വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
जिते महेन्द्रे ऽतिबले रावणस्य सुतेन वै ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य ययुर्लङ्कां सुरास्तदा ॥ ७.३०.१ ॥
രാവണന്റെ പുത്രൻ അതിബലവാനായ ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയെ മുൻനിർത്തി ലങ്കയിലേക്ക് പോയി.
7.30.2
तत्र रावणमासाद्य पुत्रभ्रातृभिरावृतम् ।
अब्रवीद्गगने तिष्ठन्सामपूर्वं प्रजापतिः ॥ ७.३०.२ ॥
അവിടെ പുത്രന്മാരാലും സഹോദരന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട രാവണന്റെ അടുത്തെത്തി, ആകാശത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് പ്രജാപതി സാമ്യഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
7.30.3
वत्स रावण तुष्टो ऽस्मि पुत्रस्य तव संयुगे ।
अहो ऽस्य विक्रमौदार्यं तव तुल्यो ऽधिको ऽपि वा ॥ ७.३०.३ ॥
"പ്രിയ വത്സാ രാവണാ, നിന്റെ പുത്രന്റെ യുദ്ധവിക്രമത്തിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്. അഹോ, ഇവന്റെ ശൗര്യവും ഔദാര്യവും നിനക്ക് തുല്യമോ അതിലധികമോ ആണ്."
7.30.4
जितं हि भवता सर्वं त्रैलोक्यं स्वेन तेजसा ।
कृता प्रतिज्ञा सफला प्रीतो ऽस्मि स्वसुतेन वै ॥ ७.३०.४ ॥
നീ സ്വന്തം തേജസ്സുകൊണ്ട് മൂന്നു ലോകങ്ങളും ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. നിന്റെ പ്രതിജ്ഞ സഫലമായി; സ്വന്തം പുത്രനാൽ ഞാൻ സത്യമായും സന്തുഷ്ടനാണ്.
7.30.5
अयं च पुत्रो ऽतिबलस्तव रावण वीर्यवान् ।
जगतीन्द्रजिदित्येव परिख्यातो भविष्यति ॥ ७.३०.५ ॥
ഈ നിന്റെ പുത്രൻ, ഓ രാവണാ, അതിബലവാനും വീര്യവാനുമാണ്; 'ജഗതീന്ദ്രജിത്' (ലോകത്തെ ജയിച്ച ഇന്ദ്രജിത്) എന്ന പേരിൽ അവൻ പ്രസിദ്ധനാകും.
7.30.6
बलवान्दुर्जयश्चैव भविष्यत्येव राक्षसः ।
यं समाश्रित्य ते राजन्स्थापितास्त्रिदशा वशे ॥ ७.३०.६ ॥
ഈ രാക്ഷസൻ ബലവാനും അജയ്യനുമാകും, ഓ രാജാവേ; ഇവനെ ആശ്രയിച്ചാണ് നീ ദേവന്മാരെ നിന്റെ വശത്ത് നിർത്തിയിരിക്കുന്നത്.
7.30.7
तन्मुच्यतां महाबाहो महेन्द्रः पाकशासनः ।
किञ्चास्य मोक्षणार्थाय प्रयच्छन्तु दिवौकसः ॥ ७.३०.७ ॥
അതിനാൽ, മഹാബാഹുവേ, പാകശാസനനായ മഹേന്ദ്രൻ ഇവനെ വിട്ടയക്കട്ടെ; സ്വർഗവാസികളായ ദേവന്മാർ ഇവന്റെ മോചനത്തിനായി എന്തെങ്കിലും നൽകട്ടെ.
7.30.8
अथाब्रवीन्महातेजा इन्द्रजित्समितिञ्जयः ।
अमरत्वमहं देव वृणे यद्येष मुच्यते ॥ ७.३०.८ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയും യുദ്ധവിജയിയുമായ ഇന്ദ്രജിത്ത് പറഞ്ഞു: "ദേവാ, ഇവനെ മോചിപ്പിക്കുമെങ്കിൽ, ഞാൻ അമരത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്നു."
7.30.9
चतुष्पदां खेचराणामन्येषां वा महौजसाम् ।
वृक्षगुल्मक्षुपलतातृणोपलमहीभृताम् ॥ ७.३०.९ ॥
നാൽക്കാലികൾ, ആകാശത്തു പറക്കുന്നവ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റു മഹാശക്തികൾ—വൃക്ഷങ്ങൾ, കുറ്റിച്ചെടികൾ, പടർപ്പുകൾ, വള്ളികൾ, പുല്ല്, കല്ലുകൾ, പർവതങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും (അമരത്വമില്ല).
7.30.10
सर्वे ऽपि जन्तवो ऽन्योन्यं भेतव्ये सति बिभ्यति ।
अतो ऽत्र लोके सर्वेषां सर्वस्माच्च भवेद्भयम् ॥ ७.३०.१० ॥
എല്ലാ ജീവികളും പരസ്പരം ഭയപ്പെടുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ടതുള്ളപ്പോൾ അവ ഭയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഈ ലോകത്ത് എല്ലാവർക്കും, എല്ലാത്തിൽനിന്നും ഭയം ഉണ്ടാകും.
7.30.11
ततो ऽब्रवीन्महातेजा मेघनादं प्रजापतिः ।
नास्ति सर्वामरत्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
चतुष्पदः पक्षिणश्च भूतानां वा महौजसाम् ॥ ७.३०.११ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ പ്രജാപതി (ബ്രഹ്മാവ്) മേഘനാദനോട് (ഇന്ദ്രജിത്തിനോട്) പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ ഒരു ജീവിക്കും പൂർണ അമരത്വമില്ല—നാൽക്കാലികൾക്കും പക്ഷികൾക്കും മഹാശക്തിയുള്ള മറ്റൊരു ജീവിക്കും ഇല്ല.
7.30.12
श्रुत्वा पितामहेनोक्तमिन्द्रजित्प्रभुणाव्ययम् ॥ ७.३०.१२ ॥
പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) പറഞ്ഞതു കേട്ട ഇന്ദ്രജിത്ത്, പ്രഭു പറഞ്ഞ അവ്യയമായ (അമരത്വത്തെക്കുറിച്ച്) — (പ്രതികരിച്ചു).
7.30.13
्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
अथाब्रवीत्स तत्रस्थं मेघनादो महाबलः ।
श्रूयतां वा भवेत्सिद्धिः शतक्रतुविमोक्षणे ॥ ७.३०.१३ ॥
ഭൂമിയിൽ ഏതൊരു ജീവിക്കും യഥാർത്ഥത്തിൽ ... അപ്പോൾ അവിടെ നിന്നിരുന്ന മഹാബലനായ മേഘനാദൻ പറഞ്ഞു: കേൾക്കുക, ശതക്രതുവിനെ (ഇന്ദ്രനെ) മോചിപ്പിക്കുന്നതിൽ സിദ്ധി ഉണ്ടാകട്ടെ.
7.30.14
ममेष्टं नित्यशो हर्व्यैर्मन्त्रैः सम्पूज्य पावकम् ।
सङ्ग्राममवतर्त्तुं च शत्रुनिर्जयकाङ्क्षिणः ॥ ७.३०.१४ ॥
എനിക്ക് പ്രിയമായ (യജ്ഞം) എപ്പോഴും മന്ത്രങ്ങളാലും ഹവിസ്സുകളാലും അഗ്നിയെ പൂജിച്ചാണ് നടത്തുന്നത്; ശത്രുക്കളെ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുന്നു.
7.30.15
अश्वयुक्तो रथो मह्यमुत्तिष्ठेत्तु विभावसोः ।
तत्स्थस्यामरता स्यान्मे एष मे निश्चयो वरः ॥ ७.३०.१५ ॥
അഗ്നിയിൽ നിന്ന് എനിക്കായി കുതിരകൾ പൂട്ടിയ രഥം ഉയരട്ടെ; അതിൽ നിൽക്കുന്ന എനിക്ക് അമരത്വം ഉണ്ടാകട്ടെ—ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനവും വരവും.
7.30.16
तस्मिन्यद्यसमाप्ते च जप्यहोमे विभावसौ ।
युध्येयं देव सङ्ग्रामे तदा मे स्याद्विनाशनम् ॥ ७.३०.१६ ॥
ആ അഗ്നിയിൽ ജപവും ഹോമവും പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്താൽ, ഹേ ദേവാ, അന്ന് എനിക്ക് നാശം സംഭവിക്കും.
7.30.17
सर्वो हि तपसा देव वृणोत्यमरतां पुमान् ।
विक्रमेण मया त्वेतदमरत्वं प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.१७ ॥
ഹേ ദേവാ, ഓരോ മനുഷ്യനും തപസ്സിനാൽ അമരത്വം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ പരാക്രമത്താൽ ഈ അമരത്വം നേടാൻ ആരംഭിച്ചു.
7.30.18
एवमस्त्विति तं चाह वाक्यं देवः पितामहः ।
मुक्तश्चेन्द्रजिता शक्रो गताश्च त्रिदिवं सुराः ॥ ७.३०.१८ ॥
'അങ്ങനെ ആകട്ടെ' എന്ന് ദേവപിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) അവനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. ഇന്ദ്രജിത്തിനാൽ ശക്രൻ മോചിതനായി; ദേവന്മാർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
7.30.19
एतस्मिन्नन्तरे राम दीनो भ्रष्टाम्बरद्युतिः ।
इन्द्रश्चिन्तापरीतात्मा ध्यानतत्परतां गतः ॥ ७.३०.१९ ॥
രാമാ, ആ സമയത്ത് ദീനനായി, വസ്ത്രവും പ്രഭയും നഷ്ടപ്പെട്ട ഇന്ദ്രൻ, ചിന്തയാൽ മനസ്സ് വലയം ചെയ്യപ്പെട്ട് ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചു.
7.30.20
तं तु दृष्ट्वा तथाभूतं प्राह देवः प्रजापतिः ।
शतक्रतो किमु पुरा करोति स्म सुदुष्कृतम् ॥ ७.३०.२० ॥
അവന്റെ ആ നിലകണ്ട് ദേവനായ പ്രജാപതി പറഞ്ഞു: ഓ ശതക്രതു, നീ മുൻപ് എന്ത് വലിയ പാപമാണ് ചെയ്തത്?
7.30.21
अमरेन्द्र मया बह्व्यः प्रजाः सृष्टास्तथा प्रभो ।
एकवर्णाः समाभाषा एकरूपाश्च सर्वशः ॥ ७.३०.२१ ॥
ഹേ അമരേന്ദ്ര, ഹേ പ്രഭോ, ഇപ്രകാരം ഞാൻ പലരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; അവർ ഒരേ വർണമുള്ളവരും ഒരേ സംസാരമുള്ളവരും എല്ലാവിധത്തിലും ഒരേ രൂപമുള്ളവരുമാണ്.
7.30.22
तासां नास्ति विशेषो हि दर्शने लक्षणे ऽपि वा ।
ततो ऽहमेकाग्रमनास्ताः प्रजाः परिचिन्तयम् ॥ ७.३०.२२ ॥
അവർക്കിടയിൽ രൂപത്തിലോ ലക്ഷണത്തിലോ ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ ആ ജീവികളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു.
7.30.23
सो ऽहं तासां विशेषार्थं स्त्रियमेकां विनिर्ममे ।
यद्यत्प्रजानां प्रत्यङ्गं विशिष्टं तत्तदुद्धृतम् ॥ ७.३०.२३ ॥
അവർക്കിടയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാക്കാൻ ഞാൻ ഒരു സ്ത്രീയെ നിർമ്മിച്ചു; ജീവികളുടെ ഓരോ അംഗത്തിലും വിശിഷ്ടമായത് എടുത്ത് അവളിൽ ചേർത്തു.
7.30.24
ततो मया रूपगुणैरहल्या स्त्री विनिर्मिता ।
हलं नामेह वैरूपं हल्यं तत्प्रभवं भवेत् ॥ ७.३०.२४ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ രൂപഗുണങ്ങളോടുകൂടിയ അഹല്യ എന്ന സ്ത്രീയെ നിർമ്മിച്ചു. ഇവിടെ 'ഹലം' എന്നത് വൈരൂപ്യത്തെയും, 'ഹല്യം' അതിൽനിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
7.30.25
यस्मान्न विद्यते हल्यं तेनाहल्येति विश्रुता ।
अहल्येति मया शक्र तस्या नाम प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
അവളിൽ ദോഷം (ഹല്യം) ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവൾ 'അഹല്യ' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായി. ഓ ശക്രാ, ഞാൻ അവൾക്ക് 'അഹല്യ' എന്ന പേര് നൽകി.
7.30.26
निर्मितायां च देवेन्द्र तस्यां नार्यां सुरर्षभ ।
भविष्यतीति कस्यैषा मम चिन्ता ततो ऽभवत् ॥ ७.३०.२६ ॥
ഓ ദേവശ്രേഷ്ഠാ, ദേവൻ ആ സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, 'ഇവൾ ആരുടേതാകും?' എന്ന ചിന്ത എനിക്കുണ്ടായി.
7.30.27
त्वं तु शक्र तदा नारीं जानीषे मनसा प्रभो ।
स्थानाधिकतया पत्नी ममैषेति पुरन्दर ॥ ७.३०.२७ ॥
എന്നാൽ ഓ ശക്രാ, ഓ പ്രഭോ, അന്നുതന്നെ നീ ആ സ്ത്രീയെ മനസ്സിൽ അറിഞ്ഞിരുന്നു; അവളുടെ ഉന്നത സ്ഥാനം കാരണം അവൾ എന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന്, ഓ പുരന്ദരാ.
7.30.28
सा मया न्यासभूता तु गौतमस्य महात्मनः ।
न्यस्ता बहूनि वर्षाणि तेन निर्यातिता च ह ॥ ७.३०.२८ ॥
അവളെ എന്നാൽ മഹാത്മാവായ ഗൗതമന്റെ പക്കൽ ന്യാസമായി വെച്ചു; പല വർഷങ്ങൾ അവളെ അവന്റെ പക്കൽ വെച്ചു, പിന്നീട് അവൻ അവളെ തിരികെ അയച്ചു.
7.30.29
ततस्तस्य परिज्ञाय महास्थैर्यं महामुनेः ।
ज्ञात्वा तपसि सिद्धिं च पत्न्यर्थं स्पर्शिता तदा ॥ ७.३०.२९ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാമുനിയുടെ മഹത്തായ ദൃഢതയും തപസ്സിലെ സിദ്ധിയും അറിഞ്ഞ്, ഭാര്യയ്ക്കുവേണ്ടി അവളെ അപ്പോൾ സ്പർശിച്ചു.
7.30.30
सङ्क्रुद्धस्त्वं हि धर्मात्मन् गत्वा तस्याश्रमं मुनेः ।
दृष्टवांश्च तदा तां स्त्रीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.३०.३० ॥
ഓ ധർമ്മാത്മാവേ, നീ കോപിച്ച് ആ മുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി; അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീയെ അഗ്നിജ്വാല പോലെ ജ്വലിക്കുന്നവളായി നീ കണ്ടു.
7.30.31
सा त्वया धर्षिता शक्र कामार्तेन समन्युना ।
दृष्टस्त्वं च तदा तेन ह्याश्रमे परमर्षिणा ॥ ७.३०.३१ ॥
ഹേ ശക്ര, കാമപീഡിതനായും കോപത്തോടെയും നീ അവളെ അപമാനിച്ചു; അപ്പോൾ ആ പരമർഷി ആശ്രമത്തിൽവെച്ച് നിന്നെ കണ്ടു.
7.30.32
ततः क्रुद्धेन तेना ऽसि शप्तः परमतेजसा ।
गतो ऽसि येन देवेन्द्र दशाभागविपर्ययम् ॥ ७.३०.३२ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ആ പരമതേജസ്വി നിന്നെ ശപിച്ചു; ദേവേന്ദ്രാ, അതിനാൽ നിന്റെ ഭാഗ്യദശ വിപരീതമായി.
7.30.33
यस्मान्मे धर्षिता पत्नी त्वया वासव निर्भयम् ।
तस्मात्त्वं समरे राजञ्छत्रुहस्तं गमिष्यसि ॥ ७.३०.३३ ॥
നീ ഭയമില്ലാതെ എന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിച്ചു; അതിനാൽ വാസവാ, രാജാവേ, നീ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ കൈയിൽ വീഴും.
7.30.34
अयं तु भावो दुर्बुद्धे यस्त्वयेह प्रवर्तितः ।
मानुषेष्वपि लोकेषु भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३४ ॥
ദുർബുദ്ധേ, ഇവിടെ നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം മനുഷ്യലോകങ്ങളിലും ഉണ്ടാകും; സംശയമില്ല.
7.30.35
तत्रार्धं तस्य यः कर्ता त्वय्यर्धं निपतिष्यति ।
न च ते स्थावरं स्थानं भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३५ ॥
ആ പ്രവൃത്തിയുടെ പകുതി ഫലം അത് ചെയ്തവന്മേലും, പകുതി നിന്റെ മേലും വീഴും; നിന്റെ സ്ഥാനം സ്ഥിരമായിരിക്കില്ല; സംശയമില്ല.
7.30.36
यश्च यश्च सुरेन्द्रः स्याद्ध्रुवः स न भविष्यति ।
एष शापो मया मुक्त इत्यसौ त्वां तदा ऽब्रवीत् ॥ ७.३०.३६ ॥
ആരെല്ലാം ഇന്ദ്രനാകുന്നുവോ അവരാരും സ്ഥിരമായിരിക്കില്ല. "ഈ ശാപം ഞാൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം അപ്പോൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
7.30.37
तां तु भार्यां स निर्भर्त्स्य सो ऽब्रवीत्सुमहातपाः ।
दुर्विनीते विनिध्वंस ममाश्रमसमीपतः ॥ ७.३०.३७ ॥
ആ ഭാര്യയെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് ആ മഹാതപസ്വി പറഞ്ഞു: "ദുർനടത്തക്കാരീ, നശിച്ചവളേ, എന്റെ ആശ്രമത്തിനടുത്തുവെച്ചുതന്നെ!"
7.30.38
रूपयौवनसम्पन्ना यस्मात्त्वमनवस्थिता ।
तस्माद्रूपवती लोके न त्वमेका भविष्यति ॥ ७.३०.३८ ॥
രൂപവും യൗവനവും ഉള്ളവളായിരുന്നിട്ടും നീ അസ്ഥിരയായിരുന്നു; അതിനാൽ ലോകത്തിൽ നീ മാത്രം സുന്ദരിയായിരിക്കില്ല.
7.30.39
रूपं च ते प्रजाः सर्वा गमिष्यन्ति न संशयः ।
यत्तदेकं समाश्रित्य विभ्रमो ऽयमुपस्थितः ॥ ७.३०.३९ ॥
നിന്റെ രൂപം എല്ലാ പ്രജകളിലേക്കും പോകും, സംശയമില്ല; ഒന്നിനെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഈ വിഭ്രമം ഉണ്ടായത്.
7.30.40
तदाप्रभृति भूयिष्ठं प्रजा रूपसमन्विताः ।
सा तं प्रसादयामास महर्षिं गौतमं तदा ॥ ७.३०.४० ॥
അന്നുമുതൽ പ്രജകൾ മിക്കവാറും സുന്ദരരായി. അപ്പോൾ അവൾ ആ മഹർഷി ഗൗതമനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
7.30.41
अज्ञानाद्धर्षिता विप्र त्वद्रूपेण दिवौकसा ।
न कामकाराद्विप्रर्षे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.३०.४१ ॥
വിപ്രാ, അജ്ഞാനത്താൽ നിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള ദേവനാൽ ഞാൻ മോഹിതയായി; കാമവശത്താലല്ല. വിപ്രർഷേ, അനുഗ്രഹം ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾ യോഗ്യനാണ്.
7.30.42
अहल्यया त्वेवमुक्तः प्रत्युवाच स गौतमः ।
उत्पत्स्यति महातेजा इक्ष्वाकूणां महारथः ॥ ७.३०.४२ ॥
അഹല്യ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗൗതമൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഇക്ഷ്വാകുക്കളിൽ മഹാതേജസ്വിയും മഹാരഥനുമായ ഒരാൾ ജനിക്കും."
7.30.43
रामो नाम श्रुतो लोके वनं चाप्युपयास्यति ।
ब्राह्मणार्थे महाबाहुर्विष्णुर्मानुषविग्रहः ।
तं द्रक्ष्यसि यदा भद्रे ततः पूता भविष्यसि ॥ ७.३०.४३ ॥
രാമൻ എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായ, മഹാബാഹുവായ വിഷ്ണു മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്കുവേണ്ടി വനത്തിലും വരും. ഭദ്രേ, നീ അവനെ കാണുമ്പോൾ പവിത്രയാകും.
7.30.44
स हि पावयितुं शक्तस्त्वया यद्दुष्कृतं कृतम् ।
तस्यातिथ्यं च कृत्वा वै मत्समीपं गमिष्यसि ॥ ७.३०.४४ ॥
നീ ചെയ്ത ദുഷ്കൃത്യത്തെ ശുദ്ധമാക്കാൻ അവന് മാത്രമേ കഴിയൂ. അവനെ സത്കരിച്ച ശേഷം നീ എന്റെ സമീപത്തേക്ക് വരും.
7.30.45
वत्स्यसि त्वं मया सार्धं तदा हि वरवर्णिनि ।
एवमुक्त्वा स विप्रर्षिराजगाम स्वमाश्रमम् ॥ ७.३०.४५ ॥
അപ്പോൾ നീ എന്നോടുകൂടി വസിക്കും, സുന്ദരവർണ്ണേ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ വിപ്രർഷി തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
7.30.46
तपश्चाचार सुमहत्सा पत्नी ब्रह्मवादिनः ।
शापोत्सर्गाद्धि तस्येदं मुनेः सर्वमुपस्थितम् ॥ ७.३०.४६ ॥
ആ ബ്രഹ്മവാദിയുടെ ഭാര്യ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു. ആ മുനിയുടെ ശാപം പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം അവൾക്ക് സംഭവിച്ചത്.
7.30.47
तत्स्मर त्वं महाबाहो दुष्कृतं यत्त्वया कृतम् ।
तेन त्वं ग्रहणं शत्रोर्यातो नान्येन वासव ॥ ७.३०.४७ ॥
അതിനാൽ, മഹാബാഹോ, നീ ചെയ്ത ദുഷ്കൃത്യം ഓർമ്മിക്കുക. വാസവാ, ആ കാരണത്താലാണ് നീ ശത്രുവിന്റെ പിടിയിലായത്, മറ്റൊന്നുകൊണ്ടല്ല.
7.30.48
शीघ्रं वै यज यज्ञं त्वं वैष्णवं सुसमाहितः ।
पावितस्तेन यज्ञेन यास्यसे त्रिदिवं ततः ॥ ७.३०.४८ ॥
വേഗം നീ പൂർണ്ണ ഏകാഗ്രതയോടെ വൈഷ്ണവ യജ്ഞം ചെയ്യുക. ആ യജ്ഞത്താൽ ശുദ്ധനായി നീ പിന്നീട് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
7.30.49
पुत्रश्च तव देवेन्द्र न विनष्टो महारणे ।
नीतः सन्निहितश्चैव आर्यकेण महोदधौ ॥ ७.३०.४९ ॥
ദേവേന്ദ്രാ, നിന്റെ പുത്രൻ ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ നശിച്ചിട്ടില്ല; ആര്യകൻ അവനെ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചു.
7.30.50
एतच्छ्रुत्वा महेन्द्रस्तु यज्ञमिष्ट्वा च वैष्णवम् ।
पुनस्त्रिदिवमाक्रामदन्वशासच्च देवराट् ॥ ७.३०.५० ॥
ഇതു കേട്ട് മഹേന്ദ്രൻ വൈഷ്ണവയജ്ഞം ചെയ്ത് വീണ്ടും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കയറി ദേവരാജനായി ഭരിച്ചു.
7.30.51
एतदिन्द्रजितो नाम बलं यत्कीर्तितं मया ।
निर्जितस्तेन देवेन्द्रः प्राणिनो ऽन्ये तु किं पुनः ॥ ७.३०.५१ ॥
ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഈ ബലമാണ് ഞാൻ വിവരിച്ചത്; അവൻ ദേവേന്ദ്രനെപ്പോലും ജയിച്ചു, മറ്റു ജീവികളെപ്പറ്റി എന്തു പറയാൻ?
7.30.52
आश्चर्यमिति रामश्च लक्ष्मणश्चाब्रवीत्तदा ।
अगस्त्यवचनं श्रुत्वा वानरा राक्षसास्तदा ॥ ७.३०.५२ ॥
'അത്ഭുതം!' എന്ന് അപ്പോൾ രാമനും ലക്ഷ്മണനും പറഞ്ഞു. അഗസ്ത്യന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
7.30.53
विभीषणस्तु रामस्य पार्श्वस्थो वाक्यमब्रवीत् ।
आश्चर्यं स्मारितो ऽस्म्यद्य यत्तद्दृष्टं पुरातनम् ॥ ७.३०.५३ ॥
രാമന്റെ അരികിൽ നിന്നിരുന്ന വിഭീഷണൻ പറഞ്ഞു: 'പണ്ട് ഞാൻ കണ്ട ആ അത്ഭുതം ഇന്ന് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നു.'
7.30.54
अगस्त्यं त्वब्रवीद्रामः सत्यमेतच्छ्रुतं च मे ॥ ७.३०.५४ ॥
രാമൻ അഗസ്ത്യനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇത് സത്യമാണ്; ഞാനും ഇത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.'
7.30.55
एवं राम समुद्भूतो रावणो लोककण्टकः ।
सपुत्रो येन सङ्ग्रामे जितः शक्रः सुरेश्वरः ॥ ७.३०.५५ ॥
രാമാ, ഇങ്ങനെയാണ് ലോകങ്ങൾക്ക് മുള്ളായ രാവണൻ ഉത്ഭവിച്ചത്; പുത്രനോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ ദേവേന്ദ്രനെയും അവൻ ജയിച്ചു.