ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
स तु तत्र दशग्रीवः सह सैन्येन वीर्यवान् ।
अस्तं प्राप्ते दिनकरे निवासं समरोचयत् ॥ ७.२६.१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿ ದಶಗ್ರೀವನು ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಂಗತನಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟನು.
7.26.2
उदिते विमले चन्द्रे तुल्यपर्वतवर्चसि ।
प्रसुप्तं सुमहत्सैन्यं नानाप्रहरणायुधम् ॥ ७.२६.२ ॥
ಪರ್ವತದಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ನಿರ್ಮಲ ಚಂದ್ರನು ಉದಯಿಸಲು, ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆ ಮಹಾ ಸೈನ್ಯವು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿತ್ತು.
7.26.3
रावणस्तु महावीर्यो निषण्णः शैलमूर्धनि ।
स ददर्श गुणांस्तत्र चन्द्रपादपशोभितान् ॥ ७.२६.३ ॥
ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾವಣನು ಪರ್ವತ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಕಿರಣಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
7.26.4
कर्णिकारवनैर्दीप्तैः कदम्बगहनैस्तथा ।
पद्मिनीभिश्च फुल्लाभिर्मन्दाकिन्या जलैरपि ॥ ७.२६.४ ॥
ಹೊಳೆಯುವ ಕರ್ಣಿಕಾರ ವನಗಳಿಂದ, ದಟ್ಟ ಕದಂಬ ವನಗಳಿಂದ, ಅರಳಿದ ಕಮಲ ಸರೋವರಗಳಿಂದ, ಮಂದಾಕಿನಿಯ ನೀರಿನಿಂದ (ಅದು ಶೋಭಿಸಿತು).
7.26.5
चम्पकाशोकपुन्नागमन्दारतरुभिस्तथा ।
चूतपाटललोध्रैश्च प्रियङ्ग्वर्जुनकेतकैः ।
तगरैर्नारिकैलैश्च प्रियालपनसैस्तथा ॥ ७.२६.५ ॥
ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ಮಂದಾರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ, ಮಾವು, ಪಾಟಲ, ಲೋಧ್ರ, ಪ್ರಿಯಂಗು, ಅರ್ಜುನ, ಕೇತಕ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ, ತಗರ, ತೆಂಗು, ಪ್ರಿಯಾಲ, ಹಲಸಿನ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ (ಅದು ಶೋಭಿಸಿತು).
7.26.6
आरग्वधैस्तमालैश्च प्रियालवकुलैरपि ।
एतैरन्यैश्च तरुभिरुद्भासितवनान्तरे ।
किन्नरा मदनेनार्ता रक्ता मधुरकण्ठिनः ॥ ७.२६.६ ॥
ಆರಗ್ವಧ, ತಮಾಲ, ಪ್ರಿಯಾಲ, ಬಕುಳ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಇವುಗಳಂತಹ ಇತರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ವನದ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಮಧುರ ಕಂಠದ ಕಿನ್ನರರು ಮದನನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅನುರಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.
7.26.7
समं सम्प्रजगुर्यत्र मनस्तुष्टिविवर्धनम् ॥ ७.२६.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಾಡಿದರು; ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
7.26.8
भिरुद्भासितवनान्तरे ।
विद्याधरा मदक्षीबा मदरक्तान्तलोचनाः ।
योषिद्भिः सह सङ्क्रान्ताश्चिक्रीडुर्जहृषुश्च वै ॥ ७.२६.८ ॥
ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮದದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿದ್ದರು, ಮದದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವರಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಡನೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
7.26.9
घण्टानामिव सन्नादः शुश्रुवे मधुरस्वरः ।
अप्सरोगणसङ्घानां गायतां धनदालये ॥ ७.२६.९ ॥
ಗಂಟೆಗಳ ಶಬ್ದದಂತೆ ಮಧುರ ಸ್ವರ ಕೇಳಿಸಿತು; ಧನದನ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರಸ್ಸಮೂಹಗಳು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
7.26.10
पुष्पवर्षाणि मुञ्चन्तो नगाः पवनताडिताः ।
शैलं तं वासयन्तीव मधुमाधवगन्धिनः ॥ ७.२६.१० ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿದ ಮರಗಳು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದವು; ವಸಂತದ ಜೇನು ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸುವಾಸಿತಗೊಳಿಸುವಂತಿದ್ದವು.
7.26.11
मधुपुष्परजःपृक्तं गन्धमादाय पुष्कलम् ।
प्रववौ वर्धयन्कामं रावणस्य सुखो ऽनिलः ॥ ७.२६.११ ॥
ಜೇನು ಹೂಗಳ ಪರಾಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹೇರಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸುಖಕರ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿ, ರಾವಣನ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
7.26.12
गेयात्पुष्पसमृद्ध्या च शैत्याद्वायोर्गिरेर्गुणात् ।
प्रवृत्तायां रजन्यां च चन्द्रस्योदयनेन च ॥ ७.२६.१२ ॥
ಹಾಡಿನಿಂದ, ಹೂವುಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ, ಗಾಳಿಯ ತಂಪಿನಿಂದ, ಪರ್ವತದ ಗುಣದಿಂದ; ರಾತ್ರಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಚಂದ್ರನು ಉದಯಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೂ.
7.26.13
रावणस्तु महावीर्यः कामस्य वशमागतः ।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य शशिनं समवैक्षत ॥ ७.२६.१३ ॥
ಮಹಾವೀರ್ಯನಾದ ರಾವಣನು ಕಾಮದ ವಶನಾಗಿದ್ದನು. ಪದೇಪದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಅವನು ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
7.26.14
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दिव्याभरणभूषिता ।
सर्वाप्सरोवरा रम्भा दिव्यपुष्पविभूषिता ॥ ७.२६.१४ ॥
ಈ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಪ್ಸರೆಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ರಂಭೆ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಳು.
7.26.15
दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी मन्दारकृतमूर्धजा ।
दिव्योत्सवकृतारम्भा पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ ७.२६.१५ ॥
ದಿವ್ಯ ಚಂದನ ಲೇಪಿತ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳು, ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಮಂದಾರ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳು, ದಿವ್ಯ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವಳು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವಳು.
7.26.16
चक्षुर्मनोहरं पीनं मेखलादामभूषितम् ।
समुद्वहन्ती जघनं रतिप्राभृतमुत्तमम् ॥ ७.२६.१६ ॥
ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ, ಪುಷ್ಟವಾದ, ಮೇಖಲಾ ದಾಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಪ್ರೇಮದ ಉತ್ತಮ ಕಾಣಿಕೆಯಂತಹ ಸೊಂಟವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
7.26.17
कृतैर्विशेषकैरार्द्रैः षडर्तुकुसुमोद्भवैः ॥ ७.२६.१७ ॥
ಆರು ಋತುಗಳ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಹಸಿಯಾದ ತಿಲಕಗಳಿಂದ (ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ).
7.26.18
बभावन्यतमेव श्रीकान्तिद्युतिमतिह्रियाम् ।
नीलं सतोयमेघाभं वस्त्रं समवकुण्ठिता ॥ ७.२६.१८ ॥
ಶ್ರೀ, ಕಾಂತಿ, ದ್ಯುತಿ, ಮತಿ, ಲಜ್ಜೆ ಇವುಗಳ ಏಕೈಕ ರೂಪದಂತೆ ಅವಳು ಹೊಳೆದಳು; ನೀರು ತುಂಬಿದ ಮೇಘದಂತಹ ನೀಲವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊದ್ದಿದ್ದಳು.
7.26.19
यस्या वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपवीक्षिता ॥ ७.२६.१९ ॥
ಚಂದ್ರನಂತಿರುವ ಮುಖ, ಸುಂದರ ಬಿಲ್ಲಿನಂತಿರುವ ಹುಬ್ಬುಗಳು, ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿರುವ ತೊಡೆಗಳು, ಚಿಗುರೆಲೆಯಂತೆ ಮೃದುವಾದ ಕೈಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಆಕೆ ಸೈನ್ಯದ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರಾವಣನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
7.26.20
तां समुत्थाय गच्छन्तीं कामबाणवशं गतः ।
करे गृहीत्वा लज्जन्तीं स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.२६.२० ॥
ಏಳುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾಚಿಕೆಯ ಆಕೆಯನ್ನು, ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಗಳಿಗೆ ವಶನಾದ ರಾವಣನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಗುತ್ತ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.26.21
क्व गच्छसि वरारोहे कां सिद्धिं भजसे स्वयम् ।
कस्याभ्युदयकालो ऽयं यस्त्वां समुपभोक्ष्यते ॥ ७.२६.२१ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ! ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ನೀನೇ ಯಾವ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವೆ? ಇದು ಯಾರ ಅಭ್ಯುದಯದ ಕಾಲ, ಅದು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿದೆ?
7.26.22
त्वदाननरसस्याद्य पद्मोत्पलसुगन्धिनः ।
सुधामृतरसस्येव को ऽद्य तृप्तिं गमिष्यति ॥ ७.२६.२२ ॥
ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲದಂತೆ ಸುಗಂಧಿತವಾದ ನಿನ್ನ ಮುಖರಸವನ್ನು, ಅಮೃತದ ರಸದಂತಿರುವ ಅದನ್ನು ಇಂದು ಯಾರು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಸವಿಯುವರು?
7.26.23
स्वर्णकुम्भनिभौ पीनौ शुभौ भीरु निरन्तरौ ।
कस्योरस्थलसंस्पर्शं दास्यतस्ते कुचाविमौ ॥ ७.२६.२३ ॥
ಭೀರು! ಚಿನ್ನದ ಕೊಡಗಳಂತಿರುವ, ತುಂಬಿದ, ಸುಂದರವಾದ, ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ನಿನ್ನ ಈ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ಯಾರ ಎದೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನೀಡುವವು?
7.26.24
सुवर्णचक्रप्रतिमं स्वर्णदामचितं पृथु ।
अध्यारोहति कस्ते ऽद्य जघनं स्वर्गरूपिणम् ॥ ७.२६.२४ ॥
ಚಿನ್ನದ ಚಕ್ರದಂತಿರುವ, ಚಿನ್ನದ ಸೊಂಟಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಸ್ವರ್ಗರೂಪದ ನಿನ್ನ ಈ ಸೊಂಟವನ್ನು ಇಂದು ಯಾರು ಏರುವರು?
7.26.25
मद्विशिष्टः पुमान्को ऽद्य शक्रो विष्णुरथाश्विनौ ।
मामतीत्य हि यं च त्वं यासि भीरु न शोभनम् ॥ ७.२६.२५ ॥
ಇಂದು ನನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷ ಯಾರು? ಇಂದ್ರನೋ, ವಿಷ್ಣುವೋ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳೋ? ನನ್ನನ್ನು ದಾಟಿ ನೀನು ಯಾರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ, ಭೀರು? ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
7.26.26
विश्रम त्वं पृथुश्रोणि शिलातलमिदं शुभम् ॥ ७.२६.२६ ॥
ವಿಶಾಲ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಈ ಶುಭ ಶಿಲಾತಲದ ಮೇಲೆ ನೀನು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆ.
7.26.27
त्रैलोक्ये यः प्रभुश्चैव मदन्यो नैव विद्यते ॥ ७.२६.२७ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಎಂದು ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೊಬ್ಬನು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
7.26.28
तदेवं प्राञ्जलिः प्रह्वो याचते त्वां दशाननः ।
भर्तुर्भर्ता विधाता च त्रैलोक्यस्य भजस्व माम् ॥ ७.२६.२८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ಬಾಗಿ ದಶಾನನನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯರಿಗೂ ಒಡೆಯನೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
7.26.29
एवमुक्ता ऽब्रवीद्रम्भा वेपमाना कृताञ्जलिः ।
प्रसीद नार्हसे वक्तुमीदृशं त्वं हि मे गुरुः ॥ ७.२६.२९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ರಂಭೆ ನಡುಗುತ್ತಾ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು — ದಯೆ ತೋರು, ನೀನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಾರದು, ನೀನು ನನಗೆ ಗುರುವಿನಂತಿರುವೆ.
7.26.30
अन्येभ्यो हि त्वया रक्ष्या प्राप्नुयां धर्षणं यदि ।
तद्धर्मतः स्नुषा ते ऽहं तत्त्वमेव ब्रवीमि ते ॥ ७.२६.३० ॥
ಇತರರಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಾನು ಅವಮಾನ ಹೊಂದಿದರೆ, ಧರ್ಮದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸೊಸೆ — ಅದನ್ನೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.26.31
अथाब्रवीद्दशग्रीवश्चरणाधोमुखीं स्थिताम् ।
रोमहर्षमनुप्राप्तां दृष्टमात्रेण तां तदा ॥ ७.२६.३१ ॥
ಆಗ ಹತ್ತು ತಲೆಯ ರಾವಣನು, ಪಾದಗಳತ್ತ ಮುಖ ಬಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆಯೇ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.26.32
सुतस्य यदि मे भार्या ततस्त्वं हि स्नुषा भवेः ।
बाढमित्येव सा रम्भा प्राह रावणमुत्तरम् ॥ ७.२६.३२ ॥
ನನ್ನ ಮಗನ ಪತ್ನಿಯಾದರೆ, ನೀನು ನನಗೆ ಸೊಸೆಯಾಗುವೆ. ಆಗ ರಂಭೆ "ಸರಿ" ಎಂದು ರಾವಣನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
7.26.33
धर्मतस्ते सुतस्याहं भार्या राक्षसपुङ्गव ।
पुत्रः प्रियतरः प्राणैर्भ्रातुर्वैश्रवणस्य ते ।
विख्यातस्त्रिषु लोकेषु नलकूबर इत्ययम् ॥ ७.२६.३३ ॥
ರಾಕ್ಷಸಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನ ಪತ್ನಿ. ಇವನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರ ವೈಶ್ರವಣನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ಮಗ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಳಕೂಬರ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
7.26.34
धर्मतो यो भवेद्विप्रः क्षत्रियो वीर्यतो भवेत् ।
क्रोधाद्यश्च भवेदग्निः क्षान्त्या च वसुधासमः ॥ ७.२६.३४ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರುವವನು, ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿರುವವನು, ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಕ್ಷಮೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಇರುವವನು.
7.26.35
तस्यास्मि कृतसङ्केता लोकपालसुतस्य वै ।
तमुद्दिश्य तु मे सर्वं विभूषणमिदं कृतम् ॥ ७.२६.३५ ॥
ನಾನು ಆ ಲೋಕಪಾಲನ ಮಗನೊಡನೆ ಭೇಟಿಯ ಸಂಕೇತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ; ಅವನನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಲಂಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
7.26.36
तथा तस्य हि नान्यस्य भावो मां प्रति तिष्ठति ॥ ७.२६.३६ ॥
ಅವನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ; ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಅಂತಹ ಭಾವವಿಲ್ಲ.
7.26.37
तेन सत्येन मां राजन्मोक्तुमर्हस्यरिन्दम ॥ ७.२६.३७ ॥
ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಆ ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.
7.26.38
स हि तिष्ठति धर्मात्मा मां प्रतीक्ष्य समुत्सुकः ।
तत्र विघ्नं सुतस्येह कर्तुं नार्हसि मुञ्च माम् ॥ ७.२६.३८ ॥
ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಗನಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ತಕ್ಕದಲ್ಲ; ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು.
7.26.39
सद्भिराचरितं मार्गं गच्छ राक्षसुपुङ्गव ।
माननीयो मम त्वं हि पालनीया तथा ऽस्मि ते ॥ ७.२६.३९ ॥
ರಾಕ್ಷಸೋತ್ತಮನೇ, ಸಜ್ಜನರು ನಡೆದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗು. ನೀನು ನನಗೆ ಗೌರವಾರ್ಹನು; ನಾನೂ ನಿನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವಳು.
7.26.40
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रत्युवाच विनीतवत् ।
स्नुषा ऽस्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
देवलोकस्थितिरियं सुराणां शाश्वती मता ॥ ७.२६.४० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದಶಗ್ರೀವನು ವಿನಯದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸೊಸೆ. ಏಕಪತ್ನಿಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದೇ ನಿಯಮ. ದೇವಲೋಕದ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.'
7.26.41
पतिरप्सरसां नास्ति न चैकस्त्रीपरिग्रहः ॥ ७.२६.४१ ॥
ಅಪ್ಸರೆಯರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಪತಿ ಇಲ್ಲ; ಒಬ್ಬನೇ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಪರಿಗ್ರಹಿಸುವ ನಿಯಮವೂ ಇಲ್ಲ.
7.26.42
स्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
एवमुक्त्वा स तां रक्षो निवेश्य च शिलातले ।
कामभोगाभिसंसक्तो मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.२६.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಅವಳನ್ನು ಶಿಲಾತಲದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ, ಕಾಮಭೋಗದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ ಸಂಭೋಗಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು.
7.26.43
सा विमुक्ता ततो रम्भा भ्रष्टमाल्यविभूषणा ।
गजेन्द्राक्रीडमथिता नदीवाकुलतां गता ॥ ७.२६.४३ ॥
ಆಗ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ರಂಭೆ, ಹೂಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಜಾರಿಬಿದ್ದವಳಾಗಿ, ಗಜರಾಜನ ಆಟದಿಂದ ಕಲಕಲ್ಪಟ್ಟ ನದಿಯಂತೆ ವ್ಯಾಕುಲತೆಗೆ ಒಳಗಾದಳು.
7.26.44
लुलिताकुलकेशान्ता करवेपितपल्लवा ।
पवनेनावधूतेव लता कुसुमशालिनी ॥ ७.२६.४४ ॥
ಕೆದರಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ಕೂದಲಿನವಳು, ಕೈಗಳಂತೆ ನಡುಗುವ ಚಿಗುರುಗಳುಳ್ಳ, ಗಾಳಿಗೆ ತೂಗಾಡಿದ ಹೂ ತುಂಬಿದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಇದ್ದಳು.
7.26.45
सा वेपमाना लज्जन्ती भीता करकृताञ्जलिः ।
नलकूबरमासाद्य पादयोर्निपपात ह ॥ ७.२६.४५ ॥
ನಡುಗುತ್ತ, ನಾಚುತ್ತ, ಭಯಪಟ್ಟು, ಕೈ ಮುಗಿದು, ನಳಕೂಬರನ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದಳು.
7.26.46
तदवस्थां च तां दृष्ट्वा महात्मा नलकूबरः ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे पादयोः पतिता ऽसि मे ॥ ७.२६.४६ ॥
ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಾತ್ಮ ನಳಕೂಬರ, "ಓ ಭದ್ರೆ, ಇದೇನು? ನನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ಬಿದ್ದಿರುವೆ?" ಎಂದ.
7.26.47
सा वै निःश्वसमाना तु वेपमाना कृताञ्जलिः ।
तस्मै सर्वं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ७.२६.४७ ॥
ಅವಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ, ನಡುಗುತ್ತ, ಕೈ ಮುಗಿದು, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
7.26.48
एष देव दशग्रीवः प्राप्तो गन्तुं त्रिविष्टपम् ।
तेन सैन्यसहायेन निशेयं परिणामिता ॥ ७.२६.४८ ॥
ದೇವ, ಇಗೋ ದಶಗ್ರೀವ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದಾನೆ.
7.26.49
आयन्ती तेन दृष्टा ऽस्मि त्वत्सकाशमरिन्दम ।
गृहीता तेन पृष्टा ऽस्मि कस्य त्वमिति रक्षसा ॥ ७.२६.४९ ॥
ಅರಿಂದಮ, ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ; ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು, "ನೀನು ಯಾರವಳು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
7.26.50
मया तु सर्वं यत्सत्यं तस्मै सर्वं निवेदितम् ।
काममोहाभिभूतात्मा नाश्रौषीत्तद्वचो मम ॥ ७.२६.५० ॥
ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ; ಆದರೆ ಕಾಮಮೋಹಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಆವೃತನಾದ ಅವನು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
7.26.51
याच्यमानो मया देव स्नुषा ते ऽहमिति प्रभो ।
तत्सर्वं पृष्ठतः कृत्वा बलात्तेनास्मि धर्षिता ॥ ७.२६.५१ ॥
ದೇವ, ಪ್ರಭು, "ನಾನು ನಿನ್ನ ಸೊಸೆ" ಎಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ; ಆದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಅವನು ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದ.
7.26.52
एवं त्वमपराधं मे क्षन्तुमर्हसि सुव्रत ।
न हि तुल्यं बलं सौम्य स्त्रियाश्च पुरुषस्य च ॥ ७.२६.५२ ॥
ಸುವ್ರತ, ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು. ಸೌಮ್ಯ, ಸ್ತ್ರೀಗೂ ಪುರುಷನಿಗೂ ಬಲ ಸಮವಲ್ಲ.
7.26.53
एतछुत्वा तु सङ्क्रुद्धस्तदा वैश्रवणात्मजः ।
धर्षणां तां परां श्रुत्वा ध्यानं सम्प्रविवेश ह ॥ ७.२६.५३ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವೈಶ್ರವಣನ ಮಗ ಅತ್ಯಂತ ಕುಪಿತನಾದ; ಆ ಘೋರ ಅಪಚಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಆಳವಾದ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ.
7.26.54
तस्य तत्कर्म विज्ञाय तदा वैश्रवणात्मजः ।
मुहूर्तात्क्रोधताम्राक्षस्तोयं जग्राह पाणिना ॥ ७.२६.५४ ॥
ಅವನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ವೈಶ್ರವಣನ ಮಗ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ.
7.26.55
गृहीत्वा सलिलं सर्वमुपस्पृश्य यथाविधि ।
उत्ससर्ज यथा शापं राक्षसेन्द्राय दारुणम् ॥ ७.२६.५५ ॥
ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನಿಗೆ ಭಯಂಕರ ಶಾಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.
7.26.56
अकामा तेन यस्मात्त्वं बलाद्भद्रे प्रधर्षिता ।
तस्मात्स युवतीमन्यां नाकामामुपयास्यति ॥ ७.२६.५६ ॥
ಭದ್ರೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅವನು ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಯುವತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವನು, ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದವಳ ಬಳಿಗೇ.
7.26.57
यदा ह्यकामां कामार्तो धर्षयिष्यति योषितम् ।
मूर्धा तु सप्तधा तस्य शकलीभविता तदा ॥ ७.२६.५७ ॥
ಕಾಮಪೀಡಿತನಾಗಿ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅವನು ಬಲಾತ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ತಲೆ ಏಳು ತುಂಡಾಗಿ ಒಡೆದುಹೋಗುವುದು.
7.26.58
तस्मिन्नुदाहृते शापे ज्वलिताग्निसमप्रभे ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ।
पितामहमुखाश्चैव सर्वे देवाः प्रहर्षिताः ॥ ७.२६.५८ ॥
ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ, ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು, ಬ್ರಹ್ಮನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಹರ್ಷಿತರಾದರು.
7.26.59
ज्ञात्वा लोकगतिं सर्वां तस्य मृत्युं च रक्षसः ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रीतिमापुरनुत्तमाम् ॥ ७.२६.५९ ॥
ಲೋಕದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗತಿಯನ್ನೂ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಮರಣವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
7.26.60
श्रुत्वा तु स दशग्रीवस्तं शापं रोमहर्षणम् ।
नारीषु मैथुने भावं नाकामास्वभ्यरोचयत् ॥ ७.२६.६० ॥
ಆ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ದಶಗ್ರೀವನು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಡನೆ ಸಂಗದಲ್ಲಿ — ಇಚ್ಛೆ ಇಲ್ಲದವರೊಡನೆ ಅಲ್ಲ — ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೇ ತೋರಿದನು.
7.26.61
तेन नीताः स्त्रियः प्रीतिमापुः सर्वाः पतिव्रताः ।
नलकूबरनिर्मुक्तं शापं श्रुत्वा मनःप्रियम् ॥ ७.२६.६१ ॥
ಅವನಿಂದ ಕರೆತರಲ್ಪಟ್ಟ ಪತಿವ್ರತೆಯರಾದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲರೂ ನಳಕೂಬರನು ಹೇಳಿದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.