Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.24.1
निवर्तमानः संहृष्टो रावणस्सुदुरात्मवान् ।
जह्रे पथि नरेन्द्रर्षिदेवगन्धर्वकन्यकाः ॥ ७.२४.१ ॥
Auf der Rückkehr, voller Freude, raubte der äußerst böse Rāvaṇa unterwegs die Töchter von Königen, Weisen, Göttern und Gandharvas.
7.24.2
दर्शनीयां हि रक्षः स कन्यां स्त्रीं वापि पश्यति ।
हत्वा बन्धुजनं तस्या विमाने तां रुरोध ह ॥ ७.२४.२ ॥
Sah dieser Rākṣasa eine schöne Jungfrau oder Frau, so tötete er ihre Verwandten und sperrte sie in seinen Luftwagen ein.
7.24.3
एवं पन्नगकन्याश्च राक्षसासुरमानुषीः ।
यक्षदानवकन्याश्च विमाने सो ऽध्यरोपयत् ॥ ७.२४.३ ॥
So ließ er auf seinem Luftwagen Schlangenjungfrauen, Rākṣasī-, Asurī- und Menschenfrauen sowie Töchter von Yakṣas und Dānavas Platz nehmen.
7.24.4
ताश्च सर्वाः समं दुःखान्मुमुचुर्बाष्पजं जलम् ।
तुल्यमग्न्यर्चिषां तत्र शोकाग्निभयसम्भवम् ॥ ७.२४.४ ॥
Alle zusammen ließen sie vor Schmerz Tränenwasser fließen, gleich den Flammen, die aus dem Feuer von Kummer und Furcht entstehen.
7.24.5
ताभिः सर्वानवद्याभिर्नदीभिरिव सागरः ।
आपूरितं विमानं तद्भयशोकाशिवाश्रुभिः ॥ ७.२४.५ ॥
Dieser Luftwagen wurde von den unheilvollen Tränen der Furcht und des Kummers jener makellosen Jungfrauen gefüllt, wie der Ozean von den Flüssen gefüllt wird.
7.24.6
नागगन्धर्वकन्याश्च महर्षितनयाश्च याः ।
दैत्यदानवकन्याश्च विमाने शतशो ऽरुदन् ॥ ७.२४.६ ॥
Die Nāga- und Gandharva-Jungfrauen, die Töchter großer Weiser sowie die Daitya- und Dānava-Jungfrauen weinten im Luftwagen zu Hunderten.
7.24.7
दीर्घकेश्यः सुचार्वङ्ग्यः पूर्णचन्द्रनिभाननाः ।
पीनस्तन्यस्तथा वज्रवेदिमध्यसमप्रभाः ॥ ७.२४.७ ॥
Langhaarige Frauen mit schönen Gliedern, Gesichtern wie der Vollmond, vollbrüstig und mit dem Glanz der Mitte eines Diamantaltars.
7.24.8
रथकूबरसङ्काशैः श्रोणिदेशैर्मनोहराः ।
स्त्रियः सुराङ्गनाप्रख्या निष्टप्तकनकप्रभाः ॥ ७.२४.८ ॥
Reizende Frauen mit Hüften wie der Achsenbau eines Streitwagens, den himmlischen Nymphen gleich, mit dem Glanz geläuterten Goldes.
7.24.9
शोकदुःखभयत्रस्ता विह्वलाश्च सुमध्यमाः ।
तासां निश्वासवातेन सर्वतः सम्प्रदीपितम् ॥ ७.२४.९ ॥
Von Kummer, Leid und Furcht erschreckt, verstört und schlankhüftig; der Wind ihrer Seufzer entzündete alles ringsum.
7.24.10
अग्निहोत्रमिवाभाति सन्निरुद्धाग्निपुष्पकम् ।
दशग्रीववशं प्राप्तास्तास्तु शोकाकुलाः स्त्रियः ॥ ७.२४.१० ॥
Der Wagen Puṣpaka leuchtete wie ein Opferfeuer, dessen Flamme eingeschlossen war; darin saßen die von Kummer überwältigten Frauen, in der Gewalt des Zehnhalsigen.
7.24.11
दीनवक्रेक्षणाः श्यामा मृग्यः सिंहवशा इव ।
काचिच्चिन्तयती तत्र किं नु मां भक्षयिष्यति ॥ ७.२४.११ ॥
Mit trauriger Miene und trauernden Augen, schlanke junge Frauen, wie Hirschkühe in der Gewalt eines Löwen. Eine von ihnen dachte dort: "Wird er mich etwa verschlingen?"
7.24.12
काचिद्दध्यौ सुदुःखार्ता अपि मां मारयेदयम् ।
दुःखशोकसमाविष्टा विलेपुः सहिताः स्त्रियः ॥ ७.२४.१२ ॥
Eine andere, tief betrübt, dachte: "Wird er auch mich töten?" Und die von Schmerz und Trauer ergriffenen Frauen begannen alle zusammen zu klagen.
7.24.13
कथं नु खलु मे पुत्रो भविष्यति मया विना ।
कथं माता कथं भ्राता निमग्नाः शोकसागरे ॥ ७.२४.१३ ॥
Wie wird mein Sohn ohne mich sein? Wie werden meine Mutter und mein Bruder sein, versunken im Ozean des Kummers?
7.24.14
।
हा कथं नु करिष्यामि भर्तुस्तस्मादहं विना ।
मृत्यो प्रसादयामि त्वां नय मां दुःखभागिनीम् ॥ ७.२४.१४ ॥
Weh, was soll ich ohne meinen Gemahl tun? O Tod, ich bitte dich: nimm mich, die Teilhaberin des Leids.
7.24.15
किन्नु तद्दुष्कृतं कर्म पुरा देहान्तरे कृतम् ॥ ७.२४.१५ ॥
Welche böse Tat haben wir in einem früheren Leib getan?
7.24.16
एवं स्म दुःखिताः सर्वाः पतिताः शोकसागरे ।
न खल्विदानीं पश्यामो दुःखस्यास्यान्तमात्मनः ॥ ७.२४.१६ ॥
So betrübt, stürzten alle in den Ozean des Kummers; nun sehen wir kein Ende unseres Leids.
7.24.17
अहो धिङ्मानुषं लोकं नास्ति खल्वधमः परः ।
यद्दुर्बला बलवता भर्तारो रावणेन नः ॥ ७.२४.१७ ॥
Weh, Schande über diese Menschenwelt! Es gibt nichts Niedrigeres: unsere schwachen Gatten wurden vom mächtigen Rāvaṇa erschlagen.
7.24.18
सूर्येणोदयता काले नक्षत्राणीव नाशिताः ।
अहो सुबलवद्रक्षो वधोपायेषु युज्यते ॥ ७.२४.१८ ॥
Wie die Sterne zur rechten Zeit von der aufgehenden Sonne vernichtet werden, so wurden wir vernichtet. Weh, der sehr mächtige Dämon ist eifrig mit den Mitteln des Tötens beschäftigt.
7.24.19
अहो दुर्वृत्तमास्थाय नात्मानं वैजुगुप्सते ।
सर्वथा सदृशस्तावद्विक्रमो ऽस्य दुरात्मनः ॥ ७.२४.१९ ॥
Ach! Nachdem er ein verworfenes Betragen angenommen hat, verabscheut er sich nicht einmal selbst. Die Tapferkeit dieses Bösewichts entspricht dem durchaus.
7.24.20
इदं त्वसदृशं कर्म परदाराभिमर्शनम् ।
यस्मादेष परक्यासु रमते राक्षसाधमः ॥ ७.२४.२० ॥
Die Frau eines anderen zu berühren ist eine unpassende Tat, denn dieser niederste der Rākṣasas erfreut sich nur an den Frauen anderer.
7.24.21
तस्माद्वै स्त्रीकृतेनैव प्राप्स्यते दुर्मतिर्वधम् ।
सतीभिर्वरनारीभिरेवं वाक्ये ऽभ्युदीरिते ॥ ७.२४.२१ ॥
Daher wird dieser Übelgesinnte allein durch eine Frau den Tod finden. Als diese Worte von den tugendhaften, vortrefflichen Frauen ausgesprochen wurden,
7.24.22
नेदुर्दुन्दुभयः खस्थाः पुष्पवृष्टिः पपात च ।
शप्तः स्त्रीभिः स तु समं हतौजा इव निष्प्रभः ॥ ७.२४.२२ ॥
Die Trommeln am Himmel ertönten, und ein Blütenregen fiel. Von den Frauen verflucht, wurde er sogleich wie seiner Kraft beraubt, glanzlos.
7.24.23
पतिव्रताभिः साध्वीभिर्बभूव विमना इव ।
एवं विलपितं तासां शृण्वन्राक्षसपुङ्गवः ।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां पूज्यमानो निशाचरैः ॥ ७.२४.२३ ॥
Durch die treuen, tugendhaften Frauen wurde er wie niedergeschlagen. So die Klagen jener Frauen hörend, betrat der vornehmste der Rākṣasas, von den Nachtwandlern geehrt, die Stadt Laṅkā.
7.24.24
एतस्मिन्नन्तरे घोरा राक्षसी कामरूपिणी ।
सहसा पतिता भूमौ भगिनी रावणस्य सा ॥ ७.२४.२४ ॥
Inzwischen fiel eine schreckliche Rākṣasī, die nach Belieben jede Gestalt annehmen konnte, plötzlich zu Boden. Sie war Rāvaṇas Schwester.
7.24.25
तां स्वसारं समुत्थाप्य रावणः परिसान्त्वयन् ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे वक्तुकामा ऽसि मे द्रुतम् ॥ ७.२४.२५ ॥
Rāvaṇa richtete seine Schwester auf, tröstete sie und sprach: "O Gütige, was ist das? Du willst mir schnell etwas sagen."
7.24.26
सा बाष्पपरिरुद्धाक्षी रक्ताक्षी वाक्यमब्रवीत् ।
कृता ऽस्मि विधवा राजंस्त्वया बलवता बलात् ॥ ७.२४.२६ ॥
Mit tränenerstickten, geröteten Augen sprach sie: "O König, von dir, dem Mächtigen, bin ich mit Gewalt zur Witwe gemacht worden."
7.24.27
एते राजंस्त्वया वीरा दैत्या विनिहता रणे ।
कालकेया इति ख्याताः सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.२४.२७ ॥
O König, diese heldenhaften Daityas, bekannt als die Kālakeyas, vierzehntausend an Zahl, wurden von dir im Kampf erschlagen.
7.24.28
प्राणेभ्यो ऽपि गरीयान्मे तत्र भर्ता महाबलः ॥ ७.२४.२८ ॥
Mein Gatte, mir lieber als das Leben selbst, war dort, ein Mann von großer Kraft.
7.24.29
सो ऽपि त्वया हतस्तात रिपुणा भ्रातृगृध्नुना ।
त्वया ऽस्मि निहता राजन्स्वयमेव हि बन्धुना ॥ ७.२४.२९ ॥
Auch er wurde von dir erschlagen, lieber Freund, durch den Feind, der nach dem Bruder gierte. O König, ich bin von dir erschlagen worden, ja von dir selbst, meinem eigenen Verwandten.
7.24.30
राजन्वैधव्यशब्दं च भोक्ष्यामि त्वत्कृते ह्यहम् ।
ननु नाम त्वया रक्ष्यो जामाता समरेष्वपि ।
स त्वया निहतो युद्धे स्वयमेव न लज्जसे ॥ ७.२४.३० ॥
O König, wegen dir werde ich das Wort 'Witwe' tragen. Hättest du deinen Schwiegersohn nicht auch in Schlachten beschützen sollen? Du selbst hast ihn im Kampf erschlagen; empfindest du keine Scham?
7.24.31
एवमुक्तो दशग्रीवो भगिन्या क्रोशमानया ।
अब्रवीत्सान्त्वयित्वा तां सामपूर्वमिदं वचः ॥ ७.२४.३१ ॥
So angesprochen von seiner weinenden Schwester, tröstete Daśagrīva sie und sprach diese Worte, zunächst in sanftem Ton.
7.24.32
अलं वत्से रुदित्वा ते न भेतव्यं च सर्वशः ।
दानमानप्रसादैस्त्वां तोषयिष्यामि यत्नतः ॥ ७.२४.३२ ॥
Genug, liebes Kind; was gewinnt man mit Weinen? Du brauchst dich keineswegs zu fürchten. Mit Gaben, Ehren und Gunst werde ich dich sorgfältig zufriedenstellen.
7.24.33
युद्धप्रमत्तो व्याक्षिप्तो जयाकाङ्क्षी क्षिपञ्छरान् ।
नावगच्छामि युद्धेषु स्वान्परान्वाप्यहं शुभे ॥ ७.२४.३३ ॥
Im Kampf unbesonnen und zerstreut, nach Sieg verlangend und Pfeile schießend, o Schöne, erkenne ich in den Schlachten weder die Meinen noch die Feinde.
7.24.34
जामातरं न जाने स्म प्रहरन्युद्धदुर्मदः ।
तेनासौ निहतः सङ्ख्ये मया भर्ता तव स्वसः ॥ ७.२४.३४ ॥
Im Rausch der Schlacht zuschlagend erkannte ich meinen Schwiegersohn nicht; und in jener Schlacht, Schwester, wurde dein Gemahl von mir erschlagen.
7.24.35
अस्मिन्काले तु यत्प्राप्तं तत्करिष्यामि ते हितम् ।
भ्रातुरैश्वर्ययुक्तस्य खरस्य वस पार्श्वतः ॥ ७.२४.३५ ॥
In dieser Lage werde ich zu deinem Wohl tun, was möglich ist. Wohne an der Seite deines Bruders Khara, der mit Macht ausgestattet ist.
7.24.36
चतुर्दशानां भ्राता ते सहस्राणां भविष्यति ।
प्रभुः प्रयाणे दाने च राक्षसानां महाबलः ॥ ७.२४.३६ ॥
Dein Bruder wird der Herr von vierzehntausend Rākṣasas sein; gewaltig an Kraft, wird er ihr Herr sein, beim Aufbruch wie beim Geben.
7.24.37
तत्र मातृष्वसेयस्ते भ्राता ऽयं वै खरः प्रभुः ।
भविष्यति तवादेशं सदा कुर्वन्निशाचरः ॥ ७.२४.३७ ॥
Dort wird dein Neffe, dieser Bruder Khara, der Herr sein und stets deinen Befehl ausführen, der nächtliche Rākṣasa.
7.24.38
शीघ्रं गच्छत्वयं वीरो दण्डकान्परिरक्षितुम् ।
दूषणो ऽस्य बलाध्यक्षो भविष्यति महाबलः ॥ ७.२४.३८ ॥
Dieser Held möge schnell gehen, um den Daṇḍaka-Wald zu bewachen; der überaus mächtige Dūṣaṇa wird sein Heerführer sein.
7.24.39
तत्र ते वचनं शूरः करिष्यति सदा खरः ।
रक्षसां कामरूपाणां प्रभुरेष भविष्यति ॥ ७.२४.३९ ॥
Dort wird dieser Held Khara stets dein Wort erfüllen; er wird der Herr der Rākṣasas sein, die jede beliebige Gestalt annehmen.
7.24.40
एवमुक्त्वा दशग्रीवः सैन्यमस्यादिदेश ह ।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां वीर्यशालिनाम् ॥ ७.२४.४० ॥
So gesprochen, befahl Rāvaṇa, der Zehnhalsige, seinem Heer vierzehntausend tapfere Rākṣasas zu.
7.24.41
स तैः परिवृतस्सर्वै राक्षसैर्घोरदर्शनैः ।
आगच्छत खरः शीघ्रं दण्डकानकुतोभयः ॥ ७.२४.४१ ॥
Umgeben von all diesen furchtbar aussehenden Rākṣasas möge Khara schnell in den Daṇḍaka-Wald kommen, ohne etwas zu fürchten.
7.24.42
स तत्र कारयामास राज्यं निहतकण्टकम् ।
सा च शूर्पणखा तत्र न्यवसद्दण्डकावने ॥ ७.२४.४२ ॥
Dort richtete er ein dornenfreies Reich ein; und auch Śūrpaṇakhā wohnte dort im Daṇḍaka-Wald.