رامايانا فالميكي · السارغا 7.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.31.1
ततो रामो महातेजा विस्मयात्पुनरेव हि ।
उवाच प्रणतो वाक्यमगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.३१.१ ॥
فقال راما ذو البهاء العظيم، منحنيًا مرة أخرى في دهشة، هذه الكلمات لأغاستيا، أفضل الحكماء.
7.31.2
भगवन्राक्षसः क्रूरो यदाप्रभृति मेदिनीम् ।
पर्यटत्किं तदा लोकाः शून्या आसन्द्विजोत्तम ॥ ७.३१.२ ॥
أيها الجليل، منذ أن بدأ ذلك الراكشاسا القاسي يجوب الأرض، هل كانت العوالم خاوية حينذاك، يا أفضل المولودين مرتين؟
7.31.3
राजा वा राजमात्रो वा किं तदा नात्र कश्चन ।
धर्षणं यत्र न प्राप्तो रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ७.३१.३ ॥
أفلم يكن هناك حينذاك ملك أو موظف ملكي واحد لم يهنه راڤانا، سيد الراكشاسا؟
7.31.4
उताहो हतवीर्यास्ते बभूवुः पृथिवीक्षितः ।
बहिष्कृता वरास्त्रैश्च बहवो निर्जिता नृपाः ॥ ७.३१.४ ॥
أم أن ملوك الأرض فقدوا بأسهم؟ وهل طُرد كثير من الملوك وقُهروا بأسلحة فائقة؟
7.31.5
राघवस्य वचः श्रुत्वा ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
उवाच रामं प्रहसन्पितामह इवेश्वरम् ॥ ७.३१.५ ॥
فلما سمع أغاستيا الجليل، الحكيم، كلام راغافا، قال لراما ضاحكًا كما يخاطب الجدّ الربّ.
7.31.6
इत्येवं बाधमानस्तु पार्थिवान्पार्थिवर्षभ ।
चचार रावणो राम पृथिवीं पृथिवीपते ॥ ७.३१.६ ॥
وهكذا جال راڤانا على الأرض يُرهق الملوك، يا راما، يا سيد الأرض، يا ثور الملوك.
7.31.7
ततो माहिष्मतीं नाम पुरीं स्वर्गपुरीप्रभाम् ।
सम्प्राप्तो यत्र सान्निध्यं सदासीद्वसुरेतसः ॥ ७.३१.७ ॥
ثم وصل إلى مدينة تُدعى ماهيشماتي، مشرقةً كمدينة السماء، حيث كان فاسو-ريتاس (أغني) حاضرًا دائمًا.
7.31.8
तुल्य आसीन्नृपस्तस्य प्रभावाद्वसुरेतसः ।
अर्जुनो नाम यत्राग्निः शरकुण्डेशयः सदा ॥ ७.३१.८ ॥
بقوة فاسو-ريتاس (أغني) كان ملك تلك المدينة نظيرًا له، واسمه أرجونا؛ حيث كان أغني، مضطجعًا في حفرة من السهام، مقيمًا دائمًا.
7.31.9
तमेव दिवसं सो ऽथ हैहयाधिपतिर्बली ।
अर्जुनो नर्मदां रन्तुं गतः स्त्रीभिः सहेश्वरः ॥ ७.३१.९ ॥
في ذلك اليوم بعينه كان أرجونا، السيد القوي لهايهايا، قد ذهب إلى النرمدا مع النساء للتمتع.
7.31.10
तमेव दिवसं सो ऽथ रावणस्तत्र आगतः ।
रावणो राक्षसेन्द्रस्तु तस्यामात्यानपृच्छत ॥ ७.३१.१० ॥
في ذلك اليوم بعينه وصل راvana، سيد الراكشاسا، إلى هناك وسأل وزراءه.
7.31.11
क्वार्जुनो नृपतिः शीघ्रं सम्यगाख्यातुमर्हथ ।
रावणो ऽहमनुप्राप्तो युद्धेप्सुर्नृवरेण ह ।
ममागमनमप्यग्रे युष्माभिः सन्निवेद्यताम् ॥ ७.३१.११ ॥
أين الملك أرجونا؟ أخبروني بسرعة وبدقة. أنا راvana، قد أتيت راغبًا في القتال مع خير الرجال. أبلغوه قدومي أولًا.
7.31.12
इत्येवं रावणेनोक्तास्ते ऽमात्याः सुविपश्चितः ।
अब्रुवन्राक्षसपतिमसान्निध्यं महीपतेः ॥ ७.३१.१२ ॥
وهكذا خاطبهم راvana، فأجاب أولئك الوزراء الحكماء سيد الراكشاسا بأن الملك غير حاضر.
7.31.13
श्रुत्वा विश्रवसः पुत्रः पौराणामर्जुनं गतम् ।
अपसृत्यागतो विन्ध्यं हिमवत्सन्निभं गिरिम् ॥ ७.३१.१३ ॥
لما سمع ابن فيشرافاس أن أرجونا قد ذهب إلى أرض البوراناس، انسحب وجاء إلى جبل فيندهيا، الشبيه بالهيمالايا.
7.31.14
स तमभ्रमिवाविष्टमुद्भ्रन्तमिव मेदिनीम् ।
अपश्यद्रावणो विन्ध्यमालिखन्तमिवाम्बरम् ॥ ७.३१.१४ ॥
رأى رافانا ذلك الفيندهيا، كأنه محاط بالغيوم، كأنه يتجول على الأرض، كأنه يخدش السماء.
7.31.15
सहस्रशिखरोपेतं सिंहाध्युषितकन्दरम् ।
प्रपातपतितैस्तोयैः साट्टहासमिवाम्बुधिम् ॥ ७.३१.१५ ॥
كان ذا ألف قمة، تسكن كهوفه الأسود؛ وبمياهه المتساقطة شلالات بدا كأن البحر يضحك بصوت عال.
7.31.16
देवदानवगन्धर्वैः साप्सरोगणकिन्नरैः ।
स्वस्त्रीभिः क्रीडमानैश्च स्वर्गभूतं महोच्छ्रयम् ॥ ७.३१.१६ ॥
كان الآلهة والدانافا والغاندهاروا، مع جماعات الأبسارا والكينارا، يلعبون مع زوجاتهم؛ وكان كالسماء وعالياً جداً.
7.31.17
नदीभिः स्यन्दमानाभिः स्फटिकप्रतिमं जलम् ।
फणाभिश्चलजिह्वाभिरनन्तमिव विष्ठितम् ॥ ७.३१.१७ ॥
وبأنهاره الجارية كان ماؤه كالبلور؛ وقف كأنه أنانتا بأغطية رأس وألسنة مرتعشة.
7.31.18
उत्क्रामन्तं दरीवन्तं हिमवत्सन्निभं गिरिम् ।
पश्यमानस्ततो विन्ध्यं रावणो नर्मदां ययौ ॥ ७.३१.१८ ॥
وبينما كان ينظر إلى ذلك الجبل العالي المليء بالكهوف، الشبيه بالهيمالايا، ذهب رافانا من الفيندهيا إلى النارمادا.
7.31.19
चलोपलजलां पुण्यां पश्चिमोदधिगामिनीम् ॥ ७.३१.१९ ॥
نهر نارمادا المقدس، بمياهه المليئة بالحجارة المتحركة، الجارية نحو المحيط الغربي.
7.31.20
महिषैः सृमरैः सिंहैः शार्दूलर्क्षगजोत्तमैः ।
उष्णाभितप्तैस्तृषितैः सङ्क्षोभितजलाशयाम् ॥ ७.३१.२० ॥
التي أُثيرت برك مائها بالجاموس وغزلان السرمرا والأسود والنمور والدببة وأفضل الفيلة، المحترقة بالحر والعطشى.
7.31.21
चक्रवाकैः सकारण्डैः सहंसजलकुक्कुटैः ।
सारसैश्च सदा मत्तैः सुकूजद्भिः समावृताम् ॥ ७.३१.२१ ॥
محاطة بطيور الشكراوك وبط الكارانداڤا والبجع وطيور الماء وطيور السارسا، دائمة الابتهاج ترنّم بعذوبة.
7.31.22
फुल्लद्रुमकृतोत्तंसां चक्रवाकयुगस्तनीम् ।
विस्तीर्णपुलिनश्रोणीं हंसावलिसुमेखलाम् ॥ ७.३१.२२ ॥
ترتدي الأشجار المزهرة تاجًا، وأزواج الشكراوك صدورًا، والضفاف الرملية الواسعة أردافًا، وصفوف البجع حزامًا جميلًا.
7.31.23
पुष्परेण्वनुलिप्ताङ्गीं जलफेनामलांशुकाम् ।
जलावगाहसंस्पर्शां फुल्लोत्पलशुभेक्षणाम् ।
पुष्पकादवरुह्याशु नर्मदां सरितां वराम् ॥ ७.३१.२३ ॥
أعضاؤها مدهونة بغبار الزهور، وعليها ثوب نقي من زبد الماء، ملامسة لمياه الاستحمام، وعيناها المباركتان كاللوتس المتفتح. نزل راوانا مسرعًا من عربة بوشبكا إلى النارمادا، أفضل الأنهار.
7.31.24
इष्टामिव वरां नारीमवगाह्य दशाननः ।
स तस्याः पुलिने रम्ये नानामुनिनिषेविते ॥ ७.३१.२४ ॥
كمن يدخل امرأة مرغوبة فاضلة، غاص ذو العشرة رؤوس في مياهها؛ وكان على ضفتها البهيجة التي يرتادها كثير من الحكماء.
7.31.25
उपोपविष्टैः सचिवैः सार्धं राक्षसपुङ्गवः ।
प्रख्याय नर्मदां सो ऽथ गङ्गेयमिति रावणः ॥ ७.३१.२५ ॥
جلس راڤانا، أفضل الراكشاسا، قرب وزرائه، فظن النارمادا هو الغانغا.
7.31.26
नर्मदादर्शजं हर्षमाप्तवान् राक्षसाधिपः ।
उवाच सचिवांस्तत्र सलीलं शुकसारणौ ॥ ७.३१.२६ ॥
امتلأ سيد الراكشاسا بالفرح لرؤية النارمادا، فتكلم هناك مازحاً مع شُكا وسارانا.
7.31.27
एष रश्मिसहस्रेण जगत्कृत्वैव काञ्चनम् ।
तीक्ष्णतापकरः सूर्यो नभसो ऽर्धं समाश्रितः ॥ ७.३१.२७ ॥
لقد جعلت هذه الشمس العالم ذهبياً بألف شعاع، وهي تبعث حرارة لاذعة، وقد بلغت نصف السماء.
7.31.28
मामासीनं विदित्वैव चन्द्रायति दिवाकरः ॥ ७.३१.२८ ॥
كأن الشمس تعلم أنني جالس هنا، فتتصرف كالقمر.
7.31.29
नर्मदाजलशीतश्च सुगन्धिः श्रमनाशनः ।
मद्भयादनिलो ऽप्यत्र वात्येष सुसमाहितः ॥ ७.३१.२९ ॥
وهذه الريح أيضاً، الباردة بمياه النارمادا، العطرة المزيلة للتعب، تهب هنا بلطف شديد خوفاً مني.
7.31.30
इयं वापि सरिच्छ्रेष्ठा नर्मदा नर्मवर्धिनी ।
नक्रमीनविहङ्गोर्मिः सभयेवाङ्गना स्थिता ॥ ७.३१.३० ॥
وهذا النهر الأفضل، النارمادا، الذي يزيد المرح، يقف بأمواجه من التماسيح والأسماك والطيور كامرأة خائفة.
7.31.31
तद्भवन्तः क्षताः शस्त्रैर्नृपैरिन्द्रसमैर्युधि ।
चन्दनस्य रसेनेव रुधिरेण समुक्षिताः ॥ ७.३१.३१ ॥
لذلك أُصبتم في الحرب بسلاح ملوك مساوين لإندرا، مرشوشين بالدم كأنه عصارة الصندل.
7.31.32
ते यूयमवगाहध्वं नर्मदां शर्मदां शुभाम् ।
महापद्ममुखा मत्ता गङ्गामिव गहागजाः ।
अस्यां स्नात्वा महानद्यां पाप्मानं विप्रमोक्ष्यथ ॥ ७.३१.३२ ॥
اغتسلوا جميعًا في نهر النرمدا المبارك المانح للسرور، كالفيلة البرية الهائجة تنزل إلى الغانج. وبعد اغتسالكم في هذا النهر العظيم ستتحررون تمامًا من الذنب.
7.31.33
अहमप्यद्य पुलिने शरदिन्दुसमप्रभे ।
पुष्पोपहारं शनकैः करिष्यामि कपर्दिनः ॥ ७.३१.३३ ॥
وأنا أيضًا اليوم، ببطء، على الضفة الرملية المتلألئة كقمر الخريف، سأقدم قرابين الزهور إلى شيفا ذي الجدائل.
7.31.34
रावणेनैवमुक्तास्तु प्रहस्तशुकसारणाः ।
समहोदरधूम्राक्षा नर्मदां विजगाहिरे ॥ ७.३१.३४ ॥
ولما خاطبهم راڤانا بذلك، غاص براهاستا وشوكا وساراناً مع ماهودارا ودهومراكشا في النرمدا.
7.31.35
राक्षसेन्द्रगजैस्तैस्तु क्षोभिता नर्मदा नदी ।
वामनाञ्जनपद्माद्यैर्गङ्गा इव महागजैः ॥ ७.३१.३५ ॥
اضطرب نهر النرمدا بتلك الفيلة لسيد الراكشاسا، كما يضطرب الغانج بالفيلة العظيمة فامانا وأنجانا وپادما.
7.31.36
ततस्ते राक्षसाः स्नात्वा नर्मदायां महाबलाः ।
उत्तीर्य पुष्पाण्याजह्रुर्बल्यर्थं रावणस्य तु ॥ ७.३१.३६ ॥
ثم إن أولئك الراكشاسا الأشداء، بعد أن اغتسلوا في النرمدا وخرجوا، أحضروا الزهور لقربان راڤانا.
7.31.37
नर्मदापुलिने हृद्ये शुभ्राभ्रसदृशप्रभे ।
राक्षसैस्तु मुहूर्तेन कृतः पुष्पमयो गिरिः ॥ ७.३१.३७ ॥
على الضفة الجميلة لنهر نارماداه، المضيئة كالسحب البيضاء، صنع الراكشاسا في لحظة جبلا من الزهور.
7.31.38
पुष्पेषूपहृतेष्वेवं रावणो राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्णो नदीं स्नातुं गङ्गामिव महागजः ॥ ७.३१.३८ ॥
ولما أُحضرت الأزهار هكذا، نزل راكشاسا-إشفارا راڤانا إلى النهر ليغتسل، كفيلٍ عظيم ينزل إلى الغانج.
7.31.39
तत्र स्नात्वा च विधिवज्जप्त्वा जप्यमनुत्तमम् ।
नर्मदासलिलात्तस्मादुत्ततार स रावणः ॥ ७.३१.३९ ॥
هناك، بعد أن اغتسل وتلا وفق الشعيرة التعويذة الفضلى، خرج راڤانا من مياه النارمادا.
7.31.40
ततः क्लिन्नाम्बरं त्यक्त्वा शुक्लवस्त्रसमावृतम् ।
रावणं प्राञ्जलिं यान्तमन्वयुः सर्वराक्षसाः ॥ ७.३१.४० ॥
ثم، بعد أن خلع ثوبه المبلول ولبس الثياب البيضاء، مضى راڤانا مُعتمدًا كفيه، وتبعه جميع الراكشاسا.
7.31.41
तद्गतीवशमापन्ना मूर्तिमन्त इवाचलाः ।
यत्र यत्र च याति स्म रावणो राक्षसेश्वरः ।
जाम्बूनदमयं लिङ्गं तत्र तत्र स्म नीयते ॥ ७.३१.४१ ॥
خاضعين لحركته، مضى الراكشاسا كجبالٍ متجسدة؛ وحيثما ذهب راڤانا ملك الراكشاسا، كان يُحمل معه لينغا من الذهب.
7.31.42
वालुकावेदिमध्ये तु तल्लिङ्गं स्थाप्य रावणः ।
अर्चयामास गन्धैश्च पुष्पैश्चामृतगन्धिभिः ॥ ७.३१.४२ ॥
بعد أن وضع ذلك اللينغا في وسط مذبح من الرمل، عبده راڤانا بالعطور وبالأزهار ذات الشذى الخالد.
7.31.43
ततः सतामार्तिहरं परं वरं वरप्रदं चन्द्रमयूखभूषणम् ।
समर्चयित्वा स निशाचरो जगौ प्रसार्य हस्तान्प्रणनर्त चाग्रतः ॥ ७.३१.४३ ॥
ثم أنشد ذلك الجوّال في الليل، بعد أن عبد على الوجه الأكمل ذلك الأعلى، مزيل كرب الأخيار، واهب النعم، المتزين بأشعة القمر، ومدّ يديه ورقص أمامه.