வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.34.1
अर्जुनेन विमुक्तस्तु रावणो राक्षसाधिपः ।
चचार पृथिवीं सर्वामनिर्विण्णस्तथा कृतः ॥ ७.३४.१ ॥
அர்ஜுனனால் விடுவிக்கப்பட்ட ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணன், மனம் தளராமல் இவ்வாறே பூமி முழுவதும் சுற்றித் திரிந்தான்.
7.34.2
राक्षसं वा मनुष्यं वा शृणुते ऽयं बलाधिकम् ।
रावणस्तं समासाद्य युद्धे ह्वयति दर्पितः ॥ ७.३४.२ ॥
ஓர் ராட்சசனோ மனிதனோ தன்னைவிட வலியவன் என்று கேட்டால், செருக்குற்ற ராவணன் அவனை அணுகி போருக்கு அழைப்பான்.
7.34.3
ततः कदाचित्किष्किन्धां नगरीं वालिपालिताम् ।
गत्वा ह्वयति युद्धाय वालिनं हेममालिनम् ॥ ७.३४.३ ॥
பின்பு ஒருமுறை வாலியால் காக்கப்பட்ட கிஷ்கிந்தா நகரத்திற்குச் சென்று, பொன் மாலை அணிந்த வாலியைப் போருக்கு அழைத்தான்.
7.34.4
ततस्तु वानरामात्यस्तारस्तारापिता प्रभुः ।
उवाच वानरो वाक्यं युद्धप्रेप्सुमुपागतम् ॥ ७.३४.४ ॥
அப்போது வானர அமைச்சனும், தாராவின் தந்தையுமான தலைவன் தாரன், போர் வேட்கையுடன் வந்தவனிடம் இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.34.5
राक्षसेन्द गतो वाली यस्ते प्रतिबलो भवेत् ।
को ऽन्यः प्रमुखतः स्थातुं तव शक्तः प्लवङ्गमः ॥ ७.३४.५ ॥
ராட்சசேந்திரா, வாலி வெளியே சென்றிருக்கிறான். உனக்கு இணையான வலிமையுள்ளவன் வாலி; அவனைத் தவிர உன் முன் நிற்கத் தகுதியுள்ள வேறு எந்த வானரன் இருக்கிறான்?
7.34.6
चतुर्भ्यो ऽपि समुद्रेभ्यः सन्ध्यामन्वास्य रावण ।
इमं मुहूर्तमायाति वाली तिष्ठ मुहूर्तकम् ॥ ७.३४.६ ॥
ராவணா, நான்கு கடல்களிலிருந்தும் சந்தியாவந்தனம் செய்துவிட்டு வாலி இப்போதே வருகிறான்; ஒரு கணம் பொறுத்திரு.
7.34.7
एतानस्थिचयान्पश्य य एते शङ्खपाण्डुराः ।
युद्धार्थिनामिमे राजन्वानराधिपतेजसा ॥ ७.३४.७ ॥
அரசனே, சங்கு போல வெண்மையான இந்த எலும்புக் குவியல்களைப் பார். இவை போரை விரும்பியவர்களின்வை; வானர அரசனின் தேஜஸால் ஆனவை.
7.34.8
यद्वा ऽमृतरसः पीतस्त्वया रावण राक्षस ।
तदा वालिनमासाद्य तदन्तं तव जीवितम् ॥ ७.३४.८ ॥
அல்லது ராக்ஷஸ ராவணா, நீ அமிர்தத்தைக் குடித்திருந்தாலும், வாலியை அடைந்ததும் உன் வாழ்வு முடியும்.
7.34.9
पश्येदानीं जगच्चित्रमिमं विश्रवसः सुत ।
इदं मुहूर्तं तिष्ठस्व दुर्लभं ते भविष्यति ॥ ७.३४.९ ॥
விஶ்ரவசின் மகனே, இப்போது இந்த உலகின் அதிசயக் காட்சியைப் பார். ஒரு கணம் நில்; இது உனக்கு அரிதாகும்.
7.34.10
अथवा त्वरसे मर्तुं गच्छ दक्षिणसागरम् ।
वालिनं द्रक्ष्यसे तत्र भूमिस्थमिव पावकम् ॥ ७.३४.१० ॥
அல்லது நீ சாக அவசரப்பட்டால், தென் கடலுக்குச் செல். அங்கே நிலத்தில் நின்ற நெருப்பைப் போல வாலியைக் காண்பாய்.
7.34.11
स तु तारं विनिर्भर्त्स्य रावणो लोकरावणः ।
पुष्पकं तत्समारुह्य प्रययौ दक्षिणार्णवम् ॥ ७.३४.११ ॥
அப்போது உலகை அச்சுறுத்திய ராவணன் தாரனை நிந்தித்து, அந்தப் புஷ்பக விமானத்தில் ஏறித் தென் கடலை நோக்கிச் சென்றான்.
7.34.12
तत्र हेमगिरिप्रख्यं तरुणार्कनिभाननम् ।
रावणो वालिनं दृष्ट्वा सन्ध्योपासनतत्परम् ॥ ७.३४.१२ ॥
அங்கே ராவணன் வாலியைக் கண்டான். அவன் பொன்மலை போன்றவனும், உதிக்கும் சூரியனைப் போன்ற முகம் கொண்டவனும், சந்தியா வழிபாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தவனுமாக இருந்தான்.
7.34.13
पुष्पकादवरुह्याथ रावणो ऽञ्जनसन्निभः ।
ग्रहीतुं वालिनं तूर्णं निःशब्दपदमाव्रजत् ॥ ७.३४.१३ ॥
புஷ்பக விமானத்திலிருந்து இறங்கிய பின், அஞ்சனம் போன்ற கருநிறமுடைய ராவணன் வாலியைப் பிடிக்க விரைவாக, ஓசையின்றி அடியெடுத்து வைத்து அணுகினான்.
7.34.14
यदृच्छया तदा दृष्टो वालिनापि स रावणः ।
पापाभिप्रायवान् दृष्ट्वा चकार न तु सम्भ्रमम् ॥ ७.३४.१४ ॥
அப்போது தற்செயலாக வாலியும் அந்த ராவணனைக் கண்டான்; தீய நோக்கம் கொண்ட அவனைக் கண்டும் அவன் கலக்கமடையவில்லை.
7.34.15
शशमालक्ष्य सिंहो वा पन्नगं गरुडो यथा ।
न चिन्तयति तं वाली रावणं पापनिश्चयम् ॥ ७.३४.१५ ॥
சிங்கம் முயலைக் கண்டு கவலைப்படாததுபோலும், கருடன் பாம்பைக் கண்டு கவலைப்படாததுபோலும், வாலி தீய உறுதி கொண்ட ராவணனைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை.
7.34.16
जिघृक्षमाणमायान्तं रावणं पापचेतसम् ।
कक्षावलम्बिनं कृत्वा गमिष्ये त्रीन्महार्णवान् ॥ ७.३४.१६ ॥
பிடிக்க விரும்பி வரும் தீய மனம் கொண்ட ராவணனை என் அக்குளில் பிடித்துத் தூக்கிக்கொண்டு மூன்று பெருங்கடல்களுக்கும் நான் செல்வேன்.
7.34.17
द्रक्ष्यन्त्यरिं ममाङ्कस्थं स्रंसदूरुकराम्बरम् ।
लम्बमानं दशग्रीवं गरुडस्येव पन्नगम् ॥ ७.३४.१७ ॥
என் மடியில் கிடக்கும், தொடைகளும் கைகளும் ஆடையும் நழுவித் தொங்கும் அந்த எதிரி பத்துத் தலை ராவணனை அவர்கள் காண்பார்கள்; கருடனிடம் தொங்கும் பாம்பைப்போல.
7.34.18
इत्येवं मतिमास्थाय वाली कर्णमुपाश्रितः ।
जपन्वै नैगमान्मन्त्रांस्तस्थौ पर्वतराडिव ॥ ७.३४.१८ ॥
இவ்வாறு முடிவெடுத்த வாலி, காதருகே கை வைத்து வேத மந்திரங்களை ஜபித்துக்கொண்டு, மலை அரசனைப்போல் அசையாமல் நின்றான்.
7.34.19
तावन्योन्यं जिघृक्षन्तौ हरिराक्षसपार्थिवौ ।
प्रयत्नवन्तौ तत्कर्म ईहतुर्बलदर्पितौ ॥ ७.३४.१९ ॥
வலிமைச் செருக்கில் மூழ்கிய அவ்விருவரும் — குரங்கரசனும் அரக்கரசனும் — ஒருவரையொருவர் பிடிக்க விரும்பி அச்செயலுக்கு முயன்றனர்.
7.34.20
हस्तग्राहं तु तं मत्वा पादशब्देन रावणम् ।
पराङ्मुखो ऽपि जग्राह वाली सर्पमिवाण्डजः ॥ ७.३४.२० ॥
கைப்பிடிக்கும் அந்த முயற்சியை அறிந்து, கால் ஓசையால் இராவணனை உணர்ந்து, முகம் திருப்பியபடியே வாலி அவனைப் பறவை பாம்பைப் பிடிப்பது போலப் பற்றினான்.
7.34.21
ग्रहीतुकामं तं गृह्य रक्षसामीश्वरं हरिः ।
खमुत्पपात वेगेन कृत्वा कक्षावलम्बिनम् ॥ ७.३४.२१ ॥
அவனைப் பிடிக்க விரும்பிய அரக்கர் தலைவனை அக்குளில் அடக்கிப் பற்றிய குரங்கு, வேகமாக வானில் பாய்ந்தது.
7.34.22
तं चापीडयमानं तु वितुदन्तं नखैर्मुहुः ।
जहार रावणं वाली पवनस्तोयदं यथा ॥ ७.३४.२२ ॥
அவனை வருத்தியும் நகங்களால் பலமுறை கிழித்தும் வந்த இராவணனை வாலி காற்று மேகத்தைக் கொண்டு செல்வது போலக் கொண்டு சென்றான்.
7.34.23
अथ ते राक्षसामात्या ह्रियमाणं दशाननम् ।
मुमोक्षयिषवो वालिं रवमाणा अभिद्रुताः ॥ ७.३४.२३ ॥
அப்போது அரக்க அமைச்சர்கள் தசமுகனைக் கொண்டு செல்லப்படுவதைக் கண்டு, அவனை விடுவிக்க விரும்பி, கூக்குரலிட்டபடி வாலியை நோக்கி விரைந்தனர்.
7.34.24
अन्वीयमानस्तैर्वाली भ्राजते ऽम्बरमध्यगः ।
अन्वीयमानो मेघौघैरम्बरस्थ इवांशुमान् ॥ ७.३४.२४ ॥
அவர்கள் பின்தொடர, வானின் நடுவில் செல்லும் வாலி, மேகக் கூட்டங்களால் பின்தொடரப்பட்டு வானில் நிற்கும் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
7.34.25
ते ऽशक्नुवन्तः सम्प्राप्तुं वालिनं राक्षसोत्तमाः ।
तस्य बाहूरुवेगेन परिश्रान्ता व्यवस्थिताः ॥ ७.३४.२५ ॥
அந்த உயர்ந்த அரக்கர்கள் வாலியை அடைய இயலாதவர்களாய், அவனுடைய கைகளின் தொடைகளின் வேகத்தால் களைத்துப் போய் நின்றனர்.
7.34.26
वालिमार्गादपाक्रामन्पर्वतेन्द्रो हि गच्छतः ।
किं पुनर्जीवितप्रेप्सुर्बिभ्रद्वै मांसशोणितम् ॥ ७.३४.२६ ॥
வாலி செல்லும்போதே பர்வத ராஜனும் அவனுடைய வழியிலிருந்து விலகிவிட்டான்; உயிரைக் காக்க விரும்பி, சதையும் ரத்தமும் கொண்ட எவன்தான் நிற்பான்?
7.34.27
अपक्षिगणसम्पातान्वानरेन्द्रो महाजवः ।
क्रमशः सागरान्सर्वान्सन्ध्याकालमवन्दत ॥ ७.३४.२७ ॥
மகா வேகமுள்ள வானரராஜன், பறவைக் கூட்டங்களைக் கடந்து, எல்லாக் கடல்களையும் வரிசையாகக் கடந்து, அந்தி வேளையில் அடைந்தான்.
7.34.28
सभाज्यमानो भूतैस्तु खैचरैः खैचरोत्तमः ।
पश्चिमं सागरं वाली ह्याजगाम सरावणः ॥ ७.३४.२८ ॥
ஆகாசத்தில் திரிபவர்களிலும் உயர்ந்தவனான வாலி, ஆகாசவாசிகளாலும் உயிரினங்களாலும் மதிக்கப்பட்டவனாய், ராவணனுடன் மேற்குக் கடலை அடைந்தான்.
7.34.29
तस्मिन्सन्ध्यामुपासित्वा स्नात्वा जप्त्वा च वानरः ।
उत्तरं सागरं प्रायाद्वहमानो दशाननम् ॥ ७.३४.२९ ॥
அங்கே சந்தியா வந்தனம் செய்து, நீராடி, ஜபம் செய்த பின், அந்த வானரன் தசமுகனை சுமந்துகொண்டு வடக்குக் கடலை நோக்கிச் சென்றான்.
7.34.30
बहुयोजनसाहस्रं वहमानो महाहरिः ।
वायुवच्च मनोवच्च जगाम सह शत्रुणा ॥ ७.३४.३० ॥
அந்த மகா வானரன் எதிரியைச் சுமந்துகொண்டு, காற்றைப் போலவும் மனத்தைப் போலவும் வேகமாக, பல ஆயிரம் யோஜனைகளைக் கடந்து சென்றான்.
7.34.31
उत्तरे सागरे सन्ध्यामुपासित्वा दशाननम् ।
वहमानो ऽगमद्वाली पूर्वं वै स महोदधिम् ॥ ७.३४.३१ ॥
வடக்குக் கடலில் சந்தியா வழிபாடு செய்து, பத்துத் தலை கொண்ட ராவணனைச் சுமந்தவாறு வாலி முதலில் அந்தப் பெருங்கடலுக்குச் சென்றான்.
7.34.32
तत्रापि सन्ध्यामन्वास्य वासविः सहरीश्वरः ।
किष्किन्धामभितो गृह्य रावणं पुनरागमत् ॥ ७.३४.३२ ॥
அங்கும் சந்தியா வழிபாடு செய்து, வாசவன் மகனான வாலி வானரத் தலைவனுடன் ராவணனைப் பிடித்தவாறு மீண்டும் கிஷ்கிந்தையைச் சுற்றி வந்தான்.
7.34.33
चतुर्ष्वपि समुद्रेषु सन्ध्यामन्वास्य वानरः ।
रावणोद्वहनश्रान्तः किष्किन्धोपवने ऽपतत् ॥ ७.३४.३३ ॥
நான்கு கடல்களிலும் சந்தியா வழிபாடு செய்து, ராவணனைச் சுமந்ததால் களைத்த வானரன் கிஷ்கிந்தையின் தோட்டத்தில் விழுந்தான்.
7.34.34
रावणं तु मुमोचाथ स्वकक्षात्कपिसत्तमः ।
कुतस्त्वमिति चोवाच प्रहसन्रावणं मुहुः ॥ ७.३४.३४ ॥
பின்னர் கபிகளில் சிறந்தவன் ராவணனைத் தன் அக்குளிலிருந்து விடுவித்தான்; ராவணனைப் பார்த்து மீண்டும் மீண்டும் சிரித்தவாறு, "நீ எங்கிருந்து வந்தாய்?" என்று கூறினான்.
7.34.35
विस्मयं तु महद्गत्वा श्रमलोलनिरीक्षणः ।
राक्षसेन्द्रो हरीन्द्रं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३४.३५ ॥
ஆனால் மிகுந்த வியப்படைந்து, களைப்பால் அலைபாயும் கண்களுடன் இருந்த அரக்கர் அரசன், அந்த வானரத் தலைவனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.34.36
वानरेन्द्र महेन्द्राभ राक्षसेन्द्रो ऽस्मि रावणः ।
युद्धेप्सुरिह सम्प्राप्तः स चाद्यासादितस्त्वया ॥ ७.३४.३६ ॥
வானரேந்திரனே, மகேந்திரனைப் போன்றவனே! நான் அரக்கர் அரசன் ராவணன். போரை விரும்பி இங்கு வந்தேன்; இன்று நீ என்னை எதிர்கொண்டாய்.
7.34.37
अहो बलमहो वीर्यमहो गाम्भीर्यमेव च ।
येनाहं पशुवद्गृह्य भ्रामितश्चतुरो ऽर्णवान् ॥ ७.३४.३७ ॥
ஆ! என்ன வலிமை, ஆ! என்ன வீரியம், ஆ! என்ன ஆழம்! என்னை மிருகம் போலப் பிடித்துக்கொண்டு நான்கு கடல்களிலும் சுற்றி அலையச் செய்தவன் நீ.
7.34.38
एवमश्रान्तवद्वीर शीघ्रमेव महार्णवान् ।
मां चैवोद्वहमानस्तु को ऽन्यो वीरः क्रमिष्यति ॥ ७.३४.३८ ॥
வீரனே, இவ்வாறு சோராமல் என்னைச் சுமந்துகொண்டு நீ விரைவிலேயே பெரிய கடல்களைக் கடந்தாய். உன்னைத் தவிர வேறு எந்த வீரன் என்னைச் சுமந்து கடக்க முடியும்?
7.34.39
त्रयाणामेव भूतानां गतिरेषा प्लवङ्गम ।
मनोनिलसुपर्णानां तव चात्र न संशयः ॥ ७.३४.३९ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனே, மனம், காற்று, கருடன் ஆகிய மூவரின் வேகமும் இதுதான்; அதில் உன் வேகமும் சேரும், இதில் ஐயமில்லை.
7.34.40
सो ऽहं दृष्टबलस्तुभ्यमिच्छामि हरिपुङ्गव ।
त्वया सह चिरं सख्यं सुस्निग्धं पावकाग्रतः ॥ ७.३४.४० ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனே, உன் வலிமையைக் கண்டவனாக நான் உன்னிடம் விரும்புகிறேன்; நெருப்புக்கு முன்னால் உன்னுடன் நீண்ட, மிக நெருங்கிய நட்பை.
7.34.41
दाराः पुत्राः पुरं राष्ट्रं भोगाच्छादनभोजनम् ।
सर्वमेवाविभक्तं नौ भविष्यति हरीश्वर ॥ ७.३४.४१ ॥
மனைவிகள், மகன்கள், நகரம், நாடு, இன்பங்கள், ஆடை, உணவு—எல்லாமே, குரங்குகளின் தலைவனே, நமக்கிருவருக்கும் பங்கிடப்படாமல் பொதுவாக இருக்கும்.
7.34.42
ततः प्रज्वालयित्वाग्निं तावुभौ हरीराक्षसौ ।
भ्रातृत्वमुपसम्पन्नौ परिष्वज्य परस्परम् ॥ ७.३४.४२ ॥
பிறகு அந்த இருவரும்—குரங்கும் அரக்கனும்—நெருப்பை மூட்டி, சகோதரத்துவத்தை அடைந்து ஒருவரையொருவர் தழுவிக்கொண்டனர்.
7.34.43
अन्योन्यं लम्बितकरौ ततस्तौ हरिराक्षसौ ।
किष्किन्धां विशतुर्हृष्टौ सिंहौ गिरिगुहामिव ॥ ७.३४.४३ ॥
அப்போது ஒருவரை ஒருவர் கைகளால் தழுவிக்கொண்ட அந்த வானரனும் அரக்கனும் மகிழ்ச்சியுடன் கிஷ்கிந்தையில் நுழைந்தனர்; மலைக்குகையில் நுழையும் இரு சிங்கங்களைப் போல.
7.34.44
स तत्र मासमुषितः सुग्रीव इव रावणः ।
अमात्यैरागतैर्नीतस्त्रैलोक्योत्सादनार्थिभिः ॥ ७.३४.४४ ॥
அங்கே சுக்ரீவனைப் போல ராவணன் ஒரு மாதம் தங்கினான்; மூவுலகையும் அழிக்க விரும்பிய அமைச்சர்களால் அவன் அங்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான்.
7.34.45
एवमेतत्पुरावृत्तं वालिना रावणः प्रभो ।
धर्षितश्च कृतश्चापि भ्राता पावकसन्निधौ ॥ ७.३४.४५ ॥
ஐயா, முன்பு நடந்தது இதுவே: வாலியால் ராவணன் தோற்கடிக்கப்பட்டான்; அக்கினியின் முன்னிலையில் அவன் சகோதரனாக்கப்பட்டான்.
7.34.46
बलमप्रतिमं राम वालिनो ऽभवदुत्तमम् ।
सो ऽपि त्वया विनिर्दग्धः शलभो वह्निना यथा ॥ ७.३४.४६ ॥
ராமா, வாலியின் வலிமை ஒப்பற்றதும் உயர்ந்ததுமாக இருந்தது; ஆனால் நெருப்பால் விட்டில் எரிந்து போவதுபோல் அவனும் உன்னால் எரிக்கப்பட்டான்.