வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.32.1
नर्मदापुलिने यत्र राक्षसेन्द्रः सुदारुणः ।
पुष्पोपहारं कुरुते तस्माद्देशाददूरतः ॥ ७.३२.१ ॥
நர்மதையின் கரையில், மிகக் கொடிய அரக்கர் தலைவன் மலர்ப் படையல் செய்கிறான்; அந்த இடத்திலிருந்து அதிக தூரத்தில் இல்லை.
7.32.2
अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो माहिष्मत्याः पतिः प्रभुः ।
क्रीडते सह नारीभिर्नर्मदातोयमाश्रितः ॥ ७.३२.२ ॥
வெல்பவர்களில் சிறந்தவனான அர்ஜுனன், மாஹிஷ்மதியின் அதிபதியும் ஆட்சியாளனுமானவன், நர்மதையின் நீரில் பெண்களுடன் விளையாடுகிறான்.
7.32.3
तासां मध्यगतो राजा रराज च तदार्जुनः ।
करेणूनां सहस्रस्य मध्यस्थ इव कुञ्जरः ॥ ७.३२.३ ॥
அவர்களின் நடுவில் நின்ற அரசன் அர்ஜுனன் அப்போது, ஆயிரம் பெண் யானைகளின் நடுவில் நிற்கும் ஆண் யானையைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
7.32.4
जिज्ञासुः स तु बाहूनां सहस्रस्योत्तमं बलम् ।
रुरोध नर्मदावेगं बाहुभिर्बहुभिर्वृतः ॥ ७.३२.४ ॥
தம் ஆயிரம் கரங்களின் உயர்ந்த வலிமையைச் சோதிக்க விரும்பி, அவன் பல கரங்களால் சூழ்ந்து நர்மதையின் வேகத்தைத் தடுத்தான்.
7.32.5
कार्तवीर्यभुजासक्तं तज्जलं प्राप्य निर्मलम् ।
कूलोपहारं कुर्वाणं प्रतिस्रोतः प्रधावति ॥ ७.३२.५ ॥
கார்த்தவீரியனின் கரங்களில் பிணைக்கப்பட்ட அந்தத் தூய நீர், கரையில் படையல் செய்தவாறு, நீரோட்டத்திற்கு எதிராக ஓடுகிறது.
7.32.6
समीननक्रमकरः सपुष्पकुशसंस्तरः ।
स नर्मदाम्भसो वेगः प्रावृट्काल इवाबभौ ॥ ७.३२.६ ॥
மீன்களும் முதலைகளும் மகரங்களும் நிறைந்து, மலர்களும் தர்ப்பைப் புல்லும் பரவிய அந்த நர்மதை நீரின் வேகம், மழைக்காலத்தைப் போல ஒளிர்ந்தது.
7.32.7
स वेगः कार्तवीर्येण सम्प्रेषित इवाम्भसः ।
पुष्पोपहारं सकलं रावणस्य जहार ह ॥ ७.३२.७ ॥
கார்த்தவீரியனால் அனுப்பப்பட்டது போல அந்த நீரின் வேகம் ராவணனின் முழுப் பூப்படையலையும் அடித்துச் சென்றது.
7.32.8
रावणो ऽर्धसमाप्तं तमुत्सृज्य नियमं तदा ।
नर्मदां पश्यते कान्तां प्रतिकूलां यथा प्रियाम् ॥ ७.३२.८ ॥
ராவணன் அப்போது பாதியில் நின்ற நியமத்தைக் கைவிட்டு, பிணங்கிய அன்பு மனைவியைப் போல இருந்த நர்மதையைப் பார்த்தான்.
7.32.9
पश्चिमेन तु तं दृष्ट्वा सागरोद्गारसन्निभम् ।
वर्धन्तमम्भसो वेगं पूर्वामाशां प्रविश्य तु ॥ ७.३२.९ ॥
மேற்குத் திசையிலிருந்து கடலின் பொங்குதல் போல் பெருகும் அந்த நீர்ப்பெருக்கைக் கண்டு, அவன் கிழக்குத் திசையில் நுழைந்தான்.
7.32.10
ततो ऽनुभ्रान्तशकुनां स्वभावोपरमे स्थिताम् ।
निर्विकाराङ्गनाभासामपश्यद्रावणो नदीम् ॥ ७.३२.१० ॥
பின்பு ராவணன் பறவைகள் அலைந்து திரிந்த, இயல்பான அமைதியில் நிலைபெற்ற, சலனமற்ற பெண்ணைப் போன்ற அந்த நதியைக் கண்டான்.
7.32.11
सव्येतरकराङ्गुल्या सशब्दं च दशाननः ।
वेगप्रभावमन्वेष्टुं सो ऽदिशच्छुकसारणौ ॥ ७.३२.११ ॥
தசானனன் இடது கை விரலால் சொடுக்கொலி எழுப்பி, நீர்ப்பெருக்கின் ஆற்றலை ஆராய சுகனையும் சாரணனையும் அனுப்பினான்.
7.32.12
तौ तु रावणसन्दिष्टौ भ्रातरौ शुकसारणौ ।
व्योमान्तरगतौ वीरौ प्रस्थितौ पश्चिमामुखौ ॥ ७.३२.१२ ॥
ராவணனால் அனுப்பப்பட்ட அந்த வீரச் சகோதரர்களான சுகனும் சாரணனும் ஆகாயத்தின் வழியே மேற்குத் திசை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
7.32.13
अर्धयोजनमात्रं तु गत्वा तौ रजनीचरौ ।
पश्येतां पुरुषं तोये क्रीडन्तं सहयोषितम् ॥ ७.३२.१३ ॥
அரை யோஜனை தூரம் சென்ற அந்த இரு இரவுலாவிகளும் நீரில் பெண்களுடன் விளையாடும் ஒரு ஆடவனைக் கண்டனர்.
7.32.14
बृहत्सालप्रतीकाशं तोयव्याकुलमूर्धजम् ।
मदरक्तान्तनयनं मदव्याकुलतेजसम् ॥ ७.३२.१४ ॥
அவன் பெரிய சால மரம் போன்றவன்; நீரினால் அவன் தலைமுடி கலைந்திருந்தது, போதையால் கண் ஓரங்கள் சிவந்திருந்தன, அவன் ஒளி போதையால் கலங்கியிருந்தது.
7.32.15
नदीं बाहुसहस्रेण रुन्धन्तमरिमर्दनम् ।
गिरिं पादसहस्रेण रुन्धन्तमिव मेदिनीम् ॥ ७.३२.१५ ॥
பகைவரை நசுக்குபவன், ஆயிரம் கரங்களால் ஆற்றைத் தடுத்துக்கொண்டிருந்தான்; ஆயிரம் கால்களால் பூமியைத் தடுக்கும் மலைபோல் இருந்தான்.
7.32.16
बालानां वरनारीणां सहस्रेण समावृतम् ।
समदानां करेणूनां सहस्रेणेव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.१६ ॥
சிறந்த இளம் பெண்கள் ஆயிரம் பேரால் சூழப்பட்டிருந்தான்; மதம்கொண்ட ஆயிரம் பெண் யானைகளால் சூழ்ந்த களிறு போல.
7.32.17
तमद्भुततमं दृष्ट्वा राक्षसौ शुकसारणौ ।
सन्निवृत्तावुपागम्य रावणं तमथोचतुः ॥ ७.३२.१७ ॥
அந்த மிக வியப்பான காட்சியைக் கண்ட ராக்ஷசர்களான சுகனும் சாரணனும் திரும்பி ராவணனிடம் வந்து அவனிடம் பேசினர்.
7.32.18
बृहत्सालप्रतीकाशः को ऽप्यसौ राक्षसेश्वर ।
नर्मदां रोधवद्रुद्ध्वा क्रीडापयति योषितः ॥ ७.३२.१८ ॥
ராக்ஷசேஸ்வரனே, பெரிய சால மரம்போன்ற அவன் யார்? அணைபோல நர்மதையைத் தடுத்து பெண்களை விளையாட வைக்கிறான்.
7.32.19
तेन बाहुसहस्रेण सन्निरुद्धजला नदी ।
सागरोद्गारसङ्काशानुद्गारान्सृजते मुहुः ॥ ७.३२.१९ ॥
ஆயிரம் கரங்களால் தடுக்கப்பட்ட நீரையுடைய அந்த நதி, கடலின் பொங்கல் போல பலமுறை அலைகளை எழுப்புகிறது.
7.32.20
इत्येवं भाषमाणौ तौ निशाम्य शुकसारणौ ।
रावणो ऽर्जुन इत्युक्त्वा प्रययौ युद्धलालसः ॥ ७.३२.२० ॥
இவ்வாறு பேசிய அந்த சுகனையும் சாரணனையும் கேட்டு, 'இவன் அர்ஜுனன்' என்று சொல்லி, போரின் ஆவலுடைய ராவணன் புறப்பட்டான்.
7.32.21
अर्जुनाभिमुखे तस्मिन्रावणे राक्षसाधिपे ।
चण्डः प्रवाति पवनः सनादः सुरजास्तथा ॥ ७.३२.२१ ॥
அர்ஜுனனை நோக்கிச் சென்ற அந்த அரக்கர் தலைவன் ராவணனுக்கு எதிரே கடுமையான காற்று முழக்கத்துடன் வீசியது; தேவர்களின் மலர்களும் அவ்வாறே.
7.32.22
सकृदेव कृतो रावः सरक्तः प्रेषितो घनैः ।
महोदरमहापार्श्वधूम्राक्षशुकसारणैः ॥ ७.३२.२२ ॥
மகோதரன், மகாபார்சுவன், தூம்ராக்ஷன், சுகன், சாரணன் ஆகியோரால் சூழப்பட்டவன், ஒருமுறையே இரத்தச் சிவப்பான முழக்கம் செய்தான்; அது மேகங்களால் அனுப்பப்பட்டது போல இருந்தது.
7.32.23
संवृतो राक्षसेन्द्रस्तु तत्रागाद्यत्र चार्जुनः ।
अदीर्घेणैव कालेन स तदा राक्षसो बली ।
तं नर्मदाह्रदं भीममाजगामाञ्जनप्रभः ॥ ७.३२.२३ ॥
சூழப்பட்ட அரக்கர் தலைவன் அர்ஜுனன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்; சிறிது நேரத்திலேயே அந்த வலிமையான அரக்கன், மையின் ஒளியுடையவன், அந்த பயங்கரமான நர்மதைக் குளத்தை அடைந்தான்.
7.32.24
स तत्र स्त्रीपरिवृतं वाशिताभिरिव द्विपम् ।
नरेन्द्रं पश्यते राजा राक्षसानां तदार्जुनम् ॥ ७.३२.२४ ॥
அங்கே அவன் பெண்களால் சூழப்பட்ட அந்த அரசனை, மதங்கொண்ட பெண் யானைகளால் சூழப்பட்ட யானையைப் போல் கண்டான்; அரக்கர்களின் அரசன் அப்போது அர்ஜுனனைக் கண்டான்.
7.32.25
स रोषाद्रक्तनयनो राक्षसेन्द्रो बलोद्धतः ॥ ७.३२.२५ ॥
அவன், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடைய, பலத்தால் செருக்கடைந்த அரக்கர் தலைவன்.
7.32.26
इत्येवमर्जुनामात्यनाह गम्भीरया गिरा ।
अमात्याः क्षिप्रमाख्यात हैहयस्य नृपस्य वै ॥ ७.३२.२६ ॥
இவ்வாறு அவன் ஆழ்ந்த குரலில் அர்ஜுனனின் அமைச்சர்களிடம் சொன்னான்: "ஹைஹய அரசனின் அமைச்சர்களே, விரைவாகச் சென்று அறிவியுங்கள்."
7.32.27
युद्धार्थी समनुप्राप्तो रावणो नाम राक्षसः ।
रावणस्य वचः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
उत्तस्थुः सायुधास्त्राश्च रावणं वाक्यमब्रुवन् ॥ ७.३२.२७ ॥
"போர் விரும்பி ராவணன் என்னும் அரக்கன் வந்திருக்கிறான்." ராவணனின் சொற்களைக் கேட்ட அர்ஜுனனின் அமைச்சர்கள் ஆயுதங்களுடன் எழுந்து ராவணனிடம் சொன்னார்கள்.
7.32.28
युद्धस्य कालो विज्ञेयः साधु भोः साधु रावण ॥ ७.३२.२८ ॥
"போரின் காலம் அறியப்பட வேண்டும். நல்லது, ஓ ராவணா, நல்லது."
7.32.29
चः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।
यः क्षीबं स्त्रीवृतं चैव योद्धुमुत्सहते नृपम् ।
स्त्रीसमक्षं कथं यत्तद्योद्धुमुत्सहसे ऽर्जुनम् ।
वाशितामध्यगं मत्तं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ७.३२.२९ ॥
"போதையில் பெண்களால் சூழப்பட்ட அரசனுடன் போரிட துணியும் நீ, பெண்களின் முன்னிலையில் அர்ஜுனனுடன் போரிட எப்படித் துணிகிறாய்? பெண் யானைகளின் நடுவில் வெறி கொண்ட யானையை புலி தாக்குவது போல்."
7.32.30
क्षमस्वाद्य दशग्रीव चोष्यतां रजनी त्वया ।
युद्धे श्रद्धा च यद्यस्ति श्वस्तात समरे ऽर्जुनम् ॥ ७.३२.३० ॥
"ஓ தசக்ரீவா, இன்று பொறுத்தருள். இரவை இங்கேயே கழிப்பாயாக. போரில் உனக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், நாளை போர்க்களத்தில் அர்ஜுனனுடன் போரிடு."
7.32.31
यद्यद्यास्ति मतिर्योद्धुं युद्धतृष्णासमावृता ।
निहत्यास्मांस्ततो युद्धमर्जुनेनोपयास्यसि ॥ ७.३२.३१ ॥
நீ போர் செய்ய விரும்பி, போர்த் தாகத்தால் சூழப்பட்டிருந்தால், முதலில் எங்களைக் கொன்ற பின்னரே அர்ஜுனனுடன் போரிடச் செல்வாய்.
7.32.32
ततस्ते रावणामात्यैरमात्याः पार्थिवस्य तु ।
सूदिताश्चापि ते युद्धे भक्षिताश्च बुभुक्षितैः ॥ ७.३२.३२ ॥
அப்பொழுது அரசனின் அமைச்சர்களை ராவணனின் அமைச்சர்கள் போரில் கொன்றனர்; பசித்த அரக்கர்கள் அவர்களை உண்டனர்.
7.32.33
ततो हलहलाशब्दो नर्मदातीर आबभौ ।
अर्जुनस्यानुयातऽणां रावणस्य च मन्त्रिणाम् ॥ ७.३२.३३ ॥
அப்பொழுது நர்மதைக் கரையில் அர்ஜுனனின் பின்பற்றுவோரின் மற்றும் ராவணனின் அமைச்சர்களின் பேரொலி எழுந்தது.
7.32.34
इषुभिस्तोमरैः शूलैस्त्रिशूलैर्वज्रकर्षणैः ।
सरावणानर्दयन्तः समन्तात्समभिद्रुताः ॥ ७.३२.३४ ॥
அம்புகள், தோமரங்கள், சூலங்கள், திரிசூலங்கள், வஜ்ர போன்ற ஆயுதங்களால் ராவணனுடன் சேர்த்து துன்புறுத்தியபடி எல்லாப் புறமும் பாய்ந்தனர்.
7.32.35
हैहयाधिपयोधानां वेग आसीत्सुदारुणः ।
सनक्रमीनमकरसमुद्रस्येव निःस्वनः ॥ ७.३२.३५ ॥
ஹைஹயர் தலைவனின் வீரர்களின் வேகம் மிகக் கொடியதாக இருந்தது; முதலை, மீன், மகரங்கள் நிறைந்த கடலின் முழக்கம் போல் இருந்தது.
7.32.36
रावणस्य तु ते ऽमात्याः प्रहस्तशुकसारणाः ।
कार्तवीर्यबलं क्रुद्धा निर्दहन्ति स्म तेजसा ॥ ७.३२.३६ ॥
ராவணனின் அந்த அமைச்சர்கள் — பிரஹஸ்தன், சுகன், சாரணன் — கோபத்துடன் தங்கள் தேஜஸால் கார்த்தவீரியனின் படையை எரித்தனர்.
7.32.37
अर्जुनाय तु तत्कर्म रावणस्य समन्त्रिणः ।
क्रीडमानाय कथितं पुरुषैर्द्वाररक्षिभिः ॥ ७.३२.३७ ॥
ராவணனின் அமைச்சர்கள் அந்தச் செயலை விளையாடிக்கொண்டிருந்த அர்ஜுனனிடம் வாயில் காவலர்களான ஆட்கள் மூலம் தெரிவித்தனர்.
7.32.38
श्रुत्वा न भेतव्यमिति स्त्रीजनं तं ततो ऽर्जुनः ।
उत्ततार जलात्तस्माद्गङ्गातोयादिवाञ्जनः ॥ ७.३२.३८ ॥
"அஞ்சத் தேவையில்லை" என்று அந்தப் பெண்களுக்கு உறுதி கூறிய அர்ஜுனன், கங்கை நீரிலிருந்து அஞ்சனன் (யானை) போல எழுந்தான்.
7.32.39
क्रोधदूषितनेत्रस्तु स ततो ऽर्जुनपावकः ।
प्रजज्वाल महाघोरो युगान्त इव पावकः ॥ ७.३२.३९ ॥
கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன் அந்த அர்ஜுனன் நெருப்பாக, யுகாந்த காலத் தீயைப் போல, மிகவும் பயங்கரமாக எரிந்தெழுந்தான்.
7.32.40
स तूर्णतरमादाय वरहेमाङ्गदो गदाम् ।
अभिदुद्राव रक्षांसि तमांसीव दिवाकरः ॥ ७.३२.४० ॥
சிறந்த தங்க அங்கதங்கள் அணிந்த அவன் விரைவாக கதையை எடுத்து, இருளை சூரியன் போல அரக்கர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
7.32.41
बाहुविक्षेपकरणां समुद्यम्य महागदाम् ।
गारुडं वेगमास्थाय चापपातैव सो ऽर्जुनः ॥ ७.३२.४१ ॥
கைகளால் சுழற்றக்கூடிய அந்த பெரிய கதையை உயர்த்தி, கருடனின் வேகத்தை ஏற்று, அர்ஜுனன் வில் அம்பின் வீழ்ச்சி போல பாய்ந்தான்.
7.32.42
तस्य मार्गं समारुद्ध्य विन्ध्यो ऽर्कस्येव पर्वतः ।
स्थितो विन्ध्य इवाकम्प्यः प्रहस्तो मुसलायुधः ॥ ७.३२.४२ ॥
அவனுடைய வழியை மறித்து, சூரியனுக்கு முன் விந்திய மலை போல, விந்தியத்தைப் போல அசையாத, உலக்கை ஆயுதம் ஏந்திய பிரஹஸ்தன் நின்றான்.
7.32.43
ततो ऽस्य मुसलं घोरं लोहबद्धं महोद्धतः ।
प्रहस्तः प्रेषयन्क्रुद्धो ररास च यथाम्बुदः ॥ ७.३२.४३ ॥
அப்போது மிகுந்த சினமடைந்த பிரஹஸ்தன் இரும்புக் கட்டுடைய தனது கொடிய உலக்கையை எறிந்து மேகம் போல் முழங்கினான்.
7.32.44
तस्याग्रे मुसलस्याग्निरशोकापीडसन्निभः ।
प्रहस्तकरमुक्तस्य बभूव प्रदहन्निव ॥ ७.३२.४४ ॥
பிரஹஸ்தனின் கையிலிருந்து விடுபட்ட அந்த உலக்கையின் முனையில் அசோகப் பூங்கொத்து போன்ற நெருப்பு தோன்றி எரிப்பதுபோல் ஆனது.
7.32.45
अथायान्तं तु मुसलं कार्तवीर्यस्तदार्जुनः ।
निपुणं वञ्चयामास सगदो ऽगदविक्रमः ॥ ७.३२.४५ ॥
அப்போது வந்துகொண்டிருந்த உலக்கையைக் கார்த்தவீரியார்ஜுனன் தன் கதையுடன் திறமையாக ஏமாற்றித் தவிர்த்தான்; அவன் வலிமை தவறாதவன்.
7.32.46
ततस्तमभिदुद्राव प्रहस्तं हैहयाधिपः ।
भ्रामयानो गदां गुर्वीं पञ्चबाहुशतोच्छ्रयाम् ॥ ७.३२.४६ ॥
அப்போது ஹைஹயர்களின் தலைவன் பிரஹஸ்தன் மீது பாய்ந்தான்; ஐந்நூறு கை உயரமுள்ள பெரிய கதையைச் சுழற்றியபடி.
7.32.47
तथा हतो ऽतिवेगेन प्रहस्तो गदया तदा ।
निपपात स्थितः शैलो वज्रिवज्रहतो यथा ॥ ७.३२.४७ ॥
அதிவேகமாகக் கதையால் தாக்கப்பட்ட பிரஹஸ்தன் அப்போது இந்திரனின் வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட மலை விழுவதுபோல் விழுந்தான்.
7.32.48
प्रहस्तं पतितं दृष्ट्वा मारीचशुकसारणाः ।
समहोदरधूम्राक्षा ह्यपसृष्टा रणाजिरात् ॥ ७.३२.४८ ॥
பிரஹஸ்தன் விழுந்ததைக் கண்டு மாரீசன், சுகன், சாரணன், மகோதரன், தூம்ராக்ஷன் ஆகியோர் போர்க்களத்திலிருந்து பின்வாங்கினர்.
7.32.49
अपक्रान्तेष्वमात्येषु प्रहस्ते वै निपातिते ।
रावणो ऽभ्यद्रवत्तूर्णमर्जुनं नृपसत्तमम् ॥ ७.३२.४९ ॥
அமைச்சர்கள் விலகிச் சென்றபோதும், பிரகஸ்தன் வீழ்த்தப்பட்டபோதும், ராவணன் விரைவாக மன்னர்களில் சிறந்த அர்ஜுனனின் மீது பாய்ந்தான்.
7.32.50
सहस्रबाहोस्तद्युद्धं विंशद्बाहोश्च दारुणम् ।
नृपराक्षसयोस्तत्र चारब्धं रोमहर्षणम् ॥ ७.३२.५० ॥
ஆயிரம் கரங்கள் கொண்டவனுக்கும் இருபது கரங்கள் கொண்டவனுக்கும் இடையே அந்தப் பயங்கரப் போர் அங்கே தொடங்கியது; அது மயிர் சிலிர்க்க வைக்கும் போராக இருந்தது — மன்னனுக்கும் அரக்கனுக்கும் இடையே.
7.32.51
सागराविव संरब्धौ चलन्मूलाविवाचलौ ।
तेजोयुक्ताविवादित्यौ प्रदहन्ताविवानलौ ॥ ७.३२.५१ ॥
அவர்கள் இருவரும் சினத்தால் பொங்கும் இரு கடல்கள் போலவும், வேர்கள் அசையும் இரு மலைகள் போலவும், ஒளி பொருந்திய இரு சூரியர்கள் போலவும், எரிக்கும் இரு நெருப்புகள் போலவும் இருந்தனர்.
7.32.52
बलोद्धतौ यथा नागौ वाशितार्थे यथा वृषौ ।
मेघाविव विनर्दन्तौ सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ ७.३२.५२ ॥
வலிமையால் செருக்குற்ற இரு யானைகள் போலவும், விரும்பியதை அடைய மோதும் இரு காளைகள் போலவும், முழங்கும் இரு மேகங்கள் போலவும், வலிமை மிக்க இரு சிங்கங்கள் போலவும் அவர்கள் இருந்தனர்.
7.32.53
रुद्रकालाविव क्रुद्धौ तदा तौ राक्षसार्जुनौ ।
परस्परं गदाभ्यां तौ ताडयामासतुर्भृशम् ॥ ७.३२.५३ ॥
அப்போது ருத்திரனையும் காலனையும் போல் சினம் கொண்ட அந்த இருவரும் — அரக்கனும் அர்ஜுனனும் — ஒருவரையொருவர் கதைகளால் கடுமையாக தாக்கினர்.
7.32.54
वज्रप्रहारानचला यथा घोरान्विषेहिरे ।
गदाप्रहारांस्तौ तत्र सेहाते नरराक्षसौ ॥ ७.३२.५४ ॥
இடி அடிகளை மலைகள் தாங்குவது போல, அங்கே அந்த மனிதனும் அரக்கனும் கதைகளின் அடிகளைத் தாங்கிக்கொண்டனர்.
7.32.55
यथा ऽ शनिरवेभ्यस्तु जायते ऽथ प्रतिश्रुतिः ।
तथा तयोर्गदापोथैर्दिशः सर्वाः प्रतिश्रुताः ॥ ७.३२.५५ ॥
மலைகளிலிருந்து இடி முழக்கம் எழுந்து எதிரொலிப்பது போல, அவ்விருவரின் கதைப் பிரகாரங்களால் எல்லாத் திசைகளும் எதிரொலித்தன.
7.32.56
अर्जुनस्य गदा सा तु पात्यमाना ऽहितोरसि ।
काञ्चनाभं नभश्चक्रे विद्युत्सौदामिनी यथा ॥ ७.३२.५६ ॥
அர்ஜுனனின் அக்கதை பகைவனின் மார்பில் விழுந்தபோது, மின்னல் போல பொன்னிற ஒளி வானத்தை நிரப்பியது.
7.32.57
तथैव रावणेनापि पात्यमाना मुहुर्मुहुः ।
अर्जुनोरसि निर्भाति गदोल्केव महागिरौ ॥ ७.३२.५७ ॥
அதுபோலவே ராவணனால் மீண்டும் மீண்டும் அர்ஜுனனின் மார்பில் விழுந்த கதை, பெரிய மலையின் மேல் விழும் எரிகொள்ளி போல ஒளிர்ந்தது.
7.32.58
नार्जुनः खेदमायाति न राक्षसगणेश्वरः ।
इदमासीत्तयोर्युद्धं यथा पूर्वं बलीन्द्रयोः ॥ ७.३२.५८ ॥
அர்ஜுனனும் சோர்வடையவில்லை, அரக்கர் கூட்டத் தலைவனும் சோர்வடையவில்லை; அவ்விருவரின் இப்போர் முன்பு இரு வலிய இந்திரர்களின் போர் போல இருந்தது.
7.32.59
शृङ्गैरिव वृषायुध्यन्दन्ताग्रैरिव कुञ्जरौ ।
परस्परं तौ निघ्नन्तौ नरराक्षससत्तमौ ॥ ७.३२.५९ ॥
இரண்டு காளைகள் கொம்புகளாலும், இரண்டு யானைகள் தந்தத்தின் நுனிகளாலும் போரிடுவது போல, ஒருவரையொருவர் தாக்கிய அந்த மனிதர்களிலும் அரக்கர்களிலும் சிறந்த இருவர்.
7.32.60
ततो ऽर्जुनेन क्रुद्धेन सर्वप्राणेन सा गदा ।
स्तनयोरन्तरे मुक्ता रावणस्य महोरसि ॥ ७.३२.६० ॥
அப்போது கோபமடைந்த அர்ஜுனன் தன் முழு உயிர் வலிமையுடன் அந்தக் கதையை ராவணனின் பெரிய மார்பில், இரு மார்புகளுக்கு நடுவில், எறிந்தான்.
7.32.61
वरदानकृतत्राणे सा गदा रावणोरसि ।
दुर्बलेव यथावेगं द्विधाभूत्वा ऽपतत्क्षितौ ॥ ७.३२.६१ ॥
வரத்தால் காக்கப்பட்ட ராவணனின் மார்பில் அந்த கதை பலவீனமானதைப் போல, தன் வேகத்திற்கேற்ப இரண்டாகப் பிளந்து தரையில் விழுந்தது.
7.32.62
स त्वर्जुनप्रमुक्तेन गदापातेन रावणः ।
अपासर्पद्धनुर्मात्रं निषसाद च निष्टनन् ॥ ७.३२.६२ ॥
அர்ஜுனன் எறிந்த கதையின் அடியால் ராவணன் ஒரு வில் நீளம் பின்வாங்கி, கதறிக்கொண்டே அமர்ந்தான்.
7.32.63
स विह्वलं तदालक्ष्य दशग्रीवं ततो ऽर्जुनः ।
सहसोत्पत्य जग्राह गरुत्मानिव पन्नगम् ॥ ७.३२.६३ ॥
ராவணன் தடுமாறியிருப்பதைக் கண்ட அர்ஜுனன் திடீரென பாய்ந்து, கருடன் பாம்பைப் பற்றுவது போல் அவனைப் பிடித்தான்.
7.32.64
स तु बाहुसहस्रेण बलाद्गृह्य दशाननम् ।
बबन्ध बलवान्राजा बलिं नारायणो यथा ॥ ७.३२.६४ ॥
அந்த வலிமையான அரசன் தன் ஆயிரம் கரங்களால் பலவந்தமாக தசமுகனைப் பிடித்து, நாராயணன் பலியைக் கட்டியது போல் கட்டினான்।
7.32.65
बध्यमाने दशग्रीवे सिद्धचारणदेवताः ।
साध्वीतिवादिनः पुष्पैः किरन्त्यर्जुनमूर्धनि ॥ ७.३२.६५ ॥
தசக்ரீவன் கட்டப்படுகையில், சித்தர்களும் சாரணர்களும் தேவர்களும் "நன்று, நன்று" என்று கூறி அர்ஜுனனின் தலையில் மலர்களைத் தூவினர்.
7.32.66
व्याघ्रो मृगमिवादाय मृगराडिव दन्तिनम् ।
ननाद हैहयो राजा हर्षादम्बुदवन्मुहुः ॥ ७.३२.६६ ॥
புலி மானைப் பிடித்தது போலவும், சிங்கம் யானையைப் பிடித்தது போலவும், ஹைஹய அரசன் மகிழ்ச்சியால் மேகம் போல மீண்டும் மீண்டும் முழங்கினான்.
7.32.67
प्रहस्तस्तु समाश्वस्तो दृष्ट्वा बद्धं दशाननम् ।
सह तै राक्षसैः क्रुद्धश्चाभिदुद्राव पार्थिवम् ॥ ७.३२.६७ ॥
பிரஹஸ்தன் மீண்டும் தெளிந்தான். கட்டுண்ட தசகண்டனைக் கண்டு, சினந்து அந்த ராக்கதர்களுடன் அந்த அரசனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.32.68
नक्तञ्चराणां वेगस्तु तेषामापततां बभौ ।
उद्भूत आतपापाये पयोदानामिवाम्बुधौ ॥ ७.३२.६८ ॥
இரவில் திரிபவர்களான அந்த ராக்கதர்களின் பாய்ச்சல் பாய்ந்து வரும்போது, வெயில் தணிந்த பின் கடலின்மேல் எழும் மேகங்களைப் போல் தோன்றியது.
7.32.69
मुञ्च मुञ्चेति भाषन्तस्तिष्ठतिष्ठेति चासकृत् ।
मुसलानि सशूलानि सोत्ससर्ज तदार्जुने ॥ ७.३२.६९ ॥
'விடு, விடு' என்றும் 'நில், நில்' என்றும் பலமுறை கத்திக்கொண்டே, அப்போது அர்ஜுனன் மீது முசலங்களையும் சூலங்களையும் எறிந்தனர்.
7.32.70
अप्राप्तान्येव तान्याशु असम्भ्रान्तस्तदार्जुनः ।
आयुधान्यमरारीणां जग्राहारिनिषूदनः ॥ ७.३२.७० ॥
அவை இன்னும் வந்தடையாத நிலையிலேயே, கலங்காத அர்ஜுனன், பகைவரை அழிப்பவனாய், தேவர்களின் எதிரிகளின் அந்த ஆயுதங்களை விரைவில் பற்றிக்கொண்டான்.
7.32.71
ततस्तैरेव रक्षांसि दुर्धरैः प्रवरायुधैः ।
भित्त्वा विद्रावयामास वायुरम्बुधरानिव ॥ ७.३२.७१ ॥
பிறகு அந்த அடக்கமுடியாத சிறந்த ஆயுதங்களாலேயே ராக்கதர்களைத் துளைத்து ஓடச்செய்தான். காற்று மேகங்களை ஓட்டுவதுபோல்.
7.32.72
राक्षसांस्त्रासयित्वा तु कार्तवीर्यो ऽर्जुनस्तदा ।
रावणं गृह्य नगरं प्रविवेश सुहृद्वृतः ॥ ७.३२.७२ ॥
ராக்கதர்களை அச்சுறுத்திய பிறகு, அப்போது கார்த்தவீரியார்ஜுனன் ராவணனைப் பிடித்து, நண்பர்களால் சூழப்பட்டவனாய் நகரத்துள் நுழைந்தான்.
7.32.73
स कीर्यमाणः कुसुमाक्षतोत्करैर्द्विजैः सपौरैः पुरुहूतसन्निभः ।
तदा ऽर्जुनः सम्प्रविवेश तां पुरीं बलिं निगृह्येव सहस्रलोचनः ॥ ७.३२.७३ ॥
அப்போது மலர்களும் அட்சதைகளும் குவியலாகத் தூவப்பட்டு, நகரவாசிகளுடனும் அந்தணர்களுடனும் இந்திரனுக்கு ஒப்பான அர்ஜுனன் அந்நகரத்தில் நுழைந்தான்; பலியை அடக்கிய ஆயிரம் கண்ணுடையவனைப் போல்.