ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
स तु तत्र दशग्रीवः सह सैन्येन वीर्यवान् ।
अस्तं प्राप्ते दिनकरे निवासं समरोचयत् ॥ ७.२६.१ ॥
ସେଠାରେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଦଶଗ୍ରୀବ ସୈନ୍ୟ ସହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ଯିବାରେ ସେଠାରେ ବାସ କରିବା ପସନ୍ଦ କଲେ।
7.26.2
उदिते विमले चन्द्रे तुल्यपर्वतवर्चसि ।
प्रसुप्तं सुमहत्सैन्यं नानाप्रहरणायुधम् ॥ ७.२६.२ ॥
ପର୍ବତ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ନିର୍ମଳ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦିତ ହେଲେ, ନାନା ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ସେଇ ବିଶାଳ ସୈନ୍ୟ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଥିଲା।
7.26.3
रावणस्तु महावीर्यो निषण्णः शैलमूर्धनि ।
स ददर्श गुणांस्तत्र चन्द्रपादपशोभितान् ॥ ७.२६.३ ॥
ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ରାବଣ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ବସି, ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣରେ ଶୋଭିତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
7.26.4
कर्णिकारवनैर्दीप्तैः कदम्बगहनैस्तथा ।
पद्मिनीभिश्च फुल्लाभिर्मन्दाकिन्या जलैरपि ॥ ७.२६.४ ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର୍ଣିକାର ବନ, ଘନ କଦମ୍ବ ବନ, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ପଦ୍ମ ସରୋବର ଓ ମନ୍ଦାକିନୀ ଜଳରେ (ତାହା ଶୋଭିତ ଥିଲା)।
7.26.5
चम्पकाशोकपुन्नागमन्दारतरुभिस्तथा ।
चूतपाटललोध्रैश्च प्रियङ्ग्वर्जुनकेतकैः ।
तगरैर्नारिकैलैश्च प्रियालपनसैस्तथा ॥ ७.२६.५ ॥
ଚମ୍ପକ, ଅଶୋକ, ପୁନ୍ନାଗ, ମନ୍ଦାର ବୃକ୍ଷ, ଆମ୍ବ, ପାଟଳ, ଲୋଧ୍ର, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ଅର୍ଜୁନ, କେତକୀ ବୃକ୍ଷ, ତଗର, ନଡ଼ିଆ, ପ୍ରିୟାଳ ଓ କଁଠାଳ ବୃକ୍ଷରେ (ତାହା ଶୋଭିତ ଥିଲା)।
7.26.6
आरग्वधैस्तमालैश्च प्रियालवकुलैरपि ।
एतैरन्यैश्च तरुभिरुद्भासितवनान्तरे ।
किन्नरा मदनेनार्ता रक्ता मधुरकण्ठिनः ॥ ७.२६.६ ॥
ଆରଗ୍ୱଧ, ତମାଳ, ପ୍ରିୟାଳ, ବକୁଳ ଓ ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ବୃକ୍ଷରେ ବନର ମଧ୍ୟଭାଗ ଉଦ୍ଭାସିତ ଥିଲା; ସେଠାରେ ମଧୁରକଣ୍ଠୀ କିନ୍ନରମାନେ ମଦନ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଓ ଅନୁରକ୍ତ ଥିଲେ।
7.26.7
समं सम्प्रजगुर्यत्र मनस्तुष्टिविवर्धनम् ॥ ७.२६.७ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଗାଇଲେ; ତାହା ମନର ସନ୍ତୋଷ ବଢାଉଥିଲା।
7.26.8
भिरुद्भासितवनान्तरे ।
विद्याधरा मदक्षीबा मदरक्तान्तलोचनाः ।
योषिद्भिः सह सङ्क्रान्ताश्चिक्रीडुर्जहृषुश्च वै ॥ ७.२६.८ ॥
ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ମଦରେ ମତ୍ତ ଥିଲେ, ମଦରେ ରକ୍ତିମ ଆଖିବିଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ; ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ଖେଳିଲେ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
7.26.9
घण्टानामिव सन्नादः शुश्रुवे मधुरस्वरः ।
अप्सरोगणसङ्घानां गायतां धनदालये ॥ ७.२६.९ ॥
ଘଣ୍ଟାଧ୍ୱନି ପରି ମଧୁର ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା; ଧନଦଙ୍କ ଗୃହରେ ଅପ୍ସରାଗଣ ଗାଉଥିଲେ।
7.26.10
पुष्पवर्षाणि मुञ्चन्तो नगाः पवनताडिताः ।
शैलं तं वासयन्तीव मधुमाधवगन्धिनः ॥ ७.२६.१० ॥
ପବନରେ ଦୋହଲୁଥିବା ଗଛମାନେ ପୁଷ୍ପବର୍ଷା କରୁଥିଲେ; ବସନ୍ତର ମଧୁ ଓ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧରେ ଯେପରି ସେ ପର୍ବତକୁ ସୁବାସିତ କରୁଥିଲେ।
7.26.11
मधुपुष्परजःपृक्तं गन्धमादाय पुष्कलम् ।
प्रववौ वर्धयन्कामं रावणस्य सुखो ऽनिलः ॥ ७.२६.११ ॥
ମଧୁ ପୁଷ୍ପର ପରାଗରେ ମିଶିଥିବା ପ୍ରଚୁର ସୁଗନ୍ଧ ନେଇ ସୁଖଦ ପବନ ବହିଲା, ରାବଣଙ୍କ କାମନା ବଢ଼ାଇ।
7.26.12
गेयात्पुष्पसमृद्ध्या च शैत्याद्वायोर्गिरेर्गुणात् ।
प्रवृत्तायां रजन्यां च चन्द्रस्योदयनेन च ॥ ७.२६.१२ ॥
ଗୀତରୁ, ପୁଷ୍ପର ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟରୁ, ପବନର ଶୀତଳତାରୁ, ପର୍ବତର ଗୁଣରୁ; ରାତ୍ରି ଆରମ୍ଭ ହେଲେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦିତ ହେଲେ।
7.26.13
रावणस्तु महावीर्यः कामस्य वशमागतः ।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य शशिनं समवैक्षत ॥ ७.२६.१३ ॥
ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ରାବଣ କାମର ବଶୀଭୂତ ହୋଇଥିଲେ। ବାରମ୍ବାର ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହିଁଲେ।
7.26.14
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दिव्याभरणभूषिता ।
सर्वाप्सरोवरा रम्भा दिव्यपुष्पविभूषिता ॥ ७.२६.१४ ॥
ଏହି ସମୟରେ ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତା, ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ରମ୍ଭା ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପରେ ଶୋଭିତା ହୋଇ ଆସିଲେ।
7.26.15
दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी मन्दारकृतमूर्धजा ।
दिव्योत्सवकृतारम्भा पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ ७.२६.१५ ॥
ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଅଙ୍ଗ, କେଶରେ ମନ୍ଦାର ପୁଷ୍ପ, ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସବ ଆରମ୍ଭକାରିଣୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁଖବିଶିଷ୍ଟା।
7.26.16
चक्षुर्मनोहरं पीनं मेखलादामभूषितम् ।
समुद्वहन्ती जघनं रतिप्राभृतमुत्तमम् ॥ ७.२६.१६ ॥
ଆଖି ଓ ମନ ହରଣ କରୁଥିବା, ପୁଷ୍ଟ, ମେଖଳାଦାମରେ ଶୋଭିତ, ପ୍ରେମର ଉତ୍ତମ ଉପହାର ସଦୃଶ ଜଘନ ସେ ବହୁଥିଲେ।
7.26.17
कृतैर्विशेषकैरार्द्रैः षडर्तुकुसुमोद्भवैः ॥ ७.२६.१७ ॥
ଛଅ ଋତୁର ପୁଷ୍ପରୁ ଜାତ, ଆର୍ଦ୍ର ତିଳକରେ (ଶୋଭିତା)।
7.26.18
बभावन्यतमेव श्रीकान्तिद्युतिमतिह्रियाम् ।
नीलं सतोयमेघाभं वस्त्रं समवकुण्ठिता ॥ ७.२६.१८ ॥
ଶ୍ରୀ, କାନ୍ତି, ଦ୍ୟୁତି, ମତି ଓ ଲଜ୍ଜାର ଯେମିତି ଏକମାତ୍ର ମୂର୍ତ୍ତି ପରି ସେ ଶୋଭିଲେ; ଜଳଭରା ମେଘ ପରି ନୀଳ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତା ଥିଲେ।
7.26.19
यस्या वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपवीक्षिता ॥ ७.२६.१९ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରସମ ମୁଖ, ସୁନ୍ଦର ଧନୁ ପରି ଭ୍ରୂ, ହାତୀ ଶୁଣ୍ଢ ପରି ଊରୁ ଓ କୋମଳ ପଲ୍ଲବ ପରି ହାତ ଥିବା ସେ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ରାବଣ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁଲା।
7.26.20
तां समुत्थाय गच्छन्तीं कामबाणवशं गतः ।
करे गृहीत्वा लज्जन्तीं स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.२६.२० ॥
ଉଠି ଯାଉଥିବା ଲଜ୍ଜାଶୀଳା ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି, କାମବାଣର ବଶୀଭୂତ ରାବଣ ହସି ହସି କହିଲା।
7.26.21
क्व गच्छसि वरारोहे कां सिद्धिं भजसे स्वयम् ।
कस्याभ्युदयकालो ऽयं यस्त्वां समुपभोक्ष्यते ॥ ७.२६.२१ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟି ବିଶିଷ୍ଟା! କୁଆଡ଼େ ଯାଉଛ? ତୁମେ ନିଜେ କେଉଁ ସିଦ୍ଧି ଖୋଜୁଛ? ଏହା କାହାର ଅଭ୍ୟୁଦୟର ସମୟ, ଯେ ତୁମକୁ ଉପଭୋଗ କରିବ?
7.26.22
त्वदाननरसस्याद्य पद्मोत्पलसुगन्धिनः ।
सुधामृतरसस्येव को ऽद्य तृप्तिं गमिष्यति ॥ ७.२६.२२ ॥
ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳପଦ୍ମ ପରି ସୁଗନ୍ଧିତ ତୁମ ମୁଖର ରସ, ଅମୃତ ରସ ପରି — ଆଜି କିଏ ତାହାରେ ତୃପ୍ତି ପାଇବ?
7.26.23
स्वर्णकुम्भनिभौ पीनौ शुभौ भीरु निरन्तरौ ।
कस्योरस्थलसंस्पर्शं दास्यतस्ते कुचाविमौ ॥ ७.२६.२३ ॥
ହେ ଭୀରୁ! ସୁନା କଳସ ପରି, ପୁଷ୍ଟ, ସୁନ୍ଦର, ସଂଲଗ୍ନ ତୁମର ଏହି ଦୁଇ ସ୍ତନ କାହାର ବକ୍ଷସ୍ଥଳ ସ୍ପର୍ଶ ଦେବେ?
7.26.24
सुवर्णचक्रप्रतिमं स्वर्णदामचितं पृथु ।
अध्यारोहति कस्ते ऽद्य जघनं स्वर्गरूपिणम् ॥ ७.२६.२४ ॥
ସୁନା ଚକ୍ର ପରି, ସୁନା ମେଖଳାରେ ଶୋଭିତ, ବିଶାଳ, ସ୍ୱର୍ଗ ରୂପ ଥିବା ତୁମ ଏହି କଟିଦେଶ ଆଜି କିଏ ଚଢ଼ିବ?
7.26.25
मद्विशिष्टः पुमान्को ऽद्य शक्रो विष्णुरथाश्विनौ ।
मामतीत्य हि यं च त्वं यासि भीरु न शोभनम् ॥ ७.२६.२५ ॥
ଆଜି ମୋ ଅପେକ୍ଷା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ କିଏ? ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ନା ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର? ମୋତେ ଅତିକ୍ରମ କରି ତୁମେ କାହା ନିକଟକୁ ଯାଉଛ, ହେ ଭୀରୁ? ଏହା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.26.26
विश्रम त्वं पृथुश्रोणि शिलातलमिदं शुभम् ॥ ७.२६.२६ ॥
ହେ ପ୍ରଶସ୍ତ କଟିଦେଶ ବିଶିଷ୍ଟା, ଏହି ଶୁଭ ଶିଳାତଳରେ ତୁମେ ବିଶ୍ରାମ କର।
7.26.27
त्रैलोक्ये यः प्रभुश्चैव मदन्यो नैव विद्यते ॥ ७.२६.२७ ॥
ତ୍ରିଲୋକରେ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ମୋ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ମିଳନ୍ତି ନାହିଁ।
7.26.28
तदेवं प्राञ्जलिः प्रह्वो याचते त्वां दशाननः ।
भर्तुर्भर्ता विधाता च त्रैलोक्यस्य भजस्व माम् ॥ ७.२६.२८ ॥
ତେଣୁ ହାତ ଯୋଡ଼ି, ନତ ହୋଇ ଦଶାନନ ତୁମକୁ ଯାଚନା କରୁଛି — ତ୍ରିଲୋକର ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଓ ବିଧାତା ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
7.26.29
एवमुक्ता ऽब्रवीद्रम्भा वेपमाना कृताञ्जलिः ।
प्रसीद नार्हसे वक्तुमीदृशं त्वं हि मे गुरुः ॥ ७.२६.२९ ॥
ଏପରି କୁହାଯାଇ ରମ୍ଭା କମ୍ପିତ ହୋଇ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲା — ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋତେ ଏପରି କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ଆପଣ ମୋର ଗୁରୁ।
7.26.30
अन्येभ्यो हि त्वया रक्ष्या प्राप्नुयां धर्षणं यदि ।
तद्धर्मतः स्नुषा ते ऽहं तत्त्वमेव ब्रवीमि ते ॥ ७.२६.३० ॥
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଆପଣ ହିଁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ମୋତେ ଅପମାନ ପାଇବାକୁ ପଡ଼େ, ତେବେ ଧର୍ମତଃ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରବଧୂ — ସେଇ କଥା ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହୁଛି।
7.26.31
अथाब्रवीद्दशग्रीवश्चरणाधोमुखीं स्थिताम् ।
रोमहर्षमनुप्राप्तां दृष्टमात्रेण तां तदा ॥ ७.२६.३१ ॥
ତାପରେ ଦଶଗ୍ରୀବ ରାବଣ, ଚରଣ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ ନତ କରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଓ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.26.32
सुतस्य यदि मे भार्या ततस्त्वं हि स्नुषा भवेः ।
बाढमित्येव सा रम्भा प्राह रावणमुत्तरम् ॥ ७.२६.३२ ॥
ଯଦି ତୁମେ ମୋ ପୁଅର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହୁଅ, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ପୁତ୍ରବଧୂ ହେବ। ତାପରେ ରମ୍ଭା "ଠିକ୍" କହି ରାବଣକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା।
7.26.33
धर्मतस्ते सुतस्याहं भार्या राक्षसपुङ्गव ।
पुत्रः प्रियतरः प्राणैर्भ्रातुर्वैश्रवणस्य ते ।
विख्यातस्त्रिषु लोकेषु नलकूबर इत्ययम् ॥ ७.२६.३३ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମାନୁସାରେ ମୁଁ ତୁମ ପୁତ୍ରର ଭାର୍ଯ୍ୟା। ଏ ପୁତ୍ର ତୁମ ଭ୍ରାତା ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କୁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ; ତ୍ରିଲୋକରେ ନଳକୂବର ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ।
7.26.34
धर्मतो यो भवेद्विप्रः क्षत्रियो वीर्यतो भवेत् ।
क्रोधाद्यश्च भवेदग्निः क्षान्त्या च वसुधासमः ॥ ७.२६.३४ ॥
ଯେ ଧର୍ମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୀର୍ଯ୍ୟରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ, କ୍ରୋଧରେ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଓ କ୍ଷମାରେ ପୃଥିବୀ ସମାନ।
7.26.35
तस्यास्मि कृतसङ्केता लोकपालसुतस्य वै ।
तमुद्दिश्य तु मे सर्वं विभूषणमिदं कृतम् ॥ ७.२६.३५ ॥
ମୁଁ ସେହି ଲୋକପାଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହ ଭେଟିବାର ସଂକେତ କରିଥିଲି; ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ସଜାଇଛି।
7.26.36
तथा तस्य हि नान्यस्य भावो मां प्रति तिष्ठति ॥ ७.२६.३६ ॥
ତାଙ୍କ ମନ ମୋ ଉପରେ ହିଁ ସ୍ଥିର; ଅନ୍ୟ କାହା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଏପରି ଭାବ ନାହିଁ।
7.26.37
तेन सत्येन मां राजन्मोक्तुमर्हस्यरिन्दम ॥ ७.२६.३७ ॥
ହେ ରାଜା, ଶତ୍ରୁଦମନ, ସେହି ସତ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
7.26.38
स हि तिष्ठति धर्मात्मा मां प्रतीक्ष्य समुत्सुकः ।
तत्र विघ्नं सुतस्येह कर्तुं नार्हसि मुञ्च माम् ॥ ७.२६.३८ ॥
ସେହି ଧର୍ମାତ୍ମା ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ମୋ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରର କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାଧା ଦେବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ; ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଦିଅ।
7.26.39
सद्भिराचरितं मार्गं गच्छ राक्षसुपुङ्गव ।
माननीयो मम त्वं हि पालनीया तथा ऽस्मि ते ॥ ७.२६.३९ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ଆଚରିତ ପଥରେ ଚାଲ। ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ମାନନୀୟ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷଣୀୟା।
7.26.40
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रत्युवाच विनीतवत् ।
स्नुषा ऽस्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
देवलोकस्थितिरियं सुराणां शाश्वती मता ॥ ७.२६.४० ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବା ପରେ ଦଶଗ୍ରୀବ ବିନୟ ସହ ଉତ୍ତର ଦେଲା: 'ତୁମେ କହିଥିବା ପରି ମୁଁ ତୁମ ବୋହୂ। ଏକପତ୍ନୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହି ନିୟମ। ଦେବଲୋକର ଏହି ସ୍ଥିତି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶାଶ୍ୱତ ବୋଲି ମନାଯାଏ।'
7.26.41
पतिरप्सरसां नास्ति न चैकस्त्रीपरिग्रहः ॥ ७.२६.४१ ॥
ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଏକ ପତି ନାହାଁନ୍ତି, ଏବଂ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଏକମାତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବାର ନିୟମ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
7.26.42
स्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
एवमुक्त्वा स तां रक्षो निवेश्य च शिलातले ।
कामभोगाभिसंसक्तो मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.२६.४२ ॥
ଏହା କହି ସେହି ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶିଳାତଳ ଉପରେ ବସାଇ, କାମଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇ ସଙ୍ଗମ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
7.26.43
सा विमुक्ता ततो रम्भा भ्रष्टमाल्यविभूषणा ।
गजेन्द्राक्रीडमथिता नदीवाकुलतां गता ॥ ७.२६.४३ ॥
ତା'ପରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ରମ୍ଭା, ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାର ଖସି ପଡ଼ି, ଗଜରାଜର କ୍ରୀଡ଼ାରେ ମଥିତ ନଦୀ ପରି ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ।
7.26.44
लुलिताकुलकेशान्ता करवेपितपल्लवा ।
पवनेनावधूतेव लता कुसुमशालिनी ॥ ७.२६.४४ ॥
ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କେଶ, ହାତ ପରି କମ୍ପମାନ କୋମଳ ପଲ୍ଲବ, ପବନରେ ଦୋଳିତ ଫୁଲଭରା ଲତା ପରି ସେ ଥିଲେ।
7.26.45
सा वेपमाना लज्जन्ती भीता करकृताञ्जलिः ।
नलकूबरमासाद्य पादयोर्निपपात ह ॥ ७.२६.४५ ॥
କମ୍ପମାନା, ଲଜ୍ଜିତା, ଭୀତା, କର ଯୋଡ଼ି ନଳକୂବରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ପାଦରେ ପଡ଼ିଲେ।
7.26.46
तदवस्थां च तां दृष्ट्वा महात्मा नलकूबरः ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे पादयोः पतिता ऽसि मे ॥ ७.२६.४६ ॥
ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ମହାତ୍ମା ନଳକୂବର କହିଲେ, "ହେ ଭଦ୍ରେ, ଏ କ'ଣ? ତୁମେ ମୋ ପାଦରେ କାହିଁକି ପଡ଼ିଛ?"
7.26.47
सा वै निःश्वसमाना तु वेपमाना कृताञ्जलिः ।
तस्मै सर्वं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ७.२६.४७ ॥
ସେ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, କମ୍ପି, କର ଯୋଡ଼ି, ତାଙ୍କୁ ସବୁ ଯଥାର୍ଥରେ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
7.26.48
एष देव दशग्रीवः प्राप्तो गन्तुं त्रिविष्टपम् ।
तेन सैन्यसहायेन निशेयं परिणामिता ॥ ७.२६.४८ ॥
ହେ ଦେବ, ଏହି ଦଶଗ୍ରୀବ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପ ଯିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ସେନା ସହିତ ଏହି ରାତ୍ରି ବିତାଇଛନ୍ତି।
7.26.49
आयन्ती तेन दृष्टा ऽस्मि त्वत्सकाशमरिन्दम ।
गृहीता तेन पृष्टा ऽस्मि कस्य त्वमिति रक्षसा ॥ ७.२६.४९ ॥
ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ଆସୁଥିବା ବେଳେ ସେ ମୋତେ ଦେଖିଲା; ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିଲା ବେଳେ ସେଇ ରାକ୍ଷସ ମୋତେ ଧରି ପଚାରିଲା, "ତୁମେ କାହାର?"
7.26.50
मया तु सर्वं यत्सत्यं तस्मै सर्वं निवेदितम् ।
काममोहाभिभूतात्मा नाश्रौषीत्तद्वचो मम ॥ ७.२६.५० ॥
ମୁଁ ସତ୍ୟ ସବୁକିଛି ତାକୁ କହିଲି; କିନ୍ତୁ କାମମୋହରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ମନ ଥିବା ସେ ମୋ କଥା ଶୁଣିଲା ନାହିଁ।
7.26.51
याच्यमानो मया देव स्नुषा ते ऽहमिति प्रभो ।
तत्सर्वं पृष्ठतः कृत्वा बलात्तेनास्मि धर्षिता ॥ ७.२६.५१ ॥
ହେ ଦେବ, ହେ ପ୍ରଭୁ, "ମୁଁ ତୁମ ପୁତ୍ରବଧୂ" ବୋଲି ମୁଁ ତାକୁ ମିନତି କଲି; କିନ୍ତୁ ସବୁକିଛି ପଛକୁ ପକାଇ ସେ ବଳପୂର୍ବକ ମୋ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟାଚାର କଲା।
7.26.52
एवं त्वमपराधं मे क्षन्तुमर्हसि सुव्रत ।
न हि तुल्यं बलं सौम्य स्त्रियाश्च पुरुषस्य च ॥ ७.२६.५२ ॥
ହେ ସୁବ୍ରତ, ଏହିପରି ତୁମେ ମୋ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କର। ହେ ସୌମ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୁଷର ବଳ ସମାନ ନୁହେଁ।
7.26.53
एतछुत्वा तु सङ्क्रुद्धस्तदा वैश्रवणात्मजः ।
धर्षणां तां परां श्रुत्वा ध्यानं सम्प्रविवेश ह ॥ ७.२६.५३ ॥
ଏହା ଶୁଣି ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ; ସେହି ଭୟଙ୍କର ଅତ୍ୟାଚାର ଶୁଣି ସେ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ।
7.26.54
तस्य तत्कर्म विज्ञाय तदा वैश्रवणात्मजः ।
मुहूर्तात्क्रोधताम्राक्षस्तोयं जग्राह पाणिना ॥ ७.२६.५४ ॥
ତାର ସେହି କର୍ମ ଜାଣି ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖିରେ ହାତରେ ଜଳ ନେଲେ।
7.26.55
गृहीत्वा सलिलं सर्वमुपस्पृश्य यथाविधि ।
उत्ससर्ज यथा शापं राक्षसेन्द्राय दारुणम् ॥ ७.२६.५५ ॥
ଜଳ ନେଇ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଆଚମନ କରି ସେ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଲେ।
7.26.56
अकामा तेन यस्मात्त्वं बलाद्भद्रे प्रधर्षिता ।
तस्मात्स युवतीमन्यां नाकामामुपयास्यति ॥ ७.२६.५६ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେ ବଳପୂର୍ବକ ତୁମକୁ ଅପମାନିତ କରିଛି, ତେଣୁ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅନିଚ୍ଛୁକ ଯୁବତୀ ପାଖକୁ ହିଁ ଯିବ।
7.26.57
यदा ह्यकामां कामार्तो धर्षयिष्यति योषितम् ।
मूर्धा तु सप्तधा तस्य शकलीभविता तदा ॥ ७.२६.५७ ॥
କାମାର୍ତ୍ତ ହୋଇ ଯେତେବେଳେ ସେ ଅନିଚ୍ଛୁକ ନାରୀ ଉପରେ ବଳାତ୍କାର କରିବ, ସେତେବେଳେ ତାର ମୁଣ୍ଡ ସାତ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଭାଙ୍ଗିଯିବ।
7.26.58
तस्मिन्नुदाहृते शापे ज्वलिताग्निसमप्रभे ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ।
पितामहमुखाश्चैव सर्वे देवाः प्रहर्षिताः ॥ ७.२६.५८ ॥
ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ଶାପ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲେ ଦେବଦୁନ୍ଦୁଭି ବାଜିଲା, ଆକାଶରୁ ପୁଷ୍ପବର୍ଷା ହେଲା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
7.26.59
ज्ञात्वा लोकगतिं सर्वां तस्य मृत्युं च रक्षसः ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रीतिमापुरनुत्तमाम् ॥ ७.२६.५९ ॥
ଲୋକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗତି ଏବଂ ସେହି ରାକ୍ଷସର ମୃତ୍ୟୁ ଜାଣି ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣ ପରମ ପ୍ରୀତି ଲାଭ କଲେ।
7.26.60
श्रुत्वा तु स दशग्रीवस्तं शापं रोमहर्षणम् ।
नारीषु मैथुने भावं नाकामास्वभ्यरोचयत् ॥ ७.२६.६० ॥
ସେହି ରୋମାଞ୍ଚକାରୀ ଶାପ ଶୁଣି ମଧ୍ୟ ଦଶଗ୍ରୀବ ନାରୀମାନଙ୍କ ସହ ସଙ୍ଗମରେ — ଅନିଚ୍ଛୁକ ନାରୀ ସହ ନୁହେଁ — ରୁଚି ଦେଖାଇଲା।
7.26.61
तेन नीताः स्त्रियः प्रीतिमापुः सर्वाः पतिव्रताः ।
नलकूबरनिर्मुक्तं शापं श्रुत्वा मनःप्रियम् ॥ ७.२६.६१ ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଣିତ ସମସ୍ତ ପତିବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ନଳକୂବରଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ, ମନକୁ ପ୍ରିୟ ସେହି ଅଭିଶାପ ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ।