รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
जिते महेन्द्रे ऽतिबले रावणस्य सुतेन वै ।
प्रजापतिं पुरस्कृत्य ययुर्लङ्कां सुरास्तदा ॥ ७.३०.१ ॥
เมื่อพระอินทร์ผู้ทรงพลังยิ่งถูกโอรสของราวณะปราบได้แล้ว เหล่าเทวดาจึงพาพระประชาบดีนำหน้า เดินทางไปยังลงกา
7.30.2
तत्र रावणमासाद्य पुत्रभ्रातृभिरावृतम् ।
अब्रवीद्गगने तिष्ठन्सामपूर्वं प्रजापतिः ॥ ७.३०.२ ॥
เมื่อไปถึงราวณะซึ่งถูกล้อมด้วยบุตรและพี่น้อง พระประชาบดีผู้ประทับอยู่กลางอากาศจึงตรัสกับราวณะด้วยถ้อยคำอ่อนโยน
7.30.3
वत्स रावण तुष्टो ऽस्मि पुत्रस्य तव संयुगे ।
अहो ऽस्य विक्रमौदार्यं तव तुल्यो ऽधिको ऽपि वा ॥ ७.३०.३ ॥
"ลูกรักราวณะ เราพอใจในความกล้าหาญของโอรสของเจ้าในการรบ ช่างน่าทึ่งยิ่ง ความกล้าและความเอื้อเฟื้อของเขาเสมอเท่าเจ้า หรือยิ่งกว่าก็มี"
7.30.4
जितं हि भवता सर्वं त्रैलोक्यं स्वेन तेजसा ।
कृता प्रतिज्ञा सफला प्रीतो ऽस्मि स्वसुतेन वै ॥ ७.३०.४ ॥
เจ้าได้พิชิตไตรโลกทั้งสิ้นด้วยเดชของตน คำปฏิญาณของเจ้าสำเร็จแล้ว และเราพอใจในโอรสของเจ้าจริงๆ
7.30.5
अयं च पुत्रो ऽतिबलस्तव रावण वीर्यवान् ।
जगतीन्द्रजिदित्येव परिख्यातो भविष्यति ॥ ७.३०.५ ॥
ดูก่อนราวณะ โอรสของเจ้าผู้นี้มีกำลังมากและกล้าหาญ เขาจะเป็นที่รู้จักในนาม ชคตีนทรชิต (ผู้พิชิตโลก)
7.30.6
बलवान्दुर्जयश्चैव भविष्यत्येव राक्षसः ।
यं समाश्रित्य ते राजन्स्थापितास्त्रिदशा वशे ॥ ७.३०.६ ॥
ดูก่อนพระราชา รากษสผู้นี้จะมีกำลังและไม่มีใครเอาชนะได้ เพราะอาศัยเขา เจ้าจึงทำให้เหล่าเทวดาอยู่ใต้อำนาจได้
7.30.7
तन्मुच्यतां महाबाहो महेन्द्रः पाकशासनः ।
किञ्चास्य मोक्षणार्थाय प्रयच्छन्तु दिवौकसः ॥ ७.३०.७ ॥
ดูก่อนผู้มีแขนใหญ่ ขอให้พระมเหนทร ผู้ปราบปากาสุระ ปล่อยเขาไปเถิด และขอให้เหล่าเทพสวรรค์มอบสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นค่าไถ่ให้เขา
7.30.8
अथाब्रवीन्महातेजा इन्द्रजित्समितिञ्जयः ।
अमरत्वमहं देव वृणे यद्येष मुच्यते ॥ ७.३०.८ ॥
ลำดับนั้น อินทรชิตผู้มีเดชรุ่งเรืองยิ่ง ผู้ชนะในการรบ จึงกล่าวว่า "ข้าแต่พระเจ้า หากพระองค์ปล่อยพระอินทร์ ข้าพระองค์ขออมตภาพ"
7.30.9
चतुष्पदां खेचराणामन्येषां वा महौजसाम् ।
वृक्षगुल्मक्षुपलतातृणोपलमहीभृताम् ॥ ७.३०.९ ॥
ในบรรดาสัตว์สี่เท้า สัตว์บิน และสัตว์อื่นผู้มีพลังยิ่ง รวมทั้งต้นไม้ พุ่มไม้ เถาวัลย์ หญ้า ก้อนหิน และภูเขา ไม่มีสิ่งใดเป็นอมตะ
7.30.10
सर्वे ऽपि जन्तवो ऽन्योन्यं भेतव्ये सति बिभ्यति ।
अतो ऽत्र लोके सर्वेषां सर्वस्माच्च भवेद्भयम् ॥ ७.३०.१० ॥
สรรพสัตว์ย่อมกลัวซึ่งกันและกัน เมื่อมีสิ่งที่น่ากลัว สัตว์เหล่านั้นก็หวาดกลัว ดังนั้นในโลกนี้ ทุกสิ่งจึงมีความกลัวต่อทุกสิ่งและจากทุกสิ่ง
7.30.11
ततो ऽब्रवीन्महातेजा मेघनादं प्रजापतिः ।
नास्ति सर्वामरत्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
चतुष्पदः पक्षिणश्च भूतानां वा महौजसाम् ॥ ७.३०.११ ॥
ลำดับนั้น พระประชาบดีผู้มีเดชรุ่งเรือง ตรัสกับเมฆนาทะ (อินทรชิต) ว่า บนโลกนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเป็นอมตะอย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าสัตว์สี่เท้า นก หรือสิ่งมีพลังยิ่งอื่นใด
7.30.12
श्रुत्वा पितामहेनोक्तमिन्द्रजित्प्रभुणाव्ययम् ॥ ७.३०.१२ ॥
เมื่ออินทรชิต ผู้เป็นใหญ่ ได้ฟังคำที่ปู่ พระพรหม ตรัสแล้ว [จึงตอบเกี่ยวกับความไม่เสื่อมสลาย คืออมตภาพ]
7.30.13
्वं हि कस्यचित्प्राणिनो भुवि ।
अथाब्रवीत्स तत्रस्थं मेघनादो महाबलः ।
श्रूयतां वा भवेत्सिद्धिः शतक्रतुविमोक्षणे ॥ ७.३०.१३ ॥
เพราะแท้จริง สำหรับสิ่งมีชีวิตใดๆ บนโลก ... ลำดับนั้น เมฆนาทะผู้มีกำลังมาก ซึ่งยืนอยู่ที่นั้น จึงกล่าวว่า ขอท่านจงฟัง ขอให้การปล่อยศตกรตุ (พระอินทร์) สำเร็จ
7.30.14
ममेष्टं नित्यशो हर्व्यैर्मन्त्रैः सम्पूज्य पावकम् ।
सङ्ग्राममवतर्त्तुं च शत्रुनिर्जयकाङ्क्षिणः ॥ ७.३०.१४ ॥
ข้าพเจ้ามีพิธีบูชาอันเป็นที่รักที่กระทำอยู่เสมอ คือการบูชาพระอัคนีด้วยมนตร์และเครื่องบูชา และเพราะปรารถนาชัยชนะเหนือศัตรู ข้าพเจ้าจึงกระทำพิธีนั้นก่อนเข้าสู่การรบด้วย
7.30.15
अश्वयुक्तो रथो मह्यमुत्तिष्ठेत्तु विभावसोः ।
तत्स्थस्यामरता स्यान्मे एष मे निश्चयो वरः ॥ ७.३०.१५ ॥
ขอให้รถศึกที่เทียมม้าผุดขึ้นจากกองไฟของพระวิภาวสุเพื่อข้าพเจ้า และขอให้ข้าพเจ้าได้อมตภาพขณะยืนอยู่บนรถนั้น นี่คือความตั้งใจที่มั่นคงและพรของข้าพเจ้า
7.30.16
तस्मिन्यद्यसमाप्ते च जप्यहोमे विभावसौ ।
युध्येयं देव सङ्ग्रामे तदा मे स्याद्विनाशनम् ॥ ७.३०.१६ ॥
หากข้าพเจ้าต้องรบในสงคราม ก่อนการสวดมนต์และการถวายเครื่องบูชาแด่ไฟนั้นเสร็จสิ้น ข้าแต่พระเจ้า ความพินาศจะเกิดแก่ข้าพเจ้า
7.30.17
सर्वो हि तपसा देव वृणोत्यमरतां पुमान् ।
विक्रमेण मया त्वेतदमरत्वं प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.१७ ॥
ข้าแต่พระเจ้า มนุษย์ทุกคนย่อมแสวงหาอมตภาพด้วยการบำเพ็ญตบะ แต่ข้าพเจ้าได้ทำให้อมตภาพนี้เกิดขึ้นด้วยความกล้าหาญ
7.30.18
एवमस्त्विति तं चाह वाक्यं देवः पितामहः ।
मुक्तश्चेन्द्रजिता शक्रो गताश्च त्रिदिवं सुराः ॥ ७.३०.१८ ॥
"จงเป็นอย่างนั้นเถิด" พระพรหมผู้เป็นปู่ของเทวดา ตรัสตอบเขาดังนี้ พระศักระจึงถูกอินทรชิตปล่อยตัว และเหล่าเทวดาก็กลับไปยังสวรรค์
7.30.19
एतस्मिन्नन्तरे राम दीनो भ्रष्टाम्बरद्युतिः ।
इन्द्रश्चिन्तापरीतात्मा ध्यानतत्परतां गतः ॥ ७.३०.१९ ॥
ราม ในขณะนั้น พระอินทร์ผู้ทุกข์ใจ ปราศจากความรุ่งเรืองของอาภรณ์ จิตถูกความกังวลครอบงำ ได้จดจ่ออยู่กับการเพ่งสมาธิ
7.30.20
तं तु दृष्ट्वा तथाभूतं प्राह देवः प्रजापतिः ।
शतक्रतो किमु पुरा करोति स्म सुदुष्कृतम् ॥ ७.३०.२० ॥
เมื่อพระประชาบดีผู้เป็นเทพทอดพระเนตรเห็นพระอินทร์อยู่ในสภาพเช่นนั้น จึงตรัสว่า "ดูก่อนศตกรตุ ในอดีตเจ้าได้กระทำความชั่วร้ายอะไรไว้หรือ"
7.30.21
अमरेन्द्र मया बह्व्यः प्रजाः सृष्टास्तथा प्रभो ।
एकवर्णाः समाभाषा एकरूपाश्च सर्वशः ॥ ७.३०.२१ ॥
ข้าแต่พระเจ้าแห่งเหล่าอมร ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ได้สร้างสรรพสัตว์มากมายเช่นนี้ ทุกตนมีผิวพรรณเดียวกัน พูดภาษาเดียวกัน และมีรูปร่างเหมือนกันทุกประการ
7.30.22
तासां नास्ति विशेषो हि दर्शने लक्षणे ऽपि वा ।
ततो ऽहमेकाग्रमनास्ताः प्रजाः परिचिन्तयम् ॥ ७.३०.२२ ॥
ในหมู่สัตว์เหล่านั้นไม่มีความแตกต่างใดๆ ทั้งในรูปลักษณ์และแม้แต่เครื่องหมาย ดังนั้น ข้าพระองค์จึงตั้งจิตให้มั่นอยู่กับสิ่งเดียว แล้วพิจารณาสัตว์เหล่านั้น
7.30.23
सो ऽहं तासां विशेषार्थं स्त्रियमेकां विनिर्ममे ।
यद्यत्प्रजानां प्रत्यङ्गं विशिष्टं तत्तदुद्धृतम् ॥ ७.३०.२३ ॥
ข้าพระองค์จึงสร้างสตรีผู้หนึ่งขึ้นเพื่อให้เกิดความแตกต่าง โดยนำสิ่งที่โดดเด่นจากอวัยวะแต่ละส่วนของสัตว์เหล่านั้นมารวมไว้ในนาง
7.30.24
ततो मया रूपगुणैरहल्या स्त्री विनिर्मिता ।
हलं नामेह वैरूपं हल्यं तत्प्रभवं भवेत् ॥ ७.३०.२४ ॥
จากนั้น ข้าพระองค์ได้สร้างสตรีนามว่าอหัลยา ด้วยความงามและคุณสมบัติ คำว่า หละ ในที่นี้หมายถึงความอัปลักษณ์ และ หัลยะ จะเกิดขึ้นจากคำนั้น
7.30.25
यस्मान्न विद्यते हल्यं तेनाहल्येति विश्रुता ।
अहल्येति मया शक्र तस्या नाम प्रवर्तितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
เพราะไม่มีตำหนิ (หัลยะ) ในนาง นางจึงเป็นที่รู้จักในนามอหัลยา ข้าแต่ศักระ ข้าพระองค์เป็นผู้ตั้งชื่อนางว่าอหัลยา
7.30.26
निर्मितायां च देवेन्द्र तस्यां नार्यां सुरर्षभ ।
भविष्यतीति कस्यैषा मम चिन्ता ततो ऽभवत् ॥ ७.३०.२६ ॥
ข้าแต่เทพผู้ประเสริฐที่สุด เมื่อพระผู้เป็นเจ้าสร้างสตรีนางนั้นขึ้นแล้ว ข้าพระองค์ก็เกิดความกังวลขึ้นว่า "นางจะเป็นของผู้ใดเล่า"
7.30.27
त्वं तु शक्र तदा नारीं जानीषे मनसा प्रभो ।
स्थानाधिकतया पत्नी ममैषेति पुरन्दर ॥ ७.३०.२७ ॥
ส่วนพระองค์ ข้าแต่ศักระ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ทรงรู้ในพระทัยแล้วตั้งแต่ตอนนั้นว่า ด้วยฐานะอันสูงส่งของนาง นางคือภรรยาของข้าพระองค์ ข้าแต่ปุรันทระ
7.30.28
सा मया न्यासभूता तु गौतमस्य महात्मनः ।
न्यस्ता बहूनि वर्षाणि तेन निर्यातिता च ह ॥ ७.३०.२८ ॥
ข้าพระองค์ได้มอบนางไว้ในความดูแลของพระโคตมผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ นางอยู่กับท่านเป็นเวลาหลายปี แล้วท่านจึงส่งนางคืนมา
7.30.29
ततस्तस्य परिज्ञाय महास्थैर्यं महामुनेः ।
ज्ञात्वा तपसि सिद्धिं च पत्न्यर्थं स्पर्शिता तदा ॥ ७.३०.२९ ॥
ครั้นนั้น เมื่อรู้ถึงความมั่นคงอันยิ่งใหญ่ของมหาฤๅษีผู้นั้น และรู้ว่าท่านบรรลุความสำเร็จด้วยการบำเพ็ญตบะ นางจึงถูกต้องกายกับท่านเพื่อให้ได้เป็นภรรยา
7.30.30
सङ्क्रुद्धस्त्वं हि धर्मात्मन् गत्वा तस्याश्रमं मुनेः ।
दृष्टवांश्च तदा तां स्त्रीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ ७.३०.३० ॥
ข้าแต่ผู้มีใจธรรม พระองค์ทรงโกรธเคืองแล้วเสด็จไปยังอาศรมของฤๅษีผู้นั้น และทรงเห็นสตรีนางนั้นแล้ว ซึ่งลุกโชนดุจเปลวไฟ
7.30.31
सा त्वया धर्षिता शक्र कामार्तेन समन्युना ।
दृष्टस्त्वं च तदा तेन ह्याश्रमे परमर्षिणा ॥ ७.३०.३१ ॥
ข้าแต่ศักระ นางถูกพระองค์ข่มเหงด้วยความใคร่และความโกรธ ครั้งนั้นมหาฤๅษีผู้สูงสุดได้เห็นพระองค์ในอาศรม
7.30.32
ततः क्रुद्धेन तेना ऽसि शप्तः परमतेजसा ।
गतो ऽसि येन देवेन्द्र दशाभागविपर्ययम् ॥ ७.३०.३२ ॥
ครั้นนั้น ท่านผู้มีเดชานุภาพสูงสุดทรงพิโรธแล้วสาปพระองค์ ข้าแต่เจ้าแห่งเทพ ด้วยคำสาปนั้นโชคชะตาของพระองค์จึงกลับตาลปัตร
7.30.33
यस्मान्मे धर्षिता पत्नी त्वया वासव निर्भयम् ।
तस्मात्त्वं समरे राजञ्छत्रुहस्तं गमिष्यसि ॥ ७.३०.३३ ॥
เพราะพระองค์ข่มเหงภรรยาของข้าพระองค์โดยไม่เกรงกลัว ข้าแต่วาสวะ ข้าแต่พระราชา พระองค์จะตกอยู่ในกำมือของศัตรูในการรบ
7.30.34
अयं तु भावो दुर्बुद्धे यस्त्वयेह प्रवर्तितः ।
मानुषेष्वपि लोकेषु भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३४ ॥
ข้าแต่ผู้มีจิตชั่ว การกระทำที่พระองค์ได้ก่อขึ้นในที่นี้ จะเกิดผลแม้ในโลกของมนุษย์ไม่ต้องสงสัย
7.30.35
तत्रार्धं तस्य यः कर्ता त्वय्यर्धं निपतिष्यति ।
न च ते स्थावरं स्थानं भविष्यति न संशयः ॥ ७.३०.३५ ॥
ผลของการกระทำนั้นครึ่งหนึ่งจะตกแก่ผู้ที่ก่อการ และอีกครึ่งจะตกแก่พระองค์ ตำแหน่งของพระองค์จะไม่มั่นคงไม่ต้องสงสัย
7.30.36
यश्च यश्च सुरेन्द्रः स्याद्ध्रुवः स न भविष्यति ।
एष शापो मया मुक्त इत्यसौ त्वां तदा ऽब्रवीत् ॥ ७.३०.३६ ॥
ผู้ใดก็ตามที่เป็นเจ้าแห่งเทพ ผู้นั้นจะไม่ดำรงอยู่ได้นาน "คำสาปนี้ข้าได้ปลดปล่อยแล้ว" ท่านได้กล่าวแก่พระองค์เช่นนั้น
7.30.37
तां तु भार्यां स निर्भर्त्स्य सो ऽब्रवीत्सुमहातपाः ।
दुर्विनीते विनिध्वंस ममाश्रमसमीपतः ॥ ७.३०.३७ ॥
ฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ได้ตำหนิภรรยาแล้วกล่าวว่า "ข้าแต่ผู้ประพฤติไม่เรียบร้อย ข้าแต่สตรีผู้ฉิบหาย จงออกไปจากใกล้อาศรมของข้า!"
7.30.38
रूपयौवनसम्पन्ना यस्मात्त्वमनवस्थिता ।
तस्माद्रूपवती लोके न त्वमेका भविष्यति ॥ ७.३०.३८ ॥
เพราะเจ้าเป็นผู้ประกอบด้วยความงามและความเยาว์วัย แต่กลับไม่มั่นคง เจ้าจึงจะไม่เป็นสตรีผู้งามเพียงหนึ่งเดียวในโลก
7.30.39
रूपं च ते प्रजाः सर्वा गमिष्यन्ति न संशयः ।
यत्तदेकं समाश्रित्य विभ्रमो ऽयमुपस्थितः ॥ ७.३०.३९ ॥
ความงามของเจ้าจะไปสู่บรรดาประชาชนทั้งปวง ไม่ต้องสงสัย เพราะความหลงนี้เกิดขึ้นจากการยึดติดกับสิ่งเดียว
7.30.40
तदाप्रभृति भूयिष्ठं प्रजा रूपसमन्विताः ।
सा तं प्रसादयामास महर्षिं गौतमं तदा ॥ ७.३०.४० ॥
นับแต่นั้นเป็นต้นมา ประชาชนส่วนใหญ่ก็ประกอบด้วยความงาม ครั้นนั้นนางได้พยายามเอาใจมหาฤๅษีโคตมะ
7.30.41
अज्ञानाद्धर्षिता विप्र त्वद्रूपेण दिवौकसा ।
न कामकाराद्विप्रर्षे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.३०.४१ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ ด้วยความไม่รู้ ข้าพเจ้าจึงถูกเทพผู้มาในรูปของท่านหลอกลวง มิใช่เพราะความปรารถนาของข้าพเจ้า ข้าแต่มหาฤๅษีผู้เป็นพราหมณ์ ขอท่านโปรดให้ความกรุณาแก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด
7.30.42
अहल्यया त्वेवमुक्तः प्रत्युवाच स गौतमः ।
उत्पत्स्यति महातेजा इक्ष्वाकूणां महारथः ॥ ७.३०.४२ ॥
เมื่ออหัลยาได้กล่าวดังนี้แล้ว ท้าวเกาตมะจึงตอบว่า "ในตระกูลอิกษวากุจะมีกษัตริย์นักรบผู้ยิ่งใหญ่ มีเดชานุภาพมาก บังเกิดขึ้น"
7.30.43
रामो नाम श्रुतो लोके वनं चाप्युपयास्यति ।
ब्राह्मणार्थे महाबाहुर्विष्णुर्मानुषविग्रहः ।
तं द्रक्ष्यसि यदा भद्रे ततः पूता भविष्यसि ॥ ७.३०.४३ ॥
ผู้ที่โลกรู้จักในนามพระราม พระวิษณุผู้มีพระกรอันทรงพลัง ทรงอวตารในร่างมนุษย์ เพื่อประโยชน์แก่พราหมณ์ จะเสด็จเข้าสู่ป่า ข้าแต่ผู้มีโชคดี เมื่อเจ้าได้เห็นพระองค์ เจ้าจะบริสุทธิ์
7.30.44
स हि पावयितुं शक्तस्त्वया यद्दुष्कृतं कृतम् ।
तस्यातिथ्यं च कृत्वा वै मत्समीपं गमिष्यसि ॥ ७.३०.४४ ॥
เพราะพระองค์ผู้เดียวสามารถชำระบาปที่เจ้าได้กระทำไว้ได้ เมื่อเจ้าได้ถวายการต้อนรับแขกแก่พระองค์แล้ว เจ้าจะมายังที่อยู่ของข้า
7.30.45
वत्स्यसि त्वं मया सार्धं तदा हि वरवर्णिनि ।
एवमुक्त्वा स विप्रर्षिराजगाम स्वमाश्रमम् ॥ ७.३०.४५ ॥
ข้าแต่ผู้มีผิวพรรณงดงาม ครั้นนั้นเจ้าจะได้อยู่กับข้า
7.30.46
तपश्चाचार सुमहत्सा पत्नी ब्रह्मवादिनः ।
शापोत्सर्गाद्धि तस्येदं मुनेः सर्वमुपस्थितम् ॥ ७.३०.४६ ॥
ภริยาของพราหมณ์ผู้กล่าวพรหมวาทนั้นได้บำเพ็ญตบะอย่างยิ่งใหญ่ แท้จริงแล้วทั้งหมดนี้เกิดแก่นางก็เพราะการปล่อยคำสาปของฤๅษีผู้นั้น
7.30.47
तत्स्मर त्वं महाबाहो दुष्कृतं यत्त्वया कृतम् ।
तेन त्वं ग्रहणं शत्रोर्यातो नान्येन वासव ॥ ७.३०.४७ ॥
ข้าแต่ผู้มีพระกรอันทรงพลัง ขอพระองค์จงระลึกถึงบาปที่ได้ทรงกระทำไว้เถิด ข้าแต่วาสวะ พระองค์ตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรูก็เพราะเหตุนั้นเท่านั้น หาใช่เพราะเหตุอื่นไม่
7.30.48
शीघ्रं वै यज यज्ञं त्वं वैष्णवं सुसमाहितः ।
पावितस्तेन यज्ञेन यास्यसे त्रिदिवं ततः ॥ ७.३०.४८ ॥
จงรีบประกอบพิธียัญไวษณวะด้วยใจที่มั่นคงเถิด เมื่อบริสุทธิ์ด้วยยัญนั้นแล้ว พระองค์จะเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ได้
7.30.49
पुत्रश्च तव देवेन्द्र न विनष्टो महारणे ।
नीतः सन्निहितश्चैव आर्यकेण महोदधौ ॥ ७.३०.४९ ॥
ข้าแต่พระอินทร์ผู้เป็นเจ้าแห่งเทพ โอรสของพระองค์มิได้ถูกทำลายในสงครามใหญ่นั้น ท่านอารยกะได้นำพระองค์ไปและคุ้มครองไว้ในมหาสมุทร
7.30.50
एतच्छ्रुत्वा महेन्द्रस्तु यज्ञमिष्ट्वा च वैष्णवम् ।
पुनस्त्रिदिवमाक्रामदन्वशासच्च देवराट् ॥ ७.३०.५० ॥
เมื่อพระมเหนทรได้ฟังดังนี้แล้ว จึงประกอบพิธียัญไวษณวะ แล้วเสด็จกลับขึ้นสู่สวรรค์อีกครั้ง และทรงปกครองในฐานะจอมเทพ
7.30.51
एतदिन्द्रजितो नाम बलं यत्कीर्तितं मया ।
निर्जितस्तेन देवेन्द्रः प्राणिनो ऽन्ये तु किं पुनः ॥ ७.३०.५१ ॥
นี่คือพลานุภาพของอินทรชิตที่ข้าได้เล่ามาแล้ว เขาได้เอาชนะพระอินทร์ผู้เป็นเจ้าแห่งเทพได้ ฉะนั้นสัตว์อื่นๆ จะยิ่งกล่าวไปไยอีก
7.30.52
आश्चर्यमिति रामश्च लक्ष्मणश्चाब्रवीत्तदा ।
अगस्त्यवचनं श्रुत्वा वानरा राक्षसास्तदा ॥ ७.३०.५२ ॥
"น่าอัศจรรย์!" พระรามและพระลักษมณ์ตรัสขึ้นในเวลานั้น ฝ่ายวานรและรากษสได้ฟังถ้อยคำของท่านอคัสตยะแล้วก็ประหลาดใจเช่นกัน
7.30.53
विभीषणस्तु रामस्य पार्श्वस्थो वाक्यमब्रवीत् ।
आश्चर्यं स्मारितो ऽस्म्यद्य यत्तद्दृष्टं पुरातनम् ॥ ७.३०.५३ ॥
วิภีษณะซึ่งยืนอยู่ข้างพระรามได้กล่าวว่า "วันนี้ข้าพเจ้าได้ระลึกถึงความอัศจรรย์ที่ข้าพเจ้าเคยเห็นในกาลก่อนแล้ว"
7.30.54
अगस्त्यं त्वब्रवीद्रामः सत्यमेतच्छ्रुतं च मे ॥ ७.३०.५४ ॥
พระรามตรัสกับท่านอคัสตยะว่า "สิ่งนี้เป็นความจริง และข้าพเจ้าก็ได้ฟังมาเช่นกัน"
7.30.55
एवं राम समुद्भूतो रावणो लोककण्टकः ।
सपुत्रो येन सङ्ग्रामे जितः शक्रः सुरेश्वरः ॥ ७.३०.५५ ॥
ข้าแต่พระราม ทศกัณฐ์ผู้เป็นหนามของโลกได้บังเกิดขึ้นดังนี้ ผู้ซึ่งได้เอาชนะศักระ เจ้าแห่งเทพ พร้อมทั้งโอรสในการสงคราม