Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
कैलासं लङ्घयित्वाथ दशग्रीवः स रावणः ।
आससाद महातेजा इन्द्रलोकं निशाचरः ॥ ७.२७.१ ॥
Nachdem er den Kailāsa überquert hatte, erreichte jener zehnhalsige Rāvaṇa, der nächtliche Dämon von großer Strahlkraft, Indras Welt.
7.27.2
तस्य राक्षससैन्यस्य समन्तादुपयास्यतः ।
देवलोकं ययौ शब्दो मथ्यमानार्णवोपमः ॥ ७.२७.२ ॥
Als jenes Heer der Rākṣasas von allen Seiten vorrückte, drang ein Lärm wie das Tosen des aufgewühlten Ozeans bis in die Welt der Götter.
7.27.3
श्रुत्वा तु रावणं प्राप्तमिन्द्रश्चलित आसनात् ।
अब्रवीत्तत्र तान् देवान् सर्वानेव समागतान् ॥ ७.२७.३ ॥
Als Indra hörte, dass Rāvaṇa angekommen war, erbebte er auf seinem Thron und sprach zu allen dort versammelten Göttern.
7.27.4
आदित्यान्सवसून्रुद्रान्विश्वान्साध्यान्मरुद्गणान् ।
सज्जीभवत युद्धार्थं रावणस्य दुरात्मनः ॥ ७.२७.४ ॥
Ihr Ādityas, Vasus, Rudras, Viśvas, Sādhyas und Scharen der Maruts, rüstet euch zum Kampf gegen den bösgesinnten Rāvaṇa!
7.27.5
एवमुक्तास्तु शक्रेण देवाः शक्रसमा युधि ।
सन्नह्य सुमहासत्त्वा युद्धश्रद्धासमन्विताः ॥ ७.२७.५ ॥
So von Indra angesprochen, rüsteten sich die Götter, Indra im Kampf gleich, von höchster Tapferkeit, und waren erfüllt von Kampfeifer.
7.27.6
स तु दीनः परित्रस्तो महेन्द्रो रावणं प्रति ।
विष्णोः समीपमागत्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.२७.६ ॥
Doch Mahendra, niedergeschlagen und von Angst vor Rāvaṇa erfüllt, trat vor Viṣṇu und sprach diese Worte.
7.27.7
विष्णो कथं करिष्यामि महावीर्यपराक्रमः ।
असौ हि बलवद्रक्षो युद्धार्थमभिवर्तते ॥ ७.२७.७ ॥
O Viṣṇu, wie soll ich handeln, ich von großer Kraft und Tapferkeit? Jener mächtige Rākṣasa rückt zum Kampf vor.
7.27.8
वरप्रदानाद्बलवान्न खल्वन्येन हेतुना ।
तत्तु सत्यवचः कार्यं यदुक्तं पद्मयोनिना ॥ ७.२७.८ ॥
Er ist nur durch die gewährte Gabe mächtig, aus keinem anderen Grund. Doch das wahre Wort, das der aus dem Lotos Geborene sprach, muss erfüllt werden.
7.27.9
तद्यथा नमुचिर्वृत्रो बलिर्नरकशम्बरौ ।
त्वद्बलं समवष्टभ्य मया दग्धास्तथा कुरु ॥ ७.२७.९ ॥
Wie ich, gestützt auf deine Kraft, Namuci, Vṛtra, Bali, Naraka und Śambara verbrannte und vernichtete, so tu nun auch.
7.27.10
नह्यन्यो देवदेवेश त्वामृते मधुसूदन ।
गतिः परायणं नास्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ ७.२७.१० ॥
O Herr der Götter, o Madhusūdana, außer dir gibt es keinen anderen; in den drei Welten, mit dem Beweglichen und dem Unbeweglichen, gibt es keine Zuflucht und keinen höchsten Halt außer dir.
7.27.11
त्वं हि नारायणः श्रीमान्पद्मनाभः सनातनः ।
त्वयेमे स्थापिता लोकाः शक्रश्चाहं सुरेश्वरः ॥ ७.२७.११ ॥
Du bist der glorreiche Nārāyaṇa, der Lotusnabelige, der Ewige. Durch dich wurden diese Welten gegründet, und ich, Śakra, Herr der Götter, bin ebenfalls durch dich eingesetzt.
7.27.12
त्वया सृष्टमिदं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
त्वामेव भगवन्सर्वे प्रविशन्ति युगक्षये ॥ ७.२७.१२ ॥
Durch dich wurde diese ganze dreifache Welt mit dem Beweglichen und dem Unbeweglichen erschaffen. O Gesegneter, am Ende des Zeitalters gehen alle Wesen allein in dich ein.
7.27.13
तदाचक्ष्व यथा तत्त्वं देवदेव मम स्वयम् ।
अपि चक्रसहायस्त्वं योत्स्यसे रावणं प्रभो ॥ ७.२७.१३ ॥
Darum, o Gott der Götter, sage mir selbst die Wahrheit: Wirst du, o Herr, mit dem Diskus als Gefährten gegen Rāvaṇa kämpfen?
7.27.14
एवमुक्तः स शक्रेण देवो नारायणः प्रभुः ।
अब्रवीन्न परित्रासः कर्तव्यः श्रूयतां च मे ॥ ७.२७.१४ ॥
So angesprochen von Indra sprach der Gott Nārāyaṇa, der Herr: »Man sollte nicht in Furcht geraten; höre nun, was ich sage.«
7.27.15
न तावदेष दुष्टात्मा शक्यो जेतुं सुरासुरैः ।
हन्तुं चापि समासाद्य वरदानेन दुर्जयः ॥ ७.२७.१५ ॥
Dieser Bösgesinnte kann jetzt weder von Göttern noch von Dämonen besiegt oder getötet werden, denn durch das erhaltene Gnadengeschenk ist er unbesiegbar geworden.
7.27.16
सर्वथा तु महत्कर्म करिष्यति बलोत्कटः ।
राक्षसः पुत्रसहितो दृष्टमेतन्निसर्गतः ॥ ७.२७.१६ ॥
Doch dieser von Kraft berauschte Rākṣasa wird zusammen mit seinen Söhnen auf jede Weise große Taten vollbringen; dies ist von Natur aus zu sehen.
7.27.17
यत्तु मां त्वमभाषिष्ठ युद्ध्यस्वेति सुरेश्वर ।
नाहं तं प्रतियोत्स्यामि रावणं राक्षसं युधि ॥ ७.२७.१७ ॥
O Herr der Götter, was du zu mir gesagt hast, »Kämpfe!«, so werde ich doch gegen jenen Rākṣasa Rāvaṇa im Kampf nicht kämpfen.
7.27.18
नाहत्वा समरे शत्रुं विष्णुः प्रतिनिवर्तते ।
दुर्लभश्चैव कामो ऽद्य वरगुप्ताद्धि रावणात् ॥ ७.२७.१८ ॥
Viṣṇu kehrt nicht zurück, ohne im Kampf den Feind erschlagen zu haben; doch dieser Wunsch ist heute gegenüber Rāvaṇa, durch ein Gnadengeschenk geschützt, schwer zu erfüllen.
7.27.19
प्रतिजाने च देवेन्द्र त्वत्समीपे शतक्रतो ।
भविता ऽस्मि यथा ऽस्याहं रक्षसो मृत्युकारणम् ॥ ७.२७.१९ ॥
O Herr der Götter, o Śatakratu, ich gelobe in deiner Gegenwart, dass ich die Ursache für den Tod dieses Dämons sein werde.
7.27.20
अहमेव निहन्ता ऽस्मि रावणं सपुरःसरम् ।
देवता नन्दयिष्यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
एतत्ते कथितं तत्त्वं देवराज शचीपते ॥ ७.२७.२० ॥
Ich selbst werde Rāvaṇa mit seinen vordersten Gefolgsleuten erschlagen. Da ich weiß, dass die Zeit gekommen ist, werde ich die Götter erfreuen. O König der Götter, o Gemahl der Śacī, dies habe ich dir als Wahrheit gesagt.
7.27.21
युद्ध्यस्व विगतत्रासः सर्वैः सार्धं महाबल ॥ ७.२७.२१ ॥
Kämpfe furchtlos gemeinsam mit allen, o Mächtiger.
7.27.22
यामि ज्ञात्वा कालमुपागतम् ।
ततो रुद्राः सहादित्या वसवो मरुतो ऽश्वनौ ।
सन्नद्धा निर्ययुस्तूर्णं राक्षसानभितः पुरात् ॥ ७.२७.२२ ॥
Da ich weiß, dass die Zeit gekommen ist, ziehe ich los. Da brachen die Rudras zusammen mit den Ādityas, den Vasus, den Marutas und den beiden Aśvins, gerüstet und bereit, rasch aus der Stadt hervor gegen die Dämonen von allen Seiten.
7.27.23
एतस्मिन्नन्तरे नादः शुश्रुवे रजनीक्षये ।
तस्य रावणसैन्यस्य प्रयुद्धस्य समन्ततः ॥ ७.२७.२३ ॥
Inzwischen, am Ende der Nacht, war aus Rāvaṇas Heer, das von allen Seiten im Kampf stand, ein gewaltiger Lärm zu hören.
7.27.24
ते प्रयुद्धा महावीर्या ह्यन्योन्यमभिवीक्ष्य वै ।
सङ्ग्राममेवाभिमुखा ह्यभवर्तन्त हृष्टवत् ॥ ७.२७.२४ ॥
Jene gewaltigen Helden sahen einander, wandten sich dem Kampf zu und drangen freudig vorwärts.
7.27.25
ततो दैवतसैन्यनां सङ्क्षोभः समजायत ।
तदक्षयं महासैन्यं दृष्ट्वा समरमूर्धनि ॥ ७.२७.२५ ॥
Da erhob sich Unruhe unter den Heeren der Götter, als sie das unerschöpfliche große Heer an der Spitze des Kampfes sahen.
7.27.26
ततो युद्धं समभवेद्देवदानवरक्षसाम् ।
घोरं तुमुलनिर्ह्रादं नानाप्रहरणोद्यतम् ॥ ७.२७.२६ ॥
Da entbrannte ein furchtbarer Kampf zwischen Göttern, Dānavas und Rākṣasas, mit tosendem Gebrüll, die Waffen mannigfach erhoben.
7.27.27
एतस्मिन्नन्तरे शूरा राक्षसा घोरदर्शनाः ।
युद्धार्थं समवर्तन्त सचिवा रावणस्य ते ॥ ७.२७.२७ ॥
Inzwischen traten jene heldenhaften Rākṣasas, furchterregend anzusehen, die Minister Rāvaṇas, zum Kampf vor.
7.27.28
मारीचश्च प्रहस्तश्च महापार्श्वमहोदरौ ।
अकम्पनो निकुम्भश्च शुकः सारण एव च ॥ ७.२७.२८ ॥
Mārīca und Prahasta, Mahāpārśva und Mahodara, Akampana und Nikumbha, und auch Śuka und Sāraṇa.
7.27.29
संह्लादो धूमकेतुश्च महादंष्ट्रो घटोदरः ।
जम्बुमाली महाह्रादो विरूपाक्षश्च राक्षसः ॥ ७.२७.२९ ॥
Saṃhrāda und Dhūmaketu, Mahādaṃṣṭra und Ghaṭodara, Jambumālin, Mahāhrāda, und der Rākṣasa Virūpākṣa.
7.27.30
सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च दुर्मुखो दूषणः खरः ।
त्रिशिराः करवीराक्षः सूर्यशत्रुश्च राक्षसः ॥ ७.२७.३० ॥
Suptaghna und Yajñakopa, Durmukha, Dūṣaṇa und Khara, Triśiras und Karavīrākṣa, und der Rākṣasa Sūryaśatru.
7.27.31
महाकायो ऽतिकायश्च देवान्तकनरान्तकौ ।
एतैः सर्वैः परिवृतो महावीर्यो महाबलः ॥ ७.२७.३१ ॥
Umgeben von all diesen – Mahākāya und Atikāya, Devāntaka und Narāntaka –, er von großer Tapferkeit und großer Kraft.
7.27.32
रावणस्यार्यकः सैन्यं सुमाली प्रविवेश ह ।
स दैवतगणान्सर्वान्नानाप्रहरणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत्सुसङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरानिव ॥ ७.२७.३२ ॥
Sumālī, der Großvater Rāvaṇas, drang in das Heer ein. Heftig erzürnt zerstreute er alle Scharen der Götter mit vielerlei scharfen Waffen, wie der Wind die Regenwolken zerstreut.
7.27.33
तद्दैवतबलं राम हन्यमानं निशाचरैः ।
प्रणुन्नं सर्वतो दिग्भ्यः सिंहनुन्ना मृगा इव ॥ ७.२७.३३ ॥
O Rāma, jenes Heer der Götter, von den Nachtwandlern niedergeschlagen, wurde von allen Seiten, aus allen Richtungen fortgetrieben, wie Hirsche, von einem Löwen gejagt.
7.27.34
एतस्मिन्नन्तरे शूरो वसूनामष्टमो वसुः ।
सावित्र इति विख्यातः प्रविवेश रणाजिरम् ॥ ७.२७.३४ ॥
Inzwischen betrat Vasu, der achte der Vasus, der als Sāvitra berühmte Held, das Schlachtfeld.
7.27.35
तथा ऽ ऽदित्यौ महावीर्यौ त्वष्टा पूषा च दंशितौ ।
निंर्भयौ सह सैन्येन तदा प्राविशतां रणे ॥ ७.२७.३५ ॥
Ebenso betraten die beiden Ādityas von großer Tapferkeit, Tvaṣṭṛ und Pūṣan, gepanzert und furchtlos, damals mit ihrem Heer die Schlacht.
7.27.36
ततो युद्धं समभवत्सुराणां सह राक्षसैः ।
क्रुद्धानां रक्षसां कीर्तिं समरेष्वनिवर्तिनाम् ॥ ७.२७.३६ ॥
Da entbrannte eine Schlacht zwischen den Göttern und den Rākṣasas: der Ruhm der erzürnten Rākṣasas, die im Krieg nie zurückwichen, offenbarte sich.
7.27.37
ततस्ते राक्षसाः सर्वे विबुधान्समरे स्थितान् ।
नानाप्रहरणैर्घोरैर्जघ्नुः शतसहस्रशः ॥ ७.२७.३७ ॥
Da schlugen alle diese Rākṣasas auf die im Kampf stehenden Götter mit schrecklichen Waffen vielfältiger Art ein, hunderttausendfach.
7.27.38
देवाश्च राक्षसान्घोरान्महाबलपराक्रमान् ।
समरे विमलैः शस्त्रैरुपनिन्युर्यमक्षयम् ॥ ७.२७.३८ ॥
Und die Götter schickten in der Schlacht jene schrecklichen Rākṣasas, von großer Kraft und Tapferkeit, mit reinen Waffen in Yamas Reich.
7.27.39
एतस्मिन्नन्तरे राम सुमाली नाम राक्षसः ।
नानाप्रहरणैः क्रुद्धस्तत्सैन्यं सो ऽभ्यवर्तत ॥ ७.२७.३९ ॥
Inzwischen, o Rāma, stürzte sich ein Rākṣasa namens Sumālī, zornentbrannt, mit mancherlei Waffen auf jenes Heer.
7.27.40
स दैवतबलं सर्वं नानाप्रहणैः शितैः ।
व्यध्वंसयत सङ्क्रुद्धो वायुर्जलधरं यथा ॥ ७.२७.४० ॥
Jener Wütende zerstreute das ganze Heer der Götter mit mancherlei scharfen Waffen, wie der Wind eine Regenwolke zerstreut.
7.27.41
ते महाबाणवर्षैश्च शूलप्रासैः सुदारुणैः ।
हन्यमानाः सुराः सर्वे न व्यतिष्ठन्त संहताः ॥ ७.२७.४१ ॥
Von einem Regen großer Pfeile und von sehr furchtbaren Dreizacken und Lanzen getroffen, konnten die Götter alle nicht geschlossen standhalten.
7.27.42
ततो विद्राव्यमाणेषु दैवतेषु सुमालिना ।
वसूनामष्टमः क्रुद्धः सावित्रो वै व्यवस्थितः ॥ ७.२७.४२ ॥
Als die Götter von Sumālī in die Flucht geschlagen wurden, stand der achte der Vasus, Sāvitra, zornentbrannt fest da.
7.27.43
संवृतः स्वैरथानीकैः प्रहरन्तं निशाचरम् ।
विक्रमेण महातेजा वारयामास संयुगे ॥ ७.२७.४३ ॥
Von seinen eigenen Truppen umgeben, hielt der an Glanz Große mit Tapferkeit im Kampf den Nachtwandler auf, der angriff.
7.27.44
ततस्तयोर्महायुद्धमभवद्रोमहर्षणम् ॥ ७.२७.४४ ॥
Dann entbrannte zwischen den beiden eine große Schlacht, die die Haare zu Berge stehen ließ.
7.27.45
सुमालिनो वसोश्चैव समरेष्वनिवर्तिनोः ।
ततस्तस्य महाबाणैर्वसुना सुमहात्मना ।
निहतः पन्नगरथः क्षणेन विनिपातितः ॥ ७.२७.४५ ॥
Zwischen Sumālin und Vasu, die in Schlachten nie zurückwichen: Da streckte der hochherzige Vasu mit seinen großen Pfeilen in einem Augenblick den Wagen mit dem Schlangenzeichen nieder.
7.27.46
हत्वा तु संयुगे तस्य रथं बाणशतैश्चितम् ।
गदां तस्य वधार्थाय वसुर्जग्राह पाणिना ॥ ७.२७.४६ ॥
Nachdem er in der Schlacht seinen mit hundert Pfeilen bedeckten Wagen zerstört hatte, ergriff Vasu mit der Hand eine Keule, um ihn zu töten.
7.27.47
ततः प्रगृह्य दीप्ताग्रां कालदण्डोपमां गदाम् ।
तां मूर्ध्नि पातयामास सावित्रो वै सुमालिनः ॥ ७.२७.४७ ॥
Dann packte der Sāvitra-Vasu jene Keule mit der lodernden Spitze, gleich dem Stab des Todes, und ließ sie auf Sumālins Haupt niederfahren.
7.27.48
सा तस्योपरि चोल्काभा पतन्तीव बभौ गदा ।
इन्द्रप्रमुक्ता गर्जन्ती गिराविव महाशनिः ॥ ७.२७.४८ ॥
Jene Keule, wie eine Fackel lodernd, leuchtete, als stürze sie auf ihn herab, gleich einem großen Blitz, von Indra geschleudert, der donnernd auf einen Berg niederfährt.
7.27.49
तस्य नैवास्थि न शिरो न मांसं ददृशे तदा ।
गदया भस्मतां नीतं निहतस्य रणाजिरे ॥ ७.२७.४९ ॥
Da war von dem auf dem Schlachtfeld Erschlagenen weder Knochen noch Kopf noch Fleisch zu sehen; durch die Keule war alles zu Asche geworden.
7.27.50
तं दृष्ट्वा निहतं सङ्ख्ये राक्षसास्ते समन्ततः ।
व्यद्रवन्सहिताः सर्वे क्रोशमानाः परस्परम् ।
विद्राव्यमाणा वसुना राक्षसा नावतस्थिरे ॥ ७.२७.५० ॥
Als sie ihn im Kampf erschlagen sahen, flohen alle diese Rākṣasas von allen Seiten zusammen und riefen einander zu; von Vasu verfolgt, konnten die Rākṣasas nicht standhalten.