ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
कैलासं लङ्घयित्वाथ दशग्रीवः स रावणः ।
आससाद महातेजा इन्द्रलोकं निशाचरः ॥ ७.२७.१ ॥
କୈଳାସ ଲଙ୍ଘନ କରି ଦଶଗ୍ରୀବ ସେ ରାବଣ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ନିଶାଚର, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଲା।
7.27.2
तस्य राक्षससैन्यस्य समन्तादुपयास्यतः ।
देवलोकं ययौ शब्दो मथ्यमानार्णवोपमः ॥ ७.२७.२ ॥
ସେହି ରାକ୍ଷସ ସେନା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିବା ବେଳେ, ମନ୍ଥନ ହେଉଥିବା ସମୁଦ୍ର ପରି ଶବ୍ଦ ଦେବଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଲା।
7.27.3
श्रुत्वा तु रावणं प्राप्तमिन्द्रश्चलित आसनात् ।
अब्रवीत्तत्र तान् देवान् सर्वानेव समागतान् ॥ ७.२७.३ ॥
ରାବଣ ଆସିଛି ବୋଲି ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଆସନରୁ ବିଚଳିତ ହେଲେ; ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ସବୁ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.27.4
आदित्यान्सवसून्रुद्रान्विश्वान्साध्यान्मरुद्गणान् ।
सज्जीभवत युद्धार्थं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ७.२७.४ ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ବସୁଗଣ, ରୁଦ୍ରଗଣ, ବିଶ୍ୱଗଣ, ସାଧ୍ୟଗଣ, ମରୁଦ୍ଗଣ, ଦୁରାତ୍ମା ରାବଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ।
7.27.5
एवमुक्तास्तु शक्रेण देवाः शक्रसमा युधि ।
सन्नह्य सुमहासत्त्वा युद्धश्रद्धासमन्विताः ॥ ७.२७.५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ସେହି ମହାବଳୀ ଦେବତାମାନେ କବଚ ପିନ୍ଧି ଯୁଦ୍ଧୋତ୍ସାହରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
7.27.6
स तु दीनः परित्रस्तो महेन्द्रो रावणं प्रति ।
विष्णोः समीपमागत्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.२७.६ ॥
କିନ୍ତୁ ରାବଣ ବିଷୟରେ ଭୀତ ଓ ଦୁଃଖିତ ମହେନ୍ଦ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.27.7
विष्णो कथं करिष्यामि महावीर्यपराक्रमः ।
असौ हि बलवद्रक्षो युद्धार्थमभिवर्तते ॥ ७.२७.७ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ପରାକ୍ରମଶାଳୀ ମୁଁ କିପରି କରିବି? ସେ ବଳବାନ ରାକ୍ଷସ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଆସୁଛି।
7.27.8
वरप्रदानाद्बलवान्न खल्वन्येन हेतुना ।
तत्तु सत्यवचः कार्यं यदुक्तं पद्मयोनिना ॥ ७.२७.८ ॥
ବରଦାନ ଯୋଗୁଁ ହିଁ ସେ ବଳବାନ, ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ପଦ୍ମଯୋନି (ବ୍ରହ୍ମା)ଙ୍କ ସତ୍ୟବାକ୍ୟ ପାଳନ କରିବାକୁ ହେବ।
7.27.9
तद्यथा नमुचिर्वृत्रो बलिर्नरकशम्बरौ ।
त्वद्बलं समवष्टभ्य मया दग्धास्तथा कुरु ॥ ७.२७.९ ॥
ତୁମ ବଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ମୁଁ ନମୁଚି, ବୃତ୍ର, ବଲି, ନରକ ଓ ଶମ୍ବରଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରି ବିନାଶ କରିଥିଲି, ସେହିପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ କର।
7.27.10
नह्यन्यो देवदेवेश त्वामृते मधुसूदन ।
गतिः परायणं नास्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ ७.२७.१० ॥
ହେ ଦେବଦେବେଶ, ହେ ମଧୁସୂଦନ, ତୁମ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ନାହାଁନ୍ତି। ଚରାଚର ସହିତ ତିନି ଲୋକରେ ତୁମ ବିନା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ବା ପରମ ସହାରା ନାହିଁ।
7.27.11
त्वं हि नारायणः श्रीमान्पद्मनाभः सनातनः ।
त्वयेमे स्थापिता लोकाः शक्रश्चाहं सुरेश्वरः ॥ ७.२७.११ ॥
ତୁମେ ହିଁ ଶ୍ରୀମାନ ନାରାୟଣ, ପଦ୍ମନାଭ, ସନାତନ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକସବୁ ସ୍ଥାପିତ; ଇନ୍ଦ୍ର ମୁଁ ଓ ସୁରେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ।
7.27.12
त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
त्वामेव भगवन्सर्वे प्रविशन्ति युगक्षये ॥ ७.२७.१२ ॥
ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମଗ୍ର ତ୍ରିଲୋକ ଚରାଚର ସହିତ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ହେ ଭଗବାନ, ଯୁଗାନ୍ତରେ ସମସ୍ତେ ତୁମରେ ହିଁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
7.27.13
तदाचक्ष्व यथा तत्त्वं देवदेव मम स्वयम् ।
अपि चक्रसहायस्त्वं योत्स्यसे रावणं प्रभो ॥ ७.२७.१३ ॥
ଅତଏବ ହେ ଦେବଦେବ, ଆପଣ ନିଜେ ମୋତେ ଯଥାର୍ଥ କହନ୍ତୁ। ହେ ପ୍ରଭୋ, ଚକ୍ରକୁ ସହାୟକ କରି ଆପଣ ରାବଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ କି?
7.27.14
एवमुक्तः स शक्रेण देवो नारायणः प्रभुः ।
अब्रवीन्न परित्रासः कर्तव्यः श्रूयतां च मे ॥ ७.२७.१४ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଏପରି କହିବାରୁ ଦେବ ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ଭୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋ କଥା ଶୁଣ।"
7.27.15
न तावदेष दुष्टात्मा शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।
हन्तुं चापि समासाद्य वरदानेन दुर्जयः ॥ ७.२७.१५ ॥
ଏହି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଜିଣି କି ମାରି ପାରିବେ ନାହିଁ; ବରଦାନରେ ସେ ଦୁର୍ଜୟ ହୋଇଛି।
7.27.16
सर्वथा तु महत्कर्म करिष्यति बलोत्कटः ।
राक्षसः पुत्रसहितो दृष्टमेतन्निसर्गतः ॥ ७.२७.१६ ॥
କିନ୍ତୁ ବଳୋନ୍ମତ୍ତ ଏହି ରାକ୍ଷସ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ମହତ୍କର୍ମ କରିବ; ଏହା ସ୍ୱଭାବରୁ ହିଁ ଦେଖାଯାଇଛି।
7.27.17
यत्तु मां त्वमभाषिष्ठ युद्ध्यस्वेति सुरेश्वर ।
नाहं तं प्रतियोत्स्यामि रावणं राक्षसं युधि ॥ ७.२७.१७ ॥
ହେ ସୁରେଶ୍ବର, ଆପଣ ମୋତେ 'ଯୁଦ୍ଧ କର' ବୋଲି କହିଲେ; କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ସହିତ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ।
7.27.18
नाहत्वा समरे शत्रुं विष्णुः प्रतिनिवर्तते ।
दुर्लभश्चैव कामो ऽद्य वरगुप्ताद्धि रावणात् ॥ ७.२७.१८ ॥
ବିଷ୍ଣୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁକୁ ନମାରି ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ବରରେ ରକ୍ଷିତ ରାବଣଠାରୁ ସେ ଇଚ୍ଛା ଏବେ ଦୁର୍ଲଭ।
7.27.19
प्रतिजाने च देवेन्द्र त्वत्समीपे शतक्रतो ।
भविता ऽस्मि यथा ऽस्याहं रक्षसो मृत्युकारणम् ॥ ७.२७.१९ ॥
ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୁଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି ଯେ ଏହି ରାକ୍ଷସର ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ମୁଁ ହେବି।
7.27.20
अहमेव निहन्ता ऽस्मि रावणं सपुरःसरम् ।
देवता नन्दयिष्यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
एतत्ते कथितं तत्त्वं देवराज शचीपते ॥ ७.२७.२० ॥
ମୁଁ ହିଁ ରାବଣକୁ ତା'ର ପ୍ରମୁଖ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ବଧ କରିବି। ସମୟ ଆସିଛି ଜାଣି ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବି। ହେ ଦେବରାଜ, ହେ ଶଚୀପତି, ଏହି ସତ୍ୟ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଲି।
7.27.21
युद्ध्यस्व विगतत्रासः सर्वैः सार्धं महाबल ॥ ७.२७.२१ ॥
ହେ ମହାବଳ, ଭୟଶୂନ୍ୟ ହୋଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।
7.27.22
यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
ततो रुद्राः सहादित्या वसवो मरुतो ऽश्वनौ ।
सन्नद्धा निर्ययुस्तूर्णं राक्षसानभितः पुरात् ॥ ७.२७.२२ ॥
ସମୟ ଆସିଛି ଜାଣି ମୁଁ ଯାଉଛି। ସେତେବେଳେ ରୁଦ୍ରଗଣ, ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ବସୁଗଣ, ମରୁଦ୍ଗଣ ଓ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ନଗରରୁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବାହାରିଲେ।
7.27.23
एतस्मिन्नन्तरे नादः शुश्रुवे रजनीक्षये ।
तस्य रावणसैन्यस्य प्रयुद्धस्य समन्ततः ॥ ७.२७.२३ ॥
ଏହି ସମୟରେ, ରାତି ଶେଷରେ, ଚାରିପାଖରେ ଯୁଦ୍ଧରତ ରାବଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା।
7.27.24
ते प्रयुद्धा महावीर्या ह्यन्योन्यमभिवीक्ष्य वै ।
सङ्ग्राममेवाभिमुखा ह्यभवर्तन्त हृष्टवत् ॥ ७.२७.२४ ॥
ସେହି ମହାପରାକ୍ରମୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଆନନ୍ଦରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
7.27.25
ततो दैवतसैन्यनां सङ्क्षोभः समजायत ।
तदक्षयं महासैन्यं दृष्ट्वा समरमूर्धनि ॥ ७.२७.२५ ॥
ତା'ପରେ ଦେବସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଞ୍ଚଳତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଯୁଦ୍ଧର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ସେହି ଅକ୍ଷୟ ମହାସୈନ୍ୟକୁ ଦେଖି।
7.27.26
ततो युद्धं समभवेद्देवदानवरक्षसाम् ।
घोरं तुमुलनिर्ह्रादं नानाप्रहरणोद्यतम् ॥ ७.२७.२६ ॥
ତା'ପରେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; କୋଳାହଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଜନ ସହିତ, ନାନା ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ।
7.27.27
एतस्मिन्नन्तरे शूरा राक्षसा घोरदर्शनाः ।
युद्धार्थं समवर्तन्त सचिवा रावणस्य ते ॥ ७.२७.२७ ॥
ଏହି ସମୟରେ ରାବଣଙ୍କର ସେହି ଶୂର, ଭୟଙ୍କର ଦର୍ଶନ ସଚିବ ରାକ୍ଷସମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
7.27.28
मारीचश्च प्रहस्तश्च महापार्श्वमहोदरौ ।
अकम्पनो निकुम्भश्च शुकः सारण एव च ॥ ७.२७.२८ ॥
ମାରୀଚ ଓ ପ୍ରହସ୍ତ, ମହାପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ମହୋଦର, ଅକମ୍ପନ ଓ ନିକୁମ୍ଭ, ଏବଂ ଶୁକ ଓ ସାରଣ ମଧ୍ୟ।
7.27.29
संह्लादो धूमकेतुश्च महादंष्ट्रो घटोदरः ।
जम्बुमाली महाह्रादो विरूपाक्षश्च राक्षसः ॥ ७.२७.२९ ॥
ସଂହ୍ଲାଦ ଓ ଧୂମକେତୁ, ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ର ଓ ଘଟୋଦର, ଜମ୍ବୁମାଳୀ, ମହାହ୍ରାଦ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ବିରୂପାକ୍ଷ।
7.27.30
सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च दुर्मुखो दूषणः खरः ।
त्रिशिराः करवीराक्षः सूर्यशत्रुश्च राक्षसः ॥ ७.२७.३० ॥
ସୁପ୍ତଘ୍ନ ଓ ଯଜ୍ଞକୋପ, ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୂଷଣ ଓ ଖର, ତ୍ରିଶିରା ଓ କରବୀରାକ୍ଷ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ସୂର୍ଯ୍ୟଶତ୍ରୁ।
7.27.31
महाकायो ऽतिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ ।
एतैः सर्वैः परिवृतो महावीर्यो महाबलः ॥ ७.२७.३१ ॥
ମହାକାୟ ଓ ଅତିକାୟ, ଦେବାନ୍ତକ ଓ ନରାନ୍ତକ; ଏମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ, ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ମହାବଳ (ସେ)।
7.27.32
रावणस्यार्यकः सैन्यं सुमाली प्रविवेश ह ।
स दैवतगणान्सर्वान्नानाप्रहरणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत्सुसङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरानिव ॥ ७.२७.३२ ॥
ରାବଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ସୁମାଳୀ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ନାନା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ପବନ ମେଘକୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିବା ପରି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ।
7.27.33
तद्दैवतबलं राम हन्यमानं निशाचरैः ।
प्रणुन्नं सर्वतो दिग्भ्यः सिंहनुन्ना मृगा इव ॥ ७.२७.३३ ॥
ହେ ରାମ! ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଉଥିବା ସେହି ଦେବସେନା, ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ତଡ଼ା ଯାଇଥିବା ହରିଣ ପରି ସବୁ ଦିଗରୁ ତଡ଼ି ଦିଆଗଲା।
7.27.34
एतस्मिन्नन्तरे शूरो वसूनामष्टमो वसुः ।
सावित्र इति विख्यातः प्रविवेश रणाजिरम् ॥ ७.२७.३४ ॥
ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ, ସାବିତ୍ର ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ଶୂର ବସୁ ରଣାଙ୍ଗଣରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.27.35
तथा ऽ ऽदित्यौ महावीर्यौ त्वष्टा पूषा च दंशितौ ।
निंर्भयौ सह सैन्येन तदा प्राविशतां रणे ॥ ७.२७.३५ ॥
ସେହିପରି ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇ ଆଦିତ୍ୟ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ପୂଷା, କବଚ ପରିଧାନ କରି, ନିର୍ଭୟ ହୋଇ, ନିଜ ସୈନ୍ୟ ସହ ସେତେବେଳେ ରଣରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.27.36
ततो युद्धं समभवत्सुराणां सह राक्षसैः ।
क्रुद्धानां रक्षसां कीर्तिं समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ७.२७.३६ ॥
ତା'ପରେ ଦେବତା ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛକୁ ନ ହଟୁଥିବା, କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି (ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା)।
7.27.37
ततस्ते राक्षसाः सर्वे विबुधान्समरे स्थितान् ।
नानाप्रहरणैर्घोरैर्जघ्नुः शतसहस्रशः ॥ ७.२७.३७ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧସ୍ଥଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନାନା ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶହ ହଜାର ଥର ଆଘାତ କଲେ।
7.27.38
देवाश्च राक्षसान्घोरान्महाबलपराक्रमान् ।
समरे विमलैः शस्त्रैरुपनिन्युर्यमक्षयम् ॥ ७.२७.३८ ॥
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଭୟଙ୍କର, ମହାବଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ନିର୍ମଳ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
7.27.39
एतस्मिन्नन्तरे राम सुमाली नाम राक्षसः ।
नानाप्रहरणैः क्रुद्धस्तत्सैन्यं सो ऽभ्यवर्तत ॥ ७.२७.३९ ॥
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ରାମ, ସୁମାଲୀ ନାମକ ରାକ୍ଷସ କ୍ରୋଧରେ ନାନା ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ସେହି ସେନା ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲା।
7.27.40
स दैवतबलं सर्वं नानाप्रहणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत सङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरं यथा ॥ ७.२७.४० ॥
ସେହି ଅତି କ୍ରୋଧିତ ରାକ୍ଷସ ନାନା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦେବସେନାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିଦେଲା, ଯେପରି ପବନ ମେଘକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦିଏ।
7.27.41
ते महाबाणवर्षैश्च शूलप्रासैः सुदारुणैः ।
हन्यमानाः सुराः सर्वे न व्यतिष्ठन्त संहताः ॥ ७.२७.४१ ॥
ମହାବାଣ ବର୍ଷା ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଶୂଳ-ପ୍ରାସରେ ଆଘାତିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ର ଠିଆ ହୋଇ ରହି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.27.42
ततो विद्राव्यमाणेषु दैवतेषु सुमालिना ।
वसूनामष्टमः क्रुद्धः सावित्रो वै व्यवस्थितः ॥ ७.२७.४२ ॥
ତା'ପରେ ସୁମାଲୀ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପଳାଇବା ସମୟରେ, ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ ସାବିତ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ହେଲେ।
7.27.43
संवृतः स्वैरथानीकैः प्रहरन्तं निशाचरम् ।
विक्रमेण महातेजा वारयामास संयुगे ॥ ७.२७.४३ ॥
ନିଜ ସେନାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ମହାତେଜସ୍ବୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ସେହି ନିଶାଚରକୁ ପରାକ୍ରମରେ ରୋକିଲେ।
7.27.44
ततस्तयोर्महायुद्धमभवद्रोमहर्षणम् ॥ ७.२७.४४ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋମାଞ୍ଚକର ମହାଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଲା।
7.27.45
सुमालिनो वसोश्चैव समरेष्वनिवर्तिनोः ।
ततस्तस्य महाबाणैर्वसुना सुमहात्मना ।
निहतः पन्नगरथः क्षणेन विनिपातितः ॥ ७.२७.४५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପଛକୁ ନ ହଟୁଥିବା ସୁମାଲି ଓ ବସୁ ମଧ୍ୟରେ; ତା'ପରେ ସେ ମହାତ୍ମା ବସୁ ନିଜର ମହାବାଣରେ ତାହାର ସର୍ପରଥକୁ କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ଭୂପାତିତ କଲେ।
7.27.46
हत्वा तु संयुगे तस्य रथं बाणशतैश्चितम् ।
गदां तस्य वधार्थाय वसुर्जग्राह पाणिना ॥ ७.२७.४६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଶହ ଶହ ବାଣରେ ଭରା ତାହାର ରଥକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ତାହାକୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ବସୁ ହାତରେ ଗଦା ଧରିଲେ।
7.27.47
ततः प्रगृह्य दीप्ताग्रां कालदण्डोपमां गदाम् ।
तां मूर्ध्नि पातयामास सावित्रो वै सुमालिनः ॥ ७.२७.४७ ॥
ତା'ପରେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ରଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ, କାଳଦଣ୍ଡ ସଦୃଶ ସେ ଗଦା ଧରି ସାବିତ୍ର ବସୁ ସୁମାଲିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.27.48
सा तस्योपरि चोल्काभा पतन्तीव बभौ गदा ।
इन्द्रप्रमुक्ता गर्जन्ती गिराविव महाशनिः ॥ ७.२७.४८ ॥
ସେ ଗଦା ଉଲ୍କା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳି ତାହା ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିବା ପରି ଦେଖାଗଲା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ପର୍ବତ ଉପରେ ପଡୁଥିବା ମହାବଜ୍ର ପରି।
7.27.49
तस्य नैवास्थि न शिरो न मांसं ददृशे तदा ।
गदया भस्मतां नीतं निहतस्य रणाजिरे ॥ ७.२७.४९ ॥
ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ନିହତ ତାର ସେତେବେଳେ ହାଡ଼, ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ମାଂସ କିଛି ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ; ଗଦାଦ୍ୱାରା ସବୁ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
7.27.50
तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये राक्षसास्ते समन्ततः ।
व्यद्रवन्सहिताः सर्वे क्रोशमानाः परस्परम् ।
विद्राव्यमाणा वसुना राक्षसा नावतस्थिरे ॥ ७.२७.५० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାକୁ ନିହତ ଦେଖି ସେହି ରାକ୍ଷସମାନେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଏକତ୍ର ଚିତ୍କାର କରି ପଳାଇଲେ; ବସୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତଡ଼ାଯାଇ ରାକ୍ଷସମାନେ ଛିଡ଼ି ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ।