Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
जिते महेन्द्रे ऽतिबले रावणस्य सुतेन वै ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य ययुर्लङ्कां सुरास्तदा ॥ ७.३०.१ ॥
Cuando Indra, de fuerza extraordinaria, fue vencido por el hijo de Rāvaṇa, los dioses, con Prajāpati al frente, fueron a Laṅkā.
7.30.2
तत्र रावणमासाद्य पुत्रभ्रातृभिरावृतम् ।
अब्रवीद्गगने तिष्ठन्सामपूर्वं प्रजापतिः ॥ ७.३०.२ ॥
Allí, acercándose a Rāvaṇa rodeado de sus hijos y hermanos, Prajāpati, de pie en el cielo, le habló con palabras conciliadoras.
7.30.3
वत्स रावण तुष्टो ऽस्मि पुत्रस्य तव संयुगे ।
अहो ऽस्य विक्रमौदार्यं तव तुल्यो ऽधिको ऽपि वा ॥ ७.३०.३ ॥
"Querido hijo Rāvaṇa, me complace el valor de tu hijo en la batalla. ¡Ah, su valor y generosidad son iguales a los tuyos, o incluso superiores!"
7.30.4
जितं हि भवता सर्वं त्रैलोक्यं स्वेन तेजसा ।
कृता प्रतिज्ञा सफला प्रीतो ऽस्मि स्वसुतेन वै ॥ ७.३०.४ ॥
Has conquistado los tres mundos con tu propio esplendor. Tu voto se ha cumplido, y estoy realmente complacido con tu hijo.
7.30.5
अयं च पुत्रो ऽतिबलस्तव रावण वीर्यवान् ।
जगतीन्द्रजिदित्येव परिख्यातो भविष्यति ॥ ७.३०.५ ॥
Y este hijo tuyo, oh Rāvaṇa, es muy poderoso y valiente; será renombrado con el nombre de Jagatīndrajit (Indrajit, conquistador del mundo).
7.30.6
बलवान्दुर्जयश्चैव भविष्यत्येव राक्षसः ।
यं समाश्रित्य ते राजन्स्थापितास्त्रिदशा वशे ॥ ७.३०.६ ॥
Este rākṣasa será poderoso e invencible, oh rey; confiando en él tienes a los dioses bajo tu control.
7.30.7
तन्मुच्यतां महाबाहो महेन्द्रः पाकशासनः ।
किञ्चास्य मोक्षणार्थाय प्रयच्छन्तु दिवौकसः ॥ ७.३०.७ ॥
Por tanto, oh de brazos poderosos, que Mahendra, el castigador de Paka, lo libere; que los moradores del cielo den algo para su liberación.
7.30.8
अथाब्रवीन्महातेजा इन्द्रजित्समितिञ्जयः ।
अमरत्वमहं देव वृणे यद्येष मुच्यते ॥ ७.३०.८ ॥
Entonces Indrajit, de gran esplendor, vencedor en la batalla, dijo: "Oh dios, si él es liberado, pido la inmortalidad."
7.30.9
चतुष्पदां खेचराणामन्येषां वा महौजसाम् ।
वृक्षगुल्मक्षुपलतातृणोपलमहीभृताम् ॥ ७.३०.९ ॥
De los cuadrúpedos, de los seres voladores, de otros seres poderosos—de los árboles, arbustos, matorrales, enredaderas, hierbas, piedras y montañas: ninguno es inmortal.
7.30.10
सर्वे ऽपि जन्तवो ऽन्योन्यं भेतव्ये सति बिभ्यति ।
अतो ऽत्र लोके सर्वेषां सर्वस्माच्च भवेद्भयम् ॥ ७.३०.१० ॥
Todas las criaturas se temen unas a otras; cuando hay algo que temer, tienen miedo. Por tanto, en este mundo habría temor para todos, y procedente de todo.
7.30.11
ततो ऽब्रवीन्महातेजा मेघनादं प्रजापतिः ।
नास्ति सर्वामरत्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
चतुष्पदः पक्षिणश्च भूतानां वा महौजसाम् ॥ ७.३०.११ ॥
Entonces el Señor de las criaturas, de gran esplendor, dijo a Meghanāda (Indrajit): No existe la inmortalidad completa para ningún ser viviente sobre la tierra; ni para los cuadrúpedos, ni para las aves, ni para ningún otro ser poderoso.
7.30.12
श्रुत्वा पितामहेनोक्तमिन्द्रजित्प्रभुणाव्ययम् ॥ ७.३०.१२ ॥
Habiendo oído lo dicho por el abuelo (Brahmā), Indrajit, el señor, [respondió sobre lo imperecedero (la inmortalidad)].
7.30.13
्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
अथाब्रवीत्स तत्रस्थं मेघनादो महाबलः ।
श्रूयतां वा भवेत्सिद्धिः शतक्रतुविमोक्षणे ॥ ७.३०.१३ ॥
Pues, en verdad, para cualquier ser viviente sobre la tierra ... Entonces Meghanāda, el poderoso, que estaba allí, dijo: Escuchad, que haya éxito en la liberación de Śatakratu (Indra).
7.30.14
ममेष्टं नित्यशो हर्व्यैर्मन्त्रैः सम्पूज्य पावकम् ।
सङ्ग्राममवतर्त्तुं च शत्रुनिर्जयकाङ्क्षिणः ॥ ७.३०.१४ ॥
Mi (sacrificio) predilecto se realiza siempre venerando el fuego sagrado con mantras y ofrendas; y así, deseando la victoria sobre los enemigos, lo hago también antes de entrar en batalla.
7.30.15
अश्वयुक्तो रथो मह्यमुत्तिष्ठेत्तु विभावसोः ।
तत्स्थस्यामरता स्यान्मे एष मे निश्चयो वरः ॥ ७.३०.१५ ॥
Que de la llama surja para mí un carro uncido con caballos; y que yo, de pie sobre él, alcance la inmortalidad—este es mi firme propósito y mi don.
7.30.16
तस्मिन्यद्यसमाप्ते च जप्यहोमे विभावसौ ।
युध्येयं देव सङ्ग्रामे तदा मे स्याद्विनाशनम् ॥ ७.३०.१६ ॥
Si yo combatiera en la batalla, oh dios, antes de terminar el japa y la ofrenda a ese fuego, entonces para mí habría destrucción.
7.30.17
सर्वो हि तपसा देव वृणोत्यमरतां पुमान् ।
विक्रमेण मया त्वेतदमरत्वं प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.१७ ॥
Oh dios, todo hombre busca la inmortalidad mediante la austeridad; pero yo he puesto en marcha esta inmortalidad mediante el valor.
7.30.18
एवमस्त्विति तं चाह वाक्यं देवः पितामहः ।
मुक्तश्चेन्द्रजिता शक्रो गताश्च त्रिदिवं सुराः ॥ ७.३०.१८ ॥
«Así sea», le dijo a él el abuelo divino (Brahmā), y Śakra fue liberado por Indrajit; y los dioses regresaron al cielo.
7.30.19
एतस्मिन्नन्तरे राम दीनो भ्रष्टाम्बरद्युतिः ।
इन्द्रश्चिन्तापरीतात्मा ध्यानतत्परतां गतः ॥ ७.३०.१९ ॥
Rāma, en ese momento Indra, abatido y con el esplendor de sus vestiduras perdido, con el ánimo cercado por la inquietud, se sumió en la meditación.
7.30.20
तं तु दृष्ट्वा तथाभूतं प्राह देवः प्रजापतिः ।
शतक्रतो किमु पुरा करोति स्म सुदुष्कृतम् ॥ ७.३०.२० ॥
Al verlo en ese estado, el dios Prajāpati dijo: Oh Śatakratu, ¿qué gravísima falta cometiste antes?
7.30.21
अमरेन्द्र मया बह्व्यः प्रजाः सृष्टास्तथा प्रभो ।
एकवर्णाः समाभाषा एकरूपाश्च सर्वशः ॥ ७.३०.२१ ॥
Oh señor de los inmortales, oh señor, así creé muchos seres, todos de un mismo color, iguales en el habla y en todo de una misma forma.
7.30.22
तासां नास्ति विशेषो हि दर्शने लक्षणे ऽपि वा ।
ततो ऽहमेकाग्रमनास्ताः प्रजाः परिचिन्तयम् ॥ ७.३०.२२ ॥
Entre ellos no había distinción alguna en apariencia ni siquiera en señales; por eso, con la mente fija en un solo punto, reflexioné sobre aquellos seres.
7.30.23
सो ऽहं तासां विशेषार्थं स्त्रियमेकां विनिर्ममे ।
यद्यत्प्रजानां प्रत्यङ्गं विशिष्टं तत्तदुद्धृतम् ॥ ७.३०.२३ ॥
Entonces, para establecer una distinción entre ellos, formé una sola mujer, tomando de cada miembro de los seres lo que en él era distintivo y colocándolo en ella.
7.30.24
ततो मया रूपगुणैरहल्या स्त्री विनिर्मिता ।
हलं नामेह वैरूपं हल्यं तत्प्रभवं भवेत् ॥ ७.३०.२४ ॥
Entonces, con belleza y cualidades, formé a una mujer llamada Ahalyā. Aquí la palabra 'hala' significa fealdad, y 'halya' surgiría de ella.
7.30.25
यस्मान्न विद्यते हल्यं तेनाहल्येति विश्रुता ।
अहल्येति मया शक्र तस्या नाम प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
Porque en ella no había defecto (halya), se hizo renombrada con el nombre de Ahalyā. Oh Śakra, yo le puse ese nombre, Ahalyā.
7.30.26
निर्मितायां च देवेन्द्र तस्यां नार्यां सुरर्षभ ।
भविष्यतीति कस्यैषा मम चिन्ता ततो ऽभवत् ॥ ७.३०.२६ ॥
Oh mejor de los dioses, cuando el dios hubo creado a aquella mujer, entonces surgió en mí la preocupación: '¿De quién será ella?'
7.30.27
त्वं तु शक्र तदा नारीं जानीषे मनसा प्रभो ।
स्थानाधिकतया पत्नी ममैषेति पुरन्दर ॥ ७.३०.२७ ॥
Pero tú, oh Śakra, oh señor, ya la conocías en tu mente: que por su alta condición era mi esposa, oh Purandara.
7.30.28
सा मया न्यासभूता तु गौतमस्य महात्मनः ।
न्यस्ता बहूनि वर्षाणि तेन निर्यातिता च ह ॥ ७.३०.२८ ॥
Ella fue confiada por mí al magnánimo Gautama; permaneció con él muchos años, y luego él la devolvió.
7.30.29
ततस्तस्य परिज्ञाय महास्थैर्यं महामुनेः ।
ज्ञात्वा तपसि सिद्धिं च पत्न्यर्थं स्पर्शिता तदा ॥ ७.३०.२९ ॥
Entonces, habiendo percibido la gran firmeza de aquel gran sabio y sabiendo su perfección alcanzada por la ascesis, ella fue tocada, por el bien de una esposa.
7.30.30
सङ्क्रुद्धस्त्वं हि धर्मात्मन् गत्वा तस्याश्रमं मुनेः ।
दृष्टवांश्च तदा तां स्त्रीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.३०.३० ॥
Oh justo, tú, enfurecido, fuiste al ermitaño de aquel sabio, y entonces viste a aquella mujer resplandeciente como una llama de fuego.
7.30.31
सा त्वया धर्षिता शक्र कामार्तेन समन्युना ।
दृष्टस्त्वं च तदा तेन ह्याश्रमे परमर्षिणा ॥ ७.३०.३१ ॥
Oh Śakra, atormentado por el deseo y lleno de ira, la agrediste; y entonces el gran sabio te vio en el ermitaño.
7.30.32
ततः क्रुद्धेन तेना ऽसि शप्तः परमतेजसा ।
गतो ऽसि येन देवेन्द्र दशाभागविपर्ययम् ॥ ७.३०.३२ ॥
Entonces, enfurecido, aquel de radiancia suprema te maldijo, oh señor de los dioses; por ello tu fortuna quedó invertida.
7.30.33
यस्मान्मे धर्षिता पत्नी त्वया वासव निर्भयम् ।
तस्मात्त्वं समरे राजञ्छत्रुहस्तं गमिष्यसि ॥ ७.३०.३३ ॥
Porque violaste sin temor a mi esposa, por eso, oh Vāsava, oh rey, caerás en manos de tu enemigo en la batalla.
7.30.34
अयं तु भावो दुर्बुद्धे यस्त्वयेह प्रवर्तितः ।
मानुषेष्वपि लोकेषु भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३४ ॥
Oh de mente perversa, este acto que tú has cometido aquí se cumplirá incluso en los mundos de los hombres; no hay duda.
7.30.35
तत्रार्धं तस्य यः कर्ता त्वय्यर्धं निपतिष्यति ।
न च ते स्थावरं स्थानं भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३५ ॥
La mitad de sus consecuencias caerá sobre quien lo hizo, y la mitad sobre ti; tu posición no será firme, no hay duda.
7.30.36
यश्च यश्च सुरेन्द्रः स्याद्ध्रुवः स न भविष्यति ।
एष शापो मया मुक्त इत्यसौ त्वां तदा ऽब्रवीत् ॥ ७.३०.३६ ॥
Quienquiera que sea señor de los dioses, no permanecerá estable. "Esta maldición la he pronunciado", te dijo entonces.
7.30.37
तां तु भार्यां स निर्भर्त्स्य सो ऽब्रवीत्सुमहातपाः ।
दुर्विनीते विनिध्वंस ममाश्रमसमीपतः ॥ ७.३०.३७ ॥
Reprendiendo a su esposa, aquel gran asceta habló: "¡Oh mal comportada, oh arruinada, junto a mi ermita!"
7.30.38
रूपयौवनसम्पन्ना यस्मात्त्वमनवस्थिता ।
तस्माद्रूपवती लोके न त्वमेका भविष्यति ॥ ७.३०.३८ ॥
Aunque dotada de belleza y juventud, fuiste inconstante; por eso no serás la única mujer hermosa en el mundo.
7.30.39
रूपं च ते प्रजाः सर्वा गमिष्यन्ति न संशयः ।
यत्तदेकं समाश्रित्य विभ्रमो ऽयमुपस्थितः ॥ ७.३०.३९ ॥
Tu belleza pasará a todas las gentes, sin duda; esta ilusión ha surgido al aferrarse a una sola cosa.
7.30.40
तदाप्रभृति भूयिष्ठं प्रजा रूपसमन्विताः ।
सा तं प्रसादयामास महर्षिं गौतमं तदा ॥ ७.३०.४० ॥
Desde entonces la mayor parte de la gente fue dotada de belleza. Entonces ella intentó apaciguar al gran sabio Gautama.
7.30.41
अज्ञानाद्धर्षिता विप्र त्वद्रूपेण दिवौकसा ।
न कामकाराद्विप्रर्षे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.३०.४१ ॥
Oh brahmán, por ignorancia fui seducida por el dios con tu forma, no por deseo. Oh sabio brahmán, deberías concederme tu gracia.
7.30.42
अहल्यया त्वेवमुक्तः प्रत्युवाच स गौतमः ।
उत्पत्स्यति महातेजा इक्ष्वाकूणां महारथः ॥ ७.३०.४२ ॥
Cuando Ahalyā habló así, Gautama respondió: "Entre los Ikṣvākus nacerá un gran auriga de gran esplendor."
7.30.43
रामो नाम श्रुतो लोके वनं चाप्युपयास्यति ।
ब्राह्मणार्थे महाबाहुर्विष्णुर्मानुषविग्रहः ।
तं द्रक्ष्यसि यदा भद्रे ततः पूता भविष्यसि ॥ ७.३०.४३ ॥
Aquel que es conocido en el mundo por el nombre de Rāma, el de brazos poderosos, Viṣṇu en forma humana, también vendrá al bosque por el bien de los brāhmaṇas. Oh, bienaventurada, cuando lo veas, entonces quedarás purificada.
7.30.44
स हि पावयितुं शक्तस्त्वया यद्दुष्कृतं कृतम् ।
तस्यातिथ्यं च कृत्वा वै मत्समीपं गमिष्यसि ॥ ७.३०.४४ ॥
Solo él es capaz de purificar la falta que has cometido. Tras brindarle hospitalidad, vendrás a mi presencia.
7.30.45
वत्स्यसि त्वं मया सार्धं तदा हि वरवर्णिनि ।
एवमुक्त्वा स विप्रर्षिराजगाम स्वमाश्रमम् ॥ ७.३०.४५ ॥
Entonces morarás conmigo, oh de hermoso color. Dicho esto, aquel sabio entre los brāhmaṇas volvió a su propio ermita.
7.30.46
तपश्चाचार सुमहत्सा पत्नी ब्रह्मवादिनः ।
शापोत्सर्गाद्धि तस्येदं मुनेः सर्वमुपस्थितम् ॥ ७.३०.४६ ॥
La esposa de aquel brahmavādin practicó una austeridad muy grande. En verdad, todo esto le ha sobrevenido a causa de la maldición pronunciada por aquel sabio.
7.30.47
तत्स्मर त्वं महाबाहो दुष्कृतं यत्त्वया कृतम् ।
तेन त्वं ग्रहणं शत्रोर्यातो नान्येन वासव ॥ ७.३०.४७ ॥
Por tanto, oh de brazos poderosos, recuerda la mala acción que has cometido. Oh Vāsava, es por esa causa, y no por otra, que has caído en poder del enemigo.
7.30.48
शीघ्रं वै यज यज्ञं त्वं वैष्णवं सुसमाहितः ।
पावितस्तेन यज्ञेन यास्यसे त्रिदिवं ततः ॥ ७.३०.४८ ॥
Pronto, realiza con plena concentración el sacrificio vaiṣṇava. Purificado por ese sacrificio, luego irás al cielo.
7.30.49
पुत्रश्च तव देवेन्द्र न विनष्टो महारणे ।
नीतः सन्निहितश्चैव आर्यकेण महोदधौ ॥ ७.३०.४९ ॥
Oh señor de los dioses, tu hijo no fue destruido en la gran batalla; fue llevado y puesto a salvo por Āryaka en el gran océano.
7.30.50
एतच्छ्रुत्वा महेन्द्रस्तु यज्ञमिष्ट्वा च वैष्णवम् ।
पुनस्त्रिदिवमाक्रामदन्वशासच्च देवराट् ॥ ७.३०.५० ॥
Al oír esto, el gran Indra celebró un sacrificio dedicado a Viṣṇu, volvió a ascender al cielo y gobernó como rey de los dioses.
7.30.51
एतदिन्द्रजितो नाम बलं यत्कीर्तितं मया ।
निर्जितस्तेन देवेन्द्रः प्राणिनो ऽन्ये तु किं पुनः ॥ ७.३०.५१ ॥
Esta es la fuerza de Indrajit que he relatado; él venció incluso al señor de los dioses, ¿qué decir entonces de los demás seres?
7.30.52
आश्चर्यमिति रामश्च लक्ष्मणश्चाब्रवीत्तदा ।
अगस्त्यवचनं श्रुत्वा वानरा राक्षसास्तदा ॥ ७.३०.५२ ॥
«¡Maravilloso!», dijeron entonces Rāma y Lakṣmaṇa. Al escuchar las palabras de Agastya, los monos y los rākṣasas también quedaron asombrados.
7.30.53
विभीषणस्तु रामस्य पार्श्वस्थो वाक्यमब्रवीत् ।
आश्चर्यं स्मारितो ऽस्म्यद्य यत्तद्दृष्टं पुरातनम् ॥ ७.३०.५३ ॥
Vibhīṣaṇa, de pie junto a Rāma, habló: «Hoy me recuerdo de la maravilla que vi hace mucho tiempo.»
7.30.54
अगस्त्यं त्वब्रवीद्रामः सत्यमेतच्छ्रुतं च मे ॥ ७.३०.५४ ॥
Rāma habló a Agastya: «Esto es verdad, y yo también lo he oído.»
7.30.55
एवं राम समुद्भूतो रावणो लोककण्टकः ।
सपुत्रो येन सङ्ग्रामे जितः शक्रः सुरेश्वरः ॥ ७.३०.५५ ॥
Así, Rāma, surgió Rāvaṇa, la espina de los mundos, por quien Śakra, señor de los dioses, fue derrotado en batalla junto con su hijo.