Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.31.1
ततो रामो महातेजा विस्मयात्पुनरेव हि ।
उवाच प्रणतो वाक्यमगस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ७.३१.१ ॥
Então Rāma, de grande esplendor, curvando-se novamente em espanto, disse estas palavras a Agastya, o melhor dos sábios.
7.31.2
भगवन्राक्षसः क्रूरो यदाप्रभृति मेदिनीम् ।
पर्यटत्किं तदा लोकाः शून्या आसन्द्विजोत्तम ॥ ७.३१.२ ॥
Venerável, desde que o cruel rākṣasa começou a vagar pela terra, estavam os mundos vazios então, ó melhor dos duas-vezes-nascidos?
7.31.3
राजा वा राजमात्रो वा किं तदा नात्र कश्चन ।
धर्षणं यत्र न प्राप्तो रावणो राक्षसेश्वरः ॥ ७.३१.३ ॥
Não havia então aqui nenhum rei ou mero funcionário real a quem Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, não tivesse humilhado?
7.31.4
उताहो हतवीर्यास्ते बभूवुः पृथिवीक्षितः ।
बहिष्कृता वरास्त्रैश्च बहवो निर्जिता नृपाः ॥ ७.३१.४ ॥
Ou os governantes da terra tinham perdido o seu valor? Foram muitos reis expulsos e vencidos por excelentes armas?
7.31.5
राघवस्य वचः श्रुत्वा ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
उवाच रामं प्रहसन्पितामह इवेश्वरम् ॥ ७.३१.५ ॥
Tendo ouvido as palavras de Rāghava, o venerável sábio Agastya, sorrindo, falou a Rāma como o avô fala ao Senhor.
7.31.6
इत्येवं बाधमानस्तु पार्थिवान्पार्थिवर्षभ ।
चचार रावणो राम पृथिवीं पृथिवीपते ॥ ७.३१.६ ॥
Assim Rāvaṇa vagou pela terra oprimindo os reis, ó Rāma, senhor da terra, touro entre os reis.
7.31.7
ततो माहिष्मतीं नाम पुरीं स्वर्गपुरीप्रभाम् ।
सम्प्राप्तो यत्र सान्निध्यं सदासीद्वसुरेतसः ॥ ७.३१.७ ॥
Então chegou à cidade chamada Māhiṣmatī, resplandecente como a cidade celeste, onde Vasu-retas (Agni) estava sempre presente.
7.31.8
तुल्य आसीन्नृपस्तस्य प्रभावाद्वसुरेतसः ।
अर्जुनो नाम यत्राग्निः शरकुण्डेशयः सदा ॥ ७.३१.८ ॥
Pelo poder de Vasu-retas (Agni), o rei de lá era igual a ele — chamava-se Arjuna; onde Agni, repousando num fosso de flechas, sempre habitava.
7.31.9
तमेव दिवसं सो ऽथ हैहयाधिपतिर्बली ।
अर्जुनो नर्मदां रन्तुं गतः स्त्रीभिः सहेश्वरः ॥ ७.३१.९ ॥
Naquele mesmo dia, o poderoso senhor dos Haihayas, Arjuna, fora ao Narmadā com mulheres para se divertir.
7.31.10
तमेव दिवसं सो ऽथ रावणस्तत्र आगतः ।
रावणो राक्षसेन्द्रस्तु तस्यामात्यानपृच्छत ॥ ७.३१.१० ॥
Naquele mesmo dia, Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, chegou ali e interrogou seus ministros.
7.31.11
क्वार्जुनो नृपतिः शीघ्रं सम्यगाख्यातुमर्हथ ।
रावणो ऽहमनुप्राप्तो युद्धेप्सुर्नृवरेण ह ।
ममागमनमप्यग्रे युष्माभिः सन्निवेद्यताम् ॥ ७.३१.११ ॥
Onde está o rei Arjuna? Dizei-me depressa e com exatidão. Eu, Rāvaṇa, vim desejando o combate com o melhor dos homens. Anunciai-lhe primeiro a minha chegada.
7.31.12
इत्येवं रावणेनोक्तास्ते ऽमात्याः सुविपश्चितः ।
अब्रुवन्राक्षसपतिमसान्निध्यं महीपतेः ॥ ७.३१.१२ ॥
Assim interpelados por Rāvaṇa, aqueles sábios ministros disseram ao senhor dos rākṣasas que o rei estava ausente.
7.31.13
श्रुत्वा विश्रवसः पुत्रः पौराणामर्जुनं गतम् ।
अपसृत्यागतो विन्ध्यं हिमवत्सन्निभं गिरिम् ॥ ७.३१.१३ ॥
Ao ouvir que Arjuna fora à terra dos Paurāṇas, o filho de Viśravas retirou-se e chegou ao monte Vindhya, semelhante ao Himālaya.
7.31.14
स तमभ्रमिवाविष्टमुद्भ्रन्तमिव मेदिनीम् ।
अपश्यद्रावणो विन्ध्यमालिखन्तमिवाम्बरम् ॥ ७.३१.१४ ॥
Rāvaṇa viu aquele Vindhya, como se estivesse envolto em nuvens, como se vagasse pela terra, como se raspasse o céu.
7.31.15
सहस्रशिखरोपेतं सिंहाध्युषितकन्दरम् ।
प्रपातपतितैस्तोयैः साट्टहासमिवाम्बुधिम् ॥ ७.३१.१५ ॥
Tinha mil cumes, suas cavernas habitadas por leões; com águas caindo em cascatas, parecia o oceano rindo alto.
7.31.16
देवदानवगन्धर्वैः साप्सरोगणकिन्नरैः ।
स्वस्त्रीभिः क्रीडमानैश्च स्वर्गभूतं महोच्छ्रयम् ॥ ७.३१.१६ ॥
Deuses, demônios e gandharvas, junto com grupos de apsaras e kinnaras, brincavam com suas próprias esposas; era semelhante ao céu e muito alto.
7.31.17
नदीभिः स्यन्दमानाभिः स्फटिकप्रतिमं जलम् ।
फणाभिश्चलजिह्वाभिरनन्तमिव विष्ठितम् ॥ ७.३१.१७ ॥
Com seus rios fluindo, sua água era como cristal; erguia-se como Ananta, com capuzes e línguas trêmulas.
7.31.18
उत्क्रामन्तं दरीवन्तं हिमवत्सन्निभं गिरिम् ।
पश्यमानस्ततो विन्ध्यं रावणो नर्मदां ययौ ॥ ७.३१.१८ ॥
Olhando aquela alta montanha cheia de cavernas, semelhante ao Himālaya, Rāvaṇa então foi do Vindhya ao Narmadā.
7.31.19
चलोपलजलां पुण्यां पश्चिमोदधिगामिनीम् ॥ ७.३१.१९ ॥
O sagrado Narmadā, com águas cheias de pedras móveis, que flui para o oceano ocidental.
7.31.20
महिषैः सृमरैः सिंहैः शार्दूलर्क्षगजोत्तमैः ।
उष्णाभितप्तैस्तृषितैः सङ्क्षोभितजलाशयाम् ॥ ७.३१.२० ॥
Cujos tanques eram agitados por búfalos, cervos sṛmara, leões, tigres, ursos e os melhores elefantes, queimados pelo calor e sedentos.
7.31.21
चक्रवाकैः सकारण्डैः सहंसजलकुक्कुटैः ।
सारसैश्च सदा मत्तैः सुकूजद्भिः समावृताम् ॥ ७.३१.२१ ॥
Cercada de chakravākas, patos kāraṇḍava, cisnes, aves aquáticas e grous sārasa, sempre alegres e embriagadas, cantando docemente.
7.31.22
फुल्लद्रुमकृतोत्तंसां चक्रवाकयुगस्तनीम् ।
विस्तीर्णपुलिनश्रोणीं हंसावलिसुमेखलाम् ॥ ७.३१.२२ ॥
Usando árvores em flor como coroa, com pares de chakravākas como seios, amplas margens arenosas como quadris e fileiras de cisnes como um belo cinto.
7.31.23
पुष्परेण्वनुलिप्ताङ्गीं जलफेनामलांशुकाम् ।
जलावगाहसंस्पर्शां फुल्लोत्पलशुभेक्षणाम् ।
पुष्पकादवरुह्याशु नर्मदां सरितां वराम् ॥ ७.३१.२३ ॥
Com os membros cobertos de pólen, vestida com um manto imaculado de espuma, tocada pelo banho em suas águas, de olhos auspiciosos como lótus em flor: Rāvaṇa desceu rapidamente do carro Puṣpaka até a Narmadā, a melhor dos rios.
7.31.24
इष्टामिव वरां नारीमवगाह्य दशाननः ।
स तस्याः पुलिने रम्ये नानामुनिनिषेविते ॥ ७.३१.२४ ॥
Como quem entra em uma mulher desejada e excelente, o de dez rostos mergulhou em suas águas; e ele estava em sua margem agradável, frequentada por muitos sábios.
7.31.25
उपोपविष्टैः सचिवैः सार्धं राक्षसपुङ्गवः ।
प्रख्याय नर्मदां सो ऽथ गङ्गेयमिति रावणः ॥ ७.३१.२५ ॥
Sentado junto aos seus ministros, Rāvaṇa, o melhor dos rākṣasas, tomou o Narmadā pelo Gaṅgā.
7.31.26
नर्मदादर्शजं हर्षमाप्तवान् राक्षसाधिपः ।
उवाच सचिवांस्तत्र सलीलं शुकसारणौ ॥ ७.३१.२६ ॥
Cheio de alegria ao ver o Narmadā, o senhor dos rākṣasas falou ali, com jocosidade, a Śuka e Sāraṇa.
7.31.27
एष रश्मिसहस्रेण जगत्कृत्वैव काञ्चनम् ।
तीक्ष्णतापकरः सूर्यो नभसो ऽर्धं समाश्रितः ॥ ७.३१.२७ ॥
Este sol, tendo tornado o mundo dourado com mil raios e dando calor intenso, alcançou a metade do céu.
7.31.28
मामासीनं विदित्वैव चन्द्रायति दिवाकरः ॥ ७.३१.२८ ॥
Como se soubesse que estou sentado aqui, o sol se comporta como a lua.
7.31.29
नर्मदाजलशीतश्च सुगन्धिः श्रमनाशनः ।
मद्भयादनिलो ऽप्यत्र वात्येष सुसमाहितः ॥ ७.३१.२९ ॥
Este vento, fresco pelas águas do Narmadā, perfumado e removedor de cansaço, sopra aqui muito suavemente por medo de mim.
7.31.30
इयं वापि सरिच्छ्रेष्ठा नर्मदा नर्मवर्धिनी ।
नक्रमीनविहङ्गोर्मिः सभयेवाङ्गना स्थिता ॥ ७.३१.३० ॥
Este melhor dos rios, o Narmadā, que aumenta o prazer, ergue-se com suas ondas de crocodilos, peixes e aves, como uma mulher assustada.
7.31.31
तद्भवन्तः क्षताः शस्त्रैर्नृपैरिन्द्रसमैर्युधि ।
चन्दनस्य रसेनेव रुधिरेण समुक्षिताः ॥ ७.३१.३१ ॥
Assim, fostes feridos na batalha pelas armas de reis iguais a Indra, borrifados de sangue como de essência de sândalo.
7.31.32
ते यूयमवगाहध्वं नर्मदां शर्मदां शुभाम् ।
महापद्ममुखा मत्ता गङ्गामिव गहागजाः ।
अस्यां स्नात्वा महानद्यां पाप्मानं विप्रमोक्ष्यथ ॥ ७.३१.३२ ॥
Banhai-vos todos na auspiciosa e deleitosa Narmadā, como elefantes selvagens em cio que descem ao Gaṅgā. Depois de vos banhardes neste grande rio, sereis totalmente libertados do pecado.
7.31.33
अहमप्यद्य पुलिने शरदिन्दुसमप्रभे ।
पुष्पोपहारं शनकैः करिष्यामि कपर्दिनः ॥ ७.३१.३३ ॥
Hoje também eu, lentamente, na margem arenosa brilhante como a lua de outono, oferecerei flores a Śiva de cabelos emaranhados.
7.31.34
रावणेनैवमुक्तास्तु प्रहस्तशुकसारणाः ।
समहोदरधूम्राक्षा नर्मदां विजगाहिरे ॥ ७.३१.३४ ॥
Assim exortados por Rāvaṇa, Prahasta, Śuka e Sāraṇa, junto com Mahodara e Dhūmrākṣa, mergulharam na Narmadā.
7.31.35
राक्षसेन्द्रगजैस्तैस्तु क्षोभिता नर्मदा नदी ।
वामनाञ्जनपद्माद्यैर्गङ्गा इव महागजैः ॥ ७.३१.३५ ॥
Pelos elefantes do senhor dos rākṣasas o rio Narmadā foi agitado, como o Gaṅgā o é por grandes elefantes como Vāmana, Añjana e Padma.
7.31.36
ततस्ते राक्षसाः स्नात्वा नर्मदायां महाबलाः ।
उत्तीर्य पुष्पाण्याजह्रुर्बल्यर्थं रावणस्य तु ॥ ७.३१.३६ ॥
Então aqueles poderosos rākṣasas, tendo se banhado na Narmadā e saído, trouxeram flores para a oferenda de Rāvaṇa.
7.31.37
नर्मदापुलिने हृद्ये शुभ्राभ्रसदृशप्रभे ।
राक्षसैस्तु मुहूर्तेन कृतः पुष्पमयो गिरिः ॥ ७.३१.३७ ॥
Na bela margem do Narmadā, brilhante como nuvens brancas, os rākṣasas, num instante, fizeram uma montanha feita de flores.
7.31.38
पुष्पेषूपहृतेष्वेवं रावणो राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्णो नदीं स्नातुं गङ्गामिव महागजः ॥ ७.३१.३८ ॥
Trazidas assim as flores, Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, desceu ao rio para banhar-se, como um grande elefante que entra no Gaṅgā.
7.31.39
तत्र स्नात्वा च विधिवज्जप्त्वा जप्यमनुत्तमम् ।
नर्मदासलिलात्तस्मादुत्ततार स रावणः ॥ ७.३१.३९ ॥
Ali, tendo banhado-se e recitado segundo o rito o mantra supremo, Rāvaṇa saiu das águas do Narmadā.
7.31.40
ततः क्लिन्नाम्बरं त्यक्त्वा शुक्लवस्त्रसमावृतम् ।
रावणं प्राञ्जलिं यान्तमन्वयुः सर्वराक्षसाः ॥ ७.३१.४० ॥
Então, tendo despido a roupa molhada e vestido-se de branco, Rāvaṇa seguia de mãos postas, e todos os rākṣasas o acompanhavam.
7.31.41
तद्गतीवशमापन्ना मूर्तिमन्त इवाचलाः ।
यत्र यत्र च याति स्म रावणो राक्षसेश्वरः ।
जाम्बूनदमयं लिङ्गं तत्र तत्र स्म नीयते ॥ ७.३१.४१ ॥
Submissos ao seu movimento, os rākṣasas seguiam como montanhas encarnadas; onde quer que fosse Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, levava-se um liṅga de ouro.
7.31.42
वालुकावेदिमध्ये तु तल्लिङ्गं स्थाप्य रावणः ।
अर्चयामास गन्धैश्च पुष्पैश्चामृतगन्धिभिः ॥ ७.३१.४२ ॥
Tendo colocado aquele liṅga no meio de um altar de areia, Rāvaṇa o adorou com perfumes e com flores de aroma ambrosíaco.
7.31.43
ततः सतामार्तिहरं परं वरं वरप्रदं चन्द्रमयूखभूषणम् ।
समर्चयित्वा स निशाचरो जगौ प्रसार्य हस्तान्प्रणनर्त चाग्रतः ॥ ७.३१.४३ ॥
Então aquele andarilho da noite, tendo bem adorado aquele Supremo, removedor da aflição dos bons, concedente de dádivas, adornado com raios de lua, cantou; e, estendendo as mãos, dançou diante dele.