Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
जिते महेन्द्रे ऽतिबले रावणस्य सुतेन वै ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य ययुर्लङ्कां सुरास्तदा ॥ ७.३०.१ ॥
Als Indra, von gewaltiger Stärke, vom Sohn Rāvaṇas besiegt worden war, zogen die Götter mit Prajāpati an der Spitze nach Laṅkā.
7.30.2
तत्र रावणमासाद्य पुत्रभ्रातृभिरावृतम् ।
अब्रवीद्गगने तिष्ठन्सामपूर्वं प्रजापतिः ॥ ७.३०.२ ॥
Dort trat er zu Rāvaṇa, umgeben von Söhnen und Brüdern, und Prajāpati sprach, im Himmel stehend, in versöhnlichem Ton.
7.30.3
वत्स रावण तुष्टो ऽस्मि पुत्रस्य तव संयुगे ।
अहो ऽस्य विक्रमौदार्यं तव तुल्यो ऽधिको ऽपि वा ॥ ७.३०.३ ॥
"Lieber Sohn Rāvaṇa, ich bin zufrieden mit der Tapferkeit deines Sohnes im Kampf. Ach, seine Tapferkeit und Großmut sind den deinen gleich, ja vielleicht noch größer."
7.30.4
जितं हि भवता सर्वं त्रैलोक्यं स्वेन तेजसा ।
कृता प्रतिज्ञा सफला प्रीतो ऽस्मि स्वसुतेन वै ॥ ७.३०.४ ॥
Du hast alle drei Welten durch deine eigene Strahlkraft erobert. Dein Gelübde hat sich erfüllt, und ich bin wahrhaft zufrieden mit deinem Sohn.
7.30.5
अयं च पुत्रो ऽतिबलस्तव रावण वीर्यवान् ।
जगतीन्द्रजिदित्येव परिख्यातो भविष्यति ॥ ७.३०.५ ॥
Und dieser dein Sohn, o Rāvaṇa, ist sehr mächtig und tapfer; er wird unter dem Namen Jagatīndrajit (Indrajit, Eroberer der Welt) berühmt werden.
7.30.6
बलवान्दुर्जयश्चैव भविष्यत्येव राक्षसः ।
यं समाश्रित्य ते राजन्स्थापितास्त्रिदशा वशे ॥ ७.३०.६ ॥
Dieser Rākṣasa wird stark und unbesiegbar sein, o König; auf ihn gestützt hast du die Götter unter deiner Herrschaft gehalten.
7.30.7
तन्मुच्यतां महाबाहो महेन्द्रः पाकशासनः ।
किञ्चास्य मोक्षणार्थाय प्रयच्छन्तु दिवौकसः ॥ ७.३०.७ ॥
Daher, o Mahābāhu, möge Mahendra, der Bezwinger Pākas, ihn freilassen; mögen die Himmelsbewohner etwas für seine Befreiung geben.
7.30.8
अथाब्रवीन्महातेजा इन्द्रजित्समितिञ्जयः ।
अमरत्वमहं देव वृणे यद्येष मुच्यते ॥ ७.३०.८ ॥
Da sprach Indrajit, von großem Glanz, Sieger im Kampf: "O Gott, wenn dieser befreit wird, erbitte ich die Unsterblichkeit."
7.30.9
चतुष्पदां खेचराणामन्येषां वा महौजसाम् ।
वृक्षगुल्मक्षुपलतातृणोपलमहीभृताम् ॥ ७.३०.९ ॥
Von vierfüßigen Wesen, von fliegenden Wesen, von anderen mächtigen Wesen—von Bäumen, Sträuchern, Büschen, Lianen, Gräsern, Steinen und Bergen: keines ist unsterblich.
7.30.10
सर्वे ऽपि जन्तवो ऽन्योन्यं भेतव्ये सति बिभ्यति ।
अतो ऽत्र लोके सर्वेषां सर्वस्माच्च भवेद्भयम् ॥ ७.३०.१० ॥
Alle Wesen fürchten einander; wo es etwas zu fürchten gibt, fürchten sie sich. Daher gäbe es in dieser Welt für alle und von allem Furcht.
7.30.11
ततो ऽब्रवीन्महातेजा मेघनादं प्रजापतिः ।
नास्ति सर्वामरत्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
चतुष्पदः पक्षिणश्च भूतानां वा महौजसाम् ॥ ७.३०.११ ॥
Da sprach der Herr der Geschöpfe, von großem Glanz, zu Meghanāda (Indrajit): Es gibt keine vollständige Unsterblichkeit für irgendein Lebewesen auf Erden — weder für vierfüßige Wesen noch für Vögel noch für ein anderes mächtiges Wesen.
7.30.12
श्रुत्वा पितामहेनोक्तमिन्द्रजित्प्रभुणाव्ययम् ॥ ७.३०.१२ ॥
Als er gehört hatte, was der Großvater (Brahmā) sagte, antwortete Indrajit, der Herr, [über das Unvergängliche (die Unsterblichkeit)].
7.30.13
्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
अथाब्रवीत्स तत्रस्थं मेघनादो महाबलः ।
श्रूयतां वा भवेत्सिद्धिः शतक्रतुविमोक्षणे ॥ ७.३०.१३ ॥
Denn wahrlich, für jedes Lebewesen auf der Erde ... Da sprach Meghanāda, der Mächtige, der dort stand: Hört, möge Erfolg sein bei der Befreiung Śatakratus (Indras).
7.30.14
ममेष्टं नित्यशो हर्व्यैर्मन्त्रैः सम्पूज्य पावकम् ।
सङ्ग्राममवतर्त्तुं च शत्रुनिर्जयकाङ्क्षिणः ॥ ७.३०.१४ ॥
Mein geliebtes (Opfer) wird stets vollzogen, indem man das heilige Feuer mit Mantras und Opfergaben verehrt; und so tue ich es auch, um in die Schlacht zu ziehen, begierig auf den Sieg über die Feinde.
7.30.15
अश्वयुक्तो रथो मह्यमुत्तिष्ठेत्तु विभावसोः ।
तत्स्थस्यामरता स्यान्मे एष मे निश्चयो वरः ॥ ७.३०.१५ ॥
Möge aus dem Feuer ein mit Pferden bespannter Wagen für mich erstehen; und möge ich, darauf stehend, Unsterblichkeit erlangen—dies ist mein fester Entschluss und Wunsch.
7.30.16
तस्मिन्यद्यसमाप्ते च जप्यहोमे विभावसौ ।
युध्येयं देव सङ्ग्रामे तदा मे स्याद्विनाशनम् ॥ ७.३०.१६ ॥
Kämpfe ich in der Schlacht, o Gott, bevor das Japa und das Opfer in jenem Feuer vollendet sind, so würde mir Vernichtung zuteil.
7.30.17
सर्वो हि तपसा देव वृणोत्यमरतां पुमान् ।
विक्रमेण मया त्वेतदमरत्वं प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.१७ ॥
O Gott, jeder Mensch erstrebt Unsterblichkeit durch Askese; ich aber habe diese Unsterblichkeit durch Tapferkeit in Gang gesetzt.
7.30.18
एवमस्त्विति तं चाह वाक्यं देवः पितामहः ।
मुक्तश्चेन्द्रजिता शक्रो गताश्च त्रिदिवं सुराः ॥ ७.३०.१८ ॥
»So sei es«, sprach der göttliche Großvater (Brahmā) zu ihm; und Śakra wurde von Indrajit befreit; und die Götter kehrten in den Himmel zurück.
7.30.19
एतस्मिन्नन्तरे राम दीनो भ्रष्टाम्बरद्युतिः ।
इन्द्रश्चिन्तापरीतात्मा ध्यानतत्परतां गतः ॥ ७.३०.१९ ॥
Rāma, in diesem Augenblick versank Indra, niedergeschlagen und des Glanzes seines Gewandes beraubt, den Geist von Sorge umfangen, in Meditation.
7.30.20
तं तु दृष्ट्वा तथाभूतं प्राह देवः प्रजापतिः ।
शतक्रतो किमु पुरा करोति स्म सुदुष्कृतम् ॥ ७.३०.२० ॥
Als der Gott Prajāpati ihn in diesem Zustand sah, sprach er: O Śatakratu, welch schweres Unrecht hast du einst begangen?
7.30.21
अमरेन्द्र मया बह्व्यः प्रजाः सृष्टास्तथा प्रभो ।
एकवर्णाः समाभाषा एकरूपाश्च सर्वशः ॥ ७.३०.२१ ॥
O Herr der Unsterblichen, o Herr, so habe ich viele Wesen erschaffen, alle von einer Farbe, gleich in der Rede und in jeder Hinsicht von einerlei Gestalt.
7.30.22
तासां नास्ति विशेषो हि दर्शने लक्षणे ऽपि वा ।
ततो ऽहमेकाग्रमनास्ताः प्रजाः परिचिन्तयम् ॥ ७.३०.२२ ॥
Unter ihnen gab es weder im Aussehen noch in den Merkmalen einen Unterschied; daher dachte ich, mit einem einzigen Gedanken, über diese Wesen nach.
7.30.23
सो ऽहं तासां विशेषार्थं स्त्रियमेकां विनिर्ममे ।
यद्यत्प्रजानां प्रत्यङ्गं विशिष्टं तत्तदुद्धृतम् ॥ ७.३०.२३ ॥
Um unter ihnen einen Unterschied zu schaffen, bildete ich eine einzige Frau; von jedem Glied der Wesen nahm ich, was an ihm eigentümlich war, und setzte es in sie.
7.30.24
ततो मया रूपगुणैरहल्या स्त्री विनिर्मिता ।
हलं नामेह वैरूपं हल्यं तत्प्रभवं भवेत् ॥ ७.३०.२४ ॥
Dann formte ich mit Schönheit und Vorzügen eine Frau namens Ahalyā. Hier bedeutet das Wort 'hala' Hässlichkeit, und 'halya' würde daraus entstehen.
7.30.25
यस्मान्न विद्यते हल्यं तेनाहल्येति विश्रुता ।
अहल्येति मया शक्र तस्या नाम प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
Weil an ihr kein Makel (halya) war, wurde sie unter dem Namen Ahalyā berühmt. O Śakra, ich habe ihr diesen Namen Ahalyā gegeben.
7.30.26
निर्मितायां च देवेन्द्र तस्यां नार्यां सुरर्षभ ।
भविष्यतीति कस्यैषा मम चिन्ता ततो ऽभवत् ॥ ७.३०.२६ ॥
O Bester der Götter, als jene Frau vom Gott erschaffen war, da kam mir die Sorge: „Wem wird sie gehören?“
7.30.27
त्वं तु शक्र तदा नारीं जानीषे मनसा प्रभो ।
स्थानाधिकतया पत्नी ममैषेति पुरन्दर ॥ ७.३०.२७ ॥
Du aber, o Śakra, o Herr, hattest jene Frau schon in deinem Geist erkannt: Dass sie durch ihren hohen Rang meine Gattin sei, o Purandara.
7.30.28
सा मया न्यासभूता तु गौतमस्य महात्मनः ।
न्यस्ता बहूनि वर्षाणि तेन निर्यातिता च ह ॥ ७.३०.२८ ॥
Sie wurde von mir dem großen Gautama als Pfand anvertraut; viele Jahre bei ihm untergebracht, wurde sie danach von ihm zurückgegeben.
7.30.29
ततस्तस्य परिज्ञाय महास्थैर्यं महामुनेः ।
ज्ञात्वा तपसि सिद्धिं च पत्न्यर्थं स्पर्शिता तदा ॥ ७.३०.२९ ॥
Da, nachdem er die große Standhaftigkeit jenes großen Weisen erkannt und seine durch Askese erlangte Vollkommenheit erfahren hatte, wurde sie berührt — um einer Gattin willen.
7.30.30
सङ्क्रुद्धस्त्वं हि धर्मात्मन् गत्वा तस्याश्रमं मुनेः ।
दृष्टवांश्च तदा तां स्त्रीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.३०.३० ॥
O Gerechter, du gingst zornentbrannt zur Einsiedelei jenes Weisen, und dort sahst du jene Frau strahlend wie eine Feuerzunge.
7.30.31
सा त्वया धर्षिता शक्र कामार्तेन समन्युना ।
दृष्टस्त्वं च तदा तेन ह्याश्रमे परमर्षिणा ॥ ७.३०.३१ ॥
O Śakra, von Begierde gequält und zornig, hast du sie überfallen; und da sah dich der höchste Weise im Einsiedlerhaus.
7.30.32
ततः क्रुद्धेन तेना ऽसि शप्तः परमतेजसा ।
गतो ऽसि येन देवेन्द्र दशाभागविपर्ययम् ॥ ७.३०.३२ ॥
Da verfluchte dich der an Glanz Höchste im Zorn, o Herr der Götter; dadurch wurde dein Schicksal umgekehrt.
7.30.33
यस्मान्मे धर्षिता पत्नी त्वया वासव निर्भयम् ।
तस्मात्त्वं समरे राजञ्छत्रुहस्तं गमिष्यसि ॥ ७.३०.३३ ॥
Weil du meine Gattin ohne Furcht geschändet hast, o Vāsava, o König, wirst du im Kampf in die Hand deines Feindes fallen.
7.30.34
अयं तु भावो दुर्बुद्धे यस्त्वयेह प्रवर्तितः ।
मानुषेष्वपि लोकेषु भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३४ ॥
O Schlechtgesinnter, diese Tat, die du hier begangen hast, wird auch in den Welten der Menschen eintreten; daran ist kein Zweifel.
7.30.35
तत्रार्धं तस्य यः कर्ता त्वय्यर्धं निपतिष्यति ।
न च ते स्थावरं स्थानं भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३५ ॥
Die Hälfte seiner Folgen wird auf den Täter fallen, die Hälfte auf dich; deine Stellung wird nicht fest bleiben, daran ist kein Zweifel.
7.30.36
यश्च यश्च सुरेन्द्रः स्याद्ध्रुवः स न भविष्यति ।
एष शापो मया मुक्त इत्यसौ त्वां तदा ऽब्रवीत् ॥ ७.३०.३६ ॥
Wer auch immer Herr der Götter sein wird, der wird nicht bestehen. »Diesen Fluch habe ich ausgesprochen«, sagte er da zu dir.
7.30.37
तां तु भार्यां स निर्भर्त्स्य सो ऽब्रवीत्सुमहातपाः ।
दुर्विनीते विनिध्वंस ममाश्रमसमीपतः ॥ ७.३०.३७ ॥
Seine Gattin tadelnd, sprach jener hochasketische Weise: "O du Ungezügelte, o du Verlorene, nahe meiner Einsiedelei!"
7.30.38
रूपयौवनसम्पन्ना यस्मात्त्वमनवस्थिता ।
तस्माद्रूपवती लोके न त्वमेका भविष्यति ॥ ७.३०.३८ ॥
Obwohl du mit Schönheit und Jugend begabt warst, warst du wankelmütig; darum wirst du nicht die einzige Schöne auf der Welt sein.
7.30.39
रूपं च ते प्रजाः सर्वा गमिष्यन्ति न संशयः ।
यत्तदेकं समाश्रित्य विभ्रमो ऽयमुपस्थितः ॥ ७.३०.३९ ॥
Deine Schönheit wird zu allen Menschen gehen, ohne Zweifel; diese Täuschung ist entstanden, weil man sich an eines klammerte.
7.30.40
तदाप्रभृति भूयिष्ठं प्रजा रूपसमन्विताः ।
सा तं प्रसादयामास महर्षिं गौतमं तदा ॥ ७.३०.४० ॥
Von da an waren die meisten Menschen mit Schönheit begabt. Da suchte sie den großen Weisen Gautama zu besänftigen.
7.30.41
अज्ञानाद्धर्षिता विप्र त्वद्रूपेण दिवौकसा ।
न कामकाराद्विप्रर्षे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.३०.४१ ॥
O Brahmane, aus Unwissenheit wurde ich vom Gott in deiner Gestalt getäuscht, nicht aus Begierde. O Brahmanen-Weiser, du solltest mir Gnade gewähren.
7.30.42
अहल्यया त्वेवमुक्तः प्रत्युवाच स गौतमः ।
उत्पत्स्यति महातेजा इक्ष्वाकूणां महारथः ॥ ७.३०.४२ ॥
Als Ahalyā so gesprochen hatte, antwortete Gautama: "Unter den Ikṣvākus wird ein gewaltiger Wagenkämpfer von großem Glanz geboren werden."
7.30.43
रामो नाम श्रुतो लोके वनं चाप्युपयास्यति ।
ब्राह्मणार्थे महाबाहुर्विष्णुर्मानुषविग्रहः ।
तं द्रक्ष्यसि यदा भद्रे ततः पूता भविष्यसि ॥ ७.३०.४३ ॥
Er, der in der Welt unter dem Namen Rāma bekannt ist, der starkarmige Viṣṇu in menschlicher Gestalt, wird auch in den Wald kommen um der Brāhmaṇen willen. O Glückliche, wenn du ihn siehst, dann wirst du gereinigt sein.
7.30.44
स हि पावयितुं शक्तस्त्वया यद्दुष्कृतं कृतम् ।
तस्यातिथ्यं च कृत्वा वै मत्समीपं गमिष्यसि ॥ ७.३०.४४ ॥
Er allein vermag die Verfehlung zu reinigen, die du begangen hast. Nachdem du ihn gastfreundlich aufgenommen hast, wirst du zu mir kommen.
7.30.45
वत्स्यसि त्वं मया सार्धं तदा हि वरवर्णिनि ।
एवमुक्त्वा स विप्रर्षिराजगाम स्वमाश्रमम् ॥ ७.३०.४५ ॥
Dann wirst du bei mir wohnen, o Schönfarbige. Nachdem er dies gesagt hatte, ging jener Weise unter den Brāhmaṇen in seine eigene Einsiedelei.
7.30.46
तपश्चाचार सुमहत्सा पत्नी ब्रह्मवादिनः ।
शापोत्सर्गाद्धि तस्येदं मुनेः सर्वमुपस्थितम् ॥ ७.३०.४६ ॥
Die Gattin jenes Brahmavādin übte gewaltige Askese. Tatsächlich ist all dies über sie gekommen wegen des Fluches, den jener Weise ausgesprochen hat.
7.30.47
तत्स्मर त्वं महाबाहो दुष्कृतं यत्त्वया कृतम् ।
तेन त्वं ग्रहणं शत्रोर्यातो नान्येन वासव ॥ ७.३०.४७ ॥
Darum, o Starkarmiger, erinnere dich an die üble Tat, die du begangen hast. O Vāsava, aus eben diesem Grund und keinem anderen bist du in die Gewalt des Feindes geraten.
7.30.48
शीघ्रं वै यज यज्ञं त्वं वैष्णवं सुसमाहितः ।
पावितस्तेन यज्ञेन यास्यसे त्रिदिवं ततः ॥ ७.३०.४८ ॥
Bald vollziehe mit gesammeltem Geist das vaiṣṇavische Opfer. Durch dieses Opfer gereinigt, wirst du danach in den Himmel gehen.
7.30.49
पुत्रश्च तव देवेन्द्र न विनष्टो महारणे ।
नीतः सन्निहितश्चैव आर्यकेण महोदधौ ॥ ७.३०.४९ ॥
O Herr der Götter, dein Sohn wurde in jener großen Schlacht nicht vernichtet; Āryaka brachte ihn in den großen Ozean und verwahrte ihn sicher.
7.30.50
एतच्छ्रुत्वा महेन्द्रस्तु यज्ञमिष्ट्वा च वैष्णवम् ।
पुनस्त्रिदिवमाक्रामदन्वशासच्च देवराट् ॥ ७.३०.५० ॥
Als Indra dies hörte, vollzog er ein Opfer für Viṣṇu, stieg wieder zum Himmel empor und herrschte als König der Götter.
7.30.51
एतदिन्द्रजितो नाम बलं यत्कीर्तितं मया ।
निर्जितस्तेन देवेन्द्रः प्राणिनो ऽन्ये तु किं पुनः ॥ ७.३०.५१ ॥
Dies ist die Macht Indrajits, die ich beschrieben habe; er besiegte sogar den Herrn der Götter – was soll man da von anderen Wesen sagen?
7.30.52
आश्चर्यमिति रामश्च लक्ष्मणश्चाब्रवीत्तदा ।
अगस्त्यवचनं श्रुत्वा वानरा राक्षसास्तदा ॥ ७.३०.५२ ॥
»Wunderbar!«, sagten da Rāma und Lakṣmaṇa. Als die Affen und Rākṣasas die Worte Agastyas hörten, staunten auch sie.
7.30.53
विभीषणस्तु रामस्य पार्श्वस्थो वाक्यमब्रवीत् ।
आश्चर्यं स्मारितो ऽस्म्यद्य यत्तद्दृष्टं पुरातनम् ॥ ७.३०.५३ ॥
Vibhīṣaṇa, der neben Rāma stand, sprach: »Heute erinnere ich mich an das Wunder, das ich einst sah.«
7.30.54
अगस्त्यं त्वब्रवीद्रामः सत्यमेतच्छ्रुतं च मे ॥ ७.३०.५४ ॥
Rāma sprach zu Agastya: »Das ist wahr, und auch ich habe es gehört.«
7.30.55
एवं राम समुद्भूतो रावणो लोककण्टकः ।
सपुत्रो येन सङ्ग्रामे जितः शक्रः सुरेश्वरः ॥ ७.३०.५५ ॥
So, Rāma, entstand Rāvaṇa, der Dorn der Welten, durch den Śakra, der Herr der Götter, samt seinem Sohn im Kampf besiegt wurde.