વાલ્મીકિ રામાયણ · સર્ગ 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
स तु तत्र दशग्रीवः सह सैन्येन वीर्यवान् ।
अस्तं प्राप्ते दिनकरे निवासं समरोचयत् ॥ ७.२६.१ ॥
ત્યાં પરાક્રમી દશગ્રીવે સેના સાથે, સૂર્ય આથમ્યા પછી ત્યાં જ પડાવ નાખવાનું પસંદ કર્યું.
7.26.2
उदिते विमले चन्द्रे तुल्यपर्वतवर्चसि ।
प्रसुप्तं सुमहत्सैन्यं नानाप्रहरणायुधम् ॥ ७.२६.२ ॥
પર્વત જેવા તેજસ્વી નિર્મળ ચંદ્રના ઉદય થતાં, અનેક પ્રકારનાં શસ્ત્રધારી તે વિશાળ સેના ગાઢ નિદ્રામાં હતી.
7.26.3
रावणस्तु महावीर्यो निषण्णः शैलमूर्धनि ।
स ददर्श गुणांस्तत्र चन्द्रपादपशोभितान् ॥ ७.२६.३ ॥
મહાપરાક્રમી રાવણ પર્વતશિખર પર બેસીને, ત્યાં ચંદ્રકિરણોથી શોભતા સૌંદર્યને જોવા લાગ્યો.
7.26.4
कर्णिकारवनैर्दीप्तैः कदम्बगहनैस्तथा ।
पद्मिनीभिश्च फुल्लाभिर्मन्दाकिन्या जलैरपि ॥ ७.२६.४ ॥
ઝળહળતાં કર્ણિકાર વનો, ઘટ્ટ કદંબ વનો, ખીલેલા કમલ સરોવરો અને મંદાકિનીના જળથી (તે શોભતું હતું).
7.26.5
चम्पकाशोकपुन्नागमन्दारतरुभिस्तथा ।
चूतपाटललोध्रैश्च प्रियङ्ग्वर्जुनकेतकैः ।
तगरैर्नारिकैलैश्च प्रियालपनसैस्तथा ॥ ७.२६.५ ॥
ચંપક, અશોક, પુન્નાગ, મંદાર વૃક્ષોથી, આંબા, પાટલ, લોધ્ર, પ્રિયંગુ, અર્જુન, કેતકી વૃક્ષોથી, તગર, નારિયેળી, પ્રિયાલ, ફણસ વૃક્ષોથી (તે શોભતું હતું).
7.26.6
आरग्वधैस्तमालैश्च प्रियालवकुलैरपि ।
एतैरन्यैश्च तरुभिरुद्भासितवनान्तरे ।
किन्नरा मदनेनार्ता रक्ता मधुरकण्ठिनः ॥ ७.२६.६ ॥
આરગ્વધ, તમાલ, પ્રિયાલ, બકુલ અને એવાં બીજાં વૃક્ષોથી વનનો મધ્યભાગ પ્રકાશિત હતો; ત્યાં મધુર કંઠવાળા કિન્નરો મદનથી પીડિત અને અનુરક્ત હતા.
7.26.7
समं सम्प्रजगुर्यत्र मनस्तुष्टिविवर्धनम् ॥ ७.२६.७ ॥
ત્યાં તેઓ સાથે મળીને ગાવા લાગ્યા; તે મનનો સંતોષ વધારતું હતું.
7.26.8
भिरुद्भासितवनान्तरे ।
विद्याधरा मदक्षीबा मदरक्तान्तलोचनाः ।
योषिद्भिः सह सङ्क्रान्ताश्चिक्रीडुर्जहृषुश्च वै ॥ ७.२६.८ ॥
વિદ્યાધરો મદથી મસ્ત હતા, મદથી લાલ થયેલી આંખોવાળા; સ્ત્રીઓ સાથે ભળીને તેઓ રમ્યા અને આનંદિત થયા.
7.26.9
घण्टानामिव सन्नादः शुश्रुवे मधुरस्वरः ।
अप्सरोगणसङ्घानां गायतां धनदालये ॥ ७.२६.९ ॥
ઘંટડીઓ જેવો મધુર સ્વર સંભળાયો; ધનદના ભવનમાં અપ્સરાઓનાં ટોળાં ગાતાં હતાં.
7.26.10
पुष्पवर्षाणि मुञ्चन्तो नगाः पवनताडिताः ।
शैलं तं वासयन्तीव मधुमाधवगन्धिनः ॥ ७.२६.१० ॥
પવનથી હલતાં વૃક્ષો ફૂલોની વર્ષા કરતાં હતાં; વસંતના મધ અને ફૂલોની સુગંધથી જાણે તે પર્વતને સુગંધિત કરતાં હતાં.
7.26.11
मधुपुष्परजःपृक्तं गन्धमादाय पुष्कलम् ।
प्रववौ वर्धयन्कामं रावणस्य सुखो ऽनिलः ॥ ७.२६.११ ॥
મધુર ફૂલોના પરાગથી ભળેલી પુષ્કળ સુગંધ લઈને સુખદ પવન વહ્યો, રાવણની કામના વધારતો.
7.26.12
गेयात्पुष्पसमृद्ध्या च शैत्याद्वायोर्गिरेर्गुणात् ।
प्रवृत्तायां रजन्यां च चन्द्रस्योदयनेन च ॥ ७.२६.१२ ॥
ગાનથી, ફૂલોની સમૃદ્ધિથી, પવનની શીતળતાથી અને પર્વતના ગુણથી; રાત્રિ શરૂ થઈ અને ચંદ્ર ઊગ્યો ત્યારે.
7.26.13
रावणस्तु महावीर्यः कामस्य वशमागतः ।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य शशिनं समवैक्षत ॥ ७.२६.१३ ॥
મહાવીર્ય રાવણ કામને વશ થયો હતો. વારંવાર નિસાસા નાખતાં તેણે ચંદ્ર સામે જોયું.
7.26.14
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दिव्याभरणभूषिता ।
सर्वाप्सरोवरा रम्भा दिव्यपुष्पविभूषिता ॥ ७.२६.१४ ॥
એ દરમિયાન ત્યાં દિવ્ય આભૂષણોથી શણગારેલી, સર્વ અપ્સરાઓમાં શ્રેષ્ઠ રંભા દિવ્ય પુષ્પોથી શોભતી આવી.
7.26.15
दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी मन्दारकृतमूर्धजा ।
दिव्योत्सवकृतारम्भा पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ ७.२६.१५ ॥
દિવ્ય ચંદનથી લેપાયેલાં અંગો, વાળમાં મંદાર પુષ્પો, દિવ્ય ઉત્સવ આરંભનારી, પૂર્ણ ચંદ્ર સમાન મુખવાળી.
7.26.16
चक्षुर्मनोहरं पीनं मेखलादामभूषितम् ।
समुद्वहन्ती जघनं रतिप्राभृतमुत्तमम् ॥ ७.२६.१६ ॥
આંખો અને મનને હરનારું, પુષ્ટ, મેખલાદામથી શોભતું, પ્રેમનો ઉત્તમ ઉપહાર એવું જઘન તે ધારણ કરતી હતી.
7.26.17
कृतैर्विशेषकैरार्द्रैः षडर्तुकुसुमोद्भवैः ॥ ७.२६.१७ ॥
છ ઋતુઓનાં ફૂલોમાંથી બનેલાં, ભીનાં તિલકોથી (શોભતી).
7.26.18
बभावन्यतमेव श्रीकान्तिद्युतिमतिह्रियाम् ।
नीलं सतोयमेघाभं वस्त्रं समवकुण्ठिता ॥ ७.२६.१८ ॥
શ્રી, કાંતિ, દ્યુતિ, મતિ અને લજ્જાની જાણે એકમાત્ર મૂર્તિ હોય તેમ તે શોભી; જળભર્યા મેઘ જેવું નીલ વસ્ત્ર તે ઓઢેલી હતી.
7.26.19
यस्या वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपवीक्षिता ॥ ७.२६.१९ ॥
ચંદ્ર સમાન મુખ, સુંદર ધનુષ્ય જેવી ભ્રમરો, હાથીની સૂંઢ જેવી જાંઘો અને કૂંપળ જેવા કોમળ હાથ ધરાવતી તે સેનાની વચ્ચેથી જતી હતી ત્યારે રાવણે તેને જોઈ.
7.26.20
तां समुत्थाय गच्छन्तीं कामबाणवशं गतः ।
करे गृहीत्वा लज्जन्तीं स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.२६.२० ॥
ઊઠીને જતી લજ્જાળુ તેનો હાથ પકડીને, કામબાણોને વશ થયેલો રાવણ હસતાં હસતાં બોલ્યો.
7.26.21
क्व गच्छसि वरारोहे कां सिद्धिं भजसे स्वयम् ।
कस्याभ्युदयकालो ऽयं यस्त्वां समुपभोक्ष्यते ॥ ७.२६.२१ ॥
હે સુંદર કમરવાળી! ક્યાં જાય છે? તું પોતે કઈ સિદ્ધિ ઇચ્છે છે? આ કોના અભ્યુદયનો સમય છે, જે તારો ઉપભોગ કરશે?
7.26.22
त्वदाननरसस्याद्य पद्मोत्पलसुगन्धिनः ।
सुधामृतरसस्येव को ऽद्य तृप्तिं गमिष्यति ॥ ७.२६.२२ ॥
કમળ અને નીલકમળ જેવો સુગંધિત તારા મુખનો રસ, જાણે અમૃતનો રસ — આજે તેનાથી કોણ તૃપ્તિ પામશે?
7.26.23
स्वर्णकुम्भनिभौ पीनौ शुभौ भीरु निरन्तरौ ।
कस्योरस्थलसंस्पर्शं दास्यतस्ते कुचाविमौ ॥ ७.२६.२३ ॥
હે ભીરુ! સોનાના કળશ જેવા, પુષ્ટ, સુંદર, એકબીજાને અડીને રહેલા તારા આ બંને સ્તનો કોની છાતીનો સ્પર્શ આપશે?
7.26.24
सुवर्णचक्रप्रतिमं स्वर्णदामचितं पृथु ।
अध्यारोहति कस्ते ऽद्य जघनं स्वर्गरूपिणम् ॥ ७.२६.२४ ॥
સોનાના ચક્ર જેવો, સોનાની મેખલાથી શોભતો, વિશાળ, સ્વર્ગ સમાન રૂપ ધરાવતો તારો આ કટિ-પ્રદેશ આજે કોણ ચઢશે?
7.26.25
मद्विशिष्टः पुमान्को ऽद्य शक्रो विष्णुरथाश्विनौ ।
मामतीत्य हि यं च त्वं यासि भीरु न शोभनम् ॥ ७.२६.२५ ॥
આજે મારાથી શ્રેષ્ઠ પુરુષ કોણ છે? ઇન્દ્ર, વિષ્ણુ કે અશ્વિનીકુમારો? મને ઓળંગીને તું કોની પાસે જાય છે, હે ભીરુ? આ યોગ્ય નથી.
7.26.26
विश्रम त्वं पृथुश्रोणि शिलातलमिदं शुभम् ॥ ७.२६.२६ ॥
હે વિશાળ કમરવાળી, આ શુભ શિલાતલ પર તું વિશ્રામ કર.
7.26.27
त्रैलोक्ये यः प्रभुश्चैव मदन्यो नैव विद्यते ॥ ७.२६.२७ ॥
ત્રણેય લોકમાં પ્રભુ તરીકે મારા સિવાય બીજો કોઈ જોવા મળતો નથી.
7.26.28
तदेवं प्राञ्जलिः प्रह्वो याचते त्वां दशाननः ।
भर्तुर्भर्ता विधाता च त्रैलोक्यस्य भजस्व माम् ॥ ७.२६.२८ ॥
તેથી હાથ જોડી, નમીને દશાનન તમારી યાચના કરે છે — ત્રણ લોકના સ્વામીઓનો પણ સ્વામી અને વિધાતા એવા મને તું સ્વીકાર.
7.26.29
एवमुक्ता ऽब्रवीद्रम्भा वेपमाना कृताञ्जलिः ।
प्रसीद नार्हसे वक्तुमीदृशं त्वं हि मे गुरुः ॥ ७.२६.२९ ॥
આમ કહેવાતાં રંભા કંપતી હાથ જોડીને બોલી — પ્રસન્ન થાઓ, તમારે મને આવું કહેવું ઘટે નહીં, કારણ કે તમે મારા ગુરુ છો.
7.26.30
अन्येभ्यो हि त्वया रक्ष्या प्राप्नुयां धर्षणं यदि ।
तद्धर्मतः स्नुषा ते ऽहं तत्त्वमेव ब्रवीमि ते ॥ ७.२६.३० ॥
બીજાઓથી તમારે જ મારું રક્ષણ કરવું જોઈએ. જો તમારા દ્વારા જ મને અપમાન સહન કરવું પડે, તો ધર્મ પ્રમાણે હું તમારી પુત્રવધૂ છું — એ જ હું તમને કહું છું.
7.26.31
अथाब्रवीद्दशग्रीवश्चरणाधोमुखीं स्थिताम् ।
रोमहर्षमनुप्राप्तां दृष्टमात्रेण तां तदा ॥ ७.२६.३१ ॥
ત્યારે દશગ્રીવ રાવણે, પગ તરફ મુખ નમાવીને ઊભેલી અને તેને જોતાં જ રોમાંચ પામેલી તેને કહ્યું.
7.26.32
सुतस्य यदि मे भार्या ततस्त्वं हि स्नुषा भवेः ।
बाढमित्येव सा रम्भा प्राह रावणमुत्तरम् ॥ ७.२६.३२ ॥
જો તું મારા પુત્રની પત્ની હોય, તો તું મારી પુત્રવધૂ થઈશ. ત્યારે રંભા "બહુ સારું" કહીને રાવણને ઉત્તર આપ્યો.
7.26.33
धर्मतस्ते सुतस्याहं भार्या राक्षसपुङ्गव ।
पुत्रः प्रियतरः प्राणैर्भ्रातुर्वैश्रवणस्य ते ।
विख्यातस्त्रिषु लोकेषु नलकूबर इत्ययम् ॥ ७.२६.३३ ॥
હે રાક્ષસશ્રેષ્ઠ, ધર્મ પ્રમાણે હું તારા પુત્રની પત્ની છું. આ પુત્ર તારા ભાઈ વૈશ્રવણને પ્રાણથી પણ વધુ પ્રિય છે; ત્રણે લોકમાં નલકૂબર નામે વિખ્યાત છે.
7.26.34
धर्मतो यो भवेद्विप्रः क्षत्रियो वीर्यतो भवेत् ।
क्रोधाद्यश्च भवेदग्निः क्षान्त्या च वसुधासमः ॥ ७.२६.३४ ॥
ધર્મથી જે બ્રાહ્મણ છે, પરાક્રમથી જે ક્ષત્રિય છે, ક્રોધમાં જે અગ્નિ સમાન છે અને ક્ષમામાં જે પૃથ્વી સમાન છે.
7.26.35
तस्यास्मि कृतसङ्केता लोकपालसुतस्य वै ।
तमुद्दिश्य तु मे सर्वं विभूषणमिदं कृतम् ॥ ७.२६.३५ ॥
મેં તે લોકપાલના પુત્રને મળવાનો સંકેત કર્યો હતો; તેના માટે જ મેં આ બધો શણગાર કર્યો છે.
7.26.36
तथा तस्य हि नान्यस्य भावो मां प्रति तिष्ठति ॥ ७.२६.३६ ॥
તેનું મન મારા પર જ સ્થિર છે; બીજા કોઈ પ્રત્યે તેનો એવો ભાવ નથી.
7.26.37
तेन सत्येन मां राजन्मोक्तुमर्हस्यरिन्दम ॥ ७.२६.३७ ॥
હે રાજા, શત્રુદમન, તે સત્યને કારણે તારે મને મુક્ત કરવી જોઈએ.
7.26.38
स हि तिष्ठति धर्मात्मा मां प्रतीक्ष्य समुत्सुकः ।
तत्र विघ्नं सुतस्येह कर्तुं नार्हसि मुञ्च माम् ॥ ७.२६.३८ ॥
તે ધર્માત્મા ઉત્સુકતાથી મારી રાહ જોતા ઊભા છે. અહીં તેમના પુત્રના કાર્યમાં વિઘ્ન નાખવું તને શોભતું નથી; મને મુક્ત કર.
7.26.39
सद्भिराचरितं मार्गं गच्छ राक्षसुपुङ्गव ।
माननीयो मम त्वं हि पालनीया तथा ऽस्मि ते ॥ ७.२६.३९ ॥
હે રાક્ષસશ્રેષ્ઠ, સજ્જનોએ આચરેલા માર્ગે ચાલ. તું મારે માટે માનનીય છે; અને હું પણ તારા વડે રક્ષાયોગ્ય છું.
7.26.40
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रत्युवाच विनीतवत् ।
स्नुषा ऽस्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
देवलोकस्थितिरियं सुराणां शाश्वती मता ॥ ७.२६.४० ॥
એમ કહેવાયા પછી દશગ્રીવે વિનયપૂર્વક ઉત્તર આપ્યો: 'તેં કહ્યું તેમ હું તારી પુત્રવધૂ છું. એકપત્નીવાળાઓ વિશે આ જ નિયમ છે. દેવલોકની આ સ્થિતિ દેવો માટે શાશ્વત માનવામાં આવી છે.'
7.26.41
पतिरप्सरसां नास्ति न चैकस्त्रीपरिग्रहः ॥ ७.२६.४१ ॥
અપ્સરાઓનો કોઈ એક પતિ નથી, અને એક જ સ્ત્રીને સ્વીકારવાની રીત પણ નથી.
7.26.42
स्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
एवमुक्त्वा स तां रक्षो निवेश्य च शिलातले ।
कामभोगाभिसंसक्तो मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.२६.४२ ॥
એમ કહીને તે રાક્ષસે તેને એક શિલાતલ પર બેસાડી, અને કામભોગમાં આસક્ત થઈને સંભોગ તરફ આગળ વધ્યો.
7.26.43
सा विमुक्ता ततो रम्भा भ्रष्टमाल्यविभूषणा ।
गजेन्द्राक्रीडमथिता नदीवाकुलतां गता ॥ ७.२६.४३ ॥
પછી મુક્ત થયેલી રંભા, માળા અને આભૂષણ ખરી પડેલી, ગજરાજની ક્રીડાથી મંથન પામેલી નદીની જેમ વ્યાકુળ બની.
7.26.44
लुलिताकुलकेशान्ता करवेपितपल्लवा ।
पवनेनावधूतेव लता कुसुमशालिनी ॥ ७.२६.४४ ॥
વિખરાયેલા વાળવાળી, હાથ જેવા ધ્રૂજતા કૂંપળવાળી, પવનથી હલાવાયેલી ફૂલોથી ભરેલી વેલ જેવી તે હતી.
7.26.45
सा वेपमाना लज्जन्ती भीता करकृताञ्जलिः ।
नलकूबरमासाद्य पादयोर्निपपात ह ॥ ७.२६.४५ ॥
ધ્રૂજતી, શરમાતી, ડરેલી, હાથ જોડીને, નલકૂબર પાસે પહોંચી તેના ચરણોમાં પડી.
7.26.46
तदवस्थां च तां दृष्ट्वा महात्मा नलकूबरः ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे पादयोः पतिता ऽसि मे ॥ ७.२६.४६ ॥
તેની દશા જોઈને મહાત્મા નલકૂબરે કહ્યું, "હે ભદ્રે, આ શું? તું મારા ચરણોમાં કેમ પડી છે?"
7.26.47
सा वै निःश्वसमाना तु वेपमाना कृताञ्जलिः ।
तस्मै सर्वं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ७.२६.४७ ॥
તે નિસાસા નાખતી, ધ્રૂજતી, હાથ જોડીને, તેને બધું યથાર્થ રીતે કહેવા લાગી.
7.26.48
एष देव दशग्रीवः प्राप्तो गन्तुं त्रिविष्टपम् ।
तेन सैन्यसहायेन निशेयं परिणामिता ॥ ७.२६.४८ ॥
હે દેવ, આ દશગ્રીવ સ્વર્ગમાં જવા આવ્યો છે. તેણે પોતાની સેના સાથે આ રાત વિતાવી છે.
7.26.49
आयन्ती तेन दृष्टा ऽस्मि त्वत्सकाशमरिन्दम ।
गृहीता तेन पृष्टा ऽस्मि कस्य त्वमिति रक्षसा ॥ ७.२६.४९ ॥
હે અરિંદમ, આવતાં તેણે મને જોઈ; તમારી સમીપ આવતાં તે રાક્ષસે મને પકડી અને પૂછ્યું, "તું કોની છે?"
7.26.50
मया तु सर्वं यत्सत्यं तस्मै सर्वं निवेदितम् ।
काममोहाभिभूतात्मा नाश्रौषीत्तद्वचो मम ॥ ७.२६.५० ॥
મેં તેને બધું સત્ય કહી દીધું; પરંતુ કામ અને મોહથી ઘેરાયેલા મનવાળાએ મારી વાત સાંભળી નહિ.
7.26.51
याच्यमानो मया देव स्नुषा ते ऽहमिति प्रभो ।
तत्सर्वं पृष्ठतः कृत्वा बलात्तेनास्मि धर्षिता ॥ ७.२६.५१ ॥
હે દેવ, હે પ્રભુ, "હું તમારી પુત્રવધૂ છું" એમ કહીને મેં તેને વિનંતી કરી; પણ તે બધું બાજુએ મૂકીને તેણે બળજબરીથી મારા પર અત્યાચાર કર્યો.
7.26.52
एवं त्वमपराधं मे क्षन्तुमर्हसि सुव्रत ।
न हि तुल्यं बलं सौम्य स्त्रियाश्च पुरुषस्य च ॥ ७.२६.५२ ॥
હે સુવ્રત, આ રીતે તમે મારો અપરાધ ક્ષમા કરો. હે સૌમ્ય, સ્ત્રી અને પુરુષનું બળ સમાન નથી હોતું.
7.26.53
एतछुत्वा तु सङ्क्रुद्धस्तदा वैश्रवणात्मजः ।
धर्षणां तां परां श्रुत्वा ध्यानं सम्प्रविवेश ह ॥ ७.२६.५३ ॥
આ સાંભળીને વૈશ્રવણનો પુત્ર અત્યંત ક્રોધે ભરાયો; તે ભયંકર અત્યાચાર સાંભળીને તે ઊંડા ધ્યાનમાં ઉતરી ગયો.
7.26.54
तस्य तत्कर्म विज्ञाय तदा वैश्रवणात्मजः ।
मुहूर्तात्क्रोधताम्राक्षस्तोयं जग्राह पाणिना ॥ ७.२६.५४ ॥
તેનું તે કર્મ જાણીને વૈશ્રવણનો પુત્ર ક્ષણમાં ક્રોધથી લાલ આંખોવાળો થઈ હાથમાં પાણી લઈ ગયો.
7.26.55
गृहीत्वा सलिलं सर्वमुपस्पृश्य यथाविधि ।
उत्ससर्ज यथा शापं राक्षसेन्द्राय दारुणम् ॥ ७.२६.५५ ॥
જળ લઈને વિધિપૂર્વક આચમન કરીને તેમણે રાક્ષસેન્દ્રને ભયંકર શાપ આપ્યો.
7.26.56
अकामा तेन यस्मात्त्वं बलाद्भद्रे प्रधर्षिता ।
तस्मात्स युवतीमन्यां नाकामामुपयास्यति ॥ ७.२६.५६ ॥
હે ભદ્રે, તારી ઇચ્છા વિરુદ્ધ તેણે બળજબરીથી તારા પર અત્યાચાર કર્યો, તેથી તે બીજી એક અનિચ્છુક યુવતી પાસે જ જશે.
7.26.57
यदा ह्यकामां कामार्तो धर्षयिष्यति योषितम् ।
मूर्धा तु सप्तधा तस्य शकलीभविता तदा ॥ ७.२६.५७ ॥
કામાતુર થઈને જ્યારે તે અનિચ્છુક સ્ત્રી પર બળાત્કાર કરશે, ત્યારે તેનું મસ્તક સાત ટુકડામાં ફાટી જશે.
7.26.58
तस्मिन्नुदाहृते शापे ज्वलिताग्निसमप्रभे ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ।
पितामहमुखाश्चैव सर्वे देवाः प्रहर्षिताः ॥ ७.२६.५८ ॥
બળતી અગ્નિ સમાન તેજસ્વી તે શાપ ઉચ્ચારાતાં દેવદુંદુભિ વાગી ઊઠી, આકાશથી પુષ્પવર્ષા થઈ, અને બ્રહ્માની આગેવાનીમાં સર્વ દેવો હર્ષિત થયા.
7.26.59
ज्ञात्वा लोकगतिं सर्वां तस्य मृत्युं च रक्षसः ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रीतिमापुरनुत्तमाम् ॥ ७.२६.५९ ॥
લોકની સમગ્ર ગતિ અને તે રાક્ષસના મૃત્યુને જાણીને ઋષિઓ અને પિતરો અત્યંત પ્રસન્ન થયા.
7.26.60
श्रुत्वा तु स दशग्रीवस्तं शापं रोमहर्षणम् ।
नारीषु मैथुने भावं नाकामास्वभ्यरोचयत् ॥ ७.२६.६० ॥
તે રોમાંચકારી શાપ સાંભળીને પણ દશગ્રીવે સ્ત્રીઓ સાથે મૈથુનમાં — અનિચ્છુક સ્ત્રીઓ સાથે નહીં — રુચિ રાખી.
7.26.61
तेन नीताः स्त्रियः प्रीतिमापुः सर्वाः पतिव्रताः ।
नलकूबरनिर्मुक्तं शापं श्रुत्वा मनःप्रियम् ॥ ७.२६.६१ ॥
તેના દ્વારા લાવવામાં આવેલી સર્વ પતિવ્રતા સ્ત્રીઓ નલકૂબરે ઉચ્ચારેલો, મનને પ્રિય એવો તે શાપ સાંભળીને પ્રસન્ન થઈ.