Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.32.1
नर्मदापुलिने यत्र राक्षसेन्द्रः सुदारुणः ।
पुष्पोपहारं कुरुते तस्माद्देशाददूरतः ॥ ७.३२.१ ॥
Am Ufer der Narmadā, nicht weit von jenem Ort, wo der überaus furchtbare Herrscher der Rākṣasas Blumenopfer darbringt.
7.32.2
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो माहिष्मत्याः पतिः प्रभुः ।
क्रीडते सह नारीभिर्नर्मदातोयमाश्रितः ॥ ७.३२.२ ॥
Arjuna, der Beste unter den Siegern, Herr und Gebieter von Māhiṣmatī, vergnügt sich mit Frauen, indem er die Wasser der Narmadā aufsucht.
7.32.3
तासां मध्यगतो राजा रराज च तदार्जुनः ।
करेणूनां सहस्रस्य मध्यस्थ इव कुञ्जरः ॥ ७.३२.३ ॥
König Arjuna, der mitten unter ihnen stand, strahlte da wie ein Bullenelefant inmitten von tausend Elefantenkühen.
7.32.4
जिज्ञासुः स तु बाहूनां सहस्रस्योत्तमं बलम् ।
रुरोध नर्मदावेगं बाहुभिर्बहुभिर्वृतः ॥ ७.३२.४ ॥
Begierig, die höchste Kraft seiner tausend Arme zu prüfen, hielt er, von vielen Armen umgeben, den Ansturm der Narmadā auf.
7.32.5
कार्तवीर्यभुजासक्तं तज्जलं प्राप्य निर्मलम् ।
कूलोपहारं कुर्वाणं प्रतिस्रोतः प्रधावति ॥ ७.३२.५ ॥
Jenes klare Wasser, das in den Armen Kārtavīryas gefangen ist und dem Ufer ein Opfer darbringt, stürzt gegen die Strömung zurück.
7.32.6
समीननक्रमकरः सपुष्पकुशसंस्तरः ।
स नर्मदाम्भसो वेगः प्रावृट्काल इवाबभौ ॥ ७.३२.६ ॥
Jener Ansturm der Wasser der Narmadā, wimmelnd von Fischen, Krokodilen und Makaras, übersät mit Blumen und Kuśa-Gras, glänzte wie die Regenzeit.
7.32.7
स वेगः कार्तवीर्येण सम्प्रेषित इवाम्भसः ।
पुष्पोपहारं सकलं रावणस्य जहार ह ॥ ७.३२.७ ॥
Jene Strömung, als hätte Kārtavīrya sie gesandt, riss Rāvaṇas ganze Blumengabe mit sich fort.
7.32.8
रावणो ऽर्धसमाप्तं तमुत्सृज्य नियमं तदा ।
नर्मदां पश्यते कान्तां प्रतिकूलां यथा प्रियाम् ॥ ७.३२.८ ॥
Da ließ Rāvaṇa das halbvollendete Ritual fallen und blickte auf die Narmadā, wie auf eine geliebte, abweisende Gattin.
7.32.9
पश्चिमेन तु तं दृष्ट्वा सागरोद्गारसन्निभम् ।
वर्धन्तमम्भसो वेगं पूर्वामाशां प्रविश्य तु ॥ ७.३२.९ ॥
Als er von Westen her die anschwellende Wasserströmung sah, gleich dem Aufwallen des Ozeans, drang er in die östliche Richtung vor.
7.32.10
ततो ऽनुभ्रान्तशकुनां स्वभावोपरमे स्थिताम् ।
निर्विकाराङ्गनाभासामपश्यद्रावणो नदीम् ॥ ७.३२.१० ॥
Dann sah Rāvaṇa den Fluss, über dem Vögel unruhig umherirrten, in seiner natürlichen Ruhe verweilend, gleich einer unbewegten Frau.
7.32.11
सव्येतरकराङ्गुल्या सशब्दं च दशाननः ।
वेगप्रभावमन्वेष्टुं सो ऽदिशच्छुकसारणौ ॥ ७.३२.११ ॥
Daśānana ließ mit einem Finger seiner linken Hand schnalzen und schickte Śuka und Sāraṇa, die Kraft der Strömung zu erforschen.
7.32.12
तौ तु रावणसन्दिष्टौ भ्रातरौ शुकसारणौ ।
व्योमान्तरगतौ वीरौ प्रस्थितौ पश्चिमामुखौ ॥ ७.३२.१२ ॥
Diese beiden heldenhaften Brüder, Śuka und Sāraṇa, von Rāvaṇa gesandt, brachen durch den Himmel auf, nach Westen gewandt.
7.32.13
अर्धयोजनमात्रं तु गत्वा तौ रजनीचरौ ।
पश्येतां पुरुषं तोये क्रीडन्तं सहयोषितम् ॥ ७.३२.१३ ॥
Nachdem die beiden Nachtwandler eine halbe Yojana weit gegangen waren, sahen sie einen Mann, der mit Frauen im Wasser spielte.
7.32.14
बृहत्सालप्रतीकाशं तोयव्याकुलमूर्धजम् ।
मदरक्तान्तनयनं मदव्याकुलतेजसम् ॥ ७.३२.१४ ॥
Er glich einem großen Sāla-Baum; sein Haar war vom Wasser zerzaust, die Augenwinkel vom Rausch gerötet und seine Ausstrahlung vom Rausch getrübt.
7.32.15
नदीं बाहुसहस्रेण रुन्धन्तमरिमर्दनम् ।
गिरिं पादसहस्रेण रुन्धन्तमिव मेदिनीम् ॥ ७.३२.१५ ॥
Der Feindezermalmer hielt den Fluss mit tausend Armen auf, wie ein Berg, der die Erde mit tausend Füßen aufhält.
7.32.16
बालानां वरनारीणां सहस्रेण समावृतम् ।
समदानां करेणूनां सहस्रेणेव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.१६ ॥
Er war von tausend auserlesenen jungen Frauen umgeben, wie ein Elefantenbulle von tausend brünstigen Elefantenkühen.
7.32.17
तमद्भुततमं दृष्ट्वा राक्षसौ शुकसारणौ ।
सन्निवृत्तावुपागम्य रावणं तमथोचतुः ॥ ७.३२.१७ ॥
Nachdem die beiden Rākṣasas Śuka und Sāraṇa jenen überaus wundersamen Anblick gesehen hatten, kehrten sie um, traten vor Rāvaṇa und sprachen zu ihm.
7.32.18
बृहत्सालप्रतीकाशः को ऽप्यसौ राक्षसेश्वर ।
नर्मदां रोधवद्रुद्ध्वा क्रीडापयति योषितः ॥ ७.३२.१८ ॥
Herr der Rākṣasas, wer ist dieser, einem großen Sāla-Baum gleich, der die Narmadā wie einen Damm aufhält und die Frauen spielen lässt?
7.32.19
तेन बाहुसहस्रेण सन्निरुद्धजला नदी ।
सागरोद्गारसङ्काशानुद्गारान्सृजते मुहुः ॥ ७.३२.१९ ॥
Von jenen tausend Armen aufgehalten, wirft der Fluss immer wieder Wogen auf, gleich dem Aufbrausen des Ozeans.
7.32.20
इत्येवं भाषमाणौ तौ निशाम्य शुकसारणौ ।
रावणो ऽर्जुन इत्युक्त्वा प्रययौ युद्धलालसः ॥ ७.३२.२० ॥
Nachdem er jene beiden, Śuka und Sāraṇa, so reden gehört hatte, sprach Rāvaṇa, kampfbegierig: »Das ist Arjuna« und brach auf.
7.32.21
अर्जुनाभिमुखे तस्मिन्रावणे राक्षसाधिपे ।
चण्डः प्रवाति पवनः सनादः सुरजास्तथा ॥ ७.३२.२१ ॥
Als jener Herr der Rākṣasas, Rāvaṇa, auf Arjuna zuschritt, wehte ein wilder Wind mit Getöse, und ebenso die Blumen der Götter.
7.32.22
सकृदेव कृतो रावः सरक्तः प्रेषितो घनैः ।
महोदरमहापार्श्वधूम्राक्षशुकसारणैः ॥ ७.३२.२२ ॥
Von Mahodara, Mahāpārśva, Dhūmrākṣa, Śuka und Sāraṇa umgeben, stieß Rāvaṇa ein einziges blutrotes Gebrüll aus, als hätten es die Wolken gesandt.
7.32.23
संवृतो राक्षसेन्द्रस्तु तत्रागाद्यत्र चार्जुनः ।
अदीर्घेणैव कालेन स तदा राक्षसो बली ।
तं नर्मदाह्रदं भीममाजगामाञ्जनप्रभः ॥ ७.३२.२३ ॥
Der von den Seinen umgebene Herr der Rākṣasas ging dorthin, wo Arjuna war; bald darauf erreichte der mächtige Rākṣasa, dunkel wie Kajal, den furchtbaren See der Narmadā.
7.32.24
स तत्र स्त्रीपरिवृतं वाशिताभिरिव द्विपम् ।
नरेन्द्रं पश्यते राजा राक्षसानां तदार्जुनम् ॥ ७.३२.२४ ॥
Dort sah er jenen König von Frauen umgeben, wie einen Elefanten inmitten brünstiger Elefantenkühe; der König der Rākṣasas erblickte da Arjuna.
7.32.25
स रोषाद्रक्तनयनो राक्षसेन्द्रो बलोद्धतः ॥ ७.३२.२५ ॥
Vor Zorn mit rot glühenden Augen und vom Kraftstolz aufgebläht, sprach der Herr der Rākṣasas.
7.32.26
इत्येवमर्जुनामात्यनाह गम्भीरया गिरा ।
अमात्याः क्षिप्रमाख्यात हैहयस्य नृपस्य वै ॥ ७.३२.२६ ॥
So sprach er mit tiefer Stimme zu Arjunas Ministern: "Minister des Haihaya-Königs, geht schnell und meldet es."
7.32.27
युद्धार्थी समनुप्राप्तो रावणो नाम राक्षसः ।
रावणस्य वचः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
उत्तस्थुः सायुधास्त्राश्च रावणं वाक्यमब्रुवन् ॥ ७.३२.२७ ॥
"Rāvaṇa, ein Rākṣasa, der nach Kampf verlangt, ist gekommen." Als Arjunas Minister Rāvaṇas Worte hörten, erhoben sie sich bewaffnet und sprachen zu ihm.
7.32.28
युद्धस्य कालो विज्ञेयः साधु भोः साधु रावण ॥ ७.३२.२८ ॥
"Der Zeitpunkt des Kampfes muss bekannt sein. Gut, o Rāvaṇa, gut."
7.32.29
चः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
यः क्षीबं स्त्रीवृतं चैव योद्धुमुत्सहते नृपम् ।
स्त्रीसमक्षं कथं यत्तद्योद्धुमुत्सहसे ऽर्जुनम् ।
वाशितामध्यगं मत्तं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.२९ ॥
"Du, der du betrunken und von Frauen umgeben es wagst, mit dem König zu kämpfen – wie wagst du es, in Gegenwart der Frauen gegen Arjuna zu kämpfen? Wie ein Tiger, der einen rasenden Elefanten unter Elefantenkühen angreift."
7.32.30
क्षमस्वाद्य दशग्रीव चोष्यतां रजनी त्वया ।
युद्धे श्रद्धा च यद्यस्ति श्वस्तात समरे ऽर्जुनम् ॥ ७.३२.३० ॥
"O Zehnhals, verzeih für heute; verbringe hier diese Nacht. Wenn du Vertrauen in den Kampf hast, kämpfe morgen auf dem Schlachtfeld gegen Arjuna."
7.32.31
यद्यद्यास्ति मतिर्योद्धुं युद्धतृष्णासमावृता ।
निहत्यास्मांस्ततो युद्धमर्जुनेनोपयास्यसि ॥ ७.३२.३१ ॥
Wenn du den Wunsch hast zu kämpfen und vom Durst nach Schlacht erfüllt bist, wirst du zuerst uns erschlagen und dann zu Arjuna in den Kampf ziehen.
7.32.32
ततस्ते रावणामात्यैरमात्याः पार्थिवस्य तु ।
सूदिताश्चापि ते युद्धे भक्षिताश्च बुभुक्षितैः ॥ ७.३२.३२ ॥
Da wurden die Minister jenes Königs im Kampf von Rāvaṇas Ministern erschlagen, und die Hungrigen verschlangen sie.
7.32.33
ततो हलहलाशब्दो नर्मदातीर आबभौ ।
अर्जुनस्यानुयातऽणां रावणस्य च मन्त्रिणाम् ॥ ७.३२.३३ ॥
Da erhob sich am Ufer der Narmadā ein Getümmel der Gefolgsleute Arjunas und der Minister Rāvaṇas.
7.32.34
इषुभिस्तोमरैः शूलैस्त्रिशूलैर्वज्रकर्षणैः ।
सरावणानर्दयन्तः समन्तात्समभिद्रुताः ॥ ७.३२.३४ ॥
Sie quälten Rāvaṇa samt den Seinen mit Pfeilen, Speeren, Lanzen, Dreizacken und blitzähnlichen Waffen und stürmten von allen Seiten heran.
7.32.35
हैहयाधिपयोधानां वेग आसीत्सुदारुणः ।
सनक्रमीनमकरसमुद्रस्येव निःस्वनः ॥ ७.३२.३५ ॥
Der Ansturm der Krieger des Herrn der Haihayas war gewaltig, wie das Tosen des Ozeans voller Krokodile, Fische und Makaras.
7.32.36
रावणस्य तु ते ऽमात्याः प्रहस्तशुकसारणाः ।
कार्तवीर्यबलं क्रुद्धा निर्दहन्ति स्म तेजसा ॥ ७.३२.३६ ॥
Jene Minister Rāvaṇas — Prahasta, Śuka und Sāraṇa — entbrannt vor Zorn, verbrannten mit ihrer Macht das Heer Kārtavīryas.
7.32.37
अर्जुनाय तु तत्कर्म रावणस्य समन्त्रिणः ।
क्रीडमानाय कथितं पुरुषैर्द्वाररक्षिभिः ॥ ७.३२.३७ ॥
Die Minister Rāvaṇas berichteten jene Tat dem spielenden Arjuna durch die Torwächter.
7.32.38
श्रुत्वा न भेतव्यमिति स्त्रीजनं तं ततो ऽर्जुनः ।
उत्ततार जलात्तस्माद्गङ्गातोयादिवाञ्जनः ॥ ७.३२.३८ ॥
Nachdem er es gehört und den Frauen versichert hatte, sie sollten sich nicht fürchten, stieg Arjuna dann aus dem Wasser der Gaṅgā wie der Elefant Añjana.
7.32.39
क्रोधदूषितनेत्रस्तु स ततो ऽर्जुनपावकः ।
प्रजज्वाल महाघोरो युगान्त इव पावकः ॥ ७.३२.३९ ॥
Da flammte Arjuna, die Augen von Zorn getrübt, wie ein Feuer auf, schrecklich wie das Feuer am Ende eines Weltzeitalters.
7.32.40
स तूर्णतरमादाय वरहेमाङ्गदो गदाम् ।
अभिदुद्राव रक्षांसि तमांसीव दिवाकरः ॥ ७.३२.४० ॥
Er ergriff rasch seine Keule, mit feinen goldenen Armreifen geschmückt, und stürzte sich auf die Rākṣasas wie die Sonne auf die Finsternis.
7.32.41
बाहुविक्षेपकरणां समुद्यम्य महागदाम् ।
गारुडं वेगमास्थाय चापपातैव सो ऽर्जुनः ॥ ७.३२.४१ ॥
Die große Keule, die mit den Armen geschwungen werden kann, erhebend, die Schnelligkeit Garuḍas annehmend, stürzte Arjuna vor wie ein vom Bogen geschnellter Pfeil.
7.32.42
तस्य मार्गं समारुद्ध्य विन्ध्यो ऽर्कस्येव पर्वतः ।
स्थितो विन्ध्य इवाकम्प्यः प्रहस्तो मुसलायुधः ॥ ७.३२.४२ ॥
Seinen Weg versperrend, wie der Berg Vindhya vor der Sonne, stand Prahasta, mit einem Stößel bewaffnet, fest und unerschütterlich wie der Vindhya.
7.32.43
ततो ऽस्य मुसलं घोरं लोहबद्धं महोद्धतः ।
प्रहस्तः प्रेषयन्क्रुद्धो ररास च यथाम्बुदः ॥ ७.३२.४३ ॥
Da schleuderte der zornentbrannte Prahasta seine schreckliche, eisenbeschlagene Keule und brüllte wie eine Wolke.
7.32.44
तस्याग्रे मुसलस्याग्निरशोकापीडसन्निभः ।
प्रहस्तकरमुक्तस्य बभूव प्रदहन्निव ॥ ७.३२.४४ ॥
An der Spitze jener Keule, die Prahastas Hand entglitten war, erschien ein Feuer gleich einer Blütentraube des Aśoka, als brenne es.
7.32.45
अथायान्तं तु मुसलं कार्तवीर्यस्तदार्जुनः ।
निपुणं वञ्चयामास सगदो ऽगदविक्रमः ॥ ७.३२.४५ ॥
Da täuschte Kārtavīrya Arjuna die herannahende Keule geschickt mit seiner Keule; er war von unfehlbarer Tapferkeit.
7.32.46
ततस्तमभिदुद्राव प्रहस्तं हैहयाधिपः ।
भ्रामयानो गदां गुर्वीं पञ्चबाहुशतोच्छ्रयाम् ॥ ७.३२.४६ ॥
Da stürzte sich der Herr der Haihayas auf Prahasta und schwang eine schwere Keule von fünfhundert Armlängen Höhe.
7.32.47
तथा हतो ऽतिवेगेन प्रहस्तो गदया तदा ।
निपपात स्थितः शैलो वज्रिवज्रहतो यथा ॥ ७.३२.४७ ॥
Von der Keule mit gewaltiger Wucht getroffen, stürzte Prahasta, wie ein vom Donnerkeil Indras getroffener Berg.
7.32.48
प्रहस्तं पतितं दृष्ट्वा मारीचशुकसारणाः ।
समहोदरधूम्राक्षा ह्यपसृष्टा रणाजिरात् ॥ ७.३२.४८ ॥
Als sie Prahasta gefallen sahen, wichen Mārīca, Śuka, Sāraṇa samt Mahodara und Dhūmrākṣa vom Schlachtfeld zurück.
7.32.49
अपक्रान्तेष्वमात्येषु प्रहस्ते वै निपातिते ।
रावणो ऽभ्यद्रवत्तूर्णमर्जुनं नृपसत्तमम् ॥ ७.३२.४९ ॥
Als die Minister sich zurückgezogen hatten und Prahasta gefallen war, stürzte sich Rāvaṇa eilends auf Arjuna, den besten der Könige.
7.32.50
सहस्रबाहोस्तद्युद्धं विंशद्बाहोश्च दारुणम् ।
नृपराक्षसयोस्तत्र चारब्धं रोमहर्षणम् ॥ ७.३२.५० ॥
Dort begann jener furchtbare Kampf zwischen dem Tausendarmigen und dem Zwanzigarmigen, ein haarsträubendes Ringen zwischen dem König und dem Dämon.
7.32.51
सागराविव संरब्धौ चलन्मूलाविवाचलौ ।
तेजोयुक्ताविवादित्यौ प्रदहन्ताविवानलौ ॥ ७.३२.५१ ॥
Die beiden, voller Zorn, waren wie zwei Meere; wie zwei Berge mit wankenden Wurzeln; wie zwei Sonnen voller Glanz; wie zwei brennende Feuer.
7.32.52
बलोद्धतौ यथा नागौ वाशितार्थे यथा वृषौ ।
मेघाविव विनर्दन्तौ सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ ७.३२.५२ ॥
Stolz auf ihre Kraft waren sie wie zwei Elefanten oder wie zwei Stiere, die um das Begehrte kämpfen; wie zwei donnernde Wolken, wie zwei wilde Löwen.
7.32.53
रुद्रकालाविव क्रुद्धौ तदा तौ राक्षसार्जुनौ ।
परस्परं गदाभ्यां तौ ताडयामासतुर्भृशम् ॥ ७.३२.५३ ॥
Da schlugen die beiden, zornig wie Rudra und der Tod, der Dämon und Arjuna, heftig mit ihren Keulen aufeinander ein.
7.32.54
वज्रप्रहारानचला यथा घोरान्विषेहिरे ।
गदाप्रहारांस्तौ तत्र सेहाते नरराक्षसौ ॥ ७.३२.५४ ॥
Wie Berge die gewaltigen Schläge des Donnerkeils ertragen, so ertrugen dort der Mensch und der Dämon die Keulenschläge.
7.32.55
यथा ऽ शनिरवेभ्यस्तु जायते ऽथ प्रतिश्रुतिः ।
तथा तयोर्गदापोथैर्दिशः सर्वाः प्रतिश्रुताः ॥ ७.३२.५५ ॥
Wie der Donner des Blitzes von den Bergen aufsteigt und als Echo widerhallt, so hallten alle Richtungen wider von den Schlägen ihrer Keulen.
7.32.56
अर्जुनस्य गदा सा तु पात्यमाना ऽहितोरसि ।
काञ्चनाभं नभश्चक्रे विद्युत्सौदामिनी यथा ॥ ७.३२.५६ ॥
Arjunas Keule, als sie auf die Brust des Feindes fiel, erfüllte den Himmel mit goldenem Glanz wie ein Blitz.
7.32.57
तथैव रावणेनापि पात्यमाना मुहुर्मुहुः ।
अर्जुनोरसि निर्भाति गदोल्केव महागिरौ ॥ ७.३२.५७ ॥
Ebenso leuchtete die Keule, die Rāvaṇa immer wieder auf Arjunas Brust schlug, wie ein Feuerball auf einem großen Berg.
7.32.58
नार्जुनः खेदमायाति न राक्षसगणेश्वरः ।
इदमासीत्तयोर्युद्धं यथा पूर्वं बलीन्द्रयोः ॥ ७.३२.५८ ॥
Weder Arjuna noch der Herr der Rākṣasa-Scharen ermüdete; dieser Kampf zwischen den beiden glich dem Kampf der beiden mächtigen Indras der Vorzeit.
7.32.59
शृङ्गैरिव वृषायुध्यन्दन्ताग्रैरिव कुञ्जरौ ।
परस्परं तौ निघ्नन्तौ नरराक्षससत्तमौ ॥ ७.३२.५९ ॥
Wie zwei Stiere mit ihren Hörnern und zwei Elefanten mit den Spitzen ihrer Stoßzähne kämpfen, so schlugen diese beiden, die besten unter Menschen und Rākṣasa, einander.
7.32.60
ततो ऽर्जुनेन क्रुद्धेन सर्वप्राणेन सा गदा ।
स्तनयोरन्तरे मुक्ता रावणस्य महोरसि ॥ ७.३२.६० ॥
Da schleuderte Arjuna, zornentbrannt und mit aller Lebenskraft, jene Keule zwischen die Brüste, auf Rāvaṇas gewaltige Brust.
7.32.61
वरदानकृतत्राणे सा गदा रावणोरसि ।
दुर्बलेव यथावेगं द्विधाभूत्वा ऽपतत्क्षितौ ॥ ७.३२.६१ ॥
Die Keule, die durch die Gabe geschützt war, zerbrach auf Rāvaṇas Brust wie etwas Schwaches, entsprechend ihrer Wucht in zwei Teile, und fiel zu Boden.
7.32.62
स त्वर्जुनप्रमुक्तेन गदापातेन रावणः ।
अपासर्पद्धनुर्मात्रं निषसाद च निष्टनन् ॥ ७.३२.६२ ॥
Rāvaṇa aber, getroffen von der Keule, die Arjuna geschleudert hatte, wich eine Bogenlänge zurück, setzte sich und stöhnte.
7.32.63
स विह्वलं तदालक्ष्य दशग्रीवं ततो ऽर्जुनः ।
सहसोत्पत्य जग्राह गरुत्मानिव पन्नगम् ॥ ७.३२.६३ ॥
Als er den Zehnhalsigen verwirrt sah, sprang Arjuna plötzlich empor und packte ihn, wie Garuḍa eine Schlange packt.
7.32.64
स तु बाहुसहस्रेण बलाद्गृह्य दशाननम् ।
बबन्ध बलवान्राजा बलिं नारायणो यथा ॥ ७.३२.६४ ॥
Jener mächtige König packte mit seinen tausend Armen den Zehngesichtigen mit Gewalt und fesselte ihn, wie Nārāyaṇa Bali gebunden hatte.
7.32.65
बध्यमाने दशग्रीवे सिद्धचारणदेवताः ।
साध्वीतिवादिनः पुष्पैः किरन्त्यर्जुनमूर्धनि ॥ ७.३२.६५ ॥
Während der Zehnhalsige gebunden wurde, streuten die Siddhas, Cāraṇas und Götter, »Wohl getan!« rufend, Blumen auf Arjunas Haupt.
7.32.66
व्याघ्रो मृगमिवादाय मृगराडिव दन्तिनम् ।
ननाद हैहयो राजा हर्षादम्बुदवन्मुहुः ॥ ७.३२.६६ ॥
Wie ein Tiger, der einen Hirsch ergriffen hat, oder ein Löwe einen Elefanten, brüllt, so brüllte der Haihaya-König vor Freude immer wieder wie eine Wolke.
7.32.67
प्रहस्तस्तु समाश्वस्तो दृष्ट्वा बद्धं दशाननम् ।
सह तै राक्षसैः क्रुद्धश्चाभिदुद्राव पार्थिवम् ॥ ७.३२.६७ ॥
Prahasta, wieder zu sich gekommen und Daśānana gebunden sehend, stürzte sich zornig mit jenen Rākṣasas auf den König.
7.32.68
नक्तञ्चराणां वेगस्तु तेषामापततां बभौ ।
उद्भूत आतपापाये पयोदानामिवाम्बुधौ ॥ ७.३२.६८ ॥
Der Ansturm der Nachtwandler, jener, die heranstürmten, leuchtete wie Wolken, die über dem Ozean aufsteigen, wenn die Hitze vorüber ist.
7.32.69
मुञ्च मुञ्चेति भाषन्तस्तिष्ठतिष्ठेति चासकृत् ।
मुसलानि सशूलानि सोत्ससर्ज तदार्जुने ॥ ७.३२.६९ ॥
Immer wieder rufend: »Laß ihn los, laß ihn los!« und »Halt, halt!«, schleuderten sie damals Keulen und Speere auf Arjuna.
7.32.70
अप्राप्तान्येव तान्याशु असम्भ्रान्तस्तदार्जुनः ।
आयुधान्यमरारीणां जग्राहारिनिषूदनः ॥ ७.३२.७० ॥
Noch ehe jene Waffen angekommen waren, ergriff der unerschütterte Arjuna, der Vernichter der Feinde, rasch die Waffen der Feinde der Götter.
7.32.71
ततस्तैरेव रक्षांसि दुर्धरैः प्रवरायुधैः ।
भित्त्वा विद्रावयामास वायुरम्बुधरानिव ॥ ७.३२.७१ ॥
Dann, mit eben jenen unerträglichen, vortrefflichen Waffen die Rākṣasas durchbohrend, jagte er sie in die Flucht, wie der Wind die Wolken treibt.
7.32.72
राक्षसांस्त्रासयित्वा तु कार्तवीर्यो ऽर्जुनस्तदा ।
रावणं गृह्य नगरं प्रविवेश सुहृद्वृतः ॥ ७.३२.७२ ॥
Nachdem er die Rākṣasas in Schrecken versetzt hatte, betrat der Kārtavīrya Arjuna, Rāvaṇa ergreifend, die Stadt, von seinen Freunden umgeben.
7.32.73
स कीर्यमाणः कुसुमाक्षतोत्करैर्द्विजैः सपौरैः पुरुहूतसन्निभः ।
तदा ऽर्जुनः सम्प्रविवेश तां पुरीं बलिं निगृह्येव सहस्रलोचनः ॥ ७.३२.७३ ॥
Da wurde Arjuna, Indra gleich, von Brahmanen und Stadtbewohnern mit Blumen und ungebrochenen Reiskörnern überschüttet, und er betrat die Stadt, wie der Tausendäugige, nachdem er Bali bezwungen hatte.