รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
कैलासं लङ्घयित्वाथ दशग्रीवः स रावणः ।
आससाद महातेजा इन्द्रलोकं निशाचरः ॥ ७.२७.१ ॥
ทศกรีพผู้เป็นราวณะ ยุดกระโดดข้ามไกลาสแล้ว นิศาจรผู้มีเดชรุ่งโรจน์ก็มาถึงโลกของพระอินทร์
7.27.2
तस्य राक्षससैन्यस्य समन्तादुपयास्यतः ।
देवलोकं ययौ शब्दो मथ्यमानार्णवोपमः ॥ ७.२७.२ ॥
กองทัพรากษสนั้นรุกคืบไปทุกทิศ เสียงของมันดังเหมือนมหาสมุทรที่ถูกกวนไปถึงโลกของเหล่าเทวดา
7.27.3
श्रुत्वा तु रावणं प्राप्तमिन्द्रश्चलित आसनात् ।
अब्रवीत्तत्र तान् देवान् सर्वानेव समागतान् ॥ ७.२७.३ ॥
เมื่อพระอินทร์ทรงทราบว่าราวณะมาถึงแล้ว ก็ทรงหวั่นไหวจากที่ประทับ และตรัสกับเหล่าเทวดาทั้งหมดที่มาประชุมอยู่ที่นั่น
7.27.4
आदित्यान्सवसून्रुद्रान्विश्वान्साध्यान्मरुद्गणान् ।
सज्जीभवत युद्धार्थं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ७.२७.४ ॥
ดูกรอาทิตย์ทั้งหลาย วสุทั้งหลาย รุทรทั้งหลาย วิศวะทั้งหลาย สาธยะทั้งหลาย และคณะมรุตทั้งหลาย จงเตรียมพร้อมเพื่อการรบกับราวณะผู้มีจิตชั่วร้าย
7.27.5
एवमुक्तास्तु शक्रेण देवाः शक्रसमा युधि ।
सन्नह्य सुमहासत्त्वा युद्धश्रद्धासमन्विताः ॥ ७.२७.५ ॥
เหล่าเทวดาผู้เสมอพระอินทร์ในการรบ เมื่อได้รับคำตรัสจากพระอินทร์เช่นนั้น ก็สวมเกราะพร้อมสรรพ ทั้งมีพละกำลังมหาศาลและเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้นในการรบ
7.27.6
स तु दीनः परित्रस्तो महेन्द्रो रावणं प्रति ।
विष्णोः समीपमागत्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.२७.६ ॥
ฝ่ายพระมเหนทร์ผู้หมดกำลังใจและหวาดกลัวราวณะ จึงเสด็จเข้าเฝ้าพระวิษณุ แล้วกล่าวถ้อยคำนี้
7.27.7
विष्णो कथं करिष्यामि महावीर्यपराक्रमः ।
असौ हि बलवद्रक्षो युद्धार्थमभिवर्तते ॥ ७.२७.७ ॥
ดูกรพระวิษณุ ข้าพระองค์ผู้มีพลานุภาพและความกล้าหาญน้อยนิด จะทำอย่างไรได้ รากษสผู้ทรงพลังนั้นกำลังเข้ามาเพื่อการรบ
7.27.8
वरप्रदानाद्बलवान्न खल्वन्येन हेतुना ।
तत्तु सत्यवचः कार्यं यदुक्तं पद्मयोनिना ॥ ७.२७.८ ॥
มันมีพลังก็เพราะได้รับพร มิใช่เพราะเหตุอื่นเลย แต่คำจริงที่พระปัทมโยนีตรัสไว้นั้นต้องถูกทำให้สำเร็จ
7.27.9
तद्यथा नमुचिर्वृत्रो बलिर्नरकशम्बरौ ।
त्वद्बलं समवष्टभ्य मया दग्धास्तथा कुरु ॥ ७.२७.९ ॥
ดังที่ข้าพระองค์ได้อาศัยพระกำลังของพระองค์แล้วเผาและทำลายนมุจิ วฤตร พลี นรกะ และศัมพระมาแล้ว ขอพระองค์ทรงกระทำเช่นนั้นเถิด
7.27.10
नह्यन्यो देवदेवेश त्वामृते मधुसूदन ।
गतिः परायणं नास्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ ७.२७.१० ॥
ดูกรพระเจ้าแห่งเทวดาทั้งหลาย ดูกรมธุสูทน นอกจากพระองค์แล้ว ไม่มีผู้อื่น ในไตรโลกทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว ไม่มีที่พึ่งหรือที่หมายสุดท้ายนอกจากพระองค์
7.27.11
त्वं हि नारायणः श्रीमान्पद्मनाभः सनातनः ।
त्वयेमे स्थापिता लोकाः शक्रश्चाहं सुरेश्वरः ॥ ७.२७.११ ॥
พระองค์คือพระนารายณ์ผู้รุ่งโรจน์ ผู้มีดอกบัวผุดจากพระนาภี ผู้เป็นนิรันดร์ โลกทั้งหลายเหล่านี้ได้รับการตั้งไว้โดยพระองค์ และข้าพระองค์คือศักระ เจ้าแห่งเทวดา ก็ได้รับการตั้งไว้โดยพระองค์เช่นกัน
7.27.12
त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
त्वामेव भगवन्सर्वे प्रविशन्ति युगक्षये ॥ ७.२७.१२ ॥
ไตรโลกทั้งสิ้นนี้ ทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว ได้ถูกสร้างขึ้นโดยพระองค์ ดูกรพระผู้เป็นเจ้า เมื่อยุคสิ้นสุดลง สรรพสัตว์ทั้งปวงย่อมเข้าสู่พระองค์เพียงผู้เดียว
7.27.13
तदाचक्ष्व यथा तत्त्वं देवदेव मम स्वयम् ।
अपि चक्रसहायस्त्वं योत्स्यसे रावणं प्रभो ॥ ७.२७.१३ ॥
เพราะฉะนั้น ดูกรเทพเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย ขอพระองค์ทรงบอกความจริงแก่ข้าพระองค์ด้วยพระองค์เอง ดูกรพระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะทรงรบกับราวณะโดยมีจักรเป็นสหายหรือไม่
7.27.14
एवमुक्तः स शक्रेण देवो नारायणः प्रभुः ।
अब्रवीन्न परित्रासः कर्तव्यः श्रूयतां च मे ॥ ७.२७.१४ ॥
เมื่อพระอินทร์ตรัสเช่นนั้น พระนารายณ์ผู้เป็นเทพและเป็นองค์ผู้เป็นเจ้า ตรัสว่า อย่าได้หวาดกลัวเลย จงฟังสิ่งที่เราจะกล่าว
7.27.15
न तावदेष दुष्टात्मा शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।
हन्तुं चापि समासाद्य वरदानेन दुर्जयः ॥ ७.२७.१५ ॥
ผู้มีจิตชั่วร้ายนี้ยังไม่อาจถูกเทวดาและอสูรพิชิตได้ในบัดนี้ และไม่อาจถูกสังหารได้ เพราะเขาได้รับพรจนกลายเป็นผู้ที่ไม่มีใครเอาชนะได้
7.27.16
सर्वथा तु महत्कर्म करिष्यति बलोत्कटः ।
राक्षसः पुत्रसहितो दृष्टमेतन्निसर्गतः ॥ ७.२७.१६ ॥
แต่รากษสผู้เปี่ยมด้วยกำลังนี้จะกระทำการยิ่งใหญ่ทุกประการ พร้อมด้วยบุตรทั้งหลายของมัน นี่เป็นสิ่งที่เห็นได้โดยธรรมชาติ
7.27.17
यत्तु मां त्वमभाषिष्ठ युद्ध्यस्वेति सुरेश्वर ।
नाहं तं प्रतियोत्स्यामि रावणं राक्षसं युधि ॥ ७.२७.१७ ॥
ดูกรพระเจ้าแห่งเทวดา ส่วนที่พระองค์ตรัสกับข้าพระองค์ว่า จงรบเถิด ข้าพระองค์จะไม่รบกับรากษสราวณะในการสงครามนั้น
7.27.18
नाहत्वा समरे शत्रुं विष्णुः प्रतिनिवर्तते ।
दुर्लभश्चैव कामो ऽद्य वरगुप्ताद्धि रावणात् ॥ ७.२७.१८ ॥
พระวิษณุย่อมไม่กลับจากสนามรบโดยไม่ได้สังหารศัตรู แต่ความปรารถนานั้นยากที่จะบรรลุในบัดนี้ เพราะต้องต่อกรกับราวณะผู้ได้รับการคุ้มครองด้วยพร
7.27.19
प्रतिजाने च देवेन्द्र त्वत्समीपे शतक्रतो ।
भविता ऽस्मि यथा ऽस्याहं रक्षसो मृत्युकारणम् ॥ ७.२७.१९ ॥
ดูกรเทพเจ้าแห่งเทวดา ดูกรศตกรตุ ข้าพระองค์ขอปฏิญาณต่อหน้าพระองค์ว่า ข้าพระองค์จะเป็นเหตุแห่งความตายของรากษสตนนี้
7.27.20
अहमेव निहन्ता ऽस्मि रावणं सपुरःसरम् ।
देवता नन्दयिष्यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
एतत्ते कथितं तत्त्वं देवराज शचीपते ॥ ७.२७.२० ॥
ข้าพระองค์เองจะสังหารราวณะพร้อมทั้งบริวารชั้นนำ เมื่อรู้ว่ากาลเวลามาถึงแล้ว ข้าพระองค์จะทำให้เหล่าเทวดายินดี ดูกรพระราชาแห่งเทวดา ดูกรสามีของศจี ข้าพระองค์ได้กล่าวความจริงนี้แก่พระองค์แล้ว
7.27.21
युद्ध्यस्व विगतत्रासः सर्वैः सार्धं महाबल ॥ ७.२७.२१ ॥
จงสู้รบด้วยความไม่หวาดกลัว ร่วมกับทุกคนเหล่านั้น โอ้ผู้มีกำลังมหาศาล
7.27.22
यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
ततो रुद्राः सहादित्या वसवो मरुतो ऽश्वनौ ।
सन्नद्धा निर्ययुस्तूर्णं राक्षसानभितः पुरात् ॥ ७.२७.२२ ॥
เมื่อรู้ว่าเวลาได้มาถึงแล้ว เราจะไป จากนั้นพวกรุทร ร่วมกับอาทิตย์ทั้งหลาย วสุทั้งหลาย มรุตทั้งหลาย และอัศวินทั้งสอง ต่างสวมเกราะพร้อมแล้ว ก็รีบออกจากนครไปต่อสู้กับพวกรากษสจากทุกทิศ
7.27.23
एतस्मिन्नन्तरे नादः शुश्रुवे रजनीक्षये ।
तस्य रावणसैन्यस्य प्रयुद्धस्य समन्ततः ॥ ७.२७.२३ ॥
ในขณะนั้น เมื่อราตรีสิ้นสุดลง ก็ได้ยินเสียงอึกทึกดังขึ้นจากกองทัพของราวณะ ซึ่งกำลังประจัญบานอยู่ทุกด้าน
7.27.24
ते प्रयुद्धा महावीर्या ह्यन्योन्यमभिवीक्ष्य वै ।
सङ्ग्राममेवाभिमुखा ह्यभवर्तन्त हृष्टवत् ॥ ७.२७.२४ ॥
วีรบุรุษผู้ทรงพลังเหล่านั้น เมื่อเห็นกันและกันแล้ว ก็หันหน้าเข้าสู่การรบ และเข้าโจมตีด้วยความยินดี
7.27.25
ततो दैवतसैन्यनां सङ्क्षोभः समजायत ।
तदक्षयं महासैन्यं दृष्ट्वा समरमूर्धनि ॥ ७.२७.२५ ॥
จากนั้น กองทัพของเหล่าเทพก็เกิดความปั่นป่วน เมื่อเห็นกองทัพอันใหญ่โตและไม่มีที่สิ้นสุดนั้นอยู่แนวหน้าของสนามรบ
7.27.26
ततो युद्धं समभवेद्देवदानवरक्षसाम् ।
घोरं तुमुलनिर्ह्रादं नानाप्रहरणोद्यतम् ॥ ७.२७.२६ ॥
จากนั้น การรบอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้เกิดขึ้นระหว่างเทพ ทานพ และรากษส ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้อง พร้อมอาวุธนานาชนิดที่ชูขึ้น
7.27.27
एतस्मिन्नन्तरे शूरा राक्षसा घोरदर्शनाः ।
युद्धार्थं समवर्तन्त सचिवा रावणस्य ते ॥ ७.२७.२७ ॥
ในขณะนั้น บรรดารากษสผู้กล้าหาญ มีรูปร่างน่าสะพรึงกลัว คือเหล่าเสนาบดีของราวณะ ได้เข้ามาเตรียมพร้อมสำหรับการรบ
7.27.28
मारीचश्च प्रहस्तश्च महापार्श्वमहोदरौ ।
अकम्पनो निकुम्भश्च शुकः सारण एव च ॥ ७.२७.२८ ॥
มาริจะและปรหัสตะ มหาปารศวะและมโหทระ อกัมปนะและนิกุมภะ และศุกะกับสารณะด้วย
7.27.29
संह्लादो धूमकेतुश्च महादंष्ट्रो घटोदरः ।
जम्बुमाली महाह्रादो विरूपाक्षश्च राक्षसः ॥ ७.२७.२९ ॥
สัมหราทะและธูมเกตุ มหาทังษ์ตระและฆโฏทระ ชัมพุมาลินและมหาหราทะ และรากษสวิรูปากษะ
7.27.30
सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च दुर्मुखो दूषणः खरः ।
त्रिशिराः करवीराक्षः सूर्यशत्रुश्च राक्षसः ॥ ७.२७.३० ॥
สุปตฆนะ ยัชญโกปะ ทุรมุข ทูษณะ และขระ ตรีศิรัส กรวีราักษ และราักษสะ สูรยศัตรู
7.27.31
महाकायो ऽतिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ ।
एतैः सर्वैः परिवृतो महावीर्यो महाबलः ॥ ७.२७.३१ ॥
มหากายะและอติกายะ เทวานตกะและนราานตกะ ล้อมรอบด้วยทุกคนเหล่านี้ เขาผู้มีความกล้าหาญยิ่งและกำลังมหาศาล
7.27.32
रावणस्यार्यकः सैन्यं सुमाली प्रविवेश ह ।
स दैवतगणान्सर्वान्नानाप्रहरणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत्सुसङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरानिव ॥ ७.२७.३२ ॥
สุมาลี ปู่ของราวณะ ได้เข้าสู่กองทัพ ด้วยความโกรธจัด เขาได้กระจายหมู่เทพทั้งหมดด้วยอาวุธคมนานาชนิด ดุจลมพัดกระจายเมฆฝน
7.27.33
तद्दैवतबलं राम हन्यमानं निशाचरैः ।
प्रणुन्नं सर्वतो दिग्भ्यः सिंहनुन्ना मृगा इव ॥ ७.२७.३३ ॥
โอ้พระราม กองทัพของเหล่าเทพนั้น ถูกรากษสโจมตีให้ล้มตาย และถูกขับไล่กระจายไปทุกทิศทุกทาง ดุจกวางที่ถูกสิงโตไล่ล่า
7.27.34
एतस्मिन्नन्तरे शूरो वसूनामष्टमो वसुः ।
सावित्र इति विख्यातः प्रविवेश रणाजिरम् ॥ ७.२७.३४ ॥
ในขณะนั้น วสุผู้เป็นองค์ที่แปดของวสุทั้งหลาย ผู้กล้าหาญ มีชื่อเสียงว่าสาวิตระ ได้เข้าสู่สนามรบ
7.27.35
तथा ऽ ऽदित्यौ महावीर्यौ त्वष्टा पूषा च दंशितौ ।
निंर्भयौ सह सैन्येन तदा प्राविशतां रणे ॥ ७.२७.३५ ॥
ทำนองเดียวกัน อาทิตย์ทั้งสองผู้มีกำลังมหาศาล คือ ตวัษฏฤ และปูษัน ทั้งสวมเกราะและไม่หวั่นเกรง พร้อมกับกองทัพ ได้เข้าสู่สนามรบในครั้งนั้น
7.27.36
ततो युद्धं समभवत्सुराणां सह राक्षसैः ।
क्रुद्धानां रक्षसां कीर्तिं समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ७.२७.३६ ॥
จากนั้น การรบได้เกิดขึ้นระหว่างเทวดากับรากษสทั้งหลาย เกียรติยศของรากษสผู้โกรธจัดและไม่เคยถอยหนีในสงครามได้ปรากฏชัด
7.27.37
ततस्ते राक्षसाः सर्वे विबुधान्समरे स्थितान् ।
नानाप्रहरणैर्घोरैर्जघ्नुः शतसहस्रशः ॥ ७.२७.३७ ॥
จากนั้น รากษสทั้งหมดเหล่านั้น ได้ใช้อาวุธน่ากลัวนานาชนิดโจมตีเหล่าเทพผู้ยืนอยู่ในสนามรบ นับเป็นแสนครั้ง
7.27.38
देवाश्च राक्षसान्घोरान्महाबलपराक्रमान् ।
समरे विमलैः शस्त्रैरुपनिन्युर्यमक्षयम् ॥ ७.२७.३८ ॥
และเหล่าเทพก็ได้ส่งรากษสผู้น่าสะพรึงกลัว มีกำลังและความกล้าหาญมหาศาลเหล่านั้น ไปยังที่อยู่ของพระยม ด้วยอาวุธอันสุกใส ณ สนามรบ
7.27.39
एतस्मिन्नन्तरे राम सुमाली नाम राक्षसः ।
नानाप्रहरणैः क्रुद्धस्तत्सैन्यं सो ऽभ्यवर्तत ॥ ७.२७.३९ ॥
ในขณะนั้น โอ้พระราม รากษสชื่อสุมาลี ด้วยความโกรธ ได้พุ่งเข้าโจมตีกองทัพนั้นด้วยอาวุธนานาชนิด
7.27.40
स दैवतबलं सर्वं नानाप्रहणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत सङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरं यथा ॥ ७.२७.४० ॥
เขาผู้โกรธจัดนั้น ได้กระจายกองทัพของเทพทั้งหมดด้วยอาวุธคมนานาชนิด ดุจลมพัดกระจายเมฆฝน
7.27.41
ते महाबाणवर्षैश्च शूलप्रासैः सुदारुणैः ।
हन्यमानाः सुराः सर्वे न व्यतिष्ठन्त संहताः ॥ ७.२७.४१ ॥
เหล่าเทพทั้งปวงถูกฝนลูกศรใหญ่และหอกกับตรีศูลอันน่าสะพรึงกลัวยิงใส่ จึงไม่อาจยืนหยัดรวมกันได้
7.27.42
ततो विद्राव्यमाणेषु दैवतेषु सुमालिना ।
वसूनामष्टमः क्रुद्धः सावित्रो वै व्यवस्थितः ॥ ७.२७.४२ ॥
เมื่อเหล่าเทพถูกสุมาลีขับไล่ให้หนีกระจัดกระจาย วสุองค์ที่แปด นามว่าสาวิตร ทรงพิโรธ จึงยืนหยัดขึ้น
7.27.43
संवृतः स्वैरथानीकैः प्रहरन्तं निशाचरम् ।
विक्रमेण महातेजा वारयामास संयुगे ॥ ७.२७.४३ ॥
พระสาวิตรผู้มีรัศมีรุ่งเรือง มีกองทัพของพระองค์เองล้อมอยู่รอบ ทรงใช้ความกล้าหาญในการรบ ยับยั้งยักษ์ผู้เดินท่องราตรีที่กำลังโจมตีอยู่
7.27.44
ततस्तयोर्महायुद्धमभवद्रोमहर्षणम् ॥ ७.२७.४४ ॥
จากนั้น ระหว่างทั้งสองฝ่ายก็เกิดการรบอันยิ่งใหญ่ จนทำให้ขนลุกชันไปทั่ว
7.27.45
सुमालिनो वसोश्चैव समरेष्वनिवर्तिनोः ।
ततस्तस्य महाबाणैर्वसुना सुमहात्मना ।
निहतः पन्नगरथः क्षणेन विनिपातितः ॥ ७.२७.४५ ॥
ระหว่างสุมาลินกับวสุผู้ไม่เคยถอยหนีในสมรภูมิ วสุผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ได้ใช้ลูกศรอันยิ่งใหญ่ทำลายรถศึกที่มีตราพญานาคของสุมาลินลงในพริบตาเดียว
7.27.46
हत्वा तु संयुगे तस्य रथं बाणशतैश्चितम् ।
गदां तस्य वधार्थाय वसुर्जग्राह पाणिना ॥ ७.२७.४६ ॥
เมื่อทำลายรถศึกของสุมาลินที่เต็มไปด้วยลูกศรนับร้อยในการรบแล้ว วสุจึงจับคทาไว้ในมือเพื่อปลงชีวิตสุมาลิน
7.27.47
ततः प्रगृह्य दीप्ताग्रां कालदण्डोपमां गदाम् ।
तां मूर्ध्नि पातयामास सावित्रो वै सुमालिनः ॥ ७.२७.४७ ॥
จากนั้น พระสาวิตรยกคทาที่มีปลายลุกโชนขึ้น คทานั้นเปรียบดังท่อนไม้แห่งความตาย แล้วฟาดลงบนศีรษะของสุมาลิน
7.27.48
सा तस्योपरि चोल्काभा पतन्तीव बभौ गदा ।
इन्द्रप्रमुक्ता गर्जन्ती गिराविव महाशनिः ॥ ७.२७.४८ ॥
คทานั้นลุกโชนดุจคบเพลิง ส่องแสงราวกับตกลงมาทับสุมาลิน ดุจอสนีบาตใหญ่ที่อินทร์ขว้างลงมา คำรามกึกก้องเมื่อตกกระทบภูเขา
7.27.49
तस्य नैवास्थि न शिरो न मांसं ददृशे तदा ।
गदया भस्मतां नीतं निहतस्य रणाजिरे ॥ ७.२७.४९ ॥
ในตอนนั้น ไม่มีใครเห็นกระดูก ศีรษะ หรือเนื้อของผู้ที่ถูกฆ่าตายในสนามรบเลย เพราะทุกส่วนถูกคทาเผาจนกลายเป็นเถ้าธุลี
7.27.50
तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये राक्षसास्ते समन्ततः ।
व्यद्रवन्सहिताः सर्वे क्रोशमानाः परस्परम् ।
विद्राव्यमाणा वसुना राक्षसा नावतस्थिरे ॥ ७.२७.५० ॥
เมื่อเหล่ารากษสเห็นสุมาลินถูกฆ่าตายในการรบ ทั้งหมดก็หนีกระจัดกระจายไปทุกทิศทาง ร้องเรียกกันและกัน ถูกวสุขับไล่ จนรากษสเหล่านั้นไม่อาจยืนหยัดอยู่ได้