कालदण्डममोघं तु तोलयामास पाणिना ॥ ७.२२.३३ ॥
Então Vaivasvata, o senhor, de olhos avermelhados e irado, pesou em sua mão o infalível bastão do tempo.
7.22.34
यस्य पार्श्वेषु निखिला कालपाशाः प्रतिष्ठिताः ।
पावकाशनिसङ्काशो मुद्गरो मूर्तिमान्स्थितः ॥ ७.२२.३४ ॥
Ao seu lado estavam postos todos os laços do tempo, e erguia-se uma maça personificada, semelhante ao fogo e ao raio.
7.22.35
दर्शनादेव यः प्राणान्प्राणिनामपकर्षति ।
किं पुनः स्पृश्यमानस्य पात्यमानस्य वा पुनः ॥ ७.२२.३५ ॥
Aquele que arranca a vida dos seres apenas pela visão — o que dizer de quem é tocado ou derrubado?
7.22.36
स ज्वालापरिवारस्तु निर्दहन्निव राक्षसम् ।
तेन स्पृष्टो बलवता महाप्रहरणो ऽस्फुरत् ॥ ७.२२.३६ ॥
Cercado de suas chamas, como se queimasse o rākṣasa, aquela grande arma, tocada pelo poderoso, estremeceu.
7.22.37
ततो विदुद्रुवुः सर्वे तस्मात्रस्ता रणाजिरे ।
सुराश्च क्षुभिताः सर्वे दृष्ट्वा दण्डोद्यतं यमम् ॥ ७.२२.३७ ॥
Então todos fugiram do campo de batalha, aterrorizados com ele; e todos os deuses ficaram perturbados ao ver Yama com o bastão erguido.
7.22.38
तस्मिन्प्रहर्तुकामे तु यमे दण्डेन रावणम् ।
यमं पितामहः साक्षाद्दर्शयित्वेदमब्रवीत् ॥ ७.२२.३८ ॥
Quando Yama desejava golpear Rāvaṇa com o bastão, o avô em pessoa apareceu e disse estas palavras a Yama.
7.22.39
वैवस्वत महाबाहो न खल्वमितविक्रम ।
न हन्तव्यस्त्वया तेन दण्डेनैव निशाचरः ॥ ७.२२.३९ ॥
Ó Vaivasvata, de braços poderosos, de valor incomensurável! Não deves matar este noturno com aquele mesmo bastão.
7.22.40
वरः खलु मयैतस्मै दत्तस्त्रिदशपुङ्गव ।
स त्वया नानृतः कार्यो यन्मया व्याहृतं वचः ॥ ७.२२.४० ॥
Ó melhor dos deuses, eu concedi-lhe uma dádiva; não deves tornar falsa a palavra que proferi.
7.22.41
यो हि मामनृतं कुर्याद्देवो वा मानुषो ऽपि वा ।
त्रैलोक्यमनृतं तेन कृतं स्यान्नात्र संशयः ॥ ७.२२.४१ ॥
Quem quer que seja, deus ou homem, que me torne falso, por ele os três mundos se tornariam falsos; disto não há dúvida.
7.22.42
क्रुद्धेन विप्रमुक्तो ऽयं निर्विशेषं प्रियाप्रिये ।
प्रजाः संहरते रौद्रो लोकत्रयभयावहः ॥ ७.२२.४२ ॥
Lançado na ira, este terrível destrói as criaturas sem distinguir amigo de inimigo, e traz o medo aos três mundos.
7.22.43
अमोघो ह्येष सर्वेषां प्राणिनाममितप्रभः ।
कालदण्डो मया सृष्टः पूर्वं मृत्युपुरस्कृतः ॥ ७.२२.४३ ॥
Esta arma é infalível, de esplendor sem limites sobre todos os seres. Outrora a criei, com a Morte posta à frente: o bastão do tempo.
7.22.44
तन्न खल्वेष ते सौम्य पात्यो रावणमूर्धनि ।
नह्यस्मिन्पतिते कश्चिन्मुहूर्तमपि जीवति ॥ ७.२२.४४ ॥
Portanto, ó gentil, não deve ser lançado sobre a cabeça de Rāvaṇa; pois, uma vez caído, ninguém vive nem um instante.
7.22.45
यदि ह्यन्मिन्निपतिते न म्रियेतैष राक्षसः ।
म्रियते वा दशग्रीवस्तदाप्युभयतो ऽनृतम् ॥ ७.२२.४५ ॥
Se, ao cair sobre ele, este rākṣasa não morresse, ou se o de dez pescoços morresse, em ambos os casos seria uma falsidade.
7.22.46
तन्निवर्तय लङ्केशं द्दण्डमेतं समुद्यतम् ।
सत्यं च मां कुरुष्वाद्य लोकांस्त्वं यद्यवेक्षसे ॥ ७.२२.४६ ॥
Portanto, afasta de Laṅkeśa este bastão erguido; e se olhas pelos mundos, faz-me verdadeiro hoje.
7.22.47
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा प्रत्युवाच यमस्तदा ।
एष व्यावर्तितो दण्डः प्रभविष्णुर्हि नो भवान् ॥ ७.२२.४७ ॥
Assim interpelado, o justo Yama então respondeu: Este bastão foi retirado; pois és poderoso sobre nós.
7.22.48
किं न्विदानीं मया शक्यं कर्तुं रणगतेन हि ।
न मया यद्ययं शक्यो हन्तुं वरपुरस्कृतः ॥ ७.२२.४८ ॥
Que posso eu fazer agora, tendo ido à batalha? Se este, honrado com dádivas, não puder ser morto por mim,
7.22.49
एष तस्मात्प्रणश्यामि दर्शनादस्य रक्षसः ।
इत्युक्त्वा सरथः साश्वस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.२२.४९ ॥
Tendo dito: "Portanto, desaparecerei da vista deste rākṣasa", desapareceu ali mesmo, com seu carro e cavalos.
7.22.50
दशग्रीवस्तु तं जित्वा नाम विश्राव्य चात्मनः ।
आरुह्य पुष्पकं भूयो निष्क्रान्तो यमसादनात् ॥ ७.२२.५० ॥
Mas Daśagrīva, tendo-o derrotado e proclamado o seu próprio nome, subiu novamente ao carro Puṣpaka e partiu da morada de Yama.
7.22.51
स तु वैवस्वतो देवैः सह ब्रह्मपुरोगमैः ।
जगाम त्रिदिवं हृष्टो नारदश्च महामुनिः ॥ ७.२२.५१ ॥
Então Vaivasvata Yama, alegre, foi ao céu junto com os deuses liderados por Brahmā, e também o grande sábio Nārada foi.