Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.3.1
अथ पुत्रः पुलस्त्यस्य विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
अचिरेणैव कालेन पितेव तपसि स्थितः ॥ ७.३.१ ॥
Entonces el hijo de Pulastya, Viśravā, el mejor de los sabios, en poco tiempo se mantuvo firme en la austeridad, como su padre.
7.3.2
सत्यवाञ्छीलवाञ्छान्तः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ।
सर्वभोगेष्वसंसक्तो नित्यं धर्मपरायणः ॥ ७.३.२ ॥
Era veraz, de buena conducta, sereno, dedicado al estudio de las escrituras y puro; desapegado de todos los placeres, estaba siempre entregado al dharma.
7.3.3
ज्ञात्वा तस्य तु तद्वृत्तं भरद्वाजो महामुनिः ।
ददौ विश्रवसे भार्यां स्वसुतां देववर्णिनीम् ॥ ७.३.३ ॥
Conociendo su conducta, el gran sabio Bharadvāja dio a su propia hija, de belleza divina, a Viśravā como esposa.
7.3.4
प्रतिगृह्य तु धर्मेण भरद्वाजसुतां तदा ।
प्रजान्वेक्षिकया बुद्ध्या श्रेयो ह्यस्य विचिन्तयन् ॥ ७.३.४ ॥
Habiendo aceptado a la hija de Bharadvāja conforme al dharma, y considerando con inteligencia reflexiva lo que era bueno para él, (Viśravā la recibió).
7.3.5
मुदा परमया युक्तो विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
स तस्यां वीर्यसम्पन्नमपत्यं परमाद्भुतम् ॥ ७.३.५ ॥
Lleno de suprema alegría, Viśravā, el mejor de los sabios, engendró en ella una descendencia vigorosa y sumamente maravillosa.
7.3.6
जनयामास धर्मज्ञः सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युतम् ।
तस्मिञ्जाते तु संहृष्टः सम्बभूव पितामहः ॥ ७.३.६ ॥
El conocedor del dharma engendró un hijo dotado de todas las cualidades de un brahmán. Al nacer él, el abuelo se llenó de gran alegría.
7.3.7
दृष्ट्वा श्रेयस्करीं बुद्धिं धनाध्यक्षो भविष्यति ।
नाम तस्याकरोत्प्रीतः सार्धं देवर्षिभिस्तदा ॥ ७.३.७ ॥
Al ver su inteligencia benéfica, complacido, dijo: "Será el señor de la riqueza", y entonces, junto con los devarṣis, le dio su nombre.
7.3.8
यस्माद्विश्रवसो ऽपत्यं सादृश्याद्विश्रवा इव ।
तस्माद्वैश्रवणो नाम भविष्यत्वेष विश्रुतः ॥ ७.३.८ ॥
Porque es hijo de Viśravas y se parece a Viśravas, será conocido con el nombre de Vaiśravaṇa.
7.3.9
स तु वैश्रवणस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
अवर्धताहुतिहुतो महातेजा यथानलः ॥ ७.३.९ ॥
Vaiśravaṇa, que entonces habitaba en el bosque del eremitorio, crecía, de gran esplendor, como un fuego alimentado con ofrendas.
7.3.10
तस्याश्रमपदस्थस्य बुद्धिर्जज्ञे महात्मनः ।
चरिष्ये परमं धर्मं धर्मो हि परमा गतिः ॥ ७.३.१० ॥
En la mente de aquel magnánimo que habitaba en el eremitorio surgió esta resolución: "Practicaré el supremo dharma, pues el dharma es la meta suprema."
7.3.11
स तु वर्षसहस्राणि तपस्तप्त्वा महावने ।
यन्त्रितो नियमैरुग्रैश्चकार सुमहत्तपः ॥ ७.३.११ ॥
Él, sujeto a severas observancias, practicó una austeridad muy grande en el gran bosque durante miles de años.
7.3.12
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते तं तं विधिमकल्पयत् ।
जलाशी मारुताहारो निराहारस्तथैव च ॥ ७.३.१२ ॥
Cuando se cumplieron los mil años, adoptó cada una de estas prácticas: a veces bebiendo solo agua, a veces viviendo solo de viento y a veces sin alimento alguno.
7.3.13
एवं वर्षसहस्राणि जग्मुस्तान्येकवर्षवत् ।
अथ प्रीतो महातेजाः सेन्द्रैः सुरगणैः सह ॥ ७.३.१३ ॥
Así pasaron miles de años como si fueran un solo año. Entonces el de gran resplandor, complacido, junto con Indra y las multitudes de dioses,
7.3.14
गत्वा तस्याश्रमपदं ब्रह्मेदं वाक्यमब्रवीत् ।
परितुष्टो ऽस्मि ते वत्स कर्मणानेन सुव्रत ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते वरार्हस्त्वं महामते ॥ ७.३.१४ ॥
Habiendo ido a su ermita, Brahmā pronunció estas palabras: 'Querido hijo, de buenos votos, estoy plenamente satisfecho contigo por esta acción. Elige un don; que la bendición sea tuya, oh de gran mente, pues eres digno de un don.'
7.3.15
अथाब्रवीद्वैश्रवणः पितामहमुपस्थितम् ।
भगवँल्लोकपालत्वमिच्छेयं वित्तरक्षणम् ॥ ७.३.१५ ॥
Entonces Vaiśravaṇa habló al abuelo, que se había acercado: 'Oh venerable señor, deseo la condición de guardián del mundo, para custodiar la riqueza.'
7.3.16
अथाब्रवीद्वैश्रवणं परितुष्टेन चेतसा ।
ब्रह्मा सुरगणैः सार्धं बाढमित्येव हृष्टवत् ॥ ७.३.१६ ॥
Entonces, con la mente complacida, Brahmā junto con las multitudes de dioses dijo a Vaiśravaṇa: 'Muy bien, que así sea', y se alegró.
7.3.17
अहं वै लोकपालानां चतुर्थं स्रष्टुमुद्यतः ॥ ७.३.१७ ॥
En verdad estoy dispuesto a crear un cuarto de los guardianes del mundo.
7.3.18
यमेन्द्रवरुणानां च पदं यत्तव चेप्सितम् ।
तद्गच्छ त्वं हि धर्मज्ञ निधीशत्वमवाप्नुहि ।
शक्राम्बुपयमानां च चतुर्थस्त्वं भविष्यसि ॥ ७.३.१८ ॥
La posición de Yama, Indra y Varuṇa que deseas, eso la obtendrás. Ve, oh conocedor del dharma, y alcanza la soberanía sobre los tesoros; y serás el cuarto, después de Śakra, el señor de las aguas y Yama.
7.3.19
एतच्च पुष्पकं नाम विमानं सूर्यसन्निभम् ।
प्रतिगृह्णीष्व यानार्थं त्रिदशैः समतां व्रज ॥ ७.३.१९ ॥
Este carro celestial llamado Puṣpaka, semejante al sol, acéptalo como tu vehículo y alcanza la igualdad con los dioses.
7.3.20
स्वस्ति ते ऽस्तु गमिष्यामः सर्व एव यथागतम् ।
कृतकृत्या वयं तात दत्त्वा तव वरद्वयम् ॥ ७.३.२० ॥
Que tengas bienestar. Todos nos iremos como vinimos. Querido hijo, habiéndote concedido dos dones, hemos cumplido nuestro propósito.
7.3.21
इत्युक्त्वा स गतो ब्रह्मा स्वस्थानं त्रिदशैः सह ॥ ७.३.२१ ॥
Habiendo dicho esto, Brahmā partió a su morada junto con los dioses.
7.3.22
गतेषु ब्रह्मपूर्वेषु देवेष्वथ नभस्थलम् ।
वने स पितरं प्राह प्राञ्जलिः प्रयतात्मवान् ।
निवासनं न मे देवो विदधे स प्रजापतिः ॥ ७.३.२२ ॥
Cuando los dioses encabezados por Brahmā se marcharon al cielo, en el bosque aquel hijo, dueño de sí, con las manos juntas dijo a su padre: 'Aquel dios, Señor de las criaturas, no me ha provisto morada alguna.'
7.3.23
भगवँल्लब्धवानस्मि वरमिष्टं पितामहात् ।
तं पश्य भगवन्कञ्चिन्निवासं साधु मे प्रभो ॥ ७.३.२३ ॥
Venerable señor, he obtenido del abuelo el don que deseaba. Señor, busca para mí alguna morada adecuada.
7.3.24
न च पीडा भवेद्यत्र प्राणिनो यस्य कस्यचित् ।
एवमुक्तस्तु पुत्रेण विश्रवा मुनिपुङ्गवः ॥ ७.३.२४ ॥
Un lugar donde no haya dolor para ningún ser vivo. Así interpelado por su hijo, Viśravas, el mejor de los sabios...
7.3.25
वचनं प्राह धर्मज्ञः श्रूयतामिति सत्तमः ।
दक्षिणस्योदधेस्तीरे त्रिकूटो नाम पर्वतः ॥ ७.३.२५ ॥
El conocedor del dharma, el mejor de los justos, habló estas palabras: "Escucha: en la orilla del océano del sur hay una montaña llamada Trikūṭa."
7.3.26
तस्याग्रे तु विशाला सा महेन्द्रस्य पुरी यथा ।
लङ्का नाम पुरी रम्या निर्मिता विश्वकर्मणा ॥ ७.३.२६ ॥
En su cima se alza la vasta y encantadora ciudad llamada Laṅkā, como la ciudad de Mahendra, construida por Viśvakarman.
7.3.27
राक्षसानां निवासार्थं यथेन्द्रस्यामरावती ।
तत्र त्वं वस भद्रं ते लङ्कायां नात्र संशयः ॥ ७.३.२७ ॥
Como la Amarāvatī de Indra, este es el hogar de los rākṣasas. Allí debes vivir, que te vaya bien; de ello no hay duda.
7.3.28
हेमप्राकारपरिघा यन्त्रशस्त्रसमावृता ।
रमणीया पुरी सा हि रुक्मवैडूर्यतोरणा ॥ ७.३.२८ ॥
Esa ciudad, con murallas y cerrojos de oro, llena de máquinas y armas, con puertas de oro y lapislázuli, es verdaderamente encantadora.
7.3.29
राक्षसैः सा परित्यक्ता पुरा विष्णुभयार्दितैः ।
शून्या रक्षोगणैः सर्वै रसातलतलं गतैः ॥ ७.३.२९ ॥
Hace tiempo, los rākṣasas, atormentados por el miedo a Viṣṇu, abandonaron esa ciudad. Todas las huestes de rākṣasas descendieron a las profundidades del inframundo, y la ciudad quedó vacía.
7.3.30
शून्या सम्प्रति लङ्का सा प्रभुस्तस्या न विद्यते ।
स त्वं तत्र निवासाय गच्छ पुत्र यथासुखम् ॥ ७.३.३० ॥
Ahora Laṅkā está vacía y no tiene señor. Por ello, hijo mío, ve allí a vivir cómodamente.
7.3.31
निर्दोषस्तत्र ते वासो न बाधास्तत्र कस्यचित् ।
एतच्छुत्वा स धर्मात्मा धर्मिष्ठं वचनं पितुः ॥ ७.३.३१ ॥
Tu morada allí es intachable, y nadie será obstaculizado allí. Al oír esto, aquel de alma justa aceptó la palabra más virtuosa de su padre.
7.3.32
निवासयामास तदा लङ्कां पर्वतमूर्धनि ।
नैर्ऋतानां सहस्रैस्तु हृष्टैः प्रमुदुतैः सह ॥ ७.३.३२ ॥
Entonces estableció Laṅkā en la cima de la montaña, junto con miles de nairṛtas alegres y regocijados.
7.3.33
अचिरेणैव कालेन सम्पूर्णा तस्य शासनात् ॥ ७.३.३३ ॥
En muy poco tiempo, por su mandato, (Laṅkā) quedó llena.
7.3.34
स तु तत्रावसत्प्रीतो धर्मात्मा नैर्ऋतर्षभः ।
समुद्रपरिघायां तु लङ्कायां विश्रवात्मजः ॥ ७.३.३४ ॥
Aquel de alma justa, toro entre los nairṛtas, hijo de Viśravas, habitó allí con gozo en Laṅkā, rodeada por el océano.
7.3.35
काले काले तु धर्मात्मा पुष्पकेण धनेश्वरः ।
अभ्यागच्छद्विनीतात्मा पितरं मातरं च हि ॥ ७.३.३५ ॥
De tiempo en tiempo, aquel de alma justa, señor de la riqueza, de corazón humilde, venía en el carro Puṣpaka a visitar a su padre y a su madre.
7.3.36
स देवगन्धर्वगणैरभिष्टुतस्तथाप्सरोनृत्यविभूषितालयः ।
गभस्तिभिः सूर्य इवावभासयन्पितुः समीपं प्रययौ स वित्तपः ॥ ७.३.३६ ॥
Alabado por las huestes de dioses y gandharvas, con su morada adornada por la danza de las apsarās, aquel señor de la riqueza se acercó a su padre, iluminando como el sol con sus rayos.