വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
स तु तत्र दशग्रीवः सह सैन्येन वीर्यवान् ।
अस्तं प्राप्ते दिनकरे निवासं समरोचयत् ॥ ७.२६.१ ॥
അവിടെ വീര്യവാനായ ദശഗ്രീവൻ സൈന്യത്തോടൊപ്പം, സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ അവിടെത്തന്നെ പാർപ്പിടം ഉറപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
7.26.2
उदिते विमले चन्द्रे तुल्यपर्वतवर्चसि ।
प्रसुप्तं सुमहत्सैन्यं नानाप्रहरणायुधम् ॥ ७.२६.२ ॥
പർവതത്തിനു തുല്യമായ പ്രഭയുള്ള നിർമ്മലചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, പലവിധ ആയുധങ്ങളുള്ള ആ മഹാസൈന്യം ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു.
7.26.3
रावणस्तु महावीर्यो निषण्णः शैलमूर्धनि ।
स ददर्श गुणांस्तत्र चन्द्रपादपशोभितान् ॥ ७.२६.३ ॥
മഹാവീര്യനായ രാവണൻ പർവതശിഖരത്തിൽ ഇരുന്ന്, ചന്ദ്രകിരണങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന അവിടത്തെ സൗന്ദര്യം കണ്ടു.
7.26.4
कर्णिकारवनैर्दीप्तैः कदम्बगहनैस्तथा ।
पद्मिनीभिश्च फुल्लाभिर्मन्दाकिन्या जलैरपि ॥ ७.२६.४ ॥
പ്രകാശിക്കുന്ന കർണികാരവനങ്ങളാലും, ഇടതൂർന്ന കദംബവനങ്ങളാലും, വിടർന്ന താമരപ്പൊയ്കകളാലും, മന്ദാകിനിയുടെ ജലത്താലും (അത് ശോഭിച്ചു).
7.26.5
चम्पकाशोकपुन्नागमन्दारतरुभिस्तथा ।
चूतपाटललोध्रैश्च प्रियङ्ग्वर्जुनकेतकैः ।
तगरैर्नारिकैलैश्च प्रियालपनसैस्तथा ॥ ७.२६.५ ॥
ചമ്പകം, അശോകം, പുന്നാഗം, മന്ദാരം വൃക്ഷങ്ങളാലും, മാവ്, പാടലം, ലോധ്രം, പ്രിയങ്കു, അർജുനം, കേതകം എന്നിവയാലും, തഗരം, തെങ്ങ്, പ്രിയാലം, പ്ലാവ് എന്നിവയാലും (അത് ശോഭിച്ചു).
7.26.6
आरग्वधैस्तमालैश्च प्रियालवकुलैरपि ।
एतैरन्यैश्च तरुभिरुद्भासितवनान्तरे ।
किन्नरा मदनेनार्ता रक्ता मधुरकण्ठिनः ॥ ७.२६.६ ॥
ആരഗ്വധം, താമാലം, പ്രിയാലം, വകുളം എന്നിവയാലും ഇവപോലുള്ള മറ്റ് വൃക്ഷങ്ങളാലും വനമധ്യം പ്രകാശിച്ചിരുന്നു; അവിടെ മധുരകണ്ഠരായ കിന്നരന്മാർ മദനനാൽ പീഡിതരും അനുരക്തരുമായിരുന്നു.
7.26.7
समं सम्प्रजगुर्यत्र मनस्तुष्टिविवर्धनम् ॥ ७.२६.७ ॥
അവിടെ അവർ ഒരുമിച്ചു പാടി; അത് മനസ്സിന്റെ സന്തോഷം വർധിപ്പിച്ചു.
7.26.8
भिरुद्भासितवनान्तरे ।
विद्याधरा मदक्षीबा मदरक्तान्तलोचनाः ।
योषिद्भिः सह सङ्क्रान्ताश्चिक्रीडुर्जहृषुश्च वै ॥ ७.२६.८ ॥
വിദ്യാധരന്മാർ മദത്താൽ ലഹരിപിടിച്ചവരും മദത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളവരുമായിരുന്നു; സ്ത്രീകളോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവർ കളിച്ചു, ആനന്ദിച്ചു.
7.26.9
घण्टानामिव सन्नादः शुश्रुवे मधुरस्वरः ।
अप्सरोगणसङ्घानां गायतां धनदालये ॥ ७.२६.९ ॥
മണികളുടെ ശബ്ദംപോലെ മധുരസ്വരം കേട്ടു; കുബേരന്റെ ഭവനത്തിൽ അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങൾ പാടുകയായിരുന്നു.
7.26.10
पुष्पवर्षाणि मुञ्चन्तो नगाः पवनताडिताः ।
शैलं तं वासयन्तीव मधुमाधवगन्धिनः ॥ ७.२६.१० ॥
കാറ്റേറ്റു കുലുങ്ങിയ വൃക്ഷങ്ങൾ പുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; വസന്തത്തിലെ തേനിന്റെയും പൂക്കളുടെയും ഗന്ധത്താൽ ആ പർവതത്തെ സുഗന്ധപൂരിതമാക്കുന്നതുപോലെ.
7.26.11
मधुपुष्परजःपृक्तं गन्धमादाय पुष्कलम् ।
प्रववौ वर्धयन्कामं रावणस्य सुखो ऽनिलः ॥ ७.२६.११ ॥
തേൻപൂക്കളുടെ പൂമ്പൊടി ചേർന്ന ധാരാളം സുഗന്ധവും വഹിച്ച് സുഖകരമായ കാറ്റു വീശി, രാവണന്റെ ആഗ്രഹം വർധിപ്പിച്ചു.
7.26.12
गेयात्पुष्पसमृद्ध्या च शैत्याद्वायोर्गिरेर्गुणात् ।
प्रवृत्तायां रजन्यां च चन्द्रस्योदयनेन च ॥ ७.२६.१२ ॥
പാട്ടിനാലും, പൂക്കളുടെ സമൃദ്ധിയാലും, കാറ്റിന്റെ തണുപ്പാലും, പർവതത്തിന്റെ ഗുണത്താലും; രാത്രി ആരംഭിച്ചതിനാലും ചന്ദ്രോദയത്താലും.
7.26.13
रावणस्तु महावीर्यः कामस्य वशमागतः ।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य शशिनं समवैक्षत ॥ ७.२६.१३ ॥
മഹാവീര്യനായ രാവണൻ കാമത്തിന്റെ വശത്തിലായി. വീണ്ടും വീണ്ടും നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് അവൻ ചന്ദ്രനെ നോക്കി.
7.26.14
एतस्मिन्नन्तरे तत्र दिव्याभरणभूषिता ।
सर्वाप्सरोवरा रम्भा दिव्यपुष्पविभूषिता ॥ ७.२६.१४ ॥
ഇതിനിടയിൽ അവിടെ ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലംകൃതയും സർവ്വാപ്സരസ്സുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയുമായ രംഭ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ വിഭൂഷിതയായി വന്നു.
7.26.15
दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गी मन्दारकृतमूर्धजा ।
दिव्योत्सवकृतारम्भा पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ ७.२६.१५ ॥
ദിവ്യചന്ദനം പൂശിയ അംഗങ്ങളും മുടിയിൽ മന്ദാരപുഷ്പങ്ങളുമുള്ളവളും ദിവ്യോത്സവം ആരംഭിച്ചവളും പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാനമായ മുഖമുള്ളവളുമായ അവൾ.
7.26.16
चक्षुर्मनोहरं पीनं मेखलादामभूषितम् ।
समुद्वहन्ती जघनं रतिप्राभृतमुत्तमम् ॥ ७.२६.१६ ॥
കണ്ണിനും മനസ്സിനും ആനന്ദം നൽകുന്ന, പുഷ്ടമായ, മേഖലാദാമം അണിഞ്ഞ, പ്രണയത്തിന്റെ ഉത്തമോപഹാരമായ ജഘനം അവൾ വഹിച്ചു.
7.26.17
कृतैर्विशेषकैरार्द्रैः षडर्तुकुसुमोद्भवैः ॥ ७.२६.१७ ॥
ആറ് ഋതുക്കളിലെ പുഷ്പങ്ങളിൽനിന്നുണ്ടായ, നനവുള്ള തിലകക്കുറികളാൽ (അലംകൃതയായി).
7.26.18
बभावन्यतमेव श्रीकान्तिद्युतिमतिह्रियाम् ।
नीलं सतोयमेघाभं वस्त्रं समवकुण्ठिता ॥ ७.२६.१८ ॥
ശ്രീ, കാന്തി, ദ്യുതി, മതി, ലജ്ജ ഇവയുടെ ഏകരൂപമെന്നപോലെ അവൾ തിളങ്ങി; വെള്ളം നിറഞ്ഞ മേഘസമാനമായ നീലവസ്ത്രം പുതച്ചിരുന്നു.
7.26.19
यस्या वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपवीक्षिता ॥ ७.२६.१९ ॥
ചന്ദ്രസദൃശമായ മുഖവും മനോഹരമായ വില്ലുപോലുള്ള പുരികങ്ങളും ആനക്കൈകൾ പോലുള്ള തുടകളും തളിരുപോലെ മൃദുവായ കൈകളും ഉള്ളവളായ അവൾ സൈന്യമധ്യത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ രാവണൻ അവളെ നോക്കിനിന്നു.
7.26.20
तां समुत्थाय गच्छन्तीं कामबाणवशं गतः ।
करे गृहीत्वा लज्जन्तीं स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.२६.२० ॥
എഴുന്നേറ്റ് പോകുന്ന ലജ്ജാശീലയായ അവളെ, കാമബാണങ്ങൾക്ക് വശപ്പെട്ടവനായ രാവണൻ കൈപിടിച്ച് പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.
7.26.21
क्व गच्छसि वरारोहे कां सिद्धिं भजसे स्वयम् ।
कस्याभ्युदयकालो ऽयं यस्त्वां समुपभोक्ष्यते ॥ ७.२६.२१ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ! എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? നീ തന്നെ ഏത് സിദ്ധിയാണ് തേടുന്നത്? ഇത് ആരുടെ അഭ്യുദയകാലമാണ്, അത് നിന്നെ അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നു?
7.26.22
त्वदाननरसस्याद्य पद्मोत्पलसुगन्धिनः ।
सुधामृतरसस्येव को ऽद्य तृप्तिं गमिष्यति ॥ ७.२६.२२ ॥
താമരയും നീലത്താമരയും പോലെ സുഗന്ധമുള്ള നിന്റെ മുഖത്തിന്റെ രസം, അമൃതത്തിന്റെ രസം പോലെ — ഇന്ന് ആർ അതിൽ തൃപ്തി നേടും?
7.26.23
स्वर्णकुम्भनिभौ पीनौ शुभौ भीरु निरन्तरौ ।
कस्योरस्थलसंस्पर्शं दास्यतस्ते कुचाविमौ ॥ ७.२६.२३ ॥
ഭീരുവേ! സ്വർണ്ണക്കുടങ്ങൾ പോലെ, നിറഞ്ഞ, മനോഹരമായ, അടുത്തടുത്തുള്ള നിന്റെ ഈ രണ്ട് മാറിടങ്ങൾ ആരുടെ മാറിടസ്പർശം നൽകും?
7.26.24
सुवर्णचक्रप्रतिमं स्वर्णदामचितं पृथु ।
अध्यारोहति कस्ते ऽद्य जघनं स्वर्गरूपिणम् ॥ ७.२६.२४ ॥
സ്വർണ്ണച്ചക്രം പോലെയുള്ള, സ്വർണ്ണമേഖലയാൽ അലങ്കരിച്ച, വിശാലമായ, സ്വർഗ്ഗരൂപമായ നിന്റെ ഈ ജഘനം ഇന്ന് ആർ കയറും?
7.26.25
मद्विशिष्टः पुमान्को ऽद्य शक्रो विष्णुरथाश्विनौ ।
मामतीत्य हि यं च त्वं यासि भीरु न शोभनम् ॥ ७.२६.२५ ॥
ഇന്ന് എന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ പുരുഷൻ ആരാണ്? ഇന്ദ്രനോ വിഷ്ണുവോ അശ്വിനികളോ? എന്നെ കടന്ന് നീ ആരുടെ അടുത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്, ഭീരുവേ? ഇത് ഉചിതമല്ല.
7.26.26
विश्रम त्वं पृथुश्रोणि शिलातलमिदं शुभम् ॥ ७.२६.२६ ॥
വിശാലമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഈ ശുഭമായ ശിലാതലത്തിൽ നീ വിശ്രമിക്കുക.
7.26.27
त्रैलोक्ये यः प्रभुश्चैव मदन्यो नैव विद्यते ॥ ७.२६.२७ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രഭു എന്നു പറയാൻ എന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല.
7.26.28
तदेवं प्राञ्जलिः प्रह्वो याचते त्वां दशाननः ।
भर्तुर्भर्ता विधाता च त्रैलोक्यस्य भजस्व माम् ॥ ७.२६.२८ ॥
അതിനാൽ കൈകൂപ്പി വണങ്ങി ദശാനനൻ നിന്നോട് യാചിക്കുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും അധിപന്മാർക്കും അധിപനും സൃഷ്ടാവുമായ എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ.
7.26.29
एवमुक्ता ऽब्रवीद्रम्भा वेपमाना कृताञ्जलिः ।
प्रसीद नार्हसे वक्तुमीदृशं त्वं हि मे गुरुः ॥ ७.२६.२९ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ രംഭ വിറച്ചുകൊണ്ട് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു — പ്രസാദിക്കൂ, ഇങ്ങനെ പറയാൻ നിനക്ക് യോഗ്യതയില്ല; നീ എനിക്ക് ഗുരുവാണല്ലോ.
7.26.30
अन्येभ्यो हि त्वया रक्ष्या प्राप्नुयां धर्षणं यदि ।
तद्धर्मतः स्नुषा ते ऽहं तत्त्वमेव ब्रवीमि ते ॥ ७.२६.३० ॥
മറ്റുള്ളവരിൽനിന്ന് നീ എന്നെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെയിരിക്കെ എനിക്ക് അപമാനം നേരിടേണ്ടിവന്നാൽ, ധർമ്മപ്രകാരം ഞാൻ നിന്റെ മരുമകളാണ് — അതുതന്നെയാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത്.
7.26.31
अथाब्रवीद्दशग्रीवश्चरणाधोमुखीं स्थिताम् ।
रोमहर्षमनुप्राप्तां दृष्टमात्रेण तां तदा ॥ ७.२६.३१ ॥
അപ്പോൾ പത്തു തലയുള്ള രാവണൻ, പാദങ്ങളിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നവളും അവനെ കണ്ട ഉടൻ രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞവളുമായ അവളോട് പറഞ്ഞു.
7.26.32
सुतस्य यदि मे भार्या ततस्त्वं हि स्नुषा भवेः ।
बाढमित्येव सा रम्भा प्राह रावणमुत्तरम् ॥ ७.२६.३२ ॥
എന്റെ പുത്രന്റെ ഭാര്യയെങ്കിൽ നീ എനിക്ക് മരുമകളാകും. അപ്പോൾ രംഭ "ശരി" എന്ന് രാവണനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.26.33
धर्मतस्ते सुतस्याहं भार्या राक्षसपुङ्गव ।
पुत्रः प्रियतरः प्राणैर्भ्रातुर्वैश्रवणस्य ते ।
विख्यातस्त्रिषु लोकेषु नलकूबर इत्ययम् ॥ ७.२६.३३ ॥
രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠാ, ധർമ്മപ്രകാരം ഞാൻ നിന്റെ പുത്രന്റെ ഭാര്യയാണ്. ഇവൻ നിന്റെ സഹോദരൻ വൈശ്രവണന് പ്രാണനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നളകൂബരൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനാണ്.
7.26.34
धर्मतो यो भवेद्विप्रः क्षत्रियो वीर्यतो भवेत् ।
क्रोधाद्यश्च भवेदग्निः क्षान्त्या च वसुधासमः ॥ ७.२६.३४ ॥
ധർമ്മത്താൽ ബ്രാഹ്മണനും വീര്യത്താൽ ക്ഷത്രിയനുമായവൻ, ക്രോധത്തിൽ അഗ്നിയും ക്ഷമയിൽ ഭൂമിയ്ക്കു തുല്യനുമായവൻ.
7.26.35
तस्यास्मि कृतसङ्केता लोकपालसुतस्य वै ।
तमुद्दिश्य तु मे सर्वं विभूषणमिदं कृतम् ॥ ७.२६.३५ ॥
ആ ലോകപാലന്റെ പുത്രനുമായി കാണാമെന്ന് ഞാൻ സങ്കേതം ചെയ്തിരുന്നു; അവനെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് ഈ അലങ്കാരമെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തത്.
7.26.36
तथा तस्य हि नान्यस्य भावो मां प्रति तिष्ठति ॥ ७.२६.३६ ॥
അവന്റെ മനസ്സ് എന്നിൽമാത്രമാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; മറ്റൊരാളോട് അങ്ങനെയൊരു ഭാവമില്ല.
7.26.37
तेन सत्येन मां राजन्मोक्तुमर्हस्यरिन्दम ॥ ७.२६.३७ ॥
രാജാവേ, ശത്രുദമനാ, ആ സത്യത്തിന്റെ പേരിൽ നീ എന്നെ വിട്ടയക്കണം.
7.26.38
स हि तिष्ठति धर्मात्मा मां प्रतीक्ष्य समुत्सुकः ।
तत्र विघ्नं सुतस्येह कर्तुं नार्हसि मुञ्च माम् ॥ ७.२६.३८ ॥
ആ ധർമ്മാത്മാവ് ആകാംക്ഷയോടെ എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഇവിടെ അവന്റെ പുത്രന് തടസ്സം വരുത്തുന്നത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല; എന്നെ വിട്ടയക്കൂ.
7.26.39
सद्भिराचरितं मार्गं गच्छ राक्षसुपुङ्गव ।
माननीयो मम त्वं हि पालनीया तथा ऽस्मि ते ॥ ७.२६.३९ ॥
രാക്ഷസ ശ്രേഷ്ഠാ, സജ്ജനങ്ങൾ നടന്ന വഴിയിലൂടെ പോകൂ. നീ എനിക്ക് ബഹുമാന്യനാണ്; ഞാനും നിന്നാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവളാണ്.
7.26.40
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रत्युवाच विनीतवत् ।
स्नुषा ऽस्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
देवलोकस्थितिरियं सुराणां शाश्वती मता ॥ ७.२६.४० ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ദശഗ്രീവൻ വിനയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ നിന്റെ മരുമകളാണ്. ഏകപത്നിമാരെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമം ഇതുതന്നെ. ദേവലോകത്തിലെ ഈ സ്ഥിതി ദേവന്മാർക്ക് ശാശ്വതമായി കരുതപ്പെടുന്നു.'
7.26.41
पतिरप्सरसां नास्ति न चैकस्त्रीपरिग्रहः ॥ ७.२६.४१ ॥
അപ്സരസ്സുകൾക്ക് ഒരു ഭർത്താവില്ല; ഒരാൾ ഒരു സ്ത്രീയെ മാത്രം സ്വീകരിക്കുന്ന രീതിയുമില്ല.
7.26.42
स्मि यदवोचस्त्वमेकपत्नीष्वयं क्रमः ।
एवमुक्त्वा स तां रक्षो निवेश्य च शिलातले ।
कामभोगाभिसंसक्तो मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.२६.४२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ രാക്ഷസൻ അവളെ ഒരു ശിലാതലത്തിൽ ഇരുത്തി, കാമഭോഗത്തിൽ മുഴുകി സംഭോഗത്തിന് ഒരുങ്ങി.
7.26.43
सा विमुक्ता ततो रम्भा भ्रष्टमाल्यविभूषणा ।
गजेन्द्राक्रीडमथिता नदीवाकुलतां गता ॥ ७.२६.४३ ॥
അപ്പോൾ മോചിതയായ രംഭ, മാലയും ആഭരണങ്ങളും വീണുപോയവളായി, ഗജരാജന്റെ ക്രീഡയാൽ കലക്കപ്പെട്ട നദിപോലെ വ്യാകുലയായി.
7.26.44
लुलिताकुलकेशान्ता करवेपितपल्लवा ।
पवनेनावधूतेव लता कुसुमशालिनी ॥ ७.२६.४४ ॥
ചിതറിയ മുടിയോടെ, കൈകൾ പോലെ വിറയ്ക്കുന്ന തളിരുകളോടെ, കാറ്റിൽ ഉലഞ്ഞ പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ വള്ളിപോലെ അവൾ ആയിരുന്നു.
7.26.45
सा वेपमाना लज्जन्ती भीता करकृताञ्जलिः ।
नलकूबरमासाद्य पादयोर्निपपात ह ॥ ७.२६.४५ ॥
വിറച്ച്, ലജ്ജിച്ച്, ഭയന്ന്, കൈകൂപ്പി, നളകൂബരന്റെ അടുത്തെത്തി അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു.
7.26.46
तदवस्थां च तां दृष्ट्वा महात्मा नलकूबरः ।
अब्रवीत्किमिदं भद्रे पादयोः पतिता ऽसि मे ॥ ७.२६.४६ ॥
അവളുടെ അവസ്ഥ കണ്ട മഹാത്മാവായ നളകൂബരൻ പറഞ്ഞു: "ഭദ്രേ, ഇതെന്ത്? എന്റെ പാദങ്ങളിൽ നീ വീണിരിക്കുന്നതെന്തിന്?"
7.26.47
सा वै निःश्वसमाना तु वेपमाना कृताञ्जलिः ।
तस्मै सर्वं यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ७.२६.४७ ॥
അവൾ ദീർഘനിശ്വാസമെടുത്ത്, വിറച്ച്, കൈകൂപ്പി, എല്ലാം യഥാർത്ഥമായി അവനോട് പറയാൻ തുടങ്ങി.
7.26.48
एष देव दशग्रीवः प्राप्तो गन्तुं त्रिविष्टपम् ।
तेन सैन्यसहायेन निशेयं परिणामिता ॥ ७.२६.४८ ॥
ദേവാ, ഇതാ ദശഗ്രീവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു. സൈന്യത്തോടൊപ്പം അവൻ ഈ രാത്രി കഴിച്ചുകൂട്ടി.
7.26.49
आयन्ती तेन दृष्टा ऽस्मि त्वत्सकाशमरिन्दम ।
गृहीता तेन पृष्टा ऽस्मि कस्य त्वमिति रक्षसा ॥ ७.२६.४९ ॥
അരിന്ദമാ, വരുന്ന വഴിയിൽ അവൻ എന്നെ കണ്ടു; നിന്റെ സമീപത്തെത്തിയപ്പോൾ ആ രാക്ഷസൻ എന്നെ പിടികൂടി, "നീ ആരുടെയാണ്?" എന്ന് ചോദിച്ചു.
7.26.50
मया तु सर्वं यत्सत्यं तस्मै सर्वं निवेदितम् ।
काममोहाभिभूतात्मा नाश्रौषीत्तद्वचो मम ॥ ७.२६.५० ॥
ഞാൻ സത്യമെല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു; എന്നാൽ കാമമോഹങ്ങളാൽ മനസ്സ് മൂടപ്പെട്ടവൻ എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടില്ല.
7.26.51
याच्यमानो मया देव स्नुषा ते ऽहमिति प्रभो ।
तत्सर्वं पृष्ठतः कृत्वा बलात्तेनास्मि धर्षिता ॥ ७.२६.५१ ॥
ദേവാ, പ്രഭോ, "ഞാൻ നിന്റെ മരുമകളാണ്" എന്ന് ഞാൻ അവനോട് യാചിച്ചു; എന്നാൽ അതെല്ലാം അവഗണിച്ച് അവൻ ബലമായി എന്നെ കവർന്നു.
7.26.52
एवं त्वमपराधं मे क्षन्तुमर्हसि सुव्रत ।
न हि तुल्यं बलं सौम्य स्त्रियाश्च पुरुषस्य च ॥ ७.२६.५२ ॥
സുവ്രതാ, ഇങ്ങനെ എന്റെ അപരാധം നീ ക്ഷമിക്കണം. സൗമ്യാ, സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും ബലം തുല്യമല്ല.
7.26.53
एतछुत्वा तु सङ्क्रुद्धस्तदा वैश्रवणात्मजः ।
धर्षणां तां परां श्रुत्वा ध्यानं सम्प्रविवेश ह ॥ ७.२६.५३ ॥
ഇതു കേട്ട് വൈശ്രവണന്റെ പുത്രൻ അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി; ആ കഠിനമായ അതിക്രമം കേട്ട് അവൻ ആഴമേറിയ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി.
7.26.54
तस्य तत्कर्म विज्ञाय तदा वैश्रवणात्मजः ।
मुहूर्तात्क्रोधताम्राक्षस्तोयं जग्राह पाणिना ॥ ७.२६.५४ ॥
അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി അറിഞ്ഞ് വൈശ്രവണന്റെ പുത്രൻ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ കൈയിൽ വെള്ളമെടുത്തു.
7.26.55
गृहीत्वा सलिलं सर्वमुपस्पृश्य यथाविधि ।
उत्ससर्ज यथा शापं राक्षसेन्द्राय दारुणम् ॥ ७.२६.५५ ॥
ജലം എടുത്ത് യഥാവിധി ആചമനം ചെയ്ത്, രാക്ഷസേന്ദ്രനു ഭയങ്കരമായ ശാപം അയച്ചു.
7.26.56
अकामा तेन यस्मात्त्वं बलाद्भद्रे प्रधर्षिता ।
तस्मात्स युवतीमन्यां नाकामामुपयास्यति ॥ ७.२६.५६ ॥
ഭദ്രേ, നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിനെതിരെ അവൻ ബലമായി നിന്നെ അപമാനിച്ചതിനാൽ, അവൻ മറ്റൊരു യുവതിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകും; ഇഷ്ടമില്ലാത്തവളുടെ അടുത്തേക്കു മാത്രം.
7.26.57
यदा ह्यकामां कामार्तो धर्षयिष्यति योषितम् ।
मूर्धा तु सप्तधा तस्य शकलीभविता तदा ॥ ७.२६.५७ ॥
കാമാർത്തനായി ഇഷ്ടമില്ലാത്ത സ്ത്രീയെ അവൻ ബലാത്സംഗം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവന്റെ തല ഏഴായി പൊട്ടിച്ചിതറും.
7.26.58
तस्मिन्नुदाहृते शापे ज्वलिताग्निसमप्रभे ।
देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ।
पितामहमुखाश्चैव सर्वे देवाः प्रहर्षिताः ॥ ७.२६.५८ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിക്കു തുല്യമായ ആ ശാപം ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദേവദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി, ആകാശത്തുനിന്ന് പുഷ്പവൃഷ്ടി ചൊരിഞ്ഞു; ബ്രഹ്മാവിനെ മുൻനിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു.
7.26.59
ज्ञात्वा लोकगतिं सर्वां तस्य मृत्युं च रक्षसः ।
ऋषयः पितरश्चैव प्रीतिमापुरनुत्तमाम् ॥ ७.२६.५९ ॥
ലോകഗതിയും ആ രാക്ഷസന്റെ മരണവും അറിഞ്ഞ്, ഋഷികളും പിതൃക്കളും അത്യുത്തമമായ സന്തോഷം നേടി.
7.26.60
श्रुत्वा तु स दशग्रीवस्तं शापं रोमहर्षणम् ।
नारीषु मैथुने भावं नाकामास्वभ्यरोचयत् ॥ ७.२६.६० ॥
ആ രോമാഞ്ചം കൊള്ളിക്കുന്ന ശാപം കേട്ടിട്ടും, ദശഗ്രീവൻ സ്ത്രീകളോടുള്ള ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ — ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരോടല്ല — താൽപര്യം കാണിച്ചു.
7.26.61
तेन नीताः स्त्रियः प्रीतिमापुः सर्वाः पतिव्रताः ।
नलकूबरनिर्मुक्तं शापं श्रुत्वा मनःप्रियम् ॥ ७.२६.६१ ॥
അവനാൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട പതിവ്രതകളായ സ്ത്രീകളെല്ലാം നളകൂബരൻ ഉച്ചരിച്ച, മനസ്സിന് പ്രിയമായ ആ ശാപം കേട്ട് സന്തോഷിച്ചു.