Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.32.1
नर्मदापुलिने यत्र राक्षसेन्द्रः सुदारुणः ।
पुष्पोपहारं कुरुते तस्माद्देशाददूरतः ॥ ७.३२.१ ॥
Na margem do Narmadā, não longe daquele lugar, onde o terrível senhor dos rākṣasas faz oferendas de flores.
7.32.2
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो माहिष्मत्याः पतिः प्रभुः ।
क्रीडते सह नारीभिर्नर्मदातोयमाश्रितः ॥ ७.३२.२ ॥
Arjuna, o melhor dos vencedores, senhor e soberano de Māhiṣmatī, brinca com mulheres, buscando as águas do Narmadā.
7.32.3
तासां मध्यगतो राजा रराज च तदार्जुनः ।
करेणूनां सहस्रस्य मध्यस्थ इव कुञ्जरः ॥ ७.३२.३ ॥
O rei Arjuna, situado no meio delas, brilhou então como um elefante macho entre mil fêmeas.
7.32.4
जिज्ञासुः स तु बाहूनां सहस्रस्योत्तमं बलम् ।
रुरोध नर्मदावेगं बाहुभिर्बहुभिर्वृतः ॥ ७.३२.४ ॥
Desejando testar a força suprema de seus mil braços, cercado por muitos braços, deteve o ímpeto do Narmadā.
7.32.5
कार्तवीर्यभुजासक्तं तज्जलं प्राप्य निर्मलम् ।
कूलोपहारं कुर्वाणं प्रतिस्रोतः प्रधावति ॥ ७.३२.५ ॥
Aquela água límpida, presa nos braços de Kārtavīrya, oferecendo seu tributo à margem, corre contra a corrente.
7.32.6
समीननक्रमकरः सपुष्पकुशसंस्तरः ।
स नर्मदाम्भसो वेगः प्रावृट्काल इवाबभौ ॥ ७.३२.६ ॥
Aquele ímpeto das águas do Narmadā, repleto de peixes, crocodilos e makaras, coberto de flores e capim kuśa, brilhava como a estação das chuvas.
7.32.7
स वेगः कार्तवीर्येण सम्प्रेषित इवाम्भसः ।
पुष्पोपहारं सकलं रावणस्य जहार ह ॥ ७.३२.७ ॥
Aquela correnteza, como se Kārtavīrya a tivesse enviado, levou toda a oferenda de flores de Rāvaṇa.
7.32.8
रावणो ऽर्धसमाप्तं तमुत्सृज्य नियमं तदा ।
नर्मदां पश्यते कान्तां प्रतिकूलां यथा प्रियाम् ॥ ७.३२.८ ॥
Então Rāvaṇa, abandonando o rito meio concluído, olhou para a Narmadā, como uma amada esposa contrariada.
7.32.9
पश्चिमेन तु तं दृष्ट्वा सागरोद्गारसन्निभम् ।
वर्धन्तमम्भसो वेगं पूर्वामाशां प्रविश्य तु ॥ ७.३२.९ ॥
Ao ver do oeste a correnteza crescente, semelhante ao ímpeto do oceano, ele adentrou a região oriental.
7.32.10
ततो ऽनुभ्रान्तशकुनां स्वभावोपरमे स्थिताम् ।
निर्विकाराङ्गनाभासामपश्यद्रावणो नदीम् ॥ ७.३२.१० ॥
Então Rāvaṇa viu o rio, sobre o qual aves vagavam inquietas, parado em sua calma natural, semelhante a uma mulher imperturbável.
7.32.11
सव्येतरकराङ्गुल्या सशब्दं च दशाननः ।
वेगप्रभावमन्वेष्टुं सो ऽदिशच्छुकसारणौ ॥ ७.३२.११ ॥
Daśānana, estalando o dedo da mão esquerda, enviou Śuka e Sāraṇa para investigar o poder da correnteza.
7.32.12
तौ तु रावणसन्दिष्टौ भ्रातरौ शुकसारणौ ।
व्योमान्तरगतौ वीरौ प्रस्थितौ पश्चिमामुखौ ॥ ७.३२.१२ ॥
Aqueles dois valorosos irmãos, Śuka e Sāraṇa, enviados por Rāvaṇa, partiram pelo céu, voltados para o oeste.
7.32.13
अर्धयोजनमात्रं तु गत्वा तौ रजनीचरौ ।
पश्येतां पुरुषं तोये क्रीडन्तं सहयोषितम् ॥ ७.३२.१३ ॥
Tendo caminhado meio yojana, aqueles dois andarilhos da noite viram um homem brincando na água com mulheres.
7.32.14
बृहत्सालप्रतीकाशं तोयव्याकुलमूर्धजम् ।
मदरक्तान्तनयनं मदव्याकुलतेजसम् ॥ ७.३२.१४ ॥
Era como uma grande árvore sāla; seus cabelos estavam desalinhados pela água, os cantos dos olhos avermelhados pela embriaguez e seu esplendor abalado pela embriaguez.
7.32.15
नदीं बाहुसहस्रेण रुन्धन्तमरिमर्दनम् ।
गिरिं पादसहस्रेण रुन्धन्तमिव मेदिनीम् ॥ ७.३२.१५ ॥
O esmagador de inimigos retinha o rio com mil braços, como uma montanha que retivesse a terra com mil pés.
7.32.16
बालानां वरनारीणां सहस्रेण समावृतम् ।
समदानां करेणूनां सहस्रेणेव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.१६ ॥
Estava cercado por mil excelentes jovens mulheres, como um elefante macho cercado por mil elefantas no cio.
7.32.17
तमद्भुततमं दृष्ट्वा राक्षसौ शुकसारणौ ।
सन्निवृत्तावुपागम्य रावणं तमथोचतुः ॥ ७.३२.१७ ॥
Tendo visto aquele espetáculo maravilhoso, os dois rākṣasas Śuka e Sāraṇa voltaram, aproximaram-se de Rāvaṇa e falaram-lhe.
7.32.18
बृहत्सालप्रतीकाशः को ऽप्यसौ राक्षसेश्वर ।
नर्मदां रोधवद्रुद्ध्वा क्रीडापयति योषितः ॥ ७.३२.१८ ॥
Senhor dos rākṣasas, quem é este, semelhante a uma grande árvore sāla, que detém o Narmadā como uma represa e faz as mulheres brincarem?
7.32.19
तेन बाहुसहस्रेण सन्निरुद्धजला नदी ।
सागरोद्गारसङ्काशानुद्गारान्सृजते मुहुः ॥ ७.३२.१९ ॥
Retido por aqueles mil braços, o rio lança vez após vez ondas semelhantes ao bramido do oceano.
7.32.20
इत्येवं भाषमाणौ तौ निशाम्य शुकसारणौ ।
रावणो ऽर्जुन इत्युक्त्वा प्रययौ युद्धलालसः ॥ ७.३२.२० ॥
Tendo ouvido aqueles dois, Śuka e Sāraṇa, falando assim, Rāvaṇa, ávido por batalha, disse: "Este é Arjuna" e partiu.
7.32.21
अर्जुनाभिमुखे तस्मिन्रावणे राक्षसाधिपे ।
चण्डः प्रवाति पवनः सनादः सुरजास्तथा ॥ ७.३२.२१ ॥
Enquanto aquele senhor dos rākṣasas, Rāvaṇa, avançava para Arjuna, um vento feroz soprou com estrondo, e as flores dos deuses igualmente.
7.32.22
सकृदेव कृतो रावः सरक्तः प्रेषितो घनैः ।
महोदरमहापार्श्वधूम्राक्षशुकसारणैः ॥ ७.३२.२२ ॥
Cercado por Mahodara, Mahāpārśva, Dhūmrākṣa, Śuka e Sāraṇa, Rāvaṇa soltou um único rugido sanguíneo, como se enviado pelas nuvens.
7.32.23
संवृतो राक्षसेन्द्रस्तु तत्रागाद्यत्र चार्जुनः ।
अदीर्घेणैव कालेन स तदा राक्षसो बली ।
तं नर्मदाह्रदं भीममाजगामाञ्जनप्रभः ॥ ७.३२.२३ ॥
O senhor dos rākṣasas, cercado, foi até onde estava Arjuna; em pouco tempo aquele poderoso rākṣasa, escuro como colírio, chegou ao terrível lago do Narmadā.
7.32.24
स तत्र स्त्रीपरिवृतं वाशिताभिरिव द्विपम् ।
नरेन्द्रं पश्यते राजा राक्षसानां तदार्जुनम् ॥ ७.३२.२४ ॥
Ali ele viu aquele rei cercado de mulheres, como um elefante entre elefantas no cio; o rei dos rākṣasas então viu Arjuna.
7.32.25
स रोषाद्रक्तनयनो राक्षसेन्द्रो बलोद्धतः ॥ ७.३२.२५ ॥
Com raiva, olhos vermelhos e inchado de força, o senhor dos rākṣasas (falou).
7.32.26
इत्येवमर्जुनामात्यनाह गम्भीरया गिरा ।
अमात्याः क्षिप्रमाख्यात हैहयस्य नृपस्य वै ॥ ७.३२.२६ ॥
Assim falou, com voz grave, aos ministros de Arjuna: "Ministros do rei Haihaya, ide depressa e anunciai."
7.32.27
युद्धार्थी समनुप्राप्तो रावणो नाम राक्षसः ।
रावणस्य वचः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
उत्तस्थुः सायुधास्त्राश्च रावणं वाक्यमब्रुवन् ॥ ७.३२.२७ ॥
"Rāvaṇa, um rākṣasa ávido por batalha, chegou." Ao ouvir as palavras de Rāvaṇa, os ministros de Arjuna levantaram-se armados e falaram-lhe.
7.32.28
युद्धस्य कालो विज्ञेयः साधु भोः साधु रावण ॥ ७.३२.२८ ॥
"O tempo da batalha deve ser conhecido. Bem, ó Rāvaṇa, bem."
7.32.29
चः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
यः क्षीबं स्त्रीवृतं चैव योद्धुमुत्सहते नृपम् ।
स्त्रीसमक्षं कथं यत्तद्योद्धुमुत्सहसे ऽर्जुनम् ।
वाशितामध्यगं मत्तं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.२९ ॥
"Tu, que, embriagado e cercado de mulheres, ousas combater o rei, como ousas combater Arjuna na presença das mulheres? Como um tigre que ataca um elefante enlouquecido entre as fêmeas."
7.32.30
क्षमस्वाद्य दशग्रीव चोष्यतां रजनी त्वया ।
युद्धे श्रद्धा च यद्यस्ति श्वस्तात समरे ऽर्जुनम् ॥ ७.३२.३० ॥
"Ó dez-pescoços, perdoa por hoje; passa aqui esta noite. Se tens fé na batalha, combate amanhã Arjuna no campo de batalha."
7.32.31
यद्यद्यास्ति मतिर्योद्धुं युद्धतृष्णासमावृता ।
निहत्यास्मांस्ततो युद्धमर्जुनेनोपयास्यसि ॥ ७.३२.३१ ॥
Se tens desejo de lutar e estás tomado pela sede de batalha, primeiro nos matarás e só depois irás enfrentar Arjuna.
7.32.32
ततस्ते रावणामात्यैरमात्याः पार्थिवस्य तु ।
सूदिताश्चापि ते युद्धे भक्षिताश्च बुभुक्षितैः ॥ ७.३२.३२ ॥
Então os ministros daquele rei foram mortos em batalha pelos ministros de Rāvaṇa, e os famintos os devoraram.
7.32.33
ततो हलहलाशब्दो नर्मदातीर आबभौ ।
अर्जुनस्यानुयातऽणां रावणस्य च मन्त्रिणाम् ॥ ७.३२.३३ ॥
Então ergueu-se um tumulto na margem do Narmadā, dos seguidores de Arjuna e dos ministros de Rāvaṇa.
7.32.34
इषुभिस्तोमरैः शूलैस्त्रिशूलैर्वज्रकर्षणैः ।
सरावणानर्दयन्तः समन्तात्समभिद्रुताः ॥ ७.३२.३४ ॥
Atormentando-os, junto com Rāvaṇa, com flechas, lanças, piques, tridentes e armas semelhantes ao raio, precipitaram-se sobre eles de todos os lados.
7.32.35
हैहयाधिपयोधानां वेग आसीत्सुदारुणः ।
सनक्रमीनमकरसमुद्रस्येव निःस्वनः ॥ ७.३२.३५ ॥
O ímpeto dos guerreiros do senhor dos Haihayas era terrível, como o rugido do oceano cheio de crocodilos, peixes e makaras.
7.32.36
रावणस्य तु ते ऽमात्याः प्रहस्तशुकसारणाः ।
कार्तवीर्यबलं क्रुद्धा निर्दहन्ति स्म तेजसा ॥ ७.३२.३६ ॥
Aqueles ministros de Rāvaṇa — Prahasta, Śuka e Sāraṇa — enfurecidos, incineraram com o seu poder o exército de Kārtavīrya.
7.32.37
अर्जुनाय तु तत्कर्म रावणस्य समन्त्रिणः ।
क्रीडमानाय कथितं पुरुषैर्द्वाररक्षिभिः ॥ ७.३२.३७ ॥
Os ministros de Rāvaṇa relataram aquele feito a Arjuna, que brincava, por meio dos homens que guardavam a porta.
7.32.38
श्रुत्वा न भेतव्यमिति स्त्रीजनं तं ततो ऽर्जुनः ।
उत्ततार जलात्तस्माद्गङ्गातोयादिवाञ्जनः ॥ ७.३२.३८ ॥
Tendo ouvido e tranquilizado as mulheres de que não deviam temer, Arjuna então saiu das águas do Ganges como o elefante Añjana.
7.32.39
क्रोधदूषितनेत्रस्तु स ततो ऽर्जुनपावकः ।
प्रजज्वाल महाघोरो युगान्त इव पावकः ॥ ७.३२.३९ ॥
Então Arjuna, com os olhos turvados pela ira, inflamou-se como um fogo, terrível como o fogo do fim de uma era.
7.32.40
स तूर्णतरमादाय वरहेमाङ्गदो गदाम् ।
अभिदुद्राव रक्षांसि तमांसीव दिवाकरः ॥ ७.३२.४० ॥
Tomando sua clava com grande rapidez, ostentando belos braceletes de ouro, lançou-se sobre os rākṣasas como o sol sobre as trevas.
7.32.41
बाहुविक्षेपकरणां समुद्यम्य महागदाम् ।
गारुडं वेगमास्थाय चापपातैव सो ऽर्जुनः ॥ ७.३२.४१ ॥
Erguendo a grande clava que se maneja com os braços, assumindo a velocidade de Garuḍa, Arjuna avançou como uma flecha disparada do arco.
7.32.42
तस्य मार्गं समारुद्ध्य विन्ध्यो ऽर्कस्येव पर्वतः ।
स्थितो विन्ध्य इवाकम्प्यः प्रहस्तो मुसलायुधः ॥ ७.३२.४२ ॥
Bloqueando seu caminho, como a montanha Vindhya diante do sol, Prahasta, armado com um pilão, manteve-se firme, inabalável como o Vindhya.
7.32.43
ततो ऽस्य मुसलं घोरं लोहबद्धं महोद्धतः ।
प्रहस्तः प्रेषयन्क्रुद्धो ररास च यथाम्बुदः ॥ ७.३२.४३ ॥
Então Prahasta, enfurecido, arremessou sua terrível maça com bordas de ferro e rugiu como uma nuvem.
7.32.44
तस्याग्रे मुसलस्याग्निरशोकापीडसन्निभः ।
प्रहस्तकरमुक्तस्य बभूव प्रदहन्निव ॥ ७.३२.४४ ॥
Na ponta daquela maça, largada da mão de Prahasta, surgiu um fogo semelhante a um cacho de flores de aśoka, como se queimasse.
7.32.45
अथायान्तं तु मुसलं कार्तवीर्यस्तदार्जुनः ।
निपुणं वञ्चयामास सगदो ऽगदविक्रमः ॥ ७.३२.४५ ॥
Então Kārtavīrya Arjuna enganou habilmente a maça que se aproximava com a sua própria maça; era de valor infalível.
7.32.46
ततस्तमभिदुद्राव प्रहस्तं हैहयाधिपः ।
भ्रामयानो गदां गुर्वीं पञ्चबाहुशतोच्छ्रयाम् ॥ ७.३२.४६ ॥
Então o senhor dos Haihayas investiu contra Prahasta, girando uma pesada maça de quinhentos braços de altura.
7.32.47
तथा हतो ऽतिवेगेन प्रहस्तो गदया तदा ।
निपपात स्थितः शैलो वज्रिवज्रहतो यथा ॥ ७.३२.४७ ॥
Atingido com violência pela maça, Prahasta caiu, como uma montanha atingida pelo raio de Indra.
7.32.48
प्रहस्तं पतितं दृष्ट्वा मारीचशुकसारणाः ।
समहोदरधूम्राक्षा ह्यपसृष्टा रणाजिरात् ॥ ७.३२.४८ ॥
Ao ver Prahasta caído, Mārīca, Śuka, Sāraṇa, junto com Mahodara e Dhūmrākṣa, retiraram-se do campo de batalha.
7.32.49
अपक्रान्तेष्वमात्येषु प्रहस्ते वै निपातिते ।
रावणो ऽभ्यद्रवत्तूर्णमर्जुनं नृपसत्तमम् ॥ ७.३२.४९ ॥
Quando os ministros se retiraram e Prahasta caiu, Rāvaṇa lançou-se rapidamente contra Arjuna, o melhor dos reis.
7.32.50
सहस्रबाहोस्तद्युद्धं विंशद्बाहोश्च दारुणम् ।
नृपराक्षसयोस्तत्र चारब्धं रोमहर्षणम् ॥ ७.३२.५० ॥
Ali começou aquele terrível combate entre o de mil braços e o de vinte braços, um confronto de arrepiar entre o rei e o demônio.
7.32.51
सागराविव संरब्धौ चलन्मूलाविवाचलौ ।
तेजोयुक्ताविवादित्यौ प्रदहन्ताविवानलौ ॥ ७.३२.५१ ॥
Os dois, enraivecidos, eram como dois oceanos; como duas montanhas de raízes trêmulas; como dois sóis cheios de esplendor; como dois fogos ardentes.
7.32.52
बलोद्धतौ यथा नागौ वाशितार्थे यथा वृषौ ।
मेघाविव विनर्दन्तौ सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ ७.३२.५२ ॥
Orgulhosos de sua força, eram como dois elefantes, ou como dois touros disputando o desejado; como duas nuvens trovejantes, como dois leões ferozes.
7.32.53
रुद्रकालाविव क्रुद्धौ तदा तौ राक्षसार्जुनौ ।
परस्परं गदाभ्यां तौ ताडयामासतुर्भृशम् ॥ ७.३२.५३ ॥
Então os dois, enraivecidos como Rudra e a Morte, o demônio e Arjuna, feriram-se ferozmente com suas clavas.
7.32.54
वज्रप्रहारानचला यथा घोरान्विषेहिरे ।
गदाप्रहारांस्तौ तत्र सेहाते नरराक्षसौ ॥ ७.३२.५४ ॥
Assim como as montanhas suportam os terríveis golpes do raio, assim ali o homem e o demônio suportavam os golpes das clavas.
7.32.55
यथा ऽ शनिरवेभ्यस्तु जायते ऽथ प्रतिश्रुतिः ।
तथा तयोर्गदापोथैर्दिशः सर्वाः प्रतिश्रुताः ॥ ७.३२.५५ ॥
Como o estrondo do raio se ergue das montanhas e retorna como eco, assim todas as direções ressoaram com os golpes de suas maças.
7.32.56
अर्जुनस्य गदा सा तु पात्यमाना ऽहितोरसि ।
काञ्चनाभं नभश्चक्रे विद्युत्सौदामिनी यथा ॥ ७.३२.५६ ॥
A maça de Arjuna, ao cair sobre o peito do inimigo, encheu o céu de um brilho dourado como um relâmpago.
7.32.57
तथैव रावणेनापि पात्यमाना मुहुर्मुहुः ।
अर्जुनोरसि निर्भाति गदोल्केव महागिरौ ॥ ७.३२.५७ ॥
Da mesma forma, a maça que Rāvaṇa golpeava repetidas vezes no peito de Arjuna brilhava como um meteoro sobre uma grande montanha.
7.32.58
नार्जुनः खेदमायाति न राक्षसगणेश्वरः ।
इदमासीत्तयोर्युद्धं यथा पूर्वं बलीन्द्रयोः ॥ ७.३२.५८ ॥
Nem Arjuna nem o senhor das hostes rākṣasa se cansaram; esta batalha entre os dois foi como a batalha dos dois poderosos Indras de outrora.
7.32.59
शृङ्गैरिव वृषायुध्यन्दन्ताग्रैरिव कुञ्जरौ ।
परस्परं तौ निघ्नन्तौ नरराक्षससत्तमौ ॥ ७.३२.५९ ॥
Como dois touros lutam com seus chifres e dois elefantes com as pontas de suas presas, assim aqueles dois, os melhores entre homens e rākṣasas, golpeavam-se mutuamente.
7.32.60
ततो ऽर्जुनेन क्रुद्धेन सर्वप्राणेन सा गदा ।
स्तनयोरन्तरे मुक्ता रावणस्य महोरसि ॥ ७.३२.६० ॥
Então Arjuna, enfurecido, com toda a força de sua vida, arremessou aquela maça entre os seios, sobre o grande peito de Rāvaṇa.
7.32.61
वरदानकृतत्राणे सा गदा रावणोरसि ।
दुर्बलेव यथावेगं द्विधाभूत्वा ऽपतत्क्षितौ ॥ ७.३२.६१ ॥
A maça, como algo frágil, partiu-se em duas sobre o peito de Rāvaṇa, protegido pela dádiva, conforme a força do seu impulso, e caiu ao chão.
7.32.62
स त्वर्जुनप्रमुक्तेन गदापातेन रावणः ।
अपासर्पद्धनुर्मात्रं निषसाद च निष्टनन् ॥ ७.३२.६२ ॥
Mas Rāvaṇa, atingido pela maça arremessada por Arjuna, recuou a distância de um arco e sentou-se, gemendo.
7.32.63
स विह्वलं तदालक्ष्य दशग्रीवं ततो ऽर्जुनः ।
सहसोत्पत्य जग्राह गरुत्मानिव पन्नगम् ॥ ७.३२.६३ ॥
Vendo-o atordoado, Arjuna saltou de repente e agarrou o de dez pescoços, como Garuḍa agarra uma serpente.
7.32.64
स तु बाहुसहस्रेण बलाद्गृह्य दशाननम् ।
बबन्ध बलवान्राजा बलिं नारायणो यथा ॥ ७.३२.६४ ॥
Aquele rei poderoso, com seus mil braços, agarrou à força o de dez faces e o amarrou, como Nārāyaṇa amarrou Bali.
7.32.65
बध्यमाने दशग्रीवे सिद्धचारणदेवताः ।
साध्वीतिवादिनः पुष्पैः किरन्त्यर्जुनमूर्धनि ॥ ७.३२.६५ ॥
Enquanto o de dez pescoços era amarrado, os Siddhas, Cāraṇas e deuses, exclamando «bem feito!», espalhavam flores sobre a cabeça de Arjuna.
7.32.66
व्याघ्रो मृगमिवादाय मृगराडिव दन्तिनम् ।
ननाद हैहयो राजा हर्षादम्बुदवन्मुहुः ॥ ७.३२.६६ ॥
Como um tigre que agarra um veado, ou um leão um elefante, ruge, assim o rei Haihaya, em alegria, rugiu repetidas vezes como uma nuvem.
7.32.67
प्रहस्तस्तु समाश्वस्तो दृष्ट्वा बद्धं दशाननम् ।
सह तै राक्षसैः क्रुद्धश्चाभिदुद्राव पार्थिवम् ॥ ७.३२.६७ ॥
Prahasta, recuperado e vendo Daśānana amarrado, enfurecido, lançou-se com aqueles rākṣasas contra o rei.
7.32.68
नक्तञ्चराणां वेगस्तु तेषामापततां बभौ ।
उद्भूत आतपापाये पयोदानामिवाम्बुधौ ॥ ७.३२.६८ ॥
O ímpeto dos andarilhos noturnos, daqueles que avançavam, brilhou como nuvens erguidas sobre o oceano quando passa o calor.
7.32.69
मुञ्च मुञ्चेति भाषन्तस्तिष्ठतिष्ठेति चासकृत् ।
मुसलानि सशूलानि सोत्ससर्ज तदार्जुने ॥ ७.३२.६९ ॥
Gritando repetidamente: 'Solta-o, solta-o!' e 'Para, para!', lançaram então maças junto com lanças contra Arjuna.
7.32.70
अप्राप्तान्येव तान्याशु असम्भ्रान्तस्तदार्जुनः ।
आयुधान्यमरारीणां जग्राहारिनिषूदनः ॥ ७.३२.७० ॥
Antes mesmo de chegarem aquelas armas, o imperturbável Arjuna, destruidor dos inimigos, agarrou rapidamente as armas dos inimigos dos deuses.
7.32.71
ततस्तैरेव रक्षांसि दुर्धरैः प्रवरायुधैः ।
भित्त्वा विद्रावयामास वायुरम्बुधरानिव ॥ ७.३२.७१ ॥
Então, com aquelas mesmas armas insuportáveis e excelentes, perfurando os rākṣasas, pôs-nos em fuga, como o vento dispersa as nuvens.
7.32.72
राक्षसांस्त्रासयित्वा तु कार्तवीर्यो ऽर्जुनस्तदा ।
रावणं गृह्य नगरं प्रविवेश सुहृद्वृतः ॥ ७.३२.७२ ॥
Tendo aterrorizado os rākṣasas, então Kārtavīrya Arjuna, agarrando Rāvaṇa, entrou na cidade, cercado por seus amigos.
7.32.73
स कीर्यमाणः कुसुमाक्षतोत्करैर्द्विजैः सपौरैः पुरुहूतसन्निभः ।
तदा ऽर्जुनः सम्प्रविवेश तां पुरीं बलिं निगृह्येव सहस्रलोचनः ॥ ७.३२.७३ ॥
Então, sendo coberto de montes de flores e grãos inteiros pelos brâmanes e pelos habitantes da cidade, Arjuna, semelhante a Indra, entrou naquela cidade, como o de mil olhos que subjugou Bali.