Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.31

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.31.1

ततो रामो महातेजा विस्मयात्पुनरेव हि ।
उवाच प्रणतो वाक्यमगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.३१.१ ॥

பின்னர் மகாதேஜஸ்வியான ராமர் வியப்பால் மீண்டும் பணிந்து, முனிவர்களில் சிறந்த அகஸ்தியரிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

7.31.2

भगवन्राक्षसः क्रूरो यदाप्रभृति मेदिनीम् ।
पर्यटत्किं तदा लोकाः शून्या आसन्द्विजोत्तम ॥ ७.३१.२ ॥

பகவானே, கொடிய ராட்சசன் பூமியில் சுற்றித் திரியத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து உலகங்கள் வெறிச்சோடிப் போயின அல்லவா? துவிஜரில் சிறந்தவரே!

7.31.3

राजा वा राजमात्रो वा किं तदा नात्र कश्चन ।
धर्षणं यत्र न प्राप्तो रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ७.३१.३ ॥

அக்காலத்தில் அரசனோ அல்லது சிற்றரசனோ, இங்கு யாரும் இல்லையா? ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணனால் தாக்கப்படாதவர் எவரும் இல்லையா?

7.31.4

उताहो हतवीर्यास्ते बभूवुः पृथिवीक्षितः ।
बहिष्कृता वरास्त्रैश्च बहवो निर्जिता नृपाः ॥ ७.३१.४ ॥

அல்லது பூமியின் ஆட்சியாளர்கள் வீரியமிழந்து போனார்களா? சிறந்த அஸ்திரங்களால் வெளியேற்றப்பட்டும் தோற்கடிக்கப்பட்டும் பல அரசர்கள் ஆனார்களா?

7.31.5

राघवस्य वचः श्रुत्वा ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
उवाच रामं प्रहसन्पितामह इवेश्वरम् ॥ ७.३१.५ ॥

ராகவனின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட பகவான் அகஸ்திய முனிவர், சிரித்துக்கொண்டே பிதாமகர் ஈசுவரனிடம் பேசுவதுபோல ராமரிடம் பேசினார்.

7.31.6

इत्येवं बाधमानस्तु पार्थिवान्पार्थिवर्षभ ।
चचार रावणो राम पृथिवीं पृथिवीपते ॥ ७.३१.६ ॥

இவ்வாறு அரசர்களைத் துன்புறுத்திக்கொண்டு, ராவணன் பூமியெங்கும் திரிந்தான், ராமா, பூமிபதியே, அரசர்களில் சிறந்தவரே.

7.31.7

ततो माहिष्मतीं नाम पुरीं स्वर्गपुरीप्रभाम् ।
सम्प्राप्तो यत्र सान्निध्यं सदासीद्वसुरेतसः ॥ ७.३१.७ ॥

பின்னர் அவன் சொர்க்கபுரியைப் போன்ற ஒளிபொருந்திய மாகிஷ்மதி என்னும் நகரத்தை அடைந்தான்; அங்கே வசுரேதஸ் (அக்னி) எப்போதும் இருந்தார்.

7.31.8

तुल्य आसीन्नृपस्तस्य प्रभावाद्वसुरेतसः ।
अर्जुनो नाम यत्राग्निः शरकुण्डेशयः सदा ॥ ७.३१.८ ॥

வசுரேதஸின் (அக்னியின்) வல்லமையால் அங்கிருந்த அரசன் அவருக்கு நிகராக இருந்தான்; அவன் அர்ஜுனன் என்ற பெயருடையவன்; அங்கே அம்புக்குழியில் துயிலும் அக்னி எப்போதும் இருந்தார்.

7.31.9

तमेव दिवसं सो ऽथ हैहयाधिपतिर्बली ।
अर्जुनो नर्मदां रन्तुं गतः स्त्रीभिः सहेश्वरः ॥ ७.३१.९ ॥

அதே நாளில் ஹைஹயர்களின் வலிமைமிக்க அதிபதியான அர்ஜுனன், பெண்களுடன் நர்மதையில் இன்புற்று விளையாடச் சென்றிருந்தான்.

7.31.10

तमेव दिवसं सो ऽथ रावणस्तत्र आगतः ।
रावणो राक्षसेन्द्रस्तु तस्यामात्यानपृच्छत ॥ ७.३१.१० ॥

அதே நாளில் அரக்கர் தலைவன் ராவணன் அங்கே வந்து சேர்ந்தான்; அவன் தன் அமைச்சர்களிடம் கேட்டான்.

7.31.11

क्वार्जुनो नृपतिः शीघ्रं सम्यगाख्यातुमर्हथ ।
रावणो ऽहमनुप्राप्तो युद्धेप्सुर्नृवरेण ह ।
ममागमनमप्यग्रे युष्माभिः सन्निवेद्यताम् ॥ ७.३१.११ ॥

அர்ஜுனன் என்ற அரசன் எங்கே? விரைவில் முழுமையாகச் சொல்லுங்கள். நான் ராவணன், போர் விரும்பி இங்கு வந்துள்ளேன் — மனிதர்களில் சிறந்தவனோடு போரிட. என் வருகையையும் அவனுக்கு முதலில் தெரிவியுங்கள்.

7.31.12

इत्येवं रावणेनोक्तास्ते ऽमात्याः सुविपश्चितः ।
अब्रुवन्राक्षसपतिमसान्निध्यं महीपतेः ॥ ७.३१.१२ ॥

ராவணன் இவ்வாறு சொன்னதும், மிகுந்த அறிவுடைய அந்த அமைச்சர்கள் அரக்கர் தலைவனிடம், அரசன் அங்கு இல்லை என்று கூறினர்.

7.31.13

श्रुत्वा विश्रवसः पुत्रः पौराणामर्जुनं गतम् ।
अपसृत्यागतो विन्ध्यं हिमवत्सन्निभं गिरिम् ॥ ७.३१.१३ ॥

விஸ்ரவஸின் மகன் அர்ஜுனன் பௌராணர்களின் நாட்டிற்குச் சென்றதைக் கேள்விப்பட்டு, இமயமலையைப் போன்ற விந்திய மலைக்குத் திரும்பி வந்தான்.

7.31.14

स तमभ्रमिवाविष्टमुद्भ्रन्तमिव मेदिनीम् ।
अपश्यद्रावणो विन्ध्यमालिखन्तमिवाम्बरम् ॥ ७.३१.१४ ॥

ராவணன் அந்த விந்திய மலையைக் கண்டான்; அது மேகங்களால் சூழப்பட்டது போலவும், பூமியில் அலைவது போலவும், வானத்தைக் கீறுவது போலவும் இருந்தது.

7.31.15

सहस्रशिखरोपेतं सिंहाध्युषितकन्दरम् ।
प्रपातपतितैस्तोयैः साट्टहासमिवाम्बुधिम् ॥ ७.३१.१५ ॥

ஆயிரம் சிகரங்கள் கொண்டது; அதன் குகைகளில் சிங்கங்கள் வாழ்ந்தன; அருவிகளாக விழும் நீரால் அது கடல் உரக்கச் சிரிப்பது போல இருந்தது.

7.31.16

देवदानवगन्धर्वैः साप्सरोगणकिन्नरैः ।
स्वस्त्रीभिः क्रीडमानैश्च स्वर्गभूतं महोच्छ्रयम् ॥ ७.३१.१६ ॥

தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்களும் கின்னரர்களும் தங்கள் மனைவியருடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர்; அது சொர்க்கம் போன்றதும் மிக உயர்ந்ததும் ஆகும்.

7.31.17

नदीभिः स्यन्दमानाभिः स्फटिकप्रतिमं जलम् ।
फणाभिश्चलजिह्वाभिरनन्तमिव विष्ठितम् ॥ ७.३१.१७ ॥

பாயும் ஆறுகளால் அதன் நீர் படிகம் போல இருந்தது; அசையும் நாக்குகளுடைய படங்களுடன் அனந்தன் என்ற பாம்பு போல அது நின்றது.

7.31.18

उत्क्रामन्तं दरीवन्तं हिमवत्सन्निभं गिरिम् ।
पश्यमानस्ततो विन्ध्यं रावणो नर्मदां ययौ ॥ ७.३१.१८ ॥

குகைகள் கொண்ட, இமயத்தைப் போன்ற அந்த உயர்ந்த மலையைக் கண்டவாறே ராவணன் பின்னர் விந்தியத்திலிருந்து நர்மதையை நோக்கிச் சென்றான்.

7.31.19

चलोपलजलां पुण्यां पश्चिमोदधिगामिनीम् ॥ ७.३१.१९ ॥

நகரும் கற்களுடன் நீர் நிறைந்த, புனிதமான, மேற்குக் கடலை நோக்கிப் பாயும் (நருமதை).

7.31.20

महिषैः सृमरैः सिंहैः शार्दूलर्क्षगजोत्तमैः ।
उष्णाभितप्तैस्तृषितैः सङ्क्षोभितजलाशयाम् ॥ ७.३१.२० ॥

எருமைகள், சிருமரங்கள், சிங்கங்கள், புலிகள், கரடிகள், சிறந்த யானைகள் ஆகியவற்றால், வெப்பத்தால் வாடி தாகித்த அவற்றால் கலக்கப்பட்ட நீர்நிலைகளை உடையது.

7.31.21

चक्रवाकैः सकारण्डैः सहंसजलकुक्कुटैः ।
सारसैश्च सदा मत्तैः सुकूजद्भिः समावृताम् ॥ ७.३१.२१ ॥

சக்ரவாகங்கள், காரண்டவப் பறவைகள், அன்னங்கள், நீர்க்கோழிகள், சாரசப் பறவைகள் ஆகியவற்றால்—எப்போதும் களிப்புடன் இனிமையாக ஒலித்தபடி—சூழப்பட்டது.

7.31.22

फुल्लद्रुमकृतोत्तंसां चक्रवाकयुगस्तनीम् ।
विस्तीर्णपुलिनश्रोणीं हंसावलिसुमेखलाम् ॥ ७.३१.२२ ॥

மலர்ந்த மரங்களை முடியாகக் கொண்டவள், சக்ரவாக இணைகளை மார்பாகக் கொண்டவள், விரிந்த மணல்திட்டுகளை இடையாகக் கொண்டவள், அன்ன வரிசைகளை அழகிய மேகலையாகக் கொண்டவள்.

7.31.23

पुष्परेण्वनुलिप्ताङ्गीं जलफेनामलांशुकाम् ।
जलावगाहसंस्पर्शां फुल्लोत्पलशुभेक्षणाम् ।
पुष्पकादवरुह्याशु नर्मदां सरितां वराम् ॥ ७.३१.२३ ॥

மலர்ப்பொடி பூசிய அங்கங்களும், நுரையாகிய தூய ஆடையும், நீராடுவதால் உண்டாகும் தொடுகையும், மலர்ந்த தாமரை போன்ற அழகிய கண்களும் கொண்டவளாகிய—நதிகளில் சிறந்த நருமதையிடம் ராவணன் புஷ்பக விமானத்திலிருந்து விரைந்து இறங்கினான்.

7.31.24

इष्टामिव वरां नारीमवगाह्य दशाननः ।
स तस्याः पुलिने रम्ये नानामुनिनिषेविते ॥ ७.३१.२४ ॥

விரும்பத்தக்க சிறந்த பெண்ணுள் புகுவது போல தசமுகன் (நருமதையில்) மூழ்கினான்; அவளுடைய இனிய கரையில்—பல முனிவர்கள் வாழும் அந்த இடத்தில்—அவன் இருந்தான்.

7.31.25

उपोपविष्टैः सचिवैः सार्धं राक्षसपुङ्गवः ।
प्रख्याय नर्मदां सो ऽथ गङ्गेयमिति रावणः ॥ ७.३१.२५ ॥

அருகில் அமர்ந்திருந்த அமைச்சர்களுடன் இருந்த அரக்கர்களில் சிறந்தவனான ராவணன், நர்மதையை கங்கை என்று எண்ணினான்.

7.31.26

नर्मदादर्शजं हर्षमाप्तवान् राक्षसाधिपः ।
उवाच सचिवांस्तत्र सलीलं शुकसारणौ ॥ ७.३१.२६ ॥

நர்மதையைக் கண்டதால் மகிழ்ச்சியடைந்த அரக்கர் தலைவன் அங்கேயே விளையாட்டாக சுகனிடமும் சாரணனிடமும் பேசினான்.

7.31.27

एष रश्मिसहस्रेण जगत्कृत्वैव काञ्चनम् ।
तीक्ष्णतापकरः सूर्यो नभसो ऽर्धं समाश्रितः ॥ ७.३१.२७ ॥

ஆயிரம் கதிர்களால் உலகைப் பொன்னாக்கி, கடுமையான வெப்பத்தை அளிக்கும் இந்த சூரியன் வானத்தின் பாதியை அடைந்துவிட்டான்.

7.31.28

मामासीनं विदित्वैव चन्द्रायति दिवाकरः ॥ ७.३१.२८ ॥

நான் அமர்ந்திருப்பதை அறிந்தவன் போல, சூரியன் சந்திரனைப் போல நடந்துகொள்கிறான்.

7.31.29

नर्मदाजलशीतश्च सुगन्धिः श्रमनाशनः ।
मद्भयादनिलो ऽप्यत्र वात्येष सुसमाहितः ॥ ७.३१.२९ ॥

நர்மதையின் நீரால் குளிர்ந்த, நறுமணமுள்ள, களைப்பைப் போக்கும் இக்காற்று கூட என் பயத்தால் இங்கே மிகவும் அமைதியாக வீசுகிறது.

7.31.30

इयं वापि सरिच्छ्रेष्ठा नर्मदा नर्मवर्धिनी ।
नक्रमीनविहङ्गोर्मिः सभयेवाङ्गना स्थिता ॥ ७.३१.३० ॥

நகரும் மீன், முதலை, பறவைகளின் அலைகளுடன் நிற்கும் இந்த சிறந்த நதியாகிய நர்மதை கூட, விளையாட்டை வளர்க்கும் அவள், பயந்த பெண்ணைப் போல நிற்கிறாள்.

7.31.31

तद्भवन्तः क्षताः शस्त्रैर्नृपैरिन्द्रसमैर्युधि ।
चन्दनस्य रसेनेव रुधिरेण समुक्षिताः ॥ ७.३१.३१ ॥

ஆகவே நீங்கள் போரில் இந்திரனுக்கு நிகரான அரசர்களால் ஆயுதங்களால் காயப்பட்டீர்கள்; சந்தனச் சாறு பூசப்பட்டது போல இரத்தத்தால் நனைந்தீர்கள்.

7.31.32

ते यूयमवगाहध्वं नर्मदां शर्मदां शुभाम् ।
महापद्ममुखा मत्ता गङ्गामिव गहागजाः ।
अस्यां स्नात्वा महानद्यां पाप्मानं विप्रमोक्ष्यथ ॥ ७.३१.३२ ॥

நீங்கள் அனைவரும் இன்பம் தரும் சுபமான நர்மதையில் மூழ்குங்கள்; கங்கையில் இறங்கும் மதம் கொண்ட காட்டு யானைகள் போல. இந்த மகா நதியில் நீராடி பாவத்திலிருந்து முழுவதும் விடுபடுவீர்கள்.

7.31.33

अहमप्यद्य पुलिने शरदिन्दुसमप्रभे ।
पुष्पोपहारं शनकैः करिष्यामि कपर्दिनः ॥ ७.३१.३३ ॥

இன்று நானும் சரத்கால நிலவைப் போல் ஒளிரும் கரையில் சடாதரரான சிவனுக்கு மலர்ப்பலி மெதுவாகச் செலுத்துவேன்.

7.31.34

रावणेनैवमुक्तास्तु प्रहस्तशुकसारणाः ।
समहोदरधूम्राक्षा नर्मदां विजगाहिरे ॥ ७.३१.३४ ॥

ராவணன் இவ்வாறு கூறியதும், பிரஹஸ்தன், சுகன், சாரணன், மகோதரன், தூம்ராக்ஷன் ஆகியோர் நர்மதையில் இறங்கினர்.

7.31.35

राक्षसेन्द्रगजैस्तैस्तु क्षोभिता नर्मदा नदी ।
वामनाञ्जनपद्माद्यैर्गङ्गा इव महागजैः ॥ ७.३१.३५ ॥

அந்த ராட்சசராஜனின் யானைகளால் நர்மதை நதி கலக்கப்பட்டது; வாமன, அஞ்சன, பத்ம முதலிய பெரிய யானைகளால் கங்கை கலங்குவது போல.

7.31.36

ततस्ते राक्षसाः स्नात्वा नर्मदायां महाबलाः ।
उत्तीर्य पुष्पाण्याजह्रुर्बल्यर्थं रावणस्य तु ॥ ७.३१.३६ ॥

பின்னர் அந்த மகாபலம் பொருந்திய ராட்சசர்கள் நர்மதையில் நீராடி, வெளியேறி, ராவணனின் பலிக்காக மலர்களைக் கொண்டு வந்தனர்.

7.31.37

नर्मदापुलिने हृद्ये शुभ्राभ्रसदृशप्रभे ।
राक्षसैस्तु मुहूर्तेन कृतः पुष्पमयो गिरिः ॥ ७.३१.३७ ॥

நர்மதையின் அழகிய கரையில், வெண்மேகங்களைப் போன்ற ஒளியுடைய இடத்தில், ராட்சதர்கள் ஒரு கணத்தில் மலர்களால் ஆன ஒரு மலையை உருவாக்கினர்.

7.31.38

पुष्पेषूपहृतेष्वेवं रावणो राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्णो नदीं स्नातुं गङ्गामिव महागजः ॥ ७.३१.३८ ॥

இவ்வாறு மலர்கள் கொண்டு வரப்பட்டபின், ராட்சசர்களின் அரசன் ராவணன் குளிப்பதற்காக ஆற்றில் இறங்கினான், கங்கையில் இறங்கும் பெரிய யானையைப் போல.

7.31.39

तत्र स्नात्वा च विधिवज्जप्त्वा जप्यमनुत्तमम् ।
नर्मदासलिलात्तस्मादुत्ततार स रावणः ॥ ७.३१.३९ ॥

அங்கே குளித்து, விதிப்படி உயர்ந்த மந்திரத்தை ஜபித்த பின், அந்த நர்மதை நீரிலிருந்து ராவணன் வெளியே வந்தான்.

7.31.40

ततः क्लिन्नाम्बरं त्यक्त्वा शुक्लवस्त्रसमावृतम् ।
रावणं प्राञ्जलिं यान्तमन्वयुः सर्वराक्षसाः ॥ ७.३१.४० ॥

பின்னர் ஈர ஆடையைக் களைந்து, வெண்ணிற ஆடை அணிந்து, கைகூப்பி நடந்த ராவணனைப் பின்தொடர்ந்து அனைத்து ராட்சதர்களும் சென்றனர்.

7.31.41

तद्गतीवशमापन्ना मूर्तिमन्त इवाचलाः ।
यत्र यत्र च याति स्म रावणो राक्षसेश्वरः ।
जाम्बूनदमयं लिङ्गं तत्र तत्र स्म नीयते ॥ ७.३१.४१ ॥

அவனது நடைக்குக் கட்டுப்பட்டு, உருவெடுத்த மலைகளைப் போல் ராட்சதர்கள் சென்றனர்; ராட்சசர்களின் அரசன் ராவணன் எங்கெல்லாம் சென்றானோ, அங்கெல்லாம் பொன்மயமான லிங்கம் கொண்டு செல்லப்பட்டது.

7.31.42

वालुकावेदिमध्ये तु तल्लिङ्गं स्थाप्य रावणः ।
अर्चयामास गन्धैश्च पुष्पैश्चामृतगन्धिभिः ॥ ७.३१.४२ ॥

மணல் மேடையின் நடுவில் அந்த லிங்கத்தை நிறுவி, ராவணன் நறுமணப் பொருட்களாலும், அமுதம் போன்ற மணம் கொண்ட மலர்களாலும் அதை வழிபட்டான்.

7.31.43

ततः सतामार्तिहरं परं वरं वरप्रदं चन्द्रमयूखभूषणम् ।
समर्चयित्वा स निशाचरो जगौ प्रसार्य हस्तान्प्रणनर्त चाग्रतः ॥ ७.३१.४३ ॥

பின்னர் அந்த இரவுஞ்சரன், சான்றோரின் துயரை நீக்கும், உயர்ந்த, வரமளிக்கும், நிலவொளி அணிகலனுடையவரை நன்கு வழிபட்டு, பாடினான்; கைகளை விரித்து அவர் முன்னே ஆடினான்.