رامايانا فالميكي · السارغا 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
स तु तत्र दशग्रीवः सह सैन्येन वीर्यवान् ।
अस्तं प्राप्ते दिनकरे निवासं समरोचयत् ॥ ७.२६.१ ॥
هناك اختار الجبار ذو العشرة رؤوس، مع جيشه، أن يقيم معسكره حين غابت الشمس.
7.26.2
उदिते विमले चन्द्रे तुल्यपर्वतवर्चसि ।
प्रसुप्तं सुमहत्सैन्यं नानाप्रहरणायुधम् ॥ ७.२६.२ ॥
لما طلع القمر الصافي، المتلألئ كالجبل، كان الجيش الضخم المسلح بأنواع الأسلحة نائماً نوماً عميقاً.
7.26.3
रावणस्तु महावीर्यो निषण्णः शैलमूर्धनि ।
स ददर्श गुणांस्तत्र चन्द्रपादपशोभितान् ॥ ७.२६.३ ॥
جلس راوانا ذو القوة العظيمة على قمة جبل، فرأى هناك المحاسن المزدانة بأشعة القمر.
7.26.4
कर्णिकारवनैर्दीप्तैः कदम्बगहनैस्तथा ।
पद्मिनीभिश्च फुल्लाभिर्मन्दाकिन्या जलैरपि ॥ ७.२६.४ ॥
كان مزيناً بأحراش الكرنيكارا المتلألئة، وأدغال الكدمبا الكثيفة، وبرك اللوتس المتفتحة، ومياه نهر المندакيني.
7.26.5
चम्पकाशोकपुन्नागमन्दारतरुभिस्तथा ।
चूतपाटललोध्रैश्च प्रियङ्ग्वर्जुनकेतकैः ।
तगरैर्नारिकैलैश्च प्रियालपनसैस्तथा ॥ ७.२६.५ ॥
كان مزيناً بأشجار الشمبكا والأشوكا والبونّاغا والمندارا؛ وبأشجار المانجو والباتالا واللودهرا والبريانغو والأرجونا والكيتاكا؛ وبأشجار التاغارا وجوز الهند والبرياالا والجاك فروت.
7.26.6
आरग्वधैस्तमालैश्च प्रियालवकुलैरपि ।
एतैरन्यैश्च तरुभिरुद्भासितवनान्तरे ।
किन्नरा मदनेनार्ता रक्ता मधुरकण्ठिनः ॥ ७.२६.६ ॥
كان باطن الغابة مضاءً بأشجار الآراغفادا والتماला والبرياالا والبكولا وغيرها من الأشجار المماثلة؛ وهناك كانت الكنّارا ذوات الأصوات العذبة، معذبة بالشهوة، متيمة ملتهبة.
7.26.7
समं सम्प्रजगुर्यत्र मनस्तुष्टिविवर्धनम् ॥ ७.२६.७ ॥
هناك غنّوا معًا، فزاد ذلك من طمأنينة النفس وسرورها.
7.26.8
भिरुद्भासितवनान्तरे ।
विद्याधरा मदक्षीबा मदरक्तान्तलोचनाः ।
योषिद्भिः सह सङ्क्रान्ताश्चिक्रीडुर्जहृषुश्च वै ॥ ७.२६.८ ॥
كان الفيدياداراس مخمورين، وعيونهم محمرّة من السُّكر، فاجتمعوا بنسائهم ولعبوا وفرحوا.
7.26.9
घण्टानामिव सन्नादः शुश्रुवे मधुरस्वरः ।
अप्सरोगणसङ्घानां गायतां धनदालये ॥ ७.२६.९ ॥
سُمع صوت عذب كرنين الأجراس، إذ كانت جماعات الأبساراس تغنّي في مسكن كوبيرا.
7.26.10
पुष्पवर्षाणि मुञ्चन्तो नगाः पवनताडिताः ।
शैलं तं वासयन्तीव मधुमाधवगन्धिनः ॥ ७.२६.१० ॥
كانت الأشجار المهتزّة بالريح تُمطر الزهور، كأنها تُعطّر ذلك الجبل بعبير عسل الربيع وأزهاره.
7.26.11
मधुपुष्परजःपृक्तं गन्धमादाय पुष्कलम् ।
प्रववौ वर्धयन्कामं रावणस्य सुखो ऽनिलः ॥ ७.२६.११ ॥
حملت الريح العليلة عبيرًا وافرًا ممزوجًا بغبار زهور العسل، فزادت شهوة رافانا.
7.26.12
गेयात्पुष्पसमृद्ध्या च शैत्याद्वायोर्गिरेर्गुणात् ।
प्रवृत्तायां रजन्यां च चन्द्रस्योदयनेन च ॥ ७.२६.१२ ॥
من الغناء، ووفرة الأزهار، وبرودة الريح، وطبيعة الجبل؛ ولمّا حلّ الليل وطلع القمر.
7.26.13
रावणस्तु महावीर्यः कामस्य वशमागतः ।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य शशिनं समवैक्षत ॥ ७.२६.१३ ॥
وقع رافانا ذو البأس العظيم تحت سلطان الشهوة، فأخذ يتنهد مرارًا وتكرارًا وينظر إلى القمر.
7.26.14
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दिव्याभरणभूषिता ।
सर्वाप्सरोवरा रम्भा दिव्यपुष्पविभूषिता ॥ ७.२६.१४ ॥
وفي هذه الأثناء ظهرت رامبها، أفضل الأبساراس، متزينة بحلي سماوية ومزينة بزهور إلهية.
7.26.15
दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी मन्दारकृतमूर्धजा ।
दिव्योत्सवकृतारम्भा पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ ७.२६.१५ ॥
بأطراف مدهونة بصندل سماوي، وفي شعرها زهور المندارا، بدأت احتفالًا سماويًا، ووجهها كالبدر التام.
7.26.16
चक्षुर्मनोहरं पीनं मेखलादामभूषितम् ।
समुद्वहन्ती जघनं रतिप्राभृतमुत्तमम् ॥ ७.२६.१६ ॥
تحمل ردفين يبهجان العين، ممتلئين، مزينين بحزام من السلاسل، وهما أسمى قربان للحب.
7.26.17
कृतैर्विशेषकैरार्द्रैः षडर्तुकुसुमोद्भवैः ॥ ७.२६.१७ ॥
مزينة بعلامات طازجة ندية مصنوعة من زهور الفصول الستة.
7.26.18
बभावन्यतमेव श्रीकान्तिद्युतिमतिह्रियाम् ।
नीलं सतोयमेघाभं वस्त्रं समवकुण्ठिता ॥ ७.२६.१८ ॥
كانت تتألق كأنها وحدها تجسيد الجمال والبهاء والنور والعقل والحياء، متلفعة بثوب أزرق كسحابة محملة بالماء.
7.26.19
यस्या वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपवीक्षिता ॥ ७.२६.१९ ॥
وجهها كالقمر، وحاجباها الجميلان كقوسين، وفخذاها كخرطومي فيل، ويداها ناعمتان كالبراعم الغضة؛ وبينما كانت تمشي وسط الجيش، نظر إليها رავانا.
7.26.20
तां समुत्थाय गच्छन्तीं कामबाणवशं गतः ।
करे गृहीत्वा लज्जन्तीं स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.२६.२० ॥
وحين نهضت لتمضي، أمسك بيدها رавана، وقد استولت عليه سهام الشهوة، وتكلم إليها مبتسماً، وهي الخجولة.
7.26.21
क्व गच्छसि वरारोहे कां सिद्धिं भजसे स्वयम् ।
कस्याभ्युदयकालो ऽयं यस्त्वां समुपभोक्ष्यते ॥ ७.२६.२१ ॥
إلى أين تمضين يا جميلة الخصر؟ وأي حظ تبتغين بنفسك؟ ولمن هذا زمن الازدهار الذي سيتمتع بك؟
7.26.22
त्वदाननरसस्याद्य पद्मोत्पलसुगन्धिनः ।
सुधामृतरसस्येव को ऽद्य तृप्तिं गमिष्यति ॥ ७.२६.२२ ॥
من رحيق وجهك العطر كالنيلوفر واللوتس، الحلو كعصير الخلود، فمن ذا الذي سيشبع منه اليوم؟
7.26.23
स्वर्णकुम्भनिभौ पीनौ शुभौ भीरु निरन्तरौ ।
कस्योरस्थलसंस्पर्शं दास्यतस्ते कुचाविमौ ॥ ७.२६.२३ ॥
يا خجولة، هذان ثدياك كإبريقين من ذهب، ممتلئان جميلان متلاصقان، فلصدر من يمنحان لمسهما؟
7.26.24
सुवर्णचक्रप्रतिमं स्वर्णदामचितं पृथु ।
अध्यारोहति कस्ते ऽद्य जघनं स्वर्गरूपिणम् ॥ ७.२६.२४ ॥
وردفاك العريضان، كعجلة من ذهب، المزينان بأحزمة ذهبية، السماويان في هيئتهما، فمن ذا الذي سيعتليهما اليوم؟
7.26.25
मद्विशिष्टः पुमान्को ऽद्य शक्रो विष्णुरथाश्विनौ ।
मामतीत्य हि यं च त्वं यासि भीरु न शोभनम् ॥ ७.२६.२५ ॥
من هو الرجل اليوم الأعظم مني، أ إندرا أم فيشنو أم الأشوينان؟ متجاوزةً إياي، إلى من تذهبين أيتها الخائفة؟ هذا غير لائق.
7.26.26
विश्रम त्वं पृथुश्रोणि शिलातलमिदं शुभम् ॥ ७.२६.२६ ॥
استريحي أيتها الواسعة الوركين على هذه الصخرة المباركة.
7.26.27
त्रैलोक्ये यः प्रभुश्चैव मदन्यो नैव विद्यते ॥ ७.२६.२७ ॥
ليس في العوالم الثلاثة سيدٌ غيري.
7.26.28
तदेवं प्राञ्जलिः प्रह्वो याचते त्वां दशाननः ।
भर्तुर्भर्ता विधाता च त्रैलोक्यस्य भजस्व माम् ॥ ७.२६.२८ ॥
فلذلك، مُطبِقًا كفّيه متواضعًا، يرجوك داشانانا: اقبليني، أنا سيد أسياد العوالم الثلاثة وخالقها.
7.26.29
एवमुक्ता ऽब्रवीद्रम्भा वेपमाना कृताञ्जलिः ।
प्रसीद नार्हसे वक्तुमीदृशं त्वं हि मे गुरुः ॥ ७.२६.२९ ॥
فلما خوطبت بذلك قالت رمبها مرتجفةً ومُطبِقةً كفّيها: كن رحيمًا، لا يليق بك أن تقول لي مثل هذا، فأنت معلّمي.
7.26.30
अन्येभ्यो हि त्वया रक्ष्या प्राप्नुयां धर्षणं यदि ।
तद्धर्मतः स्नुषा ते ऽहं तत्त्वमेव ब्रवीमि ते ॥ ७.२६.३० ॥
إنما يجب عليك أنت أن تحميني من غيرك. فإن نلتُ الإهانة على يديك أنت، فأنا بحكم الدرمة كنتك — هذا ما أقوله لك.
7.26.31
अथाब्रवीद्दशग्रीवश्चरणाधोमुखीं स्थिताम् ।
रोमहर्षमनुप्राप्तां दृष्टमात्रेण तां तदा ॥ ७.२६.३१ ॥
فقال راavana ذو العشرة رؤوس لها، وهي واقفة بوجهها نحو قدميه، وقد اقشعر جسدها لمجرد أن رأته.
7.26.32
सुतस्य यदि मे भार्या ततस्त्वं हि स्नुषा भवेः ।
बाढमित्येव सा रम्भा प्राह रावणमुत्तरम् ॥ ७.२६.३२ ॥
إن صرتِ زوجة ابني فستكونين حقًا كنّتي. فأجابت رمبها راوانا قائلة: «حسنًا».
7.26.33
धर्मतस्ते सुतस्याहं भार्या राक्षसपुङ्गव ।
पुत्रः प्रियतरः प्राणैर्भ्रातुर्वैश्रवणस्य ते ।
विख्यातस्त्रिषु लोकेषु नलकूबर इत्ययम् ॥ ७.२६.३३ ॥
يا خير الراكشاسا، إنني بحكم الدارما زوجة ابنك. وهذا الابن أغلى عند أخيك فايشرافانا من حياته، وهو مشهور في العوالم الثلاثة باسم نالاكوبارا.
7.26.34
धर्मतो यो भवेद्विप्रः क्षत्रियो वीर्यतो भवेत् ।
क्रोधाद्यश्च भवेदग्निः क्षान्त्या च वसुधासमः ॥ ७.२६.३४ ॥
من هو برهمي بالدارما، وكشاتريا بالبأس، ونار في الغضب، ومثل الأرض في الصبر.
7.26.35
तस्यास्मि कृतसङ्केता लोकपालसुतस्य वै ।
तमुद्दिश्य तु मे सर्वं विभूषणमिदं कृतम् ॥ ७.२६.३५ ॥
لقد واعدتُ ابن حامي العالم ذاك، ومن أجله وحده تزيّنتُ بكل هذه الحلي.
7.26.36
तथा तस्य हि नान्यस्य भावो मां प्रति तिष्ठति ॥ ७.२६.३६ ॥
وهكذا يبقى قلبه متعلقًا بي وحدي؛ ولا يحمل مثل هذا الشعور نحو أحد غيري.
7.26.37
तेन सत्येन मां राजन्मोक्तुमर्हस्यरिन्दम ॥ ७.२६.३७ ॥
أيها الملك، يا قاهر الأعداء، بتلك الحقيقة ينبغي أن تطلقني.
7.26.38
स हि तिष्ठति धर्मात्मा मां प्रतीक्ष्य समुत्सुकः ।
तत्र विघ्नं सुतस्येह कर्तुं नार्हसि मुञ्च माम् ॥ ७.२६.३८ ॥
ذلك الرجل الفاضل واقف هناك ينتظرني بشوق. لا ينبغي لك أن تعرقل شأن ابنه هنا؛ أطلقني.
7.26.39
सद्भिराचरितं मार्गं गच्छ राक्षसुपुङ्गव ।
माननीयो मम त्वं हि पालनीया तथा ऽस्मि ते ॥ ७.२६.३९ ॥
أيها أفضل الراكشاسا، سِرْ في الطريق الذي سلكه الأخيار. أنت جدير بالإكرام عندي، وأنا أيضاً جديرة بأن تحميني.
7.26.40
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रत्युवाच विनीतवत् ।
स्नुषा ऽस्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
देवलोकस्थितिरियं सुराणां शाश्वती मता ॥ ७.२६.४० ॥
فلما خوطب بذلك أجاب ذو العشرة الأعناق بتواضع: «كما قلتِ، أنا كنّتُكِ. هذا هو القانون في شأن ذوات الزوج الواحد. وهذه حال عالم السماء تُعدّ أبدية عند الآلهة.»
7.26.41
पतिरप्सरसां नास्ति न चैकस्त्रीपरिग्रहः ॥ ७.२६.४१ ॥
ليس للأبسارا زوج واحد، ولا هو إفراد امرأة واحدة بالزواج.
7.26.42
स्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
एवमुक्त्वा स तां रक्षो निवेश्य च शिलातले ।
कामभोगाभिसंसक्तो मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.२६.४२ ॥
فلما قال ذلك أجلسها ذلك الراكشاسا على لوحٍ من حجر، وانغمس في لذائذ الشهوة، فشرع في الاتصال بها.
7.26.43
सा विमुक्ता ततो रम्भा भ्रष्टमाल्यविभूषणा ।
गजेन्द्राक्रीडमथिता नदीवाकुलतां गता ॥ ७.२६.४३ ॥
ثم تحررت رَمبهَا، وقد سقطت أكاليلها وحليها، فاضطربت كنهرٍ تحرّكه لعب فيلٍ عظيم.
7.26.44
लुलिताकुलकेशान्ता करवेपितपल्लवा ।
पवनेनावधूतेव लता कुसुमशालिनी ॥ ७.२६.४४ ॥
كانت شعرها مشعث ومنفلت، وأغصانها الغضة ترتعش كالأيدي، كأنها لبلابة مزدهرة تهزها الريح.
7.26.45
सा वेपमाना लज्जन्ती भीता करकृताञ्जलिः ।
नलकूबरमासाद्य पादयोर्निपपात ह ॥ ७.२६.४५ ॥
مرتعشةً خجلةً خائفةً، رافعةً كفيها بالتحية، دنت من نَلكوبرا فسقطت عند قدميه.
7.26.46
तदवस्थां च तां दृष्ट्वा महात्मा नलकूबरः ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे पादयोः पतिता ऽसि मे ॥ ७.२६.४६ ॥
ولما رأى حالها قال نَلكوبرا العظيم النفس: «أيتها الكريمة، ما هذا؟ لماذا سقطتِ عند قدمي؟»
7.26.47
सा वै निःश्वसमाना तु वेपमाना कृताञ्जलिः ।
तस्मै सर्वं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ७.२६.४७ ॥
تنهدت بعمق وهي ترتعش، ورافعةً كفيها، فأخذت تروي له كل شيء كما جرى تماما.
7.26.48
एष देव दशग्रीवः प्राप्तो गन्तुं त्रिविष्टपम् ।
तेन सैन्यसहायेन निशेयं परिणामिता ॥ ७.२६.४८ ॥
أيها السيد، هذا ذو العنقين العشرة، رافانا، قد جاء ليذهب إلى العوالم الثلاثة، وقد قضى هذه الليلة مع جيشه رفيقًا له.
7.26.49
आयन्ती तेन दृष्टा ऽस्मि त्वत्सकाशमरिन्दम ।
गृहीता तेन पृष्टा ऽस्मि कस्य त्वमिति रक्षसा ॥ ७.२६.४९ ॥
يا قاهر الأعداء، حين كنت أسير رآني، ولما اقتربت منك أمسكني ذلك الرّاكشاسا وسألني: «لمن أنتِ؟»
7.26.50
मया तु सर्वं यत्सत्यं तस्मै सर्वं निवेदितम् ।
काममोहाभिभूतात्मा नाश्रौषीत्तद्वचो मम ॥ ७.२६.५० ॥
أخبرته بكل ما هو حق، لكنه، وقد غلبت الشهوة والوهم على نفسه، لم يصغِ إلى كلامي.
7.26.51
याच्यमानो मया देव स्नुषा ते ऽहमिति प्रभो ।
तत्सर्वं पृष्ठतः कृत्वा बलात्तेनास्मि धर्षिता ॥ ७.२६.५१ ॥
يا إلهي، يا سيدي، توسّلتُ إليه قائلةً: «أنا كنّتك»، لكنه تجاهل ذلك كله وانتهكني بالقوة.
7.26.52
एवं त्वमपराधं मे क्षन्तुमर्हसि सुव्रत ।
न हि तुल्यं बलं सौम्य स्त्रियाश्च पुरुषस्य च ॥ ७.२६.५२ ॥
فاعفُ عن ذنبي هكذا يا صاحب العهود الحسنة. يا لطيف، ليست قوة المرأة كقوة الرجل.
7.26.53
एतछुत्वा तु सङ्क्रुद्धस्तदा वैश्रवणात्मजः ।
धर्षणां तां परां श्रुत्वा ध्यानं सम्प्रविवेश ह ॥ ७.२६.५३ ॥
فلما سمع ذلك، غضب ابن فيشرافانا غضبًا شديدًا؛ ولما بلغه ذلك الانتهاك الفظيع، غاص في عمق التأمل.
7.26.54
तस्य तत्कर्म विज्ञाय तदा वैश्रवणात्मजः ।
मुहूर्तात्क्रोधताम्राक्षस्तोयं जग्राह पाणिना ॥ ७.२६.५४ ॥
فلما علم بفعلته، احمرّت عيناه غضبًا في لحظة، وأخذ الماء بيده.
7.26.55
गृहीत्वा सलिलं सर्वमुपस्पृश्य यथाविधि ।
उत्ससर्ज यथा शापं राक्षसेन्द्राय दारुणम् ॥ ७.२६.५५ ॥
أخذ الماء وتطهّر بالأچامانا وفق الشعيرة، ثم أطلق اللعنة الرهيبة على ملك الرākṣasa.
7.26.56
अकामा तेन यस्मात्त्वं बलाद्भद्रे प्रधर्षिता ।
तस्मात्स युवतीमन्यां नाकामामुपयास्यति ॥ ७.२६.५६ ॥
أيتها الفاضلة، لأنه اعتدى عليكِ بالقوة رغم إرادتكِ، فسيقترب من شابة أخرى — تكون غير راغبة، لا راغبة.
7.26.57
यदा ह्यकामां कामार्तो धर्षयिष्यति योषितम् ।
मूर्धा तु सप्तधा तस्य शकलीभविता तदा ॥ ७.२६.५७ ॥
متى ما اعتدى، وهو يتلظى بالشهوة، على امرأة غير راغبة، فإن رأسه سيتشظى حينها إلى سبعة أجزاء.
7.26.58
तस्मिन्नुदाहृते शापे ज्वलिताग्निसमप्रभे ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ।
पितामहमुखाश्चैव सर्वे देवाः प्रहर्षिताः ॥ ७.२६.५८ ॥
وحين نُطق ذلك اللعن، المتوهّج كنارٍ مشتعلة، دوّت الطبول الإلهية، وهطل من السماء مطر من الزهور، وفرح جميع الآلهة بقيادة براهما.
7.26.59
ज्ञात्वा लोकगतिं सर्वां तस्य मृत्युं च रक्षसः ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रीतिमापुरनुत्तमाम् ॥ ७.२६.५९ ॥
وإذ عرف الحكماء والأسلاف سير العالم كله وموت ذلك الراكشاسا، نالوا فرحًا عظيمًا لا يُضاهى.
7.26.60
श्रुत्वा तु स दशग्रीवस्तं शापं रोमहर्षणम् ।
नारीषु मैथुने भावं नाकामास्वभ्यरोचयत् ॥ ७.२६.६० ॥
ومع أنه سمع تلك اللعنة المُقشعِرّة، فإن رافانا ذا العنق العشرة مال إلى الاتحاد بالنساء — لكن ليس بغير الراغبات.
7.26.61
तेन नीताः स्त्रियः प्रीतिमापुः सर्वाः पतिव्रताः ।
नलकूबरनिर्मुक्तं शापं श्रुत्वा मनःप्रियम् ॥ ७.२६.६१ ॥
فرحت جميع النساء الوفيات اللواتي جاء بهن، عند سماع اللعنة التي نطق بها نالاكوبارا، وهي لعنة سارة للقلب.