Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.3.1
अथ पुत्रः पुलस्त्यस्य विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
अचिरेणैव कालेन पितेव तपसि स्थितः ॥ ७.३.१ ॥
Dann verharrte Viśravā, der Sohn Pulastyas und der beste unter den Weisen, nach nicht langer Zeit in Askese, wie sein Vater.
7.3.2
सत्यवाञ्छीलवाञ्छान्तः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ।
सर्वभोगेष्वसंसक्तो नित्यं धर्मपरायणः ॥ ७.३.२ ॥
Er war wahrhaftig, von gutem Wandel, ruhig, dem Studium der heiligen Schriften ergeben und rein; unberührt von allen Genüssen war er stets dem Dharma verpflichtet.
7.3.3
ज्ञात्वा तस्य तु तद्वृत्तं भरद्वाजो महामुनिः ।
ददौ विश्रवसे भार्यां स्वसुतां देववर्णिनीम् ॥ ७.३.३ ॥
Da der große Weise Bharadvāja sein Verhalten kannte, gab er seine eigene Tochter, von göttlicher Schönheit, dem Viśravā als Gattin.
7.3.4
प्रतिगृह्य तु धर्मेण भरद्वाजसुतां तदा ।
प्रजान्वेक्षिकया बुद्ध्या श्रेयो ह्यस्य विचिन्तयन् ॥ ७.३.४ ॥
Nachdem er Bharadvājas Tochter gemäß dem Dharma angenommen hatte und mit prüfendem Verstand überlegte, was ihm förderlich sei, (nahm Viśravā sie).
7.3.5
मुदा परमया युक्तो विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
स तस्यां वीर्यसम्पन्नमपत्यं परमाद्भुतम् ॥ ७.३.५ ॥
Von höchster Freude erfüllt, zeugte Viśravā, der beste der Weisen, mit ihr einen kraftvollen, überaus wunderbaren Nachkommen.
7.3.6
जनयामास धर्मज्ञः सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युतम् ।
तस्मिञ्जाते तु संहृष्टः सम्बभूव पितामहः ॥ ७.३.६ ॥
Der Kenner des Dharma zeugte einen Sohn, der mit allen Eigenschaften eines Brahmanen ausgestattet war. Bei seiner Geburt wurde der Großvater hocherfreut.
7.3.7
दृष्ट्वा श्रेयस्करीं बुद्धिं धनाध्यक्षो भविष्यति ।
नाम तस्याकरोत्प्रीतः सार्धं देवर्षिभिस्तदा ॥ ७.३.७ ॥
Als er seinen segensreichen Verstand sah, freute er sich und sprach: „Er wird der Herr des Reichtums sein“; damals gab er ihm, zusammen mit den Devarṣis, einen Namen.
7.3.8
यस्माद्विश्रवसो ऽपत्यं सादृश्याद्विश्रवा इव ।
तस्माद्वैश्रवणो नाम भविष्यत्वेष विश्रुतः ॥ ७.३.८ ॥
Weil er der Sohn Viśravas' ist und Viśravas gleicht, wird er unter dem Namen Vaiśravaṇa berühmt sein.
7.3.9
स तु वैश्रवणस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
अवर्धताहुतिहुतो महातेजा यथानलः ॥ ७.३.९ ॥
Vaiśravaṇa, der damals im Waldeinsiedlertum weilte, wuchs heran, von großem Glanz, wie ein mit Opfergaben genährtes Feuer.
7.3.10
तस्याश्रमपदस्थस्य बुद्धिर्जज्ञे महात्मनः ।
चरिष्ये परमं धर्मं धर्मो हि परमा गतिः ॥ ७.३.१० ॥
Im Geist jenes Großherzigen, der im Eremitorium wohnte, entstand dieser Entschluss: „Ich werde das höchste Dharma üben, denn das Dharma ist das höchste Ziel.“
7.3.11
स तु वर्षसहस्राणि तपस्तप्त्वा महावने ।
यन्त्रितो नियमैरुग्रैश्चकार सुमहत्तपः ॥ ७.३.११ ॥
Er, durch strenge Observanzen gezügelt, übte im großen Wald tausende Jahre lang eine sehr große Askese.
7.3.12
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते तं तं विधिमकल्पयत् ।
जलाशी मारुताहारो निराहारस्तथैव च ॥ ७.३.१२ ॥
Als die tausend Jahre vollendet waren, nahm er jede dieser Übungen an: mal nur Wasser trinkend, mal nur von Wind lebend, mal ohne Nahrung fastend.
7.3.13
एवं वर्षसहस्राणि जग्मुस्तान्येकवर्षवत् ।
अथ प्रीतो महातेजाः सेन्द्रैः सुरगणैः सह ॥ ७.३.१३ ॥
So vergingen tausende Jahre wie ein einziges Jahr. Da war der überaus strahlende, erfreut, zusammen mit Indra und den Scharen der Götter,
7.3.14
गत्वा तस्याश्रमपदं ब्रह्मेदं वाक्यमब्रवीत् ।
परितुष्टो ऽस्मि ते वत्स कर्मणानेन सुव्रत ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते वरार्हस्त्वं महामते ॥ ७.३.१४ ॥
Er ging zu seiner Einsiedelei und Brahmā sprach diese Worte: 'Lieber Sohn, du von guten Gelübden, ich bin mit dieser Tat vollkommen zufrieden. Wähle einen Segen; Heil sei dir, o Großgesinnter, denn du bist eines Segens würdig.'
7.3.15
अथाब्रवीद्वैश्रवणः पितामहमुपस्थितम् ।
भगवँल्लोकपालत्वमिच्छेयं वित्तरक्षणम् ॥ ७.३.१५ ॥
Da sprach Vaiśravaṇa zum Urgroßvater, der herangetreten war: 'O verehrter Herr, ich wünsche mir die Stellung eines Weltenhüters, um den Reichtum zu bewahren.'
7.3.16
अथाब्रवीद्वैश्रवणं परितुष्टेन चेतसा ।
ब्रह्मा सुरगणैः सार्धं बाढमित्येव हृष्टवत् ॥ ७.३.१६ ॥
Da sprach Brahmā, mit zufriedenem Sinn, zusammen mit den Scharen der Götter zu Vaiśravaṇa: 'Gut, so sei es', und er freute sich.
7.3.17
अहं वै लोकपालानां चतुर्थं स्रष्टुमुद्यतः ॥ ७.३.१७ ॥
Ich bin in der Tat entschlossen, einen vierten der Weltenhüter zu erschaffen.
7.3.18
यमेन्द्रवरुणानां च पदं यत्तव चेप्सितम् ।
तद्गच्छ त्वं हि धर्मज्ञ निधीशत्वमवाप्नुहि ।
शक्राम्बुपयमानां च चतुर्थस्त्वं भविष्यसि ॥ ७.३.१८ ॥
Die Stellung Yamas, Indras und Varuṇas, die du begehrst, die sollst du erlangen. Geh, o Kenner des Dharma, und erlange die Herrschaft über die Schätze; du wirst der Vierte sein, nach Śakra, dem Herrn der Wasser und Yama.
7.3.19
एतच्च पुष्पकं नाम विमानं सूर्यसन्निभम् ।
प्रतिगृह्णीष्व यानार्थं त्रिदशैः समतां व्रज ॥ ७.३.१९ ॥
Dieses himmlische Gefährt namens Puṣpaka, der Sonne gleich, nimm es als dein Fahrzeug an und erlange Gleichheit mit den Göttern.
7.3.20
स्वस्ति ते ऽस्तु गमिष्यामः सर्व एव यथागतम् ।
कृतकृत्या वयं तात दत्त्वा तव वरद्वयम् ॥ ७.३.२० ॥
Mögest du wohlbehalten sein. Wir alle werden gehen, wie wir gekommen sind. Lieber Sohn, nachdem wir dir zwei Gaben gewährt haben, haben wir unser Werk vollbracht.
7.3.21
इत्युक्त्वा स गतो ब्रह्मा स्वस्थानं त्रिदशैः सह ॥ ७.३.२१ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, zog Brahmā mit den Göttern zu seiner Wohnstätte.
7.3.22
गतेषु ब्रह्मपूर्वेषु देवेष्वथ नभस्थलम् ।
वने स पितरं प्राह प्राञ्जलिः प्रयतात्मवान् ।
निवासनं न मे देवो विदधे स प्रजापतिः ॥ ७.३.२२ ॥
Als die Götter unter Brahmā in den Himmel gegangen waren, sprach in dem Wald jener selbstbeherrschte Sohn mit gefalteten Händen zu seinem Vater: 'Jener Gott, der Herr der Geschöpfe, hat mir keine Wohnstätte bereitet.'
7.3.23
भगवँल्लब्धवानस्मि वरमिष्टं पितामहात् ।
तं पश्य भगवन्कञ्चिन्निवासं साधु मे प्रभो ॥ ७.३.२३ ॥
Verehrter Herr, ich habe vom Großvater die ersehnte Gabe erlangt. Herr, suche für mich eine passende Wohnstätte.
7.3.24
न च पीडा भवेद्यत्र प्राणिनो यस्य कस्यचित् ।
एवमुक्तस्तु पुत्रेण विश्रवा मुनिपुङ्गवः ॥ ७.३.२४ ॥
Ein Ort, an dem keinem Lebewesen Leid geschehen würde. So angesprochen von seinem Sohn, sprach Viśravas, der beste unter den Weisen...
7.3.25
वचनं प्राह धर्मज्ञः श्रूयतामिति सत्तमः ।
दक्षिणस्योदधेस्तीरे त्रिकूटो नाम पर्वतः ॥ ७.३.२५ ॥
Der Kenner des Dharma, der Beste der Guten, sprach diese Worte: "Höre: Am Ufer des südlichen Ozeans liegt ein Berg namens Trikūṭa."
7.3.26
तस्याग्रे तु विशाला सा महेन्द्रस्य पुरी यथा ।
लङ्का नाम पुरी रम्या निर्मिता विश्वकर्मणा ॥ ७.३.२६ ॥
Auf seinem Gipfel steht die weite, herrliche Stadt namens Laṅkā, wie die Stadt Mahendras, von Viśvakarman erbaut.
7.3.27
राक्षसानां निवासार्थं यथेन्द्रस्यामरावती ।
तत्र त्वं वस भद्रं ते लङ्कायां नात्र संशयः ॥ ७.३.२७ ॥
Wie Indras Amarāvatī ist sie der Wohnsitz der Rākṣasas. Dort sollst du wohnen, dir sei Glück; daran besteht kein Zweifel.
7.3.28
हेमप्राकारपरिघा यन्त्रशस्त्रसमावृता ।
रमणीया पुरी सा हि रुक्मवैडूर्यतोरणा ॥ ७.३.२८ ॥
Diese Stadt, mit goldenen Wällen und Riegeln, voller Maschinen und Waffen, mit Toren aus Gold und Lapislazuli, ist wahrhaft herrlich.
7.3.29
राक्षसैः सा परित्यक्ता पुरा विष्णुभयार्दितैः ।
शून्या रक्षोगणैः सर्वै रसातलतलं गतैः ॥ ७.३.२९ ॥
Einst verließen die Rākṣasas, von der Furcht vor Viṣṇu gequält, jene Stadt. Alle Scharen der Rākṣasas stiegen in die Tiefen der Unterwelt hinab, und die Stadt blieb leer.
7.3.30
शून्या सम्प्रति लङ्का सा प्रभुस्तस्या न विद्यते ।
स त्वं तत्र निवासाय गच्छ पुत्र यथासुखम् ॥ ७.३.३० ॥
Nun ist Laṅkā leer, und sie hat keinen Herrn. Gehe also, mein Sohn, dorthin, um bequem zu wohnen.
7.3.31
निर्दोषस्तत्र ते वासो न बाधास्तत्र कस्यचित् ।
एतच्छुत्वा स धर्मात्मा धर्मिष्ठं वचनं पितुः ॥ ७.३.३१ ॥
Dein Aufenthalt dort ist makellos, und niemand wird dort gehindert sein. Als er dies hörte, nahm jener Rechtschaffene das höchst rechtmäßige Wort seines Vaters an.
7.3.32
निवासयामास तदा लङ्कां पर्वतमूर्धनि ।
नैर्ऋतानां सहस्रैस्तु हृष्टैः प्रमुदुतैः सह ॥ ७.३.३२ ॥
Dann ließ er Laṅkā auf dem Gipfel des Berges sich niederlassen, zusammen mit Tausenden erfreuter, frohlockender Nairṛtas.
7.3.33
अचिरेणैव कालेन सम्पूर्णा तस्य शासनात् ॥ ७.३.३३ ॥
In kurzer Zeit war (Laṅkā) auf seinen Befehl hin voll.
7.3.34
स तु तत्रावसत्प्रीतो धर्मात्मा नैर्ऋतर्षभः ।
समुद्रपरिघायां तु लङ्कायां विश्रवात्मजः ॥ ७.३.३४ ॥
Jener Rechtschaffene, der Stier unter den Nairṛtas, Sohn des Viśravas, wohnte dort freudig in Laṅkā, vom Ozean umgeben.
7.3.35
काले काले तु धर्मात्मा पुष्पकेण धनेश्वरः ।
अभ्यागच्छद्विनीतात्मा पितरं मातरं च हि ॥ ७.३.३५ ॥
Von Zeit zu Zeit kam jener rechtschaffene Herr des Reichtums, demütigen Herzens, auf dem Wagen Puṣpaka zu seinem Vater und seiner Mutter.
7.3.36
स देवगन्धर्वगणैरभिष्टुतस्तथाप्सरोनृत्यविभूषितालयः ।
गभस्तिभिः सूर्य इवावभासयन्पितुः समीपं प्रययौ स वित्तपः ॥ ७.३.३६ ॥
Von den Scharen der Götter und Gandharvas gepriesen, dessen Wohnsitz vom Tanz der Apsarās geschmückt ist, begab sich jener Herr des Reichtums, leuchtend wie die Sonne mit seinen Strahlen, zu seinem Vater.