รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
स तु तत्र दशग्रीवः सह सैन्येन वीर्यवान् ।
अस्तं प्राप्ते दिनकरे निवासं समरोचयत् ॥ ७.२६.१ ॥
ทศคีรีพผู้ทรงพลังนั้นพร้อมด้วยไพร่พลของตน เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว จึงเลือกตั้งที่พักอยู่ ณ ที่นั้น
7.26.2
उदिते विमले चन्द्रे तुल्यपर्वतवर्चसि ।
प्रसुप्तं सुमहत्सैन्यं नानाप्रहरणायुधम् ॥ ७.२६.२ ॥
เมื่อพระจันทร์ผ่องใสขึ้นมา มีรัศมีดุจภูเขา กองทัพอันมหึมาที่ถืออาวุธนานาชนิดก็หลับใหลไปทั้งหมด
7.26.3
रावणस्तु महावीर्यो निषण्णः शैलमूर्धनि ।
स ददर्श गुणांस्तत्र चन्द्रपादपशोभितान् ॥ ७.२६.३ ॥
ราวณะผู้ทรงพลังยิ่งใหญ่ประทับนั่งอยู่บนยอดเขา ทอดพระเนตรความงามที่ประดับด้วยรัศมีของพระจันทร์ตรงนั้น
7.26.4
कर्णिकारवनैर्दीप्तैः कदम्बगहनैस्तथा ।
पद्मिनीभिश्च फुल्लाभिर्मन्दाकिन्या जलैरपि ॥ ७.२६.४ ॥
ภูเขานั้นประดับด้วยป่ากรรณิการ์อันงดงามเรืองรอง ป่ากทัมพ์อันหนาทึบ สระบัวที่บานสะพรั่ง และน้ำแห่งแม่น้ำมนฑากินี
7.26.5
चम्पकाशोकपुन्नागमन्दारतरुभिस्तथा ।
चूतपाटललोध्रैश्च प्रियङ्ग्वर्जुनकेतकैः ।
तगरैर्नारिकैलैश्च प्रियालपनसैस्तथा ॥ ७.२६.५ ॥
ประดับด้วยต้นจำปา อโศก ปุนนาค และมันทาร ประดับด้วยต้นมะม่วง ปาฏลี โลธระ ปริยังคุ อรชุน และเกตกะ ตลอดจนต้นตคร มะพร้าว ปริยาละ และขนุน
7.26.6
आरग्वधैस्तमालैश्च प्रियालवकुलैरपि ।
एतैरन्यैश्च तरुभिरुद्भासितवनान्तरे ।
किन्नरा मदनेनार्ता रक्ता मधुरकण्ठिनः ॥ ७.२६.६ ॥
ป่าในใจกลางนั้นส่องสว่างด้วยต้นอารัคธะ ตมาละ ปริยาละ และวกุละ รวมทั้งต้นไม้อื่นๆ เช่นนี้ ณ ที่นั้นพวกกินนรผู้มีเสียงไพเราะถูกความปรารถนาเผาผลาญ ต่างก็ลุ่มหลงกันอยู่
7.26.7
समं सम्प्रजगुर्यत्र मनस्तुष्टिविवर्धनम् ॥ ७.२६.७ ॥
พวกเขาขับร้องพร้อมกัน เสียงเพลงนั้นเพิ่มความชื่นบานให้แก่จิตใจ
7.26.8
भिरुद्भासितवनान्तरे ।
विद्याधरा मदक्षीबा मदरक्तान्तलोचनाः ।
योषिद्भिः सह सङ्क्रान्ताश्चिक्रीडुर्जहृषुश्च वै ॥ ७.२६.८ ॥
พวกวิทยาธรผู้มึนเมาด้วยสุรา มีดวงตาแดงก่ำด้วยความเมา ต่างร่วมกับบรรดานารี เล่นสนุกและรื่นเริงกันอยู่
7.26.9
घण्टानामिव सन्नादः शुश्रुवे मधुरस्वरः ।
अप्सरोगणसङ्घानां गायतां धनदालये ॥ ७.२६.९ ॥
ได้ยินเสียงอันไพเราะดุจเสียงกระดิ่งดังก้อง เมื่อหมู่อัปสรากำลังขับร้องอยู่ในวิมานของธนทา
7.26.10
पुष्पवर्षाणि मुञ्चन्तो नगाः पवनताडिताः ।
शैलं तं वासयन्तीव मधुमाधवगन्धिनः ॥ ७.२६.१० ॥
ต้นไม้ที่ถูกลมพัดสั่นไหวโปรยปรายดอกไม้ลงมา ราวกับจะทำให้ภูเขานั้นหอมด้วยกลิ่นน้ำผึ้งและดอกไม้แห่งฤดูใบไม้ผลิ
7.26.11
मधुपुष्परजःपृक्तं गन्धमादाय पुष्कलम् ।
प्रववौ वर्धयन्कामं रावणस्य सुखो ऽनिलः ॥ ७.२६.११ ॥
ลมอ่อนพัดพากลิ่นหอมเจือละอองเกสรดอกไม้น้ำผึ้งมาเต็มที่ พัดผ่านไป ยิ่งเพิ่มความปรารถนาของราวณะให้ทวีขึ้น
7.26.12
गेयात्पुष्पसमृद्ध्या च शैत्याद्वायोर्गिरेर्गुणात् ।
प्रवृत्तायां रजन्यां च चन्द्रस्योदयनेन च ॥ ७.२६.१२ ॥
ด้วยเสียงขับร้อง ด้วยดอกไม้ที่อุดมสมบูรณ์ ด้วยความเย็นของลม และด้วยคุณสมบัติของภูเขา เมื่อราตรีมาถึงและพระจันทร์ขึ้นสูง
7.26.13
रावणस्तु महावीर्यः कामस्य वशमागतः ।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य शशिनं समवैक्षत ॥ ७.२६.१३ ॥
ราวณะผู้มีพลานุภาพยิ่งใหญ่ตกอยู่ใต้อำนาจของความปรารถนา ถอนพระทัยใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วจ้องมองพระจันทร์
7.26.14
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दिव्याभरणभूषिता ।
सर्वाप्सरोवरा रम्भा दिव्यपुष्पविभूषिता ॥ ७.२६.१४ ॥
ในขณะนั้น นางรัมภาปรากฏตัวขึ้น เป็นผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาอัปสรทั้งปวง ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทิพย์และตกแต่งด้วยดอกไม้ทิพย์
7.26.15
दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी मन्दारकृतमूर्धजा ।
दिव्योत्सवकृतारम्भा पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ ७.२६.१५ ॥
ร่างกายของนางทาด้วยจันทน์ทิพย์ ปักดอกมันทารไว้ที่ผม นางเป็นผู้เริ่มงานเฉลิมฉลองอันวิจิตร ใบหน้าของนางงามดุจพระจันทร์เต็มดวง
7.26.16
चक्षुर्मनोहरं पीनं मेखलादामभूषितम् ।
समुद्वहन्ती जघनं रतिप्राभृतमुत्तमम् ॥ ७.२६.१६ ॥
นางมีสะโพกอันน่ามองและอวบอิ่ม ประดับด้วยสายเข็มขัดที่คล้องไว้ นางถืออันเป็นเครื่องบูชาแห่งความรักอันประเสริฐยิ่ง
7.26.17
कृतैर्विशेषकैरार्द्रैः षडर्तुकुसुमोद्भवैः ॥ ७.२६.१७ ॥
ประดับด้วยเครื่องหมายบนใบหน้าที่ยังชุ่มชื้นสดใหม่ ทำจากดอกไม้ของฤดูทั้งหกทั้งปวง
7.26.18
बभावन्यतमेव श्रीकान्तिद्युतिमतिह्रियाम् ।
नीलं सतोयमेघाभं वस्त्रं समवकुण्ठिता ॥ ७.२६.१८ ॥
นางส่องประกายงดงามดุจเป็นองค์แห่งความงาม ความรุ่งเรือง สง่าราศี ปัญญา และความถ่อมตนแต่เพียงผู้เดียว นางห่มผ้าสีน้ำเงินดุจเมฆที่อุ้มน้ำอยู่
7.26.19
यस्या वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपवीक्षिता ॥ ७.२६.१९ ॥
ใบหน้าของนางดุจพระจันทร์ คิ้วอันงดงามดุจคันธนู ต้นขาดุจงวงช้าง มือทั้งสองอ่อนนุ่มดุจยอดอ่อน ขณะที่นางเดินผ่ากลางกองทัพ ราวณะก็จ้องมองนาง
7.26.20
तां समुत्थाय गच्छन्तीं कामबाणवशं गतः ।
करे गृहीत्वा लज्जन्तीं स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.२६.२० ॥
นางลุกขึ้นและพยายามจะเดินจากไป ราวณะซึ่งตกอยู่ใต้อำนาจลูกศรแห่งความปรารถนา จับมือนางไว้ แล้วยิ้มพลางกล่าวกับหญิงผู้ขวยเขินนั้น
7.26.21
क्व गच्छसि वरारोहे कां सिद्धिं भजसे स्वयम् ।
कस्याभ्युदयकालो ऽयं यस्त्वां समुपभोक्ष्यते ॥ ७.२६.२१ ॥
ดูก่อนหญิงผู้มีสะโพกงาม เจ้าจะไปที่ไหน เจ้าแสวงหาความสำเร็จอันใดด้วยตนเอง เวลาแห่งความเจริญรุ่งเรืองของผู้ใดเล่า ที่จะได้เสวยเจ้า
7.26.22
त्वदाननरसस्याद्य पद्मोत्पलसुगन्धिनः ।
सुधामृतरसस्येव को ऽद्य तृप्तिं गमिष्यति ॥ ७.२६.२२ ॥
รสแห่งพระพักตร์ของเจ้าในวันนี้ หอมดั่งดอกบัวและดอกบัวนีลุบล หวานดั่งรสน้ำอมฤต จะมีผู้ใดในวันนี้ได้รับความอิ่มเอมเล่า
7.26.23
स्वर्णकुम्भनिभौ पीनौ शुभौ भीरु निरन्तरौ ।
कस्योरस्थलसंस्पर्शं दास्यतस्ते कुचाविमौ ॥ ७.२६.२३ ॥
ดูก่อนผู้ขวยอาย ทรวงอกทั้งสองของเจ้านี้ เต็มงาม งดงาม และชิดกัน ดั่งหม้อทองคำ จะยอมให้ผู้ใดแตะต้องอกของตนเล่า
7.26.24
सुवर्णचक्रप्रतिमं स्वर्णदामचितं पृथु ।
अध्यारोहति कस्ते ऽद्य जघनं स्वर्गरूपिणम् ॥ ७.२६.२४ ॥
สะโพกอันกว้างใหญ่ของเจ้า ดั่งล้อทองคำ ประดับด้วยสายทองคำ มีรูปงามดั่งสวรรค์ ในวันนี้จะมีผู้ใดขึ้นไปนั่งบนสะโพกนั้นเล่า
7.26.25
मद्विशिष्टः पुमान्को ऽद्य शक्रो विष्णुरथाश्विनौ ।
मामतीत्य हि यं च त्वं यासि भीरु न शोभनम् ॥ ७.२६.२५ ॥
ในวันนี้ บุรุษผู้ใดที่ยิ่งกว่าข้า คือพระอินทร์ พระวิษณุ หรือทั้งสองอัศวิน ดูก่อนผู้ขวยอาย เจ้าจะผ่านข้าไปหาผู้ใดกัน นั่นไม่สมควรเลย
7.26.26
विश्रम त्वं पृथुश्रोणि शिलातलमिदं शुभम् ॥ ७.२६.२६ ॥
ดูก่อนหญิงผู้มีสะโพกกว้าง เจ้าจงพักผ่อนบนพื้นศิลาอันเป็นมงคลนี้เถิด
7.26.27
त्रैलोक्ये यः प्रभुश्चैव मदन्यो नैव विद्यते ॥ ७.२६.२७ ॥
ในสามโลก ไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าเหนือข้าเลย
7.26.28
तदेवं प्राञ्जलिः प्रह्वो याचते त्वां दशाननः ।
भर्तुर्भर्ता विधाता च त्रैलोक्यस्य भजस्व माम् ॥ ७.२६.२८ ॥
ดังนั้น ทศกัณฐ์ประนมมือและก้มศีรษะลง วิงวอนต่อเจ้าว่า จงรับข้าไว้เถิด ข้าเป็นเจ้าเหนือเจ้าเหนือทั้งหลายในสามโลก และเป็นผู้สร้างสามโลกนั้น
7.26.29
एवमुक्ता ऽब्रवीद्रम्भा वेपमाना कृताञ्जलिः ।
प्रसीद नार्हसे वक्तुमीदृशं त्वं हि मे गुरुः ॥ ७.२६.२९ ॥
เมื่อถูกกล่าวดังนั้น รัมภาสั่นเทาและประนมมือ จึงกล่าวว่า ขอพระองค์โปรดเมตตาเถิด พระองค์ไม่ควรกล่าวถ้อยคำเช่นนี้กับหม่อมฉัน เพราะพระองค์เป็นครูของหม่อมฉัน
7.26.30
अन्येभ्यो हि त्वया रक्ष्या प्राप्नुयां धर्षणं यदि ।
तद्धर्मतः स्नुषा ते ऽहं तत्त्वमेव ब्रवीमि ते ॥ ७.२६.३० ॥
หากหม่อมฉันจะต้องถูกผู้อื่นลบหลู่ พระองค์ควรเป็นผู้คุ้มครองหม่อมฉันจากผู้อื่น และหากหม่อมฉันจะต้องถูกพระองค์ลบหลู่เอง ก็ตามธรรม หม่อมฉันก็เป็นสะใภ้ของพระองค์ นี่คือสิ่งที่หม่อมฉันกล่าวแก่พระองค์
7.26.31
अथाब्रवीद्दशग्रीवश्चरणाधोमुखीं स्थिताम् ।
रोमहर्षमनुप्राप्तां दृष्टमात्रेण तां तदा ॥ ७.२६.३१ ॥
ครั้งนั้น ราวณะผู้มีสิบคอ จึงกล่าวกับนางที่ยืนก้มหน้าลงที่เท้าของเขา ขนของนางลุกชันขึ้นทันทีที่เห็นเขา
7.26.32
सुतस्य यदि मे भार्या ततस्त्वं हि स्नुषा भवेः ।
बाढमित्येव सा रम्भा प्राह रावणमुत्तरम् ॥ ७.२६.३२ ॥
หากเจ้าเป็นภรรยาของบุตรข้า เจ้าก็จะเป็นสะใภ้ของข้าแน่นอน รัมภาจึงตอบราวณะว่า ดีแล้วเจ้าค่ะ
7.26.33
धर्मतस्ते सुतस्याहं भार्या राक्षसपुङ्गव ।
पुत्रः प्रियतरः प्राणैर्भ्रातुर्वैश्रवणस्य ते ।
विख्यातस्त्रिषु लोकेषु नलकूबर इत्ययम् ॥ ७.२६.३३ ॥
ดูก่อนราชาแห่งรากษส ตามธรรม หม่อมฉันเป็นภรรยาของบุตรพระองค์ บุตรนี้เป็นที่รักยิ่งกว่าชีวิตของพระอนุชาพระองค์ไวศรวณะ และเป็นที่เลื่องลือในสามโลกว่านลกูพระ
7.26.34
धर्मतो यो भवेद्विप्रः क्षत्रियो वीर्यतो भवेत् ।
क्रोधाद्यश्च भवेदग्निः क्षान्त्या च वसुधासमः ॥ ७.२६.३४ ॥
ผู้ที่ตามธรรมเป็นพราหมณ์ ตามความกล้าหาญเป็นกษัตริย์ ตามความโกรธเป็นไฟ และตามความอดทนดั่งแผ่นดิน
7.26.35
तस्यास्मि कृतसङ्केता लोकपालसुतस्य वै ।
तमुद्दिश्य तु मे सर्वं विभूषणमिदं कृतम् ॥ ७.२६.३५ ॥
หม่อมฉันได้นัดหมายไว้กับบุตรของเทพผู้พิทักษ์โลกนั้นแล้ว หม่อมฉันประดับตนด้วยเครื่องอาภรณ์ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเขาผู้เดียว
7.26.36
तथा तस्य हि नान्यस्य भावो मां प्रति तिष्ठति ॥ ७.२६.३६ ॥
ใจของเขาจึงตั้งมั่นอยู่กับหม่อมฉันเพียงผู้เดียว ไม่มีความรู้สึกเช่นนั้นต่อผู้ใดอื่น
7.26.37
तेन सत्येन मां राजन्मोक्तुमर्हस्यरिन्दम ॥ ७.२६.३७ ॥
ดูก่อนพระราชาผู้ปราบศัตรู ด้วยความสัตย์นี้ พระองค์ควรปล่อยหม่อมฉันไปเถิด
7.26.38
स हि तिष्ठति धर्मात्मा मां प्रतीक्ष्य समुत्सुकः ।
तत्र विघ्नं सुतस्येह कर्तुं नार्हसि मुञ्च माम् ॥ ७.२६.३८ ॥
ผู้มีจิตใจชอบธรรมนั้นยืนรอหม่อมฉันด้วยความกระตือรือร้น พระองค์ไม่ควรขัดขวางกิจการของบุตรพระองค์ที่นี่ โปรดปล่อยหม่อมฉันเถิด
7.26.39
सद्भिराचरितं मार्गं गच्छ राक्षसुपुङ्गव ।
माननीयो मम त्वं हि पालनीया तथा ऽस्मि ते ॥ ७.२६.३९ ॥
ดูก่อนราชาแห่งรากษส จงเดินตามทางที่คนดีเคยเดินไว้เถิด พระองค์เป็นผู้ควรได้รับความเคารพในสายตาของหม่อมฉัน และหม่อมฉันก็เป็นผู้ที่พระองค์ควรคุ้มครองเช่นกัน
7.26.40
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रत्युवाच विनीतवत् ।
स्नुषा ऽस्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
देवलोकस्थितिरियं सुराणां शाश्वती मता ॥ ७.२६.४० ॥
เมื่อถูกกล่าวดังนั้น ทศกัณฐ์จึงตอบด้วยถ้อยคำถ่อมตน ว่า ตามที่เจ้ากล่าวไว้ ข้าเป็นสะใภ้ของเจ้า นี่เป็นธรรมเนียมของผู้มีสามีคนเดียว และนี่คือระเบียบของโลกเทวดา ซึ่งถือกันว่าเป็นนิรันดร์ในหมู่เทพทั้งหลาย
7.26.41
पतिरप्सरसां नास्ति न चैकस्त्रीपरिग्रहः ॥ ७.२६.४१ ॥
อัปสรทั้งหลายไม่มีสามีเดียว และการที่มีภรรยาคนเดียวก็ไม่มี
7.26.42
स्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
एवमुक्त्वा स तां रक्षो निवेश्य च शिलातले ।
कामभोगाभिसंसक्तो मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.२६.४२ ॥
ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว รากษสนั้นก็พานางให้นั่งบนแผ่นหิน และด้วยใจที่ผูกพันอยู่กับความสุขแห่งกามารมณ์ ก็เริ่มจะร่วมประเวณีกับนาง
7.26.43
सा विमुक्ता ततो रम्भा भ्रष्टमाल्यविभूषणा ।
गजेन्द्राक्रीडमथिता नदीवाकुलतां गता ॥ ७.२६.४३ ॥
จากนั้น รัมภาก็หลุดพ้นจากการพันธนาการ มาลัยและเครื่องประดับของนางหลุดร่วง นางปั่นป่วนดุจแม่น้ำที่ถูกช้างใหญ่คะนองน้ำกวนจนขุ่นข้น
7.26.44
लुलिताकुलकेशान्ता करवेपितपल्लवा ।
पवनेनावधूतेव लता कुसुमशालिनी ॥ ७.२६.४४ ॥
ผมของนางยุ่งเหยิงและหลุดลุ่ย ยอดอ่อนของนางสั่นเหมือนมือ นางดูประดุจเถาวัลย์ที่เต็มไปด้วยดอกไม้ ถูกลมพัดให้โยกไหว
7.26.45
सा वेपमाना लज्जन्ती भीता करकृताञ्जलिः ।
नलकूबरमासाद्य पादयोर्निपपात ह ॥ ७.२६.४५ ॥
นางสั่นสะท้าน อายและหวาดกลัว ประนมมือเข้าไปหานลกูพระ แล้วก็ซบลงที่เท้าของเขา
7.26.46
तदवस्थां च तां दृष्ट्वा महात्मा नलकूबरः ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे पादयोः पतिता ऽसि मे ॥ ७.२६.४६ ॥
เมื่อเห็นสภาพของนาง นลกูพรผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่จึงกล่าวว่า "แม่หญิงผู้งาม นี่มันเรื่องอะไรกัน เหตุใดเจ้าจึงมาซบลงที่เท้าของข้า"
7.26.47
सा वै निःश्वसमाना तु वेपमाना कृताञ्जलिः ।
तस्मै सर्वं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ७.२६.४७ ॥
นางหายใจถอนอย่างหนัก สั่นเทาและประนมมือ เริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟังตามที่เป็นจริงทุกประการ
7.26.48
एष देव दशग्रीवः प्राप्तो गन्तुं त्रिविष्टपम् ।
तेन सैन्यसहायेन निशेयं परिणामिता ॥ ७.२६.४८ ॥
ข้าแต่เทพเจ้า ทศกัณฐ์ผู้มีสิบคอนั้นมาที่นี่แล้ว มุ่งจะไปยังไตรภพ ด้วยกองทัพเป็นเพื่อน เขาได้ใช้เวลาแห่งราตรีนี้อยู่ที่นี่
7.26.49
आयन्ती तेन दृष्टा ऽस्मि त्वत्सकाशमरिन्दम ।
गृहीता तेन पृष्टा ऽस्मि कस्य त्वमिति रक्षसा ॥ ७.२६.४९ ॥
ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู ขณะที่ข้ากำลังมาหาพระองค์ เขาได้เห็นข้าเข้า รากษสนั้นจับข้าไว้และถามว่า "เจ้าเป็นของใคร"
7.26.50
मया तु सर्वं यत्सत्यं तस्मै सर्वं निवेदितम् ।
काममोहाभिभूतात्मा नाश्रौषीत्तद्वचो मम ॥ ७.२६.५० ॥
ข้าได้บอกเขาทุกอย่างที่เป็นความจริง แต่เขาซึ่งจิตใจถูกความใคร่และความหลงครอบงำ มิได้ฟังถ้อยคำของข้า
7.26.51
याच्यमानो मया देव स्नुषा ते ऽहमिति प्रभो ।
तत्सर्वं पृष्ठतः कृत्वा बलात्तेनास्मि धर्षिता ॥ ७.२६.५१ ॥
ข้าแต่เทพเจ้า ข้าแต่ท่านผู้เป็นใหญ่ ข้าได้วิงวอนเขาว่า "ข้าคือสะใภ้ของท่าน" แต่เขาไม่สนใจทั้งหมดนั้น กลับข่มขืนข้าด้วยกำลัง
7.26.52
एवं त्वमपराधं मे क्षन्तुमर्हसि सुव्रत ।
न हि तुल्यं बलं सौम्य स्त्रियाश्च पुरुषस्य च ॥ ७.२६.५२ ॥
ดังนั้น ข้าแต่ผู้มีวัตรอันดีงาม ขอพระองค์โปรดให้อภัยความผิดของข้า ข้าแต่ผู้อ่อนโยน กำลังของสตรีกับกำลังของบุรุษย่อมไม่เท่าเทียมกัน
7.26.53
एतछुत्वा तु सङ्क्रुद्धस्तदा वैश्रवणात्मजः ।
धर्षणां तां परां श्रुत्वा ध्यानं सम्प्रविवेश ह ॥ ७.२६.५३ ॥
เมื่อได้ฟังเช่นนั้น บุตรของไวศรวณะก็โกรธจัด และเมื่อได้ยินถึงการข่มขืนอันรุนแรงยิ่งนั้น เขาก็จมลงในฌานอย่างลึกซึ้ง
7.26.54
तस्य तत्कर्म विज्ञाय तदा वैश्रवणात्मजः ।
मुहूर्तात्क्रोधताम्राक्षस्तोयं जग्राह पाणिना ॥ ७.२६.५४ ॥
เมื่อบุตรของไวศรวณะทราบถึงการกระทำของเขานั้นแล้ว ครู่หนึ่งดวงตาของเขาก็แดงก่ำด้วยความโกรธ จึงตักน้ำขึ้นมาในมือ
7.26.55
गृहीत्वा सलिलं सर्वमुपस्पृश्य यथाविधि ।
उत्ससर्ज यथा शापं राक्षसेन्द्राय दारुणम् ॥ ७.२६.५५ ॥
เขารับน้ำทั้งหมดและชำระตามพิธีที่กำหนดไว้ แล้วปล่อยคำสาปอันน่าสยดสยองไปยังจอมรากษส
7.26.56
अकामा तेन यस्मात्त्वं बलाद्भद्रे प्रधर्षिता ।
तस्मात्स युवतीमन्यां नाकामामुपयास्यति ॥ ७.२६.५६ ॥
ข้าแต่แม่หญิงผู้งาม เพราะเขาได้ข่มขืนเจ้าด้วยกำลังโดยเจ้าไม่ยินยอม ดังนั้นเขาจะเข้าหาหญิงสาวอื่น ซึ่งจะไม่ยินยอม มิใช่ผู้ที่ยินยอม
7.26.57
यदा ह्यकामां कामार्तो धर्षयिष्यति योषितम् ।
मूर्धा तु सप्तधा तस्य शकलीभविता तदा ॥ ७.२६.५७ ॥
เมื่อใดก็ตามที่เขาถูกความใคร่เผาผลาญ แล้วข่มขืนหญิงที่ไม่ยินยอม ศีรษะของเขาจะแตกเป็นเจ็ดส่วนในทันที
7.26.58
तस्मिन्नुदाहृते शापे ज्वलिताग्निसमप्रभे ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ।
पितामहमुखाश्चैव सर्वे देवाः प्रहर्षिताः ॥ ७.२६.५८ ॥
เมื่อคำสาปนั้นถูกประกาศออกไป ซึ่งรุ่งโรจน์ดุจไฟที่ลุกโพลง กลองของทวยเทพก็ดังขึ้น ดอกไม้ก็โปรยลงมาจากท้องฟ้า และเทวดาทั้งปวง มีพระพรหมนำหน้า ต่างก็เปี่ยมด้วยความปีติยินดี
7.26.59
ज्ञात्वा लोकगतिं सर्वां तस्य मृत्युं च रक्षसः ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रीतिमापुरनुत्तमाम् ॥ ७.२६.५९ ॥
เหล่าฤๅษีและบรรพบุรุษ เมื่อรู้ถึงแนวทางของโลกทั้งหมด และความตายของรากษสนั้น ก็ได้รับความปีติยินดีอย่างยิ่ง
7.26.60
श्रुत्वा तु स दशग्रीवस्तं शापं रोमहर्षणम् ।
नारीषु मैथुने भावं नाकामास्वभ्यरोचयत् ॥ ७.२६.६० ॥
เมื่อทศกัณฐ์ได้ฟังคำสาปอันชวนให้ขนลุกนั้น แม้กระนั้นเขาก็ยังชอบการร่วมประเวณีกับสตรี แต่ไม่ชอบกับผู้ที่ไม่ยินยอม
7.26.61
तेन नीताः स्त्रियः प्रीतिमापुः सर्वाः पतिव्रताः ।
नलकूबरनिर्मुक्तं शापं श्रुत्वा मनःप्रियम् ॥ ७.२६.६१ ॥
บรรดาสตรีผู้ซื่อสัตย์ต่อสามีที่ราวณะพาเข้ามาต่างพากันยินดี เมื่อได้ฟังคำสาปที่นลกูพรกล่าวออกมา ซึ่งเป็นคำสาปที่ถูกใจในใจของพวกนาง