Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
जिते महेन्द्रे ऽतिबले रावणस्य सुतेन वै ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य ययुर्लङ्कां सुरास्तदा ॥ ७.३०.१ ॥
Quando Indra, de força imensa, foi derrotado pelo filho de Rāvaṇa, os deuses, tendo Prajāpati à frente, foram a Laṅkā.
7.30.2
तत्र रावणमासाद्य पुत्रभ्रातृभिरावृतम् ।
अब्रवीद्गगने तिष्ठन्सामपूर्वं प्रजापतिः ॥ ७.३०.२ ॥
Ali, aproximando-se de Rāvaṇa cercado por filhos e irmãos, Prajāpati, de pé no céu, falou-lhe com palavras conciliadoras.
7.30.3
वत्स रावण तुष्टो ऽस्मि पुत्रस्य तव संयुगे ।
अहो ऽस्य विक्रमौदार्यं तव तुल्यो ऽधिको ऽपि वा ॥ ७.३०.३ ॥
"Caro filho Rāvaṇa, estou satisfeito com a bravura de teu filho na batalha. Ah, sua coragem e generosidade são iguais às tuas, ou até maiores."
7.30.4
जितं हि भवता सर्वं त्रैलोक्यं स्वेन तेजसा ।
कृता प्रतिज्ञा सफला प्रीतो ऽस्मि स्वसुतेन वै ॥ ७.३०.४ ॥
Conquistaste os três mundos pelo teu próprio esplendor. O teu voto se cumpriu, e estou verdadeiramente satisfeito com o teu filho.
7.30.5
अयं च पुत्रो ऽतिबलस्तव रावण वीर्यवान् ।
जगतीन्द्रजिदित्येव परिख्यातो भविष्यति ॥ ७.३०.५ ॥
E este teu filho, ó Rāvaṇa, é muito poderoso e valente; será conhecido pelo nome de Jagatīndrajit (Indrajit, conquistador do mundo).
7.30.6
बलवान्दुर्जयश्चैव भविष्यत्येव राक्षसः ।
यं समाश्रित्य ते राजन्स्थापितास्त्रिदशा वशे ॥ ७.३०.६ ॥
Este rākṣasa será forte e invencível, ó rei; apoiando-te nele mantiveste os deuses sob teu controle.
7.30.7
तन्मुच्यतां महाबाहो महेन्द्रः पाकशासनः ।
किञ्चास्य मोक्षणार्थाय प्रयच्छन्तु दिवौकसः ॥ ७.३०.७ ॥
Portanto, ó de braços poderosos, que Mahendra, o castigador de Paka, o liberte; que os habitantes do céu dêem algo pela sua libertação.
7.30.8
अथाब्रवीन्महातेजा इन्द्रजित्समितिञ्जयः ।
अमरत्वमहं देव वृणे यद्येष मुच्यते ॥ ७.३०.८ ॥
Então Indrajit, de grande esplendor, vencedor na batalha, disse: "Ó deus, se ele for libertado, peço a imortalidade."
7.30.9
चतुष्पदां खेचराणामन्येषां वा महौजसाम् ।
वृक्षगुल्मक्षुपलतातृणोपलमहीभृताम् ॥ ७.३०.९ ॥
Dos quadrúpedes, dos seres voadores, de outros seres poderosos—das árvores, arbustos, moitas, trepadeiras, ervas, pedras e montanhas: nenhum é imortal.
7.30.10
सर्वे ऽपि जन्तवो ऽन्योन्यं भेतव्ये सति बिभ्यति ।
अतो ऽत्र लोके सर्वेषां सर्वस्माच्च भवेद्भयम् ॥ ७.३०.१० ॥
Todas as criaturas temem umas às outras; quando há algo a temer, elas têm medo. Portanto, neste mundo haveria temor para todos, e vindo de tudo.
7.30.11
ततो ऽब्रवीन्महातेजा मेघनादं प्रजापतिः ।
नास्ति सर्वामरत्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
चतुष्पदः पक्षिणश्च भूतानां वा महौजसाम् ॥ ७.३०.११ ॥
Então o Senhor das criaturas, de grande esplendor, disse a Meghanāda (Indrajit): Não existe imortalidade completa para nenhum ser vivo na terra — nem para os quadrúpedes, nem para as aves, nem para qualquer outro ser poderoso.
7.30.12
श्रुत्वा पितामहेनोक्तमिन्द्रजित्प्रभुणाव्ययम् ॥ ७.३०.१२ ॥
Tendo ouvido o que disse o avô (Brahmā), Indrajit, o senhor, [respondeu acerca do imperecível (a imortalidade)].
7.30.13
्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
अथाब्रवीत्स तत्रस्थं मेघनादो महाबलः ।
श्रूयतां वा भवेत्सिद्धिः शतक्रतुविमोक्षणे ॥ ७.३०.१३ ॥
Pois, em verdade, para qualquer ser vivo sobre a terra ... Então Meghanāda, o poderoso, que ali estava, disse: Ouvi, que haja sucesso na libertação de Śatakratu (Indra).
7.30.14
ममेष्टं नित्यशो हर्व्यैर्मन्त्रैः सम्पूज्य पावकम् ।
सङ्ग्राममवतर्त्तुं च शत्रुनिर्जयकाङ्क्षिणः ॥ ७.३०.१४ ॥
Meu (sacrifício) predileto é sempre realizado venerando o fogo sagrado com mantras e oferendas; e assim, desejando a conquista sobre os inimigos, faço-o também antes de entrar na batalha.
7.30.15
अश्वयुक्तो रथो मह्यमुत्तिष्ठेत्तु विभावसोः ।
तत्स्थस्यामरता स्यान्मे एष मे निश्चयो वरः ॥ ७.३०.१५ ॥
Que do fogo se erga para mim um carro atrelado a cavalos; e que eu, de pé sobre ele, alcance a imortalidade—esta é minha firme resolução e graça.
7.30.16
तस्मिन्यद्यसमाप्ते च जप्यहोमे विभावसौ ।
युध्येयं देव सङ्ग्रामे तदा मे स्याद्विनाशनम् ॥ ७.३०.१६ ॥
Se eu combatesse na batalha, ó deus, antes de concluídos o japa e a oferenda naquele fogo, então haveria para mim destruição.
7.30.17
सर्वो हि तपसा देव वृणोत्यमरतां पुमान् ।
विक्रमेण मया त्वेतदमरत्वं प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.१७ ॥
Ó deus, todo homem busca a imortalidade pela austeridade; mas eu pus em curso esta imortalidade pelo valor.
7.30.18
एवमस्त्विति तं चाह वाक्यं देवः पितामहः ।
मुक्तश्चेन्द्रजिता शक्रो गताश्च त्रिदिवं सुराः ॥ ७.३०.१८ ॥
«Assim seja», disse-lhe o avô divino (Brahmā); e Śakra foi libertado por Indrajit; e os deuses regressaram ao céu.
7.30.19
एतस्मिन्नन्तरे राम दीनो भ्रष्टाम्बरद्युतिः ।
इन्द्रश्चिन्तापरीतात्मा ध्यानतत्परतां गतः ॥ ७.३०.१९ ॥
Rāma, naquele momento Indra, abatido e tendo perdido o brilho de suas vestes, com a mente tomada pela aflição, mergulhou em meditação.
7.30.20
तं तु दृष्ट्वा तथाभूतं प्राह देवः प्रजापतिः ।
शतक्रतो किमु पुरा करोति स्म सुदुष्कृतम् ॥ ७.३०.२० ॥
Ao vê-lo naquele estado, o deus Prajāpati disse: Ó Śatakratu, que grave ofensa cometeste outrora?
7.30.21
अमरेन्द्र मया बह्व्यः प्रजाः सृष्टास्तथा प्रभो ।
एकवर्णाः समाभाषा एकरूपाश्च सर्वशः ॥ ७.३०.२१ ॥
Ó senhor dos imortais, ó senhor, assim criei muitos seres, todos de uma só cor, iguais na fala e em tudo de uma só forma.
7.30.22
तासां नास्ति विशेषो हि दर्शने लक्षणे ऽपि वा ।
ततो ऽहमेकाग्रमनास्ताः प्रजाः परिचिन्तयम् ॥ ७.३०.२२ ॥
Entre eles não havia distinção alguma na aparência, nem mesmo nos sinais; por isso, com a mente fixa num só ponto, refleti sobre aqueles seres.
7.30.23
सो ऽहं तासां विशेषार्थं स्त्रियमेकां विनिर्ममे ।
यद्यत्प्रजानां प्रत्यङ्गं विशिष्टं तत्तदुद्धृतम् ॥ ७.३०.२३ ॥
Então, para estabelecer uma distinção entre eles, formei uma única mulher, tomando de cada membro dos seres o que nele era distintivo e pondo-o nela.
7.30.24
ततो मया रूपगुणैरहल्या स्त्री विनिर्मिता ।
हलं नामेह वैरूपं हल्यं तत्प्रभवं भवेत् ॥ ७.३०.२४ ॥
Então, com beleza e qualidades, formei uma mulher chamada Ahalyā. Aqui a palavra 'hala' significa deformidade, e 'halya' surgiria dela.
7.30.25
यस्मान्न विद्यते हल्यं तेनाहल्येति विश्रुता ।
अहल्येति मया शक्र तस्या नाम प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
Como nela não havia defeito (halya), tornou-se famosa pelo nome Ahalyā. Ó Śakra, fui eu quem lhe deu o nome Ahalyā.
7.30.26
निर्मितायां च देवेन्द्र तस्यां नार्यां सुरर्षभ ।
भविष्यतीति कस्यैषा मम चिन्ता ततो ऽभवत् ॥ ७.३०.२६ ॥
Ó melhor dos deuses, quando aquela mulher foi criada pelo deus, então surgiu em mim a preocupação: 'De quem ela será?'
7.30.27
त्वं तु शक्र तदा नारीं जानीषे मनसा प्रभो ।
स्थानाधिकतया पत्नी ममैषेति पुरन्दर ॥ ७.३०.२७ ॥
Mas tu, ó Śakra, ó senhor, já a conhecias em tua mente: que, por sua alta condição, ela era minha esposa, ó Purandara.
7.30.28
सा मया न्यासभूता तु गौतमस्य महात्मनः ।
न्यस्ता बहूनि वर्षाणि तेन निर्यातिता च ह ॥ ७.३०.२८ ॥
Ela foi confiada por mim ao grande Gautama; permaneceu com ele por muitos anos, e então ele a devolveu.
7.30.29
ततस्तस्य परिज्ञाय महास्थैर्यं महामुनेः ।
ज्ञात्वा तपसि सिद्धिं च पत्न्यर्थं स्पर्शिता तदा ॥ ७.३०.२९ ॥
Então, tendo percebido a grande firmeza daquele grande sábio e sabendo de sua perfeição alcançada pela ascese, ela foi tocada — por causa de uma esposa.
7.30.30
सङ्क्रुद्धस्त्वं हि धर्मात्मन् गत्वा तस्याश्रमं मुनेः ।
दृष्टवांश्च तदा तां स्त्रीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.३०.३० ॥
Ó justo, foste, irado, ao eremitério daquele sábio, e então viste aquela mulher resplandecente como uma língua de fogo.
7.30.31
सा त्वया धर्षिता शक्र कामार्तेन समन्युना ।
दृष्टस्त्वं च तदा तेन ह्याश्रमे परमर्षिणा ॥ ७.३०.३१ ॥
Ó Śakra, atormentado pelo desejo e cheio de ira, tu a atacaste; e então o grande sábio te viu no eremitério.
7.30.32
ततः क्रुद्धेन तेना ऽसि शप्तः परमतेजसा ।
गतो ऽसि येन देवेन्द्र दशाभागविपर्ययम् ॥ ७.३०.३२ ॥
Então, irado, aquele de esplendor supremo te amaldiçoou, ó senhor dos deuses; por isso tua sorte foi invertida.
7.30.33
यस्मान्मे धर्षिता पत्नी त्वया वासव निर्भयम् ।
तस्मात्त्वं समरे राजञ्छत्रुहस्तं गमिष्यसि ॥ ७.३०.३३ ॥
Porque violaste sem temor a minha esposa, por isso, ó Vāsava, ó rei, cairás nas mãos do teu inimigo na batalha.
7.30.34
अयं तु भावो दुर्बुद्धे यस्त्वयेह प्रवर्तितः ।
मानुषेष्वपि लोकेषु भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३४ ॥
Ó de mente perversa, este ato que cometeste aqui se cumprirá até nos mundos dos homens; não há dúvida.
7.30.35
तत्रार्धं तस्य यः कर्ता त्वय्यर्धं निपतिष्यति ।
न च ते स्थावरं स्थानं भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३५ ॥
Metade de suas consequências cairá sobre quem o fez, e metade sobre ti; a tua posição não será firme, não há dúvida.
7.30.36
यश्च यश्च सुरेन्द्रः स्याद्ध्रुवः स न भविष्यति ।
एष शापो मया मुक्त इत्यसौ त्वां तदा ऽब्रवीत् ॥ ७.३०.३६ ॥
Quem quer que seja o senhor dos deuses, não permanecerá firme. «Esta maldição eu proferi», disse-te ele então.
7.30.37
तां तु भार्यां स निर्भर्त्स्य सो ऽब्रवीत्सुमहातपाः ।
दुर्विनीते विनिध्वंस ममाश्रमसमीपतः ॥ ७.३०.३७ ॥
Repreendendo a esposa, aquele grande asceta falou: "Ó mal-comportada, ó arruinada, perto do meu eremitério!"
7.30.38
रूपयौवनसम्पन्ना यस्मात्त्वमनवस्थिता ।
तस्माद्रूपवती लोके न त्वमेका भविष्यति ॥ ७.३०.३८ ॥
Embora dotada de beleza e juventude, foste inconstante; por isso não serás a única mulher bela no mundo.
7.30.39
रूपं च ते प्रजाः सर्वा गमिष्यन्ति न संशयः ।
यत्तदेकं समाश्रित्य विभ्रमो ऽयमुपस्थितः ॥ ७.३०.३९ ॥
A tua beleza passará a todas as gentes, sem dúvida; esta ilusão surgiu por apegar-se a uma só coisa.
7.30.40
तदाप्रभृति भूयिष्ठं प्रजा रूपसमन्विताः ।
सा तं प्रसादयामास महर्षिं गौतमं तदा ॥ ७.३०.४० ॥
Desde então a maioria das pessoas tornou-se dotada de beleza. Então ela procurou apaziguar o grande sábio Gautama.
7.30.41
अज्ञानाद्धर्षिता विप्र त्वद्रूपेण दिवौकसा ।
न कामकाराद्विप्रर्षे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.३०.४१ ॥
Ó brâmane, por ignorância fui seduzida pelo deus com a tua forma, não por desejo. Ó sábio brâmane, deverias conceder-me a tua graça.
7.30.42
अहल्यया त्वेवमुक्तः प्रत्युवाच स गौतमः ।
उत्पत्स्यति महातेजा इक्ष्वाकूणां महारथः ॥ ७.३०.४२ ॥
Quando Ahalyā assim falou, Gautama respondeu: "Entre os Ikṣvākus nascerá um grande auriga de grande esplendor."
7.30.43
रामो नाम श्रुतो लोके वनं चाप्युपयास्यति ।
ब्राह्मणार्थे महाबाहुर्विष्णुर्मानुषविग्रहः ।
तं द्रक्ष्यसि यदा भद्रे ततः पूता भविष्यसि ॥ ७.३०.४३ ॥
Aquele conhecido no mundo pelo nome de Rāma, o de braços poderosos, Viṣṇu em forma humana, também virá à floresta pelo bem dos brāhmaṇas. Ó venturosa, quando o vires, então estarás purificada.
7.30.44
स हि पावयितुं शक्तस्त्वया यद्दुष्कृतं कृतम् ।
तस्यातिथ्यं च कृत्वा वै मत्समीपं गमिष्यसि ॥ ७.३०.४४ ॥
Somente ele é capaz de purificar a falta que cometeste. Depois de lhe oferecer hospitalidade, virás à minha presença.
7.30.45
वत्स्यसि त्वं मया सार्धं तदा हि वरवर्णिनि ।
एवमुक्त्वा स विप्रर्षिराजगाम स्वमाश्रमम् ॥ ७.३०.४५ ॥
Então habitarás comigo, ó de belo semblante. Tendo dito isso, aquele sábio entre os brāhmaṇas foi para o seu próprio eremitério.
7.30.46
तपश्चाचार सुमहत्सा पत्नी ब्रह्मवादिनः ।
शापोत्सर्गाद्धि तस्येदं मुनेः सर्वमुपस्थितम् ॥ ७.३०.४६ ॥
A esposa daquele brahmavādin praticou uma austeridade muito grande. Na verdade, tudo isso lhe sobreveio por causa da maldição lançada por aquele sábio.
7.30.47
तत्स्मर त्वं महाबाहो दुष्कृतं यत्त्वया कृतम् ।
तेन त्वं ग्रहणं शत्रोर्यातो नान्येन वासव ॥ ७.३०.४७ ॥
Portanto, ó de braços poderosos, lembra-te da má ação que cometeste. Ó Vāsava, foi por essa causa, e não por outra, que caíste nas mãos do inimigo.
7.30.48
शीघ्रं वै यज यज्ञं त्वं वैष्णवं सुसमाहितः ।
पावितस्तेन यज्ञेन यास्यसे त्रिदिवं ततः ॥ ७.३०.४८ ॥
Depressa, realiza com plena concentração o sacrifício vaiṣṇava. Purificado por esse sacrifício, irás então para o céu.
7.30.49
पुत्रश्च तव देवेन्द्र न विनष्टो महारणे ।
नीतः सन्निहितश्चैव आर्यकेण महोदधौ ॥ ७.३०.४९ ॥
Ó senhor dos deuses, teu filho não foi destruído na grande batalha; foi levado e mantido em segurança por Āryaka no grande oceano.
7.30.50
एतच्छ्रुत्वा महेन्द्रस्तु यज्ञमिष्ट्वा च वैष्णवम् ।
पुनस्त्रिदिवमाक्रामदन्वशासच्च देवराट् ॥ ७.३०.५० ॥
Ao ouvir isso, o grande Indra realizou um sacrifício dedicado a Viṣṇu, subiu novamente ao céu e governou como rei dos deuses.
7.30.51
एतदिन्द्रजितो नाम बलं यत्कीर्तितं मया ।
निर्जितस्तेन देवेन्द्रः प्राणिनो ऽन्ये तु किं पुनः ॥ ७.३०.५१ ॥
Esta é a força de Indrajit que descrevi; ele venceu até o senhor dos deuses, o que dizer dos outros seres?
7.30.52
आश्चर्यमिति रामश्च लक्ष्मणश्चाब्रवीत्तदा ।
अगस्त्यवचनं श्रुत्वा वानरा राक्षसास्तदा ॥ ७.३०.५२ ॥
«Maravilhoso!», disseram então Rāma e Lakṣmaṇa. Ao ouvir as palavras de Agastya, os macacos e os rākṣasas também ficaram admirados.
7.30.53
विभीषणस्तु रामस्य पार्श्वस्थो वाक्यमब्रवीत् ।
आश्चर्यं स्मारितो ऽस्म्यद्य यत्तद्दृष्टं पुरातनम् ॥ ७.३०.५३ ॥
Vibhīṣaṇa, de pé ao lado de Rāma, falou: «Hoje recordo a maravilha que vi há muito tempo.»
7.30.54
अगस्त्यं त्वब्रवीद्रामः सत्यमेतच्छ्रुतं च मे ॥ ७.३०.५४ ॥
Rāma disse a Agastya: «Isto é verdade, e eu também o ouvi.»
7.30.55
एवं राम समुद्भूतो रावणो लोककण्टकः ।
सपुत्रो येन सङ्ग्रामे जितः शक्रः सुरेश्वरः ॥ ७.३०.५५ ॥
Assim, Rāma, surgiu Rāvaṇa, o espinho dos mundos, por quem Śakra, senhor dos deuses, foi derrotado em batalha juntamente com seu filho.