ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
जिते महेन्द्रे ऽतिबले रावणस्य सुतेन वै ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य ययुर्लङ्कां सुरास्तदा ॥ ७.३०.१ ॥
ರಾವಣನ ಮಗನು ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಗೆದ್ದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಲಂಕೆಗೆ ಹೋದರು.
7.30.2
तत्र रावणमासाद्य पुत्रभ्रातृभिरावृतम् ।
अब्रवीद्गगने तिष्ठन्सामपूर्वं प्रजापतिः ॥ ७.३०.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸಹೋದರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ರಾವಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಸಾಮಭಾವದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
7.30.3
वत्स रावण तुष्टो ऽस्मि पुत्रस्य तव संयुगे ।
अहो ऽस्य विक्रमौदार्यं तव तुल्यो ऽधिको ऽपि वा ॥ ७.३०.३ ॥
"ಪ್ರಿಯ ವತ್ಸ ರಾವಣ, ನಿನ್ನ ಮಗನ ಯುದ್ಧ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಅಹೋ, ಇವನ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಔದಾರ್ಯ ನಿನಗೆ ಸಮಾನ, ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು."
7.30.4
जितं हि भवता सर्वं त्रैलोक्यं स्वेन तेजसा ।
कृता प्रतिज्ञा सफला प्रीतो ऽस्मि स्वसुतेन वै ॥ ७.३०.४ ॥
ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಗೆದ್ದಿದ್ದೀಯೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಫಲಿಸಿತು; ನಿನ್ನ ಮಗನಿಂದ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
7.30.5
अयं च पुत्रो ऽतिबलस्तव रावण वीर्यवान् ।
जगतीन्द्रजिदित्येव परिख्यातो भविष्यति ॥ ७.३०.५ ॥
ಈ ನಿನ್ನ ಮಗ, ಓ ರಾವಣ, ಅತಿಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯವಂತನು; 'ಜಗತೀಂದ್ರಜಿತ್' (ಜಗತ್ತನ್ನು ಗೆದ್ದ ಇಂದ್ರಜಿತ್) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು.
7.30.6
बलवान्दुर्जयश्चैव भविष्यत्येव राक्षसः ।
यं समाश्रित्य ते राजन्स्थापितास्त्रिदशा वशे ॥ ७.३०.६ ॥
ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಅಜೇಯನಾಗುವನು, ಓ ರಾಜನೇ; ಇವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿಯೇ ನೀನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವೆ.
7.30.7
तन्मुच्यतां महाबाहो महेन्द्रः पाकशासनः ।
किञ्चास्य मोक्षणार्थाय प्रयच्छन्तु दिवौकसः ॥ ७.३०.७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಪಾಕಶಾಸನನಾದ ಮಹೇಂದ್ರನು ಇವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಿ; ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳು ಇವನ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಲಿ.
7.30.8
अथाब्रवीन्महातेजा इन्द्रजित्समितिञ्जयः ।
अमरत्वमहं देव वृणे यद्येष मुच्यते ॥ ७.३०.८ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಯುದ್ಧ ವಿಜಯಿಯೂ ಆದ ಇಂದ್ರಜಿತ್ತು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ದೇವ, ಇವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾನು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ."
7.30.9
चतुष्पदां खेचराणामन्येषां वा महौजसाम् ।
वृक्षगुल्मक्षुपलतातृणोपलमहीभृताम् ॥ ७.३०.९ ॥
ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಜೀವಿಗಳು, ಅಥವಾ ಇತರ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠರು—ಮರಗಳು, ಪೊದೆಗಳು, ಗುಲ್ಮಗಳು, ಬಳ್ಳಿಗಳು, ಹುಲ್ಲು, ಕಲ್ಲುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು—ಇವುಗಳಿಗೂ (ಅಮರತ್ವವಿಲ್ಲ).
7.30.10
सर्वे ऽपि जन्तवो ऽन्योन्यं भेतव्ये सति बिभ्यति ।
अतो ऽत्र लोके सर्वेषां सर्वस्माच्च भवेद्भयम् ॥ ७.३०.१० ॥
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಭಯಪಡುತ್ತವೆ; ಭಯಪಡಬೇಕಾದದ್ದು ಇದ್ದಾಗ ಅವು ಭಯಪಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಭಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
7.30.11
ततो ऽब्रवीन्महातेजा मेघनादं प्रजापतिः ।
नास्ति सर्वामरत्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
चतुष्पदः पक्षिणश्च भूतानां वा महौजसाम् ॥ ७.३०.११ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯು (ಬ್ರಹ್ಮನು) ಮೇಘನಾದನಿಗೆ (ಇಂದ್ರಜಿತ್ತಿಗೆ) ಹೇಳಿದನು: ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಮರತ್ವವಿಲ್ಲ—ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ, ಯಾವ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಜೀವಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
7.30.12
श्रुत्वा पितामहेनोक्तमिन्द्रजित्प्रभुणाव्ययम् ॥ ७.३०.१२ ॥
ಪಿತಾಮಹನು (ಬ್ರಹ್ಮನು) ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇಂದ್ರಜಿತ್ತು ಪ್ರಭುವಿನ ಹೇಳಿದ ಅವ್ಯಯ (ಅಮರತ್ವದ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದನು).
7.30.13
्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
अथाब्रवीत्स तत्रस्थं मेघनादो महाबलः ।
श्रूयतां वा भवेत्सिद्धिः शतक्रतुविमोक्षणे ॥ ७.३०.१३ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಗೂ ನಿಜವಾಗಿ ... ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಾಬಲ ಮೇಘನಾದನು ಹೇಳಿದನು: ಕೇಳಿ, ಶತಕ್ರತುವಿನ (ಇಂದ್ರನ) ಬಿಡುಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಲಿ.
7.30.14
ममेष्टं नित्यशो हर्व्यैर्मन्त्रैः सम्पूज्य पावकम् ।
सङ्ग्राममवतर्त्तुं च शत्रुनिर्जयकाङ्क्षिणः ॥ ७.३०.१४ ॥
ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ (ಯಜ್ಞ) ಸದಾ ಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಹವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
7.30.15
अश्वयुक्तो रथो मह्यमुत्तिष्ठेत्तु विभावसोः ।
तत्स्थस्यामरता स्यान्मे एष मे निश्चयो वरः ॥ ७.३०.१५ ॥
ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನನಗಾಗಿ ಕುದುರೆ ಕಟ್ಟಿದ ರಥ ಉದ್ಭವಿಸಲಿ; ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಂತವನಾದ ನನಗೆ ಅಮರತ್ವವಿರಲಿ—ಇದೇ ನನ್ನ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಮತ್ತು ವರ.
7.30.16
तस्मिन्यद्यसमाप्ते च जप्यहोमे विभावसौ ।
युध्येयं देव सङ्ग्रामे तदा मे स्याद्विनाशनम् ॥ ७.३०.१६ ॥
ಆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಓ ದೇವ, ಆಗ ನನಗೆ ವಿನಾಶ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
7.30.17
सर्वो हि तपसा देव वृणोत्यमरतां पुमान् ।
विक्रमेण मया त्वेतदमरत्वं प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.१७ ॥
ಓ ದೇವ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಈ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.
7.30.18
एवमस्त्विति तं चाह वाक्यं देवः पितामहः ।
मुक्तश्चेन्द्रजिता शक्रो गताश्च त्रिदिवं सुराः ॥ ७.३०.१८ ॥
'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ದೇವ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಅವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಇಂದ್ರಜಿತ್ತಿನಿಂದ ಶಕ್ರನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದನು; ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.
7.30.19
एतस्मिन्नन्तरे राम दीनो भ्रष्टाम्बरद्युतिः ।
इन्द्रश्चिन्तापरीतात्मा ध्यानतत्परतां गतः ॥ ७.३०.१९ ॥
ಓ ರಾಮ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೀನನಾಗಿ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಇಂದ್ರನು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಆವೃತನಾಗಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದನು.
7.30.20
तं तु दृष्ट्वा तथाभूतं प्राह देवः प्रजापतिः ।
शतक्रतो किमु पुरा करोति स्म सुदुष्कृतम् ॥ ७.३०.२० ॥
ಅವನ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ದೇವ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಶತಕ್ರತು, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಘೋರ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ?
7.30.21
अमरेन्द्र मया बह्व्यः प्रजाः सृष्टास्तथा प्रभो ।
एकवर्णाः समाभाषा एकरूपाश्च सर्वशः ॥ ७.३०.२१ ॥
ಓ ಅಮರೇಂದ್ರ, ಓ ಪ್ರಭೋ, ಹೀಗೆಯೇ ನಾನು ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ; ಅವು ಒಂದೇ ವರ್ಣ, ಒಂದೇ ಮಾತು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೂಪ ಹೊಂದಿವೆ.
7.30.22
तासां नास्ति विशेषो हि दर्शने लक्षणे ऽपि वा ।
ततो ऽहमेकाग्रमनास्ताः प्रजाः परिचिन्तयम् ॥ ७.३०.२२ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಾಗಲೀ ಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಾಗಲೀ ಯಾವ ಭೇದವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿದೆನು.
7.30.23
सो ऽहं तासां विशेषार्थं स्त्रियमेकां विनिर्ममे ।
यद्यत्प्रजानां प्रत्यङ्गं विशिष्टं तत्तदुद्धृतम् ॥ ७.३०.२३ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಭೇದ ತರಲು ನಾನು ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ; ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರತಿ ಅಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದು ವಿಶಿಷ್ಟವೋ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ಅವಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟೆನು.
7.30.24
ततो मया रूपगुणैरहल्या स्त्री विनिर्मिता ।
हलं नामेह वैरूपं हल्यं तत्प्रभवं भवेत् ॥ ७.३०.२४ ॥
ಆಗ ನಾನು ರೂಪಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಹಲ್ಯೆ ಎಂಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ 'ಹಲ' ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ವಿರೂಪತೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ; 'ಹಲ್ಯ' ಅದರಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
7.30.25
यस्मान्न विद्यते हल्यं तेनाहल्येति विश्रुता ।
अहल्येति मया शक्र तस्या नाम प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
ಅವಳಲ್ಲಿ ದೋಷ (ಹಲ್ಯ) ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವಳು 'ಅಹಲ್ಯಾ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಓ ಶಕ್ರನೇ, ನಾನು ಅವಳಿಗೆ 'ಅಹಲ್ಯಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟೆನು.
7.30.26
निर्मितायां च देवेन्द्र तस्यां नार्यां सुरर्षभ ।
भविष्यतीति कस्यैषा मम चिन्ता ततो ऽभवत् ॥ ७.३०.२६ ॥
ಓ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೇವನಿಂದ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, 'ಇವಳು ಯಾರವಳಾಗುವಳು?' ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ನನಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
7.30.27
त्वं तु शक्र तदा नारीं जानीषे मनसा प्रभो ।
स्थानाधिकतया पत्नी ममैषेति पुरन्दर ॥ ७.३०.२७ ॥
ಆದರೆ ಓ ಶಕ್ರನೇ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಆಗಲೇ ನೀನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ; ಅವಳ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದ ಕಾರಣ ಅವಳು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯೆಂದು, ಓ ಪುರಂದರನೇ.
7.30.28
सा मया न्यासभूता तु गौतमस्य महात्मनः ।
न्यस्ता बहूनि वर्षाणि तेन निर्यातिता च ह ॥ ७.३०.२८ ॥
ಅವಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಗೌತಮರ ಬಳಿ ಠೇವಣಿಯಾಗಿ ಇಡಲಾಯಿತು; ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವಳನ್ನು ಅವರ ಬಳಿ ಇಡಲಾಯಿತು, ನಂತರ ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದರು.
7.30.29
ततस्तस्य परिज्ञाय महास्थैर्यं महामुनेः ।
ज्ञात्वा तपसि सिद्धिं च पत्न्यर्थं स्पर्शिता तदा ॥ ७.३०.२९ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಮುನಿಯ ಮಹಾ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪತ್ನಿಗಾಗಿಯೇ ಅವಳನ್ನು ಆಗ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಾಯಿತು.
7.30.30
सङ्क्रुद्धस्त्वं हि धर्मात्मन् गत्वा तस्याश्रमं मुनेः ।
दृष्टवांश्च तदा तां स्त्रीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.३०.३० ॥
ಓ ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ, ನೀನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ಮುನಿಯ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದೆ; ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡೆ.
7.30.31
सा त्वया धर्षिता शक्र कामार्तेन समन्युना ।
दृष्टस्त्वं च तदा तेन ह्याश्रमे परमर्षिणा ॥ ७.३०.३१ ॥
ಓ ಶಕ್ರ, ಕಾಮಪೀಡಿತನಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಅಪಮಾನಿಸಿದೆ; ಆಗ ಆ ಪರಮ ಋಷಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
7.30.32
ततः क्रुद्धेन तेना ऽसि शप्तः परमतेजसा ।
गतो ऽसि येन देवेन्द्र दशाभागविपर्ययम् ॥ ७.३०.३२ ॥
ಆಗ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಆ ಪರಮತೇಜಸ್ವಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದರು; ಓ ದೇವೇಂದ್ರ, ಅದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಯಿತು.
7.30.33
यस्मान्मे धर्षिता पत्नी त्वया वासव निर्भयम् ।
तस्मात्त्वं समरे राजञ्छत्रुहस्तं गमिष्यसि ॥ ७.३०.३३ ॥
ನೀನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅಪಮಾನಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ವಾಸವ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವಿನ ಕೈಗೆ ಸಿಲುಕುವೆ.
7.30.34
अयं तु भावो दुर्बुद्धे यस्त्वयेह प्रवर्तितः ।
मानुषेष्वपि लोकेषु भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३४ ॥
ಓ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಈ ಕೃತ್ಯದ ಫಲ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಆಗುವುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
7.30.35
तत्रार्धं तस्य यः कर्ता त्वय्यर्धं निपतिष्यति ।
न च ते स्थावरं स्थानं भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३५ ॥
ಆ ಕೃತ್ಯದ ಫಲದ ಅರ್ಧ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ಅರ್ಧ ನಿನಗೆ ಬೀಳುವುದು; ನಿನ್ನ ಸ್ಥಾನ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
7.30.36
यश्च यश्च सुरेन्द्रः स्याद्ध्रुवः स न भविष्यति ।
एष शापो मया मुक्त इत्यसौ त्वां तदा ऽब्रवीत् ॥ ७.३०.३६ ॥
ಯಾರು ಇಂದ್ರನಾದರೂ ಅವನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. "ಈ ಶಾಪವನ್ನು ನಾನು ವಿಧಿಸಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಅವರು ಆಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದರು.
7.30.37
तां तु भार्यां स निर्भर्त्स्य सो ऽब्रवीत्सुमहातपाः ।
दुर्विनीते विनिध्वंस ममाश्रमसमीपतः ॥ ७.३०.३७ ॥
ಆ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಹೇಳಿದನು: "ದುರ್ನಡತೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ನಾಶವಾದವಳೇ, ನನ್ನ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ!"
7.30.38
रूपयौवनसम्पन्ना यस्मात्त्वमनवस्थिता ।
तस्माद्रूपवती लोके न त्वमेका भविष्यति ॥ ७.३०.३८ ॥
ರೂಪ ಮತ್ತು ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ನೀನು ಚಂಚಲಳಾಗಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನೊಬ್ಬಳೇ ರೂಪವತಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
7.30.39
रूपं च ते प्रजाः सर्वा गमिष्यन्ति न संशयः ।
यत्तदेकं समाश्रित्य विभ्रमो ऽयमुपस्थितः ॥ ७.३०.३९ ॥
ನಿನ್ನ ರೂಪ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಒಂದನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಈ ಭ್ರಮೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
7.30.40
तदाप्रभृति भूयिष्ठं प्रजा रूपसमन्विताः ।
सा तं प्रसादयामास महर्षिं गौतमं तदा ॥ ७.३०.४० ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರು ರೂಪವಂತರಾದರು. ಆಗ ಅವಳು ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು.
7.30.41
अज्ञानाद्धर्षिता विप्र त्वद्रूपेण दिवौकसा ।
न कामकाराद्विप्रर्षे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.३०.४१ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವನಿಂದ ನಾನು ಮೋಸಹೋದೆ; ಕಾಮವಶದಿಂದಲ್ಲ. ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ, ದಯೆ ತೋರಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.
7.30.42
अहल्यया त्वेवमुक्तः प्रत्युवाच स गौतमः ।
उत्पत्स्यति महातेजा इक्ष्वाकूणां महारथः ॥ ७.३०.४२ ॥
ಅಹಲ್ಯೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಗೌತಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಮಹಾರಥನೂ ಆದವನು ಹುಟ್ಟುವನು."
7.30.43
रामो नाम श्रुतो लोके वनं चाप्युपयास्यति ।
ब्राह्मणार्थे महाबाहुर्विष्णुर्मानुषविग्रहः ।
तं द्रक्ष्यसि यदा भद्रे ततः पूता भविष्यसि ॥ ७.३०.४३ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾಮನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ಮಹಾಬಾಹು ವಿಷ್ಣುವು ಮಾನುಷ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಕಾಡಿಗೂ ಬರುವನು. ಓ ಭದ್ರೆ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಪವಿತ್ರಳಾಗುವೆ.
7.30.44
स हि पावयितुं शक्तस्त्वया यद्दुष्कृतं कृतम् ।
तस्यातिथ्यं च कृत्वा वै मत्समीपं गमिष्यसि ॥ ७.३०.४४ ॥
ನೀನು ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲು ಅವನೇ ಸಮರ್ಥನು. ಅವನಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿದ ನಂತರ ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆ.
7.30.45
वत्स्यसि त्वं मया सार्धं तदा हि वरवर्णिनि ।
एवमुक्त्वा स विप्रर्षिराजगाम स्वमाश्रमम् ॥ ७.३०.४५ ॥
ಆಗ ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುವೆ, ಓ ಉತ್ತಮ ವರ್ಣದವಳೇ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
7.30.46
तपश्चाचार सुमहत्सा पत्नी ब्रह्मवादिनः ।
शापोत्सर्गाद्धि तस्येदं मुनेः सर्वमुपस्थितम् ॥ ७.३०.४६ ॥
ಆ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಯ ಪತ್ನಿ ಅತಿ ಮಹತ್ತರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದಳು. ಆ ಮುನಿಯ ಶಾಪವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು.
7.30.47
तत्स्मर त्वं महाबाहो दुष्कृतं यत्त्वया कृतम् ।
तेन त्वं ग्रहणं शत्रोर्यातो नान्येन वासव ॥ ७.३०.४७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ನೀನು ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೋ. ಓ ವಾಸವ, ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಶತ್ರುವಿನ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆ, ಬೇರೆ ಕಾರಣದಿಂದಲ್ಲ.
7.30.48
शीघ्रं वै यज यज्ञं त्वं वैष्णवं सुसमाहितः ।
पावितस्तेन यज्ञेन यास्यसे त्रिदिवं ततः ॥ ७.३०.४८ ॥
ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನೀನು ಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ವೈಷ್ಣವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡು. ಆ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ನೀನು ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.
7.30.49
पुत्रश्च तव देवेन्द्र न विनष्टो महारणे ।
नीतः सन्निहितश्चैव आर्यकेण महोदधौ ॥ ७.३०.४९ ॥
ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆರ್ಯಕನು ಅವನನ್ನು ಮಹಾಸಾಗರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
7.30.50
एतच्छ्रुत्वा महेन्द्रस्तु यज्ञमिष्ट्वा च वैष्णवम् ।
पुनस्त्रिदिवमाक्रामदन्वशासच्च देवराट् ॥ ७.३०.५० ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹೇಂದ್ರನು ವೈಷ್ಣವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಏರಿ ದೇವರಾಜನಾಗಿ ಆಳಿದನು.
7.30.51
एतदिन्द्रजितो नाम बलं यत्कीर्तितं मया ।
निर्जितस्तेन देवेन्द्रः प्राणिनो ऽन्ये तु किं पुनः ॥ ७.३०.५१ ॥
ಇಂದ್ರಜಿತುವಿನ ಈ ಬಲವನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವನು ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನೇ ಜಯಿಸಿದನು, ಇತರ ಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು?
7.30.52
आश्चर्यमिति रामश्च लक्ष्मणश्चाब्रवीत्तदा ।
अगस्त्यवचनं श्रुत्वा वानरा राक्षसास्तदा ॥ ७.३०.५२ ॥
'ಆಶ್ಚರ್ಯ!' ಎಂದು ಆಗ ರಾಮನೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ ಹೇಳಿದರು. ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ವಾನರರೂ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಬೆರಗಾದರು.
7.30.53
विभीषणस्तु रामस्य पार्श्वस्थो वाक्यमब्रवीत् ।
आश्चर्यं स्मारितो ऽस्म्यद्य यत्तद्दृष्टं पुरातनम् ॥ ७.३०.५३ ॥
ರಾಮನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಿಭೀಷಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ಹಿಂದೆ ನಾನು ಕಂಡ ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆ.'
7.30.54
अगस्त्यं त्वब्रवीद्रामः सत्यमेतच्छ्रुतं च मे ॥ ७.३०.५४ ॥
ರಾಮನು ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಇದು ಸತ್ಯ; ನಾನೂ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.'
7.30.55
एवं राम समुद्भूतो रावणो लोककण्टकः ।
सपुत्रो येन सङ्ग्रामे जितः शक्रः सुरेश्वरः ॥ ७.३०.५५ ॥
ರಾಮ, ಹೀಗೆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಮುಳ್ಳಾದ ರಾವಣನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಗೆದ್ದನು.