رامايانا فالميكي · السارغا 7.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.35.1
अपृच्छत तदा रामो दक्षिणाशाश्रमं मुनिम् ।
प्राञ्जलिर्विनयोपेत इदमाह वचो ऽर्थवत् ॥ ७.३५.१ ॥
فسأل راما حينئذ حكيم الصومعة الجنوبية، وقد ضم كفيه متواضعًا، وقال هذه الكلمات ذات المعنى.
7.35.2
अतुलं बलमेतद्वै वालिनो रावणस्य च ।
न त्वेताभ्यां हनुमता समं त्विति मतिर्मम ॥ ७.३५.२ ॥
إن قوة فالين وراغانا لا تضاهى، لكن في رأيي لا يعادل أيٌّ من الاثنين هانومان.
7.35.3
शौर्यं दाक्ष्यं बलं धैर्यं प्राज्ञता नयसाधनम् ।
विक्रमश्च प्रभावश्च हनूमति कृतालयाः ॥ ७.३५.३ ॥
الشجاعة والمهارة والقوة والثبات والحكمة ووسيلة السياسة الرشيدة والبأس والجلال، كلها تقيم في هانومان.
7.35.4
दृष्ट्वैव सागरं वीक्ष्य सीदन्तीं कपिवाहिनीम् ।
समाश्वास्य महाबाहुर्योजनानां शतं प्लुतः ॥ ७.३५.४ ॥
لما رأى البحر وجيش القرود يغرق في اليأس، واسى ذو الذراعين العظيمتين الجند، ثم وثب مئة يوجانا.
7.35.5
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कां रावणान्तःपुरं तदा ।
दृष्ट्वा सम्भाषिता चापि सीता ह्याश्वासिता तथा ॥ ७.३५.५ ॥
بعد أن أرهب مدينة لانكا ودخل جناح راغانا الداخلي، رأى سيتا وكلمها وواساها أيضًا.
7.35.6
सेनाग्रगा मन्त्रिसुताः किङ्करा रावणात्मजः ।
एते हनुमता तत्र ह्येकेन वितिपातिताः ॥ ७.३५.६ ॥
قادة الجيش في المقدمة، وأبناء الوزراء، والخدم، وابن راغانا، جميعهم صُرعوا هناك على يد هانومان وحده.
7.35.7
भूयो बन्धाद्विमुक्तेन भाषयित्वा दशाननम् ।
लङ्का भस्मीकृता येन पावकेनेव मेदिनी ॥ ७.३५.७ ॥
وبعد أن تحرر مرة أخرى من قيوده، وتحدث إلى داشانانا، أحرق لانكا حتى صارت رمادًا كما تحرق النار الأرض.
7.35.8
न कालस्य न शक्रस्य न विष्णोर्वित्तपस्य च ।
कर्माणि तानि श्रूयन्ते यानि युद्धे हनूमतः ॥ ७.३५.८ ॥
لا تُسمع تلك الأفعال من الموت (كالا) ولا من إندرا ولا من فيشنو ولا من كوبيرا، بل هي أفعال هانومان التي أدّاها في الحرب.
7.35.9
एतस्य बाहुवीर्येण लङ्का सीता च लक्ष्मणः ।
प्राप्ता मया जयश्चैव राज्यं मित्राणि बान्धवाः ॥ ७.३५.९ ॥
بقوة ذراعيه نلتُ لانكا وسيتا ولاكشمانا، ونلتُ النصر والملك والأصدقاء والأقارب.
7.35.10
हनूमान्यदि मे नः स्याद्वानराधिपतेः सखा ।
प्रवृत्तिमपि को वेत्तुं जानक्याः शक्तिमान्भवेत् ॥ ७.३५.१० ॥
لو لم يكن هانومان صديق سيّد القرود، فمن كان يقدر حتى على معرفة أخبار جانكي؟
7.35.11
किमर्थं वाल्यनेनैव सुग्रीवप्रियकाम्यया ।
तदा वैरे समुत्पन्ने न दग्धो वीरुधो यथा ॥ ७.३५.११ ॥
فلماذا، حين نشأ العداء، لم يحرقه فالين رغبةً في إرضاء سوغريفا، كما تحرق النار الأغصان المتسلقة؟
7.35.12
नहि वेदितवान्मन्ये हनूमानात्मनो बलम् ।
यद्दृष्टवाञ्जीवितेष्टं क्लिश्यन्तं वानराधिपम् ॥ ७.३५.१२ ॥
أظن أن هانومان لم يكن يعرف قوته، إذ رأى سيّد القرود، العزيز كالحياة نفسها، يعاني.
7.35.13
एतन्मे भगवन्सर्वं हनूमति महामतौ ।
विस्तरेण यथातत्त्वं कथयामरपूजित ॥ ७.३५.१३ ॥
أيها الجليل، أخبرني بكل هذا عن هنومان ذي العقل الكبير، بالتفصيل وكما هو في الحقيقة، يا من يكرّمك الخالدون.
7.35.14
राघवस्य वचः श्रुत्वा हेतुयुक्तमृषिस्तदा ।
हनूमतः समक्षं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३५.१४ ॥
فلما سمع الراغافا كلامه المستند إلى الحجة، قال الحكيم حينئذ هذه الكلمات أمام هنومان.
7.35.15
सत्यमेतद्रघुश्रेष्ठ यद्ब्रवीषि हनूमतः ।
न बले विद्यते तुल्यो न गतौ न मतौ परः ॥ ७.३५.१५ ॥
ما تقوله عن هنومان حق، يا خير الراغو: لا يضاهيه أحد في القوة، ولا يفوقه أحد في السرعة أو في العقل.
7.35.16
अमोघशापैः शप्तस्तु दत्तो ऽस्य मुनिभिः पुरा ।
न वेत्ता हि बलं येन बली सन्निरिमर्दनः ॥ ७.३५.१६ ॥
لقد لُعن بلعنات لا تُخطئ، أنزلها عليه الحكماء في القديم، فلا يعرف قوته، مع أنه قوي ومهلك للأعداء.
7.35.17
बाल्ये ऽप्येतेन यत्कर्म कृतं राम महाबल ।
तन्न वर्णयितुं शक्यमिति बालतया ऽ ऽस्यते ॥ ७.३५.१७ ॥
يا راما، يا عظيم القوة، لا يمكن وصف أفعاله التي أتاها حتى في صباه؛ ولصغر سنه تُعدّ مجرد لعب الصبيان.
7.35.18
यदि वा ऽस्ति त्वभिप्रायस्तच्छ्रोतुं तव राघव ।
समाधाय मतिं राम निशामय वदाम्यहम् ॥ ७.३५.१८ ॥
إن كنت ترغب في سماع ذلك، أيها الراغافا، فاجمع يا راما عقلك واستمع: إني متكلم.
7.35.19
सूर्यदत्तवरस्वर्णः सुमेरुर्नाम पर्वतः ।
यत्र राज्यं प्रशास्त्यस्य केसरी नाम वै पिता ॥ ७.३५.१९ ॥
يوجد جبل يُدعى سوميرو، نال بريقه الذهبي بموهبة من الشمس، وفيه حكم أبوه، واسمه كيسري، المملكة.
7.35.20
तस्य भार्या बभूवैषा ह्यञ्जनेति परिश्रुता ।
जनयामास तस्यां वै वायुरात्मजमुत्तमम् ॥ ७.३५.२० ॥
كانت زوجته المعروفة باسم أنجنا، فأنجب منها فايو إله الريح ابنًا فاضلًا.
7.35.21
शालिशूकनिभाभासं प्रासूतामुं तदा ऽञ्जना ।
फलान्याहर्तुकामा वै निष्क्रान्ता गहनेचरा ॥ ७.३५.२१ ॥
ولما ولدت ذلك الابن الذي كان بريقه كبريق برعم الأرز، خرجت أنجنا حينئذٍ راغبةً في جلب الثمار، تتجوّل في الغابة الكثيفة.
7.35.22
एष मातुर्वियोगाच्च क्षुधया च भृशार्दितः ।
रुरोद शिशुरत्यर्थं शिशुः शरवणे यथा ॥ ७.३५.२२ ॥
وقد أنهكه فراق أمه والجوع، فبكى الرضيع بكاءً شديدًا، كما بكى ذلك الرضيع يومًا في أجمة القصب.
7.35.23
तदोद्यन्तं विवस्वन्तं जपापुष्पोत्करोपमम् ।
ददर्श फललोभाच्च ह्युत्पपात रविं प्रति ॥ ७.३५.२३ ॥
فرأى حينئذٍ الشمس المشرقة، حمراء كأنها كومة من زهر الهيبيسكوس، فوثب نحوها طمعًا في الثمرة.
7.35.24
बालार्काभिमुखो बालो बालार्क इव मूर्तिमान् ।
ग्रहीतुकामो बालार्कं प्लवते ऽम्बरमध्यगः ॥ ७.३५.२४ ॥
كان ذلك الفتى متجهًا نحو الشمس الفتية، كأنه شمس فتية متجسدة، يريد أن يمسك بها، فيقفز في وسط السماء.
7.35.25
एतस्मिन्प्लवमाने तु शिशुभावे हनूमति ।
देवदानवयक्षाणां विस्मयः सुमहानभूत् ॥ ७.३५.२५ ॥
وبينما كان هنومان في حالة طفولته يقفز هكذا، أصاب الآلهةَ والدانافا واليakṣas عجبٌ عظيم.
7.35.26
नाप्येवं वेगवान्वायुर्गरुडो वा मनस्तथा ।
यथा ऽयं वायुपुत्रस्तु क्रमते ऽम्बरमुत्तमम् ॥ ७.३५.२६ ॥
لا الريح السريعة ولا غارودا ولا الذهن يتحرك كما يتحرك ابن الريح هذا وهو يخطو في السماء العالية.
7.35.27
यदि तावच्छिशोरस्य त्वीदृशो गतिविक्रमः ।
यौवनं बलमासाद्य कथं वेगो भविष्यति ॥ ७.३५.२७ ॥
إن كانت مسيرة هذا الطفل وبأسه بهذا القدر، فكيف تكون سرعته إذا بلغ الشباب وأحرز القوة؟
7.35.28
तमनुप्लवते वायुः प्लवन्तं पुत्रमात्मनः ।
सूर्यदाहभयाद्रक्षंस्तुषारचयशीतलः ॥ ७.३५.२८ ॥
خوفاً من حرارة الشمس، يتبع الريحُ ابنَه الوثّابَ بارداً كأكوام الصقيع، يحميه.
7.35.29
बहुयोजनसाहस्रं क्रमत्येष गतोम्बरम् ।
पितुर्बलाच्च बाल्याच्च भास्कराभ्याशमागतः ॥ ७.३५.२९ ॥
إنه يعبر آلاف اليوجانا من السماء، وبقوة أبيه وبحكم طفولته، قد اقترب من الشمس.
7.35.30
शिशुरेष त्वदोषज्ञ इति मत्वा दिवाकरः ।
कार्यं चात्र समायत्तमित्येवं न ददाह सः ॥ ७.३५.३० ॥
فظنّ الشمسُ أن: «هذا الطفل لا يعرف الذنب، وههنا أمرٌ معلّقٌ به»، فلم يحرقه.
7.35.31
यमेव दिवसं ह्येष ग्रहीतुं भास्करं प्लुतः ।
तमेव दिवसं राहुर्जिघृक्षति दिवाकरम् ॥ ७.३५.३१ ॥
في اليوم نفسه الذي قفز فيه هذا ليمسك بالشمس، يريد راهو أن يمسك بديفاكارا.
7.35.32
अनेन स परामृष्टो राम सूर्यरथोपरि ।
अपक्रान्तस्ततस्त्रस्तो राहुश्चन्द्रार्कमर्दनः ॥ ७.३५.३२ ॥
يا راما، لما أمسك به فوق عربة الشمس، تراجع راهو مرتعباً، ذلك المدمّر للقمر والشمس.
7.35.33
स इन्द्रभवनं गत्वा सरोषः सिंहिकासुतः ।
अब्रवीद्भ्रुकुटिं कृत्वा देवं देवगणैर्वृतम् ॥ ७.३५.३३ ॥
ذهب ابن سيمهيكا غاضباً إلى مسكن إندرا، وعقد حاجبيه، وقال للإله المحاط بجموع الآلهة.
7.35.34
बुभुक्षापनयं दत्त्वा चन्द्रार्कौ मम वासव ।
किमिदं तत्त्वया दत्तमन्यस्य बलवृत्रहन् ॥ ७.३५.३४ ॥
يا فاسافا، لقد أعطيتني القمر والشمس لإشباع جوعي، فلماذا، يا قاتل قوة فريترا، أعطيت هذا لغيري؟
7.35.35
अद्याहं पर्वकाले तु जिघृक्षुः सूर्यमागतः ।
अथान्यो राहुरासाद्य जग्राह सहसा रविम् ॥ ७.३५.३५ ॥
اليوم، في وقت الاجتماع، جئت أريد أن أمسك بالشمس؛ ثم اقترب راهو آخر فجأة وأمسك بالشمس.
7.35.36
स राहोर्वचनं श्रुत्वा वासवः सम्भ्रमान्वितः ।
उत्पपातासनं हित्वा चोद्वहन्काञ्चनीं स्रजम् ॥ ७.३५.३६ ॥
لما سمع إندرا كلام راهو اضطرب، فقفز من مقعده تاركاً إياه، وهو يرتدي إكليلاً ذهبياً.
7.35.37
ततः कैलासकूटाभं चतुर्दन्तं मदस्रवम् ।
शृङ्गारधारिणं प्रांशुं स्वर्णघण्टाट्टहासिनम् ॥ ७.३५.३७ ॥
ثم الفيل الذي يشبه قمة كيلاسا، ذو أربعة أنياب، يسيل منه ماء الهياج، مزين، طويل القامة، يقهقه بصوت أجراس الذهب، (ركبه إندرا).
7.35.38
इन्द्रः करीन्द्रमारुह्य राहुं कृत्वा पुरःसरम् ।
प्रायाद्यत्राभवत्सूर्यः सहानेन हनूमता ॥ ७.३५.३८ ॥
ركب إندرا ذلك الفيل المهيب، وجعل راهو أمامه، وذهب إلى المكان الذي كانت فيه الشمس مع هذا هنومان.
7.35.39
अथातिरभसेनागाद्राहुरुत्सृज्य वासवम् ।
अनेन च स वै दृष्टः प्रधावञ्छैलकूटवत् ॥ ७.३५.३९ ॥
ثم جاء راهو بعجلة شديدة تاركًا إندرا؛ فرآه هذا (هنومان)، وكان يندفع كقمة جبل.
7.35.40
ततः सूर्यं समुत्सृज्य राहुं फलमवेक्ष्य च ।
उत्पपात पुनर्व्योम ग्रहीतुं सिंहिकासुतम् ॥ ७.३५.४० ॥
ثم أفلت الشمس، ونظر إلى راهو كأنه ثمرة، فقفز مرة أخرى إلى السماء ليمسك بابن سيمهيكا.
7.35.41
उत्सृज्यार्कमिमं राम प्रधावन्तं प्लवङ्गमम् ।
अवेक्ष्यैवं परावृत्त्य मुखशेषः पराङ्मुखः ॥ ७.३५.४१ ॥
يا راما! لما أفلت الشمس ورأى هذا القرد يندفع نحوه، استدار راهو هكذا، مشيحًا بوجهه، ومولّيًا.
7.35.42
इन्द्रमाशंसमानस्तु त्रातारं सिंहिकासुतः ।
इन्द्र इन्द्रेति संत्रासान्मुहुर्महुरभाषत ॥ ७.३५.४२ ॥
أما ابن سيمهيكا، وقد كان يرجو إندرا منقذًا له، فقد صاح مرارًا من الرعب: «إندرا، إندرا!»
7.35.43
राहोर्विक्रोशमानस्य प्रागेवालक्षितं स्वरम् ।
श्रुत्वेन्द्रोवाच मा भैषीरहमेनं निषूदये ॥ ७.३५.४३ ॥
سمع إندرا صرخة راهو التي لم يلحظها أحد من قبل، فقال: «لا تخف، سأهلكه.»
7.35.44
ऐरावतं ततो दृष्ट्वा महत्तदिदमित्यपि ।
फलं मत्वा हस्तिराजमभिदुद्राव मारुतिः ॥ ७.३५.४४ ॥
ثم رأى أيراواتا فظن أن هذه غنيمة عظيمة، فاندفع ماروتي نحو ملك الفيلة.
7.35.45
तथास्य धावतो रूपमैरावतजिघृक्षया ।
मुहूर्तमभवद्घोरमिन्द्राग्न्योरिव भास्वरम् ॥ ७.३५.४५ ॥
وهو يعدو راغبًا في الإمساك بأيراواتا، صارت هيئته للحظة مرعبة ساطعة كهيئة إندرا وأغني.
7.35.46
एवमाधावमानं तु नातिक्रुद्धः शचीपतिः ।
हस्तान्तादतिमुक्तेन कुलिशेनाभ्यताडयत् ॥ ७.३५.४६ ॥
ومع أن إندرا، زوج شاتشي، لم يكن شديد الغضب، فقد ضربه وهو يندفع نحوه بالصاعقة التي أطلقها من يده.
7.35.47
ततो गिरौ पपातैष इन्द्रवज्राभिताडितः ।
पतमानस्य चैतस्य वामो हनुरभज्यत ॥ ७.३५.४७ ॥
أصابته صاعقة إندرا فسقط على الجبل، وعند سقوطه انكسر فكه الأيسر.
7.35.48
तस्मिंस्तु पतिते बाले वज्रताडनविह्वले ।
चुक्रोधेन्द्राय पवनः प्रजानामहिताय सः ॥ ७.३५.४८ ॥
لما سقط ذلك الصبي مذهولًا من ضربة الصاعقة، غضب بافانا (الريح) على إندرا لإيذائه الكائنات.
7.35.49
प्रचारं स तु सङ्गृह्य प्रजास्वन्तर्गतः प्रभुः ।
गुहां प्रविष्टः स्वसुतं शिशुमादाय मारुतः ॥ ७.३५.४९ ॥
فالربُّ مارُوتا، الذي كان يتحرك في باطن الكائنات، كفّ عن حركته وحمل ابنه الصغير ودخل مغارة.
7.35.50
विण्मूत्राशयमावृत्य प्रजानां परमार्तिकृत् ।
रुरोध सर्वभूतानि यथा वर्षाणि वासवः ॥ ७.३५.५० ॥
وذاك الذي أورث الكائنات شدّة الضيق، حجب الأجساد، أوعية الغائط والبول، وحبس جميع الكائنات كما يحبس فاسافا الأمطار.
7.35.51
वायुप्रकोपाद्भूतानि निरुच्छ्वासानि सर्वतः ।
सन्धिभिर्भिद्यमानैश्च काष्ठभूतानि जज्ञिरे ॥ ७.३५.५१ ॥
من غضب الريح صارت الكائنات في كل مكان بلا أنفاس، وانكسرت مفاصلها فصارت كالخشب.
7.35.52
निःस्वाध्यायवषट्कारं निष्क्रियं धर्मवर्जितम् ।
वायुप्रकोपात्ऺत्रैलोक्यं निरयस्थमिवाभवत् ॥ ७.३५.५२ ॥
من غضب الريح صارت العوالم الثلاثة بلا تلاوة للفيدا ولا صيحة الوَشَت، معطّلةً، خالية من الدهرما، كأنها في الجحيم.
7.35.53
ततः प्रजाः सगन्धर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
प्रजापतिं समाधावन्दुःखिताश्च सुखेच्छया ॥ ७.३५.५३ ॥
فاندفعت الكائنات مع الغاندهارفا والآلهة والأسورا والبشر، حزينةً راغبةً في السعادة، نحو براجاباتي.
7.35.54
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा महोदरनिभोदराः ।
त्वया नु भगवन्सृष्टाः प्रजानाथ चतुर्विधाः ॥ ७.३५.५४ ॥
قالت الآلهة وهي مُطبِقة الكفّين، بطونها منتفخة كالبطون العظيمة: «أيها الربّ المبارك، سيّد الكائنات، إنك أنت خلقت الأنواع الأربعة من الكائنات.»
7.35.55
त्वया दत्तो ऽयमस्माकमायुषः पवनः पतिः ।
सो ऽस्मान्प्राणेश्वरो भूत्वा कस्मादेषो ऽद्य सत्तम ॥ ७.३५.५५ ॥
لقد أعطيتنا هذه الريح سيدةً لأعمارنا. فلماذا، يا خيرَ الأخيار، وهو سيّد أنفاسنا، يفعل هذا اليوم؟
7.35.56
रुरोध दुःखं जनयन्नन्तःपुर इव स्त्रियः ।
तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ता वायुनोहता वयम् ॥ ७.३५.५६ ॥
إنه يحبسنا ويسبب لنا الألم كأننا نساء الحرم. ولذلك، وقد أصابتنا الريح، جئناك لاجئين.
7.35.57
एतत्प्रजानां श्रुत्वा तु प्रजानाथः प्रजापतिः ।
कारणादिति चोक्त्वासौ प्रजाः पुनरभाषत ॥ ७.३५.५७ ॥
فلما سمع رب الخلائق هذا من الخلائق، قال: "هذا هو السبب"، ثم خاطبهم مرة أخرى.
7.35.58
यस्मिंश्च कारणे वायुश्चुक्रोध च रुरोध च ।
प्रजाः शृणुध्वं तत्सर्वं श्रोतव्यं चात्मनः क्षमम् ॥ ७.३५.५८ ॥
فاسمعوا، أيها الخلائق، كل ما كان السبب الذي به غضبت الريح وحبستكم، فهو مما يجب سماعه ويليق بكم.
7.35.59
पुत्रस्तस्यामरेशेन इन्द्रेणाद्य निपातितः ।
राहोर्वचनमास्थाय ततः स कुपितो ऽनिलः ॥ ७.३५.५९ ॥
لقد أسقط ابنه اليوم إندرا سيد الآلهة، فاعتمد الريح على قول راهو، فغضب حينئذ.
7.35.60
अशरीरः शरीरेषु वायुश्चरति पालयन् ।
शरीरं हि विना वायुं समतां याति दारुभिः ॥ ७.३५.६० ॥
الريح، بلا جسد، تسري بين الأجساد تحفظها، وبدون الريح يصير الجسد ساكنًا كالخشب.
7.35.61
वायुः प्राणः सुखं वायुर्वायुः सर्वमिदं जगत् ।
वायुना सम्परित्यक्तं न सुखं विन्दते जगत् ॥ ७.३५.६१ ॥
الريح هي النفس، والريح هي السعادة، والريح هي هذا العالم كله. والعالم الذي تتخلى عنه الريح لا يجد سعادة.
7.35.62
अद्यैव च परित्यक्तं वायुना जगदायुषा ।
अद्यैव ते निरुच्छ्वासाः काष्ठकुड्योपमाः स्थिताः ॥ ७.३५.६२ ॥
اليوم تخلّت عنه الريح، حياة العالم؛ واليوم يقفون بلا أنفاس، كالخشب أو الجدران.
7.35.63
तद्यामस्तत्र यत्रास्ते मारुतो रुक्प्रदो हि नः ।
मा विनाशं गमिष्याम अप्रसाद्यादितेः सुताः ॥ ७.३५.६३ ॥
فلنذهب إلى حيث يقيم مارُت، واهب الراحة من الألم. يا أبناء أديتي، لا نهلك دون أن نرضيه.
7.35.64
ततः प्रजाभिः सहितः प्रजापतिः सदेवगन्धर्वभुजङ्गगुह्यकैः ।
जगाम तत्रास्यति यत्र मारुतः सुतं सुरेन्द्राभिहतं प्रगृह्य सः ॥ ७.३५.६४ ॥
ثم مضى سيد الخلائق مع الخلائق، والآلهة والغاندهارفا والثعابين والغوهياكا، إلى حيث كان مارُت، فحمل ابنه الذي ضربه سيد الآلهة.
7.35.65
ततो ऽर्कवैश्वानरकाञ्चनप्रभं सुतं तदोत्सङ्गगतं सदागतेः ।
चतुर्मुखो वीक्ष्य कृपामथाकरोत्सदेवगन्धर्वर्षियक्षराक्षसैः ॥ ७.३५.६५ ॥
ثم رأى ذو الوجوه الأربعة الابن، متألقًا كالشمس والنار والذهب، راقدًا في حجر سادا غاتي، فأحسّ بالرحمة مع الآلهة والغاندهارفا والحكماء واليakshas والراكشاس.