Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.32.1
नर्मदापुलिने यत्र राक्षसेन्द्रः सुदारुणः ।
पुष्पोपहारं कुरुते तस्माद्देशाददूरतः ॥ ७.३२.१ ॥
En la orilla del Narmadā, no lejos de aquel lugar, donde el terrible señor de los rākṣasas ofrece flores.
7.32.2
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो माहिष्मत्याः पतिः प्रभुः ।
क्रीडते सह नारीभिर्नर्मदातोयमाश्रितः ॥ ७.३२.२ ॥
Arjuna, el mejor de los vencedores, señor y soberano de Māhiṣmatī, juega con mujeres, buscando refugio en las aguas del Narmadā.
7.32.3
तासां मध्यगतो राजा रराज च तदार्जुनः ।
करेणूनां सहस्रस्य मध्यस्थ इव कुञ्जरः ॥ ७.३२.३ ॥
El rey Arjuna, situado en medio de ellas, resplandeció entonces como un elefante macho entre mil hembras.
7.32.4
जिज्ञासुः स तु बाहूनां सहस्रस्योत्तमं बलम् ।
रुरोध नर्मदावेगं बाहुभिर्बहुभिर्वृतः ॥ ७.३२.४ ॥
Deseando probar la fuerza suprema de sus mil brazos, rodeado de muchos brazos, detuvo el ímpetu del Narmadā.
7.32.5
कार्तवीर्यभुजासक्तं तज्जलं प्राप्य निर्मलम् ।
कूलोपहारं कुर्वाणं प्रतिस्रोतः प्रधावति ॥ ७.३२.५ ॥
Aquella agua limpia, atrapada en los brazos de Kārtavīrya, ofreciendo su tributo a la orilla, corre a contracorriente.
7.32.6
समीननक्रमकरः सपुष्पकुशसंस्तरः ।
स नर्मदाम्भसो वेगः प्रावृट्काल इवाबभौ ॥ ७.३२.६ ॥
Aquel ímpetu de las aguas del Narmadā, poblado de peces, cocodrilos y makaras, sembrado de flores y hierba kuśa, resplandecía como la estación de las lluvias.
7.32.7
स वेगः कार्तवीर्येण सम्प्रेषित इवाम्भसः ।
पुष्पोपहारं सकलं रावणस्य जहार ह ॥ ७.३२.७ ॥
Aquella corriente de agua, como si la hubiera enviado Kārtavīrya, se llevó toda la ofrenda de flores de Rāvaṇa.
7.32.8
रावणो ऽर्धसमाप्तं तमुत्सृज्य नियमं तदा ।
नर्मदां पश्यते कान्तां प्रतिकूलां यथा प्रियाम् ॥ ७.३२.८ ॥
Entonces Rāvaṇa, abandonando el rito a medio terminar, miró a la Narmadā, que parecía una amada esposa adversa.
7.32.9
पश्चिमेन तु तं दृष्ट्वा सागरोद्गारसन्निभम् ।
वर्धन्तमम्भसो वेगं पूर्वामाशां प्रविश्य तु ॥ ७.३२.९ ॥
Al ver desde el oeste la corriente de agua creciente, semejante al oleaje del océano, entró en la región oriental.
7.32.10
ततो ऽनुभ्रान्तशकुनां स्वभावोपरमे स्थिताम् ।
निर्विकाराङ्गनाभासामपश्यद्रावणो नदीम् ॥ ७.३२.१० ॥
Entonces Rāvaṇa vio el río, con aves errando inquietas sobre él, detenido en su calma natural, semejante a una mujer serena.
7.32.11
सव्येतरकराङ्गुल्या सशब्दं च दशाननः ।
वेगप्रभावमन्वेष्टुं सो ऽदिशच्छुकसारणौ ॥ ७.३२.११ ॥
Daśānana, chasqueando el dedo de la mano izquierda, ordenó a Śuka y Sāraṇa investigar el poder de la corriente.
7.32.12
तौ तु रावणसन्दिष्टौ भ्रातरौ शुकसारणौ ।
व्योमान्तरगतौ वीरौ प्रस्थितौ पश्चिमामुखौ ॥ ७.३२.१२ ॥
Aquellos dos valientes hermanos, Śuka y Sāraṇa, enviados por Rāvaṇa, partieron por el cielo, mirando hacia el oeste.
7.32.13
अर्धयोजनमात्रं तु गत्वा तौ रजनीचरौ ।
पश्येतां पुरुषं तोये क्रीडन्तं सहयोषितम् ॥ ७.३२.१३ ॥
Tras recorrer medio yojana, aquellos dos moradores de la noche vieron a un hombre jugando en el agua con mujeres.
7.32.14
बृहत्सालप्रतीकाशं तोयव्याकुलमूर्धजम् ।
मदरक्तान्तनयनं मदव्याकुलतेजसम् ॥ ७.३२.१४ ॥
Era como un gran árbol sāla; su cabello estaba revuelto por el agua, las comisuras de sus ojos enrojecidas por la embriaguez y su esplendor perturbado por la embriaguez.
7.32.15
नदीं बाहुसहस्रेण रुन्धन्तमरिमर्दनम् ।
गिरिं पादसहस्रेण रुन्धन्तमिव मेदिनीम् ॥ ७.३२.१५ ॥
El aplastador de enemigos detenía el río con mil brazos, como una montaña que detuviera la tierra con mil pies.
7.32.16
बालानां वरनारीणां सहस्रेण समावृतम् ।
समदानां करेणूनां सहस्रेणेव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.१६ ॥
Estaba rodeado por mil excelentes jóvenes mujeres, como un elefante macho rodeado por mil elefantas en celo.
7.32.17
तमद्भुततमं दृष्ट्वा राक्षसौ शुकसारणौ ।
सन्निवृत्तावुपागम्य रावणं तमथोचतुः ॥ ७.३२.१७ ॥
Habiendo visto aquel espectáculo sumamente maravilloso, los dos rākṣasas Śuka y Sāraṇa dieron la vuelta, se acercaron a Rāvaṇa y le hablaron.
7.32.18
बृहत्सालप्रतीकाशः को ऽप्यसौ राक्षसेश्वर ।
नर्मदां रोधवद्रुद्ध्वा क्रीडापयति योषितः ॥ ७.३२.१८ ॥
Señor de los rākṣasas, ¿quién es este, semejante a un gran árbol sāla, que detiene el Narmadā como si fuera una presa y hace jugar a las mujeres?
7.32.19
तेन बाहुसहस्रेण सन्निरुद्धजला नदी ।
सागरोद्गारसङ्काशानुद्गारान्सृजते मुहुः ॥ ७.३२.१९ ॥
Retenido por aquellos mil brazos, el río lanza una y otra vez oleadas semejantes a los rugidos del océano.
7.32.20
इत्येवं भाषमाणौ तौ निशाम्य शुकसारणौ ।
रावणो ऽर्जुन इत्युक्त्वा प्रययौ युद्धलालसः ॥ ७.३२.२० ॥
Habiendo escuchado a aquellos dos, Śuka y Sāraṇa, que hablaban así, Rāvaṇa, ansioso de batalla, dijo: «Este es Arjuna», y partió.
7.32.21
अर्जुनाभिमुखे तस्मिन्रावणे राक्षसाधिपे ।
चण्डः प्रवाति पवनः सनादः सुरजास्तथा ॥ ७.३२.२१ ॥
Mientras aquel señor de los rākṣasas, Rāvaṇa, avanzaba hacia Arjuna, un viento feroz sopló con estruendo, y las flores de los dioses igualmente.
7.32.22
सकृदेव कृतो रावः सरक्तः प्रेषितो घनैः ।
महोदरमहापार्श्वधूम्राक्षशुकसारणैः ॥ ७.३२.२२ ॥
Rodeado de Mahodara, Mahāpārśva, Dhūmrākṣa, Śuka y Sāraṇa, Rāvaṇa lanzó un solo rugido sanguinolento, como si lo enviaran las nubes.
7.32.23
संवृतो राक्षसेन्द्रस्तु तत्रागाद्यत्र चार्जुनः ।
अदीर्घेणैव कालेन स तदा राक्षसो बली ।
तं नर्मदाह्रदं भीममाजगामाञ्जनप्रभः ॥ ७.३२.२३ ॥
El señor de los rākṣasas, rodeado, fue adonde estaba Arjuna; en poco tiempo aquel poderoso rākṣasa, oscuro como el antimonio, llegó al terrible lago del Narmadā.
7.32.24
स तत्र स्त्रीपरिवृतं वाशिताभिरिव द्विपम् ।
नरेन्द्रं पश्यते राजा राक्षसानां तदार्जुनम् ॥ ७.३२.२४ ॥
Allí vio a aquel rey rodeado de mujeres, como un elefante entre elefantas en celo; el rey de los rākṣasas vio entonces a Arjuna.
7.32.25
स रोषाद्रक्तनयनो राक्षसेन्द्रो बलोद्धतः ॥ ७.३२.२५ ॥
Enfurecido, de ojos enrojecidos y hinchado de fuerza, el señor de los rākṣasas (habló).
7.32.26
इत्येवमर्जुनामात्यनाह गम्भीरया गिरा ।
अमात्याः क्षिप्रमाख्यात हैहयस्य नृपस्य वै ॥ ७.३२.२६ ॥
Así habló con voz grave a los ministros de Arjuna: "Ministros del rey Haihaya, id deprisa y anunciadlo."
7.32.27
युद्धार्थी समनुप्राप्तो रावणो नाम राक्षसः ।
रावणस्य वचः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
उत्तस्थुः सायुधास्त्राश्च रावणं वाक्यमब्रुवन् ॥ ७.३२.२७ ॥
"Ha llegado Rāvaṇa, un rākṣasa que desea la batalla." Al oír las palabras de Rāvaṇa, los ministros de Arjuna se levantaron armados y le hablaron.
7.32.28
युद्धस्य कालो विज्ञेयः साधु भोः साधु रावण ॥ ७.३२.२८ ॥
"Hay que conocer el momento de la batalla. Bien, oh Rāvaṇa, bien."
7.32.29
चः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
यः क्षीबं स्त्रीवृतं चैव योद्धुमुत्सहते नृपम् ।
स्त्रीसमक्षं कथं यत्तद्योद्धुमुत्सहसे ऽर्जुनम् ।
वाशितामध्यगं मत्तं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.२९ ॥
"Tú, que, ebrio y rodeado de mujeres, osas combatir al rey, ¿cómo osas combatir a Arjuna ante las mujeres? Como un tigre que ataca a un elefante enloquecido entre hembras."
7.32.30
क्षमस्वाद्य दशग्रीव चोष्यतां रजनी त्वया ।
युद्धे श्रद्धा च यद्यस्ति श्वस्तात समरे ऽर्जुनम् ॥ ७.३२.३० ॥
"Oh diez cuellos, perdona por hoy; pasa aquí esta noche. Si tienes fe en la batalla, combate mañana con Arjuna en el campo."
7.32.31
यद्यद्यास्ति मतिर्योद्धुं युद्धतृष्णासमावृता ।
निहत्यास्मांस्ततो युद्धमर्जुनेनोपयास्यसि ॥ ७.३२.३१ ॥
Si tienes deseo de combatir y estás dominado por la sed de batalla, primero nos matarás a nosotros y luego irás a enfrentarte con Arjuna.
7.32.32
ततस्ते रावणामात्यैरमात्याः पार्थिवस्य तु ।
सूदिताश्चापि ते युद्धे भक्षिताश्च बुभुक्षितैः ॥ ७.३२.३२ ॥
Entonces los ministros de aquel rey fueron muertos en batalla por los ministros de Rāvaṇa, y los hambrientos los devoraron.
7.32.33
ततो हलहलाशब्दो नर्मदातीर आबभौ ।
अर्जुनस्यानुयातऽणां रावणस्य च मन्त्रिणाम् ॥ ७.३२.३३ ॥
Entonces se alzó un estruendo en la orilla del Narmadā, de los seguidores de Arjuna y de los ministros de Rāvaṇa.
7.32.34
इषुभिस्तोमरैः शूलैस्त्रिशूलैर्वज्रकर्षणैः ।
सरावणानर्दयन्तः समन्तात्समभिद्रुताः ॥ ७.३२.३४ ॥
Atormentándolos, junto con Rāvaṇa, con flechas, lanzas, picas, tridentes y armas semejantes al rayo, se lanzaron sobre ellos desde todas partes.
7.32.35
हैहयाधिपयोधानां वेग आसीत्सुदारुणः ।
सनक्रमीनमकरसमुद्रस्येव निःस्वनः ॥ ७.३२.३५ ॥
El ímpetu de los guerreros del señor de los Haihayas era terrible, como el rugido del océano lleno de cocodrilos, peces y makaras.
7.32.36
रावणस्य तु ते ऽमात्याः प्रहस्तशुकसारणाः ।
कार्तवीर्यबलं क्रुद्धा निर्दहन्ति स्म तेजसा ॥ ७.३२.३६ ॥
Aquellos ministros de Rāvaṇa — Prahasta, Śuka y Sāraṇa — enfurecidos, abrasaron con su poder el ejército de Kārtavīrya.
7.32.37
अर्जुनाय तु तत्कर्म रावणस्य समन्त्रिणः ।
क्रीडमानाय कथितं पुरुषैर्द्वाररक्षिभिः ॥ ७.३२.३७ ॥
Los ministros de Rāvaṇa informaron de aquel hecho a Arjuna, que jugaba, por medio de los hombres que guardaban la puerta.
7.32.38
श्रुत्वा न भेतव्यमिति स्त्रीजनं तं ततो ऽर्जुनः ।
उत्ततार जलात्तस्माद्गङ्गातोयादिवाञ्जनः ॥ ७.३२.३८ ॥
Tras oírlo, y asegurando a aquellas mujeres que no debían temer, Arjuna salió entonces de las aguas del Ganges como el elefante Añjana.
7.32.39
क्रोधदूषितनेत्रस्तु स ततो ऽर्जुनपावकः ।
प्रजज्वाल महाघोरो युगान्त इव पावकः ॥ ७.३२.३९ ॥
Entonces Arjuna, con los ojos turbados por la ira, ardió como un fuego, terrible como el fuego del fin de una edad.
7.32.40
स तूर्णतरमादाय वरहेमाङ्गदो गदाम् ।
अभिदुद्राव रक्षांसि तमांसीव दिवाकरः ॥ ७.३२.४० ॥
Tomando su maza con gran rapidez, luciendo excelentes brazaletes de oro, se lanzó sobre los rākṣasas como el sol sobre la oscuridad.
7.32.41
बाहुविक्षेपकरणां समुद्यम्य महागदाम् ।
गारुडं वेगमास्थाय चापपातैव सो ऽर्जुनः ॥ ७.३२.४१ ॥
Alzando la gran maza que se puede blandir con los brazos, asumiendo la velocidad de Garuḍa, Arjuna se abalanzó como una flecha disparada desde el arco.
7.32.42
तस्य मार्गं समारुद्ध्य विन्ध्यो ऽर्कस्येव पर्वतः ।
स्थितो विन्ध्य इवाकम्प्यः प्रहस्तो मुसलायुधः ॥ ७.३२.४२ ॥
Bloqueando su camino, como la montaña Vindhya ante el sol, Prahasta, armado con una maza de hierro, se mantuvo firme, inconmovible como el Vindhya.
7.32.43
ततो ऽस्य मुसलं घोरं लोहबद्धं महोद्धतः ।
प्रहस्तः प्रेषयन्क्रुद्धो ररास च यथाम्बुदः ॥ ७.३२.४३ ॥
Entonces Prahasta, enfurecido en extremo, lanzó su terrible maza de hierro y rugió como una nube.
7.32.44
तस्याग्रे मुसलस्याग्निरशोकापीडसन्निभः ।
प्रहस्तकरमुक्तस्य बभूव प्रदहन्निव ॥ ७.३२.४४ ॥
En la punta de aquella maza, soltada de la mano de Prahasta, apareció un fuego semejante a un racimo de flores de aśoka, como si ardiera.
7.32.45
अथायान्तं तु मुसलं कार्तवीर्यस्तदार्जुनः ।
निपुणं वञ्चयामास सगदो ऽगदविक्रमः ॥ ७.३२.४५ ॥
Entonces Kārtavīrya Arjuna engañó hábilmente la maza que se acercaba con su propia maza; era de valor infalible.
7.32.46
ततस्तमभिदुद्राव प्रहस्तं हैहयाधिपः ।
भ्रामयानो गदां गुर्वीं पञ्चबाहुशतोच्छ्रयाम् ॥ ७.३२.४६ ॥
Entonces el señor de los Haihayas se abalanzó sobre Prahasta, blandiendo una pesada maza de quinientos brazos de altura.
7.32.47
तथा हतो ऽतिवेगेन प्रहस्तो गदया तदा ।
निपपात स्थितः शैलो वज्रिवज्रहतो यथा ॥ ७.३२.४७ ॥
Golpeado con violencia por la maza, Prahasta cayó, como una montaña herida por el rayo de Indra.
7.32.48
प्रहस्तं पतितं दृष्ट्वा मारीचशुकसारणाः ।
समहोदरधूम्राक्षा ह्यपसृष्टा रणाजिरात् ॥ ७.३२.४८ ॥
Al ver caído a Prahasta, Mārīca, Śuka, Sāraṇa, junto con Mahodara y Dhūmrākṣa, se retiraron del campo de batalla.
7.32.49
अपक्रान्तेष्वमात्येषु प्रहस्ते वै निपातिते ।
रावणो ऽभ्यद्रवत्तूर्णमर्जुनं नृपसत्तमम् ॥ ७.३२.४९ ॥
Cuando los ministros se habían retirado y Prahasta había caído, Rāvaṇa se lanzó velozmente contra Arjuna, el mejor de los reyes.
7.32.50
सहस्रबाहोस्तद्युद्धं विंशद्बाहोश्च दारुणम् ।
नृपराक्षसयोस्तत्र चारब्धं रोमहर्षणम् ॥ ७.३२.५० ॥
Allí comenzó aquel terrible combate entre el de mil brazos y el de veinte brazos, una lucha que erizaba el cabello entre el rey y el demonio.
7.32.51
सागराविव संरब्धौ चलन्मूलाविवाचलौ ।
तेजोयुक्ताविवादित्यौ प्रदहन्ताविवानलौ ॥ ७.३२.५१ ॥
Ambos, encolerizados, eran como dos océanos; como dos montañas de raíces temblorosas; como dos soles llenos de esplendor; como dos fuegos ardientes.
7.32.52
बलोद्धतौ यथा नागौ वाशितार्थे यथा वृषौ ।
मेघाविव विनर्दन्तौ सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ ७.३२.५२ ॥
Orgullosos de su fuerza, eran como dos elefantes, o como dos toros que contienden por lo deseado; como dos nubes que retumban, como dos leones feroces.
7.32.53
रुद्रकालाविव क्रुद्धौ तदा तौ राक्षसार्जुनौ ।
परस्परं गदाभ्यां तौ ताडयामासतुर्भृशम् ॥ ७.३२.५३ ॥
Entonces los dos, encolerizados como Rudra y la Muerte, el demonio y Arjuna, se golpearon ferozmente con sus mazas.
7.32.54
वज्रप्रहारानचला यथा घोरान्विषेहिरे ।
गदाप्रहारांस्तौ तत्र सेहाते नरराक्षसौ ॥ ७.३२.५४ ॥
Como las montañas soportan los terribles golpes del rayo, así allí el hombre y el demonio soportaban los golpes de las mazas.
7.32.55
यथा ऽ शनिरवेभ्यस्तु जायते ऽथ प्रतिश्रुतिः ।
तथा तयोर्गदापोथैर्दिशः सर्वाः प्रतिश्रुताः ॥ ७.३२.५५ ॥
Como el estruendo del rayo se alza desde las montañas y retorna como eco, así todas las direcciones resonaron con los golpes de sus mazas.
7.32.56
अर्जुनस्य गदा सा तु पात्यमाना ऽहितोरसि ।
काञ्चनाभं नभश्चक्रे विद्युत्सौदामिनी यथा ॥ ७.३२.५६ ॥
La maza de Arjuna, al caer sobre el pecho del enemigo, llenó el cielo de un resplandor dorado como un relámpago.
7.32.57
तथैव रावणेनापि पात्यमाना मुहुर्मुहुः ।
अर्जुनोरसि निर्भाति गदोल्केव महागिरौ ॥ ७.३२.५७ ॥
De igual modo, la maza que Rāvaṇa golpeaba una y otra vez sobre el pecho de Arjuna resplandecía como un meteoro sobre una gran montaña.
7.32.58
नार्जुनः खेदमायाति न राक्षसगणेश्वरः ।
इदमासीत्तयोर्युद्धं यथा पूर्वं बलीन्द्रयोः ॥ ७.३२.५८ ॥
Ni Arjuna ni el señor de las huestes rākṣasa se fatigaron; aquella batalla entre ambos fue como la batalla de los dos poderosos Indras de antaño.
7.32.59
शृङ्गैरिव वृषायुध्यन्दन्ताग्रैरिव कुञ्जरौ ।
परस्परं तौ निघ्नन्तौ नरराक्षससत्तमौ ॥ ७.३२.५९ ॥
Como dos toros luchan con sus cuernos y dos elefantes con las puntas de sus colmillos, así aquellos dos, los mejores entre hombres y rākṣasas, se golpeaban mutuamente.
7.32.60
ततो ऽर्जुनेन क्रुद्धेन सर्वप्राणेन सा गदा ।
स्तनयोरन्तरे मुक्ता रावणस्य महोरसि ॥ ७.३२.६० ॥
Entonces Arjuna, enfurecido, con toda la fuerza de su vida, lanzó aquella maza entre los pechos, sobre el gran pecho de Rāvaṇa.
7.32.61
वरदानकृतत्राणे सा गदा रावणोरसि ।
दुर्बलेव यथावेगं द्विधाभूत्वा ऽपतत्क्षितौ ॥ ७.३२.६१ ॥
La maza, como si fuera débil, se partió en dos sobre el pecho de Rāvaṇa, protegido por el don, con la fuerza de su propio impulso, y cayó al suelo.
7.32.62
स त्वर्जुनप्रमुक्तेन गदापातेन रावणः ।
अपासर्पद्धनुर्मात्रं निषसाद च निष्टनन् ॥ ७.३२.६२ ॥
Pero Rāvaṇa, golpeado por la maza lanzada por Arjuna, retrocedió la distancia de un arco y se sentó, gimiendo.
7.32.63
स विह्वलं तदालक्ष्य दशग्रीवं ततो ऽर्जुनः ।
सहसोत्पत्य जग्राह गरुत्मानिव पन्नगम् ॥ ७.३२.६३ ॥
Viéndolo aturdido, Arjuna saltó de repente y atrapó al de diez cuellos, como Garuḍa atrapa a una serpiente.
7.32.64
स तु बाहुसहस्रेण बलाद्गृह्य दशाननम् ।
बबन्ध बलवान्राजा बलिं नारायणो यथा ॥ ७.३२.६४ ॥
Aquel poderoso rey, con sus mil brazos, asió por la fuerza al de diez rostros y lo ató, como Nārāyaṇa ató a Bali.
7.32.65
बध्यमाने दशग्रीवे सिद्धचारणदेवताः ।
साध्वीतिवादिनः पुष्पैः किरन्त्यर्जुनमूर्धनि ॥ ७.३२.६५ ॥
Mientras el de diez cuellos era atado, los Siddhas, Cāraṇas y dioses, exclamando «¡bien hecho!», esparcían flores sobre la cabeza de Arjuna.
7.32.66
व्याघ्रो मृगमिवादाय मृगराडिव दन्तिनम् ।
ननाद हैहयो राजा हर्षादम्बुदवन्मुहुः ॥ ७.३२.६६ ॥
Como un tigre que, tras atrapar a un ciervo, o un león a un elefante, ruge, así el rey Haihaya, lleno de alegría, rugió una y otra vez como una nube.
7.32.67
प्रहस्तस्तु समाश्वस्तो दृष्ट्वा बद्धं दशाननम् ।
सह तै राक्षसैः क्रुद्धश्चाभिदुद्राव पार्थिवम् ॥ ७.३२.६७ ॥
Prahasta, recobrado el ánimo y viendo a Daśānana atado, enfurecido, se abalanzó con aquellos rākṣasas sobre el rey.
7.32.68
नक्तञ्चराणां वेगस्तु तेषामापततां बभौ ।
उद्भूत आतपापाये पयोदानामिवाम्बुधौ ॥ ७.३२.६८ ॥
El ímpetu de los errantes nocturnos, de aquellos que se precipitaban, brilló como nubes elevadas sobre el océano cuando cesa el calor.
7.32.69
मुञ्च मुञ्चेति भाषन्तस्तिष्ठतिष्ठेति चासकृत् ।
मुसलानि सशूलानि सोत्ससर्ज तदार्जुने ॥ ७.३२.६९ ॥
Gritando una y otra vez: '¡Suéltalo, suéltalo!' y '¡Detente, detente!', entonces lanzaron mazas junto con lanzas contra Arjuna.
7.32.70
अप्राप्तान्येव तान्याशु असम्भ्रान्तस्तदार्जुनः ।
आयुधान्यमरारीणां जग्राहारिनिषूदनः ॥ ७.३२.७० ॥
Antes de que aquellas armas llegaran, el impávido Arjuna, destructor de enemigos, tomó rápidamente las armas de los enemigos de los dioses.
7.32.71
ततस्तैरेव रक्षांसि दुर्धरैः प्रवरायुधैः ।
भित्त्वा विद्रावयामास वायुरम्बुधरानिव ॥ ७.३२.७१ ॥
Luego, con aquellas mismas armas insoportables y excelentes, atravesando a los rākṣasas, los dispersó en fuga, como el viento dispersa las nubes.
7.32.72
राक्षसांस्त्रासयित्वा तु कार्तवीर्यो ऽर्जुनस्तदा ।
रावणं गृह्य नगरं प्रविवेश सुहृद्वृतः ॥ ७.३२.७२ ॥
Habiendo aterrorizado a los rākṣasas, entonces Kārtavīrya Arjuna, apresando a Rāvaṇa, entró en la ciudad rodeado de sus amigos.
7.32.73
स कीर्यमाणः कुसुमाक्षतोत्करैर्द्विजैः सपौरैः पुरुहूतसन्निभः ।
तदा ऽर्जुनः सम्प्रविवेश तां पुरीं बलिं निगृह्येव सहस्रलोचनः ॥ ७.३२.७३ ॥
Entonces, mientras brahmanes y ciudadanos lo cubrían con montones de flores y granos enteros, Arjuna, semejante a Indra, entró en aquella ciudad, como el de los mil ojos tras dominar a Bali.