வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
कैलासं लङ्घयित्वाथ दशग्रीवः स रावणः ।
आससाद महातेजा इन्द्रलोकं निशाचरः ॥ ७.२७.१ ॥
கைலாசத்தைக் கடந்து, பத்துக் கழுத்துடைய அந்த ராவணன், பெரும் ஒளி கொண்ட இரவுலாவி, பின்னர் இந்திரலோகத்தை அடைந்தான்.
7.27.2
तस्य राक्षससैन्यस्य समन्तादुपयास्यतः ।
देवलोकं ययौ शब्दो मथ्यमानार्णवोपमः ॥ ७.२७.२ ॥
அந்த அரக்கர் படை எல்லாப் பக்கமும் முன்னேறியபோது, கடையப்படும் கடலைப் போன்ற ஒலி தேவலோகம் வரை சென்றது.
7.27.3
श्रुत्वा तु रावणं प्राप्तमिन्द्रश्चलित आसनात् ।
अब्रवीत्तत्र तान् देवान् सर्वानेव समागतान् ॥ ७.२७.३ ॥
ராவணன் வந்துவிட்டான் என்பதைக் கேட்டு இந்திரன் தன் ஆசனத்திலிருந்து நடுங்கினான்; அங்கே கூடியிருந்த அனைத்துத் தேவர்களிடமும் கூறினான்.
7.27.4
आदित्यान्सवसून्रुद्रान्विश्वान्साध्यान्मरुद्गणान् ।
सज्जीभवत युद्धार्थं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ७.२७.४ ॥
ஆதித்யர்களே, வசுக்களே, ருத்ரர்களே, விசுவர்களே, சாத்தியர்களே, மருத்கணங்களே, தீய மனம் கொண்ட ராவணனுடன் போருக்கு ஆயத்தமாகுங்கள்.
7.27.5
एवमुक्तास्तु शक्रेण देवाः शक्रसमा युधि ।
सन्नह्य सुमहासत्त्वा युद्धश्रद्धासमन्विताः ॥ ७.२७.५ ॥
இந்திரன் இவ்வாறு சொல்ல, போரில் இந்திரனுக்கு நிகரான அந்த மாபெரும் வீரத் தேவர்கள் கவசம் அணிந்து போருக்கான ஆர்வத்தால் நிறைந்தனர்.
7.27.6
स तु दीनः परित्रस्तो महेन्द्रो रावणं प्रति ।
विष्णोः समीपमागत्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.२७.६ ॥
ஆனால் ராவணனைப் பற்றி அஞ்சி வருந்திய மகேந்திரன் விஷ்ணுவின் அருகில் வந்து இந்தச் சொற்களைக் கூறினான்.
7.27.7
विष्णो कथं करिष्यामि महावीर्यपराक्रमः ।
असौ हि बलवद्रक्षो युद्धार्थमभिवर्तते ॥ ७.२७.७ ॥
விஷ்ணுவே, மகா வீரியமும் பராக்கிரமமும் கொண்ட நான் எவ்வாறு செய்வேன்? அந்த பலவான் அரக்கன் போருக்காக முன்னேறி வருகிறான்.
7.27.8
वरप्रदानाद्बलवान्न खल्वन्येन हेतुना ।
तत्तु सत्यवचः कार्यं यदुक्तं पद्मयोनिना ॥ ७.२७.८ ॥
வரம் அளித்ததால்தான் அவன் பலவானாக இருக்கிறான், வேறு காரணத்தால் அல்ல. ஆனால் தாமரையில் பிறந்த பிரம்மா கூறிய உண்மை வாக்கு நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்.
7.27.9
तद्यथा नमुचिर्वृत्रो बलिर्नरकशम्बरौ ।
त्वद्बलं समवष्टभ्य मया दग्धास्तथा कुरु ॥ ७.२७.९ ॥
உன் பலத்தை துணையாகக் கொண்டு நான் நமுசி, விருத்திரன், பலி, நரகன், சம்பரன் ஆகியோரை எரித்து அழித்தது போல, இப்போதும் செய்.
7.27.10
नह्यन्यो देवदेवेश त्वामृते मधुसूदन ।
गतिः परायणं नास्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ ७.२७.१० ॥
தேவதேவேசனே, மதுசூதனே, உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை. சராசரங்களுடன் கூடிய மூன்று உலகங்களிலும் உன்னைத் தவிர வேறு புகலிடமோ பரம ஆதரவோ இல்லை.
7.27.11
त्वं हि नारायणः श्रीमान्पद्मनाभः सनातनः ।
त्वयेमे स्थापिता लोकाः शक्रश्चाहं सुरेश्वरः ॥ ७.२७.११ ॥
நீயே ஸ்ரீமான் நாராயணன், பத்மநாபன், சனாதனன். உன்னால் இந்த உலகங்கள் நிலைநாட்டப்பட்டுள்ளன; இந்திரனாகிய நானும் தேவர்களின் தலைவனும் உன்னால் நிலைநாட்டப்பட்டவர்கள்.
7.27.12
त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
त्वामेव भगवन्सर्वे प्रविशन्ति युगक्षये ॥ ७.२७.१२ ॥
உன்னால் இந்த முழு மூன்று உலகங்களும் சராசரங்களுடன் படைக்கப்பட்டன. பகவானே, யுகமுடிவில் அனைத்தும் உன்னிலேயே ஒடுங்குகின்றன.
7.27.13
तदाचक्ष्व यथा तत्त्वं देवदेव मम स्वयम् ।
अपि चक्रसहायस्त्वं योत्स्यसे रावणं प्रभो ॥ ७.२७.१३ ॥
ஆகையால் தேவதேவனே, நீயே எனக்கு உண்மையை விளக்குவாயாக. பிரபுவே, சக்கரத்தைத் துணையாகக் கொண்டு நீ ராவணனுடன் போரிடுவாயா?
7.27.14
एवमुक्तः स शक्रेण देवो नारायणः प्रभुः ।
अब्रवीन्न परित्रासः कर्तव्यः श्रूयतां च मे ॥ ७.२७.१४ ॥
இந்திரனால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட தேவனான நாராயணப் பிரபு கூறினார்: "அச்சம் கொள்ளக்கூடாது; இப்போது என் சொல்லைக் கேள்."
7.27.15
न तावदेष दुष्टात्मा शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।
हन्तुं चापि समासाद्य वरदानेन दुर्जयः ॥ ७.२७.१५ ॥
இந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவனை இப்போதே தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வெல்லவோ கொல்லவோ முடியாது; வரதானத்தால் அவன் வெல்லப்பட முடியாதவனாகி விட்டான்.
7.27.16
सर्वथा तु महत्कर्म करिष्यति बलोत्कटः ।
राक्षसः पुत्रसहितो दृष्टमेतन्निसर्गतः ॥ ७.२७.१६ ॥
ஆனால் பலத்தால் செருக்குற்ற இந்த ராட்சசன் மகன்களுடன் எல்லா வகையிலும் பெரும் செயல்களைச் செய்வான்; இது இயல்பாகவே காணப்படுகிறது.
7.27.17
यत्तु मां त्वमभाषिष्ठ युद्ध्यस्वेति सुरेश्वर ।
नाहं तं प्रतियोत्स्यामि रावणं राक्षसं युधि ॥ ७.२७.१७ ॥
ஓ தேவர்களின் தலைவா, நீ என்னிடம் 'போரிடு' என்று சொன்னதைப் பொறுத்தவரை, போரில் அந்த ராட்சசன் ராவணனுடன் நான் போரிடமாட்டேன்.
7.27.18
नाहत्वा समरे शत्रुं विष्णुः प्रतिनिवर्तते ।
दुर्लभश्चैव कामो ऽद्य वरगुप्ताद्धि रावणात् ॥ ७.२७.१८ ॥
விஷ்ணு போரில் பகைவனைக் கொல்லாமல் திரும்புவதில்லை; ஆனால் வரத்தால் காக்கப்பட்ட ராவணனிடமிருந்து இப்போது அந்த விருப்பம் நிறைவேறுவது அரிது.
7.27.19
प्रतिजाने च देवेन्द्र त्वत्समीपे शतक्रतो ।
भविता ऽस्मि यथा ऽस्याहं रक्षसो मृत्युकारणम् ॥ ७.२७.१९ ॥
தேவேந்திரனே, சதக்ரதுவே, உமது முன்னிலையில் நான் சபதம் செய்கிறேன்: இந்த அரக்கனின் மரணத்திற்குக் காரணமாக நான் இருப்பேன்.
7.27.20
अहमेव निहन्ता ऽस्मि रावणं सपुरःसरम् ।
देवता नन्दयिष्यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
एतत्ते कथितं तत्त्वं देवराज शचीपते ॥ ७.२७.२० ॥
நானே ராவணனையும் அவனது முக்கியத் தலைவர்களையும் கொல்வேன். காலம் வந்துவிட்டது என்பதை அறிந்து தேவர்களை மகிழ்விப்பேன். தேவராஜனே, சசியின் கணவனே, இந்த உண்மையை உமக்குச் சொன்னேன்.
7.27.21
युद्ध्यस्व विगतत्रासः सर्वैः सार्धं महाबल ॥ ७.२७.२१ ॥
மகாபலனே, அச்சமின்றி அனைவருடனும் சேர்ந்து போரிடு.
7.27.22
यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
ततो रुद्राः सहादित्या वसवो मरुतो ऽश्वनौ ।
सन्नद्धा निर्ययुस्तूर्णं राक्षसानभितः पुरात् ॥ ७.२७.२२ ॥
காலம் வந்துவிட்டது என்றறிந்து நான் செல்கிறேன். அப்போது ருத்ரர்களும், ஆதித்யர்களும், வசுக்களும், மருத்துகளும், இரு அஸ்வினி தேவர்களும் போருக்கு ஆயத்தமாகி விரைவாக நகரிலிருந்து அரக்கர்களை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
7.27.23
एतस्मिन्नन्तरे नादः शुश्रुवे रजनीक्षये ।
तस्य रावणसैन्यस्य प्रयुद्धस्य समन्ततः ॥ ७.२७.२३ ॥
இதற்கிடையில், இரவின் முடிவில், நான்கு பக்கங்களிலும் போரில் ஈடுபட்டிருந்த ராவணனின் படையிடமிருந்து ஒரு பேரொலி கேட்டது.
7.27.24
ते प्रयुद्धा महावीर्या ह्यन्योन्यमभिवीक्ष्य वै ।
सङ्ग्राममेवाभिमुखा ह्यभवर्तन्त हृष्टवत् ॥ ७.२७.२४ ॥
அந்த மாபெரும் வீரர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்து, போருக்கு நேராக நின்று மகிழ்ச்சியுடன் முன்னேறினர்.
7.27.25
ततो दैवतसैन्यनां सङ्क्षोभः समजायत ।
तदक्षयं महासैन्यं दृष्ट्वा समरमूर्धनि ॥ ७.२७.२५ ॥
அப்போது தேவசேனைகளிடையே கலக்கம் உண்டானது; போர்முனையில் அந்த அழியாத பெரும் படையைக் கண்டு.
7.27.26
ततो युद्धं समभवेद्देवदानवरक्षसाम् ।
घोरं तुमुलनिर्ह्रादं नानाप्रहरणोद्यतम् ॥ ७.२७.२६ ॥
அதன்பின் தேவர், தானவர், ராட்சசர்களிடையே கொடும் போர் மூண்டது; பேரொலியுடன், பல்வகைப் படைக்கலன்களை ஏந்தி.
7.27.27
एतस्मिन्नन्तरे शूरा राक्षसा घोरदर्शनाः ।
युद्धार्थं समवर्तन्त सचिवा रावणस्य ते ॥ ७.२७.२७ ॥
இதனிடையே, ராவணனின் அமைச்சர்களான, பார்ப்பதற்கு பயங்கரமான வீர ராட்சசர்கள் போருக்காக முன்வந்தனர்.
7.27.28
मारीचश्च प्रहस्तश्च महापार्श्वमहोदरौ ।
अकम्पनो निकुम्भश्च शुकः सारण एव च ॥ ७.२७.२८ ॥
மாரீசனும், பிரஹஸ்தனும், மகாபார்சுவனும் மகோதரனும், அகம்பனனும் நிகும்பனும், சுகனும் சாரணனும்.
7.27.29
संह्लादो धूमकेतुश्च महादंष्ट्रो घटोदरः ।
जम्बुमाली महाह्रादो विरूपाक्षश्च राक्षसः ॥ ७.२७.२९ ॥
சம்ஹ்லாதனும் தூமகேதுவும், மகாதம்ஷ்டிரனும் கடோதரனும், ஜம்புமாலியும் மகாஹ்லாதனும், ராட்சசன் விரூபாக்ஷனும்.
7.27.30
सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च दुर्मुखो दूषणः खरः ।
त्रिशिराः करवीराक्षः सूर्यशत्रुश्च राक्षसः ॥ ७.२७.३० ॥
சுப்தக்னனும் யஞ்ஞகோபனும், துர்முகனும் தூஷணனும் கரனும், திரிசிரனும் கரவீராட்சனும், ராட்சசன் சூரியசத்ருவும்.
7.27.31
महाकायो ऽतिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ ।
एतैः सर्वैः परिवृतो महावीर्यो महाबलः ॥ ७.२७.३१ ॥
மகாகாயனும் அதிகாயனும், தேவாந்தகனும் நரான்தகனும்; இவர்கள் அனைவராலும் சூழப்பட்டவனும், பெரும் வீரியமும் பெரும் பலமும் உடையவனுமாகிய அவன்.
7.27.32
रावणस्यार्यकः सैन्यं सुमाली प्रविवेश ह ।
स दैवतगणान्सर्वान्नानाप्रहरणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत्सुसङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरानिव ॥ ७.२७.३२ ॥
ராவணனின் பாட்டனான சுமாலி படையினுள் நுழைந்தான். பெருஞ்சினம் கொண்டு, பல்வேறு கூரிய ஆயுதங்களால் அனைத்துத் தேவகணங்களையும் காற்று மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போலச் சிதறடித்தான்.
7.27.33
तद्दैवतबलं राम हन्यमानं निशाचरैः ।
प्रणुन्नं सर्वतो दिग्भ्यः सिंहनुन्ना मृगा इव ॥ ७.२७.३३ ॥
ராமா! இரவுலாவிகளால் தாக்கப்பட்ட அந்தத் தேவசேனை எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் சிங்கத்தால் விரட்டப்பட்ட மான்கள் போல விரட்டப்பட்டது.
7.27.34
एतस्मिन्नन्तरे शूरो वसूनामष्टमो वसुः ।
सावित्र इति विख्यातः प्रविवेश रणाजिरम् ॥ ७.२७.३४ ॥
இச்சமயத்தில், வசுக்களில் எட்டாமவனும், சாவித்ரன் என்று புகழ் பெற்ற வீரனுமான வசு போர்க்களத்தில் நுழைந்தான்.
7.27.35
तथा ऽ ऽदित्यौ महावीर्यौ त्वष्टा पूषा च दंशितौ ।
निंर्भयौ सह सैन्येन तदा प्राविशतां रणे ॥ ७.२७.३५ ॥
அதுபோலவே, பெரும் வீரியமுள்ள இரு ஆதித்தியர்களான த்வஷ்டாவும் பூஷனும், கவசம் அணிந்து, அச்சமின்றி, தங்கள் சேனையுடன் அப்போது போர்க்களத்தில் நுழைந்தனர்.
7.27.36
ततो युद्धं समभवत्सुराणां सह राक्षसैः ।
क्रुद्धानां रक्षसां कीर्तिं समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ७.२७.३६ ॥
அப்போது தேவர்களுக்கும் அரக்கர்களுக்கும் இடையே போர் மூண்டது. போர்களில் பின்வாங்காத, சினம்கொண்ட அரக்கர்களின் புகழ் (அப்போர்க்களத்தில் வெளிப்பட்டது).
7.27.37
ततस्ते राक्षसाः सर्वे विबुधान्समरे स्थितान् ।
नानाप्रहरणैर्घोरैर्जघ्नुः शतसहस्रशः ॥ ७.२७.३७ ॥
அப்போது அந்த அரக்கர்கள் அனைவரும் போர்க்களத்தில் நின்ற தேவர்களை பல்வேறு கொடிய ஆயுதங்களால் நூறாயிரக்கணக்கில் தாக்கினர்.
7.27.38
देवाश्च राक्षसान्घोरान्महाबलपराक्रमान् ।
समरे विमलैः शस्त्रैरुपनिन्युर्यमक्षयम् ॥ ७.२७.३८ ॥
தேவர்களும் போரில் அந்த கொடிய, பேராற்றல் மிக்க, வீரமுள்ள அரக்கர்களை தூய ஆயுதங்களால் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினர்.
7.27.39
एतस्मिन्नन्तरे राम सुमाली नाम राक्षसः ।
नानाप्रहरणैः क्रुद्धस्तत्सैन्यं सो ऽभ्यवर्तत ॥ ७.२७.३९ ॥
இதற்கிடையில், ராமா, சுமாலி என்ற அரக்கன் சினத்துடன் பல்வேறு ஆயுதங்களுடன் அந்த படையை நோக்கி விரைந்தான்.
7.27.40
स दैवतबलं सर्वं नानाप्रहणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत सङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरं यथा ॥ ७.२७.४० ॥
கோபம் கொண்ட அவன் பல்வேறு கூரிய ஆயுதங்களால் தேவர்களின் முழுப் படையையும் காற்று மேகத்தைச் சிதறடிப்பது போல சிதறடித்தான்.
7.27.41
ते महाबाणवर्षैश्च शूलप्रासैः सुदारुणैः ।
हन्यमानाः सुराः सर्वे न व्यतिष्ठन्त संहताः ॥ ७.२७.४१ ॥
பெரிய அம்புமழையாலும் மிகக் கொடிய சூலம், ஈட்டிகளாலும் தாக்கப்பட்ட தேவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுசேர்ந்து நிற்க முடியவில்லை.
7.27.42
ततो विद्राव्यमाणेषु दैवतेषु सुमालिना ।
वसूनामष्टमः क्रुद्धः सावित्रो वै व्यवस्थितः ॥ ७.२७.४२ ॥
அப்போது சுமாலியால் தேவர்கள் விரட்டப்பட்டபோது, வசுக்களில் எட்டாவதான சாவித்திரன் சினத்துடன் உறுதியாக நின்றான்.
7.27.43
संवृतः स्वैरथानीकैः प्रहरन्तं निशाचरम् ।
विक्रमेण महातेजा वारयामास संयुगे ॥ ७.२७.४३ ॥
தன் சொந்தப் படைகளால் சூழப்பட்ட மகாதேஜஸ்வி, போரில் தாக்கிக் கொண்டிருந்த அந்த இரவுஞ்சரனை வீரத்துடன் தடுத்து நிறுத்தினான்।
7.27.44
ततस्तयोर्महायुद्धमभवद्रोमहर्षणम् ॥ ७.२७.४४ ॥
பின்பு அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே உடல் சிலிர்க்கச் செய்யும் பெரும் போர் நிகழ்ந்தது।
7.27.45
सुमालिनो वसोश्चैव समरेष्वनिवर्तिनोः ।
ततस्तस्य महाबाणैर्वसुना सुमहात्मना ।
निहतः पन्नगरथः क्षणेन विनिपातितः ॥ ७.२७.४५ ॥
போரில் பின்வாங்காத சுமாலியும் வசுவும் ஆகிய இருவரும்; பின்பு அந்த மகாத்மா வசு தன் பெரும் அம்புகளால் அவனது பாம்புக் கொடி பொறித்த தேரை ஒரு கணத்தில் வீழ்த்தி அழித்தான்।
7.27.46
हत्वा तु संयुगे तस्य रथं बाणशतैश्चितम् ।
गदां तस्य वधार्थाय वसुर्जग्राह पाणिना ॥ ७.२७.४६ ॥
போரில் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் நிறைந்திருந்த அவனது தேரை அழித்த பின், அவனைக் கொல்வதற்காக வசு தன் கையில் கதையைப் பற்றிக்கொண்டான்।
7.27.47
ततः प्रगृह्य दीप्ताग्रां कालदण्डोपमां गदाम् ।
तां मूर्ध्नि पातयामास सावित्रो वै सुमालिनः ॥ ७.२७.४७ ॥
பின்பு எரியும் நுனியுடைய, யமதண்டத்திற்கு ஒப்பான அந்தக் கதையை எடுத்து, சாவித்திரனான வசு அதைச் சுமாலியின் தலையில் இறக்கினான்।
7.27.48
सा तस्योपरि चोल्काभा पतन्तीव बभौ गदा ।
इन्द्रप्रमुक्ता गर्जन्ती गिराविव महाशनिः ॥ ७.२७.४८ ॥
அந்தக் கதை தீப்பந்தம் போல ஒளிர்ந்து அவன்மேல் விழுவதுபோல் தோன்றியது; இந்திரனால் எறியப்பட்டு முழங்கி மலையின்மேல் விழும் பெரும் இடி போல இருந்தது।
7.27.49
तस्य नैवास्थि न शिरो न मांसं ददृशे तदा ।
गदया भस्मतां नीतं निहतस्य रणाजिरे ॥ ७.२७.४९ ॥
போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்டவனின் எலும்போ, தலையோ, சதையோ அப்போது காணப்படவில்லை; கதையால் அவை அனைத்தும் சாம்பலாக்கப்பட்டிருந்தன.
7.27.50
तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये राक्षसास्ते समन्ततः ।
व्यद्रवन्सहिताः सर्वे क्रोशमानाः परस्परम् ।
विद्राव्यमाणा वसुना राक्षसा नावतस्थिरे ॥ ७.२७.५० ॥
போரில் அவன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, அந்த அரக்கர்கள் அனைவரும் நாற்புறமும் ஒருவரையொருவர் கூவியழைத்தபடி ஓடினர்; வசுவால் துரத்தப்பட்ட அரக்கர்கள் நிலைக்க முடியவில்லை.