ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.34.1
अर्जुनेन विमुक्तस्तु रावणो राक्षसाधिपः ।
चचार पृथिवीं सर्वामनिर्विण्णस्तथा कृतः ॥ ७.३४.१ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରାବଣ, ନିରାଶ ନ ହୋଇ ଏହିପରି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କଲା।
7.34.2
राक्षसं वा मनुष्यं वा शृणुते ऽयं बलाधिकम् ।
रावणस्तं समासाद्य युद्धे ह्वयति दर्पितः ॥ ७.३४.२ ॥
ନିଜଠାରୁ ଅଧିକ ବଳଶାଳୀ କୌଣସି ରାକ୍ଷସ ବା ମଣିଷ ଅଛି ବୋଲି ଶୁଣିଲେ, ଦର୍ପିତ ରାବଣ ତା ପାଖକୁ ଯାଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଉଥିଲା।
7.34.3
ततः कदाचित्किष्किन्धां नगरीं वालिपालिताम् ।
गत्वा ह्वयति युद्धाय वालिनं हेममालिनम् ॥ ७.३४.३ ॥
ତା'ପରେ ଥରେ ବାଳୀ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ କିଷ୍କିନ୍ଧା ନଗରୀକୁ ଯାଇ, ସୁନାମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ବାଳୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଲା।
7.34.4
ततस्तु वानरामात्यस्तारस्तारापिता प्रभुः ।
उवाच वानरो वाक्यं युद्धप्रेप्सुमुपागतम् ॥ ७.३४.४ ॥
ସେତେବେଳେ ବାନରମନ୍ତ୍ରୀ, ତାରାଙ୍କ ପିତା, ପ୍ରଭୁ ତାର ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛାରେ ଆସିଥିବା ତାକୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.34.5
राक्षसेन्द गतो वाली यस्ते प्रतिबलो भवेत् ।
को ऽन्यः प्रमुखतः स्थातुं तव शक्तः प्लवङ्गमः ॥ ७.३४.५ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର, ବାଳୀ ବାହାରକୁ ଯାଇଛନ୍ତି। ତୁମ ସମାନ ବଳଶାଳୀ ବାଳୀ ଛଡ଼ା ଆଉ କେଉଁ ବାନର ତୁମ ସାମନାରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ?
7.34.6
चतुर्भ्यो ऽपि समुद्रेभ्यः सन्ध्यामन्वास्य रावण ।
इमं मुहूर्तमायाति वाली तिष्ठ मुहूर्तकम् ॥ ७.३४.६ ॥
ହେ ରାବଣ, ଚାରିଟି ସମୁଦ୍ରରେ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା କରି ବାଳୀ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ଆସୁଛନ୍ତି; ଟିକିଏ ଅପେକ୍ଷା କର।
7.34.7
एतानस्थिचयान्पश्य य एते शङ्खपाण्डुराः ।
युद्धार्थिनामिमे राजन्वानराधिपतेजसा ॥ ७.३४.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶଙ୍ଖ ପରି ଧଳା ଏହି ଅସ୍ଥିରାଶି ଦେଖ। ଯୁଦ୍ଧାକାଂକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଏମାନେ, ବାନରାଧିପତିଙ୍କ ତେଜରେ।
7.34.8
यद्वा ऽमृतरसः पीतस्त्वया रावण राक्षस ।
तदा वालिनमासाद्य तदन्तं तव जीवितम् ॥ ७.३४.८ ॥
କିମ୍ବା ହେ ରାକ୍ଷସ ରାବଣ, ତୁମେ ଅମୃତରସ ପାନ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବାଳୀଙ୍କ ନିକଟ ଯାଇ ତୁମ ଜୀବନର ଶେଷ ହେବ।
7.34.9
पश्येदानीं जगच्चित्रमिमं विश्रवसः सुत ।
इदं मुहूर्तं तिष्ठस्व दुर्लभं ते भविष्यति ॥ ७.३४.९ ॥
ହେ ବିଶ୍ରବାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏବେ ଏ ଜଗତର ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର; ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ହେବ।
7.34.10
अथवा त्वरसे मर्तुं गच्छ दक्षिणसागरम् ।
वालिनं द्रक्ष्यसे तत्र भूमिस्थमिव पावकम् ॥ ७.३४.१० ॥
କିମ୍ବା ଯଦି ତୁମେ ମରିବାକୁ ତ୍ୱରା କରୁଛ, ତେବେ ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଅ; ସେଠାରେ ଭୂମିରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ବାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖିବ।
7.34.11
स तु तारं विनिर्भर्त्स्य रावणो लोकरावणः ।
पुष्पकं तत्समारुह्य प्रययौ दक्षिणार्णवम् ॥ ७.३४.११ ॥
ତା'ପରେ ଲୋକଭୟଙ୍କର ରାବଣ ତାରଙ୍କୁ ଧମକାଇ, ସେହି ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
7.34.12
तत्र हेमगिरिप्रख्यं तरुणार्कनिभाननम् ।
रावणो वालिनं दृष्ट्वा सन्ध्योपासनतत्परम् ॥ ७.३४.१२ ॥
ସେଠାରେ ରାବଣ ବାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲା। ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ପରି ଓ ଉଦୀୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ମୁଖଥିବା, ସନ୍ଧ୍ୟା-ଉପାସନାରେ ମଗ୍ନ ଥିଲେ।
7.34.13
पुष्पकादवरुह्याथ रावणो ऽञ्जनसन्निभः ।
ग्रहीतुं वालिनं तूर्णं निःशब्दपदमाव्रजत् ॥ ७.३४.१३ ॥
ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଅଞ୍ଜନ ପରି କଳା ରାବଣ ବାଳିଙ୍କୁ ଧରିବା ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର, ନୀରବ ପଦକ୍ଷେପରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା।
7.34.14
यदृच्छया तदा दृष्टो वालिनापि स रावणः ।
पापाभिप्रायवान् दृष्ट्वा चकार न तु सम्भ्रमम् ॥ ७.३४.१४ ॥
ସେତେବେଳେ ଦୈବାତ୍ ବାଳି ମଧ୍ୟ ସେହି ରାବଣକୁ ଦେଖିଲେ; ପାପ ଅଭିପ୍ରାୟ ଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବି ସେ ବିଚଳିତ ହେଲେ ନାହିଁ।
7.34.15
शशमालक्ष्य सिंहो वा पन्नगं गरुडो यथा ।
न चिन्तयति तं वाली रावणं पापनिश्चयम् ॥ ७.३४.१५ ॥
ସିଂହ ଶଶକୁ ଦେଖି କିମ୍ବା ଗରୁଡ଼ ସର୍ପକୁ ଦେଖି ଚିନ୍ତା କରେ ନାହିଁ, ସେହିପରି ବାଳି ପାପନିଶ୍ଚୟୀ ରାବଣ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ ନାହିଁ।
7.34.16
जिघृक्षमाणमायान्तं रावणं पापचेतसम् ।
कक्षावलम्बिनं कृत्वा गमिष्ये त्रीन्महार्णवान् ॥ ७.३४.१६ ॥
ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆସୁଥିବା ପାପବୁଦ୍ଧି ରାବଣକୁ ମୋ କାଖରେ ଧରି ମୁଁ ତିନି ମହାସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବି।
7.34.17
द्रक्ष्यन्त्यरिं ममाङ्कस्थं स्रंसदूरुकराम्बरम् ।
लम्बमानं दशग्रीवं गरुडस्येव पन्नगम् ॥ ७.३४.१७ ॥
ମୋ କୋଳରେ ଥିବା, ଜଙ୍ଘ-ହାତ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଖସି ଝୁଲୁଥିବା ସେହି ଶତ୍ରୁ ଦଶଗ୍ରୀବକୁ ସେମାନେ ଦେଖିବେ; ଗରୁଡ଼ର ପଞ୍ଜାରେ ଝୁଲୁଥିବା ସର୍ପ ପରି।
7.34.18
इत्येवं मतिमास्थाय वाली कर्णमुपाश्रितः ।
जपन्वै नैगमान्मन्त्रांस्तस्थौ पर्वतराडिव ॥ ७.३४.१८ ॥
ଏପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି ବାଳି କାନ ପାଖରେ ହାତ ରଖି ବୈଦିକ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ପର୍ବତରାଜ ପରି ଅଚଳ ହୋଇ ଠିଆ ହେଲେ।
7.34.19
तावन्योन्यं जिघृक्षन्तौ हरिराक्षसपार्थिवौ ।
प्रयत्नवन्तौ तत्कर्म ईहतुर्बलदर्पितौ ॥ ७.३४.१९ ॥
ବଳ ଦର୍ପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଦୁହେଁ — ବାନରରାଜ ଓ ରାକ୍ଷସରାଜ — ପରସ୍ପରକୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
7.34.20
हस्तग्राहं तु तं मत्वा पादशब्देन रावणम् ।
पराङ्मुखो ऽपि जग्राह वाली सर्पमिवाण्डजः ॥ ७.३४.२० ॥
ହାତ ଧରିବାର ସେହି ଚେଷ୍ଟା ବୁଝି, ପାଦ ଶବ୍ଦରେ ରାବଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି, ମୁହଁ ଫେରାଇ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାଳୀ ତାଙ୍କୁ ପକ୍ଷୀ ସାପକୁ ଧରିବା ପରି ଧରିଲେ।
7.34.21
ग्रहीतुकामं तं गृह्य रक्षसामीश्वरं हरिः ।
खमुत्पपात वेगेन कृत्वा कक्षावलम्बिनम् ॥ ७.३४.२१ ॥
ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧରି, କାଖରେ ଦବାଇ, ସେ ବାନର ବେଗରେ ଆକାଶକୁ ଡେଇଁପଡ଼ିଲା।
7.34.22
तं चापीडयमानं तु वितुदन्तं नखैर्मुहुः ।
जहार रावणं वाली पवनस्तोयदं यथा ॥ ७.३४.२२ ॥
ତାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉ ଦେଉ ଓ ନଖରେ ବାରମ୍ବାର ଚିରୁ ଚିରୁ ଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ ବାଳୀ, ପବନ ମେଘକୁ ନେଇଯାଏ ସେପରି, ନେଇଗଲେ।
7.34.23
अथ ते राक्षसामात्या ह्रियमाणं दशाननम् ।
मुमोक्षयिषवो वालिं रवमाणा अभिद्रुताः ॥ ७.३४.२३ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ରାକ୍ଷସ-ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଦଶାନନଙ୍କୁ ନିଆଯାଉଥିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଚିତ୍କାର କରି ବାଳୀ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.34.24
अन्वीयमानस्तैर्वाली भ्राजते ऽम्बरमध्यगः ।
अन्वीयमानो मेघौघैरम्बरस्थ इवांशुमान् ॥ ७.३४.२४ ॥
ସେମାନେ ପଛେ ପଛେ ଧାଇଁଲେ, ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉଥିବା ବାଳୀ, ମେଘସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ଆକାଶସ୍ଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ ହେଲେ।
7.34.25
ते ऽशक्नुवन्तः सम्प्राप्तुं वालिनं राक्षसोत्तमाः ।
तस्य बाहूरुवेगेन परिश्रान्ता व्यवस्थिताः ॥ ७.३४.२५ ॥
ସେହି ଉତ୍ତମ ରାକ୍ଷସମାନେ ବାଳୀଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି ପାରିଲେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ବାହୁ ଓ ଊରୁର ବେଗରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ।
7.34.26
वालिमार्गादपाक्रामन्पर्वतेन्द्रो हि गच्छतः ।
किं पुनर्जीवितप्रेप्सुर्बिभ्रद्वै मांसशोणितम् ॥ ७.३४.२६ ॥
ବାଳୀ ଯିବା ବେଳେ ପର୍ବତରାଜ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଥରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଥିଲେ; ତେବେ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ମାଂସରକ୍ତଧାରୀ କଅଣ କରିବ?
7.34.27
अपक्षिगणसम्पातान्वानरेन्द्रो महाजवः ।
क्रमशः सागरान्सर्वान्सन्ध्याकालमवन्दत ॥ ७.३४.२७ ॥
ମହାବେଗୀ ବାନରରାଜ ପକ୍ଷୀ ଝାଉଁଳିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି କ୍ରମଶଃ ସମସ୍ତ ସାଗର ପାର ହୋଇ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
7.34.28
सभाज्यमानो भूतैस्तु खैचरैः खैचरोत्तमः ।
पश्चिमं सागरं वाली ह्याजगाम सरावणः ॥ ७.३४.२८ ॥
ଖେଚରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଳୀ, ଖେଚର ଓ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ରାବଣ ସହିତ ପଶ୍ଚିମ ସାଗରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
7.34.29
तस्मिन्सन्ध्यामुपासित्वा स्नात्वा जप्त्वा च वानरः ।
उत्तरं सागरं प्रायाद्वहमानो दशाननम् ॥ ७.३४.२९ ॥
ସେଠାରେ ସନ୍ଧ୍ୟା-ଉପାସନା, ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି ସେହି ବାନର ଦଶାନନଙ୍କୁ ବହନ କରି ଉତ୍ତର ସାଗର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.34.30
बहुयोजनसाहस्रं वहमानो महाहरिः ।
वायुवच्च मनोवच्च जगाम सह शत्रुणा ॥ ७.३४.३० ॥
ସେହି ମହାବାନର ଶତ୍ରୁକୁ ବହନ କରି, ପବନ ଓ ମନ ସମାନ ବେଗରେ ବହୁ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ପାର ହୋଇ ଗଲେ।
7.34.31
उत्तरे सागरे सन्ध्यामुपासित्वा दशाननम् ।
वहमानो ऽगमद्वाली पूर्वं वै स महोदधिम् ॥ ७.३४.३१ ॥
ଉତ୍ତର ସମୁଦ୍ରରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରି, ଦଶାନନ (ରାବଣ)ଙ୍କୁ ବହନ କରି ବାଳୀ ପ୍ରଥମେ ସେଇ ମହାସାଗର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.34.32
तत्रापि सन्ध्यामन्वास्य वासविः सहरीश्वरः ।
किष्किन्धामभितो गृह्य रावणं पुनरागमत् ॥ ७.३४.३२ ॥
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରି, ବାସବପୁତ୍ର (ବାଳୀ) ବାନରରାଜଙ୍କ ସହ ରାବଣଙ୍କୁ ଧରି କିଷ୍କିନ୍ଧା ଚାରିପାଶେ ପୁଣି ଫେରିଲେ।
7.34.33
चतुर्ष्वपि समुद्रेषु सन्ध्यामन्वास्य वानरः ।
रावणोद्वहनश्रान्तः किष्किन्धोपवने ऽपतत् ॥ ७.३४.३३ ॥
ଚାରି ସମୁଦ୍ରରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରି, ରାବଣଙ୍କୁ ବହିବାରୁ କ୍ଳାନ୍ତ ବାନର କିଷ୍କିନ୍ଧାର ଉପବନରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.34.34
रावणं तु मुमोचाथ स्वकक्षात्कपिसत्तमः ।
कुतस्त्वमिति चोवाच प्रहसन्रावणं मुहुः ॥ ७.३४.३४ ॥
ତା'ପରେ କପିଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାବଣଙ୍କୁ ନିଜ କାଖରୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ; ରାବଣଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ହସି ହସି କହିଲେ,
7.34.35
विस्मयं तु महद्गत्वा श्रमलोलनिरीक्षणः ।
राक्षसेन्द्रो हरीन्द्रं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३४.३५ ॥
କିନ୍ତୁ ମହାବିସ୍ମୟରେ ପଡ଼ି, ଶ୍ରମରେ ଚଞ୍ଚଳ ଦୃଷ୍ଟିଥିବା ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ସେଇ ବାନରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.34.36
वानरेन्द्र महेन्द्राभ राक्षसेन्द्रो ऽस्मि रावणः ।
युद्धेप्सुरिह सम्प्राप्तः स चाद्यासादितस्त्वया ॥ ७.३४.३६ ॥
ହେ ବାନରେନ୍ଦ୍ର, ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ! ମୁଁ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ରାବଣ। ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛାରେ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲି; ଆଜି ତୁମେ ମୋତେ ସମ୍ମୁଖରେ ପାଇଛ।
7.34.37
अहो बलमहो वीर्यमहो गाम्भीर्यमेव च ।
येनाहं पशुवद्गृह्य भ्रामितश्चतुरो ऽर्णवान् ॥ ७.३४.३७ ॥
ଅହୋ ବଳ, ଅହୋ ବୀର୍ଯ୍ୟ, ଅହୋ ଗମ୍ଭୀରତା ମଧ୍ୟ! ଯିଏ ମୋତେ ପଶୁ ପରି ଧରି ଚାରି ସାଗରରେ ଘୂରାଇଲା।
7.34.38
एवमश्रान्तवद्वीर शीघ्रमेव महार्णवान् ।
मां चैवोद्वहमानस्तु को ऽन्यो वीरः क्रमिष्यति ॥ ७.३४.३८ ॥
ହେ ବୀର, ଏହିପରି ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଭାବେ ମୋତେ ବହି ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମହାସାଗର ପାର ହୋଇଗଲ। ମୋତେ ବହି ଏଗୁଡ଼ିକୁ ପାର ହେବ ଏପରି ଆଉ କେଉଁ ବୀର ଅଛି?
7.34.39
त्रयाणामेव भूतानां गतिरेषा प्लवङ्गम ।
मनोनिलसुपर्णानां तव चात्र न संशयः ॥ ७.३४.३९ ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନ, ବାୟୁ ଓ ଗରୁଡ଼—ଏହି ତିନିଙ୍କର ଗତି ଏହିପରି; ତାହା ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଗତି ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.34.40
सो ऽहं दृष्टबलस्तुभ्यमिच्छामि हरिपुङ्गव ।
त्वया सह चिरं सख्यं सुस्निग्धं पावकाग्रतः ॥ ७.३४.४० ॥
ହେ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ବଳ ଦେଖି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଗ୍ନି ସମ୍ମୁଖରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଅତି ସ୍ନେହମୟ ମିତ୍ରତା ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
7.34.41
दाराः पुत्राः पुरं राष्ट्रं भोगाच्छादनभोजनम् ।
सर्वमेवाविभक्तं नौ भविष्यति हरीश्वर ॥ ७.३४.४१ ॥
ପତ୍ନୀ, ପୁତ୍ର, ନଗର, ରାଜ୍ୟ, ଭୋଗ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୋଜନ—ସବୁ କିଛି, ହେ ହରୀଶ୍ୱର, ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଅବିଭକ୍ତ ରହିବ।
7.34.42
ततः प्रज्वालयित्वाग्निं तावुभौ हरीराक्षसौ ।
भ्रातृत्वमुपसम्पन्नौ परिष्वज्य परस्परम् ॥ ७.३४.४२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଦୁହେଁ—ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସ—ଅଗ୍ନି ଜାଳି, ଭ୍ରାତୃଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
7.34.43
अन्योन्यं लम्बितकरौ ततस्तौ हरिराक्षसौ ।
किष्किन्धां विशतुर्हृष्टौ सिंहौ गिरिगुहामिव ॥ ७.३४.४३ ॥
ତା'ପରେ ପରସ୍ପରକୁ ବାହୁରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ସେହି ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସ କିଷ୍କିନ୍ଧାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପର୍ବତ ଗୁମ୍ଫାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଦୁଇ ସିଂହ ପରି।
7.34.44
स तत्र मासमुषितः सुग्रीव इव रावणः ।
अमात्यैरागतैर्नीतस्त्रैलोक्योत्सादनार्थिभिः ॥ ७.३४.४४ ॥
ସେଠାରେ ସୁଗ୍ରୀବ ପରି ରାବଣ ଏକ ମାସ ରହିଲା; ତ୍ରିଲୋକ ଉତ୍ସାଦନ ଇଚ୍ଛୁକ ଆସିଥିବା ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେଠାକୁ ନିଆଗଲା।
7.34.45
एवमेतत्पुरावृत्तं वालिना रावणः प्रभो ।
धर्षितश्च कृतश्चापि भ्राता पावकसन्निधौ ॥ ७.३४.४५ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଘଟିଥିଲା: ବାଳି ଦ୍ୱାରା ରାବଣ ପରାଜିତ ହେଲା, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ସନ୍ନିଧିରେ ସେ ଭ୍ରାତା କରାଗଲା।
7.34.46
बलमप्रतिमं राम वालिनो ऽभवदुत्तमम् ।
सो ऽपि त्वया विनिर्दग्धः शलभो वह्निना यथा ॥ ७.३४.४६ ॥
ହେ ରାମ, ବାଳିଙ୍କ ବଳ ଅତୁଳନୀୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଥିଲା; ତଥାପି ଅଗ୍ନିରେ ପତଙ୍ଗ ଯେପରି ଜଳେ, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହେଲା।