Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
स तु तत्र दशग्रीवः सह सैन्येन वीर्यवान् ।
अस्तं प्राप्ते दिनकरे निवासं समरोचयत् ॥ ७.२६.१ ॥
Ali, o poderoso Daśagrīva, com seu exército, escolheu acampar quando o sol se pôs.
7.26.2
उदिते विमले चन्द्रे तुल्यपर्वतवर्चसि ।
प्रसुप्तं सुमहत्सैन्यं नानाप्रहरणायुधम् ॥ ७.२६.२ ॥
Quando a lua clara, de esplendor semelhante ao de uma montanha, nasceu, o vasto exército, armado com muitas espécies de armas, jazia em sono profundo.
7.26.3
रावणस्तु महावीर्यो निषण्णः शैलमूर्धनि ।
स ददर्श गुणांस्तत्र चन्द्रपादपशोभितान् ॥ ७.२६.३ ॥
Rāvaṇa, de grande poder, sentado no topo de uma montanha, contemplou ali as belezas adornadas pelos raios da lua.
7.26.4
कर्णिकारवनैर्दीप्तैः कदम्बगहनैस्तथा ।
पद्मिनीभिश्च फुल्लाभिर्मन्दाकिन्या जलैरपि ॥ ७.२६.४ ॥
Estava adornado com bosques brilhantes de karṇikāra, densos matagais de kadamba, lagoas de lótus em plena floração e as águas do Mandākinī.
7.26.5
चम्पकाशोकपुन्नागमन्दारतरुभिस्तथा ।
चूतपाटललोध्रैश्च प्रियङ्ग्वर्जुनकेतकैः ।
तगरैर्नारिकैलैश्च प्रियालपनसैस्तथा ॥ ७.२६.५ ॥
Estava adornado com árvores campaka, aśoka, punnāga e mandāra; mangueiras, pāṭala, lodhra, priyaṅgu, arjuna e ketaka; e tagara, coqueiros, priyāla e jaqueiras.
7.26.6
आरग्वधैस्तमालैश्च प्रियालवकुलैरपि ।
एतैरन्यैश्च तरुभिरुद्भासितवनान्तरे ।
किन्नरा मदनेनार्ता रक्ता मधुरकण्ठिनः ॥ ७.२६.६ ॥
O interior da floresta resplandecia com árvores āragvadha, tamāla, priyāla, vakula e outras semelhantes; ali os kinnaras de voz doce, atormentados pelo desejo, estavam apaixonados.
7.26.7
समं सम्प्रजगुर्यत्र मनस्तुष्टिविवर्धनम् ॥ ७.२६.७ ॥
Ali cantaram juntos, e isso aumentava a satisfação da mente.
7.26.8
भिरुद्भासितवनान्तरे ।
विद्याधरा मदक्षीबा मदरक्तान्तलोचनाः ।
योषिद्भिः सह सङ्क्रान्ताश्चिक्रीडुर्जहृषुश्च वै ॥ ७.२६.८ ॥
Os vidyādharas, embriagados e com os olhos avermelhados pelo vinho, uniram-se às suas mulheres, brincaram e alegraram-se.
7.26.9
घण्टानामिव सन्नादः शुश्रुवे मधुरस्वरः ।
अप्सरोगणसङ्घानां गायतां धनदालये ॥ ७.२६.९ ॥
Ouviu-se um som doce, como de sinos, enquanto grupos de apsarasas cantavam na morada de Kubera.
7.26.10
पुष्पवर्षाणि मुञ्चन्तो नगाः पवनताडिताः ।
शैलं तं वासयन्तीव मधुमाधवगन्धिनः ॥ ७.२६.१० ॥
As árvores sacudidas pelo vento derramavam chuvas de flores, como se perfumassem aquela montanha com o aroma do mel e das flores da primavera.
7.26.11
मधुपुष्परजःपृक्तं गन्धमादाय पुष्कलम् ।
प्रववौ वर्धयन्कामं रावणस्य सुखो ऽनिलः ॥ ७.२६.११ ॥
Levando um perfume abundante misturado ao pólen das flores de mel, soprou uma brisa agradável, aumentando o desejo de Rāvaṇa.
7.26.12
गेयात्पुष्पसमृद्ध्या च शैत्याद्वायोर्गिरेर्गुणात् ।
प्रवृत्तायां रजन्यां च चन्द्रस्योदयनेन च ॥ ७.२६.१२ ॥
Pelo canto, pela abundância de flores, pela frescura do vento e pela qualidade da montanha; quando a noite havia começado e pelo nascer da lua.
7.26.13
रावणस्तु महावीर्यः कामस्य वशमागतः ।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य शशिनं समवैक्षत ॥ ७.२६.१३ ॥
Rāvaṇa, de grande valor, havia caído sob o poder do desejo. Suspirando fundo repetidas vezes, contemplou a lua.
7.26.14
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दिव्याभरणभूषिता ।
सर्वाप्सरोवरा रम्भा दिव्यपुष्पविभूषिता ॥ ७.२६.१४ ॥
Nesse ínterim apareceu Rambhā, a melhor de todas as apsarases, adornada com joias divinas e enfeitada com flores celestiais.
7.26.15
दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी मन्दारकृतमूर्धजा ।
दिव्योत्सवकृतारम्भा पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ ७.२६.१५ ॥
Com os membros untados de sândalo divino e flores de mandāra nos cabelos, aquela que dera início a uma festa divina, de rosto como a lua cheia.
7.26.16
चक्षुर्मनोहरं पीनं मेखलादामभूषितम् ।
समुद्वहन्ती जघनं रतिप्राभृतमुत्तमम् ॥ ७.२६.१६ ॥
Carregando quadris encantadores à vista, cheios e adornados com um cinto de correntes, a suprema oferenda do amor.
7.26.17
कृतैर्विशेषकैरार्द्रैः षडर्तुकुसुमोद्भवैः ॥ ७.२६.१७ ॥
Adornada com marcas frescas e úmidas feitas das flores das seis estações.
7.26.18
बभावन्यतमेव श्रीकान्तिद्युतिमतिह्रियाम् ।
नीलं सतोयमेघाभं वस्त्रं समवकुण्ठिता ॥ ७.२६.१८ ॥
Ela brilhava como se fosse, sozinha, a encarnação da beleza, do esplendor, da luz, da inteligência e do pudor, envolta numa veste azul como uma nuvem carregada de água.
7.26.19
यस्या वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपवीक्षिता ॥ ७.२६.१९ ॥
Seu rosto era como a lua, suas belas sobrancelhas como arcos, suas coxas como troncos de elefante e suas mãos macias como brotos tenros; enquanto caminhava pelo meio do exército, Rāvaṇa a contemplava.
7.26.20
तां समुत्थाय गच्छन्तीं कामबाणवशं गतः ।
करे गृहीत्वा लज्जन्तीं स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.२६.२० ॥
Quando ela se levantou para partir, Rāvaṇa, dominado pelas flechas do desejo, segurou-lhe a mão e, sorrindo, falou com a tímida mulher.
7.26.21
क्व गच्छसि वरारोहे कां सिद्धिं भजसे स्वयम् ।
कस्याभ्युदयकालो ऽयं यस्त्वां समुपभोक्ष्यते ॥ ७.२६.२१ ॥
Aonde vais, ó de quadris formosos? Que fortuna buscas tu mesma? De quem é este tempo de prosperidade que te desfrutará?
7.26.22
त्वदाननरसस्याद्य पद्मोत्पलसुगन्धिनः ।
सुधामृतरसस्येव को ऽद्य तृप्तिं गमिष्यति ॥ ७.२६.२२ ॥
Do néctar do teu rosto, perfumado como lótus e lótus azul, doce como o sumo da ambrosia — quem encontrará hoje a saciedade?
7.26.23
स्वर्णकुम्भनिभौ पीनौ शुभौ भीरु निरन्तरौ ।
कस्योरस्थलसंस्पर्शं दास्यतस्ते कुचाविमौ ॥ ७.२६.२३ ॥
Ó tímida, estes teus dois seios, como vasos de ouro, cheios, belos e juntos — de que peito darão eles o contacto?
7.26.24
सुवर्णचक्रप्रतिमं स्वर्णदामचितं पृथु ।
अध्यारोहति कस्ते ऽद्य जघनं स्वर्गरूपिणम् ॥ ७.२६.२४ ॥
Teus quadris largos, como uma roda de ouro, adornados com cintos dourados, celestiais na forma — quem os montará hoje?
7.26.25
मद्विशिष्टः पुमान्को ऽद्य शक्रो विष्णुरथाश्विनौ ।
मामतीत्य हि यं च त्वं यासि भीरु न शोभनम् ॥ ७.२६.२५ ॥
Qual homem hoje é superior a mim — Indra, Viṣṇu ou os Aśvins? Passando por mim, a quem vais, ó tímida? Isto não é apropriado.
7.26.26
विश्रम त्वं पृथुश्रोणि शिलातलमिदं शुभम् ॥ ७.२६.२६ ॥
Descansa tu, ó de quadris largos, sobre esta auspiciosa superfície de rocha.
7.26.27
त्रैलोक्ये यः प्रभुश्चैव मदन्यो नैव विद्यते ॥ ७.२६.२७ ॥
Nos três mundos não há outro senhor senão eu.
7.26.28
तदेवं प्राञ्जलिः प्रह्वो याचते त्वां दशाननः ।
भर्तुर्भर्ता विधाता च त्रैलोक्यस्य भजस्व माम् ॥ ७.२६.२८ ॥
Assim, de palmas unidas e curvado, Daśānana te suplica: aceita-me, senhor dos senhores dos três mundos e seu criador.
7.26.29
एवमुक्ता ऽब्रवीद्रम्भा वेपमाना कृताञ्जलिः ।
प्रसीद नार्हसे वक्तुमीदृशं त्वं हि मे गुरुः ॥ ७.२६.२९ ॥
Assim interpelada, Rambhā, trêmula e de palmas unidas, disse: Sê benevolente. Não deves dizer-me tal coisa, pois és meu guru.
7.26.30
अन्येभ्यो हि त्वया रक्ष्या प्राप्नुयां धर्षणं यदि ।
तद्धर्मतः स्नुषा ते ऽहं तत्त्वमेव ब्रवीमि ते ॥ ७.२६.३० ॥
Tu deves proteger-me dos outros. Se eu sofrer ultraje até das tuas mãos, então pelo dharma sou tua nora — isto é o que te digo.
7.26.31
अथाब्रवीद्दशग्रीवश्चरणाधोमुखीं स्थिताम् ।
रोमहर्षमनुप्राप्तां दृष्टमात्रेण तां तदा ॥ ७.२६.३१ ॥
Então Rāvaṇa, o de dez pescoços, falou a ela, que estava de pé com o rosto voltado para os pés, arrepiada assim que o viu.
7.26.32
सुतस्य यदि मे भार्या ततस्त्वं हि स्नुषा भवेः ।
बाढमित्येव सा रम्भा प्राह रावणमुत्तरम् ॥ ७.२६.३२ ॥
Se você se tornar a esposa do meu filho, então será de fato minha nora. Então Rambhā respondeu a Rāvaṇa: "Muito bem."
7.26.33
धर्मतस्ते सुतस्याहं भार्या राक्षसपुङ्गव ।
पुत्रः प्रियतरः प्राणैर्भ्रातुर्वैश्रवणस्य ते ।
विख्यातस्त्रिषु लोकेषु नलकूबर इत्ययम् ॥ ७.२६.३३ ॥
Ó melhor dos rākṣasas, por direito eu sou a esposa do seu filho. Este filho é mais querido que a própria vida para seu irmão Vaiśravaṇa, e é renomado nos três mundos como Nalakūbara.
7.26.34
धर्मतो यो भवेद्विप्रः क्षत्रियो वीर्यतो भवेत् ।
क्रोधाद्यश्च भवेदग्निः क्षान्त्या च वसुधासमः ॥ ७.२६.३४ ॥
Aquele que é brâmane pelo dharma, kṣatriya pelo valor, fogo na ira e semelhante à terra na paciência.
7.26.35
तस्यास्मि कृतसङ्केता लोकपालसुतस्य वै ।
तमुद्दिश्य तु मे सर्वं विभूषणमिदं कृतम् ॥ ७.२६.३५ ॥
Eu tinha combinado um encontro com o filho daquele guardião do mundo; é só por ele que me adornei com todas essas joias.
7.26.36
तथा तस्य हि नान्यस्य भावो मां प्रति तिष्ठति ॥ ७.२६.३६ ॥
Assim, seu afeto permanece fixo em mim; para nenhuma outra ele sente tal sentimento.
7.26.37
तेन सत्येन मां राजन्मोक्तुमर्हस्यरिन्दम ॥ ७.२६.३७ ॥
Ó rei, domador de inimigos, por essa verdade deves libertar-me.
7.26.38
स हि तिष्ठति धर्मात्मा मां प्रतीक्ष्य समुत्सुकः ।
तत्र विघ्नं सुतस्येह कर्तुं नार्हसि मुञ्च माम् ॥ ७.२६.३८ ॥
Aquele de alma justa está lá, ansioso, à minha espera. Não deves criar obstáculos aqui ao filho dele; liberta-me.
7.26.39
सद्भिराचरितं मार्गं गच्छ राक्षसुपुङ्गव ।
माननीयो मम त्वं हि पालनीया तथा ऽस्मि ते ॥ ७.२६.३९ ॥
Ó melhor dos rākṣasas, segue o caminho trilhado pelos bons. És digno de honra para mim, e eu sou alguém a ser protegida por ti.
7.26.40
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रत्युवाच विनीतवत् ।
स्नुषा ऽस्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
देवलोकस्थितिरियं सुराणां शाश्वती मता ॥ ७.२६.४० ॥
Assim interpelado, o de dez pescoços respondeu humildemente: 'Como disseste, sou tua nora. Esta é a regra para as que têm um só marido. Esta condição do mundo celeste é tida como eterna entre os deuses.'
7.26.41
पतिरप्सरसां नास्ति न चैकस्त्रीपरिग्रहः ॥ ७.२६.४१ ॥
As apsarās não têm um único marido, nem existe a tomada de uma só mulher.
7.26.42
स्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
एवमुक्त्वा स तां रक्षो निवेश्य च शिलातले ।
कामभोगाभिसंसक्तो मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.२६.४२ ॥
Tendo dito isto, o rākṣasa sentou-a numa laje de pedra e, apegado aos prazeres do desejo, pôs-se à união com ela.
7.26.43
सा विमुक्ता ततो रम्भा भ्रष्टमाल्यविभूषणा ।
गजेन्द्राक्रीडमथिता नदीवाकुलतां गता ॥ ७.२६.४३ ॥
Então libertada, Rambhā, com a guirlanda e os adornos caídos, ficou agitada como um rio revolvido pelo brincar de um grande elefante.
7.26.44
लुलिताकुलकेशान्ता करवेपितपल्लवा ।
पवनेनावधूतेव लता कुसुमशालिनी ॥ ७.२६.४४ ॥
Com o cabelo desordenado e solto, os brotos tenros tremendo como mãos, era como uma trepadeira cheia de flores sacudida pelo vento.
7.26.45
सा वेपमाना लज्जन्ती भीता करकृताञ्जलिः ।
नलकूबरमासाद्य पादयोर्निपपात ह ॥ ७.२६.४५ ॥
Trêmula, envergonhada e assustada, com as mãos postas, aproximou-se de Nalakūbara e caiu a seus pés.
7.26.46
तदवस्थां च तां दृष्ट्वा महात्मा नलकूबरः ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे पादयोः पतिता ऽसि मे ॥ ७.२६.४६ ॥
Vendo o estado dela, o magnânimo Nalakūbara disse: "Ó gentil senhora, o que é isto? Por que caíste a meus pés?"
7.26.47
सा वै निःश्वसमाना तु वेपमाना कृताञ्जलिः ।
तस्मै सर्वं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ७.२६.४७ ॥
Suspirando fundo e tremendo, com as mãos postas, começou a contar-lhe tudo exatamente como havia acontecido.
7.26.48
एष देव दशग्रीवः प्राप्तो गन्तुं त्रिविष्टपम् ।
तेन सैन्यसहायेन निशेयं परिणामिता ॥ ७.२६.४८ ॥
Ó senhor, aqui está o de dez pescoços, Rāvaṇa, que veio para ir aos três céus. Com o seu exército como companhia, passou esta noite.
7.26.49
आयन्ती तेन दृष्टा ऽस्मि त्वत्सकाशमरिन्दम ।
गृहीता तेन पृष्टा ऽस्मि कस्य त्वमिति रक्षसा ॥ ७.२६.४९ ॥
Ó subjugador de inimigos, enquanto eu vinha, ele me viu; quando me aproximei de ti, aquele rākṣasa me agarrou e perguntou: «De quem és tu?»
7.26.50
मया तु सर्वं यत्सत्यं तस्मै सर्वं निवेदितम् ।
काममोहाभिभूतात्मा नाश्रौषीत्तद्वचो मम ॥ ७.२६.५० ॥
Contei-lhe toda a verdade, mas ele, com a alma dominada pelo desejo e pela ilusão, não ouviu minhas palavras.
7.26.51
याच्यमानो मया देव स्नुषा ते ऽहमिति प्रभो ।
तत्सर्वं पृष्ठतः कृत्वा बलात्तेनास्मि धर्षिता ॥ ७.२६.५१ ॥
Ó deus, ó senhor, supliquei-lhe dizendo: «Sou tua nora»; mas, deixando tudo isso de lado, ele me violentou pela força.
7.26.52
एवं त्वमपराधं मे क्षन्तुमर्हसि सुव्रत ।
न हि तुल्यं बलं सौम्य स्त्रियाश्च पुरुषस्य च ॥ ७.२६.५२ ॥
Assim, ó de bons votos, deves perdoar a minha ofensa. Ó gentil, a força da mulher e a do homem não são iguais.
7.26.53
एतछुत्वा तु सङ्क्रुद्धस्तदा वैश्रवणात्मजः ।
धर्षणां तां परां श्रुत्वा ध्यानं सम्प्रविवेश ह ॥ ७.२६.५३ ॥
Ao ouvir isto, o filho de Vaiśravaṇa ficou profundamente irado; e ao ouvir daquela violação extrema, mergulhou fundo na meditação.
7.26.54
तस्य तत्कर्म विज्ञाय तदा वैश्रवणात्मजः ।
मुहूर्तात्क्रोधताम्राक्षस्तोयं जग्राह पाणिना ॥ ७.२६.५४ ॥
Ao saber daquele seu ato, o filho de Vaiśravaṇa, após um instante, com os olhos avermelhados de ira, tomou água na mão.
7.26.55
गृहीत्वा सलिलं सर्वमुपस्पृश्य यथाविधि ।
उत्ससर्ज यथा शापं राक्षसेन्द्राय दारुणम् ॥ ७.२६.५५ ॥
Tomando água e realizando o ācamana segundo o rito, lançou a terrível maldição sobre o senhor dos rākṣasas.
7.26.56
अकामा तेन यस्मात्त्वं बलाद्भद्रे प्रधर्षिता ।
तस्मात्स युवतीमन्यां नाकामामुपयास्यति ॥ ७.२६.५६ ॥
Ó gentil senhora, como ele te violentou à força contra a tua vontade, aproximar-se-á de outra jovem — uma que não o deseje, e não uma que o deseje.
7.26.57
यदा ह्यकामां कामार्तो धर्षयिष्यति योषितम् ।
मूर्धा तु सप्तधा तस्य शकलीभविता तदा ॥ ७.२६.५७ ॥
Sempre que, atormentado pelo desejo, violar uma mulher que não o deseje, sua cabeça se despedaçará em sete partes.
7.26.58
तस्मिन्नुदाहृते शापे ज्वलिताग्निसमप्रभे ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ।
पितामहमुखाश्चैव सर्वे देवाः प्रहर्षिताः ॥ ७.२६.५८ ॥
Quando aquela maldição, resplandecente como fogo ardente, foi pronunciada, soaram os tambores divinos, uma chuva de flores caiu do céu e todos os deuses, liderados por Brahmā, se regozijaram.
7.26.59
ज्ञात्वा लोकगतिं सर्वां तस्य मृत्युं च रक्षसः ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रीतिमापुरनुत्तमाम् ॥ ७.२६.५९ ॥
Ao conhecerem o curso inteiro do mundo e a morte daquele rākṣasa, os sábios e os antepassados alcançaram suprema alegria.
7.26.60
श्रुत्वा तु स दशग्रीवस्तं शापं रोमहर्षणम् ।
नारीषु मैथुने भावं नाकामास्वभ्यरोचयत् ॥ ७.२६.६० ॥
Tendo ouvido aquela maldição que arrepia os cabelos, Rāvaṇa de dez pescoços, mesmo assim, comprouve-se na união com mulheres — mas não com as que não o desejavam.
7.26.61
तेन नीताः स्त्रियः प्रीतिमापुः सर्वाः पतिव्रताः ।
नलकूबरनिर्मुक्तं शापं श्रुत्वा मनःप्रियम् ॥ ७.२६.६१ ॥
Todas as mulheres fiéis trazidas por ele sentiram alegria ao ouvir a maldição proferida por Nalakūbara, uma maldição agradável ao coração.