Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.34.1
अर्जुनेन विमुक्तस्तु रावणो राक्षसाधिपः ।
चचार पृथिवीं सर्वामनिर्विण्णस्तथा कृतः ॥ ७.३४.१ ॥
Von Arjuna befreit, durchstreifte Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, unverzagt auf diese Weise die ganze Erde.
7.34.2
राक्षसं वा मनुष्यं वा शृणुते ऽयं बलाधिकम् ।
रावणस्तं समासाद्य युद्धे ह्वयति दर्पितः ॥ ७.३४.२ ॥
Hörte er von einem Rākṣasa oder Menschen, der stärker war als er, so suchte ihn der stolze Rāvaṇa auf und forderte ihn zum Kampf heraus.
7.34.3
ततः कदाचित्किष्किन्धां नगरीं वालिपालिताम् ।
गत्वा ह्वयति युद्धाय वालिनं हेममालिनम् ॥ ७.३४.३ ॥
Dann ging er einmal in die von Vāli beschützte Stadt Kiṣkindhā und forderte Vāli, den mit der goldenen Girlande, zum Kampf heraus.
7.34.4
ततस्तु वानरामात्यस्तारस्तारापिता प्रभुः ।
उवाच वानरो वाक्यं युद्धप्रेप्सुमुपागतम् ॥ ७.३४.४ ॥
Da sprach Tāra, der Minister der Affen, der Vater Tārās und Herr, diese Worte zu dem, der nach Kampf verlangend gekommen war.
7.34.5
राक्षसेन्द गतो वाली यस्ते प्रतिबलो भवेत् ।
को ऽन्यः प्रमुखतः स्थातुं तव शक्तः प्लवङ्गमः ॥ ७.३४.५ ॥
O Herr der Rākṣasas, Vāli ist fort. Außer Vāli, der dir an Stärke gleich ist, welcher andere Affe könnte dir die Stirn bieten?
7.34.6
चतुर्भ्यो ऽपि समुद्रेभ्यः सन्ध्यामन्वास्य रावण ।
इमं मुहूर्तमायाति वाली तिष्ठ मुहूर्तकम् ॥ ७.३४.६ ॥
O Rāvaṇa, nachdem er an den vier Ozeanen die Dämmerungsriten vollzogen hat, kommt Vāli genau in diesem Augenblick; warte einen Moment.
7.34.7
एतानस्थिचयान्पश्य य एते शङ्खपाण्डुराः ।
युद्धार्थिनामिमे राजन्वानराधिपतेजसा ॥ ७.३४.७ ॥
O König, sieh diese Knochenhaufen, weiß wie Muscheln. Sie gehören jenen, die den Kampf suchten, vernichtet durch den Glanz des Affenfürsten.
7.34.8
यद्वा ऽमृतरसः पीतस्त्वया रावण राक्षस ।
तदा वालिनमासाद्य तदन्तं तव जीवितम् ॥ ७.३४.८ ॥
Oder, o Rākṣasa Rāvaṇa, auch wenn du den Nektar getrunken hast, wird dein Leben enden, wenn du Vālin erreichst.
7.34.9
पश्येदानीं जगच्चित्रमिमं विश्रवसः सुत ।
इदं मुहूर्तं तिष्ठस्व दुर्लभं ते भविष्यति ॥ ७.३४.९ ॥
O Sohn des Viśravas, sieh nun dieses Wunder der Welt. Bleibe einen Augenblick; es wird dir kostbar sein.
7.34.10
अथवा त्वरसे मर्तुं गच्छ दक्षिणसागरम् ।
वालिनं द्रक्ष्यसे तत्र भूमिस्थमिव पावकम् ॥ ७.३४.१० ॥
Oder wenn du eilig zu sterben hast, geh zum südlichen Ozean; dort wirst du Vālin wie ein Feuer auf der Erde stehen sehen.
7.34.11
स तु तारं विनिर्भर्त्स्य रावणो लोकरावणः ।
पुष्पकं तत्समारुह्य प्रययौ दक्षिणार्णवम् ॥ ७.३४.११ ॥
Da bestieg Rāvaṇa, der Schrecken der Welten, nachdem er Tāra geschmäht hatte, den Streitwagen Puṣpaka und brach zum südlichen Ozean auf.
7.34.12
तत्र हेमगिरिप्रख्यं तरुणार्कनिभाननम् ।
रावणो वालिनं दृष्ट्वा सन्ध्योपासनतत्परम् ॥ ७.३४.१२ ॥
Dort sah Rāvaṇa Vālin, einem goldenen Berg gleich, mit einem Antlitz wie die aufgehende Sonne, ganz in die Abendandacht versunken.
7.34.13
पुष्पकादवरुह्याथ रावणो ऽञ्जनसन्निभः ।
ग्रहीतुं वालिनं तूर्णं निःशब्दपदमाव्रजत् ॥ ७.३४.१३ ॥
Vom Streitwagen Puṣpaka herabgestiegen, schritt Rāvaṇa, dunkel wie Kajal, rasch und mit lautlosen Schritten auf Vālin zu, um ihn zu ergreifen.
7.34.14
यदृच्छया तदा दृष्टो वालिनापि स रावणः ।
पापाभिप्रायवान् दृष्ट्वा चकार न तु सम्भ्रमम् ॥ ७.३४.१४ ॥
In diesem Augenblick sah ihn zufällig auch Vālin; doch obwohl er Rāvaṇa mit böser Absicht erblickte, zeigte er keine Erregung.
7.34.15
शशमालक्ष्य सिंहो वा पन्नगं गरुडो यथा ।
न चिन्तयति तं वाली रावणं पापनिश्चयम् ॥ ७.३४.१५ ॥
Wie ein Löwe sich beim Anblick eines Hasen nicht sorgt oder Garuḍa beim Anblick einer Schlange, so sorgte sich Vālin nicht um Rāvaṇa, dessen Entschluss böse war.
7.34.16
जिघृक्षमाणमायान्तं रावणं पापचेतसम् ।
कक्षावलम्बिनं कृत्वा गमिष्ये त्रीन्महार्णवान् ॥ ७.३४.१६ ॥
Den bösgesinnten Rāvaṇa, der mich ergreifen will und herankommt, werde ich unter meiner Achsel halten und bis zu den drei großen Ozeanen gehen.
7.34.17
द्रक्ष्यन्त्यरिं ममाङ्कस्थं स्रंसदूरुकराम्बरम् ।
लम्बमानं दशग्रीवं गरुडस्येव पन्नगम् ॥ ७.३४.१७ ॥
Sie werden jenen Feind, den Zehnhalsigen, in meinem Schoß liegen sehen, Schenkel, Hände und Gewänder rutschend und baumelnd, wie eine Schlange, die von Garuḍa herabhängt.
7.34.18
इत्येवं मतिमास्थाय वाली कर्णमुपाश्रितः ।
जपन्वै नैगमान्मन्त्रांस्तस्थौ पर्वतराडिव ॥ ७.३४.१८ ॥
So entschlossen, legte Vālin die Hand an sein Ohr und stand da, die vedischen Mantras murmelnd, unbeweglich wie der König der Berge.
7.34.19
तावन्योन्यं जिघृक्षन्तौ हरिराक्षसपार्थिवौ ।
प्रयत्नवन्तौ तत्कर्म ईहतुर्बलदर्पितौ ॥ ७.३४.१९ ॥
Die beiden, der Affenkönig und der Rākṣasa-König, stolz auf ihre Stärke, bemühten sich eifrig, weil jeder den anderen ergreifen wollte.
7.34.20
हस्तग्राहं तु तं मत्वा पादशब्देन रावणम् ।
पराङ्मुखो ऽपि जग्राह वाली सर्पमिवाण्डजः ॥ ७.३४.२० ॥
Als er den Versuch erkannte, seine Hand zu greifen, und Rāvaṇa am Klang seiner Schritte erkannte, packte ihn Vālī, obwohl er das Gesicht abgewandt hatte, wie ein Vogel eine Schlange packt.
7.34.21
ग्रहीतुकामं तं गृह्य रक्षसामीश्वरं हरिः ।
खमुत्पपात वेगेन कृत्वा कक्षावलम्बिनम् ॥ ७.३४.२१ ॥
Den Herrn der Rākṣasas, der ihn hatte packen wollen, ergriff der Affe, klemmte ihn unter seine Achsel und sprang mit Schwung in den Himmel.
7.34.22
तं चापीडयमानं तु वितुदन्तं नखैर्मुहुः ।
जहार रावणं वाली पवनस्तोयदं यथा ॥ ७.३४.२२ ॥
Obwohl Rāvaṇa ihn quälte und immer wieder mit den Nägeln zerkratzte, trug Vālī ihn davon, wie der Wind eine Wolke trägt.
7.34.23
अथ ते राक्षसामात्या ह्रियमाणं दशाननम् ।
मुमोक्षयिषवो वालिं रवमाणा अभिद्रुताः ॥ ७.३४.२३ ॥
Da stürzten die Rākṣasa-Minister, als sie sahen, dass der Zehngesichtige fortgetragen wurde, schreiend auf Vālī zu, um ihn zu befreien.
7.34.24
अन्वीयमानस्तैर्वाली भ्राजते ऽम्बरमध्यगः ।
अन्वीयमानो मेघौघैरम्बरस्थ इवांशुमान् ॥ ७.३४.२४ ॥
Von ihnen verfolgt, strahlte Vālī mitten am Himmel wie die Sonne am Firmament, der Wolkenmassen folgen.
7.34.25
ते ऽशक्नुवन्तः सम्प्राप्तुं वालिनं राक्षसोत्तमाः ।
तस्य बाहूरुवेगेन परिश्रान्ता व्यवस्थिताः ॥ ७.३४.२५ ॥
Unfähig, Vālin zu erreichen, blieben jene besten der Rākṣasas, erschöpft von der Kraft seiner Arme und Schenkel, stehen.
7.34.26
वालिमार्गादपाक्रामन्पर्वतेन्द्रो हि गच्छतः ।
किं पुनर्जीवितप्रेप्सुर्बिभ्रद्वै मांसशोणितम् ॥ ७.३४.२६ ॥
Selbst der Herr der Berge wich von Vālins Weg, als er dahinschritt; was würde da erst ein Wesen aus Fleisch und Blut tun, das sein Leben behalten will?
7.34.27
अपक्षिगणसम्पातान्वानरेन्द्रो महाजवः ।
क्रमशः सागरान्सर्वान्सन्ध्याकालमवन्दत ॥ ७.३४.२७ ॥
Der Affenfürst von großer Schnelle, an Vogelschwärmen vorbeifliegend, überquerte der Reihe nach alle Meere und erreichte sie zur Dämmerungszeit.
7.34.28
सभाज्यमानो भूतैस्तु खैचरैः खैचरोत्तमः ।
पश्चिमं सागरं वाली ह्याजगाम सरावणः ॥ ७.३४.२८ ॥
Von den Wesen und den Himmelswandelnden geehrt, erreichte Vālin, der Beste der Himmelswandelnden, zusammen mit Rāvaṇa das westliche Meer.
7.34.29
तस्मिन्सन्ध्यामुपासित्वा स्नात्वा जप्त्वा च वानरः ।
उत्तरं सागरं प्रायाद्वहमानो दशाननम् ॥ ७.३४.२९ ॥
Dort, nachdem er das Abendopfer vollzogen, sich gebadet und rezitiert hatte, zog der Affe zum nördlichen Meer und trug den Zehngesichtigen.
7.34.30
बहुयोजनसाहस्रं वहमानो महाहरिः ।
वायुवच्च मनोवच्च जगाम सह शत्रुणा ॥ ७.३४.३० ॥
Der große Affe, seinen Feind tragend, legte viele tausend Yojanas zurück, schnell wie der Wind und wie der Gedanke.
7.34.31
उत्तरे सागरे सन्ध्यामुपासित्वा दशाननम् ।
वहमानो ऽगमद्वाली पूर्वं वै स महोदधिम् ॥ ७.३४.३१ ॥
Nachdem er im nördlichen Ozean das Abendritual vollzogen hatte, ging Vālī, Daśānana (Rāvaṇa) tragend, zuerst zu jenem großen Ozean.
7.34.32
तत्रापि सन्ध्यामन्वास्य वासविः सहरीश्वरः ।
किष्किन्धामभितो गृह्य रावणं पुनरागमत् ॥ ७.३४.३२ ॥
Auch dort vollzog er das Abendritual; der Sohn Vāsavas (Vālī) kehrte mit dem Herrn der Affen, Rāvaṇa ergreifend, wieder um Kiṣkindhā zurück.
7.34.33
चतुर्ष्वपि समुद्रेषु सन्ध्यामन्वास्य वानरः ।
रावणोद्वहनश्रान्तः किष्किन्धोपवने ऽपतत् ॥ ७.३४.३३ ॥
Auch in allen vier Ozeanen vollzog er das Abendritual; der Affe, vom Tragen Rāvaṇas erschöpft, fiel im Garten von Kiṣkindhā nieder.
7.34.34
रावणं तु मुमोचाथ स्वकक्षात्कपिसत्तमः ।
कुतस्त्वमिति चोवाच प्रहसन्रावणं मुहुः ॥ ७.३४.३४ ॥
Da ließ der beste der Affen Rāvaṇa aus seiner Achsel los und sprach, immer wieder über ihn lachend: "Woher kommst du?"
7.34.35
विस्मयं तु महद्गत्वा श्रमलोलनिरीक्षणः ।
राक्षसेन्द्रो हरीन्द्रं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३४.३५ ॥
Doch in großes Staunen versetzt, mit von Ermüdung unruhigen Blicken, sprach der Herr der Rākṣasas diese Worte zum Herrn der Affen.
7.34.36
वानरेन्द्र महेन्द्राभ राक्षसेन्द्रो ऽस्मि रावणः ।
युद्धेप्सुरिह सम्प्राप्तः स चाद्यासादितस्त्वया ॥ ७.३४.३६ ॥
O Herr der Affen, leuchtend wie der große Indra! Ich bin Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas. Nach Kampf verlangend kam ich hierher, und heute bist du mir begegnet.
7.34.37
अहो बलमहो वीर्यमहो गाम्भीर्यमेव च ।
येनाहं पशुवद्गृह्य भ्रामितश्चतुरो ऽर्णवान् ॥ ७.३४.३७ ॥
Oh, welch eine Stärke! Oh, welch eine Tapferkeit! Oh, welch eine Tiefe auch! Du, der mich wie ein Tier packte und durch die vier Ozeane schleifte.
7.34.38
एवमश्रान्तवद्वीर शीघ्रमेव महार्णवान् ।
मां चैवोद्वहमानस्तु को ऽन्यो वीरः क्रमिष्यति ॥ ७.३४.३८ ॥
So hast du, o Held, ohne zu ermatten, mich tragend, rasch die großen Ozeane überquert. Welcher andere Held würde sie überqueren, mich tragend?
7.34.39
त्रयाणामेव भूतानां गतिरेषा प्लवङ्गम ।
मनोनिलसुपर्णानां तव चात्र न संशयः ॥ ७.३४.३९ ॥
O Bester der Springer, dies ist der Lauf dreier: des Geistes, des Windes und Garuḍas; und dein Lauf steht unter ihnen, daran ist kein Zweifel.
7.34.40
सो ऽहं दृष्टबलस्तुभ्यमिच्छामि हरिपुङ्गव ।
त्वया सह चिरं सख्यं सुस्निग्धं पावकाग्रतः ॥ ७.३४.४० ॥
Da ich deine Stärke gesehen habe, o Bester der Affen, wünsche ich mir mit dir eine lange und sehr innige Freundschaft, vor dem Feuer.
7.34.41
दाराः पुत्राः पुरं राष्ट्रं भोगाच्छादनभोजनम् ।
सर्वमेवाविभक्तं नौ भविष्यति हरीश्वर ॥ ७.३४.४१ ॥
Frauen, Söhne, Stadt, Reich, Genüsse, Kleidung und Speise – alles, o Herr der Affen, wird zwischen uns beiden ungeteilt sein.
7.34.42
ततः प्रज्वालयित्वाग्निं तावुभौ हरीराक्षसौ ।
भ्रातृत्वमुपसम्पन्नौ परिष्वज्य परस्परम् ॥ ७.३४.४२ ॥
Dann entzündeten die beiden, der Affe und der Rākṣasa, das Feuer, erlangten Bruderschaft und umarmten einander.
7.34.43
अन्योन्यं लम्बितकरौ ततस्तौ हरिराक्षसौ ।
किष्किन्धां विशतुर्हृष्टौ सिंहौ गिरिगुहामिव ॥ ७.३४.४३ ॥
Dann betraten die beiden — der Affe und der Rākṣasa —, die Arme einander umschlungen, fröhlich Kiṣkindhā, wie zwei Löwen, die in eine Berghöhle eintreten.
7.34.44
स तत्र मासमुषितः सुग्रीव इव रावणः ।
अमात्यैरागतैर्नीतस्त्रैलोक्योत्सादनार्थिभिः ॥ ७.३४.४४ ॥
Dort verweilte Rāvaṇa einen Monat, wie einst Sugrīva; er wurde dorthin geführt von den herbeigekommenen Ministern, die die Vernichtung der drei Welten begehrten.
7.34.45
एवमेतत्पुरावृत्तं वालिना रावणः प्रभो ।
धर्षितश्च कृतश्चापि भ्राता पावकसन्निधौ ॥ ७.३४.४५ ॥
Herr, so geschah es einst: Rāvaṇa wurde von Vālin besiegt, und in Gegenwart des heiligen Feuers wurde er zum Bruder gemacht.
7.34.46
बलमप्रतिमं राम वालिनो ऽभवदुत्तमम् ।
सो ऽपि त्वया विनिर्दग्धः शलभो वह्निना यथा ॥ ७.३४.४६ ॥
Rāma, Vālins Kraft war unvergleichlich und höchst; doch auch er wurde von dir völlig verbrannt, wie ein Falter vom Feuer.